Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘νησί’

Για όσους θυμούνται το «Νησί της Αφροδίτης», το «Μπαγκλαντές», τα «Ίμια» και τις άλλες λατρεμένες ταβέρνες της Θεσσαλονίκης (φωτογραφίες)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/03/2017

 

Μόλις 5 χιλιόμετρα δυτικά της Θεσσαλονίκης,στις εκβολές του Αξιού, κυριαρχούν πλούσιοι ψαρότοποι και εγκαταστάσεις μυδιοκαλλιέργειας. Απομακρυσμένες μάλιστα από τα μάτια των περίεργων, έξω από το Καλοχώρι, βρίσκονταν και οι λεγόμενες παραθαλάσσιες ταβέρνες, γνωστές και ως «Μπαγκλαντές».

Οι ταβέρνες της περιοχής του Καλοχωρίου. Οι γνωστές ταβέρνες παράγκες, ακριβώς επάνω στο φράγμα, στις εκβολές του ποταμού (Ίμια, Το νησί της Αφροδίτης, Λιμανάκι, Μπαγκλαντές κλπ) μπορεί να έκλεισαν αλλά κάποιες από αυτές μεταφέρθηκαν εντός του οικισμού και εξακολουθούν να σερβίρουν εκλεκτά θαλασσινά.

Η πρόσβαση δύσκολη τον χειμώνα, η λάσπη παντού και μεγάλες λακκούβες  που πολλές φόρες η βυθομέτρηση ήταν απαραίτητη για ασφαλή διέλευση, μα η αγάπη των ανθρώπων όχι μονάχα δεν έλεγε να σταματήσει αλλά δυνάμωνε και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που απογοητευμένοι δεν κατάφεραν να βρουν θέση και να απολαύσουν τα ηλιοβασιλέματα στην κατά τα άλλα τόσο υποβαθμισμένη αυτή περιοχή του Θερμαϊκού κόλπου.

Η κακή κατάσταση του δρόμου καθιστούσε την κυκλοφορία κάτι παραπάνω από αργή κι έτσι μπορούσες ν’ απολαύσεις όλα τα ταξιδιάρικα πουλιά σε απόλυτη ηρεμία χωρίς να φοβούνται καθόλου και κυρίως τους πανέμορφους ερωδιούς κατά χιλιάδες να αναζητούν σε τούτο τον βιότοπο την τροφή τους ατάραχοι.

Τα εδέσματα πάντα φρέσκα και πολύ καλής ποιότητας, καλομαγειρεμένα, καθαρά, καθαρά και τα ποτά, κι αυτό μπορώ με σιγουριά να πω αφορούσε όλα τα ταβερνάκια της περιοχής. Και οι τιμές πραγματικά χαμηλές αν και τα τελευταία χρόνια είχαν τσιμπηθεί κάπως προς τα πάνω για να αντέξουν τα επανωτά χτυπήματα των με υπερβάλλοντα ζήλο μα και δεδομένη την διωκτική ευχέρεια συχνών ελέγχων.

Κάποιες παράγκες πρόσφεραν φιλοξενία σε κάνα δυο πάγκους με ετοιμόρροπα τραπεζάκια και σε τιμές κάτω του κόστους, μπορούσες, αν ήσουν τυχερός, να απολαύσεις φρέσκα ψάρια και θαλασσινά που συνοδεύονταν από σαλάτα του διπλανού μικρού μπαχτσέ και σπιτικό τσιπουράκι. Δέσποζαν τα φρέσκα λαβράκια και τα εξαιρετικά μύδια, στο ραδιόφωνο παλιά λαϊκά και ρεμπέτικα, το θηρίο – η πόλη – πιο κάτω χαμένη στη ζέστη του μεσημεριού, σε άλλους ρυθμούς. Οι παρέες συνήθως έφταναν εκεί με αυτοκίνητα ταλαιπωρημένα από τη λάσπη και τις λακκούβες. Απίστευτα πράγματα σε μια εποχή που έκανε αγώνα μάλιστα για να τα ξεχάσει…

Όσοι επισκέφθηκαν  το ουζερί του νησιού της Αφροδίτης, το επίσημο όνομα του μικρού νησιού είναι «Καβούρα» τότε σίγουρα σήκωσαν τα μπατζάκια τους, βγάλαν παπούτσια και κάλτσες, για να ξεχαστούν για ώρες εκεί κοιτώντας τη θάλασσα και τον Βεσπασιανό, τον όμορφο και τραγουδησμένο φάρο του Αγγελοχωρίου, απέναντι. Φυσικά το «Μπαγκλαντές», φτιαγμένο πάνω σε πασσάλους, ο «Τάκος» που αργότερα μεταφέρθηκε με το όνομα «τα… Ίμια» πιο κοντά στο χωριό ήταν από τα κουτουκάκια που αγαπήθηκαν πάρα πολύ.

«Το νησί της Αφροδίτης»

6 Enrmy P7r3 Uj

Ψαροταβέρνα δίπλα στο Δέλτα Αξιού. Δύσκολη πρόσβαση από Θεσσαλονίκη μέσω χωματόδρομων από το Καλοχώρι ή από την έξοδο της Χαλάστρας στην εθνική οδό για Αθήνα (περίπου 45 λεπτά). Πάντως άξιζε να το επισκεφθείς γιατί το τοπίο ξεφεύγει και προσφέρει πανοραμική θέα της πόλης. Το μαγαζί ήταν κυριολεκτικά σαν ένα νησάκι.

f6 iz7 Yz ZEj

Ιδιοκτήτης ο Κώστας. Αρχικοί ιδιοκτήτες οι γονείς του, ενώ το μαγαζί πήρε το όνομά του από την μητέρα του την Αφροδίτη.

g5 Vtfvp YMGQj

Πολύ κοντά στην πόλη της Θεσσαλονίκης βρισκόταν το πλέον εξωτικό μέρος της Μακεδονίας.

 q Au UDa A KSUj

Είναι οι εκβολές του Αξιού ποταμού. Εκεί όπου σχηματίζεται το μεγάλο δέλτα με τα πολλαπλά κανάλια και τις φημισμένες μυδοκαλλιέργειες της Χαλάστρας, υπάρχει ένας μοναδικός υδροβιότοπος με μεγάλο αριθμό σπανίων πουλιών.

Ο τυχερός και επίμων επισκέπτης απολάμβανε εικόνες που μόνον σε ειδικά ντοκιμαντέρ μπορεί να αντικρίσει.

 

Στο πλέον απομακρυσμένο σημείο του δέλτα κοντά στον ραδιοφάρο, βρισκόταν ένα καταπληκτικό μοναδικό στο είδος του ταβερνάκι. «Το νησί της Αφροδίτης», εκεί που όταν είχε φουσκοθαλασσιά, το κύμα έσκαγε πάνω στο τοιχάκι, δίνοντας την αίσθηση της βάρκας….

Πολλά τα εξαιρετικά πιάτα που σερβίρονταν, κυρίως θαλασσινά, το χαρακτηριστικό όμως ήταν τα ολόφρεσκα γλωσσάκια, που ψάρευαν οι τοπικοί ψαράδες στις ξέρες των εκβολών.

Οι τηγανητές γλώσσες (ίσως επειδή ήταν και κομμάτι «βρώμικο») στο νησί της Αφροδίτης, ήταν άλλο πράγμα.

Έκλεισε τον Ιούλιο του 2007. Άνοιξε για λίγο ακόμη προς τα Χριστούγεννα του 2007, αλλά έπειτα ξαναέκλεισε οριστικά.

«Μπαγκλαντές»

kostasargyris kaloxori 06

Κάποτε έτρωγε ο κόσμος φρέσκο ψάρι και απολάμβανε το τσιπουράκι του με θέα από τη λιμνοθάλασσα προς την Θεσσαλονίκη. Τώρα η δημοτική αρχή της περιοχής με απόφασή της έχει κλείσει όλες τις ταβέρνες που βρίσκονται στην περιοχή της λιμνοθάλασσας, με αποτέλεσμα σκόρπια λεηλατημένα κτίσματα που βρίσκουν καταφύγιο διάφοροι περιθωριακοί τύποι και όχι τα πουλιά και το ανθρώπινο στοιχείο να παραμένει μες στην πόλη εγκλωβισμένο ως συνήθως.

Ξεκίνησε το 1978 και έκλεισε τον Ιούλιο του 2007 με εισαγγελική παρέμβαση (όπως και όλα τα υπόλοιπα της περιοχής). Μεταφέρθηκε μέσα στο χωριό Καλοχώρι.

Μού έχει μείνει η εικόνα πίνοντας τσιπουράκι στην ξύλινη βεραντούλα του «Μπαγκλαντές». Στο βάθος από τις καλαμιές των βάλτων του Καλοχωρίου, την ώρα που δύει ο ήλιος …. το ηλιοβασίλεμα να «πυρπολεί» την πόλη με ένα σωρό χρώματα, κι αυτά να τα βλέπεις πίσω από τις καλαμιές …. άλλο να τα γράφω κι άλλο να τα βλέπετε …

Γλυκιές “παράνομες” αναμνήσεις… «παράνομες» αλλά πανέμορφες, κυριολεκτικά πανέμορφες.

Όλα αλλάζουν, μας το είπε ο Ηράκλειτος πολλά χρονιά πριν ! Μα τυχεροί όσοι τα ζήσαμε και τα θυμόμαστε κι ίσως να είναι τυχεροί κι όσοι ακούν τις διηγήσεις μας γιατί μονάχα έτσι ίσως κάποτε οι πόλεις να ξαναγίνουν ανθρώπινες…

Kostas Argyris Kaloxori 02 6 C0 D2472

Ανατύπωση από:  http://www.seleo.gr

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παράξενα, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Η «Τρύπα» Αλάτρου ή «Κουδουνίστρα»: «Πρώτα τους τουφεκίζανε και μετά τους ρίχνανε στην τρύπα».  (βίντεο – φωτογραφίες)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/09/2016

Κοντά στα χωριά Άλατρο και Χαραδιάτικα της Λευκάδας βρίσκεται η φημισμένη «τρύπα του Αλάτρου», η οποία συνδέθηκε με μια ακόμα μαύρη σελίδα της νεότερης ιστορίας του τόπου, καθώς εκεί βρήκαν τραγικό θάνατο αντάρτες από τους συνεργάτες των Γερμανών. Βρίσκεται στο έδαφος, απομακρυσμένη από τα γύρω χωριά.

6

Το εφιαλτικό σπήλαιο όπου παρακρατικοί και ταγματασφαλίτες βασάνιζαν και εκτελούσαν αντάρτες του ΕΛΑΣ.
Όταν έγινε αυτοψία από σπηλαιολόγους ανασύρθηκαν δύο τσουβάλια οστά!

Δεν είναι εύκολο να την εντοπίσει κάποιος, καθώς είναι ένα κάθετο βαθύ άνοιγμα στη γη που μοιάζει με φυσικό πηγάδι και περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση. Το βάθος της φτάνει τα 16 με 20 μέτρα και αν κάποιος πέσει μέσα δεν υπάρχει τρόπος να ανέβει χωρίς βοήθεια ξανά στην επιφάνεια. Πρώτοι την εντόπισαν οι τσοπάνηδες και οι ζωοκλέφτες που την ονόμασαν «Τρύπα», ενώ είναι γνωστή και ως «Κουδουνίστρα».

Το χωριό Άλατρο της Λευκάδας βρίσκεται σε υψ’όμετρο 530 μέτρων σε κοντινή απόσταση με το Νυδρί

Το χωριό Άλατρο της Λευκάδας βρίσκεται σε υψόμετρο 530 μέτρων σε κοντινή απόσταση με το Νυδρί

Κοντά στην «Τρύπα» υπάρχει μια λευκή πλάκα με την επιγραφή «Εις μνήμη των αθώων ψυχών που χάθηκαν εδώ». Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής στην «Τρύπα του Αλάτρου» κατέληξαν πολλοί αντάρτες του ΕΛΑΣ, καθώς η «Τρύπα» χρησιμοποιήθηκε από ταγματασφαλίτες και παρακρατικούς ως τόπος βασανιστηρίων. Εκτός από πτώματα έριχναν μέσα ακόμα και τραυματισμένους ώστε να βρουν αργό και βασανιστικό θάνατο. Χαρακτηριστικά ο Τριαντάφυλλος Κοντογιώργης είχε αναφέρει:

«Είχανε εκτελεστικό και πρώτα τους τουφεκίζανε και τους ρίχνανε στην «Τρύπα». Πρώτος έπεσε ο Στάθης Παπλαγιάννης πληγωμένος και δεν πήγε στον πάτο. Ύστερα βγήκε μόνος του. Συνέχεια τους άλλους. Ακούσανε τα τουφέκια από μακρυά και ο Μέρμηγκας (Κατωπόδης) πήγε μαζί με την κοπέλα την Σταμάτα και ακούσανε τα βογκητά από μέσα από την «Τρύπα». Έφεραν τριχιές και ρίξανε το σχοινί μέσα και μπόρεσε και βγήκε μόνο ο Σταυράκης. Οι άλλοι ήτανε τραυματισμένοι και δεν μπορέσανε λόγω της κακής κατάστασης που ήτανε από τα τραύματα, να πιαστούνε από το σχοινί.»

25

Τον Χειμώνα του 1945 μετά την επικράτηση των ανταρτών στο νησί, συγκροτήθηκε ομάδα που ανέλαβε την κατάβαση στην «Τρύπα» με σκοπό την ανάσυρση των πτωμάτων των συναγωνιστών τους. Χαρακτηριστικά ο Ζώης Κουτσάφτης στο βιβλίο «Η εθνική αντίσταση στη Λευκάδα – Ιταλική και Γερμανική κατοχή», αναφέρει ότι ακόμα υπήρχε έντονη μυρωδιά και ο άνθρωπος που κατέβηκε πρώτος λιποθύμησε από τη αφόρητη δυσοσμία που ανέδιδαν τα πτώματα.

Ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που άφησαν την τελευταία τους πνοή στην «Τρύπα» δεν είναι γνωστός.

Μάλιστα αναφέρθηκε ότι συλλέχθηκαν δυο τσουβάλια οστά, τα οποία μεταφέρθηκαν στο χωριό Βαυκερή, όπου και ενταφιάστηκαν.

Η παρέα αποτελούμενη από 6 άτομα τους: Φίλιππος Κολυβάς, Βαγγέλης Βερροιώτης, Αλέξανδρος Βερροιώτης, ο οδηγός μας Θέρμος Αναστάσιος, Κωνσταντίνος Μπακολίτσας (SELAS Caving Club / Σπηλαιολογικός Σύλλογος – ΣΕΛΑΣ), Πάνος Καρούτσος (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία)

Η ομάδα που έκανε τη σύγχρονη κατάβαση στο σπήλαιο αποτελούταν από τον Φίλιππο Κολυβά, Βαγγέλη Βερροιώτη, Αλέξανδρο Βερροιώτη, τον οδηγό Θέρμο Αναστάσιο, Κωνσταντίνο Μπακολίτσα (SELAS Caving Club / Σπηλαιολογικός Σύλλογος – ΣΕΛΑΣ), Πάνο Καρούτσο (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία)

Πρόσφατα μια ομάδα από ερασιτέχνες σπηλαιολόγους αποφάσισαν να κατέβουν ξανά στην «Τρύπα του Αλάτρου». Αυτή τη φορά όχι για να ανασύρουν πτώματα, αλλά για να εξερευνήσουν το σπήλαιο. Δείτε στο βίντεο την κατάβαση στην περιβόητη «Τρύπα»

Πληροφορίες αντλήθηκαν από «Λευκαδίτικα Νέα»….

Ανατύπωση από:  http://www.mixanitouxronou.gr/prota-tous-toufekizane-ke-meta-tous-richnane-stin-tripa-to-efialtiko-spileo-opou-parakratiki-ke-tagmatasfalites-vasanizan-ke-ektelousan-antartes-tou-elas-aitopsia-apo-spileologous/

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τι θα έκανες σε ένα έρημο νησί με ένα εκατομμύριο ευρώ;  (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/09/2016

Το μεγαλύτερο μέρος του βίντεο είναι από το ντοκιμαντέρ «Παράδεισος ή Όλεθρος», το οποίο μπορείτε να δείτε με ελληνικούς υπότιτλους εδώ:  https://www.youtube.com/watch?v=KphWs…

Posted in Βίντεο, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ένα νησί μέσα στον ωκεανό, 2000 χμ μακριά από στεριά και όμως… (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/08/2016

Στο νησί αυτό δεν ζει κανείς και τίποτα, παρά μόνο πουλιά. Μην ρίχνετε σκουπίδια στην θάλασσα!

Είναι απίστευτο, δες τι συνέπειες έχουν τα σκουπίδια στις θάλασσες!

Νησί Midway, Βόρειος Ειρηνικός Ωκεανός, Απίστευτο

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ» Ένα παραμύθι του Μάνου Χατζιδάκι

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 31/12/2015

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί, ανάμεσα στα υπόλοιπα, ζούσαν και η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη… Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη άρχισε να ζητάει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει:
-Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;
-Όχι, δεν μπορώ, απάντησε ο Πλούτος. Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα.

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
-Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, είπε η Αγάπη.
-Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου, της απάντησε η Αλαζονεία.

H Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
-Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου.
-Ω! Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου, είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη, αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
-Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δε γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη, γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση:
-Γνώση, ποιος με βοήθησε;
-Ο Χρόνος, της απάντησε η Γνώση.
-Ο Χρόνος; ρώτησε η Αγάπη.
-Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
-Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη.

Μάνος Χατζηδάκης

Posted in Διασκέδαση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Η διαβόητη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην ατόλη Ντιέγκο Γκαρσία και η βρόμικη ιστορία που σέρνεται ξοπίσω της… (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/03/2014

Το κλεμμένο «νησί της ντροπής» των Αμερικάνων

Το κλεμμένο «νησί της ντροπής» των Αμερικάνων

Η διαβόητη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ στην ατόλη Ντιέγκο Γκαρσία και η βρόμικη ιστορία που σέρνεται ξοπίσω της…

Ο μικρός εξωτικός παράδεισος του Ινδικού Ωκεανού που λειτουργεί πλέον ως η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση των Αμερικανών εκτός ΗΠΑ μπήκε μόλις στον δημόσιο λόγο, από τη θεωρία συνωμοσίας που θέλει την τραγική Πτήση MH370 των Μαλαισιανών Αερογραμμών να κατευθύνθηκε εκεί.

Κι αυτό γιατί τα χρονικά του Ντιέγκο Γκαρσία μοιάζουν πράγματι με συνωμοσιολογικό σενάριο, καθώς η ζοφερή πραγματικότητα ξεπερνά πολλές φορές τον σκοτεινό νου όσων βλέπουν απόκρυφες ιστορίες παντού!

Η ατόλη της Μικρονησίας λοιπόν, στην καρδιά του Ινδικού Ωκεανού, είναι επισήμως βρετανικό έδαφος -ντροπιαστικό κληροδότημα από την αποικιοκρατική εποχή της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας- και στεγάζει ναυτική και αεροπορική βάση των ΗΠΑ. Όχι όμως μια από τις πολλές των Αμερικανών στον κόσμο, αλλά το μεγαλύτερο -και πάνοπλο- στρατιωτικά και επιχειρησιακά κέντρο των ΗΠΑ εκτός αμερικανικού εδάφους.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, καθώς η ιστορία του Ντιέγκο Γκαρσία περιλαμβάνει εκτοπίσεις του ντόπιου πληθυσμού, δικαστικές διαμάχες των κατοίκων του με τη βρετανική κυβέρνηση, αλλά και τη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία των ΗΠΑ, καθώς από δω έχουν ξεκινήσει οι αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές στα θέρετρα πολέμου του Περσικού Κόλπου και στα πρόσφατα χαρακώματα Ιράκ και Αφγανιστάν.

Η ιστορία και ο εκτοπισμός του γηγενούς πληθυσμού

Ο κοραλλιογενής παράδεισος με τα κρυστάλλινα νερά και τους φοίνικες που φτάνουν ως τις κατάλευκες παραλίες μπήκε για πρώτη φορά στο στόχαστρο των Δυτικών όταν ο ισπανός εξερευνητής Diego Garcia de Moguer το ανακάλυψε τον 16ο αιώνα και το διεκδίκησε για λογαριασμό των Ισπανών, δανείζοντάς του φυσικά το όνομά του.

Ο κόσμος άκουσε για πρώτη φορά την ύπαρξή του πριν από 10 χρόνια περίπου, όταν οι αναφορές για χρήση του ως εναλλακτικού Γκουαντανάμο από την Αμερική έκαναν τον γύρο του κόσμου: στο Ντιέγκο Γκαρσία κρατήθηκαν πράγματι και βασανίστηκαν φερόμενοι τρομοκράτες από την πανταχού παρούσα CIA.

Μεταξύ 1814 και αρχές δεκαετίας του 1960 το νησάκι ήταν επισήμως έδαφος του Μαυρικίου και τότε ήταν που το διεκδίκησαν οι Βρετανοί, ενσωματώνοντάς το στο νεοσύστατο Βρετανικό Έδαφος του Ινδικού Ωκεανού (British Indian Ocean Territory). Ο λόγος κάτι παραπάνω από προφανής: όντας στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου και σε στρατηγικό σημείο, φάνταζε ιδανικό για τις κοινές πολεμικές επιχειρήσεις Βρετανών και Αμερικανών.

Το Ντιέγκο Γκαρσία ήταν μάλιστα το μόνο κατοικημένο νησάκι του αρχιπελάγους Τσαγκός, αυτό δεν εμπόδισε όμως τους Βρετανούς να λειτουργήσουν για άλλη μια φορά ως αποικιοκράτες και να εκδιώξουν τον γηγενή πληθυσμό από τη σύγχρονη «αποικία» τους.

Στη δεκαετία του ’60 λοιπόν, στον κολοφώνα του Ψυχρού Πολέμου, η κυβέρνηση του Χάρολντ Γουίλσον, θέλοντας να διαπραγματευτεί στρατηγικά με τις ΗΠΑ ως ισότιμος εταίρος, αποφάσισε να κάνει την κίνηση-ματ: να τους παρέχει δηλαδή την ιδανική τοποθεσία για την ανάπτυξη στρατιωτικής βάσης στην περιοχή, καθώς ο πόθος των Αμερικανών για έλεγχο του Ινδικού Ωκεανού και στενότερο μαρκάρισμα της Σοβιετικής Ένωσης ήταν διακαής. Τίποτα δεν ήταν πιο κατάλληλο από το παρθένο νησί των 17 τετραγωνικών μιλίων γης από κοράλλια και άμμο, καταμεσής του Ινδικού Ωκεανού.

Η βρετανική κυβέρνηση το μισθώνει λοιπόν στους Αμερικανούς και παίρνει αντίτιμο ένα σωρό καλούδια: οικονομικά προνόμια και αθρόα χρηματοδότηση για το βρετανικό πρόγραμμα υποβρυχίων Polaris. Όσο για τον εκτοπισμένο πληθυσμό της ατόλης, τους Τσαγκοσιανούς, μια ενοχλητική λεπτομέρεια στα σχέδια Βρετανών-Αμερικανών δηλαδή, εκτοπίστηκαν με αδειανά τα χέρια. Ούτε μια αποζημίωση για τα μάτια του κόσμου…

Από τα τέλη του ’60 λοιπόν μπήκε μπροστά ένα ζοφερό σχέδιο εκκένωσης του νησιού που ξεπερνά ακόμα και τη νοσηρότερη φαντασία. Όσοι κάτοικοι εγκατέλειπαν το σπίτι τους για προμήθειες στα γειτονικά νησιά ή αναζήτηση ιατρικών υπηρεσιών, έβλεπαν στην επιστροφή τους την «πόρτα» κλειστή: οι Βρετανοί τους απαγόρευαν να γυρίσουν στα σπίτια τους!

Μέχρι το 1973, όλοι οι κάτοικοι της ξεχασμένης αυτής ατόλης, απόγονοι των σκλάβων που είχαν μεταφερθεί εδώ για να δουλέψουν στις φυτείες καρύδας είχαν μεταφερθεί με τη βία αλλού, στις παραγκουπόλεις του Μαυρίκιου, τις φτωχογειτονιές των Σεϊχελών και τις εργατικές κατοικίες της Βρετανίας, αφήνοντάς τους να παλεύουν πια με τη φτώχεια και την ανέχεια του ξεριζωμού, κάτι που συνεχίζει να υφίσταται ακόμα και σήμερα.

Στο διεθνές δίκαιο υπάρχει όρος γι’ αυτό: «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» το λέμε και οι ένοχοι τιμωρούνται συνήθως. Εδώ και 4 δεκαετίες, οι κάτοικοι του Ντιέγκο Γκαρσία, που έχουν σήμερα βρετανική υπηκοότητα και 1.000 περίπου από αυτούς έχουν φτιάξει μια μικρή κοινότητα στο Σάσεξ, παλεύουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, με τη δικαστική τους διαμάχη με τη βρετανική κυβέρνηση -που εξελίσσεται σε βρετανικά δικαστήρια- να μοιάζει συχνά με παρωδία. Τραγική παρωδία βέβαια, καθώς η Βρετανία έχει κηρύξει πλέον τον τόπο θαλάσσιο καταφύγιο, στην προσπάθειά της να εμποδίσει την επιστροφή των αυτοχθόνων…

Η αμερικανική βάση και ο γεωστρατηγικός της ρόλος

Ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» που έχει κηρύξει η Αμερική μοιάζει βέβαια σημαντικότερη υπόθεση για τους ίδιους από τον ξεριζωμό τόσων ανθρώπων από την παραδοσιακή τους εστία. Η στρατιωτική βάση που καταλαμβάνει σήμερα τα σπίτια των γηγενών θεωρείται από τον αμερικανικό στρατό ως η πλέον στρατηγική στην οικουμένη για τα συμφέροντά τους, γι’ αυτό και όσα εκτυλίσσονται εκεί καλύπτονται από ακόμα μεγαλύτερη μυστικότητα από τη συνήθη υπερβολική που συναντάμε σε άλλα αμερικανικά «project».

Η τεράστια βάση λειτουργεί σήμερα ως «σπίτι» για διάφορες στρατιωτικές επιχειρήσεις, που περιλαμβάνουν από πάνοπλες ναυτικές και αεροπορικές εγκαταστάσεις μέχρι και απόρρητη φυλακή της CIA για την ανάκριση υπόπτων τρομοκρατίας.

Η δημοσιοποίηση της τραγικής συνεργασίας Βρετανών και Αμερικανών να διώξουν τους κατοίκους για την προάσπιση των συμφερόντων τους αποδεικνύει εξάλλου στην πράξη το πώς οι ΗΠΑ έχουν σφυρηλατήσει μια νέου είδους αυτοκρατορία που κυριεύει διακριτικά τον πλανήτη μέσω εκατοντάδων στρατιωτικών βάσεων στις γωνιές της οικουμένης. Τις οποίες βέβαια κανείς δεν παίρνει μυρωδιά. Ποιος να λογαριάσει εξάλλου τον ανθρώπινο πόνο και πώς να τον βάλει πάνω από τα κελεύσματα των «γερακιών» της εξωτερικής πολιτικής;

Η ναυτική/αεροπορική βάση των ΗΠΑ (και σταθμός ανεφοδιασμού των βρετανικών επιχειρήσεων) φιλοξενεί περισσότερους από 4.000 στρατιώτες, την ίδια ώρα που το νησάκι είναι προσβάσιμο μόνο με στρατιωτικά μέσα. Η μεγαλύτερη βάση των Αμερικανών εκτός ΗΠΑ φιλοξενεί δύο διαδρόμους για βομβαρδιστικά αεροπλάνα, περισσότερα από 30 ετοιμοπόλεμα πολεμικά πλοία και έναν δορυφορικό κατασκοπευτικό σταθμό, μοναδικό στο είδος του.

Το Πεντάγωνο έχει χαρακτηρίσει το Ντιέγκο Γκαρσία ως την «απαραίτητη πλατφόρμα» για την αστυνόμευση της περιοχής. Από δω εξάλλου εκπορεύτηκαν οι αεροπορικές επιδρομές στον Πόλεμο του Κόλπου (1990-91), η εισβολή στο Αφγανιστάν (2001) και η πρώτη φάση του Πολέμου του Ιράκ, από τον παράδεισο αυτό με τα ένοχα μυστικά και την ανθρώπινη τραγωδία, που στα μυαλά των αμερικανών επιτελαρχών φαντάζει απλώς ως «το πολυτιμότερο κομμάτι ακίνητης περιουσίας στη Γη».

Το ένοχο μυστικό του κλεμμένου -από τον πληθυσμό του- νησιού κρατήθηκε μυστικό για τόσες δεκαετίες, μέχρι τώρα τουλάχιστον που ήρθε στο φως «ξώφαλτσα», ως συνωμοσιολογικό σενάριο για την τύχη της μοιραίας πτήσης των Μαλαισιανών Αερογραμμών…

Σύντομη σύνδεση:  http://wp.me/p24gOG-60s

Ανατύπωση από:  http://www.newsbeast.gr/world/arthro/657563/to-klemmeno-nisi-tis-dropis-ton-amerikanon/

Posted in Βίντεο, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ποιο είναι το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί του Αιγαίου;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/08/2013

νησί ακατοίκητο Αιγαίο Πέλαγος .

Στο Αιγαίο, από την Θάσο μέχρι την Γαύδο, και από την… Σαλαμίνα μέχρι το Καστελόριζο, υπάρχουν περίπου 95 νησιά τα οποία είναι έτοιμα για φιλοξενία. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν και υπερδιπλάσιες βραχονησίδες, διάσπαρτες σε κάθε γωνιά του Πελάγους.

Έχετε όμως αναρωτηθεί ποτέ, ποιό είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί του Αιγαίου, το οποίο δεν έχει κατοίκους και τουριστικές υποδομές;

.

Αυτό είναι το νησί Πολύαιγος. Το κυκλαδίτικο νησί, έχει έκταση 18,146, τ.χλμ. και βρίσκεται δίπλα από τα νησιά της Μήλου και τις Κιμώλου.

νησί ακατοίκητο Αιγαίο Πέλαγος

Σε σχέση μεγέθους είναι κατά μερικά τετραγωνικά χιλιόμετρα, πιο μεγάλη από την Δονούσα η οποία έχει περίπου 165 μόνιμους κατοίκους.

Κάποτε στην Πολύαιγο υπήρχε ανθρώπινη δραστηριότητα. Το 1951, είχε 14 κατοίκους ενώ ακόμη παλαιότερα αναφέρεται ότι κατοικούσαν εκεί 170 άτομα.

Η χώρα μας έχει περιλάβει την Πολύαιγο στο πρόγραμμα Natura 2000 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώντας την σημαντικό βιότοπο ανενόχλητο από την ανθρώπινη παρουσία.

Στο νησί γεννά τα μικρά της η μεσογειακή φώκια Monachus monachus.

νησί ακατοίκητο Αιγαίο Πέλαγος

Το αμέσως επόμενο μεγαλύτερο σε έκταση ακατοίκητο νησί είναι η Κέρος που βρίσκεται βορειοδυτικά της Αμοργού και έχει έκταση 15,042 τ.χλμ

Ανατύπωση από:  *http://totefteri.blogspot.gr/2013/08/blog-post_1750.html

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Πούλησαν στην Τουρκία νησί! – Κρύβονται για να μην το ανακοινώσουν – Που πάει η χώρα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

Διαστάσεις μείζονος εθνικού σκανδάλου λαμβάνει το ξεπούλημα σε Τούρκους επιχειρηματίες οι οποίοι συνηθέστατα είναι «το μακρύ χέρι της ΜΙΤ», (αυτό δεν το λέμε εμείς, το λένε οι ίδιοι οι Τούρκοι που διαφημίζουν στη χώρα τους τα «θετικά» των τουρκικών επενδύσεων στο εξωτερικό) με πιο πρόσφατο «επίτευγμα» τη αγορά νησιού από Τούρκο επιχειρηματία! Ναι, αυτό που διαβάσατε είναι αληθινό: Πούλησαν σε Τούρκο ελληνικό νησί!

Και το ερώτημα είναι ποιο νησί; Αν και αυτό μικρή σημασία έχει, εν τούτοις αν το νησί βρίσκεται στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο επάνω στις γραμμές περιπολίας των τουρκικών υποβρυχίων που προέρχονται από την βάση που διατηρούν στην Αλβανία είναι ζήτημα κρίσιμο…

Και ποιος ενέκρινε την πώληση του νησιού; Μήπως πρέπει να ενημερωθούν στο υπουργείο Τουρισμού ότι υπάρχουν και ειδικά δικαστήρια, αλλά και στρατοδικεία που θα πρέπει να λογοδοτήσουν αν κάτι πάει στραβά για τα ελληνικά συμφέροντα στα ελληνοτουρκικά και κριθεί ότι π.χ. η τουρκική ιδιοκτησία στην μαρίνα της Μυτιλήνης έπαιξε πρακτόρικο ρόλο σε ένα «θερμό» επεισόδιο;

Έτσι, μετά το εξευτελιστικό ξεπούλημα των ελληνικών μαρίνων στον μεγάλο τουρκικό επιχειρηματικό όμιλο, Doğus Grubu, τώρα, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Türkiye, αναφέρει ότι ένας μεγιστάνας, πρόεδρος γνωστής τουρκικής λέσχης, αγόρασε πρόσφατα και για πρώτη φορά ένα ελληνικό νησί για να το μετατρέψει, όπως υποστήριξε, σε τουριστικό παράδεισο, φυσικά με όλα τα οικονομικά οφέλη να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στην Τουρκία.

Το νέο αυτό σκάνδαλο παίρνει μεγάλες διαστάσεις καθώς, όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Άγκυρα, η πώληση αυτού του νησιού είναι η αρχή και νέων πωλήσεων ελληνικών νησιώτικων εκτάσεων στους Τούρκους .

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, οι Έλληνες αναγνώρισαν πως οι Τούρκοι είναι οι καλύτεροι πελάτες στις μεγάλες ευκαιρίες που εμφανίζονται συνεχώς στην ελληνική αγορά.

Ο ίδιος ο Έλληνας πρόεδρος της Eurοpean Travel Tours, (το ευρωπαϊκό τους μάρανε), Παύλος Σωτηρίου, δήλωσε χαρακτηριστικά στους Τούρκους ότι «Ενώ υπάρχουν περί τις δέκα ξένες εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά νησιώτικης γης στην Ελλάδα, (καθώς όλα πλέον ξεπουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας από την προδοτική κλίκα που μας κυβερνά), οι Τούρκοι φέροντα σαν οι πιο σοβαροί πελάτες και για τον λόγο αυτό προτιμούνται από την ελληνική κυβέρνηση και πληρώνουν όσο-όσο»!

Η διευθύντρια του Eurοpean Travel Tours, Κατερίνα Πάλα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι οι Τούρκοι επιχειρηματίες είναι οι πιο σοβαροί πελάτες για αγορά ελληνικής τουριστικής γης και μάλιστα, όπως αποκάλυψε, οι Τούρκοι επιχειρηματίες που ήδη δραστηριοποιούνται στον χώρο του τουρισμού έχουν ήδη ανοίξει επιχειρήσεις τουρκικών συμφερόντων σε… 12 ελληνικά νησιά.

Στην ερώτηση ποιος είναι ο περίφημος Τούρκος μεγιστάνας που πρώτος αγόρασε ελληνική νησιώτικη γη, η Κ. Πάλα δεν αποκάλυψε το συγκριμένο όνομα του προφανώς για ευνόητους λόγους.

Το ζήτημα είναι ποιο ελληνικό νησί αγόρασαν οι Τούρκοι; Γιατί όπως είχε αποκαλύψει το defencenet.gr στις 21/01/2013 αγγελία πώλησης που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα privateislandsonline.com έφερε να πωλούνται οι νησίδες Τοκμάκια στα ανοικτά του Μανταμάδου της Λέσβου, πολύ κοντά στην μικρασιατική ακτή με τιμή εκκίνησης τα 4.000.000 ευρώ.

Λεπτομέρεια: Οι βραχονησίδες όπως φαίνεται και στο χάρτη βρίσκονται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας απέναντι από την Β.Α ακτή της Λέσβου. Ελέγχουν το δίαυλο του νησιού με την μικρασιατική ακτή και κατά συνέπεια αποτελούν έδαφος υψηλού στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Γράφαμε τότε ότι: «Προφανώς κάποιοι κύκλοι επεξεργάζονται την ανάδειξη και ενδεχομένως τον εποικισμό των βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου, με απώτερο στόχο την μείωση της ελληνικής κυριαρχίας καθώς σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο: «Σε ένα νησί αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα μόνον όταν στο έδαφός του ασκείται έστω και μικρή οικονομική δραστηριότητα».

Μέχρι σήμερα, τα νησάκια ενοικιάζονταν από τους ιδιοκτήτες τους, σε βοσκούς. Βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από τις ακτές της Λέσβου ενοικιάζονταν από τους ιδιοκτήτες τους σε βοσκούς. Η ομορφιά τους, αφήνει τους επισκέπτες άφωνους.

Πρόκειται για  ομάδα μικρών νησιών ανατολικά της Λέσβου στο βορειοανατολικό Αιγαίο. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες περιλαμβάνουν τη κτηνοτροφία, το ψάρεμα και τον τουρισμό. Χαρακτηρίζονται από απόκρημνες και βραχώδεις ακτές).

Συγκεκριμένα πρόκειται για περισσότερα  από 1,900 στρ. της περιοχής που καλύπτονται από τη Ζώνη Ειδικής Προστασίας ΝΗΣIΔΕΣ ΛΕΣΒΟΥ (ΣYΜΠΛΕΓΜΑ ΤΟΜΑΡΟΝΗΣIΩΝ, ΚIΔΩΝΑΣ, ΑΓIΟΣ ΓΕΩΡΓIΟΣ, ΓΛΑΡΟΝΗΣI, ΚΛΠ.).

Οι νησίδες Τοκμάκια πρωταγωνιστούσαν σε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου στα μέσα της δεκαετίας του 90’.

Συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.

Και να πούμε και κάτι άλλο: Είναι γεγονός ότι με νόμο της κυβέρνησης Παπανδρέου, εξαιρέθηκε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και πιο συγκεκριμένα το ΓΕΝ από την κατάθεση γνωμοδότησης, η οποία μπορούσε να μπλοκάρει τέτοιου είδους πωλήσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ή το ΓΕΝ ή το ΓΕΕΘΑ πρέπει να παρακολουθούν άπραγοι αυτό που συμβαίνει στην χώρα και να μην θέτουν ζητήματα εθνικής ασφάλειας…

Ανατύπωση από:  *http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%BD%CE%AD%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CE%BE%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%82

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού, 2 000 χμ από την πιο κοντινή γη, αυτό το νησί, το Midway , που δεν υπάρχουν άνθρωποι, παρά μόνο πουλιά…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/06/2012

 Κοιτάξτε τι συμβαίνει!…

 

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »