Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘όλα’

Όλα τα λεφτά… το κόλπο 31 εκατομμυρίων για το «Θέμα»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/01/2017

Κώστας Βαξεβάνης

Πάνε έντεκα χρόνια από τότε που ο Θέμος Αναστασιάδης μπήκε στην μπανιέρα με το Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, για το γνωστό διαφημιστικό της νέας τότε εφημερίδας «Πρώτο Θέμα».

Η μπανιέρα ήταν γεμάτη ροδοπέταλα, οι δύο τους έπιναν σαμπάνια και ο Μάκης αναρωτιόταν μάλλον προφητικά «δεν πιστεύω να έχουμε Θέμα;». Πριν περάσουν τρία χρόνια, το νερό της μπανιέρας αναδεύτηκε επικίνδυνα και στην επιφάνεια, αντί για ροδοπέταλα, ανέβηκαν δύσοσμα λύματα. Οι ομομπάνιεροι άρχισαν να αλληλοκατηγορούνται για μαύρο χρήμα, εκβιασμούς ακόμη και για συμβόλαια θανάτου. Στις αλληλοκατηγορίες ωστόσο δεν έθιξαν ποτέ μια πλευρά που αποκαλύπτει το Πόρισμα της Επιτροπής της Βουλής που συστάθηκε για να ερευνήσει τα δάνεια προς τα ΜΜΕ.

Ότι μέσα σε μόλις τρία χρόνια, από τον Φεβρουάριο του 2005 έως τον Ιούνιο του 2008, ο Θέμος Αναστασιάδης, ο άσπονδος φίλος του Μάκης Τριανταφυλλόπουλος και ο Τάσος Καραμήτσος, έχοντας βάλει 100.000 ευρώ για τη δημιουργία της εφημερίδας, βρέθηκαν να έχουν στην τσέπη 31 εκατομμύρια ευρώ. Η μέθοδος η οποία περιγράφεται από την Επιτροπή της Βουλής, δίνει την εικόνα μιας τεράστιας τραπεζικής απάτης, με έτερο πρωταγωνιστή τις Τράπεζες και κυρίως την Τράπεζα Πειραιώς. Οι Τράπεζες, έδιναν αλλεπάλληλα δάνεια σε εταιρείες φαντάσματα τις οποίες κατείχαν αρχικώς οι τρεις συνέταιροι και στη συνέχεια, μετά την αποχώρηση του Τριανταφυλλόπουλου, ο Θέμος Αναστασιάδης και ο Τάσος Καραμήτσος, οι οποίες αγόραζαν μετοχές του Πρώτου Θέματος από τους ίδιους ως φυσικά πρόσωπα.

Η διαδικασία δεν ακολουθήθηκε μόνο μια φορά. Όταν οι Θέμος Αναστασιάδης και Τάσος Καραμήτσος αποφάσισαν να επαναγοράσουν τις μετοχές της εφημερίδας τις οποίες είχε πάρει ο ΠΗΓΑΣΟΣ (εταιρεία συμφερόντων του Μπόμπολα), τότε η Τράπεζα έδωσε δάνειο σε τρίτη εταιρεία για να τις αγοράσει, στην οποία οι δύο ήταν μοναδικοί εταίροι. Ως σήμερα οι εκδότες τους Πρώτου Θέματος, εισπράττουν πουλώντας σε δικές τους εταιρείες οι οποίες δανειοδοτούνται με προκλητικό και κατά την Επιτροπή της Βουλής, παράνομο τρόπο. Δεν πρέπει βέβαια να παραλείψουμε ότι οι ίδιες τράπεζες που τους δανειοδοτούν, τους δίνουν και υπέρογκη διαφήμιση ώστε να αποπληρώνουν τα δάνεια. Δεν πρόκειται για τα απλά θαλασσοδάνεια αλλά για οικονομικές μπάμπουσκες.

Το μεγάλο κόλπο

Τον Ιούνιο του 2005, ιδρύθηκε η εταιρεία Εκδόσεων Πρώτο Θέμα -ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ, η οποία εξέδωσε την εφημερίδα Πρώτο Θέμα. Σε αυτή την εταιρεία ο Θέμος Αναστασιάδης κατείχε το 40%, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος επίσης 40% και ο Τάσος Καραμήτσος το 20%. Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ήταν 100.000 ευρώ. Στις 23 Οκτωβρίου του 2007, ιδρύεται η εταιρεία ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ Α.Ε, με τους ίδιους μετόχους και ακριβώς τα ίδια ποσοστά. Δύο μόλις βδομάδες μετά, στις 9 Νοεμβρίου του 2007, η Τράπεζα Πειραιώς, δίνει δάνειο 18 εκατομμύρια, στη νεοσυσταθείσα εταιρεία ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ, η οποία αγοράζει τις μετοχές των Αναστασιάδη, Τριανταφυλλόπουλου και Καραμήτσου στις 22 Νοεμβρίου. Δηλαδή οι τρεις τους μοιράζονται 18 εκατομμύρια ως φυσικά πρόσωπα, για να πουλήσουν τις μετοχές στην εταιρεία της οποία οι ίδιοι είναι μέτοχοι. Ο Αναστασιάδης παίρνει με βάση τα ποσοστά του 7,2 εκατομμύρια, ο Τριανταφυλλόπουλος το ίδιο και ο Καραμήτσος 3,6 εκατομμύρια ευρώ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Χάμπερμας: Η Μέρκελ έπαιξε και τα έχασε όλα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/07/2015

«Η Μέρκελ έπαιξε κι έχασε» δήλωσε ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας, ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της Ευρώπης. Ο Χάμπερμας εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στην καγκελάριο της Γερμανίας για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τη ελληνική υπόθεση στις διαπραγματεύσεις στην Σύνοδο Κορυφής. Ο γνωστός διανοητής σε συνέντευξή του στον Guardian, τόνισε ότι η Γερμανίδα καγκελάριος με τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα και την απόφασή της να «τιμωρήσει» την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, «έπαιξε και έχασε μέσα σε μια νύχτα όλη την κοπιώδη προσπάθεια ολόκληρων γενεών για να ανοικοδομηθεί η φήμη της Γερμανίας στην Ευρώπη».

«Φοβούμαι ότι η γερμανική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της σοσιαλδημοκρατικής της πτέρυγας, έπαιξε κι έχασε μέσα σε μια νύχτα όλο το πολιτικό κεφάλαιο που μια καλύτερη Γερμανία είχε συσσωρεύσει σε μισό αιώνα» δείχνοντας «μεγαλύτερη πολιτική ευαισθησία και μετα-εθνική νοοτροπία», ανέφερε ο Χάμπερμας σε δήλωσή του στη βρετανική εφημερίδα.

Ο Γιούργκεν Χάμπερμας υποστήριξε ότι η Γερμανία «ανερυθρίαστα αυτοπαρουσιάστηκε ως η δύναμη που επιβάλλει την πειθαρχία στην Ευρώπη και για πρώτη φορά διεκδίκησε ανοικτά τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη», υπογράμμισε ο 86χρονος φιλόσοφος, επισημαίνοντας επίσης ότι η ΕΕ βρίσκεται πιασμένη στην αρπάγη μιας «πολιτικής παγίδας».

Το αποτέλεσα των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τα άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης «δεν έχει νόημα σε οικονομικούς όρους, λόγω της τοξικής ανάμιξης των απαραίτητων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και στην οικονομία με περαιτέρω νεοφιλελεύθερα επιβαλλόμενα μέτρα που θα αποθαρρύνουν εντελώς τους εξαντλημένους Έλληνες και θα σκοτώσουν κάθε αναπτυξιακή ορμή».

Ο Χάμπερμας είπε ότι η ισορροπία ανάμεσα στην «πολιτική και στην αγορά» έχει ανατραπεί, με τίμημα «το κράτος πρόνοιας».

Ανατύπωση από:  http://www.altsantiri.gr/politika/champermas-i-merkel-epexe-ke-ta-echase-ola/

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

ΝΑΙ…ΟΧΙ…- Τα σκέφτηκες όλα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 01/07/2015

Ανατύπωση από:  have2read

Η Ελλάδα διανύει μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους και ο τρόπος με τον οποίο καλείται «να γράψει» ιστορία εξαρτάται από ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ. Το κλίμα των διαφωνιών είναι ιδιαίτερα τεταμένο και δημιουργεί μια εύθραυστη κατάσταση που λαμβάνει πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις. Αν και ο συγκεκριμένος Ιστότοπος αρθρογραφίας δεν έχει ασχοληθεί με πολιτικά θέματα, η περίπτωση του δημοψηφίσματος καθιστά απαραίτητη την ανάλυση του ζητήματος για την εξεύρεση της καλύτερης δυνατής λύσης.

Το παρακάτω κείμενο εξετάζει:

  • το πρόγραμμα των δανειστών
  • πιθανά σενάρια για το μέλλον της Ελλάδας και οι συνέπειες αυτών
  • λύσεις που μπορεί να ακολουθήσει η Ελλάδα για την καλύτερη ανάκαμψή της

Αναλυτικότερα θα διαβάσετε:

  • Τους όρους των δανειστών συνοπτικά με μικρές παρατηρήσεις-επεξηγήσεις
  • Τι γίνεται αν η Ελλάδα πει Ναι;
  • Όταν η Ιρλανδία είπε ΝΑΙ
  • Τι γίνεται αν η Ελλάδα πει ΟΧΙ
  • Όταν η Ισλανδία είπε ΟΧΙ
  • Σενάρια
  • Γιατί η ΕΕ δεν θα αφήσει την Ελλάδα να βγει από την ζώνη του Ευρώ;
  • Λαμβάνοντας ως δεδομένη την έσχατη και σχεδόν αδύνατη περίπτωση-Η Ελλάδα βγαίνει από το Ευρώ
  • Προτάσεις-Λύσεις

Διαβάστε όλο το άρθρο στην πηγή >>>

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Πως μας έκαναν να πιστεύουμε ότι όλα εξαρτώνται από το δάσκαλο;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/11/2014

Του Γιώργου Μαυρογιώργου

Ο Ρόλαντ Μπαρτ έχει υποστηρίξει ότι ο μύθος ως γλώσσα που κωδικοποιεί τις αξίες μιας κοινωνίας, παίζει διπλό και αντιφατικό ρόλο: “υπογραμμίζει και δημοσιοποιεί, μας βοηθάει να καταλάβουμε αλλά και μας το επιβάλει”. Ο μύθος μιλάει για τα πράγματα αλλά τα εξαγνίζει, τα αθωώνει μια και καταργεί την περιπλοκότητα των ανθρώπινων πράξεων και καταλύει κάθε διαλεκτική ή και κάθε αναδρομή πέρα από την αμεσότητα. Ο ρόλος του μύθου είναι να αδειάζει το πραγματικό από ιστορία και να το παρουσιάζει ως φυσικό1…

Στη σύντομη ανάλυση που ακολουθεί, θα ασχοληθούμε με ένα από τους μύθους που προβάλλεται συχνά και αναφέρεται στο ρόλο του δασκάλου στην εκπαιδευτική διαδικασία. Σε πολλές αναλύσεις, συζητήσεις, πορίσματα, προτάσεις κ.τ.ο. που αναφέρονται σε ζητήματα εκπαίδευσης, όπως διδασκαλία, σχολική επιτυχία ή αποτυχία, εκπαιδευτική κρίση, μάθηση κ.ά., τονίζεται ρητά ή αφήνεται να εννοηθεί ότι “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”.
Ιδιαίτερα, η παραδοχή αυτή προβάλλεται όταν γίνεται λόγος για την ποιότητα της διδασκαλίας στο σχολείο. Η βελτίωση της ποιότητας της διδασκαλίας στο σχολείο φαίνεται να αποκτάει ιδιαίτερη προτεραιότητα. Μόνο που οι σχετικές αναζητήσεις επικεντρώνονται σε εκτιμήσεις και προτάσεις που αναφέρονται στις προσωπικές ικανότητες και ιδιότητες των εκπαιδευτικών, τις παιδαγωγικές και διδακτέες δεξιότητες και τη γνώση των αντικειμένων που διδάσκουν. Από τις σχετικές αναλύσεις προβάλλεται η άποψη ότι η αναβάθμιση της ποιότητας της διδασκαλίας μπορεί να προκύψει με αλλαγές στις διαδικασίες επιλογής, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που καλούνται να διαθέτουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, δεξιότητες και ικανότητες. Στο σύνολό τους, αυτού του είδους οι προτάσεις προβάλλουν την άποψη ότι η ποιότητα της διδασκαλίας εξαρτάται από το δάσκαλο.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το ρόλο του δασκάλου στη διδακτική πράξη του σχολείου. Σύμφωνα με μια ιδεαλιστική-ρομαντική αντίληψη, ο δάσκαλος της έδρας είναι ο θεματοφύλακας της γνώσης, ο ζηλωτής της αλήθειας, ο καθοδηγητής, το πρότυπο και το υπόδειγμα που με την προσωπικότητά του, τις γνώσεις του και τις διδακτικές του δεξιότητες διδάσκει και “διανοίγει τους πνευματικούς ορίζοντες” των μαθητών του. Μια τέτοια αντίληψη για το δάσκαλο συνδέεται στενά με το μύθο “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”. Σύμφωνα με άλλες απόψεις που απορρέουν κυρίως από τη θεωρία για τον αναπαραγωγικό ρόλο της εκπαίδευσης, ο δάσκαλος μάλλον λειτουργεί ως υπηρέτης της εξουσίας, ως άμεσο εκτελεστικό όργανο του κράτους και συντελεί στην αναπαραγωγή της κυρίαρχης κουλτούρας και των κοινωνικών και τεχνικών σχέσεων παραγωγής. Μια τέτοια εκδοχή για το ρόλο του δασκάλου, όπως γίνεται φανερό, ελέγχεται ως υπεραπλουστευτική, μηχανιστική και πολιτικά απαισιόδοξη, μια και παραπέμπει σε μια εκδοχή σύμφωνα με την οποία “τίποτε δεν εξαρτάται από το δάσκαλο”.

Μελετητές που ασχολούνται με την κοινωνιολογία και την “πολιτική οικονομία” της διδασκαλίας, υιοθετούν την άποψη ότι τα σχολεία και οι αίθουσες διδασκαλίας είναι δυνατό να κατανοηθούν ως πεδία που προσδιορίζονται από βαθιά ριζωμένες κοινωνικές αντιθέσεις και αντιφάσεις που εκδηλώνονται στη διαπραγμάτευση της γνώσης, τη διεκπεραίωση της διδασκαλίας, την αξιολόγηση κ.τ.λ. Ωστόσο, οι υλικοί, ιδεολογικοί και θεσμικοί όροι και συνθήκες εργασίας στο σχολείο είναι τέτοιοι ώστε οι εκπαιδευτικοί να αναπτύσσουν συγκεκριμένες μορφές αντίστασης στην αναπαραγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης. Αν υιοθετήσουμε αυτές τις απόψεις, τότε αυτό που ονομάζουμε “ποιότητα διδασκαλίας” είναι δυνατό να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα διαδικασιών με κοινωνικό κυρίως χαρακτήρα. Η διδασκαλία γίνεται από δασκάλους που ενεργητικά κατανοούν, ερμηνεύουν και ανταποκρίνονται με συγκεκριμένους τρόπους στις απαιτήσεις και τους περιορισμούς που διαμορφώνονται κάθε φορά κάτω από συγκεκριμένους υλικούς, ιδεολογικούς και θεσμικούς όρους στο σχολείο. Η διδασκαλία είναι, βέβαια, ζήτημα ικανότητας. Μόνο που η ικανότητα αυτή δεν είναι απλά τεχνική ικανότητα να διδάσκεις με μέθοδο, οργάνωση και σχέδιο στους μαθητές, μια εκ των προτέρων καθορισμένη ύλη για ένα προκαθορισμένο σκοπό. Είναι και ικανότητα να κατανοείς τους κοινωνικούς και πολιτικο-ιδεολογικούς προσδιορισμούς της σχολικής γνώσης που διδάσκεις, είναι ικανότητα να εντοπίζεις τις κοινωνικές και πολιτισμικές διαφορές ή ανισότητες των μαθητών. Είναι ικανότητα να αξιοποιείς τις αντιφάσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας υπέρ μιας απελευθερωτικής επιλογής. Είναι “κοινωνιολογική φαντασία” να αναγνωρίζεις τις κοινωνικές και ιδεολογικές προεκτάσεις των διαφόρων διδακτικών επιλογών σε μια αίθουσα διδασκαλίας που προσεγγίζεται ως “αρένα” πολιτισμικής και κοινωνικής σύγκρουσης, αντίστασης και αναπαραγωγής.
Ο μύθος “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο” συνδέεται με μια σειρά παραδοχών που συγκροτούν μια ιδεαλιστική αντίληψη για το δάσκαλο και το ρόλο του στη διδασκαλία. Θα προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε το ιδεολογικό υπόβαθρο αυτού του μύθου που παραπέμπει σε ένα είδος άκρατου ατομικισμού ή σε ένα είδος μεταφοράς της ευθύνης στους ώμους του δασκάλου. Η κυριαρχία αυτού του μύθου προτείνει την αντίληψη και την πρακτική ώστε η διδασκαλία να αντιμετωπίζεται ως μια “μοναχική” και ατομική δραστηριότητα. Σ’ αυτό, βέβαια, συντελεί και η “φυσική” χωροθέτηση προσώπων και πραγμάτων σε χωριστές αίθουσες διδασκαλίας που πολλές φορές αποκτούν το χαρακτήρα της μυστικότητας και της ιερότητας. Έτσι, η διδασκαλία δεν είναι ανάγκη να προκύπτει ως αποτέλεσμα συνεργασίας ή συλλογικής διερεύνησης και διεκπεραίωσης, αλλά προβάλλεται ως ζήτημα προσωπικής σύλληψης και ατομικής διεκπεραίωσης. Είναι δυνατό να υποστηριχτεί δηλαδή ότι η διδασκαλία προβάλλεται ως ατομική-μοναχική υπόθεση για το λόγο ότι οι δάσκαλοι όταν διδάσκουν είναι αυστηρά απομονωμένοι στις αίθουσες διδασκαλίας. Η φυσική δηλαδή απομόνωση του δασκάλου στις αίθουσες διδασκαλίας προβάλλει ως εγγενή ή φυσική συνέπεια την τάση των δασκάλων για “ιδιωτικοποίηση” της διδασκαλίας. Η τάση μάλιστα αυτή όλο και πιο πολύ προβάλλεται ως “επαγγελματική ηθική” άσκησης του διδακτέου έργου, άλλοτε ως αρχή, άλλοτε ως δικαίωμα και άλλοτε ως υποχρέωση. Έτσι, η τάση για εμπιστευτικότητα, μυστικότητα της εργασίας του δασκάλου στην τάξη προβάλλεται ως σύμφυτη με τη διδασκαλία ή ως προσωπικό ζήτημα του δασκάλου, αντί να εξετάζονται οι όροι και συνθήκες που τη δημιουργούν και τη διαιωνίζουν.

Αφού η διδασκαλία διεκπεραιώνεται στην αίθουσα από ένα δάσκαλο, τα περισσότερα προβλήματα που προκύπτουν συνήθως αντιμετωπίζονται ως προσωπικές υποθέσεις, διλήμματα και συγκρούσεις παρά ως κοινά ζητήματα που αφορούν όλους ή τους περισσότερους εκπαιδευτικούς. Είναι ενδεικτικό από αυτή την άποψη ότι οι εκπαιδευτικοί καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια να μην κοινοποιούν ή να μην κοινοποιούνται “προβληματικές” καταστάσεις που δημιουργούνται στην αίθουσα διδασκαλίας. Ακόμα και το επίπεδο θορύβου που επικρατεί σε μια αίθουσα διδασκαλίας καταβάλλεται προσπάθεια να “μονωθεί”. Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο!2
Η διδασκαλία προβάλλεται, λοιπόν, ως μοναχική εμπειρία και περιπέτεια. Η “φυσική” ωστόσο απομόνωση του δασκάλου στην αίθουσα διδασκαλίας, υποδηλώνει και αντίστοιχο φορτίο ευθύνης για τη διεκπεραίωση της διδασκαλίας. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή είναι ότι η μοναχικότητα και η απομόνωση του δασκάλου δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα, μια και η ατομική πρωτοβουλία και προσπάθεια αξιολογείται ως πολύ σημαντική παράμετρος. Έτσι, δομικοί, υλικοί και θεσμικοί όροι αποσύρονται από το προσκήνιο ή εκλαμβάνονται ως αυτονόητοι και ο δάσκαλος προβάλλεται ως ο “πρωταγωνιστής” της διδακτικής πράξης. Η ατομική δηλαδή παρέμβαση και προσπάθεια του δασκάλου αποκτάει μυθικές διαστάσεις. Έτσι, είναι ευκολότερη και η μεταμφίεση ή μετάφραση της πραγματικής απομόνωσης του δασκάλου σε αντιλήψεις και παραδοχές για μια υποτιθέμενη αυτονομία και πρωτοβουλία του δασκάλου: Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο.
Η προβολή του ατόμου-δασκάλου στη διαδικασία προσδίδει μια αίσθηση γενναιότητας στην περίπλοκη και μοναχική περιπέτεια της διδασκαλίας. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, αποκρύπτει τους κοινωνικούς όρους που συντελούν ώστε η σχολική και εκπαιδευτική δομή να εσωτερικεύεται ως προσωπικά προσδιορισμένη παιδαγωγική και διδακτική πράξη. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε δηλαδή ότι οι όροι απομόνωσης και η ιδεολογία του ατομικισμού συντελούν ώστε αντιφάσεις και συγκρούσεις που έχουν κοινωνική προέλευση και συλλογικό χαρακτήρα να μεταφράζονται σε προσωπικές υποθέσεις του κάθε εκπαιδευτικού.
Οι παραπάνω αντιλήψεις και παραδοχές δεν ευνοούν το δάσκαλο να σκέφτεται, να ερευνά, να στοχάζεται και να δραστηριοποιείται συλλογικά. Η ατομικιστική λογική και οι συνθήκες απομόνωσης και ιεραρχικής διάκρισης δεν ευνοούν το δάσκαλο να προχωρεί πέρα από την αμεσότητα και τις καθημερινές δυσκολίες που τις κατανοεί ως ατομικές και προσωπικές. Έτσι, προωθούνται και οι αντιλήψεις για προσωπικό, παιδαγωγικό και διδακτικό style, για ταλέντο και για χαρισματικό δάσκαλο: Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο.

Ο μύθος προσφέρεται ιδιαίτερα για τη θεμελίωση, εξήγηση και κατανόηση της σχολικής επιτυχίας ή αποτυχίας, καθώς φορτώνει το άτομο-δάσκαλο με υπερβολική εξουσία και δύναμη, αλλά ταυτόχρονα και με υπερβολική ευθύνη και ενοχή. Καθώς ο μύθος απομονώνει ή αποσιωπά τους υλικούς, ιδεολογικούς και κοινωνικούς όρους της διδασκαλίας, προωθεί την επιλογή της “ενοχοποίησης του θύματος”. Μια και το παν εξαρτάται από το δάσκαλο, η επιλογή της ενοχοποίησης του θύματος προσφέρεται για την αθώωση του εκπαιδευτικού και κοινωνικού συστήματος.
Στην περίπτωση αυτή, η “ατομικιστική λογική” επικαλείται ένα λογικό σφάλμα: αν υπάρχουν κάποιοι δάσκαλοι που θεωρούνται ή είναι “ικανοί” και “καλοί”, τότε όλοι οι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν “ικανοί” και “καλοί”. Όταν δεν γίνονται, ευθύνονται οι ίδιοι οι δάσκαλοι που δεν καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια με αφοσίωση και ενδιαφέρον. Μια τέτοια άποψη, όπως είναι φανερό, απομονώνει τα άτομα από το ευρύτερο κοινωνικό τους πλαίσιο, αποσιωπά τις διαπροσωπικές σχέσεις των ατόμων που διαμορφώνονται κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές σχέσεις και παραγνωρίζει τις επιδράσεις των κοινωνικών σχέσεων στα διαφορετικά άτομα.
Καθώς η διδακτική πράξη των εκπαιδευτικών υπόκειται σε διάφορες μορφές κοινωνικού ελέγχου, με τις οποίες οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται ως άτομα, η επαγγελματική κουλτούρα προσδιορίζεται από αντίστοιχες ιδεολογικές παραδοχές που ενισχύουν “προσωπικές” επιλογές, σχέσεις, αντιλήψεις και πρακτικές. Ο ατομικισμός δεν ευνοεί την εξάρτηση από άλλους συναδέλφους για υποστήριξη και ανταλλαγή ιδεών και απόψεων. Οπωσδήποτε, η προσωπική παρέμβαση και πρωτοβουλία είναι απαραίτητοι όροι και προϋποθέσεις για τη διδασκαλία. Η προβολή όμως του δασκάλου-ατόμου στιγματίζει τη διαπραγμάτευση και την αλληλεξάρτηση ως επαγγελματική αδυναμία ή ανικανότητα να προβάλλει την αντίληψη της αυτονομίας: Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο.

Η διδασκαλία, ωστόσο, είναι κατά βάση κοινωνική πράξη και διαδικασία και ως τέτοια προσδιορίζεται από όρους εξάρτησης, κοινωνικής διαπραγμάτευσης και εμπλοκής. Η μεταμφίεση της κοινωνικής βάσης της διδασκαλίας σε προσωπική-ατομική υπόθεση καταργεί το κοινωνικής πλαίσιο και προωθεί την ψευδαίσθηση της αυτονομίας σε ένα σχολείο με ιδιαίτερα συγκεντρωτικές και αυταρχικές δομές οργάνωσης και διοίκησης. Έτσι, ο μύθος πως “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο” προετοιμάζει ένα δάσκαλο που προσφέρεται με λιγότερες αντιστάσεις στην αναπαραγωγική λειτουργία του σχολείου, που με τη σειρά της καθιστά την εργασία του πιο δύσκολη, πιο περίπλοκη και πιο αντιφατική.
Αν ισχύουν οι παραπάνω επισημάνσεις και παραδοχές, είναι δυνατό να υποστηριχθεί πως ο μύθος “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο” λειτουργεί σε τελευταία ανάλυση με δύο τρόπους: ως “ιδεολογική φυγή”, αλλά και ως “ιδεολογική παγίδα”. Ως ιδεολογική φυγή προβάλλει ένα δάσκαλο-άτομο με υπερβολική δύναμη, εξουσία και αυτονομία σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ελαχιστοποιεί τις προϋποθέσεις εκδημοκρατισμού της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ως ιδεολογική παγίδα συντηρεί και αναπαράγει όρους ατομικιστικής λογικής ανταγωνισμού, απομόνωσης και ατομικής αντίστασης ή πρωτοβουλίας και παρέμβασης. Η καθημερινή αντίσταση του δασκάλου – ατόμου είναι σημαντική, αλλά όσο αυτή παραμένει απομονωμένη και περιορισμένη στην “κρεβατοκάμαρα” της αίθουσας διδασκαλίας δεν αποτελεί σοβαρή απειλή για την αναπαραγωγή του εκπαιδευτικού και κοινωνικού συστήματος. Ως ιδεολογική παγίδα, ο μύθος προσφέρεται για τη νομιμοποίηση αντίστοιχων επιλογών στην εκπαιδευτική πράξη, όπως π.χ. την ατομική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, την επιστημονική του καθοδήγηση, την επιμόρφωση, την άσκηση ελέγχου κ.τ.λ.
Οι συντηρητικές ιδεολογικές αφετηρίες και προεκτάσεις αυτού του μύθου απογυμνώνονται εναργέστερα με μια άλλη αφετηρία που να θεμελιώνει προϋποθέσεις και όρους συλλογικής παρά ατομικής παρέμβασης και αντίστασης. Οι συλλογικές μορφές παρέμβασης όχι μόνο ενισχύουν την ισχύ των εκπαιδευτικών, αλλά προσεγγίζουν και τα ζητήματα ποιότητας της διδασκαλίας σε ευρύτερα πλαίσια, έτσι ώστε αυτά να μην προσωποποιούνται ως ιδιωτική υπόθεση. Η έλλειψη ετοιμότητας στους εκπαιδευτικούς για συνεργασία, συλλογική παρέμβαση και διαπραγμάτευση σε θέματα που εκτυλίσσονται στην κρεβατοκάμαρα του δασκάλου-ατόμου ίσως είναι ένα εμπόδιο. Η ιδεολογία του ατομικισμού, ο καταμερισμός εργασίας, η ιεραρχική διάκριση του διδακτικού προσωπικού, οι γραφειοκρατικές μορφές κοινωνικού ελέγχου, η διαμερισματοποίηση της γνώσης και οι ειδικεύσεις των εκπαιδευτικών, διακρίσεις φύλου ή ηλικίας κ.τ.ο. είναι υλικοί, ιδεολογικοί και θεσμικοί όροι που ευνοούν το μύθο: “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”.
Όσο θα προβάλλεται αυτός ο μύθος, η αίθουσα διδασκαλίας θα παρουσιάζεται ως κρεβατοκάμαρα όπου η διδασκαλία διεκπεραιώνεται με μυστικότητα και προσωπικό style στα πλαίσια μιας υποτιθέμενης αυτονομίας και πρωτοβουλίας. Δεν είναι πως τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει στις αίθουσες διδασκαλίας εάν δεν αλλάξουν πρώτα οι ευρύτεροι κοινωνικοί όροι και συνθήκες. Είναι, όμως, πολιτικά αφελές να υιοθετεί κανείς την άποψη πως η εκπαίδευση από μόνη της, μια αίθουσα διδασκαλίας τη φορά, μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής.

1 Ρόναλντ Μπαρτ, Μυθολογίες-Μαθήματα, μεταφρ. Κ. Χατζηδήμου – Ι. Ράλλη, Εκδόσεις Ράππα, Αθήνα, 1974.
2 Ο D. Hargreaves φτάνει να υποστηρίξει την άποψη ότι “για τους εκπαιδευτικούς η διδασκαλία είναι σαν να είναι σεξουαλική δραστηριότητα”! Βλ. D. Hargreaves (1982), The Challenge for the Comprehensive School, RKP, London, p. 206.

Πηγή:  alfavita.gr πριν κάποια χρόνια.  Από το βιβλίο σταθμός στην διδακτική: Eκπαιδευτικοί και Διδασκαλία, 1982
Αναδημοσίευση από το τεύχος 48 της ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Ανατύπωση από:  Alfa Vita

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τέλος καλό όλα καλά! 19/7/2014

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/07/2014

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Το Colpo Grosso με την Τράπεζα Θεμάτων: Πώς έγραψε σε όλα «20» η Α΄ Λυκείου μεγάλου ιδιωτικού σχολείου της Αθήνας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/06/2014

pws-egrapse-se-ola-20-h-a-lykeioy-megaloy-idiwtikoy-sxoleioy-ths-athhnas Ρεπορτάζ: Ντίνα Καραμάνου Το «κρυφό σχολειό» μέσα στην περίοδο των εξετάσεων έπαιξαν καθηγητές και μαθητές μεγάλου ιδιωτικού σχολείου της Αθήνας, με αποτέλεσμα όλη η Α΄ Λυκείου να πάρει «εικοσάρια», εκεί που το 40% των μαθητών όλης της χώρας έμεινε μετεξεταστέο: στην Άλγεβρα. Το συγκεκριμένο σχολείο κατάφερε να «ξεγελάσει» το υπουργείο και να πάρει τα ερωτήματα από την «Τράπεζα Θεμάτων» και να τα διδάξει κρυφά στους μαθητές πριν αυτοί εξεταστούν. Το τί ακριβώς έκαναν, περιγράφει στο newpost, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ) Μιχάλης Κουρουτός: «Κάθε σχολείο δηλώνει ποιο μάθημα θα εξεταστεί την κάθε ημέρα. Το συγκεκριμένο σχολείο είχε δηλώσει Δευτέρα – Άλγεβρα, Τετάρτη – Χημεία. Το υπουργείο τους έδωσε τον κωδικό τη Δευτέρα, άνοιξαν την Τράπεζα Θεμάτων, πήραν τα ερωτήματα της Άλγεβρας, αλλά εξέτασαν Θρησκευτικά, που είναι ενδοσχολικό και όχι πανελλαδικών εξετάσεων μάθημα. Την Τρίτη τους δίδαξαν τα ερωτήματα της Άλγεβρας που πήραν από την Τράπεζα Θεμάτων. Την Τετάρτη τους εξέτασαν στην Άλγεβρα και ταυτόχρονα άνοιξαν την Τράπεζα Θεμάτων και πήραν ερωτήματα της Χημείας, την οποία υποτίθεται εκείνη την ώρα εξέταζαν. Την Πέμπτη τους δίδαξαν τα ερωτήματα της Χημείας, την Παρασκευή τους εξέτασαν». Έτσι κατάφεραν να αριστεύσουν όλοι οι μαθητές Α΄ Λυκείου του συγκεκριμένου σχολείου. «Έχουμε ζητήσει πειθαρχικό και ποινικό έλεγχο και μαθαίνω ότι ήδη έχει υπάρξει παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας, όμως περισσότερες λεπτομέρειες δεν έχουμε καταφέρει να μάθουμε», διευκρινίζει στο newpost ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ. Υπενθυμίζεται ότι από την Τράπεζα Θεμάτων αντλείται το 50% των ερωτημάτων στα εξεταζόμενα μαθήματα τα οποία συνυπολογίζονται, μέχρι και την Γ΄Λυκείου, για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Η Τράπεζα Θεμάτων έχει, μέν, θέματα που περιλαμβάνονται στην διδακτέα ύλη, όμως οι μαθητές κάθε σχολείου έχουν διδαχτεί με διαφορετικό τρόπο τα ερωτήματα από τους καθηγητές τους. «Για παράδειγμα», λέει ο κ. Κουρουτός «στην Άλγεβρα, έχουν διδαχτεί την ύλη, τους κανόνες, τους τύπους, όμως στις εξισώσεις μπορεί να χρειάζεται να… περπατήσουν άλλο δρόμο από εκείνους που τους έχει δείξει ο καθηγητής» Ανατύπωση από:  http://newpost.gr/post/365174/pws-egrapse-se-ola-20-h-a-lykeioy-megaloy-idiwtikoy-sxoleioy-ths-athhnas

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Να είσαι καλός με τους άλλους γιατί… ο χρόνος τα αλλάζει όλα!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/01/2014





Ανατύπωση από:  http://www.digitcamblog.com/semmi-kulonos-es-megis/

Posted in Διασκέδαση, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ολόκληρη η αποκαλυπτική απολογία Κάντα με όλα τα ονόματα που ανέφερε

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 01/01/2014

Ο Αντώνης Κάντας κατονόμασε 17 πρόσωπα που τον δωροδόκησαν,
μεταξύ άλλων υπάλληλο του κρατικού οργανισμού εξαγωγών της Ρωσίας.

Γεμάτη από αναφορές σε πολιτικά πρόσωπα και επιχειρηματίες είναι η απολογία που έδωσε ο πρώην αναπληρωτής γενικός διευθυντής εξοπλισμών του υπουργείου Εθνικής Αμυνας Αντώνης Κάντας στους ανακριτές που ερευνούν τις «μίζες» από τα εξοπλιστικά προγράμματα. Πέραν των τότε προϊσταμένων του Άκη Τσοχατζόπουλου και Γιάννη Σμπώκου, ο Α. Κάντας εμπλέκει και τον πρώην υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου ενώ κατονομάζει συνολικά 17 πρόσωπα που εμπλέκονται στον «χορό του μαύρου χρήματος». Σύμφωνα με το capital.gr που παρουσιάζει ολόκληρη την απολογία Κάντα (pdf), ο πρώην αναπληρωτής διευθυντής ΓΔΕ κατονόμασε στην απολογία του τον Θωμά Λιακουνάκο ως τον επιχειρηματία που του άφησε στο γραφείο του ένα σάκο με 600.000 ευρώ ενώ εμπλέκει στην υπόθεση και δύο στενούς του συνεργάτες. Σε άλλο σημείο της απολογίας του ο Αντώνης Κάντας αναφέρεται σε ένα «σύνθετο, πολύπλοκο και διακομματικό παιχνίδι στο ζήτημα των εξοπλιστικών προγραμμάτων», ενώ αναφέρεται σε ένα περιστατικό «όπου ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επιχειρηματολογούσε με λεπτομερή στοιχεία υπέρ της προμήθειας των F-16, ενώ ο Μιλτιάδης Εβερτ υπέρ των F-15». Περιγράφοντας γλαφυρά τα όσα συνέβαιναν στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας την περίοδο 1997-2002 Α. Κάντας, με  αφορμή αυτά προσέθεσε ότι στους διαδρόμους του υπουργείου «κυκλοφορούσε με μία δόση χιούμορ ότι ο Μητσοτάκης κέρδισε τον Υπουργό, γιατί ο Τσοχατζόπουλος ήταν μαζί με τον Εβερτ υπέρ της προμήθειας των F-15, τα οποία εκπροσωπούσε ο Θωμάς Λιακουνάκος». Τα όσα αναφέρει στις συνολικά 30 σελίδες της απολογίας του ο Αντώνης Κάντας μένει να αποδειχθούν πάντως καθώς , όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά δικαστικές πηγές «και μόνη η αναφορά αυτή δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει κατηγορητήριο σε βάρος άλλου προσώπου».

Όλα τα ονόματα που ανέφερε στην απολογία του ο Αντώνης Κάντας

  • Πάνος Ευσταθίου, εκπρόσωπος της κατασκευάστριας γερμανικής εταιρείας STN ATLAS, που τον δωροδόκησε για την προμήθεια των υποβρυχίων και τα αντιαεροπορικά ASRAD.
  • Φάνης Λυγινός, Ελβετός τραπεζίτης, που του άνοιξε λογαριασμούς στους οποίους εμβάζονταν οι μίζες.
  • Σπύρος Μεταξάς, ο δικηγόρος που του συνέστησε τις offshore.
  • Κωνσταντίνος Δαφέρμος, εκπρόσωπος της ρωσικής εταιρείας KBP, κατασκευάστριας των αντιαρματικών Kornet .
  • Παύλος Νικολαίδης, «πρόεδρος», όπως λέει, «ή αντιπρόεδρος σε κρατική πολεμική βιομηχανία, μάλλον την ΕΒΟ, στενός φίλος και κουμπάρος του Τσοχατζόπουλου, ο οποίος στα τέλη του 2002 μου ζήτησε να του καταβάλω κάποια από τα χρήματα που πήρα από το Δαφέρμο».
  • Λάμπρος Μπαρτζώκας, υπάλληλος της κρατικής ρωσικής εταιρείας ROSOVOORUZEHNIA που τον δωροδόκησε για την προμήθεια των αντιαεροπορικών συστημάτων OSA-ΑΚΜ.
  • Δημήτρης Παπαχρήστος, εκπρόσωπος της γερμανικής ΚΜW, απ΄ τον οποίο επίσης δωροδοκήθηκε.
  • Χρήστος Τούμπας, απόστρατος της Πολεμικής Αεροπορίας, εκπρόσωπος της βραζιλιάνικης εταιρείας EMBRAER.
  • Κωνσταντίνος Μπαλέρμπας ή Μπαλέμπας, σύμβουλος της σουηδικής Ericsson που του κατέβαλλε χρήματα για τα ραντάρ αντιπυροβολικού ARTHUR.
  • Κομνόπουλος (δεν αναφέρει το μικρό του όνομα) που τον δωροδόκησε για τα βλήματα MM-40 EXOCET του Πολεμικού Ναυτικού.
  • Θωμάς Λιακουνάκος, ιδιοκτήτης της AXON και εκπρόσωπος κατασκευαστριών εταιρειών καθώς και οι δύο στενοί συνεργάτες του, Αποστόλου και Αρκουμανέας.
  • Εμπλέκει ακόμα και κάποιον Oswald, επίσης διαχειριστή των παράνομων πληρωμών του.

Από πού πήρε μίζες ο Κάντας με βάση την απολογία του:

  • Υποβρύχια:  Συνολικά 500-600.000 ευρώ.
  • Σύστημα κατεύθυνσης και ελέγχου του αντιαεροπορικού βλήματος STINGER των συστημάτων ASRAD: Περίπου 1.500.000 ευρώ.
  • Αντιαρματικοί εκτοξευτές ΚΟRNET: Περίπου 3 .000.000 δολάρια, εκ των οποίων τα 700.000 ευρώ σε μετρητά.
  • Αντιαεροπορικό σύστημα μικρού βεληνεκούς OSA-ΑΚΜ: 1.700.000 δολάρια.
  • Αυτοκινούμενα πυροβόλα PzH-2000 της γερμανικής εταιρείας ΚΜW: Συνολικά 750.000 ευρώ εκ των οποίων 100.000 ευρώ σε μετρητά.
  • Αερομεταφερόμενο σύστημα επιτήρησης ελέγχου (ΑΣΕΠΕ) Erieye: Συνολικά 250.000 ευρώ.
  • Ραντάρ αντιπυροβολικού ARTHUR: 240.000 ευρώ.
  • Μαχητικά αεροσκάφη Μirage 2000-5Mk2: 800.000 ευρώ.
  • Βλήματα επιφάνειας – επιφανείας ΜΜ-40 EXOCET: Περίπου 400.000 ευρώ.
  • Άρματα μάχης Leopard-2: 600.000 σε ένα σακ βουαγιάζ μέσα στο γραφείο του.
  • Εκσυγχρονισμός αρμάτων μάχης Μ48 με γερμανική τεχνολογία (επί κυβερνήσεως Ζολώτα το 1989): 1.000.000 ευρώ.
  • Από διάφορα προγράμματα που δεν θυμάται -όπως δήλωσε-, «είτε του Θωμά Λιακουνάκου, είτε άλλων εκπροσώπων: 1.000.000 ευρώ».

Επόμενο βήμα για τις δικαστικές αρχές, η κλήση σε απολογία όλων των εμπλεκομένων, με πρώτο τον 83χρονο αντιπρόσωπο Πάνο Ευσταθίου στις 2 Ιανουαρίου 2014, ο οποίος κατηγορείται για δωροδοκία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος ,με βάση και τα στοιχεία που έχουν σταλεί από την γερμανική Δικαιοσύνη.

Ανατύπωση από:  http://wp.me/p1S858-dNb

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Έπεσαν όλα τα προσχήματα: Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας υπογράφει ΦΕΚ που εκδόθηκε στο Βερολίνο.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/01/2013

Μήπως θεωρούν ότι πλέον δεν χρειάζεται να κρατάνε ούτε τα προσχήματα;

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας υπογράφει Προεδρικό Διάταγμα που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ με ημερομηνία 8/1/13, τεύχος πρώτο, Αρ. Φύλλου 3, και κάτω από το σημείο «τόπος έκδοσης γράφει : Βερολίνο 7 Ιανουαρίου 2013»

Μου το έστειλε ένας φίλος με email που το είδε στο Facebook. Επειδή είμαι καχύποπτος μπήκα και το κατέβασα από το Εθνικό τυπογραφείο στην διεύθυνση: http://www.et.gr/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=104&lang=en

Μπορείτε να το κάνετε κι εσείς πριν το διορθώσουν. (μπέστε στην παραπάνω διεύθυνση, τσεκάρετε το Α, κλικάρετε το ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ και μετά το ΦΕΚ A 3 – 08.01.2013)

Εδώ η πρώτη και η τελευταία σελίδα του ΦΕΚ με την υπογραφή

fek A3 8-1-2013  a

fek A3 8-1-2013  b

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Άμα σε πονάει ο άνθρωπός σου…» (φοβερό βίντεο με τον σύζυγο στον γκρεμό και την σύζυγο…)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/12/2012

Ο ΤΥΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΠΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ…

ΣΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΑΕΤΟ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΠΛΑΓΙΑ ΒΟΥΝΟΥ…

ΟΤΑΝ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΙ ΕΙΠΕ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ…

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/455_iRirQKA

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »