Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘τράπεζες’

Όταν οι μπολσεβίκοι καταλάμβαναν τις τράπεζες και έσβηναν το χρέος

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/11/2017

του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Την πρώτη κιόλας μέρα της Οκτωβριανής Επανάστασης, τα ξημερώματα της 25ης Οκτωβρίου, η Κρατική Τράπεζα της Ρωσίας κατελήφθη από τους Κόκκινους Φρουρούς, στο όνομα των Σοβιέτ και της Επανάστασης.

Οι Μπολσεβίκοι έχοντας την πείρα της Παρισινής Κομμούνας αλλά και την αποφασιστικότητα ενός επαναστατικού κινήματος, πήραν αμέσως στα χέρια τους, την Κρατική Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας. Το 1871 κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας η εργατική τάξη στο Παρίσι δεν είχε καταλάβει την Κεντρική Τράπεζα. «Η Κομμούνα στάθηκε ευλαβικά, με ιερό σεβασμό μπροστά στις πόρτες της τράπεζας της Γαλλίας», έγραψε ο Μαρξ τονίζοντας ότι ήταν ένα από τα μεγάλα λάθη των Γάλλων επαναστατών.

Οι Μπολσεβίκοι δεν επανέλαβαν το λάθος. Κατέλαβαν την Κεντρική Κρατική Τράπεζα και ταυτόχρονα απέκτησαν τον έλεγχο του νομίσματος. Όμως δεν στάθηκαν εκεί. Στις 14 Δεκέμβρη 1917 η εργατική πολιτοφυλακή κατέλαβε όλες τις τράπεζες της χώρας ιδιωτικές και συνεταιριστικές.
Την ίδια μέρα δημοσιεύθηκε το Διάταγμα για την κρατικοποίησή τους και την συγχώνευση τους στη Κεντρική Τράπεζα χωρίς αποζημίωση για τους μεγάλους μετόχους, προστατεύοντας παράλληλα πλήρως τους μικρο-καταθέτες.

Ο Λένιν γράφει στο Σχέδιο Διατάγματος με το οποίο κρατικοποιούνται οι τράπεζες, τον Δεκέμβρη του 1917: «Όλες οι μετοχικές επιχειρήσεις κηρύσσονται ιδιοκτησία του κράτους. Τα μέλη της διοίκησης και οι διευθυντές των μετοχικών εταιρειών, καθώς και όλοι οι μέτοχοι που ανήκουν στις τάξεις των πλουσίων οφείλουν παραδώσουν όλες τις μετοχές στην κρατική τράπεζα. Τα κρατικά δάνεια, εξωτερικά και εσωτερικά, ακυρώνονται. Τα συμφέροντα των μικρών ομολογιούχων, καθώς και των κατόχων κάθε είδους μετοχών, δηλαδή των κατόχων που ανήκουν στις εργαζόμενες τάξεις του πληθυσμού, εξασφαλίζονται ολοκληρωτικά».

Ταυτόχρονα η νέα Σοβιετική Εξουσία έσπευσε να αντιμετωπίσει και να λύσει το θέμα του χρέους. Οι διεθνείς πιστωτές διεκδικούσαν τα χρήματα που είχαν δανείσει στο τσαρικό καθεστώς το οποίο με τα συγκεκριμένα δάνεια εξοπλίστηκε για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το συνολικό ποσό των τσαρικών χρεών και της αστικής προσωρινής κυβέρνησης στους διεθνείς τοκογλύφους της Αγγλίας, της Γαλλίας, των ΗΠΑ και άλλων χωρών ήταν περίπου 17 δις χρυσά ρούβλια.

Για τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους τα συγκεκριμένα χρέη, οι εργάτες και οι αγρότες δεν έπρεπε να τα αναγνωρίσουν. Δεν ήταν δικά τους. «Το να πληρώνεις τόκους για αυτά τα δάνεια, σημαίνει να πληρώνεις για πολλά χρόνια φόρο υποτέλειας στους καπιταλιστές, γιατί είχαν την καλοσύνη να επιτρέψουν στους εργάτες να αλληλοσκοτώνονται για το μοίρασμα της λείας από τους καπιταλιστές», έγραφε ο Λένιν στο βιβλίο του, «Ο Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του Καπιταλισμού». Αυτό έπραξε.

Με το διάταγμα της Προσωρινής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της 21ης Γενάρη του 1918 (3 Φλεβάρη του 1918 με το νέο ημερολόγιο) όλα τα εξωτερικά δάνεια των τσαρικών κυβερνήσεων και της προσωρινής κυβέρνησης ακυρώθηκαν. Η επαναστατική κυβέρνηση δεν αναγνώριζε τίποτα.

Στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Eργαζόμενου Λαού, τον Γενάρη του 1918 αναφερόταν: «Η συντακτική συνέλευση θεωρεί σαν πρώτο χτύπημα ενάντια στο διεθνές τραπεζικό, χρηματιστικό κεφάλαιο το σοβιετικό νόμο για την ακύρωση (σβήσιμο) των δανείων που είχαν συνάψει οι κυβερνήσεις του τσάρου, των τσιφλικάδων και της αστικής τάξης και εκφράζει την πεποίθηση ότι η σοβιετική εξουσία θα προχωρήσει σταθερά σ’ αυτό το δρόμο ως την πλήρη νίκη της διεθνούς εργατικής εξέγερσης ενάντια στο ζυγό του κεφαλαίου».

Έτσι έλυσαν οι Μπολσεβίκοι το θέμα του εξωτερικού χρέους και του ελέγχου των τραπεζών, προς όφελος του εργαζόμενου λαού.

Υ.Γ: Μαζί με τα δάνεια που ακύρωσαν οι Μπολσεβίκοι σβήστηκε και το χρέος της Ελλάδας προς την Τσαρική κυβέρνηση. Αυτή ήταν και η τελευταία πραγματική διαγραφή χρέους που υπήρξε προς όφελος του ελληνικού λαού… 

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Δέκα ερωτήσεις-απαντήσεις για τα POS-Τι ισχύει-Ποιοι υποχρεούνται να τα εγκαταστήσουν-Τα πρόστιμα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/07/2017

Περισσότεροι από 400.000 επαγγελματίες από 85 επαγγελματικές κατηγορίες υποχρεούνται να έχουν στις επιχειρήσεις τους τερματικά αποδοχής καρτών (POS) από την ερχόμενη Πέμπτη 27 Ιουλίου, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση που έχει εκδοθεί.

Ωστόσο το θέμα έχει περιπλεχθεί, κυρίως λόγω της προσφυγής του Δικηγορικού Συλλόγου στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η οποία απεφάνθη ότι δεν υπάγονται οι Δικηγόροι στην εξουσιοδοτική διάταξη του νόμου, καθώς δεν μπορούν οι εντολείς τους να θεωρηθουν καταναλωτές.

Το ζήτημα έχει μπερδευθεί πάντως καθώς πηγές του Υπουργείου Οικονομικών επιμένουν ότι η τοποθέτηση POS είναι υποχρεωτική και για τους Δικηγόρους.

Τραπεζικές πηγές απαντούν σε μία σειρά ζητήματα που αφορούν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρηματίες:

Ερώτηση 1: Λόγω του μεγάλου αριθμού των επαγγελματικών ομάδων που υποχρεούνται να εγκαταστήσουν POS και επομένως λόγω της μεγάλης ζήτησης, αν κάνω αίτηση τώρα δεν θα προλάβω να έχω POS μέχρι τις 27 Ιουλίου που είναι και η τελευταία προθεσμία;

Τι ισχύει: Οι τράπεζες έχουν προετοιμαστεί εγκαίρως έτσι ώστε να μπορέσουν να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση. Ενδεικτικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι από τους 400.000 περίπου επαγγελματίες που υποχρεούνται να εγκαταστήσουν POS, 350.000 και πλέον τα έχουν ήδη εγκαταστήσει στις επιχειρήσεις τους.

Οι αιτήσεις που εκκρεμούν ακόμη στις τράπεζες υπολογίζονται στις 30.000-40.000, ενώ καθημερινά υποβάλλονται περίπου 2.000 αιτήσεις. Ο αριθμός αυτός σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη είναι διαχειρίσιμος με δεδομένη την υποδομή, αλλά και την εμπειρία που υπάρχει.

Υπολογίζεται μάλιστα ότι κατά μέσο όρο απαιτούνται τρεις με πέντε εργάσιμες ημέρες από τη στιγμή υποβολής της αίτησης μέχρι την εγκατάσταση του POS, εφόσον βέβαια προσκομιστούν από την επιχείρηση τα απαραίτητα δικαιολογητικά για το άνοιγμα νέας μερίδας πελάτη και του αντίστοιχου λογαριασμού εξυπηρέτησης.

Ερώτηση 2: Το κόστος αγοράς ενός τερματικού POS είναι πολύ μεγάλο, ενώ επιπλέον είναι πολύ υψηλές και οι προμήθειες εμπόρου που χρεώνουν οι ελληνικές τράπεζες για την αποδοχή συναλλαγών καρτών;

Τι ισχύει: Υπάρχει στο πλαίσιο της εμπορικής πολιτικής κάθε τράπεζας ανταγωνισμός και διαφοροποιήσεις στις προμήθειες που χρεώνουν στους εμπόρους για την αποδοχή συναλλαγών.

Σε διάστημα μόλις ενός έτους έχουν μειωθεί μεσοσταθμικά κατά περίπου 20% και πλέον ανέρχονται αρκετά κάτω του 1%. Μάλιστα, για μικροσυναλλαγές έως 10-20 ευρώ οι προμήθειες είναι ακόμα χαμηλότερες.

Οι προμήθειες των ελληνικών τραπεζών είναι από τις πλέον ανταγωνιστικές συγκρινόμενες με αυτές λοιπών τραπεζών που λειτουργούν σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρά το γεγονός πως οι συναλλαγές με κάρτες στην Ελλάδα εξακολουθούν να είναι λίγο πάνω από το μισό του μέσου όρου της ευρωζώνης. Δηλαδή, λιγότερες συναλλαγές αλλά καλύτερες τιμές για τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις της χώρας μας. Είναι πραγματικά δύσκολο να βρεθεί κλάδος της ελληνικής οικονομίας που να έχει προσαρμόσει τόσο γρήγορα προς τα κάτω την τιμολογιακή του πολιτική στην αυξημένη ζήτηση παρεχόμενων υπηρεσιών του.

Το τερματικό αποδοχής συναλλαγών καρτών (POS) συνιστά αναπόσπαστο μέρος του συγκεκριμένου τρόπου εισπράξεων μιας επιχείρησης. Συνεπώς, αντιμετωπίζεται ως πάγιο στοιχείο της επιχείρησης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που αντιμετωπίζεται και η αγορά ενός μηχανήματος αναγνώρισης των κατάλληλων προς κυκλοφορία τραπεζογραμματίων (χαρτονομισμάτων) ευρώ για τις εισπράξεις της επιχείρησης με μετρητά.

Οι περισσότερες ελληνικές τράπεζες έχουν συμβληθεί με κατασκευάστριες στο εξωτερικό εταιρείες ή τους αντιπροσώπους τους στην Ελλάδα προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν καλύτερη έκπτωση για λογαριασμό των επιχειρήσεων/πελατών τους με τους οποίους συμβάλλονται προκειμένου να αποδέχονται συναλλαγές καρτών.

Το κόστος αγοράς ενός τερματικού POS κυμαίνεται από 99 έως 440 ευρώ, ανάλογα με τον τύπο και τη λειτουργικότητά του, ενώ στην περίπτωση μίσθωσής του το κόστος κυμαίνεται ετησίως από 50 έως 360 ευρώ, ανάλογα με το μηνιαίο όγκο συναλλαγών. Αντίστοιχα, το ετήσιο κόστος συντήρησης κυμαίνεται μεταξύ 24 και 96 ευρώ.

Επίσης, οι τράπεζες παρέχουν προγράμματα επιβράβευσης πόντων για τις επιχειρήσεις – πελάτες τους, προγράμματα τα οποία λειτουργούν εδώ και μια δεκαετία με τεράστια αναγνωρισιμότητα και αξιοποίηση από τους χρήστες καρτών πληρωμών (π.χ. yellow, go4more, Euroπιστροφή, Alpha Bonus).

Ερώτηση 3: Είμαι στον Τειρεσία και η τράπεζα απέρριψε την αίτηση μου για εγκατάσταση POS.

Τι ισχύει: Η μη αποδοχή της αίτησης για εγκατάσταση POS δεν αφορά όλους όσοι περιλαμβάνονται στη βάση δεδομένων του Τειρεσία λόγω οφειλών, αλλά περιορίζεται στις εξής κατηγορίες:

  1. Επιχειρήσεις των οποίων οι συμβάσεις για την αποδοχή καρτών, ως μέσο πληρωμής, έχουν καταγγελθεί στο παρελθόν και οι καταγγελίες σχετίζονται με λόγους που αφορούν την αθέτηση των όρων συμβάσεων διενέργειας των συναλλαγών και την πραγματοποίηση απατηλών συναλλαγών (πχ αποδοχή καρτών που έχουν δηλωθεί ως απολεσθείσες, εικονικές συναλλαγές, αυτοχρηματοδότηση κλπ).

Τα δεδομένα των επιχειρήσεων αυτών βρίσκονται στο Σύστημα Καταγγελθεισών Συμβάσεων Επιχειρήσεων της Τειρεσίας και υπολογίζεται ότι αφορούν περίπου 200 επιχειρήσεις. Το εν λόγω αρχείο άρχισε να λειτουργεί το 2006, σε συνέχεια της απόφασης αρ.06/14.02.2006 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Ο χρόνος παραμονής των στοιχείων των επιχειρήσεων στο αρχείο αυτό ορίζεται σε πέντε (5) έτη από την ημερομηνία της καταγγελίας. Μετά την πάροδο των 5 ετών τα δεδομένα του αρχείου διαγράφονται αυτόματα και ως εκ τούτου ο δικαιούχος επανέρχεται σε καθεστώς κανονικότητας.

  1. Επιχειρήσεις οι οποίες έχουν μη εξυπηρετούμενες οφειλές και ανήκουν στην λεγόμενη «μαύρη λίστα» του Τειρεσία (Σύστημα Αθέτησης Υποχρεώσεων (πχ για ακάλυπτες επιταγές, απλήρωτες συναλλαγματικές, καταγγελίες δανείων και πιστώσεων κ.λπ).

Στις περιπτώσεις αυτές οι τράπεζες αξιοποιούν τα διαθέσιμα στοιχεία και κρίνουν κατά περίπτωση αν ο επαγγελματίας που έκανε την αίτηση μπορεί να θεωρηθεί φερέγγυος. Αν π.χ. υπάρχει μία μη εξυπηρετούμενη οφειλή της τάξεως των 1.500 ευρώ, αλλά η συνολική εικόνα της επιχείρησης κρίνεται κατά τα άλλα ικανοποιητική, ενδεχομένως να εγκριθεί από την τράπεζα η εγκατάσταση συσκευής POS καθώς η τράπεζα κρίνει ότι η συγκεκριμένη συνεργασία δεν της δημιουργεί πιστωτικό κίνδυνο. Σημειώνεται ότι ο έλεγχος αυτός γίνεται για λόγους προστασίας των συναλλαγών με κάρτες και είναι αυτονόητος στο πλαίσιο εκτίμησης της φερεγγυότητας των επιχειρήσεων.

Επομένως, ακόμα και αν κάποιος εμφανίζεται στον Τειρεσία, αλλά είτε βρίσκεται στην λεγόμενη «λευκή λίστα» (Σύστημα Συγκέντρωσης Χορηγήσεων), η οποία περιλαμβάνει τις οφειλές που εξυπηρετούνται κανονικά, είτε βρίσκεται στην «μαύρη λίστα», αλλά κρίνεται από την τράπεζα φερέγγυος, τότε μπορεί να πάρει POS, αλλά βέβαια σε αυτές τις περιπτώσεις ο έλεγχος που πρέπει να κάνει η Τράπεζα σε σχέση με τον πιστωτικό κίνδυνο που αναλαμβάνει η ίδια αλλά και για την εξασφάλιση της ομαλότητας των συναλλαγών διαρκεί περισσότερο και ενδέχεται να οδηγήσει και σε απόρριψη του αιτήματος.

Ερώτηση 4: Το Δημόσιο έχει κατασχέσει τους λογαριασμούς μου και επομένως δεν μπορώ να κάνω αίτηση για εγκατάσταση POS;

Τι ισχύει: Στις περιπτώσεις που έχει γίνει κατάσχεση λογαριασμών από το Δημόσιο (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, δήμους, κ.λπ), η τράπεζα ή και οποιοσδήποτε άλλος πάροχος υπηρεσιών αποδοχής καρτών (π.χ. η Viva) οφείλουν να δεσμεύσουν τους λογαριασμούς της επιχείρησης και να αποδώσουν τα ποσά των συναλλαγών στο Δημόσιο, τουλάχιστον μέχρι να εξοφληθεί η σχετική υποχρέωση. Συνεπώς, η εγκατάσταση POS είναι αρκετά δύσκολη σε αυτές τις περιπτώσεις, διότι ακόμη και εάν εγκατασταθεί το POS και πάλι η ολοκλήρωση των συναλλαγών θα είναι δυσχερής.

Ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις ο ενδιαφερόμενος να τακτοποιήσει – γενικά να ρυθμίσει τις οφειλές του προς τους δανειστές του Δημοσίου, ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει την άρση της κατάσχεσης. Η ενδιαφερόμενη επιχείρηση συνειδητοποιεί το πρόβλημα που υπάρχει όταν ζητήσει POS από την Τράπεζα, αλλά πρόκειται για ζήτημα, ως προς το οποίο η Τράπεζα δεν μπορεί να κάνει κάτι. Είναι κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να πει κανείς με μια αίτηση δανείου. Όταν κάποιος θέλει να πάρει δάνειο από την Τράπεζα πρέπει να προσκομίσει πιστοποιητικό φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας. Αυτή η υποχρέωση υπάρχει εδώ και χρόνια. Η οικονομία λειτουργεί σφαιρικά και η Τράπεζα είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί τους κανόνες.

Ερώτηση 5: Έχω κάνει αίτηση για ένταξη στον ν. 3869/2010 (ν. Κατσέλη) και επομένως δεν δικαιούμαι να κάνω αίτηση για εγκατάσταση POS;

Τι ισχύει: Στις ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 υπάγονται τα φυσικά πρόσωπα που δε διαθέτουν πτωχευτική ικανότητα. Σε αυτήν την κατηγορία συμπεριλαμβάνονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικροέμποροι (π.χ. η μοδίστρα, ο υπαίθριος μικροπωλητής σε πάγκους, αγορές και πανηγύρια, ο πλανόδιος λαχειοπώλης, κ.λπ). Συνεπώς, δεν αφορά όλες τις κατηγορίες επιχειρήσεων που υποχρεούνται να εγκαταστήσουν POS.

Το γεγονός και μόνο πως κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας ή μικροέμπορος έχει υποβάλει αίτηση στο αρμόδιο δικαστήριο για τη ρύθμιση των οφειλών του και απαλλαγή, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο ν. 3869/2010, δεν συνιστά αιτία απόρριψης της αίτησής του για POS από την τράπεζα. Αυτό που κρίνεται από την τράπεζα είναι η συνολικότερη φερεγγυότητα του αιτούντος, η μη εισαγωγή πιστωτικού κινδύνου και η μη καταγραφή του στο αρχείο καταγγελθεισών συμβάσεων. Και πάλι εδώ μιλάμε για υπευθυνότητα της Τράπεζας. Εάν η Τράπεζα αγνοήσει τελείως τα διαθέσιμα στοιχεία για τον πελάτη, δεν δείχνει την αναγκαία υπευθυνότητα και κινείται εκτός εποπτικού πλαισίου.

Ερώτηση 6: Λόγω της φύσης του επαγγέλματός μου οι συναλλαγές που θα κάνω με κάρτες δεν θα είναι συχνές. Επομένως, η τράπεζα ενδέχεται να αρνηθεί να μου εγκαταστήσει τερματικό POS ή ενδεχομένως να επιβάλλει μεγαλύτερες χρεώσεις;

Τι ισχύει: Εκ του νόμου δεν προκύπτει υποχρέωση των τραπεζών να εγκαταστήσουν POS σε όλους τους αιτούντες. Ωστόσο, στην πράξη έχει αποδειχτεί ότι οι λίγες συναλλαγές δεν αποτελούν για τις τράπεζες ανασταλτικό παράγοντα για μη εγκατάσταση POS σε ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις.

Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις επιχειρήσεων με μικρό τζίρο (όπως π.χ. περίπτερα και καπνικά είδη) καθώς και επαγγελματιών που δεν πραγματοποιούν συχνά συναλλαγές με κάρτες (π.χ. δικηγόροι), έχουν ήδη υπογραφεί συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των τραπεζών και των φορέων εκπροσώπησής τους, τόσο για την αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των συγκεκριμένων επαγγελματικών κατηγοριών όσο και για την εξασφάλιση χαμηλότερων χρεώσεων για τα μέλη τους.

Ερώτηση 7: Η τράπεζα απέρριψε την αίτηση μου για εγκατάσταση POS, χωρίς να συντρέχει ουσιαστικός λόγος;

Τι ισχύει: Αν κάποιος επαγγελματίας κρίνει ότι η τράπεζα αναιτιολόγητα απέρριψε την αίτηση του για εγκατάσταση συσκευής POS, υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής στις υπηρεσίες διαχείρισης παραπόνων της κάθε τράπεζας, καθώς και στο Μεσολαβητή Τραπεζικών και Επενδυτικών Υπηρεσιών (ΜΤΕΥ – Ombudsman). Ο ΜΤΕΥ εξετάζει αμερόληπτα και δωρεάν διαφορές σχετικές με την παροχή τραπεζικών και επενδυτικών προϊόντων και υπηρεσιών, από τράπεζες και επενδυτικές εταιρίες εγκατεστημένες στην Ελλάδα, προς ιδιώτες και επιχειρήσεις (με ετήσιο κύκλο εργασιών έως 1 εκατ. ευρώ), και μεσολαβεί με σκοπό την εξωδικαστική επίλυσή τους.

Ερώτηση 8: Δεν ανήκω σε κάποια από τις 85 επαγγελματικές κατηγορίες οι οποίες υποχρεούνται από τον νόμο 4446/2016 να εγκαταστήσουν POS έως 27 Ιουλίου 2017, επομένως δεν μπορώ να υποβάλω τη σχετική αίτηση;

Τι ισχύει: Όλες οι επιχειρήσεις αλλά και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ακόμα και αν δεν υποχρεούνται από τον νόμο, μπορούν να κάνουν αίτηση για εγκατάσταση τερματικού POS. Αυτό άλλωστε ίσχυε και πριν το ν. 4446/2016.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι στο σύνολο των 130.000 και πλέον αιτήσεων που έγιναν από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30η Ιουνίου 2017, έχουν απορριφθεί συνολικά μόλις 1.800 αιτήσεις(1,4%). Μάλιστα, ενδέχεται κάποιες από αυτές τις απορριφθείσες αιτήσεις να έχουν μετρηθεί ως απορριπτικές για δύο ή τρεις φορές (σε περίπτωση απόρριψης από δυο ή τρεις τράπεζες).

Ερώτηση 9: Ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα σε μία συναλλαγή και την εμφάνιση του ποσού στον λογαριασμό μου είναι πολύ μεγάλος, ειδικά όταν μεσολαβεί σαββατοκύριακο;

Τι ισχύει: Η εκκαθάριση των συναλλαγών με κάρτες πληρωμών, ελληνικών και ξένων, γίνεται με πίστωση του λογαριασμού της επιχείρησης σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική σύμβαση. Συνήθως, η πίστωση του λογαριασμού σας γίνεται την επόμενη εργάσιμη ημέρα από την ημερομηνία αποστολής της συναλλαγής προς επεξεργασία στην τράπεζα συνεργασίας σας, οπότε και ολοκληρώνεται η εκκαθάρισή της και η αυθημερόν πίστωση του λογαριασμού σας.

Ερώτηση 10: Στην πραγματικότητα για τον επιχειρηματία ή τον ελεύθερο επαγγελματία δεν υπάρχει κανένα όφελος από την εγκατάσταση POS. Κερδισμένο είναι μόνο το Δημόσιο που με αυτό τον τρόπο ελέγχει τη φοροδιαφυγή και οι τράπεζες που εισπράττουν τη σχετική προμήθεια;

Τι ισχύει: Η αποδοχή καρτών θεωρείται πλέον απαραίτητο εργαλείο για την εξυπηρέτηση της πελατείας και των εισπράξεων οποιασδήποτε επιχείρησης. Μετά την επιβολή των capital controls η πληρωμή με κάρτα είναι μια απαίτηση των πελατών, που επιπλέον απαλλάσσονται από την υποχρέωση συλλογής αποδείξεων.

Και τους πελάτες δεν τους ενδιαφέρει απαραίτητα η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής ή η ενίσχυση των εσόδων των τραπεζών. Τους ενδιαφέρει να χρησιμοποιούν ένα σύγχρονο και ασφαλή τρόπο πληρωμής των αγορών τους, ασφαλέστερο και από τα μετρητά, ιδίως όταν το ποσό αναλήψεων είναι περιορισμένο, λόγω capital controls. Η μη αποδοχή καρτών από μια επιχείρηση, ανεξαρτήτως μεγέθους, είναι πλέον η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

Οι Έλληνες άργησαν αλλά πια επιλέγουν τις αγορές με κάρτες. Από 13 συναλλαγές ανά κάτοικο το 2015 (ευρωζώνη: 87 συναλλαγές ανά κάτοικο) εκτιμάται πως θα φτάσουμε στις 60συναλλαγές το 2017. Δηλαδή, από 144 εκ. πληρωμές με κάρτες το 2015 σε περισσότερες από 620 εκ. το 2017. Εάν σε αυτά τα νούμερα προστεθούν και οι πληρωμές με μεταφορές πίστωσης (εμβάσματα), δηλαδή με χρώση τραπεζικού λογαριασμού τότε πράγματι μπορούμε να μιλάμε για σταδιακή προσέγγιση του μέσου όρου ηλεκτρονικών πληρωμών της ευρωζώνης (215-225 ανά κάτοικο).

Επιπλέον, η αύξηση χρήσης των καρτών πληρωμών συνεπάγεται για τους εμπόρους σημαντική μείωση του κόστους διαχείρισης των μετρητών (πχ διαχείριση κερμάτων, κόστος χρηματαποστολών, απώλειες από ληστείες, διαχείριση ακατάλληλων προς κυκλοφορία χαρτονομισμάτων, χρόνος εξυπηρέτησης πελατών κ.λπ) που με βάση τη διεθνή εμπειρία σε πολλές περιπτώσεις υπερκαλύπτουν την προμήθεια αποδοχής συναλλαγών καρτών πληρωμών. Το ετήσιο κόστος διαχείρισης μετρητών στην Ελλάδα εκτιμάται ότι ανέρχεται στο 1,5% με 2% του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων, δηλαδή περίπου 3 με 4 δισ. ευρώ.

ΑΠΕ

Ανατύπωση από >>>

 

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Βαρουφάκης: Το χρέος θα κουρευτεί – Ο Σόιμπλε έσωσε τις Γερμανικές τράπεζες στις πλάτες των Ελλήνων

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/06/2017

Βαρουφάκης: Το χρέος θα κουρευτεί – Ο Σόιμπλε έσωσε τις Γερμανικές τράπεζες στις πλάτες των Ελλήνων

Με κείμενο του στην Εφημερίδα των Συντακτών ο Γιάννης Βαρουφάκης εξηγεί γιατί το χρέος αναγκαστικά θα κουρευτεί, ενώ διευκρινίζει πως η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν είναι τόσο αφελείς ώστε να προσδοκούν ότι το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος θα επέστρεφε αυτά τα χρήματα και μάλιστα τοκισμένα. Ήξεραν ότι αυτό που έκαναν δεν ήταν παρά μια κυνική μεταφορά ζημιών από τα βιβλία των γαλλογερμανικών τραπεζών στις πλάτες των πιο αδύναμων φορολογούμενων της Ευρώπης.

Ολόκληρο το κείμενο του Γιάννη Βαρουφάκη στην Εφ.Συν:

Όταν τα πρωτοσέλιδα ασχολούνται, άλλη μια φορά, με το τι είπε η Λαγκάρντ στη Μέρκελ και τι της είπε ο Σόιμπλε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η λήθη – το να ξεχάσουμε το αίτιο που η χώρα μας μετατράπηκε σε αποικία χρέους από «εταίρους» που αρνούνται πεισματικά να την αποφυλακίσουν.

Ποιο ήταν το αίτιο; Η χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια.

ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ του 2009 η καγκελάριος Μέρκελ έγινε έξαλλη όταν της είπαν ότι είχε 24 ώρες να βρει πάνω από 400 δισ. ευρώ που έπρεπε να δοθούν στις γερμανικές τράπεζες ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν τα ΑΤΜ τους.

Ο λόγος; Είχαν καταρρεύσει οι οροσειρές στοιχημάτων τους στα παράγωγα χρέους της Γουόλ Στριτ. Επρόκειτο για τον ορισμό του πολιτικού κώνειου για τη συντηρητική, και «κονόμα», κυρία Μέρκελ. «Τουλάχιστον έληξε το θέμα», πρέπει να σκέφτηκε. Μόνο που δεν είχε λήξει..

Λίγους μήνες αργότερα μια άλλη ομοβροντία τηλεφωνημάτων απαίτησε παρόμοιο αριθμό δισεκατομμυρίων, για τις ίδιες τράπεζες. Γιατί; Επειδή είχαν δανείσει 477 δισεκατομμύρια ευρώ στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, εκ των οποίων τα 102 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα που, τώρα, αδυνατούσε να τα αποπληρώσει.

Εκείνη την εποχή είχε μόλις αναλάβει το ομοσπονδιακό υπουργείο Οικονομικών ο κ. Σόιμπλε. Αμέσως εισέπραξε ρητή εντολή της κ. Μέρκελ: «Βρες λύση που να μην απαιτεί από μένα να πάω στη Βουλή να ζητήσω άλλες εκατοντάδες δισεκατομμύρια για τις τράπεζές μας».

Όπως είπε την ίδια εποχή ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τότε πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, πρόεδρος του Eurogroup και μετέπειτα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «όταν σφίγγουν τα πράματα, αναγκάζεσαι να πεις ψέματα».

Το ψέμα που ο κ. Σόιμπλε βρήκε να πει, μετά από συνεννόηση με τη Γαλλίδα ομόλογό του Κριστίν Λαγκάρντ, ήταν ότι το ελληνικό μνημονιακό δάνειο, που στόχο είχε τη διάσωση των τραπεζών τους, ήταν χειρονομία αλληλεγγύης προς τους… Έλληνες, οι οποίοι, αν και ανάξιοι συν ανυπόφοροι, ήταν ακόμη μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας κι έπρεπε να… διασωθούν.

ΟΤΑΝ στα τέλη του 2009 το ελληνικό Δημόσιο έπαψε να μπορεί να μετακυλίει τα χρέη του, τρεις γαλλικές τράπεζες βρέθηκαν αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο ζημιών από περιφερειακό χρέος που ήταν τουλάχιστον διπλάσιο από το μέγεθος της γαλλικής οικονομίας.

Πράγματι, οι αριθμοί που αναφέρει η «διεθνής» των κεντρικών τραπεζών, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (Bank of International Settlements), αποκαλύπτουν μια πραγματικά τρομακτική εικόνα: οι τρεις αυτές γαλλικές τράπεζες είχαν δανείσει και στοιχηματίσει τόσο πολύ χρήμα που αν μόλις το 3% των ανοιγμάτων τους «κοκκίνιζαν» (π.χ. κάποιοι δανειολήπτες χρεοκοπούσαν και δεν κατάφερναν να αποπληρώσουν συνολικά το 3% των ανοιγμάτων των τραπεζών αυτών), θα χρειάζονταν διάσωση από τη γαλλική κυβέρνηση.

Σε ευρώ αυτό σήμαινε κάτι απλό: αν 106 δισ. ευρώ από τα δάνεια που είχαν χορηγήσει στις περιφερειακές κυβερνήσεις, νοικοκυριά και εταιρείες δεν αποπληρώνονταν, το ήδη πιεσμένο (δημοσιονομικά) γαλλικό κράτος έπρεπε να διασώσει τις μεγάλες γαλλικές τράπεζες.

Μόνο τα δάνεια αυτών των τριών γαλλικών τραπεζών προς τις κυβερνήσεις της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ισοδυναμούσαν με το 34% της συνολικής γαλλικής οικονομίας – 627 δισ. ευρώ, για να είμαστε ακριβείς. Επιπλέον, οι τράπεζες αυτές τα προηγούμενα χρόνια είχαν δανείσει 102 δισ. ευρώ στο ελληνικό κράτος.

ΜΙΑ ελληνική στάση πληρωμών θα έφερνε την αδυναμία των κυβερνήσεων της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλία να αναχρηματοδοτήσουν, με προσιτά επιτόκια, τα χρέη τους, που, αθροιστικά, έφταναν περίπου το 1,76 τρισ. ευρώ, και θα δυσκολεύονταν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους από τις τρεις μεγαλύτερες γαλλικές τράπεζες. Εν μια νυκτί οι κύριες γαλλικές τράπεζες θα έρχονταν αντιμέτωπες με την απώλεια του 19% του «ενεργητικού» τους, τη στιγμή που αρκούσε μια ζημία της τάξης του 3% για να καταστούν αφερέγγυες.

Σε τέτοια περίπτωση, η γαλλική κυβέρνηση θα χρειαζόταν, προκειμένου να καλύψει το κενό, ούτε λίγο ούτε πολύ 562 δισ. ευρώ, επίσης εν μια νυκτί. Η Γαλλία, όμως, αντίθετα με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, που έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει τέτοιες ζημίες στην κεντρική της τράπεζα (τη FED), είχε διαλύσει τη δική της κεντρική τράπεζα το 2000, προκειμένου να υιοθετήσει το κοινό νόμισμα, και ήταν αναγκασμένη να βασίζεται στην καλοσύνη της κοινής ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

ΑΛΙΜΟΝΟ, όμως, η ΕΚΤ είχε συσταθεί με τη ρητή απαγόρευση οποιασδήποτε μεταφοράς ελληνολατινικών κακών χρεών, είτε ιδιωτικών είτε δημόσιων, στα βιβλία της. Τελεία. Αυτός ήταν ο όρος της Γερμανίας για να μοιραστεί το μονάκριβο μάρκο της, μετονομάζοντάς το σε ευρώ, με τη σάρα και τη μάρα της Ευρώπης.

Να ο λόγος που πανικός κυρίευσε τη Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ. Καλούνταν, με κάποιο ταχυδακτυλουργικό κόλπο, να βρει 562 δισ. ευρώ.

Να και ο λόγος που ο Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος ήταν τότε γενικός διευθυντής του ΔΝΤ αλλά είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει εκείνη τη θέση για να διεκδικήσει δύο χρόνια αργότερα τη γαλλική προεδρία, συνασπίστηκε με την κ. Λαγκάρντ ώστε να βρεθεί πακέτο διάσωσης για τις γαλλικές τράπεζες. Διαφορετικά, και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το 1,29 τρισ. ευρώ του χρέους της γαλλικής κυβέρνησης θα «κοκκίνιζε» και το ευρώ θα έπαυε να υπάρχει.

ΛΑΓΚΑΡΝΤ και Σόιμπλε, λοιπόν, για να ξεπεράσουν το πρόβλημα με τις γαλλογερμανικές τράπεζες, σχεδίασαν από κοινού, με την αγαστή συμπαράσταση του Στρος-Καν, τη δανειοδότηση του ελληνικού Δημοσίου με γιγαντιαίο ποσό από το οποίο θα εξοφλούνταν οι γαλλογερμανικές τράπεζες.

Επί πλέον, το μεγαλύτερο μέρος των δανείων, που θα προέρχονταν από την Ευρώπη, δεν θα έβγαινε από τα ταμεία αυτής καθ’ εαυτήν της Ε.Ε. αλλά θα έπαιρνε τη μορφή μιας σειράς διμερών δανείων, δηλαδή από τη Γερμανία προς την Ελλάδα, από την Ιρλανδία προς την Ελλάδα, από τη Σλοβενία προς την Ελλάδα κ.ο.κ., με το κάθε διμερές δάνειο να έχει μέγεθος ανάλογο με τη σχετική οικονομική ισχύ του δανειστή – μια περίεργη εφαρμογή του ρητού του Καρλ Μαρξ: «Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».

Έτσι, λοιπόν, από κάθε 1.000 ευρώ που θα δίνονταν στην Αθήνα, για να μεταβιβαστούν τελικά στις γαλλικές και στις γερμανικές τράπεζες, η Γερμανία θα εγγυόταν 270 και η Γαλλία 200, με τις μικρότερες και οικονομικά ασθενέστερες χώρες να παρέχουν εγγυήσεις για τα υπόλοιπα 530 ευρώ.(1)

Αυτό ήταν το ωραίο της «διάσωσης» της Ελλάδας, τουλάχιστον από τη σκοπιά της Γαλλίας και της Γερμανίας: εναπέθετε το μεγαλύτερο βάρος της διάσωσης των γαλλικών και των γερμανικών τραπεζών στις πλάτες φορολογούμενων πολιτών από χώρες που ήταν ακόμη πιο φτωχές από την Ελλάδα, όπως η Πορτογαλία και η Σλοβακία.

Κάπως έτσι μας «μίσησαν» οι φτωχότεροι λαοί της Ευρώπης, την ώρα που μας λοιδορούσε ο πλούσιος Βορράς. Κάπως έτσι, περήφανοι λαοί στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου για χάρη των Γαλλογερμανών τραπεζιτών.

Επιχείρηση «Ξεφόρτωμα»

Με το που συνέρρευσαν τα δάνεια της διάσωσης στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, ξεκίνησε η επιχείρηση «Ξεφόρτωμα». Ήδη τον Οκτώβριο του 2011 η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στο ελληνικό δημόσιο χρέος είχε μειωθεί θεαματικά από τα 91,4 δισ. ευρώ στα 27,8 δισ. Πέντε μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 2012, είχε πέσει κάτω από τα 795 εκατομμύρια.

Εν τω μεταξύ, οι γαλλικές τράπεζες ξεφόρτωναν ακόμη πιο γρήγορα: τον Σεπτέμβριο του 2011 είχαν απαλλαγεί από ελληνικά κρατικά ομόλογα 63,6 δισ. ευρώ και τον Δεκέμβριο του 2012 τα βιβλία τους ήταν πλέον «καθαρά» από τέτοια ομόλογα. Η όλη επιχείρηση, λοιπόν, ολοκληρώθηκε μέσα σε λιγότερο από μία διετία. Αυτός υπήρξε ο πραγματικός λόγος της ελληνικής «διάσωσης».

Επίλογος

Ήταν η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τόσο αφελείς ώστε να προσδοκούν ότι το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος θα επέστρεφε αυτά τα χρήματα και μάλιστα τοκισμένα; Φυσικά όχι. Αυταπάτες δεν έτρεφαν.

Ήξεραν ότι αυτό που έκαναν δεν ήταν παρά μια κυνική μεταφορά ζημιών από τα βιβλία των γαλλογερμανικών τραπεζών στις πλάτες των πιο αδύναμων φορολογούμενων της Ευρώπης. Ήξεραν, και ξέρουν, ότι το ελληνικό χρέος θα κουρευτεί.

Όμως το κούρεμα θα σημάνει παραδοχή στα διοικητικά συμβούλια και κοινοβούλιά τους ότι τόσα χρόνια έλεγαν ψέματα. Γι’ αυτό θα αρνούνται να το κουρέψουν «όσο τους παίρνει», με κάθε αναβολή να συνεισφέρει στην ερημοποίηση της Ελλάδας.

Και για πόσο «θα τους παίρνει»; Όσο εμείς υπογράφουμε τα παλιόχαρτα που μας παρουσιάζουν στο Eurogroup συνυπογράφοντας, ουσιαστικά, την ερημοποίηση της χώρας μας.

Από την Εφημερίδα των Συντακτών (10/6/2017)

  1. Αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι η Γερμανία αντιπροσώπευε περίπου το 27 τοις εκατό του συνολικού εισοδήματος της ευρωζώνης, η Γαλλία περίπου το 20 τοις εκατό κ.ο.κ.

Ανατύπωση από:  http://newsone.gr/ellada/1516020-baroyfakhs-xreos-8a-koyreytei-o-soimple-eswse-tis-germanikes-trapezes-stis-plates-twn-ellhnwn

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Πουλώντας Πατριωτισμό: Ομόλογα Πολέμου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/12/2016

Για να κάνεις πόλεμο θέλεις λεφτά αλλά αυτοί που σχεδιάζουν πολέμους και κηρύττουν πολέμους κάποια στιγμή είδαν ότι ο πόλεμος είναι μία καλή ευκαιρία να κερδίζουν περισσότερα μέσω επιτοκίων. Ακόμη κι αν έχαναν τον πόλεμο,…

Πουλώντας Πατριωτισμό: Ομόλογα Πολέμου

Για να κάνεις πόλεμο θέλεις λεφτά αλλά αυτοί που σχεδιάζουν πολέμους και κηρύττουν πολέμους κάποια στιγμή είδαν ότι ο πόλεμος είναι μία καλή ευκαιρία να κερδίζουν περισσότερα μέσω επιτοκίων. Ακόμη κι αν έχαναν τον πόλεμο, θα έβγαιναν κερδισμένοι ή τουλάχιστον δεν θα είχαν χάσει απολύτως τίποτε. Έτσι, εμπνεύστηκαν τα ομόλογα πολέμου.

Το αμερικανικό κογκρέσο για την χρηματοδότηση του πολέμου του 1812, όταν οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στις αγγλικές επαρχίες του Καναδά, τα ομόλογα ήταν για έναν κλειστό κύκλο που τζόγαραν για τον “πατριωτισμό” και ο “πατριωτισμός” τους απέδιδε τα μέγιστα όταν ερχόταν η ειρήνη. Οι χρηματοδότες – παίκτες εκείνης της εποχής ήταν του επιπέδου γνωστών τραπεζιτών όπως της γνωστής γερμανικής οικογένειας, Jakob Fugger και της επίσης γερμανικής οικογενείας του Nathan Rothschild. Μετέπειτα, ομόλογα για στενό κύκλο τραπεζιτών και κεφαλαιούχων εκδόθηκαν για τον πόλεμο της Κριμαίας και για τους Ναπολεόντειους πολέμους.

Όμως ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος ήταν η αρχή του μεγάλου τζόγου, ήταν η αρχή της συμμετοχής όλων των πολιτών στα χρηματιστήρια των βιομηχανιών πολέμου και των τραπεζών. Ο πιο αιματηρός πόλεμος στην ιστορία δεν άλλαξε μόνο το χρηματοπιστωτικό σύστημα παγκοσμίως, άλλαξε και τη νοοτροπία των πολιτών που έμαθαν ότι “πατριωτικό καθήκον” είναι να ποντάρεις για να κερδίζεις ακόμη και στον θάνατο του ίδιου του παιδιού σου.

Αυστροουγγαρία και Γερμανία πουλάνε “πατριωτισμό”

Η Αυστροουγγαρία είδε ότι τα τραπεζικά αποθέματα ίσως να μην ήταν ικανά να της χορηγούν το πολεμικό υλικό που χρειαζόταν. Έτσι εκδίδουν ένα ομόλογο με καλό κέρδος (επιτόκιο 5%) για όσους ήθελαν να τζογάρουν “πατριωτικά” με ελάχιστη ονομαστική αξία της 100 κορώνες και 5ετή διάρκεια.

Το απίστευτο συνέβη στην Αυστρία. Η Αυστρία το 1915 έκανε κάτι πιο αποδοτικό για το πατριωτικό της τζογάρισμα. Εισέβαλε στα σχολεία πείθοντας τα παιδιά ότι μπορούσαν να βοηθήσουν την χώρα τους να κερδίσει τον πόλεμο. Εφόσον η ελάχιστη ονομαστική αξία του ομολόγου πολέμου ήταν 100 κορώνες έβαλαν τα παιδιά με το ελάχιστο χαρτζιλίκι τους να συμπληρώνουν τις 100 κορώνες που χρειαζόταν το κάθε ομόλογο που αγοραζόταν από έναν πολίτη. Με 6ετή διάρκεια του ομολόγου και με επιτόκιο που πήγε στο 6% μέσα σε τρία χρόνια η Αυστρία κέρδισε 13 εκατομμύρια κορώνες και ονόμασε το ομόλογο “ομόλογο του παιδιού” το οποίο διαφήμιζε ως ενθάρρυνση της πίστης προς το κράτος της αυστροουγγρικής νεολαίας!

Η Γερμανία με την έναρξη του Α’ παγκοσμίου πολέμου είχε ένα μεγάλο πρόβλημα. Είχε αποκλειστεί ήδη από τις διεθνής αγορές και δεν μπορούσε να δανειστεί χρήμα τουλάχιστον με δανεισμούς ή χορηγίες πάνω από το τραπέζι. Έτσι λοιπόν, ο δανεισμός της για να πολεμήσει θα μπορούσε να γίνει μόνο με τον εσωτερικό “δανεισμό” και βέβαια με την προπαγάνδα: «Πατριωτικό καθήκον».

Οι Γερμανοί έδειξαν τεράστιο πατριωτισμό αγοράζοντας ομόλογα πολέμου με 5% επιτόκιο αν και τα λεφτά τους όπως και τα κέρδη τους ήταν κλεισμένα για 10 ολόκληρα χρόνια. Εννέα ομόλογα έβγαλε η Γερμανία στην διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου και ξεπούλησαν όλα. Εκτός από τους απλούς πολίτες που έκαναν το “πατριωτικό καθήκον” οι μεγάλοι τζογαδόροι μέσω ομολόγων ήταν οι γερμανικές βιομηχανίες, τοπικές τράπεζες, πανεπιστήμια και βέβαια τοπικές τράπεζες. 10 δις μάρκα σε ομόλογα μάζεψε η Γερμανία καταφέρνοντας να καλύψει τα 2/3 του κόστους του πολέμου που η ίδια κήρυξε.

Οι τόκοι-κέρδος των ομολογιούχων πήγαν κι αυτοί υπέρ πίστεως και πατρίδος και έτσι οι Γερμανοί μετά την λήξη του πολέμου πήραν μαζί με την ήττα και ένα “πατριωτικό” φέσωμα από το ίδιο τους το κράτος.

Καναδάς και βασιλική οικογένεια για τη νίκη των ομολόγων

Ο Καναδάς με την συμμετοχή της βρετανικής βασιλικής οικογένειας δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από το “πατριωτικό καθήκον” να πολεμήσει εναντίον της Γερμανίας στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο. Η κυβέρνηση του Καναδά και οι τραπεζίτες πούλησαν το προϊόν, που παγκόσμια έσπαγε ταμεία από το 1914 μέχρι το 1917 ως “ομόλογο πολέμου”. Το 1917 αλλάζουν την ετικέτα και το κάνουν “Ομόλογο Νίκης” κι αυτό γιατί σχεδίασαν ομόλογα που ακόμα κι αν ο πόλεμος θα έληγε οι ομολογιούχοι θα πόνταραν και βέβαια θα εισέπρατταν και εν καιρώ ειρήνης. Χαμηλότερη ονομαστική αξία 50 δολάρια ανά κάτοικο και οι τζογαδόροι είχαν να επιλέξουν σε 5ετούς, 10ετούς αλλά και 20ετούς διάρκειας.

Στον πρώτο κύκλο πώλησης ομολόγων η καναδική κυβέρνηση μάζεψε από όλα τα πορτοφόλια 380 εκατ. δολάρια αλλά το ρεκόρ το έσπασε με την πώληση των “Ομολόγων Νίκης” όπου από το 1917 μέχρι το 1919 έβαλε στα ταμεία “υπέρ της πατριωτικής νίκης” 1.34 δισεκατομμύρια δολάρια. Επειδή όμως έπρεπε να μαζέψουν τα πάντα από τους πολίτες και δεν είχαν όλοι οι πολίτες λεφτά να ποντάρουν στην νίκη, ο Καναδάς άνοιξε παραμάγαζο με την ετικέτα “Πιστοποιητικό Αποταμίευσης Πολέμου” για να αρπάξουν μέχρι και το τελευταίο σεντ.

Με το τέλος του πολέμου και αφού το καναδικό Κράτος και η βρετανική βασιλική οικογένεια είχε πάρει και τα χρυσά δόντια των φτωχών πολιτών για εύκολο χρήμα στο χρηματιστήριο πολέμου, η κυβέρνηση ανταπέδωσε το κέρδος της προς τις κοινότητες που έδωσαν τα περισσότερα λεφτά. Όχι όμως με λεφτά αλλά με τιμητικό σήμα με τον τίτλο “Victory Loan Honour Flags” ή πιο γνωστό Prince’s Flag αφού ο αυτός που το προμοτάριζε ήταν ο Βρετανός πρίγκηπας της Ουαλίας και μετέπειτα βασιλιάς Εδουάρδος ο 8ος.

Το 1919 ο πρίγκηπας μίλησε στο καναδικό κοινοβούλιο και τόνισε ότι “εύχεται όλο και περισσότερες πόλεις και κοινότητες να τιμηθούν με την “Σημαία της Τιμής”. Πολλές κοινότητες όπου η βρετανική αυτοκρατορία είχε στην κατοχή της τιμήθηκαν για τον οβολό των πολιτών. Πήραν εκτός από το σηματάκι του “πατριωτισμού” και τρόπαια των ηττημένων: Έντεκα κομμάτια βαρέως πυροβολικού και γερμανικά οβιδοβόλα. Αυτά πήραν οι κοινότητες των οποίων οι πολίτες ξεπαραδιάστηκαν για το “πατριωτικό καθήκον”. Οι κοινότητες που τα μοιράστηκαν ήταν: Kamloops – British Columbia, Redcliffe-Alberta, Saltcoats-Saskatchewan, the Tuxedo Hospital Committee-Manitoba, South Oxford-Ontario, Temiskaming-Ontario, Argenteuil County-Quebec, Stanstead County-Quebec, Albert County-New Brunswick, Yarmouth-Nova Scotia, Prince County- Prince Edward Island.

bond

street-victory-1

Ο πόλεμος κάνει την Αγγλία κράτος-τράπεζα

Η Τράπεζα της δυνατής χώρας που πάντα ήταν με το μέρος των “καλών” της ιστορίας, τον Αύγουστο του 1914 έχει αποθεματικά μεταφρασμένα σε χρυσό, δηλαδή πραγματική αξία χρήματος, μόλις 9 εκατομμύρια λίρες. Σε τιμές του 2013 τα αποθεματικά αυτής της υπερδύναμης δεν ξεπερνούσαν τα 754 εκατ. λίρες.

Οι τραπεζίτες φοβήθηκαν ότι με την κήρυξη πολέμου οι καταθέτες θα σήκωναν τα λεφτά τους κι έτσι η κυβέρνηση αποφασίζει να σώσει τις τράπεζες αλλά και να βάλει την Αγγλία σε μια νέα εποχή. Από την εποχή του χρυσού στην εποχή του χαρτιού. Η κυβέρνηση διατάσσει τριήμερη τραπεζική αργία και την δεύτερη ημέρα που κανείς δεν θα μπορούσε να κάνει ανάληψη των χρημάτων του από τράπεζα ψηφίζει νόμο όπου η Βρετανία εγκαταλείπει το ‘πρότυπο χρήμα σημαίνει αποθεματικά χρυσού’.

Χωρίς την στήριξη του χρυσού η Τράπεζα της Αγγλίας τυπώνει τραπεζογραμμάτια αξίας 300 εκατομμυρίων λιρών μόνο και μόνο για να μπορούν να σωθούν οι τράπεζες. Σε πραγματικό πλούτο έλειπαν από τα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Αγγλίας 291 εκατομμύρια λίρες. Οι τράπεζες έδιναν στους πολίτες κυριολεκτικά αέρα και κράτησαν την πραγματική αξία, που ήταν ο χρυσός, για την πάρτη τους. Αυτό δεν ήταν απλά ομόλογο πολέμου αλλά νόμισμα πολέμου που ήθελες δεν ήθελες να ποντάρεις είχες ήδη μπει στον παιχνίδι με το νόμο.

Η Μ. Βρετανία γιόρταζε τον πόλεμο πουλώντας ομόλογα πολέμου. Γύρισαν σε φέρετρο 908,000 στρατιώτες της.

Η Αγγλία όμως εκτός από τα λεφτά των πολιτών που τσέπωσε με τον φόβο του πολέμου, τρεις μήνες μετά την ψήφιση νόμισμα χωρίς αληθινό αντίκρισμα, εκδίδει και τα ομόλογα πολέμου με 3,5% επιτόκιο και με δικαίωμα εξαργύρωσής τους το 1928.

Το 1915 ανέβασαν το επιτόκιο στο 4,5%, μετά το έριξαν το επιτόκιο στο 2,5% και ενώ ο πόλεμος είχε τελειώσει στο χρηματιστήριο του Λονδίνου παίζονταν εκατομμύρια λίρες για ένα παιχνίδι τζογαδόρων που ξεκίνησε με πόλεμο, έκανε τις τράπεζες εν μέσω πολέμου άτρωτες και κατέληξε σε επιχειρηματικό τζογάρισμα χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Μόνο χρωματιστά χαρτιά-λεφτά.

Το πόσο μακριά πήγε η βαλίτσα με την έκδοση και πώληση ομολόγων πολέμου στην Μ. Βρετανία φάνηκε το 2014 όπου η κυβέρνηση Κάμερον εξαγόρασε τα τελευταία πολεμικά ομόλογα που εκδόθηκαν το 1932 και αφορούσαν στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο. 120,000 ομολογιούχοι είχαν στα χέρια τους ομόλογα ονομαστικής αξίας 1,9 δις στερλίνες (2,42 δις ευρώ), τα οποία η κυβέρνηση δεν τα αποπλήρωσε αλλά τα αναχρηματοδότησε εκδίδοντας νέα ομόλογα με επιτόκιο 2,5% αναμένοντας να εξοικονομήσει 30 εκατ. ευρώ το χρόνο σε τοκοχρεολύσια.

Το βρετανικό υπουργείο Οικονομικών υπολόγισε το 2014 ότι η εξυπηρέτηση των εν λόγω πολεμικών ομολόγων στοίχισε στους Βρετανούς φορολογουμένους 5,5 δισ. λίρες (7 δισ. ευρώ) από το 1917 μέχρι σήμερα. Αυτό όμως που δεν λέει φωναχτά το υπουργείο Οικονομικών της Μ. Βρετανίας είναι ότι με την ευκαιρία που της έδωσε ο Α’ παγκόσμιος Πόλεμος ο χρυσός ως αντίκρισμα καταργήθηκε κόβοντας μέχρι σήμερα χρήμα που δεν έχει πραγματικό αντίκρισμα.

ΗΠΑ: Η προπαγάνδα που ζήλεψε ο Γκέμπελς

Από τον τόπο που ξεκίνησαν τα ομόλογα πολέμου εκεί είχαν κατά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο και την μεγαλύτερη ανταπόκριση. Το σύστημα έβαλε όλα τα καλά του προπαγανδιστικά υλικά για να κάνει τους Αμερικανούς πολίτες “πατριώτες” με το… αζημίωτο.

Το 1917 εκδίδονται τα “Ομόλογα Ελευθερίας”. Το υπουργείο Οικονομικών οργανώνει την μεγαλύτερη επικοινωνιακή καμπάνια που είχε γίνει μέχρι εκείνη την στιγμή και με Επιτροπή Δημόσιας Πληροφόρησης αρχίζει την πώληση του προϊόντος: Πόλεμος.

Καλλιτέχνες όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, η Μαίρη Πίκφορντ, ο Αλ Τζόνσον και πολλοί άλλοι κάνουν σε όλη την χώρα δημόσιες εμφανίσεις πείθοντας τους θαυμαστές τους να αγοράσουν ομόλογα πολέμου. Μέχρι πρόσκοποι και προσκοπίνες βγήκαν στην γύρα όχι πουλώντας κουλούρια αλλά ομόλογα για τους Αμερικανούς στρατιώτες που πάλευαν για την “Ελευθερία” σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Οι συνδρομές των απλών πολιτών ήταν τεράστιες και το κράτος αναγκάστηκε να κάνει δεύτερη, τρίτη και τέταρτη έκδοση ομολόγων. Χρηματιστές, βιομήχανοι και τραπεζίτες έκαψαν τα κοντέρ αφού είδαν ότι ο πόλεμος έχει μεγαλύτερη απόδοση από οποιαδήποτε άλλη επένδυση.

Τα πραγματικά ποσά που εισέπραξε η αμερικανική κυβέρνηση από την πώληση πολέμου στους πολίτες της είναι άγνωστα. Κάνει όμως εντύπωση ότι ενώ οι συνολικές δαπάνες των ΗΠΑ ως ομοσπονδιακή κυβέρνηση το 1913 ήταν 970 εκατ. δολάρια, ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος στοίχισε στις ΗΠΑ 30 δις δολάρια. Από αυτά τα 21 δις τα έβαλε από την πώληση των “Ομολόγων Ελευθερίας”. Δηλαδή, αν δεν πωλούσαν ομόλογα δεν θα συμμετείχαν στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο.

Κι ενώ όλοι σχεδόν οι πολίτες έκαναν τις αποταμιεύσεις τους ομόλογα ποντάροντας στον πόλεμο αλλά με “πατριωτική” ευσυνειδησία, οι οικονομολόγοι θεωρούν ότι η πώληση των ομολόγων δεν έφερε στην αμερικανική κυβέρνηση τα κέρδη που αναμενόταν.

Η “Οδός της Νίκης” στη Νέα Υόρκη. Τα χωνιά ηχεία καλούσαν τον κόσμο
να δουν τα ομόλογα που έγιναν “κεφάλια” της αντίπαλης πλευράς,
που πέθαναν και αιχμαλωτίστηκαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο

street-victory

street-victory-2

Φωτογραφίες της πυραμίδας κυκλοφόρησαν παντού, σε εφημερίδες και φυλλάδια, με το εξής σχόλιο: «ΕΙΔΑΤΕ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΚΡΑΝΗ; Είναι χαρά μας να βοηθάμε τα παιδιά που συγκέντρωσαν αυτά τα κράνη, αγοράζοντας ομόλογα πολέμου. Ολοκληρώστε τη δουλειά! Αγοράστε ομόλογα!» Με την αγορά ομολόγων χρηματοδοτούνταν τα έξοδα της κυβέρνησης για τον πόλεμο. Δεκάδες σταρ του κινηματογράφου περιόδευαν σε όλη τη χώρα για να πουλήσουν όσα περισσότερα μπορούσαν. Η πυραμίδα ήταν ένας τρόπος να υπενθυμίσουν στους πολίτες τον πόλεμο και το χρέος τους να βοηθήσουν. Ωστόσο, κάθε κράνος αντιστοιχούσε σε ένα κεφάλι, που χάθηκε σε αυτόν τον πόλεμο, αλλά κανείς δεν έδειξε να ενοχλείται από αυτό το μήνυμα. Προφανώς επειδή τα κεφάλια ήταν του εχθρού. Ο πόλεμος αλλάζει τους ανθρώπους προς το χειρότερο και μάλιστα μερικοί καμαρώνουν γι’ αυτό

Πάντως, με αφορμή τα ομόλογα πολέμου οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που έστησε τέτοια επικοινωνιακή πολιτική προπαγανδίζοντας τόσο έντονα τον πόλεμο, την οποία αντέγραψε αργότερα η ναζιστική Γερμανία.

Πέρα από τα ραδιόφωνα, τις αφίσες, τους καλλιτέχνες (μέχρι και ο Τσάπλιν έκανε ταινία μικρού μήκους με τίτλο “Το ομόλογο”) η προπαγάνδα της Αμερικής έφτασε στην κορυφή το 1919 κάνοντας την απίστευτη “Πυραμίδα Κεφαλών” έξω από τον κεντρικό σταθμό τρένων της Νέας Υόρκης, μεταξύ της 45ης και 50ης οδού. Ο χώρος που θεάματος που στήθηκε με τελικό θέαμα την Πυραμίδα ονομάστηκε “Οδός της Νίκης”.

Για το προμοτάρισμα του πέμπτου και τελευταίου ομολόγου που πλέον δεν ήταν Ελευθερίας αλλά “Ομόλογο Νίκης” μεταφέρθηκαν ως υλικά “τέχνης” 12,000 κράνη Γερμανών αιχμαλώτων στρατιωτών και στήθηκε μία σουρεαλιστική πυραμίδα.

Κατά μήκος της πολεμοπανήγυρης κρέμασαν καλώδια με δεκάδες χωνιά ως ηχεία όπου σε ζωντανή “μετάδοση” οι εκφωνητές καλούσαν τον κόσμο να θαυμάσει τα 12.000 κράνη τρόπαια από στρατιώτες και να αγοράσει κι άλλα ομόλογα.

Τα ομόλογα αυτά δεν θα ήταν αυτή την φορά για να σκοτωθούν οι αντίπαλοι αλλά για να πληρωθεί το κόστος της μεταφοράς και οι ασφάλειες ζωής στους οικείους των 100.000 νεκρών στρατιωτών που έφυγαν από την Αμερική για να πολεμήσουν για τα ομόλογα της Ελευθερίας!

@Κατερίνα Γκαράνη

Ανατύπωση από:  http://terrapapers.com/?p=41818

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

H μετακύλιση του χρέους των τραπεζών στον Ελληνικό λαό μέσα από ΦΕΚ!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 02/03/2016

Δεν έχει τέλος το έγκλημα που συντελείται από τους πολιτικούς ολετήρες.

Οι αρμόδιοι υπουργοί, και η Τράπεζα της Ελλάδος, ουδέποτε δεν εξασφάλισαν, ως όφειλαν, την παραμικρή εγγύηση για να επιστραφούν στο Δημόσιο τα χρήματα που δάνεισαν στις Τράπεζες και βρήκαν το εύκολο θύμα μετακυλίοντας αυτά τα χρέη στις πλάτες μας.

Που πήγαν τα 93 δις με τα οποία χρηματοδοτήθηκαν οι Τράπεζες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ώστε να τα χρησιμοποιήσουν για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και για τη χορήγηση καταναλωτικών-στεγαστικών δανείων; Προφανώς οι Τράπεζες ενθυλάκωσαν τα δισεκατομμύρια για πάρτη τους.

Η συνέχεια του εγκλήματος είναι αποκαλυπτική από μόνη της καθώς 140 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον, διοχετεύτηκαν στο τραπεζικό σύστημα για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Μια στήριξη η οποία επιτυγχάνεται μέσω δανείων προς τους καταναλωτές κ.λ.π. Τίποτε πάλι δεν πήγε προς την πραγματική οικονομία. Μόνο το χρέος μεταφέρθηκε στον λαό. Ιδού τα πειστήρια για την περίοδο 2008-2012:

Διαβάστε όλο το άρθρο και δείτε τα ΦΕΚ στην πηγή >>>

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ο πόλεμος μόλις άρχισε: πλαστός λογαριασμός στο twitter διέδωσε ότι:  «Η ελληνική κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοινώνουν ότι όλες οι τράπεζες στην ελληνική Επικράτεια θα παραμείνουν κλειστές τη Δευτέρα 29 Ιουνίου»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/06/2015

Ο Βούτσης «θύμα» του Ιταλού «φαρσέρ» – «Βρόμικος πόλεμος εναντίον της κυβέρνησης», δηλώνει ο υπουργός

Ο Βούτσης θύμα του Ιταλού φαρσέρ - Βρόμικος πόλεμος εναντίον της κυβέρνησης, δηλώνει ο υπουργός

Κινητοποίηση προκάλεσε ένα tweet από λογαριασμό με το όνομα και φωτογραφία του υπουργού Εσωτερικών Νίκου Βούτση το οποίο έγραφε: «Η ελληνική κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοινώνουν ότι όλες οι τράπεζες στην ελληνική Επικράτεια θα παραμείνουν κλειστές τη Δευτέρα 29 Ιουνίου»

Το μυστήριο λύθηκε γρήγορα, καθώς επρόκειτο για πλαστό λογαριασμό όπως παραδέχθηκε και ο ο δημιουργός του. Πρόκειται για τον Ιταλό δημοσιογράφος Tommaso De Benedetti, o οποίος είναι γνωστός για τις φάρσες που κάνει. Ο κ. Βούτσης είναι μάλιστα το τρίτο «θύμα» του μετά τους Γιάννη Στουρνάρα και Παναγιώτη Λαφαζάνη.

«Αυτός ο λογαριασμός είναι φάρσα. Δημιουργήθηκε από τον Ιταλό δημοσιογράφο Tommaso De Benedetti», έγραψε πριν από λίγο ο ίδιος ο De Benedetti στον συγκεκριμένο λογαριασμό που έχει το όνομα και τη φωτογραφία του υπουργού Εσωτερικών.

Το θέμα προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Νίκου Βούτση, ο οποίος με δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τονίζει ότι πρόκειται για βρόμικο πόλεμο ενάντια στην κυβέρνηση τις κρίσιμες αυτές ώρες και ήδη η υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος διερευνά την υπόθεση.

Με ανακοίνωσή του το υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, υπογραμμίζει ότι ο υπουργός Νίκος Βούτσης δεν διαθέτει λογαριασμό στο twitter και πως αυτός που δημιουργήθηκε σήμερα είναι ψεύτικος.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Νίκος Βούτσης δεν διαθέτει λογαριασμό στο twitter. Ως εκ τούτου, ο λογαριασμός που δημιουργήθηκε σήμερα το πρωί, στο συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο με τα στοιχεία του Υπουργού Εσωτερικών και διαδίδει το κλείσιμο των Τραπεζών, είναι ένας ψεύτικος λογαριασμός.

Ο Υπουργός Εσωτερικών αποδίδει τη συγκεκριμένη ενέργεια στον βρώμικο πόλεμο και τα επικίνδυνα παιχνίδια ορισμένων συμφερόντων, που στόχο έχουν να σπείρουν τον πανικό  στους Έλληνες πολίτες και να καταστρέψουν την ομαλή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος.

Για το λόγο αυτό, ζήτησε την παρέμβαση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας».

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/politics/326145,O-Boytshs-8yma-toy-Italoy-farser-Bromikos-polemos-enantion-ths-kyvernhshs.html

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Πεντοζάλη με ζάλη…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/06/2015

00_07_ab_20150619_hop1434731291Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 

Τα ψέματα τελειώνουν…

Από την επομένη των εκλογών η παράγκα των Βρυξελλών άρχισε να μαθαίνει αυτό που προεκλογικά χλεύασε και η ίδια και οι εδώ εμπορικοί της αντιπρόσωποι… Τον πεντοζάλη με ζάλη…

Φάνηκε τρεις μέρες μετά τις εκλογές, στη ζαλάδα του Σουλτς που ήρθε στην Αθήνα, με τον αέρα του «αφεντικού» και άκουσε τον Τσίπρα να του λέει «το πρόγραμμά σας  απέτυχε«… Και λίγες μέρες μετά, ο Έλληνας πρωθυπουργός έκλεινε κατάμουτρα το τηλέφωνο στον Ντράγκι  και στη γενικευμένη, και μέχρι τότε αδιατάρακτη αυθάδεια των δανειστών… 

Φάνηκε επίσης με τη σκοτοδίνη του Ντάισελμπλουμ, σ’ εκείνη την εμβληματική στιγμή, όταν o Βαρουφάκης του είπε on kamera τέρμα η τρόικα στην Αθήνα και έπαθε ντελίριο ο πλανήτης…

Πέντε μήνες τώρα το κάλεσμα της ιστορίας έχει φέρει ήδη τα πάνω κάτω στη διεθνή πολιτική σκακιέρα. Το ελληνικό ζήτημα έγινε παγκόσμιο. Οι αντιθέσεις στο ευρωπαϊκό σκηνικό εξερράγησαν. Η ενδογερμανική κρίση αποκαλύφθηκε και απειλεί την ίδια την πολιτική υπόσταση της Μέρκελ. Οι  αμερικανογερμανικές σχέσεις καθορίζονται εν πολλοίς από τις εξελίξεις που σχετίζονται με την Ελλάδα. Η πολυδιάστατη πολιτική με τα ανοίγματα στον Πούτιν και η ομιλία του Έλληνα Πρωθυπουργού στους ηγέτες των BRICS, να συζητιέται σε όλο τον πλανήτη, έδωσε στη χώρα παγκόσμια εμβέλεια και στη Δημοκρατία το χώρο που της στέρησε η μνημονιακή λαίλαπα.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει προκαλέσει ήδη την πρώτη μεγάλη ανατροπή: Να ομολογείται πλέον από  όλους, η αποτυχία του πιο άγριου, μισανθρωπικού και εγκληματικού νεοφιλελεύθερου μοντέλου που έχει επιβληθεί στην Ευρώπη.

Όσο είχαμε τους βολικούς εθελόδουλους του μνημονίου, οι παραδοχές ότι η Ελλάδα βυθίστηκε στην καταστροφή για να σωθούν κατά κύριο λόγο οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες, αντιμετωπίζονταν σαν αντιμνημονιακή αίρεση. Τώρα είναι στην αιχμή των αναλύσεων σε όλα τα ξένα ΜΜΕ.

Οι επισημάνσεις  ότι από το δάνειο-μαμούθ των 300 και πλέον δισ. για το οποίο επαίρονταν ο ανεκδιήγητος ΓΑΠ, ελάχιστα διατέθηκαν στην ελληνική οικονομία, αποκρούονταν σαν αριστερή εμμονή. Τώρα είναι η επωδός όλων.

Οι θεμελιωμένες καταγγελίες, ότι το ΔΝΤ παρανόμησε με την Ελλάδα, επιστρέφονταν σαν ιδεοληπτικές. Τώρα η Λαγκάρντ που παίζει το κεφάλι της, λόγων εκλογών, έχει διατάξει ΕΔΕ για τον Τόσμεν.

Οι τεκμηριωμένες αναλύσεις από την προεκλογική περίοδο του 12 – οπότε και πρωτοξεκίνησε η τρομοκρατική προπαγάνδα για το κόμμα της δραχμής, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα- ότι ένα grexit θα προκαλούσε  μεγαλύτερη ζημιά σε όλο το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο σύστημα, χλευάζονταν σαν αφελείς.  Τώρα διατυπώνονται από το  σύνολο των ηγετών του κόσμου.

Όταν φτάνει το Spiegel να βγαίνει στο συγκλονιστικό εξώφυλλό του, με σκηνές Αποκάλυψης σε περίπτωση που γκρεμιστεί η Ελλάδα,  ή η συντηρητική  Daily Telegraph, να κάνει λόγο για τους «φύλακες της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας που προκαλούν εσκεμμένα ένα bankrun, θέτοντας σε κίνδυνο το σύστημα της Ευρώπης και αναγκάζοντας την Ελλάδα να γονατίσει», με τον αρθρογράφο να επισημαίνει ότι « σπάνια στη σύγχρονη εποχή έχουμε γίνει μάρτυρες παρόμοιων γεγονότων και κακών αποφάσεων από εκείνους που υποτίθεται ότι είναι υπεύθυνοι για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα και που έθεσαν τη θεμέλια λίθο για το δυτικό κόσμο», τότε κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει εκεί έξω ε ;

“Όλα αυτά  τα προκάλεσε η Ελλάδα με τη στάση της και τη στρατηγική της.

Ο πεντοζάλης βλέπετε… Που πήρε το όνομά του από τον πέμπτο ζάλο (δηλαδή βήμα), όπως αποκαλούσαν την πέμπτη κατά σειρά ελπίδα των Κρητικών για απελευθέρωση της Κρήτης από τους Τούρκους. Και οι δανειστές επιμένουν για την πέμπτη αξιολόγηση, υπενθυμίζεται… Είναι καθαρά πολεμικός χορός, διαβάζουμε στο σχετικό λήμμα και διαδηλώνει λέει τον ξεσηκωμό, τη λεβεντιά, τον ηρωισμό και την ελπίδα.

Ο Τσίπρας άλλαξε ήδη το παιχνίδι στην Ευρώπη. Η ιστορική μοίρα δεν δίνει άλλη επιλογή παρά να το κερδίσει.

Ανατύπωση από:  http://www.altsantiri.gr/politika/pentozali-me-zali-2/

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κλειστές οι τράπεζες σήμερα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/06/2015

ΣΚΑΪ – προπαγάνδα για κλειστές τράπεζες σήμερα!

oures-stis-trapezes[1]

Σε όλους τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς χθες το θέμα ήταν η επικείμενη συμφωνία Ελλάδας – δανειστών.

Σε όλα, πλην του ΣΚΑΪ.

Ώρα 16:20, στο ραδιόφωνο του ομίλου, η ομήγυρις (διακρίναμε τις φωνές των Άρη Πορτοσάλτε και Μπάμπη Παπαδημητρίου) μεταδίδει την πληροφορία ότι «δεν θα ανοίξουν αύριο οι τράπεζες, αν απόψε δεν έχουμε συμφωνία», χρησιμοποιώντας ως πηγή τη συνέντευξη που έδωσε ο Πρόεδρος του ΔΣ της EUROBANK κ. Νίκος Καραμούζης στο BBC».

Στα αγωνιώδη ερωτήματα των ακροατών αν θα κλείσουν οι τράπεζες, ένας από τους δημοσιογράφους του ΣΚΑΪ απαντά με χιουμοράκι: «οι τράπεζες έχουν κλείσει ήδη, γιατί η ώρα είναι 4 και 20″.

Δεν έκαναν τον κόπο καν να δουν το βίντεο του ΒBC. Η ανακοίνωση της Eurobank που διαψεύδει το γεγονός και κάνει λόγο για παρερμηνεία έρχεται απλώς να βάλει την προπαγάνδα στη θέση της.

Οι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΪ δεν μετέφεραν την είδηση, δεν διασταύρωσαν την είδηση, δεν ενδιαφέρθηκαν καν για την είδηση. Τη δεοντολογία ενός τόσο λεπτού επαγγέλματος υπερνίκησε για μία ακόμη φορά η επιθυμία.

Μετέδωσαν αυτό που επιθυμούν: την καταστροφή. Ευτυχώς η πραγματικότητα δεν θα τους αφήσει να κάνουν το πάρτι που ετοιμάζουν.

Ν.Μ.

Πάντως σήμερα οι τράπεζες είναι ανοιχτές γιατί δεν είναι αργία…

Πηγή: http://www.altsantiri.gr/politika/skai-propaganda-gia-klistes-trapezes-avrio/

Posted in Διασκέδαση, Ελλάδα, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

ΛΑΓΚΑΡΝΤ: ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ! Τρόμος για τις αποκαλύψεις Ρουμελιώτη από το κτήνος της διαφθοράς.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/06/2015

wpid-20150616095238.jpgΗ ιέρεια της διαφθοράς, Κριστίν Λαγκάρντ έδειξε τα δόντια της αλλά και τον πανικό της. Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, μετά την χθεσινή κατάθεση του Παναγιώτη Ρουμελιώτη στην επιτροπή της βουλής για το χρέος, η Λαγκάρντ έχει επιδοθεί σε ένα πραγματικό πογκρόμ κατά των Ελλήνων, επιχειρώντας να διεμβολίσει την ΕΚΤ. Σε απόλυτο συντονισμό (προφανώς) με τον Σόιμπλε, τον έτερο φύλαρχο του βαθέως κράτους της τραπεζικής διαφθοράς, απαιτεί (κυριολεκτικά) την σκληρή τιμωρία της Ελλάδας από την ΕΚΤ με κλείσιμο του ELA και κρέμασμα των Ελληνικών τραπεζών.

Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο κύριος Ρουμελιώτης χθες στην αρχή της κατάθεσης του, είχε λάβει αυστηρή προειδοποίηση από την κυρία Λαγκάρντ να μην «σπάσει το απόρρητο» που τον δεσμεύει αναφερόμενος σε γεγονότα κατά την θητεία του ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Προειδοποίηση που βέβαια παρέκαμψε, αποκαλύπτοντας τα μυστικά ραντεβού Γάλλων και Γερμανών τραπεζιτών σε ξενοδοχεία, με εκπροσώπους του ΔΝΤ. Επικαλούμενος βεβαίως… τραπεζικές πηγές και όχι «ίδια γνώση από την θητεία του στο ΔΝΤ»!

Βλέποντας πλέον ότι η επιτροπή ελέγχου του χρέους της Ζωής Κωνσταντοπούλου έπιασε την άκρη του νήματος και σύντομα θα ξεκινήσει η ποινική διερεύνηση όσων επέτρεψαν την μετακύλιση των ομολόγων που κατείχαν οι ξένες τράπεζες σε χέρια ελεγχόμενα από το Ελληνικό δημόσιο, παίζει το τελευταίο της χαρτί για να φθείρει την κυβέρνηση στα μάτια του λαού. Που δεν είναι άλλο, από την επιβολή Capital Control με απόφαση της ΕΚΤ.

Μένει να δούμε εάν θα μπορέσει να τα καταφέρει. Μένει να δούμε πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η διαφθορά στους κόλπους της ΕΕ που ιδρύθηκε για να υπηρετεί τους λαούς.

Απάντηση Ζωής: Ας μην ανησυχεί το ΔΝΤ, θα κληθεί σύντομα να καταθέσει τις «απόψεις» και τα πειραγμένα του στην επιτροπή!

Ανατύπωση από:  olympia

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

“Εγώ σώζω ανθρώπους, δεν σώζω τράπεζες” (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/11/2014

    Ονομάζεται Ρομπέρτο Ρίβας. Είναι Ισπανός. Το επάγγελμά του είναι πυροσβέστης. Πριν λίγες μέρες δικάστηκε από την ισπανική δικαιοσύνη. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε πρόστιμο 600 ευρώ. Το αδίκημα του Ρίβας ήταν ότι  αρνήθηκε να εκτελέσει την εντολή των ανωτέρων του. Η εντολή που του είχαν δώσει ήταν να σπάσει την κλειδαριά στο σπίτι που διέμενε μια 85χρονη και να προχωρήσει στην έξωση της υπέργηρης γυναίκας, η οποία αδυνατούσε να πληρώσει το στεγαστικό της δάνειο.

    Στην Ισπανία των χιλιάδων πλειστηριασμών σπιτιών από τις τράπεζες, η πολιτεία έχει αποφασίσει να αναθέτει στην Πυροσβεστική την διαδικασία της έξωσης των ανήμπορων ανθρώπων που έχουν οικονομικά καταστραφεί. Όταν οι ένοικοι του σπιτιού δεν συνεργάζονται και δεν… συμμορφώνονται στο ξεσπίτωμά τους, ανατίθεται στην Πυροσβεστική να παραβιάζει την είσοδο του σπιτιού. Και να πετάει τους ανθρώπους μαζί με τα υπάρχοντά τους έξω από το σπίτι. Έτσι οι τράπεζες παραλαμβάνουν το σπίτι «καθαρό»….

    Ο Ισπανός πυροσβέστης αρνήθηκε να το κάνει. Αρνήθηκε να συνεργαστεί και να υπακούσει στην εντολή. Αρνήθηκε να ξεσπιτώσει την 85χρονη. Και η πολιτεία τον οδήγησε σε δίκη. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και στο ερώτημα γιατί δεν εκτέλεσε την εντολή που του είχε δοθεί, ο Ρίβας απάντησε: «Εγώ σώζω ανθρώπους, δεν σώζω τράπεζες».

    Η πολιτεία τιμώρησε τον Ρίβας για την ανυπακοή και την απείθειά του. Αμέσως μετά τη δίκη, εξερχόμενος της αίθουσας, ο Ρίβας πέρασε καταχειροκροτούμενος ανάμεσα από τους συναδέλφους του που είχαν παραταχθεί στην έξοδο του δικαστηρίου για να τον υποδεχτούν. Σε χειροκροτήματα ξέσπασε και το πλήθος του κόσμου που είχε συγκεντρωθεί στο χώρο. Ανάμεσά τους ήταν και τα μέλη του Συνδέσμου Θυμάτων Στεγαστικών Δανείων που έχει συσταθεί στην Ισπανία.

   Οι επευφημίες δεν κόπασαν ούτε όταν ο Ρίβας φόρεσε τη στολή και το κράνος του και ανέβηκε στο όχημα της Πυροσβεστικής για να πιάσει δουλειά. Φεύγοντας το όχημα, το πλήθος αποχαιρέτησε τον Ρίβας και τους συναδέλφους του τραγουδώντας το «El pueblo unido jamás será vencido». Ο τίτλος του τραγουδιού στα ελληνικά είναι «Λαός ενωμένος, ποτέ ηττημένος»:

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/267056,%E2%80%9CEgw_swzw_an8rwpoys_den_swzw_trapezes%E2%80%9D_.html

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »