Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Τελευταία’

Φονικές καταιγίδες τι άλλαξε τα τελευταία 120 χρόνια στην Αττική. (πρωτοσέλιδα βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/11/2017

Όλες σημειώθηκαν τον μήνα Νοέμβριο, με εξαίρεση μία που ξέσπασε τέλη Οκτωβρίου!

Οι καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν τη Δυτική Αττική αφήνουν πίσω τους ελπίζω μέχρι στιγμής 16 νεκρούς, τραυματίες και ανυπολόγιστες καταστροφές αλλά παράλληλα έρχονται να μας θυμίσουν όλες εκείνες τις φορές σε πρόσφατο και μη παρελθόν που η Αττική θρήνησε δεκάδες θύματα εξαιτίας σφοδρών βροχοπτώσεων και ακραίων καιρικών φαινομένων.

Όλες σημειώθηκαν τον μήνα Νοέμβριο- με εξαίρεση μία που ξέσπασε τέλη Οκτωβρίου- κάτι που επισήμανε και ο διευθυντής της ΕΜΥ, Αντώνης Λάλος εξηγώντας μάλιστα πως τα πλημμυρικά φαινόμενα είναι συνηθισμένα τον μήνα αυτό καθώς είναι από τους πιο βροχερούς του χρόνου. Βέβαια όπως επισήμανε κάποια χαρακτηριστικά αυτών των φαινόμενων, όπως η ένταση μας επιτρέπει να συνδέσουμε τα φαινόμενα αυτά με την κλιματική αλλαγή.

  • 14η Νοεμβρίου 1895, 61 θύματα. Η ισχυρή καταιγίδα που διήρκησε κατά τόπους έως και 24 ώρες σε Αθήνα και Πειραιά στοίχισαν τη ζωή του 21 και 40 ανθρώπους. Στο Νέο Φάληρο το ύψος του νερού ξεπέρασε το 1μ ενώ ο Κηφισός φούσκωσε επικίνδυνα. Στην πρωτεύουσα πολλοί δρόμοι καταστράφηκαν ολοσχερώς ενώ οι περισσότεροι ήταν αδιάβατοι. Στον δε Πειραιά κατέπεσαν 450 σπίτια ενώ επί δύο ημέρες η πόλη φωτιζόταν με τη βοήθεια των πλοίων.

  • 23 Νοεμβρίου 1925, οκτώ νεκροί. Αθήνα και Πειραιά βρίσκονται ξανά στο έλεος των καιρικών φαινομένων. Στην πρωτεύουσα κατέρρευσαν 127 σπίτια συνολικά σε διάφορους οικισμούς αν και η βροχή κράτησε για τέσσερις μόλις ώρες. Στον Πειραιά τα φαινόμενα ήταν επίσης ακραία και η πόλη σαρωνόταν για ώρες ακραία από θυελλώδεις ανέμους.
  • 22 Νοεμβρίου 1934, έξι νεκροί. Μια ισχυρή καταιγίδα διάρκειας έξι ωρών πλήττει με σφοδρότητα Κοκκινιά, Νέο Φάληρο, Μοσχάτο, Άγιος Ιωάννης, Γλυκά Νερά και φυσικά ο Κηφισός υπερχειλίζει. Σπίτια και καταστήματα καταστρέφονται, κόβονται οι συγκοινωνίες ενώ τα νερά στο Νέο Φάληρο έφτασαν ξανά το 1μ στο Μοσχάτο ακόμη και τα 2μ.
  • 6 Νοεμβρίου 1961, 43 νεκροί. Έχει χαρακτηριστεί ως η «μητέρα των καταιγίδων» με το χαλάζι σε μέγεθος καρυδιού να πέφτει επί 10 συνεχόμενες ώρες. Ο Κηφισός φούσκωσε ξανά και στην οδό Πειραιώς το ύψος του νερού έφτασε τα 2μ ενώ 400 σπίτια κατέρρευσαν. Εκατοντάδες οι οικογένειες που έμειναν άστεγες ενώ περισσότερα από 4.000 σπίτια πλημμύρισαν.

  • 2 Νοεμβρίου 1977, 37 νεκροί. Βροχόπτωση μεγάλης έντασης επί μιάμιση ώρα πλήττει το κέντρο της Αθήνας αλλά και πολλές περιοχές στον Πειραιά που κηρύσσονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Πλημμύρισαν περισσότερα από 1.900 υπόγεια, σπίτια και καταστήματα, 172 οχήματα παρασύρθηκαν ενώ οι καταστροφές στους δρόμους ήταν τεράστιες.

  • 21-22 Οκτωβρίου 1994, 17 νεκροί. Η δυνατή βροχόπτωση προκάλεσε υπερχείλιση του Ποδονίφτη και ολόκληρες συνοικίες και οι δρόμοι σε πολλές συνοικίες κυρίως σε Νέα Ιωνία, Περισσό, Αιγάλεω, Περιστέρι, Χαλκηδόνα, Νέα Φιλαδέλφεια μετατρέπονται σε ορμητικά ρέματα. Τα γραφεία του ΚΚΕ στον Περισσό υφίστανται σοβαρές ζημίες και η λάσπη κατέστρεψε μέρος των αρχείων του κόμματος στο υπόγειο του κτιρίου, αλλά και τις εγκαταστάσεις του «902» και της Τυποεκδοτικής. Καταστροφές και σε εκατοντάδες αυτοκίνητα, σπίτια και καταστήματα.

Πηγές: Μeteoclub, http://www.meteoclub.g, Σαν σήμερα, Ριζοσπάστης, Το Ποντίκι

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Το ελληνικό χρέος αυξήθηκε μέσα στην ευρωζώνη όσο και στα τελευταία 100 χρόνια!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 10/02/2017

«Σήμερα πληρώνουμε τα χρέη του παρελθόντος και καλά παθαίνουμε αυτά που παθαίνουμε»! Αυτό είναι το υπέρτατο επιχείρημα που διακινούν οι Φιρφιρίκοι του του κατοχικού μιντιακού καθεστώτος, συνεπικουρούμενοι από Ναναίκους οικονομολογούντες και τηλεπερσόνες. Και υπάρχουν ψεκασμένοι που το δέχονται καθ’ ότι «πες, πες, πες όλο και κάτι μένει» κάτι μένει κατά Γκέμπελς.

Αλλά όλο αυτό αποτελεί ένα τερατώδες ψέμα. Στην πραγματικότητα, τα χρέη της χώρα μας που δημιουργήθηκαν μέσα στα τελευταία οχτώ χρόνια της ευρωζώνης, μεταξύ 2008-2016, αντιστοιχούν σε ολόκληρα τα χρέη του ελληνικού κράτους τα τελευταία εκατό χρόνια και περισσότερο.

Αυτό αναδεικνύεται από τα ίδια τα επίσημα  στατιστικά στοιχεία που προέρχονται από τη Eurostat, τη στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ιστόγραμμα που παραθέτουμε για άλλη μια φορά εδώ καταρρίπτετε με τη γλώσσα των αριθμών

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα από το ιστόγραμμα το χρέος της χώρας μας σε αναλογία του ΑΕΠ, κατά μέσο όρο στη δεκαετία του 1980, όπως και στη δεκαετία του 1970, ήταν κάτω από το 50%.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 αυξήθηκε στο 60% ,σε 75% μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και σε περίπου 100% ύστερα από τα μέσα της ίδιας δεκαετίας.   πριν από το 2002, όταν δηλ. η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη, το χρέος ανερχόταν σε επίπεδα της τάξης του 100% του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου οφειλόταν σε αμυντικές δαπάνες για αγορές οπλικών συστημάτων κυρίως από τη Γερμανία και κατά δεύτερο λόγο τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και τη Μ. Βρετανία.

Περισσότερο από 100 δις ευρώ δαπανήθηκαν σε περίπου δέκα χρόνια με δανεικά από τις τράπεζες των Ευρωπαίων Εταίρων για να αγοράσουμε εξοπλισμό ώστε να προστατεύσουμε τα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ… Τουρκία!

Αναμφίβολα το μεγάλο άλμα του χρέους σε  επίπεδα της τάξης του 200% γίνεται μέσα στην ευρωζώνη ύστερα από το 2008 και σήμερα συνεχώς αυξάνεται. Πρέπει επιτέλους να το καταλάβουμε.

Όχι πριν αλλά μέσα στον «παράδεισο» της ευρωζώνης, το χρέος αυξήθηκε δραματικά και συνεχίζει να αυξάνεται.

Κι’ αυτό, παρ’ όλο το εσωτερικό κούρεμα του PSI το 2012 με υφαρπαγή ομολόγων και καταθέσεων  Ελλήνων ιδιωτών, Δήμων, Πανεπιστημίων, δημόσιων φορέων, τον αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών, το ξεπούλημα δημόσιων περιουσιακών στοιχείων, τη βάρβαρη φοροκαταιγίδα, τη συρρίκνωση προνοιακών παροχών, συντάξεων, μισθών, εισοδημάτων.

Όσα μέτρα λιτότητα και να επιβάλλονται, το χρέος υπερπολλαπλασιάζεται με ανατοκισμούς και διάφορα κλεπτοκρατικά κόλπα των διεθνών αρπακτικών και ο ερχομός της ανάπτυξης μοιάζει με ανέκδοτο. Μέσα στη γερμανική ευρωφυλακή το χρέος θα αυξάνεται στα ουράνια και η χώρα θα βουλιάζει στα Τάρταρα.

Εξέλιξη ελληνικού χρέους 1970-2016 σύμφωνα με την Eurostat

Ανατύπωση από:  odosdrachmis

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Η τελευταία διαδρομή

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/11/2015

Μόλις έφτασα στην διεύθυνση, πάτησα την κόρνα του αυτοκινήτου μου. Περίμενα μερικά λεπτά και κόρναρα ξανά. Ήταν η τελευταία κούρσα της βάρδιάς μου, οπότε σκέφτηκα να συνεχίσω την πορεία μου. Αντί να συνεχίσω όμως, σταμάτησα, περπάτησα έως την πόρτα και χτύπησα.

«Μισό λεπτό», απάντησε μια αδύναμη, ηλικιωμένη φωνή. Ακουγόταν σαν να σέρνει κάτι στο πάτωμα. Μετά από μια μικρή παύση, η πόρτα άνοιξε και μπροστά μου στάθηκε μια γυναίκα γύρω στα 90. Φορούσε ένα φόρεμα και ένα καπέλο με πέπλο, έμοιαζε με χαρακτήρα από ταινία του 1940. Είχε δίπλα της μια μικρή τσάντα από νάιλον.

Το σπίτι έμοιαζε εγκαταλειμμένο. Όλα τα έπιπλα ήταν καλυμμένα με σεντόνια. Δεν υπήρχαν πουθενά ρολόγια, διακοσμητικά και γενικώς αντικείμενα. Σε μια γωνία υπήρχε ένα χαρτονένιο κουτί γεμάτο παλιές φωτογραφίες και γυαλικά.

«Θα μπορούσες να πας την τσάντα μου στο αυτοκίνητο;» είπε. Πήρα την τσάντα και την πήγα μέχρι το ταξί, έπειτα γύρισα για να τη βοηθήσω. Πιάστηκε από το χέρι μου και πήγαμε σιγά σιγά προς το ταξί.. Με ευχαριστούσε διαρκώς για την καλοσύνη μου. «Δεν κάνει τίποτα» της είπα. «Προσπαθώ απλώς να συμπεριφέρομαι στους επιβάτες μου, όπως θα ήθελα να συμπεριφέρονται στην μητέρα μου» συνέχισα, «Είσαι τόσο καλό παιδί» είπε.

Όταν μπήκαμε στο ταξί, μου έδωσε μια διεύθυνση και με ρώτησε αν θα μπορούσαμε να πάμε μέσω του κέντρου της πόλης. Της είπα πως δεν ήταν η γρηγορότερη διαδρομή αλλά μου απάντησε πως δεν έχει πρόβλημα.

«Δεν βιάζομαι, η διεύθυνση που σας έδωσα, είναι η διεύθυνση ενός ασύλου», κοίταξα στον καθρέφτη και είδα πως τα μάτια της άστραφταν και πως ήταν έτοιμη να κλάψει, «έχω χάσει όλη μου την οικογένεια», συνέχισε με μια γλυκιά και κουρασμένη φωνή. «Ο γιατρός μου, μου είπε πως δεν μου έχει μείνει πολύς χρόνος». Ακούγοντάς την έκλεισα διακριτικά το ταξίμετρο.

«Ποια διαδρομή θα θέλατε να ακολουθήσω;» την ρώτησα. Για τις επόμενες δύο ώρες οδηγούσαμε μέσα στην πόλη. Μου έδειξε το κτήριο που εργαζόταν κάποτε, μου έδειξε το σπίτι που εκείνη και ο σύζυγός της έμεναν όσο ήταν νιόπαντροι, σταματήσαμε μπροστά από ένα κατάστημα επίπλων που παλιότερα ήταν αίθουσα χορού και πήγαινε όσο ήταν νέα. Πολλές φορές μου ζήτησε να επιβραδύνω μπροστά από κάποιο κτήριο ή κάποια γωνία ενώ εκείνη κοιτούσε μέσα από το σκοτάδι, χωρίς να λέει κουβέντα.

Καθώς η πρώτη αχτίδα του ήλιου γεννιόταν από τον ορίζοντα, μου είπε απότομα «Κουράστηκα, ας πάμε τώρα». Οδηγούσαμε στη σιωπή. Όταν φτάσαμε είδαμε μπροστά μας ένα χαμηλό κτήριο, σαν μικρό αναρρωτήριο, με ένα δρομάκι που περνούσε από μια στοά.. Δύο νοσηλευτές βγήκαν έξω, και ήρθαν προς το μέρος μας. Ήταν σχολαστικοί και παρακολουθούσαν την κάθε τους κίνηση. Υπέθεσα πως την περίμεναν.

Άνοιξα το πορτμπαγκάζ και πήγα την τσάντα της μέχρι την πόρτα. Όταν έφτασα, η γυναίκα είχε ήδη καθίσει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. «Πόσο σας οφείλω;» με ρώτησε. «Τίποτα» της απάντησα. Μου είπε πως δουλεύω για να βγάλω λεφτά, και της απάντησα πως υπάρχουν και άλλοι πελάτες.

Σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ, έσκυψα και την αγκάλιασα. Με κράτησε σφιχτά και μου είπε πως της έδωσα μια μεγάλη χαρά, «Σε ευχαριστώ» μου είπε. Έσφιξα το χέρι της και έφυγα μέσα στο αμυδρό πρωινό φως.

Πίσω μου έκλεισε μια πόρτα, η πόρτα μιας ζωής. Δεν πήρα άλλους επιβάτες εκείνη την μέρα, οδηγούσα χωρίς προορισμό βυθισμένος στις σκέψεις μου. Για το υπόλοιπο της μέρα δεν μπορούσα καν να μιλήσω. Σκεφτόμουν πόσο εύκολα θα μπορούσε να έχει πετύχει έναν νευρικό οδηγό, ή κάποιον που θα βιαζόταν να τελειώσει την βάρδιά του. Τι θα συνέβαινε αν είχα αρνηθεί την κούρσα ή αν είχα κορνάρει άλλη μια φορά και είχα φύγει.

Κάνοντας μια φευγαλέα αναδρομή, συνειδητοποίησα πως αυτή η κούρσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχα κάνει στη ζωή μου. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως οι ζωές μας περιστρέφονται γύρω από τις μεγάλες μας στιγμές. Οι μεγαλύτερες στιγμές μας όμως, συνήθως έρχονται όταν δεν τις περιμένουμε.

Οδηγός ταξί, Νέα Υόρκη.

Για την αντιγραφή
Κωνσταντίνοςνος Γ. Συλιγάρδος

Ανατύπωση από:  http://flashnews.gr/post/247822/h-teleytaia-diadromh

Posted in Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Τα τελευταία δευτερόλεπτα της ΝΕΡΙΤ και τα πρώτα λεπτά της ΕΡΤ1 (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/06/2015

Tο είδα στο You Tube:  *https://youtu.be/8PwAm86yqUg

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Τελευταία δημοσκόπηση έγινε από 14 ως 15/6/2012

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/06/2012

Περισσότερα >>>

Posted in Εκλογές, Ενημέρωση | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »