Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιουλίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘ψυχή’

«Μεγαλείο ψυχής ενός αστέγου» Αύριο πριν κάτσετε στο πασχαλινό τραπέζι δείτε αυτό το βιντεάκι μέχρι το τέλος

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/04/2016

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

«Η ΨΥΧΗ»: Μεταθανάτιες εμπειρίες ασθενών (ντοκιμαντέρ ΕΡΤ3) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/01/2016

Μια γυναίκα πεθαίνει στο νοσοκομείο βγαίνει από το σώμα της και βλέπει τι κάνουν οι γιατροί πάνω της, έπειτα ανεβαίνει στην ταράτσα του νοσοκομείο και βλέπει ένα παπούτσι, έπειτα αφού επανέρχεται στο σώμα της πηγαίνουν και βρίσκουν το παπούτσι στην ταράτσα καθώς διηγείται όσα είδε στο χειρουργείο.

Ένα απόσπασμα

Ολόκληρο το ντοκιμαντέρ

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Επιστήμη, Παράξενα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Πρόντι: Η Ευρώπη έχασε την ψυχή της

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/07/2015

Πρόντι: Η Ευρώπη έχασε την ψυχή της

«Έχασε η Ελλάδα, αλλά ακόμη περισσότερο έχασε η Ευρώπη», γράφει για τη διαπραγμάτευση που ολοκληρώθηκε την Κυριακή, ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός Ρομάνο Πρόντι σε γραπτή του παρέμβαση στην ιταλική εφημερίδα Ιλ Μεσσατζέρο.

«Η Ευρώπη έχασε την ψυχή της και υποθήκευσε το μέλλον της. Έχασε την ψυχή της διότι πλέον δεσπόζουν μόνον τα εκλογικά συμφέροντα των μεμονωμένων χωρών. Η Ευρώπη έχασε διότι, όταν μπαίνει κανείς, στον δρόμο αυτό, δεν υπάρχει εναλλακτική στην άσκηση εξουσίας από τον πιο ισχυρό. Αν και την τελευταία στιγμή, ο ρόλος της Γαλλίας ήταν χρήσιμος για να φτάσουμε στην υπογραφή, το περιεχόμενο της συμφωνίας ευθυγραμμίζεται πλήρως με τα όσα ζητούνταν ανέκαθεν από την γερμανική κυβέρνηση» αναφέρει ο πρώην Πρόεδρος της Κομισιόν, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σύμφωνα με τον Πρόντι «η Ευρωπαϊκή Ένωση υποθήκευσε το μέλλον της: μετά την περίπτωση της Ελλάδας θα είναι όλο και πιο δύσκολο να μπορέσει να επεξεργασθεί μια κοινή πολιτική, η οποία να βασίζεται σε έναν ισορροπημένο συμβιβασμό ανάμεσα στα συμφέροντα των διαφόρων κρατών».

Στην ανάλυσή του, ο παλιός ηγέτης της ιταλικής Κεντροαριστεράς, κατηγορεί επίσης το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, ότι δεν έπαιξαν κανέναν ουσιαστικό ρόλο, ότι απουσίασε κάθε αναφορά στην παράδοση της αλληλεγγύης και της προάσπισης των ασθενέστερων οικονομικά πολιτών.

Ο Ιταλός πολιτικός, από τους εμπνευστές του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, καταλήγει την γραπτή του παρέμβαση με μια προειδοποίηση:

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση προστάτεψε λοιπόν το ευρώ, αλλά το έπραξε υποθηκεύοντας το μέλλον της. Ας πάρουμε έστω, μια ανάσα, διότι τώρα το ευρώ σώθηκε, αλλά ας καταλάβουμε ότι αν συνεχίσουμε την πορεία αυτή, θα έχουμε άσχημο τέλος».

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/international/329597,Pronti-H-Eyrwph-exase-thn-yyxh-ths.html

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο απόλυτος συνδυασμός ψυχής και σώματος… (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/11/2013

Απόλαυσέ το, με ηχεία ανοιχτά γιατί το τραγούδι δεν παλεύεται…

Λίγα Ρώσικα στην αρχή, που δεν θα καταλάβετε τίποτε, αλλά μετά το θέαμα θα σας αποζημιώσει.

Εκπληκτικό! Απολαυστικό! Υπέροχο!… από το Talent Show στη Ρωσία.

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/i9nOaSE-XJg

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Μουσική, Τέχνη | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Η ομορφιά της τόλμης» μια εξομολόγηση ψυχής του Γιάννη Μπουτάρη στο TEDxAcademy (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/10/2013

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/NlMFEUxjiYE

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

«ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ;»: Η κατάθεση ψυχής μιας μάνας για την κατάσταση στην Ελλάδα και τον άδικο χαμό του μικρού Λιάκου.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 03/03/2013

sad

Το διάβασα και δάκρυσα… Είναι σαν να το έχω γράψει εγώ… Είναι σαν να μιλάει για την ζωή μου… Είναι σαν να μιλάει για τις ζωές όλων μας… Παλεύουμε για μια ανάσα για μια ακόμα αναπνοή… Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με το άγχος αν αύριο θα έχουμε την τύχη να μπορούμε να ανασάνουμε να ταΐσουμε τα παιδία μας να τα πάμε στον γιατρό να πληρώσουμε τους λογαριασμούς να να να…
Το κερασάκι στην τούρτα είναι να μαθαίνεις ότι θα ψοφήσεις σαν το σκυλί στο αμπέλι και το μόνο που μας μένει είναι να κάνουμε την προσευχή μας να μην πάθουμε τίποτα… Αν πάθουμε να μπορούμε να το πληρώσουμε και αν δεν μπορούμε να πρέπει να ζητήσουμε Βοήθεια. Ξέρω πως υπάρχουν άνθρωποι που θα σταθούν δίπλα σε όποιον έχει ανάγκη το ζω καθημερινά αλλά γιατί;

Γιατί επιτρέπουμε να σκοτώνουν τα παιδία μας;

Αφού ένιωσα την καρδιά μου να σπάει όταν άκουσα για τον χαμό του μικρού Ηλία κ μετά από σκέψη, θα τα βγάλω από μέσα μου!
Θα μιλήσω με παράπονο για τους «κυρίους» με τα ατσαλάκωτα κουστούμια κ την τσαλακωμένη ψυχή, γι’ αυτούς που δεν είναι μόνο υπεύθυνοι για τον χαμό του Ηλία κ άλλων αγγέλων, είναι υπεύθυνοι για τα κρύα κορμιά στους δρόμους, για τα άσιτα σώματα, για τα απλωμένα χέρια για μια σακούλα πατάτες, για την αξιοπρέπεια που λύγισε, για τους ηλικιωμένους με τα δακρυσμένα μάτια, για τις ενοχές των γονιών να μην μπορούν να πάρουν μια παραπάνω σοκολάτα στο παιδί τους που τη λαχταράει, για τα κομμένα φτερά! Και δεν με νοιάζουν ρε φίλε τα δικά μου φτερά, αλλά των παιδιών μου, όλων των παιδιών! Το μέλλον τους ανήκει κ φοβάμαι ότι δεν θα είμαστε περήφανοι για το μέλλον που θα τους δώσουμε κ ντρέπομαι γι’ αυτό! Ενώ άλλοι θα έπρεπε να ντρέπονται!
Σκέφτομαι συνεχώς την μητέρα του Ηλία, προσπαθώ να νιώσω τον πόνο της..αν στη θέση του Ηλία ήταν το δικό μου παιδί, το δικό σου; Πώς ένα κράτος αφαιρεί ζωές, πώς πονάει έτσι μια μητέρα, πώς στερεί απ’ αυτόν τον κόσμο ένα παιδικό χαμόγελο, δύο τεράστια μάτια γεμάτα λάμψη Κάθε φορά που φεύγει ένα παιδί, νιώθω τον κόσμο φτωχότερο…
Το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει, όχι μόνο από την έλλειψη βασικών αναγκών, αλλά κ από την έλλειψη συναισθημάτων! Δεν θέλω κύριε να περιμένεις φακελάκι για να σώσεις το παιδί μου, δεν θέλω να με κοιτάς σαν να είμαι ένα τεράστιο χαρτονόμισμα… που είναι η ανθρωπιά να σώσεις μια ζωή και μαζί μ’ αυτήν και τη δική σου; Πού είναι εκείνα τα μάτια των γιατρών που στεναχωριούνται να σε βλέπουν να αγωνιάς για το παιδί σου, τον άντρα σου, την μητέρα σου;
Δεν έχετε την ανάγκη να νιώσετε ΑΝΘΡΩΠΟΙ; Όλα για μια γεμάτη τσέπη; Όλα για μια ευκατάστατη ζωή; Να λογαριάζετε όμως στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι την ύστατη στιγμή κανένα από τα πολλά χαρτονομίσματά σας δεν θα έρθουν μαζί σας, θα έρθει μόνο η ψυχή σας!
Όμως παρά την άθλια αυτή κατάσταση, παρά τον φόβο μου ότι λιγοστεύουν οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ, είδα πως υπάρχουν τελικά! Όσοι κ αν είναι αυτοί! Είδα πολλούς να στέλνουν χρήματα σε άλλους για να βοηθήσουν, είδα μαμάδες να χαρίζουν ένα παραπανίσιο γάλα για να μην πεινάει το παιδάκι στο γειτονικό σπίτι, είδα να αδειάζουν ντουλάπες και να στέλνονται ρούχα σε άπορους, άστεγους!
Μέσα σε φόρουμ, μέσα στο φέις είναι μεγάλες οι κινητοποιήσεις κ αυτό δείχνει ότι ναι μπορούμε! Όσοι στέκονται στα πόδια τους ακόμα, βοηθούν κ άλλους να σταθούν, να χαμογελάσουν! Ένα μικρό λιθαράκι ο καθένας! Να μπορούμε όταν θα «φύγουμε» πια να πούμε ότι κάναμε κάτι, έστω μικρό, έστω αόρατο στα μάτια των άλλων, ότι περισώσαμε κάτι! Δεν χρειάζεται επανάσταση, αλλά μικρές κινήσεις στον διπλανό μας, σ’ αυτόν που διψάει, πεινάει, έχει εγκαταλείψει…
Μου τη σπάει να κάθομαι στον καναπέ κ να παρακολουθώ μέσα στη ζεστασιά του σπιτιού μου τα δελτία ειδήσεων, μου τη σπάει να βλέπω άλλους αμέριμνους, βολεμένους στην τέλεια ζωή τους, να βλέπω ανθρώπους να προσπερνάνε απλωμένα χέρια, κάποιοι να κοιμούνται ήσυχοι, ενώ στο διπλανό σπίτι το παιδί πεινάει ή κρυώνει…
Συχνά νιώθω να βουλιάζω στις τόσες σκέψεις, να μην μπορώ να αναπνεύσω, άλλα μετά σκέφτομαι ότι δεν είναι εποχές για κατάθλιψη, είναι εποχές για μάχη!
Οι αυτοκτονίες όλο κ αυξάνονται κ έχουν γίνει πια τόσο συνηθισμένες που το ακούμε σαν κάτι φυσιολογικό! Δεν είναι φυσιολογικό όμως φίλε μου να πεθαίνεις από τα χρέη, από άγχος, από σπασμένη αξιοπρέπεια!
Ας μου πάρουν το σπίτι, το αυτοκίνητο, τα πάντα… αλλά δεν θα πέσω… γιατί αυτός ο κόσμος με χρειάζεται μέχρι την ώρα που ο Θεός αποφασίσει να φύγω! Δεν με χρειάζεται επειδή είμαι κάτι σημαντικό, κάτι πολύτιμο… με χρειάζεται να δώσω μάχες, για να φύγω κ να μείνουν ασφαλή τα παιδιά μου κ τα παιδιά όλου του κόσμου, για να βοηθήσω τη γριούλα να περάσει τον δρόμο, για να δώσω γάλα στην μαμά στη γωνία του δρόμου με το μωρό της αγκαλιά, για να πολεμήσω μέσα στα νοσοκομεία τις αδίστακτες ψυχές που σε πουλάνε κ σε αγοράζουν, για να σηκώσω αυτόν που πέφτει, για να βάζω μια παραπάνω μερίδα στο κολατσιό του παιδιού μου στο σχολείο, μήπως το παιδάκι δίπλα του δεν έχει κολατσιό, για να χαρίζω ρούχα και παπούτσια, για να δώσω μια κουβέρτα στον άνθρωπο στη άκρη του δρόμου που δεν χαίρεται το χιόνι, όσο το χαίρομαι εγώ γιατί παγώνει! Χρειάζομαι σ’ αυτόν τον κόσμο, χρειάζεσαι και συ, και συ και συ! Όλοι μας!
Πέρσι σκεφτόμουν έντονα να φύγω για εξωτερικό, να ζήσω καλύτερα με την οικογένειά μου, να αφήσω πίσω μου την γονατισμένη Ελλάδα μου! Φέτος σκέφτομαι αλλιώς! Είμαι νέα και το αίμα κυλάει πιο γρήγορα, το μυαλό σκέφτεται πιο καθαρά, τα χέρια και τα πόδια μου είναι σε καλή φυσική κατάσταση! Και θέλω να φύγω και να πάω που; Και οι ηλικιωμένοι με την κούραση και τα χρόνια να τους βαραίνουν θα μείνουν πίσω; Μόνοι; Φεύγουν οι νέοι κ κείνοι μένουν να κοιτάνε το κατεστραμμένο τοπίο, χωρίς κουράγιο, χωρίς δύναμη, χωρίς αντοχές να αλλάξουν κάτι! Και οι μεγάλες καρδιές μέσα στα νεανικά σώματα αποχωρούν, αποχωρεί η ελπίδα τους! Έλεγα θα φύγω για να δώσω ένα καλύτερο αύριο στα παιδιά μου, μια φυσιολογική ζωή, αλλά τα δικά μου παιδιά θα ζουν πια με αξιοπρέπεια, ενώ άλλα θα ζουν δυστυχισμένα! Μου φαίνεται σαν ήττα η εγκατάλειψη…
Πονάω που λίγοι πια γύρω μου χαμογελάνε, πονάω που βλέπω παιδικά ματάκια να προσπαθούν να δουν στα μάτια των γονιών τους λίγη ξενοιασιά, πονάω που βλέπω παιδιά με σκισμένα ρούχα στο σχολείο, που βλέπω ηλικιωμένους να κλαίνε επειδή δεν μπορούν να πάρουν ένα παιχνίδι στο εγγονάκι τους!
Βαρέθηκα να ακούω συνέχεια γύρω μου για λεφτά, λεφτά, λεφτά, για σπίτια, εφορίες, τράπεζες, κινητά και ακίνητα… χάνουμε τη ζωή μας και ούτε που το καταλαβαίνουμε! Μέσα σε χρέη, μέσα στο βουνό των λογαριασμών, μέσα στις ουρές της εφορίας και των τραπεζών για διακανονισμούς! Γονείς με τόσο άγχος και θλίψη μέσα τους, ξεχνάνε να παίξουν με τα παιδιά τους, ξεχνάνε να κοιτάξουν βαθιά μέσα στα μάτια τους… δεν φταίνε φυσικά… οπωσδήποτε δεν φταίνε!
Όλα γρήγορα, όλα βιαστικά, όλα μηχανικά, σχεδόν ρομποτικά! Μέσα σε πόλεις, τρέχοντας για το σχολείο των παιδιών, τρέχοντας για την τράπεζα, την εφορία, τρέχοντας για απλήρωτους λογαριασμούς… και κάπου εκεί ξεχάσαμε να ζούμε, να αναπνέουμε φυσιολογικά, χωρίς να κρατάμε την ανάσα μας και να την ξεφυσάμε με αναστεναγμό, ξεχάσαμε να κοιτάζουμε μέσα στα μάτια, αφού είμαστε συνεχώς σκυφτοί και λυγισμένοι, ξεχάσαμε να χαμογελάμε, ξεχάσαμε… και βουλιάζουμε!
Αυτά είχα να πω και άλλα τόσα σίγουρα! Δεν θα αναφέρω το όνομά μου, δεν έχει καμιά σημασία άλλωστε, δεν με νοιάζει αν αυτό το κείμενο θα διαβαστεί και ας είναι κομμάτια της ψυχής μου εδώ μέσα! Θέλω μόνο να έχουμε πίστη, να μαχόμαστε όχι με όπλα, αλλά με την καρδιά μας, με το σθένος της ψυχής μας!
Είμαι μόνο μια μαμά, φοβισμένη για τα παιδιά της και για όλα τα παιδιά, λυγισμένη από τα κλειστά βλέφαρα του μικρού Ηλία και κάθε παιδιού που φεύγει… στεναχωρημένη για τα μάτια της μαμάς του Ηλία που τα βράδια θα κλαίει σιωπηλά μέσα στο σκοτάδι… ένιωσα να κουρελιάζομαι όταν άκουσα την είδηση κ άμα δεν μίλαγα για όσα με βαραίνουν νομίζω η καρδιά μου θα έσπαγε…
Τέλος να πω στην γενναία μαμά Σουζάνα να συνεχίσει να είναι δυνατή και να κάνει κουράγιο, να την βλέπει ο μικρός Ηλίας και να είναι ευτυχισμένος…
Σουζάνα είσαι τυχερή που ήρθε στη ζωή σου το θαυματάκι που λέγεται Ηλίας, είμαι σίγουρη πως σου δίδαξε πολλά, σε έμαθε να κοιτάς τη ζωή αλλιώς! Ήταν ένας ήρωας, ένα λιλιπούτειο ανθρωπάκι που όχι μόνο άλλαξε τη ζωή της οικογένειάς του… άλλαξε ένα κομμάτι του κόσμου αυτού!

Ε.

Ανατύπωση από:  *http://supermomrocks.me/2013/03/01

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Τα παιδιά διδάσκουν ανθρωπιά!» H ιστορία του μικρού κοριτσιού που αγγίζει την ψυχή όλων μας…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/01/2013

Χαλκίδα: Όταν είδε το δωράκι που της άφησε ο Άγιος Βασίλης, το κοριτσάκι δάκρυσε!

Επειδή σε πολλά σπίτια, ο Άγιος Βασίλης δεν κατάφερε να πάει, η κυρία Σταυρούλα κατάφερε να δώσει το γέλιο και την χαρά στα παιδάκια.

Με την βοήθεια του εργατικού κέντρου της Εύβοιας, κατάφερε να συγκεντρώσει παιχνίδια και ρούχα και να τα μοιράσει σε όσους το έχουν ανάγκη.

Η πιο συγκινητική ιστορία ήταν με το κοριτσάκι της φωτογραφίας. Μπήκε στην αίθουσα και έτρεξε με ενθουσιασμό να αγκαλιάσει την κούκλα που βλέπετε. «Άγιε μου Βασίλη σε αγαπώ» ήταν τα λόγια του κοριτσιού και παράλληλα το προσωπάκι του γέμισε με δάκρυα. «Νόμιζα ότι θα με ξέχναγες όπως τα προηγούμενα χρόνια αλλά τελικά με θυμήθηκες!»

Η στιγμή είναι συγκινητική, όσοι ήταν εκεί δάκρυσαν και πήγαν να της δώσουν άλλο ένα δώρο.

Η μεγαλοψυχία του κοριτσιού όμως φάνηκε στα λόγια του: «Υπάρχουν και άλλα παιδάκια που δεν είδαν τον Άγιο Βασίλη σαν και μένα, γιατί να τους τα στερήσω;»

«Όταν βλέπουμε αυτά τα χαρούμενα προσωπάκια, δεν μας ενδιαφέρει η κούραση και ο αγώνας που κάνουμε τους τελευταίους μήνες» μας είπε η Σταυρούλα Γιοβανάκη διοργανώτρια του χαριστικού παζαριού της Αγίας Μαρίνας.

Ανατύπωση από:  *http://www.evianews.com/news.aspx?nid=1361

Posted in Ελλάδα, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Την ψυχή… δεν μπορεί κανείς να μας την πάρει!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/09/2012

Υπάρχουν μερικά πράγματα πάνω από τα χρήματα, που κανείς δεν μπορεί να αρπάξει από ‘σένα …

Να αισθάνεσαι υπερήφανος που είσαι Έλληνας.
Ποτέ μη σταματάς να ονειρεύεσαι.
Ποτέ μη πάψεις να είσαι ζωντανός και πάντα κάνε ένα βήμα μπροστά!

Tο είδα στο You Tube:  http://youtu.be/OjIdluTmmLo

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Μουσική, Παιδεία, Σκέψεις, Τέχνη, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μάθημα Πίστης…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/01/2012

Αυτό το σκυλάκι ήλθε στη ζωή την παραμονή των Χριστουγέννων του 2002. Γεννήθηκε με 2 πόδια. Φυσικά δεν μπορούσε να περπατήσει. Ακόμη και η μητέρα του δεν το ήθελε!

Ο πρώτος του ιδιοκτήτης δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να επιβιώσει και έτσι σκέφτηκε την ευθανασία.

Μετά όμως συνάντησε την τωρινή του ιδιοκτήτρια, Jude Stringfellow, η οποία θέλησε να το φροντίσει. Αποφάσισε να το εκπαιδεύσει να περπατάει στα δυο του πόδια! Το ονόμασε Faith (πίστη)

Στην αρχή έβαλε την Πίστη πάνω σε μια σανίδα σέρφινγκ για να αισθανθεί την κίνηση.

Μετά χρησιμοποίησε φυστικοβούτυρο σε ένα κουτάλι σαν κίνητρο και αμοιβή ώστε το σκυλί να στέκεται στα δυο του πόδια και να χοροπηδάει. Ακόμη και το άλλο σκυλί στο σπίτι ενθάρρυνε την Πίστη να περπατήσει.

Σαν από θαύμα μετά από 6 μήνες η Πίστη έμαθε να ισορροπεί στα πίσω πόδια της και με πηδηματάκια να προχωράει. Μετά από περισσότερη προπόνηση στο χιόνι κατάφερε να αρχίσει να περπατάει σαν άνθρωπος ! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Διασκέδαση, Επιστήμη, Ενημέρωση | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »