Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘χρυσές’

Τάγματα Ασφαλείας, Χωροφυλακή και Χρυσές Λίρες. Του Μ. Χαραλαμπίδη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2014

Απέναντι στο ΕΑΜ

Η μελέτη των διοικητικών μηχανισμών του ελληνικού κράτους αποτελεί ακόμη και σήμερα ζητούμενο για την ιστορική έρευνα. Είναι ελάχιστα τα πράγματα που γνωρίζουμε για τη συγκρότηση του κρατικού μηχανισμού, για τη διάρθρωση και τη λειτουργία των Υπουργείων ή άλλων κρατικών υπηρεσιών. Το πλέον δυσπρόσιτο και σκοτεινό κομμάτι για την ιστορική έρευνα είναι αυτό των Σωμάτων Ασφαλείας και του ρόλου που διαδραμάτισαν στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.

Πριν τον πόλεμο, δύο ήταν τα Σώματα που είχαν την αρμοδιότητα για την τήρηση της τάξης και της ασφάλειας. Η Βασιλική Χωροφυλακή, που ήδη από το Μεσοπόλεμο είχε αναλάβει τη διαφύλαξη του κοινωνικού καθεστώτος και η Αστυνομία Πόλεων, που είχε αρμοδιότητες τήρησης της τάξης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, όταν ο υπερτιμημένος κίνδυνος του κομμουνισμού προσφέρονταν για πολιτική εκμετάλλευση, η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου σύστησε τη Διεύθυνση Ειδικής Ασφαλείας του Κράτους, που υπαγόταν στην Χωροφυλακή.[1]

Παράλληλα με την επιχειρησιακή υλοποιήθηκε και η νομοθετική οχύρωση του αστικού καθεστώτος απέναντι στον κομμουνιστικό κίνδυνο. Λίγες εβδομάδες πριν τη σύσταση της Ειδικής Ασφάλειας είχε κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών», το οποίο έγινε νόμος του κράτους το καλοκαίρι του 1929, ευρύτερα γνωστό ως «Ιδιώνυμο».[2] Αν και υπήρχε αντίστοιχη υπηρεσία της Αστυνομίας Πόλεων για τη δίωξη του κομμουνισμού, μετά την ίδρυσή της η Ειδική Ασφάλεια θα αναλάβει εξολοκλήρου τη δίωξη του εσωτερικού εχθρού. Στο αντικομουνιστικό οπλοστάσιο των Σωμάτων Ασφαλείας, θα προστεθεί λίγο πριν τον πόλεμο το Μηχανοκίνητο Τμήμα της Αστυνομίας Πόλεων. Το Σώμα αυτό ιδρύθηκε τον Μάιο του 1939 από το δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά με επικεφαλής τον Αστυνόμο Νίκο Μπουραντά και λειτούργησε ως ένοπλη μονάδα άμεσης επέμβασης σε κάθε αναταραχή που προκαλούνταν στο κέντρο και στις συνοικίες της πόλης.[3]

Η δράση των Σωμάτων αυτών κατά τη διάρκεια της Κατοχής, που λόγω του αμιγώς αντικομουνιστικού τους προσανατολισμού ήταν ήδη από τον Μεσοπόλεμο στελεχωμένα από ανάλογο δυναμικό, έχει μείνει στο σκοτάδι. Αντίθετα, τα επίσημα εθνικά ή κομματικά αφηγήματα καθώς και η συλλογική μνήμη, έχουν εστιαστεί σχεδόν αποκλειστικά στον προδοτικό ρόλο των Ταγμάτων Ασφαλείας, αφήνοντας στο απυρόβλητο τον επίσης προδοτικό χαρακτήρα της δράσης της Χωροφυλακής και του Μηχανοκίνητου Τμήματος της Αστυνομίας Πόλεων.

Η κεντρική θέση που υποστηρίζω σε αυτή την εισήγηση είναι ότι η εμφύλια σύγκρουση που εκδηλώθηκε τον τελευταίο χρόνο της Κατοχής στην Αθήνα, στοιχίζοντας τη ζωή σε 2.000 περίπου ανθρώπους,[4] υπήρξε αποτέλεσμα δύο βασικών διαδικασιών: του γενικότερου σχεδιασμού των γερμανικών δυνάμεων κατοχής για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου στο βαλκανικό χώρο και της επιλογής της δωσίλογης κυβέρνησης του Ιωάννη Ράλλη να καταστείλει ένοπλα το εαμικό αντιστασιακό κίνημα. Εδώ θα εστιάσουμε την προσοχή μας στο χώρο των Σωμάτων Ασφαλείας και ιδιαίτερα στο ρόλο που διαδραμάτισε η Χωροφυλακή, ο οποίος παραμένει αδιερεύνητος.

Οι παραπάνω διαδικασίες ενεργοποιήθηκαν όταν πλέον έγιναν ορατοί οι κίνδυνοι που προέκυπταν για τις δύο συνεργαζόμενες πλευρές, από τη σημαντική ενίσχυση του ΕΑΜ κατά τη διάρκεια του 1943. Η εμφύλια σύγκρουση στην Αθήνα υπήρξε αποτέλεσμα της προσπάθειά τους να μεταφέρουν την αντιπαράθεση με το ΕΑΜ, από το πολιτικό πεδίο, όπου αυτό κατήγαγε συνεχείς νίκες, στο ένοπλο. Στο πλαίσιο αυτό, οι σχεδιασμοί των κατακτητών περιορίστηκαν στα χρονικά όρια που έθετε ο πόλεμος, ενώ αυτοί της δωσίλογης κυβέρνησης αλλά και του ΕΑΜ, αφορούσαν κυρίως τη μεταπολεμική περίοδο και συγκεκριμένα το κρίσιμο χρονικό διάστημα αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών και την άφιξη της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης, προσδίδοντας σαφή πολιτικό χαρακτήρα στη μεταξύ τους σύγκρουση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Σαν σήμερα το 1944 οι Γερμανοί μας χρωστούσαν 38.000.000 χρυσές λίρες Αγγλίας, σήμερα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/11/2013

1944: Ο καθηγητής και υφυπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, Άγγελος Αγγελόπουλος, σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφέρεται για πρώτη φορά στα κατοχικά «δάνεια», το ύψος των οποίων φτάνει τις 38.000.000 χρυσές λίρες Αγγλίας, δηλαδή 80.280.000.000 νέες δραχμές ή 500 πεντάκις εκατομμύρια κατοχικές δραχμές.

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Οι Χρυσές Τιμές των Νοθευμένων Καυσίμων (σε ένα κράτος μπορντέλο)!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/09/2012

Φανταστείτε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012 το νέο δοκιμαστικό αυτοκίνητο της Πόρσε με την κωδική ονομασία GAP-Samara να διασχίζει με ταχύτητα 420 χιλιομέτρων την ώρα την Ευρώπη.

Ξεκινώντας από την μακρινή Εσθονία ο οδηγός θα γεμίσει εκεί το ντεπόζιτο βενζίνης συνολικής χωρητικότητας 400 λίτρων βενζίνης του αυτοκινήτου του με τιμή 1,37€ ανά λίτρο και θα περάσει ξένοιαστα από τη Λετονία (1,43€) και τη Λιθουανία (1,46€). Μετά από μια σύντομη στάση στα σύνορα Πολωνίας (1,41€) – Τσεχίας (1,55€), θα διασχίσει εν ριπή οφθαλμού (lato sensu) την Αυστρία (1,46€) και κατόπιν τη Σλοβενία (1,58€).

Το ταξίδι όμως του οδηγού θα καταλήξει άδοξα, αφού… αρχικά θα πιαστεί στα χέρια με τον υπάλληλο βενζινάδικου στην Ιταλία (1,90€), επειδή θα θεωρήσει ότι πάνε να τον κλέψουν.

Αποφεύγοντας με το ταχύτατο αυτοκίνητό του τους καραμπινιέρους που καλεί ο ιδιοκτήτης του βενζινάδικου, θα κατορθώσει να μπει σ’ ένα φέρι μποτ στην Αγκόνα και να ταξιδεύσει μέχρι την Πάτρα. Τελικά, όμως, θα συλληφθεί επ’ αυτοφώρω από αστυνομικούς της νεοσυσταθείσας ομάδας «Απόλλων» το Σάββατο στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 στην Κόρινθο με την κατηγορία της πρόκλησης απλής σωματικής βλάβης, όταν αγανακτισμένος θα δείρει τον πωλητή τοπικού βενζινάδικου.

Όταν οι Έλληνες αστυνομικοί τον ρώτησαν γιατί προέβη σ’ αυτή τη βάρβαρη πράξη, χωρίς ίχνος σεβασμού στη φιλόξενη στάση των ντόπιων (οι οποίοι τηρούν απαρέγκλιτα τις αρχές του Ξένιου Ζευ ιδιαίτερα όταν κάποιος ξένος… επισκέπτης έρχεται στη χώρα μας με ακριβό αυτοκίνητο και γεμάτος χρήματα), ο Εσθονός οδηγός τους εξηγεί όχι μόνο γιατί θεωρεί την τιμή της βενζίνης «ληστρική» (1,82€), αλλά επιπλέον ότι όταν τοποθέτησε σε δοκιμαστικό σωλήνα με ιχνηθέτη κινιζαρίνη την σούπερ αμόλυβδη βενζίνη 100 οκτανίων που υποτίθεται ότι θα του έβαζε διαπίστωσε ότι αυτή ήταν νοθευμένη με βενζίνη 95 οκτανίων σε ποσοστό 30%.

Οι αστυνομικοί τότε δεν μπόρεσαν να μην γελάσουν και με καλούτσικα αγγλικά τον πληροφόρησαν –ελαφρώς απορημένοι που δεν το γνώριζε ήδη– ότι το να ζητήσει 100αρα αμόλυβδη ήταν ο πιο σίγουρος τρόπος για να βάλει κανείς ανόθευτη και ελαφρώς ενισχυμένη αμόλυβδη βενζίνη 95 οκτανίων στο ντεπόζιτο του αυτοκινήτου του.

-«Και η αληθινή 100αρα;» ρώτησε έκπληκτος ο οδηγός του αυτοκινήτου πυραύλου.

-«Α, αυτή δεν υπήρξε ποτέ στ’ αλήθεια. Ήταν ένα διαφημιστικό τρυκ, σαν την άλλη βενζίνη, εκείνη που χαρίζει επιπλέον χιλιόμετρα!» του απάντησαν ξελαφρωμένοι  που δεν είχαν να κάνουν με κανέναν επικίνδυνο αλλοδαπό εγκληματία, σίγουρα πράγματα (αφού οι Έλληνες είναι φιλήσυχος λαός χωρίς καταχραστές δημοσίου χρήματος ύψους (δισ)εκατομμυρίων ευρώ, βιαστές,  εταιρίες δολοφόνων κτλ. και μόνο οι αλλοδαποί εγκληματίες επικίνδυνοι).

Η παραπάνω ιστορία θα μπορούσε να είναι άκρως φανταστική, όμως στη «σύγχρονη» Ελλάδα της χρεοκοπίας και των μνημονίων είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Συνεπώς, έχουμε το παράδοξο από τη μία πλευρά η οικονομία εν γένει και τα εισοδήματα των πολιτών ειδικότερα (λόγω των διαρκών κρατικών περικοπών και μέτρων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) να συρρικνώνονται μεν ολοένα και περισσότερο, αλλά από την άλλη οι Έλληνες πολίτες να «απολαμβάνουν» ολοένα και ακριβότερα τα καύσιμα που είναι άκρως απαραίτητα για την μετακίνηση των ιδίων και των προϊόντων τους, καθώς και για τη θέρμανσή τους το χειμώνα.

Και όχι μόνο απλά τα πληρώνουμε ακριβότερα σχεδόν από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα (εξαιρείται στην αμόλυβδη βενζίνη η Ιταλία), αλλά και η ποιότητά τους είναι πολύ πολύ χαμηλή, αφού αν δεν γίνει η δαπανηρή διαδικασία «αποθείωσης» το εν δυνάμει καρκινογόνο καύσιμο γίνεται πολύ, πολύ φθηνότερο.

Αν επιπλέον νοθευτεί κατόπιν και με λίγη αιθανόλη τότε έχουμε ένα εκρηκτικό μείγμα «υποκαυσίμου» που όμοιο του δύσκολα να βρεθεί ακόμη και στην αγορά του Κονγκό ή της Ουγκάντα.

Στο ερώτημα πώς είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά η απάντηση δεν είναι τελικά και τόσο δύσκολη. Αυτό συμβαίνει γιατί  λόγω μεγάλων φόρων, διεθνών συγκυριών (116 πλέον δολάρια η τιμή μπρεντ ανά βαρέλι),  ολιγοπωλίου Λάτση-Βαρδινογιάννη ουσιαστικά στην αγορά πετρελαίου και παράνομης συμπεριφοράς εταιριών-μεσαζόντων-πρατηριούχων έχει δημιουργηθεί αυτό το νέο είδος καυσίμου, ελληνικής επινόησης  το οποίο είναι ταυτόχρονα και λαθραίο και πανάκριβο και πολύ κακής ποιότητας.

Σύμφωνα δε με καταγγελίες του γνωστού πρώην βουλευτή Μαγνησίας Γιώργου Σούρλα επικίνδυνης ποιότητας μη αποθειωμένο καύσιμο έχει βρεθεί επανειλημμένως στις δεξαμενές των ενόπλων δυνάμεων της χώρας με αποτέλεσμα οι μηχανές όχι μόνο των επίγειων οχημάτων, αλλά ακόμη-ακόμη κι αυτών των ελικοπτέρων και των αεροσκαφών να φθείρονται ανεπίτρεπτα και να παρουσιάζονται σοβαρές βλάβες που μπορεί να έχουν οδηγήσει στο παρελθόν ακόμη και στην πτώση ορισμένων από αυτά.

Επίσης, σύμφωνα με πρόσφατες καταγγελίες του προϊστάμενου του ΣΔΟΕ Νίκου Λέκκα «πρέπει να υπάρξει πολιτική βούληση» αφού «το ΣΔΟΕ μπορεί να ξεσκεπάσει όλο το σύστημα»  δεδομένου ότι «τα διυλιστήρια είναι τέσσερα… στον Ασπρόπυργο, στην Ελευσίνα, στους Αγίους Θεοδώρους και στη Θεσσαλονίκη», καθώς και ότι οι μεγάλοι παίκτες στο χώρο του ελληνικού καυσίμου είναι «δέκα χονδρέμποροι οι οποίοι παίρνουν το έτοιμο πετρέλαιο, αυτό δηλαδή το οποίο διυλίζεται, και οι οποίοι οι δέκα αυτοί είναι οι μόνοι που το πουλάνε ή το εξάγουν». Έτσι όταν υπάρχει ηλεκτρονική διασύνδεση όλων αυτών με το ΣΔΟΕ γνωρίζουμε πόσο πετρέλαιο μπήκε στα διυλιστήρια, πόσο έφυγε από τα διυλιστήρια έτοιμο… και πόσο θα πουληθεί από τα βενζινάδικα».

Αλλά λείπουν οι άνθρωποι (8 είναι μόνο οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ ενώ θα χρειαζόντουσαν 208) και φυσικά αυτή η  ομιχλώδης έννοια που λέγεται «πολιτική βούληση» και η οποία συνήθως εκφράζει τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας από ομάδες συμφερόντων και συνακόλουθα την κρατική αδράνεια επί σημαντικών θεμάτων, όπως αυτό των καυσίμων.

Κι ενώ το πρόβλημα σε κρατικό επίπεδο  είναι «εύκολο» να λυθεί με τη στελέχωση του ΣΔΟΕ και αυστηρούς και πολλαπλούς δειγματοληπτικούς ελέγχους σε κάθε προμηθευόμενη «παρτίδα» καυσίμων (κι έτσι εύκολα σχετικά να εξοικονομηθούν μέχρι και 3 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για τις απαιτήσεις της Τρόικας, αντί άλλων επώδυνων για το λαό «μέτρων»), στο μείζον θέμα της ληστρικής εκμετάλλευσης των Ελλήνων πολιτών η λύση μπορεί να είναι και διαφορετική.

Εμείς λοιπόν προτείνουμε απόλυτο μποϊκοτάζ στα καύσιμα από 21 έως 28 Οκτωβρίου. Την εβδομάδα που οι πολύ γενναιότεροι ημών πρόγονοι είπαν «Όχι» στον φασισμό και πολέμησαν νικηφόρα στο μέτωπο της Αλβανίας κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, οι σύγχρονοι Έλληνες μπορούμε να πούμε τουλάχιστον «Όχι» στις ληστρικές τιμές των καυσίμων, «Όχι» στη νοθεία των καυσίμων, «Όχι» στα ολιγοπώλια, περιορίζοντας στο ελάχιστο τη χρήση καυσίμων για θέρμανση και για την προσωπική μας μετακίνηση (υπάρχουν ακόμη τα ποδήλατα αλλά και τα μαζικά μέσα μεταφοράς).

Ας κάνουμε λοιπόν μια φορά σ’ αυτή τη χώρα ένα σωστό μποϊκοτάζ στα καύσιμα. Μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε.

Το πλήρες κείμενο κυκλοφορεί στο φύλλο 22-09-2012 της Φρι Σάντει (Free Sunday).

 

Ανατύπωση από:  http://seisaxthia.wordpress.com/2012/09/22/%CE%BF%CE%B9-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%AD%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%BC/

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο Νικηταράς και η ελληνική υπερηφάνεια που ψάχνουμε

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/01/2012

Η Ελληνική κυβέρνηση, επί Όθωνα, τον συνέλαβε το  1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, με τη κατηγορία της «προδοσίας».

Μετά από 1,5 χρόνο τον ελευθέρωσαν και κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά.

Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Αυτή ήταν η ανταμοιβή του.

Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης ( Ρωσίας), αυτός απεστάλθη από την Ρωσική κυβέρνηση του, στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός.

Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.

«Τι κάνετε στρατηγέ μου;» ρώτησε ο ξένος

«Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα» απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.

«Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;» επέμενε ο ξένος.

«Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος» απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.

Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »