Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Φεβρουαρίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Τσιριγώτης’

Τρελά διλήμματα ενός εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη (του Δημήτρη Τσιριγώτη)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/02/2016

111

Σύμφωνα με μελέτη της UNESCO του 2012 κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός εκπαιδευτικού αντιστοιχεί σε 4 ώρες εργασίας γραφείου.

Αυτό συμβαίνει διότι η δυσκολία μίας εργασίας καθορίζεται κατά βάση από το πλήθος και τη δυσκολία των αποφάσεων που καλείται να λάβει ο εργαζόμενος κατά τη διάρκειά της. Ο εκπαιδευτικός λοιπόν καλείται να παίρνει συνεχώς πολύ γρήγορες αποφάσεις και να αναπροσαρμόζει την πορεία του μαθήματος σε νέα πάντα δεδομένα, πλέοντας τις περισσότερες φορές σε αχαρτογράφητα νερά.

Βιώνει λοιπόν συνεχώς κατά τη διάρκεια του μαθήματος διλημματικές καταστάσεις, εσωτερικές συγκρούσεις , αντιφάσεις ,ματαιώσεις και καλείται να αξιολογήσει και να μοιράσει σε ζωντανό χρόνο την φροντίδα του για δεκάδες μικρούς ανθρώπους. Δεν είναι εύκολη δουλειά να είσαι εκπαιδευτικός και δεν ταιριάζει σε όλους τους ανθρώπους. Όμως οι χαρές μπορεί να είναι τόσο δυνατές που όποιος γλυκαθεί δεν την αλλάζει με τίποτα.

Παρακάτω παραθέτω μόνο μερικά από τα εκατοντάδες παραδείγματα τέτοιων διλημμάτων. Μην σας ξεγελάσει ο ανάλαφρος τρόπος περιγραφής. Η αλήθεια είναι ότι όντως εκ των υστέρων πολλά από αυτά αποκτούν μια ελαφρότητα. Την ώρα όμως που βιώνονται είναι ιδιαίτερα βασανιστικά και στρεσογόνα για τους εκπαιδευτικούς. Και συμβαίνουν όλη την ώρα, πιστέψτε με.

Σκηνές μέσα από την τάξη. Παραδείγματα εκπαιδευτικών διλημμάτων

  • – Σήμερα θα τους κάνω πολύ ψαγμένο μάθημα. Ξεκινάω με ύφος μυστηριώδες να τους λέω διάφορα συναρπαστικά φυσικά φαινόμενα που συμβαίνουν στον κόσμο. Παγωμάρα. Έχω χάσει το κοινό μου. Τώρα θα σας φτιάξω εγώ. «Ξέρετε παιδιά αυτά που λέω είναι θέματα και για το διαγώνισμα». Ξαφνικά οι κόρες διαστέλλονται, οι προσοχές συγκεντρώνονται ,οι στάθμες του μελανιού στα στυλό κατεβαίνουν, τα μολύβια ξύνονται. Νίκησα χάνοντας.
  • – Χθες σκέφτηκα να πω ένα αστείο να φτιάξω ψυχολογικό κλίμα αλλά το μετάνιωσα. Μετά θέλανε και άλλο και άλλο και δεν είχανε μυαλό για μάθημα. Τελικά εγώ απέκτησα το ψυχολογικό .Όσο για το κλήμα ήτανε που ήτανε στραβό το έφαγε και ο δάσκαλος (γάιδαρος).
  • – Μικρού του ξεφεύγει κακιά λέξη την ώρα του μαθήματος. Εγώ κάνω ότι δεν άκουσα .Θα του τα ψάλω στο διάλλειμα. Μαθήτρια μου ζητάει το λόγο γιατί δεν τον τιμώρησα. Και άλλοι μαθητές συμφωνούν μαζί της. Το κοινό απαιτεί παραδειγματική τιμωρία. Πρέπει να διαλέξω ποιος από τους δυο θα πάει στο γραφείο. Ο μικρός με τη κακιά λέξη ή εγώ; Προσοχή! Η σκέψη μου για ‘μικρά σπιουνάκια’ δεν πρέπει με τίποτα να συναντήσει τη γλώσσα μου.
  • – Αν ασχοληθώ με τους αδύναμους μαθητές εξατομικευμένα, οι πιο καλοί μαθητές βαριούνται. Αν ασχοληθώ με τους καλούς μαθητές οι αδύναμοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
  • – Κάνω ερώτηση σε μικρό. Αυτός με κοιτάει σαν να του είπα κάτι στα κινέζικα. Ανασκευάζω την ερώτηση. Τα ίδια –με κοιτάει. «Πόση ώρα να τον περιμένω πριν πάω στον επόμενο; Και έχω ήδη πολλά σηκωμένα χέρια, πολλά κύριε-κύριε συνοδευόμενα με εκείνο το παρακλητικό ύφος που με πιέζουν αφόρητα». «Ο επόμενος!!.»
  • – Κάνω ερώτηση σε όλη την τάξη. Βουβαμάρα. Κάνω την ίδια ερώτηση ξανά και ξανά αλλά με άλλη διατύπωση. Μούγκα. Τους την κάνω φραγκοδίφραγκα. Σχεδόν τους λέω την απάντηση. Τικ τακ ,τικ τακ ο χρόνος κυλά. «Δεν γίνεται θα τους πω την απάντηση, να προλάβω να παραδώσω όλο το μάθημα και ας λένε οι παιδαγωγοί ότι θέλουν».
  • – Μικρός πίσω θρανίου δεν σταματά με τίποτα να κάνει φασαρία. Μου έχει διαλύσει το μάθημα. Έχω δοκιμάσει όλους τους τρόπους .Από Μητέρας Τερέζας μέχρι Ηρώδη. Τίποτα. «Μόνη λύση η ωριαία αποβολή ή μήπως να εκμεταλλευτώ αυτή του την συμπεριφορά και να την κάνω μέρος του μαθήματος ώστε όλοι να μάθουμε κάτι (ο ίδιος ,εγώ αλλά και οι υπόλοιποι μαθητές); Αλλιώς είναι σαν το ‘πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι’». Ακούω τον εαυτό μου να λέει: «Γιώργο ,πήγαινε έξω τώρα!!!». Το χαρούμενο ύφος που προσπαθεί να κρύψει ο Γιώργος βγαίνοντας με κάνω να νιώθω ότι μάλλον εγώ ήμουν αυτός που μόλις αποβλήθηκε.
  • – Τι είναι προτιμότερο: 7η ώρα μάθημα Παρασκευή ή 1η ώρα μάθημα Δευτέρας; Η απόλυτη διλημματική κατάσταση.
  • – Μικρός μου ζητάει να πάει για νερό. Του λέω όχι. Συνεχίζει, παρακαλάει, με απειλεί ότι δεν μπορεί άλλο. Έχω καταλάβει ότι δεν θα σταματήσει αν δεν περάσει το δικό του. «Πήγαινε!!!»
  • – Ομοίως μικρός μου ζητάει κάθε ώρα να πάει τουαλέτα. Τι διάολο έχει, συχνοουρία ή προστάτη, από αυτή την ηλικία; Του λέω όχι. Είναι ανάγκη μου λέει. «Πήγαινε!!!» Επιστρέφει κρατώντας μπουκαλάκι με νερό. Προφανώς θέλει να αναπληρώσει τα υγρά που έχασε.
  • – Δυο μικρά τσακώνονται .Το ένα θέλει ανοικτό παράθυρο γιατί σκάει, το άλλο κλειστό γιατί φοβάται μην κρυώσει. Ρωτάω από μέσα μου τον εαυτό μου τι θέλω εγώ. Κλειστό. 2-1 φάε το γκολάκι μυξιάρικο.
  • – Μαθήτρια που δεν έχει ανοίξει ποτέ το στόμα της για να συμμετάσχει στο μάθημα σου πετάει ένα ξεγυρισμένο 20 στο διαγώνισμα τριμήνου. Τι βαθμό θα της βάλεις στον έλεγχο; Γρίφος για δυνατούς λύτες.
  • – Μικρή διαβάζει την εργασία που τους έβαλα για το σπίτι και συνεχίζει και συνεχίζει. Είναι τεράστια και copy – paste από το Wikipedia ή κάτι τέτοιο. Κάνεις δεν την προσέχει ,ούτε καν εγώ . Σκέπτομαι πώς να την διακόψω χωρίς να την πειράξει γιατί είναι και παραξηγιάρα. Δεν τολμάω όμως. Μετά από 5 βασανιστικά λεπτά τελειώνει. «Τέλεια» της λέω, δαγκώνοντας τη γλώσσα μου, γιατί καταλαβαίνω ότι την επόμενη φορά θα μου φέρει εργασία που θα κρατάει 10 λεπτά.
  • – Κάνω σπουδαία ερώτηση κρίσεως ώστε να τα βάλω να σκεφτούνε και πετάγεται η μικρή και λέει την απάντηση που κάνει μπαμ ότι την ήξερε από πριν. Θέλω να της πω: «Ορκίσου στη ζωή σου ότι δεν το ήξερες από πριν». Της λέω: «μπράβο παιδί μου».
  • – Μαθήτρια παραπονιέται ότι δεν καταλαβαίνει το μάθημα. Της το εξηγώ ξανά και ξανά. Μετά την 5η φορά νιώθω την ένταση της φωνής μου να έχει αυξηθεί και το ύφος μου απειλητικό. «Κατάλαβες;». «Μάλιστα κύριε». Εντάξει μάθημα δεν κατάλαβε αλλά εμείς συνεννοηθήκαμε.
  • – Μαθήτρια μου λέει ότι το τάδε θέμα που έβαλα στο διαγώνισμα δεν το είχαμε κάνει. Λέω από μέσα μου: Ε γι’ αυτό το έβαλα, τι δεν καταλαβαίνεις; Απέξω μου της λέω: «το είχαμε κάνει, το θυμάμαι πολύ καλά». Τουτέστιν: τόλμα να αμφισβητήσεις τον καθηγητή άμα σου βαστάει.
  • – Τι είναι αυτές οι βλακείες που τους διδάσκω αυτή τη στιγμή; Εντελώς άχρηστες για αυτά. Τι να κάνω όμως, ας όψεται η υποχρέωση. Ακολουθώ την ύλη εις βάρος όμως του πνεύματος.
  • – Ομοίως. Οι προσωπικές μου πεποιθήσεις είναι σε σύγκρουση με αυτά που λένε τα σχολικά βιβλία και τα αναλυτικά προγράμματα. Τραγουδώ το ‘είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας…’. Μετά στο σπίτι μου. Μόνος μου. Από μέσα μου.
  • – Σήμερα λείπει το πιο φασαριόζικο παιδί της τάξης. Κρίμα έχασε. Σήμερα έτυχε να γίνει το πιο ωραίο μάθημα.
  • – Κλαψιάρης καλός μαθητής έχει πάει χάλια στο διαγώνισμα. Του βάζω κάνα δυο μονάδες παραπάνω αλλά και πάλι ξέρω ότι δεν φτάνουν. Πώς να του το πεις; Αρχίζω να λέω πριν μοιράσω τα διαγωνίσματα ότι όλοι δικαιούνται μερικές άτυχες στιγμές, να υπερθεματίζω για την αξία του προφορικού βαθμού έναντι του γραπτού. Κατά βάθος όμως ξέρω ότι ο,τι και να κάνω στεγνό γραπτό θα δώσω και θα πάρω πίσω μουσκεμένο.
  • – Ντροπαλό παιδάκι στο βάθος. Θα του δώσω θάρρος. Του κάνω εύκολες ερωτήσεις ,μετά πανεύκολες, μετά του λέω από τι αρχίζουν και πως τελειώνουν οι απαντήσεις και αυτό μόνο που κάνει είναι να με κοιτάει με αγωνία τερματοφύλακα πριν το πέναλτι. Λυπάμαι φίλε αλλά το ματς πρέπει να συνεχιστεί.
  • – Κάνω παρατήρηση στην πιο ανήσυχη μαθήτρια της τάξης. Πάλι εγώ φταίω κύριε; Μόνο εγώ κάνω φασαρία εδώ μέσα; Τσιμπάω. Τι εννοεί, ότι γίνεται φασαρία μέσα στην τάξη μου; Το παλιόπαιδο τα κατάφερε. Έβγαλε τον εαυτό της από την θέση του αντιπάλου μου. Τώρα είμαι εγώ εναντίον όλων. Respect στην τύπισσα.
  • – Το αυτί μου πιάνει μικρό να κοροϊδεύει άλλο καθηγητή συνάδελφο για κάτι ιδιαίτερα γαργαλιστικό. Το «σιωπή, δεν είναι σωστό» έρχεται λιγάκι αργοπορημένο αυτή την φορά.
  • – Κάνω έντονη παρατήρηση σε μαθητή για μια άσκημη συμπεριφορά του μέσα στην τάξη. Πετάγονται δυο τρία άλλα παιδιά και αρχίζουν να μου αραδιάζουν ότι έχει κάνει και εκείνο και το άλλο και το παρ’ άλλο. Νιώθω χάλια, σαν να είμαι o πρώτος κατά σειρά θύτης ενός ιδιότυπου bullying. Θα προτιμούσα να είχανε υπερασπιστεί τα παιδιά αυτά τον συμμαθητή τους ακόμα και αν είχε άδικο.
  • – Να τα αφήσω να ανακαλύψουν μόνα τους τη γνώση ή να τους πάω κατευθείαν εκεί να γλιτώσουμε και χρόνο για ασκήσεις; Να τους παραδώσω τη γνώση ή να τη διαπραγματευτώ πρώτα μαζί τους αποκομίζοντας παιδαγωγικά λύτρα;
  • – Να είμαι παιδοκεντρικός αλλά ο πίνακας και η κιμωλία με κοιτάνε περίεργα και με καλούν κοντά τους σαν λάγνες Σειρήνες. Μου λένε ότι είμαι δάσκαλος –πρωταγωνιστής και να αναλάβω εγώ τη δράση αν θέλω να προλάβω. Και έχω τόσα να προλάβω.

Αντί επιλόγου, το απόλυτο δίλλημα.

Το δίλλημα που κρύβεται πίσω από σχεδόν όλα τα διλλήματα είναι ότι ο Έλληνας εκπαιδευτικός γνωρίζει κάθε φορά ότι κάτι πρέπει να θυσιάσει για να σώσει κάτι άλλο. Το χειρότερο όμως είναι ότι έτσι όπως είναι σήμερα το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα μας είναι αναγκασμένος να θυσιάσει το πιο πολύτιμο για να σώσει το πιο ασήμαντο. Θυσιάζει λοιπόν το πνεύμα της Παιδείας για να δουλέψει το σύστημα της εκπαίδευσης. Ως πότε;

Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός

Ανατύπωση από:  http://xenesglosses.eu/2016/01/trela-dilimmata-enos-ekpaideutikou-m/

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μας χρώσταγαν το γάιδαρο, μας πήραν και το βόδι, κ. Μπαλτά (του Δημήτρη Τσιριγώτη)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/07/2015

Σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ 1 ο υπουργός Παιδείας κύριος Μπαλτάς δήλωσε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Η χώρα βρίσκεται σε κρίση, όλοι πρέπει να βάλουμε τον όβολο μας για να ξεπεραστεί η κρίση. Αν χρειαστεί ένας δάσκαλος να κάνει μια ή δυο ώρες παραπάνω ως συμβολή στο ξεπέρασμα της κρίσης νομίζω ότι θα το δεχθεί. Ο καθένας οφείλει να συμβάλει με τον τρόπο του για να ξεπεραστεί η κρίση». Ουσιαστικά φαίνεται καθαρά ότι αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας αύξησης ωραρίου των εκπαιδευτικών.

Ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας κύριος Κουράκης είχε κατά το πρόσφατο παρελθόν δηλώσει : «Δεν μπορεί να στήσεις κανένα καλό σχολείο αν δε στηρίξεις τον εκπαιδευτικό, τον εργαζόμενο στο χώρο της παιδείας σε όλα τα επίπεδα. Όσον αφορά στο θέμα του ωραρίου εμείς λέμε πάρα πολύ καθαρά ότι θα επαναφέρουμε το ωράριο».

Εκεί λοιπόν που εμείς οι εκπαιδευτικοί θα περιμέναμε σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης ,ο υπουργός σκέφτεται σοβαρά να απαιτήσει από εμάς νέες θυσίες. Δηλαδή όπως λέει ο λαός μας «μας χρώσταγαν το γάιδαρο, μας πήραν και το βόδι». Πάλι δηλαδή από έναν κλάδο που αποτελεί ένα από τους πιο πληγμένους από την κρίση θα ζητήσει να βάλει πλάτη. Έναν κλάδο που σαν να μην έφτανε ότι ήταν ανέκαθεν από τους  πιο υπαμειβόμενους  κλάδους του δημοσίου ,έχει τα τελευταία χρόνια της κρίσης  υποστεί τις μεγαλύτερες μειώσεις στις αποδοχές του (30-40 %) , έχει υποχρεωθεί ήδη μια αύξηση ωραρίου 2 ωρών στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά του το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα πάρα πολλοί συνάδελφοι να είναι αναγκασμένοι να εργάζονται σε 2- 3 ή και σε περισσότερα σχολεία.

Μια αύξηση ωραρίου συνολικά 4 ωρών σημαίνει πρακτικά και έμμεση μείωση αποδοχών της τάξεως του 20% .Δηλαδή οι εκπαιδευτικοί θα έχουν υποστεί μείωση 50-60% στις συνολικές αποδοχές τους. Αλλά βεβαίως (πως μου διέφυγε;) οι εκπαιδευτικοί κάνουν λειτούργημα, όχι επάγγελμα.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Μια νέα αύξηση ωραρίου θα έχει ως αποτέλεσμα και την μη πρόσληψη χιλιάδων συναδέλφων που ήταν σίγουροι ότι θα προσληφθούν ως αναπληρωτές στο επόμενο διδακτικό έτος και που τώρα αναγκαστικά θα αντιμετωπίσουν τον εφιάλτη της ανεργίας αιφνιδιασμένοι από τις αναπάντεχες εξελίξεις.

Είναι τουλάχιστον ανακόλουθο να χρησιμοποιηθεί ένα εργαλείο, όπως η αύξηση ωραρίου,  της περίφημης εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ από αυτούς που είχαν εναντιωθεί και κατακρίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο την εργαλειοθήκη αυτή χαρακτηρίζοντας την ως μέθοδο εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Μήπως αυτοί οι ίδιοι (πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ) δεν ήταν και αυτοί που υπερασπίζονταν τους εκπαιδευτικούς στην απεργία του 2013 για την αύξηση ωραρίου; Δηλαδή για να καταλάβουμε: η αύξηση ωραρίου είναι μεμπτή μόνο όταν την προτείνουν οι πολιτικοί αντίπαλοι ,αλλιώς όταν την προτείνουν οι ίδιοι είναι ένα χρήσιμο εργαλείο; Επίσης είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η τωρινή φρασεολογία που χρησιμοποιείται  «να βάλουμε τον οβολό μας για να ξεπεραστεί η κρίση» ομοιάζει με την φρασεολογία του πρώην υπουργού παιδείας κυρίου Αρβανιτόπουλου που πριν από 2 χρόνια περίπου για να δικαιολογήσει την αύξηση ωραρίου έλεγε χαρακτηριστικά «ζήτησα από τους εκπαιδευτικούς να βάλουν και αυτοί πλάτη για να βγούμε από την κρίση». Ελπίζω να μην φτάσουμε στο σημείο να χρησιμοποιηθεί και η ορολογία της επικαιρότητας που επικαλείται γενικά η κυβέρνηση ,εκείνη του θατσερικού ΤΙΝΑ (There is no Alternative–δεν υπάρχει εναλλακτική) .Μέχρι σήμερα δεν έχουν εξασφαλιστεί τα κονδύλια για 10.000 κενά. Εύχομαι να είναι τελείως συμπτωματικό ότι τα νούμερα ταιριάζουν : η αύξηση του ωραρίου κατά 2 ώρες σημαίνει κάλυψη 10.000 θέσεων περίπου.

Στη ίδια συνέντευξη λοιπόν ο κύριος Μπαλτάς ανέφερε τα εξής: «Απόλυτη προτεραιότητα είναι να μπει το παιδί στην τάξη την πρώτη μέρα του σχολείου και να έχει καθηγητή εκεί. Τα συνολικά κενά είναι 20.000 αλλά έχουν εξασφαλιστεί κονδύλια μόνο για την κάλυψη 10.000». Αναρωτιέμαι αλήθεια ποιος ευθύνεται για αυτό; Το σίγουρο όμως είναι ότι δεν φταίνε οι εκπαιδευτικοί. Έτσι όμως όπως τίθεται το πρόβλημα από τον υπουργό δημιουργείται ο συνειρμός «Θα αφήσουν οι εκπαιδευτικοί τα παιδιά χωρίς καθηγητές, δασκάλους και νηπιαγωγούς;» .Είναι ένας τρόπος πίεσης ώστε οι εκπαιδευτικοί να δεχτούν αν χρειαστεί μια νέα αύξηση ωραρίου ώστε να μην κατηγορηθούν για έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στα παιδιά. Πέρα από τα ενοχικά συμπλέγματα των εκπαιδευτικών, ενδεχομένως να αναπτύξει και φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού από τα οποία έχει ταλαιπωρηθεί όλα αυτά τα χρόνια ο κλάδος. Εύχομαι ο κύριος Μπαλτάς να μην μας βάλει στην ίδια θέση που φρόντισαν να μας βάλουν οι προκάτοχοί του όπου η κοινή γνώμη μας κατηγορούσε ως τεμπέληδες ,ανίκανους και αναίσθητους .Και ξέρουμε πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να πείσεις τον κόσμο που δεν εργάζεται στην εκπαίδευση ότι 4 ώρες παραπάνω εργασίας την εβδομάδα μπορεί να έχει τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες.

Ο κύριος Μπαλτάς λίγες ημέρες αφού είχε αναλάβει το υπουργείο Παιδείας είχε προβεί σε μια δήλωση που είχε σκορπίσει αισιοδοξία τον κλάδο των εκπαιδευτικών: «Σεβόμαστε τη δουλειά του εκπαιδευτικού και θα τον ρωτήσουμε για οποιαδήποτε αλλαγή». Όσον αφορά την αύξηση του ωραρίου πιστεύω ότι ο κύριος Μπαλτάς έχει τη σωφροσύνη να καταλάβει ότι δεν πρέπει καν να προβεί στην ερώτηση. Όχι γιατί η απάντηση είναι δεδομένη αλλά γιατί σε αυτή την περίπτωση η ίδια η ερώτηση θα έχει κάνει την ζημιά στον κλάδο. Και αυτό θα είναι σε πλήρη αντίθεση με τη φράση «Σεβόμαστε τη δουλειά του εκπαιδευτικού». Θέλω να πιστεύω ότι οι δηλώσεις του κ. Μπαλτά αλλά και του κ. Κουράκη δεν είναι μόνο όμορφα λόγια αλλά και δέσμευση λόγου. Ο οβολός που θεωρεί ο κύριος Μπαλτάς που πρέπει να βάλει ο καθένα μας για να ξεπεραστεί η κρίση έχει ήδη καταβληθεί πολλαπλά από τους εκπαιδευτικούς. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνουν για την κρίση πάντα οι πιο αδύναμοι και οι λιγότερο υπεύθυνοι. Ας ζητηθεί από αυτούς που έχουν και πραγματικό μερίδιο ευθύνης για την δημιουργία της κρίσης, αυτούς με τους πολλούς οβολούς. Εμείς έχουμε προ πολλού ξεπεράσει τα όριά μας. Η απάντηση είναι ΟΧΙ κύριε Υπουργέ ,πριν ακόμα κάνετε την ερώτηση.

Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός

Πηγή:  http://xenesglosses.eu/2015/07/mas-xrostagan-to-gaidaro-mas-piran-kai/comment-page-1/#comment-6446

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »