Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘νέα’

Θερίζει η ιλαρά: 101 νέα κρούσματα 15-21 Δεκεμβρίου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/12/2017

Πώς να αναγνωρίσετε την ιλαρά

Αυξάνονται συνεχώς τα κρούσματα της ιλαράς στη χώρα μας. Σύμφωνα με την τελευταία επιδημιολογική έκθεση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), μέχρι και τις 21 Δεκεμβρίου είχαν καταγραφεί 871 κρούσματα της λοιμώδους μεταδοτικής νόσου, με τα 101 από αυτά να αφορούν μόνο μια εβδομάδα.

Συγκεκριμένα, κατά το διάστημα από 15 έως 21 Δεκεμβρίου δηλώθηκαν 101 νέα περιστατικά ιλαράς, ενώ σταθερός παραμένει ο αριθμός των θανατηφόρων περιστατικών.

Υπενθυμίζεται ότι έχουν χάσει τη ζωή τους, λόγω επιπλοκών από την ιλαρά, ένα βρέφος και ένας 17χρονος από κοινότητες Ρομά. Το βρέφος Ρομά 11 μηνών, ανεμβολίαστο, με υποκείμενη δυστροφία, κατέληξε με κλινική εικόνα σηψαιμίας. Ο 17χρονος Ρομά, ανεμβολίαστος, κατέληξε με κλινική́ εικόνα εγκεφαλίτιδας.

Οι εστίες της επιδημικής έξαρσης της ιλαράς, όπως την προσδιορίζει το ΚΕΕΛΠΝΟ, βρίσκονται κυρίως στη Νότια Ελλάδα, ιδίως στην Αττική, την Κορινθία, την Αχαΐα, την Ηλεία. Στη μεγάλη πλειονότητα πρόκειται για άτομα Ελληνικής υπηκοότητας (κυρίως μικρά́ παιδιά από κοινότητες Ρομά και άτομα από το γενικό πληθυσμό κυρίως στην ηλικιακή ομάδα 25-44 ετών) που δεν έχουν ανοσία στην ιλαρά, μεταξύ των οποίων και επαγγελματίες υγείας που ήταν ανεμβολίαστοι ή ατελώς εμβολιασμένοι.

Οι ειδικοί του ΚΕΕΛΠΝΟ υπογραμμίζουν πως αναμένεται η εργαστηριακή επιβεβαίωση και άλλων κρουσμάτων το ερχόμενο διάστημα, και δεν μπορεί να αποκλειστεί́ η αύξηση των κρουσμάτων και η επέκτασή τους και σε άλλες γεωγραφικές περιοχές.

Συστήνεται ο εμβολιασμός με το μικτό εμβόλιο ιλαράς – ερυθράς – παρωτίτιδας (εμβόλιο MMR) των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων που δεν έχουν εμβολιαστεί με τις απαραίτητες δόσεις. Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, παιδιά, έφηβοι και ενήλικες που έχουν γεννηθεί μετά το 1970 και δεν έχουν ιστορικό νόσου πρέπει να είναι εμβολιασμένοι με 2 δόσεις εμβολίου για την ιλαρά́.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η Εθνική Αντίσταση στην περιοχή του Θερμαϊκού

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 26/11/2017

Γερμανική περίπολος στην περιοχή του Θερμαϊκού το 1943 (αρχείο Σπ. Κουζινόπουλου)

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Με την ευκαιρία του πανελλαδικού εορτασμού της τρισένδοξης Εθνικής Αντίστασης κατά των χιτλερικών κατακτητών, από αφορμή την επέτειο της ιστορικής μάχης και ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, πρέπει να θυμηθούμε και όλους εκείνους τους άντρες και τις γυναίκες της περιοχής του Θερμαϊκού, που έδωσαν τα πάντα, στα τριάμισι χρόνια της χιτλερικής κατοχής για την λευτεριά και την ανεξαρτησία.

Υποκλινόμαστε στους μάρτυρες εκείνους που θυσιάστηκαν για την αποτίναξη της ναζιστικής σκλαβιάς. Όπως στον ήρωα της Εθνικής Αντίστασης, Απόστολο Βαζάκα από τη Νέα Μηχανιώνα, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, τον τελευταίο χρόνο της κατοχής. Ή τον 22χρονο Γραμματέα της ΕΠΟΝ Νέων Επιβατών,  Γιάννη  Κοκόζη, που δολοφονήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1944 και τον 25χρονο από το Αγγελοχώρι Δημήτρη Γουτσούτση, που εκτελέστηκε από τους Ναζί κατακτητές, μαζί με 100 ακόμη ομήρους στις 6 Ιουνίου 1944 στα Διαβατά. Κι ακόμη, τιμάμε τη μνήμη των τριών νεαρών Εβραίων Μωυσή Ερρέρα, Ισαάκ Αφία και  Ισουά Κοένκα, που εκτελέστηκαν στις 29 Μαρτίου 1943 στους Νέους Επιβάτες.

Κοντά σ’ αυτούς, δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την αφάνταστη ταλαιπωρία από τους χιτλερικούς των 300 Επανομιτών, όλου σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού της Επανομής, ηλικίας από 18 έως 50 χρόνων. Πιάστηκαν από τους Γερμανούς στο Μπλόκο της Επανομής, στις 7 Αυγούστου 1944, μετά την καταγγελία σπιούνου ότι εφοδίαζαν με τρόφιμα τους αντάρτες του ΕΛΑΣ, οδηγήθηκαν πεζοί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των κατακτητών «Παύλος Μελάς», στη Σταυρούπολη, περπατώντας 12 ώρες κάτω από καυτό ήλιο, χωρίς νερό και στο τέλος, 16 από αυτούς μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα αιχμαλώτων στη Γερμανία, από όπου επέστρεψαν μετά από έναν ολόκληρο χρόνο μαρτυρίου, ταλαιπωριών, στερήσεων και βασανισμών.

Αρχίζει η Αντίσταση

Ο ανυπότακτος λαός μας, με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές,  οργάνωσε στις πόλεις και στα χωριά το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Βγήκε στα βουνά, σχημάτισε αντάρτικα τμήματα.

Η Θεσσαλονίκη κατέχει το μεγάλο ιστορικό προνόμιο να είναι η περιοχή όπου δημιουργήθηκε ένα μόλις μήνα μετά την είσοδο των κατακτητών, στις 15 Μαΐου 1941, η οργάνωση «Ελευθερία», που υπήρξε η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση σε ολόκληρη την κατεχόμενη τότε από τους χιτλερικούς Ευρώπη, σαλπίζοντας το μήνυμα της ενεργού αντίστασης , της αξιοπρέπειας και της υπερηφάνειας του υπόδουλου λαού μας. Και όταν στις 27 Σεπτεμβρίου 1941 δημιουργήθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), τότε η οργάνωση «Ελευθερία» προσχώρησε σ’ αυτό και αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά του ΕΑΜ Μακεδονίας.

Γρήγορα η φλόγα της Εθνικής Αντίστασης  απλώθηκε σε όλη τη χώρα. Το ΕΑΜ, έσωσε τον πληθυσμό από την πείνα. Και κράτησε ζωντανή την ελπίδα για όλους τους κατακτημένους λαούς.

Καταπίεση και «αγγαρεία»

Την καταπίεση των κατακτητών, τη γνώρισε ιδιαίτερα και η περιοχή του Θερμαϊκού. Όπως αναφέρει στα ανέκδοτα μέχρι σήμερα απομνημονεύματά του ο παλιός Μηχανιώτης Ευάγγελος Χατζημπιρμπιλός, οι Γερμανοί υποχρέωναν όλους τους άντρες της περιοχής του Θερμαϊκού να δουλεύουν αναγκαστικά τρεις και τέσσερις μέρες την εβδομάδα από το πρωί μέχρι το βράδυ «αγγαρεία», στα οχυρωματικά έργα και στην κατασκευή πυροβολείων και ορυγμάτων.

Η αμοιβή για την πολύωρη σκληρή δουλειά των κατοίκων, ήταν από τους Γερμανούς λιγοστά κατοχικά λεφτά που δεν άξιζαν σχεδόν τίποτα, ενώ το συσσίτιο που χορηγούσαν το μεσημέρι, ήταν για πέταμα.

Όταν μία μέρα ο Μιχάλης Ρίζος (Κάτης) δοκίμασε το φαγητό και ύστερα το πέταξε, τον σακάτεψαν στο ξύλο οι Γερμανοί. Ενώ ανήμερα τη γιορτή των Φώτων του 1943, όταν 15 άντρες της Μηχανιώνας αρνήθηκαν να πάνε στην αγγαρεία γιατί ήταν μεγάλη χριστιανική γιορτή και θεωρούνταν αμαρτία η εργασία, οι κατακτητές τους συνέλαβαν και τους έκλεισαν για αρκετές ημέρες στις φυλακές.

Έναν άλλο Μηχανιώτη, τον Λευτέρη Λιόλιο τον είχαν συλλάβει οι χιτλερικοί με την κατηγορία του σαμποτάζ, επειδή αρνούνταν να παραδώσει όλα τα ψάρια που έπιανε στους κατακτητές, με συνέπεια σιδηροδέσμιο να τον στείλουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία.

Ήταν τέτοια η αγανάκτηση των κατοίκων για το καθεστώς της αγγαρείας, που την εξέφρασε ο Χατζημπιρμπιλός με ένα τραγούδι που έγραψε και το οποίο υπάρχει ηχογραφημένο σε κασέτα. Έλεγαν οι στίχοι του:

            Ακούσατε τι έγινε μες στο σαράντα δύο

            Οι λόρδες ήταν άγριες κι’ είχε μεγάλο κρύο.

            Δεν έφταναν τα βάσανα, οι λόρδες και τα κρύα,

            Μας κυνηγούν κι’ οι Γερμανοί να πάμε αγγαρεία

Κι αφού εξιστορεί έμμετρα διάφορα περιστατικά, με συλλήψεις και καταδιώξεις Μηχανιωτών, καταλήγει στο τραγούδι του που επιγράφεται «αγγαρεία»:

                        Αχ πότε θα ‘ρθει η στιγμή,

                        Αχ πότε θα ‘ρθει η ώρα

                        Οι τύραννοι να τσακιστούν

                        Να αναστηθεί η χώρα

 

Αμέτρητα θύματα

Η περιοχή του Θερμαϊκού είχε πολλά θύματα κατά την περίοδο της Κατοχής, κυρίως από τις νάρκες που είχαν εμποτίσει στη θάλασσα οι χιτλερικοί, για να αποφύγουν μια ενδεχόμενη απόβαση των συμμάχων. Σε μία τέτοια νάρκη, έπεσε η μηχανότρατα του Δημήτρη Κούτουκα στη θαλάσσια περιοχή του Δερματά, παρασέρνοντας στο βυθό και τα οκτώ μέλη του πληρώματος, ενώ από μία άλλη νάρκη, στην οποία είχε πέσει στην περιοχή της Κατερίνης, ανατινάχτηκε η μηχανότρατα του Γιάννη Μανιάτη, χωρίς ευτυχώς θύματα.

Οι Μηχανιώτες ψαράδες, έσωσαν με τις βάρκες τους δεκάδες ναυαγούς όταν στην αρχή της Κατοχής βυθίστηκαν ανοιχτά της Νέας Μηχανιώνας δύο μεγάλα βαπόρια, ένα Ρουμάνικο κι’ ένα Σέρβικο. Μάλιστα το δεύτερο ήταν γεμάτο με αξιωματικούς του Σερβικού στρατού που κατευθύνονταν προς τη Μέση Ανατολή. Τα θύματα από τα δύο ναυάγια ήταν τόσα πολλά, ώστε επί πολλούς μήνες ξεβράζονταν πτώματα στη θαλάσσια περιοχή του Ντουρμπαλί.

Σημαντική, ήταν η συμβολή στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αρκετών Μηχανιωτών πλοιοκτητών, οι οποίοι είχαν διαθέσει, με κίνδυνο της ζωής τους,  τις μηχανότρατες και τα καΐκια τους στο ναυτικό του ΕΛΑΣ, το θρυλικό ΕΛΑΝ, που είχε κάνει ναύσταθμο στην Ιερισσό και στάθμευε κάποιες φορές και στα Μουδανιά.

Η φυγάδευση των Τουρκεστάνων

Επίσης, πολλοί κάτοικοι της Νέας Μηχανιώνας που ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ, βοήθησαν στη φυγάδευση Τουρκεστάνων στρατιωτών, που υπηρετούσαν στο σοβιετικό στρατό. Αυτοί, είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι από τους Γερμανούς, κατά την εισβολή τους στη Ρωσία και στην Ελλάδα τους χρησιμοποιούσαν σε βοηθητικές εργασίες. Σύμφωνα με αφήγηση του Μηνά Πορίδη, τα μέλη του ΕΑΜ πραγματοποιούσαν μυστικές συναντήσεις πότε στο ραφείο του Βαγγέλη Χατζημπιρμπιλού, πότε στο μαγαζί του Κατσούλη και πότε στο κουρείο του Γιάννη Δαδακαρίδη.

Στη Μηχανιώνα υπήρχε ένας λόχος Τουρκεστάνων, που στρατοπέδευε λίγο πάνω από τα κοιμητήρια. Τα μέλη του ΕΑΜ προσέγγιζαν Τουρκεστάνους, τους έπειθαν να λιποτακτήσουν και στη συνέχεια τους φυγάδευαν στο Χορτιάτη, όπου λημέριαζε μία ισχυρή δύναμη ανταρτών, το ηρωικό 2ο Τάγμα του 31ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ.

Στην προσπάθεια φυγάδευσης κάποιων τέτοιων Τουρκεστάνων, που οι κάτοικοι τους αποκαλούσαν και «Μογγόλους», πιάστηκε και ο ήρωας της Νέας Μηχανιώνας, Απόστολος Βαζάκας, τον οποίο στη συνέχεια εκτέλεσαν οι κατακτητές για την υπέροχη προσφορά του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κατά των κατακτητών. Οι χιτλερικοί εξαπέλυσαν τότε ανθρωποκυνηγητό για να συλλάβουν κι ένα ακόμη μέλος του ΕΑΜ και του δικτύου διαφυγής, τον Μηνά Πορίδη, ο οποίος όμως πρόλαβε κι’ έφυγε στο βουνό, κατατάχτηκε στον ΕΛΑΣ, στο Χορτιάτη και υπήρξε ο πρώτος αντάρτης του Θερμαϊκού.

Απόστολος Βαζάκας: Ένας ατρόμητος ήρωας

Σύμφωνα πάντα με την εξιστόρηση του Χατζημπιρμπιλού, ο Βαζάκας, που ήταν ένα τολμηρό και ατρόμητο παλληκάρι, είχε πάρει μέρος στην αρχή της Κατοχής, μαζί με τον καπετάν Φουρτούνα, στην απελευθέρωση εξόριστων πατριωτών από το νησί του Άη Στράτη, μαζί με τον μετέπειτα αρχηγό του ΕΛΑΝ, Νίκο Χουρμούζη. Ενώ αργότερα, δουλεύοντας ως μηχανικός στο επιταγμένο από τους Γερμανούς καΐκι «Δημητρούλα», που έπιανε Μυτιλήνη και Πειραιά, έπαιρνε παράνομο τύπο και δελτία ειδήσεων για την οργάνωση του ΕΑΜ, την οποία εφοδίαζε επίσης με ασυρμάτους και ραδιόφωνα.

Η άγια ημέρα της απελευθέρωσης στη Μηχανιώνα

Οι Γερμανοί έφυγαν από την περιοχή του Θερμαϊκού τα ξημερώματα της 28ηςΟκτωβρίου 1944. Ας παρακολουθήσουμε και πάλι τις αναμνήσεις του Χατζημπιρμπιλού για την άγια ημέρα της απελευθέρωσης:

«Όλη τη μέρα και τη νύχτα της 27ης Οκτωβρίου ράβαμε μαζί με τον αδελφό μου τον Παναγιώτη και το Σωτήρη Καψάλα, που επίσης ήταν ράφτης, ελληνικές σημαίες. Δεν κοιμηθήκαμε, παρακολουθώντας διακριτικά τις κινήσεις των Γερμανών και τις πρώτες ώρες της 28ης Οκτωβρίου έφυγε και ο τελευταίος.

Στις 6 το πρωί, άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες των εκκλησιών, ξεσηκώνοντας τον κόσμο. Ενώ λίγο μετά άρχισε η λειτουργία, μετά η δοξολογία, το τρισάγιο για τους πεσόντες του πολέμου και της Αντίστασης. Ψάλλαμε «τη Υπερμάχω», τον Εθνικό μας Ύμνο και το «Πέσατε θύματα» και ξεκινήσαμε με το σταυρό και τα λάβαρα της Εκκλησίας τις ελληνικές και συμμαχικές σημαίες για την πλατεία. Το τι έγινε, δεν περιγράφεται. Άλλοι κρατούσαν αναμμένες λαμπάδες, άλλοι έψελναν Χριστός Ανέστη και άλλοι ασπάζονταν ο ένας τον άλλον. Ο ενθουσιασμός και η χαρά ήταν απερίγραπτη. Στην πλατεία, έγινε η μεγαλύτερη συγκέντρωση που γνώρισε ποτέ η Νέα Μηχανιώνα. Κι’ εγώ, ανεβασμένος πάνω στο σιντριβάνι που υπήρχε τότε, εκφώνησα τον πανηγυρικό της ημέρας εν μέσω χαράς και ενθουσιασμού».

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νέα Δημοκρατία-«Θα κόψουμε €350εκ από τους Στρατιωτικούς για να κλείσει η αξιολόγηση» (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/02/2017

“Τα 350 εκατομμύρια περικοπών στο ΥΠΕΘΑ πρέπει να γίνουν”!
Το βίντεο με τη δήλωση Ν. Μπακογιάννη

Π. Καρβουνόπουλος

Την ίδια ώρα που το στράτευμα δουλεύει στα “κόκκινα” λόγω και του προσφυγικού, μια δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη επικεφαλής του τομέα Άμυνας και Εξωτερικών της ΝΔ,θα προκαλέσει σίγουρα μεγάλη συζήτηση και προβληματισμό εντός των ΕΔ.

Η κυρία Μπακογιάννη στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου απαντώντας σε ερωτήσεις που είχαν να κάνουν με το τι θα έπραττε η ΝΔ στην παρούσα φάση της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές είπε ότι το κόμμα της έχει καλύτερο μίγμα πολιτικής και ως παράδειγμα ανέφερε ότι “εμείς δεν θα χαρίζαμε τα 350.000.000 των περικοπών στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας”!

Η δήλωση προκαλεί εντύπωση ,γιατί είναι γνωστό ότι στους στρατιωτικούς χρωστάμε! Με βάση την απόφαση του ΣτΕ, την οποία όλα τα κόμματα έχουν αποδεχτεί.

Προκαλεί εντύπωση για ακόμη μια φορά η ευκολία με την οποία όλα τα κόμματα έχουν πολύ εύκολη την “λύση” των περικοπών στην Εθνική Άμυνα.

Προκαλεί τρόμο το γεγονός ότι το πολιτικό μας σύστημα δείχνει στο σύνολό του ότι δεν έχει καταλάβει ούτε στο ελάχιστο σε τι κατάσταση έχει φθάσει η Εθνική Άμυνα.

Δεν έχουν γραφτεί όλα όσα αντιμετωπίζουν οι ΕΔ και το προσωπικό τους. Για λόγους ευνόητους. Θέλουμε να πιστεύουμε όμως ότι οι πολιτικοί μας έχουν ενημερωθεί. Και γι’ αυτό δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πως έστω και σε επίπεδο… θεωρίας εξακολουθούν να γίνονται συζητήσεις ,σκέψεις και προτάσεις για περισσότερες περικοπές στις ΕΔ.

Πηγή:  militaire.gr

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Βουλή: Να παρακρατούνται οι μισθοί των βουλευτών για να αποπληρωθούν τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων! (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 02/02/2017

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρόταση διατύπωσε ο υπουργός εσωτερικών Παναγιώτης Σκουρλέτης
από το βήμα της… Βουλής.

Απευθυνόμενος στους βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη,
πρότεινε να παρακρατείται ο μισθός των βουλευτών των κομμάτων προκειμένου να καλυφθούν τα θαλασσοδάνεια τους.

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Γραφικές όψεις πριν από την επιχωμάτωση της νέας παραλίας Θεσσαλονίκης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/09/2016

epixomatosi-2

Πριν από την επιχωμάτωση, στην αρχή της Λεωφόρου Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου λειτουργούσε η Ηλεκτρική Εταιρία.

Η πιο μεγάλη μεταμόρφωση της Θεσσαλονίκης, που άλλαξε την παραδοσιακή μορφή της πόλης, ήταν η επιχωμάτωση της ανατολικής παραλίας από το ύψος της Ηλεκτρικής Εταιρείας ως το Ποσειδώνιο. Χιλιάδες τόνοι μπάζα από τις κατεδαφίσεις και τις εκσκαφές των νέων οικοδομών της πόλης, μετέτρεψαν τη δαντελένια ανατολική ακτή του Θερμαϊκού, με όρμους, λιμανάκια και θαλάσσια λουτρά, σε ευθύγραμμη προκυμαία, προσφέροντας οικοδομικά τετράγωνα με πλειστηριασμό σε νέους προνομιούχους ιδιοκτήτες.

Με την επιχωμάτωση πολλά κτήρια που ήταν παραθαλάσσια απομακρύνθηκαν από την ακτή και σήμερα δεν θυμίζουν το αρχικό τους παραθαλάσσιο τοπίο. Ένα τέτοιο κτίριο είναι η αναστυλωμένη εξαιρετικά βίλα Καπαντζή στην Ανάληψη, που στέγασε μεταπολεμικά το περίφημο Ε’ γυμνάσιο, το σημερινό Πολιτιστικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας. Η δυτική του αυλή βρεχόταν, ως την επιχωμάτωσή της, από τη θάλασσα και ως τη δεκαετία του 1960 αρκετοί μαθητές έκαναν μπάνιο στη θάλασσα.

epixomatosi-nea

Η επιχωματωμένη νέα παραλία ως το ύψος του Κυβερνείου (Λαογραφικού Μουσείου), πριν ανεγερθεί το «Μακεδονία Πάλας».

Στις αρχές του ’60 είχε ολοκληρωθεί σχεδόν η επέκταση της παραλίας ως το ακρωτήρι του Κυβερνείου – στο σημερινό Λαογραφικό Μουσείο, όπου έφτανε ο χείμαρρος της Κάτω Τούμπας. Είχε επιχωματωθεί η παραλία Μιραμάρ στο Φάληρο, έγινε ενδοχώρα το ορφανοτροφείο «Μέλισσα» και η Σχολή Τυφλών και τα ενδιάμεσα παραθαλάσσια αρχοντικά που έβγαζαν ξύλινες σκάλες στη θάλασσα.

Η ιχθυόσκαλα της Σαλαμίνας

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 επιχωματώθηκε και η περιοχή της Σαλαμίνας με τη μεταφορά της ιχθυόσκαλας δυτικά του λιμανιού, δίπλα στο παλιό Μπεχτσινάρ. Γύρω από την ξύλινη στεγασμένη με λαμαρίνες ιχθυόσκαλα της Σαλαμίνας στη βορειοανατολική γωνία που σχηματίζει σήμερα η διασταύρωση των οδών Μπότσαρη και Μεγάλου Αλεξάνδρου, είχαν δημιουργηθεί αρκετές ψαροταβέρνες που πρόσφεραν φρέσκο ψάρι, με ξύλινες εξέδρες μέσα στη θάλασσα.

salamina

Οι εγκαταστάσεις της ιχθυόσκαλας στην περιοχή Σαλαμίνας (Μπότσαρη).

Οι πιο γνωστές ψαροταβέρνες της Σαλαμίνας ήταν ο «Γαβρήλος», ο «Βασίλης» και ο «Φλοίσβος». Στο χώρο του σημερινού λυόμενου δημοτικού σχολείου ήταν μια μεγάλη αλάνα όπου έπαιζαν τα παιδιά της γειτονιάς, ενώ λίγα χρόνια νωρίτερα, στη γωνία Μπότσαρη και Βασιλίσσης Όλγας, πριν ανεγερθεί η γωνιακή πολυκατοικία, στο τέλος της δεκαετίας του ’50, βρισκόταν η ταβέρνα του Ιωάννη Φουρναράκη και δίπλα το ζυθεστιατόριον «Η Κωνσταντινούπολις» του Νικ. Ευαγγέλου. Στην αντίστοιχη απέναντι γωνία κάτω από την οδό Βασιλίσσης Όλγας λειτουργούσε ο κινηματογράφος «Ρεξ» στο υπόγειο της πολυκατοικίας, που χτίστηκε στο χώρο του παλιού κατεδαφισμένου αρχοντικού των Άμποτ.

salamina2

Η περιοχή Σαλαμίνας, όπου λειτουργούσε η ιχθυόσκαλα, πριν από την επιχωμάτωση.

Στο τέλος της δεκαετίας η όψη της περιοχής Σαλαμίνας, που ήταν παραδοσιακός χώρος αναψυχής της Θεσσαλονίκης από τις αρχές του αιώνα ως το τέλος του ’60, έγινε αγνώριστη. Ο όρμος της ιχθυόσκαλας μπαζώθηκε, οι ψαροταβέρνες έκλεισαν και στην επιχωματωμένη έκταση αναπτύχθηκαν πάρκα, πολυόροφες πολυκατοικίες και ασφαλτόδρομοι.

Το κέντρο «Λουξεμβούργο»

Η συνέχιση της επιχωμάτωσης κάλυψε νοτιότερα ως την κάθετη οδό Λογοθέτου, στο τέρμα του σημερινού μπαζωμένου πλατώματος του Ποσειδωνίου, όλα τα λιμανάκια ως τους μύλους Αλλατίνι, που έμειναν στην μνήμη των παλιότερων χάρη στα ταβερνάκια και τις πρόχειρες λαϊκές πλαζ που υπήρχαν κατά μήκος της ακτής. Οι «Τζιτζιφιές» στην προέκταση της οδού 25ης Μαρτίου, και στη συνέχεια ο «Φάρος» (κατά καιρούς «Νεράιδα»), η «‘Οαση», ο «Μπίμπας», τα «Καμινίκια», τα «Πεταλάκια» και πριν από την οδό Λασκαράτου ο παραθαλάσσιος κινηματογράφος «Ποσειδώνας».

epixom-luxeburg2

Η είσοδος του κέντρου «Λουξεμβούργον».

Η πιο διάσημη ταβέρνα στην περιοχή του Ποσειδωνίου, που έδινε και το όνομα στην περιοχή πριν από την επιχωμάτωση, ήταν το «Λουξεμβούργο», που λειτουργούσε για τρεις δεκαετίες ως το 1966. Το «Λουξεμβούργο» που λειτουργούσε από τη δεκαετία του ‘30 ως εξοχικό κέντρο, στο χώρο ενός εγκαταλειμμένου μοναστηριού καθολικών, συνδέθηκε ατυχώς και ψευδώς με την αμερικανοκινούμενη προβοκάτσια της δολοφονίας του Τζορτζ Πολκ, ότι δήθεν ο άτυχος Αμερικανός δημοσιογράφος πριν απαχθεί από τους κομμουνιστές και βρεθεί πνιγμένος χειροπόδαρα στο, Θερμαϊκό, σύμφωνα με το ασύστατο σενάριο, έφαγε στο κέντρο αστακό με μπιζέλια. Ας είναι κι αυτό ένα από τα πολλά επεισόδια της μυθολογίας απ’ την ιστορία της χαμένης πόλης. Στο «Λουξεμβούργο» έτρωγαν και διασκέδαζαν αστοί και κοσμικοί της πόλης με τοπικές ορχήστρες, όπως του Σπάθη και του Καρανίκα, αλλά και με ιταλικές ορχήστρες και τραγουδιστές όπως την «I Ντεμόνι» το 1963 και το διάσημο Ιταλό τραγουδιστή Σέρτζιο Ενρίγκο με το δημοφιλές τραγούδι «Ιο και άμο σόλο τε». Εκεί είχε πρωτοτραγουδήσει και η Νανά Μούσχουρη συνοδεύοντάς την στο πιάνο ο Μάνος Χατζηδάκις κι έκανε τα πρώτα βήματα στο χώρο του θεάματος ο Χάρυ Κλυνν. Το ιστορικό παραθαλάσσιο κέντρο ψυχαγωγίας θυμίζει σήμερα η πολυκατοικία που ανεγέρθηκε στο χώρο του «Λουξεμβούργου», στην αρχή της οδού Πιττακού, και φέρει στο επανώθυρο της κεντρικής εισόδου το όνομά του.

epixom-luxeburg

Η πολυκατοικία «Λουξεμβούργο» που χτίστηκε στο χώρο όπου λειτουργούσε το ομώνυμο κέντρο.

Πάνω, στις φημισμένες παραδοσιακές παραλίες όπου έκαναν μπάνιο οι Θεσσαλονικείς, Μιραμάρ, Μέγας Αλέξανδρος, Τάμαριξ (κοντά στην οδό Μαυροκορδάτου), απλώθηκαν πάρκα, το ξενοδοχείο του ΤΑΠΟΤΕ «Μακεδονία Πάλας», πάρκα, σύγχρονες πολυκατοικίες και η βασική νέα οδική αρτηρία, η λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου, που πρωτονομάστηκε Τζον Κένεντι, μετά τη δολοφονία του Αμερικανού προέδρου το 1963. Η επέκταση της παραλίας έδωσε διέξοδο στον κυκλοφοριακό φόρτο της ανατολικής πόλης, που εντάθηκε τις επόμενες δεκαετίας, αλλά στέρησε από την πόλη τη γραφικότητα και την παραδοσιακή ακτογραμμή με τα παλιά αρχοντικά της ανατολικής ακτής του όρμου του Θερμαϊκού.

Χ.ΖΑΦ.

neaparalia

Η Νέα Παραλία

Ανατύπωση από:  thessmemory

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ κατακρήμνισε την παράταξη στο 15%! Να γιατί σιώπησαν οι δημοσκόποι… 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/09/2016

image.jpegΗ νέα Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε μονοψήφια νούμερα.

Οι δημοσκοπήσεις του Αυγούστου, έδειξαν το πάλαι ποτέ μεγάλο κόμμα να αγγίζει με περηφάνια τα ποσοστά του 15%. Δηλαδή λίγο παραπάνω από ότι είχε καταφέρει ο Αντώνης Σαμαράς στο δημοψήφισμα του «Ναι-Όχι» και λίγο παρακάτω από ότι είχε φέρει πάλι ο πρώην Πρόεδρος της ΝΔ στις εκλογές του 2012.

Θα έλεγε κανείς πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναγωνίζεται με πάθος τον Αντώνη Σαμαρά στα χαμηλά ποσοστά αλλά και στις αστοχίες. Κλειστή ομάδα εξουσίας, καμία συνεδρίαση οργάνων, αποξένωση από την πραγματική κοινωνία.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις για τις τηλεοπτικές άδειες, έδειξαν πως η νέα Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι ανίκανη να πιάσει το ρεύμα του κόσμου και συνεχώς διαχειρίζεται με τη λανθασμένη «στρατηγική» όλα τα μεγάλα θέματα. Και πως να το κάνει όταν απαξιώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο τους προηγούμενους Προέδρους; Είτε γιατί αρνείται να υπερασπιστεί την πτώση Καραμανλή και το σκάνδαλο ΕΛΣΤΑΤ που οδήγησαν στο Μνημόνιο, είτε γιατί αντιμετωπίζει τον Μεϊμαράκη ως παρένθεση παρότι συσπείρωσε δυναμικά την παράταξη, είτε γιατί με το καλημέρα κατηγορεί τον Σαμαρά για σπατάλες (που είναι αλήθεια, αλλά περιμένεις λίγο…). Άρα κυριαρχεί η εμπάθεια παρά η ορθολογιστική αντίληψη της διατήρησης και αύξησης δυνάμεων.

Σε ένα τέτοιο κλίμα κομματικού διχασμού και με «άδειες» αντιπροτάσεις για την αθλιότητα που ζει η Ελληνική κοινωνία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ελπίζει στον ανύπαρκτο αυτοματισμό της λαϊκής εξέγερσης. Δηλαδή περιμένει από τους πολίτες με κάποιο μαγικό τρόπο να ρίξουν τον Τσίπρα. Οι συνεργάτες του, που ταυτόχρονα είναι και συνεργάτες του Κώστα Σημίτη (του πρωθυπουργού της παράδοσης των Ιμίων, της απάτης του Χρηματιστηρίου κ.α.) τον οδηγούν σε τεράστιες γκάφες:

> Τον έβαλαν να ζητά εκλογές την ώρα της διαπραγμάτευσης (χωρίς να έχει κυβερνητικό πρόγραμμα – άρα φασαρία χωρίς ουσία), προκαλώντας ανησυχία και περαιτέρω αστάθεια.

> Τον έβαλαν να σέρνεται πίσω από μηνύματα που δεν εκφράζουν ούτε την κοινωνία αλλά και ούτε εξυπηρετούν τους «δανειστές», με τους οποίους θέλει να τα έχει πολύ καλά π.χ. #fygete.

> Τον έβαλαν να υπερασπίζεται τη Σημιτική και Παπανδρεϊκή διακυβέρνηση. Τον έβαλαν να υπερασπίζεται τους «μισητούς» νταβατζήδες των καναλιών και να αναβαθμίζει τον Αλέξη Τσίπρα.

> Τον έβαλαν να συγκρούεται με την ιστορία και τα συμφέροντα του κόμματος και της Ελλάδας.

> Τον έβαλαν να κάνει lifestyle στα social media με τις πανάκριβες διακοπές του και πανάκριβα σχολεία των παιδιών του, υπενθυμίζοντας στην εξαθλιωμένη Ελλάδα πόσο καλοβολεμένος είναι.

Με λίγα λόγια γκάφες, γκάφες, γκάφες!
Κάποιος θα επισημάνει πως αυτό είναι το σχέδιο: μία μικρή νέα Νέα Δημοκρατία, απολύτως ελεγχόμενη. Αν αυτός είναι ο σκοπός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι στο σωστό δρόμο, στο δρόμο του Τάκη, του Μπάμπη, του Κώστα Σημίτη και του «ανιψιού» του Σταύρου.
Αν όχι, τότε ο νέος Πρόεδρος της ΝΔ θα πρέπει να ανοίξει τις πόρτες του γραφείου του, στους γνήσιους Νεοδημοκράτες, να μπει ΦΩΣ και να πετάξει έξω τα αποτυχημένα υπόλοιπα του γιαλαντζί εκσυγχρονισμού, που διαχρονικά παρασιτούν εις βάρος της Ελλάδας. Όλους αυτούς που θησαύρισαν από τα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ και που στη συνέχεια θησαύρισαν από το εθνοκτόνο Μνημόνιο και την ταυτόχρονη βίαιη «παύση» Καραμανλή.

Σε κάθε περίπτωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι απόλυτα υπεύθυνος για αυτά που οι Σημιτικοί τον «βάζουν» να κάνει. Ως αρχηγός της ΝΔ πρέπει να «ξεχάσει» πως το «καλύτερο» βιογραφικό του το έφτιαξε όταν διορίστηκε από τον Κώστα Σημίτη στη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Εθνικής Επιχειρηματικών Συμμετοχών του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Δηλαδή σε μία κυβερνητική θέση ΠΑΣΟΚ!

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να «ξεχάσει» πως μεγαλούργησε για τρία και πλέον χρόνια ως κορυφαίος Τραπεζικός υπάλληλος της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη, τότε που οι τράπεζες πρωτοστάτησαν στο «Χρηματιστήριο». Τον Κώστα Σημίτη, που ο Κώστας Καραμανλής κάποτε αποκάλεσε «αρχιερέα της διαπλοκής»!

«Ο Κεντροδεξιός»

Ανατύπωση από:  olympia.gr

Posted in Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Πώς διαδίδονται τα ψεύτικα νέα – Νόα Τάλβιν (ενδιαφέρον βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/03/2016

Τις προηγούμενες δεκαετίες, τα περισσότερα νέα που έφταναν στις άκρες του κόσμου προέρχονται από μερικές μεγάλες εφημερίδες και δίκτυα ειδήσεων που είχαν τους πόρους να συγκεντρώσουν απευθείας πληροφορίες. Η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται τώρα μια πληροφορία, όμως, έχει δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για κάτι που ονομάζουμε κυκλική αναφορά. Ο Νόα Τάλβιν επεξηγεί αυτό το φαινόμενο.

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

«Ντροπή» σου δάσκαλε! Ακούς εκεί! Διευθυντής δημοτικού και να έχει στο σχολείο του τέτοιες συνήθειες! (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/03/2016

Νικόλας Σιούτας το όνομά του. Είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει. Το πρώτο είναι οι συνήθειές του που έχει το “θράσος” να τις επιβάλλει σε μια ολόκληρη γειτονιά. Τι κάνει αυτός; Μαζί με τους δασκάλους και τους μαθητές του σχολείου, κάπου στη Ν. Σμύρνη, έχουν φτιάξει ένα σχολείο όπου, άκουσον άκουσον, λειτουργούν τα εξής:

Ταρατσόκηπος με βιολογικούς λαχανόκηπους μαθητών

Μετεωρολογικός σταθμός ενταγμένος στο Εθνικό Αστεροσκοπείο

Αισθητήρες καταγραφής σεισμών συνεργαζόμενο με το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ

Λιοστάσι

Σημεία ανακύκλωσης

Κατοπτρικό τηλεσκόπιο και web radio.

Επίσης έχει την απίστευτη συνήθεια να διοργανώνει “αστροβραδιές” όπου τα παιδιά με τη βοήθεια ερασιτεχνών αστρονόμων και τηλεσκοπίων παρατηρούν τα άστρα και μαθαίνουν αστρονομία και όχι ζώδια από το Άστρα και Όραμα.

Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, διοργανώνει κάθε Σάββατο απόγευμα κινηματογραφικές προβολές στο home cinema του σχολείου για παιδιά και γονείς, με είσοδο ελεύθερη.

Το σχολείο γίνεται ένας χώρος χαράς, κεφιού, δημιουργίας και αγάπης για το χώρο. Και τολμά αυτός ο δάσκαλος να αμφισβητεί με τις πράξεις του εκείνη την τεράστια φιγούρα του σχολείου που γκρινιάζει ολημερίς γιατί δεν έχει μελάνι (“κι εγώ άμα είναι δεν κάνω τίποτα έτσι”), γιατί παίρνει λίγα λεφτά (λες και θα τιμωρήσεις το άσπλαχνο κράτος αν δε δουλεύεις). Ντροπή σου δάσκαλε! Χαλάς την πιάτσα!

Όταν μπαίνεις στο blog του σχολείου του δασκάλου ακούγεται Χατζιδάκις! Μήπως να διωχθεί σαν την άλλη τη δασκάλα με τον Κεμάλ;

Απορία: Ποιος τα χρηματοδότησε όλα αυτά;
Μήπως ο σύλλογος γονέων;
Όσοι έχουν μια μικρή μικρή ιδέα από Ελληνικά σχολεία του σήμερα (και όχι μόνο)  καταλαβαίνουν γιατί έχω αυτήν την απορία

Ανατύπωση από:  http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/03/blog-post_890.html

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

H νέα απελπισία

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/03/2016

Μπαίνοντας από  Χαμοστέρνας  στην Πειραιώς το Σάββατο το βράδυ, μετά το τέλος της παράστασης, βρέθηκα σε ένα κυκλοφοριακό κομφούζιο πρωτόγνωρο καθώς όλη η Πειραιώς βούιζε από μια περίεργη σιωπή αυτοκινήτων. Ενώ ήταν πραγματικά άπειρα τα αυτοκίνητα τα οποία ή πήγαιναν σε κάποιο από τα νυχτερινά κέντρα ή προσπαθούσαν να πάνε σπίτι τους, υπήρχε μια περίεργη σιωπή σ΄ αυτή την θορυβώδη κίνηση. Σαν να υπήρχε μια άηχη κίνηση σαν να είχε χαλάσει ο ήχος του κόσμου και δεν υπήρχε αυτή η παλιά αίσθηση χαράς που ξέφευγε από τα μισάνοιχτα παράθυρα αυτοκινήτων.

Είναι αυτή η νέα απελπισία. Η οποία σπρώχνει τους ανθρώπους να βγουν έξω απ΄ το σπίτι τους, σαν να έχουν γεμίσει τα σπίτια  στεναχώρια, σαν οι τοίχοι να έχουν γραμμένα  τα προβλήματα, σαν τα παράθυρα να κάνουν  τις μαθηματικές πράξεις του πόσα χρωστάμε στην εφορία, στον ΕΝΦΙΑ, πόσα θα δώσουμε προκαταβολή, πόσα κόπηκαν από τους μισθούς,  πως θα φτάσουν για  το δάνειο, πως θα πάρω τα γάλατα του μωρού, πότε θα χτυπήσουν οι δικηγόροι την πόρτα, πότε θα τηλεφωνήσουν οι τράπεζες, πότε θα φύγει η χώρα από αυτό το αδιέξοδο, πότε θα μπει στο άλλο αδιέξοδο, ποιο είναι το πιο μεγάλο αδιέξοδο; Το προσφυγικό; Το οικονομικό; θα μας πετάξουν από την Σένγκεν; Θα μας πετάξουν από την Ευρωζώνη; θα μας κουρέψουν τις καταθέσεις; Θα χάσουμε όλοι τα σπίτια μας μέσα σε τρία -τέσσερα χρόνια; Ένα άλυτο κουβάρι στεναχώριας το οποίο μας έχει τυλίξει ολόγυρα, άλλον μέχρι την μέση, άλλον μέχρι τον λαιμό, άλλους και πάνω από το κεφάλι.

Βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ μεγάλες αλλαγές στην Ευρώπη, στον κόσμο. Και είμαστε παρόντες  ο καθένας με τις γνώσεις του, το μυαλό του, τις ιδέες του. Προσπαθεί να κατανοήσει όλο αυτό που γίνεται.

Η Ευρώπη έχει ήδη διαιρεθεί. Και μόνο το γεγονός ότι η Μ. Βρετανία θα κάνει δημοψήφισμα για το αν θα παραμείνει ή δεν θα παραμείνει, ακόμα κι αν παραμείνει το θέμα έχει ήδη τεθεί.

Η Ευρώπη είναι υπό διαίρεση.

Η Γερμανία, για Τρίτη φορά στην ιστορία, διαλύει την Ευρώπη, με ένα πόλεμο λιτότητας τον οποίο εξαπέλυσε ο αμείλικτος κ. Σόιμπλε, εντελώς βέβαιος όπως και άλλοι παρόμοιοι του είδους του, σε άλλες χρονικές περιόδους της ιστορίας, με απόλυτη βεβαιότητα ότι το σχέδιο του είναι σωστό. Ένας εναντίον όλων.

Παρ’ ότι κλείνουν σπίτια, αυξάνει η ανεργία, χωρίζεται η Ευρώπη, κλείνουν σύνορα, απειλεί η μία χώρα την άλλη, είναι εξαγριωμένος ο ένας λαός με τον άλλον κι ο καθένας ρίχνει τις ευθύνες όπου βρει, αυτός καμαρώνει μπροστά στις κάμερες σαν η μοναδική προσωπικότητα η οποία φέρνει κάτι καινούργιο στον κόσμο. Κι όμως ο Σόιμπλε μοιράζει όλεθρο.

Οι καιροί θα δείξουν ότι αυτό που συντελείται σήμερα είναι η μεγαλύτερη καταστροφή της Ευρώπης μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και υπαίτιοι αυτού του νέου αφανούς εγκληματικού πολέμου είναι η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και η γερμανική πολιτική. Δεν μιλώ για τους Γερμανούς συλλήβδην. Μιλώ για την γερμανική πολιτική.

Ο πρωθυπουργός είναι ήδη έτοιμος να ασκήσει βέτο, διότι δεν μπορεί η Ευρώπη να κλείνει τα σύνορα, δεν μπορεί η Ευρώπη να κλείνει τα μάτια.  Γίνεται πόλεμος στην Συρία, όχι με ευθύνη των ανθρώπων.

Τι τους προτείνουμε; Να μείνουν εκεί και να βομβαρδιστούν γιατί η Ευρώπη είναι κλειστή; Διότι η Αυστρία δεν τους θέλει; Ένας λαός αρπάζει τα παιδιά του και βουτάει μέσα σε άγριες θάλασσες για να σωθεί και τα πρώην κομμουνιστικά κράτη φαίνεται πως τίποτα δεν κράτησαν στο DNA τους από την φιλευσπλαχνία της κομμουνιστικής ιδεολογίας.  Πιο σκληροί από τους σκληρούς, απαξιώνουν την ζωή, απαξιώνουν την ανάγκη του άλλου κι όμως διεκδικούν να γίνουν Ευρωπαίοι κι αυτοί.

Η βαρβαρότητα η προαιώνια ξύπνησε. Οι βάρβαροι, οι ατομιστές Ευρωπαίοι. Κλείνουν τις πόρτες τους και κατηγορούν την Ελλάδα ότι αυτή δεν κάνει καλά την δουλειά της.

Αν η Ελλάδα, η χώρα μας, είχε μια ισχυρή οικονομία, αν δεν είχαμε κάνει το μέγα λάθος επί Σημίτη να μπούμε στο Ευρώ τόσο απροετοίμαστοι, θα μπορούσαμε να αποχαιρετήσουμε την Ευρώπη.

Τώρα όμως είμαστε σκλάβοι, μετά από επιλογή μας, όπως πολύ εύστοχα διετύπωσε πριν πάρα πολλά χρόνια ο Μάνος Χατζηδάκις.

Τώρα δεν μπορούμε να πάμε πουθενά. Περιφέρουμε την νέα μας απελπισία, που μας σκόρπισαν απλόχερα οι Γερμανοί με την τρομακτική, τοκογλυφική τους αλληλεγγύη. Προσπαθούμε να υφάνουμε έναν εσωτερικό ιστό, ώστε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα.

Βλέπεις όλους αυτούς τους κινδύνους, όλη αυτή την καταστροφή, στρέφεις το βλέμμα σου εδώ μέσα και βλέπεις χαρές και πανηγύρια στο Ποτάμι για την επανεκλογή του Θεοδωράκη. Αυτό έλειπε, να τον αλλάξουν τώρα. Θα τον αφήσουν να χρεωθεί αυτός την εξαφάνιση του κόμματος.

Ποτάμι δεν υπάρχει. Συζητήσεις γίνονται. Ποια νερά θα πάνε στην μία όχθη και ποια νερά θα πάνε στην άλλη; Αυτή είναι η μόνη συζήτηση και συναλλαγές στο παρασκήνιο.

Η Γεννηματά αλλάζει μοντελάκια και βγάζει λόγους, σαν μαθήτρια της τρίτης δημοτικού και ανάθεμα κι αν ξέρει τι εκπροσωπεί κι αυτή. Ποιος σοσιαλισμός και ποιος Ανδρέας Παπανδρέου; Γίναν όλα ένα μάτσο βιόλες. Δεξιές βιόλες.

Συμφωνεί η Γεννηματά με την Ευρώπη αλλά διαφωνεί με τον Τσίπρα στο πρόγραμμα που υπέγραψε μαζί του. Τρέχα γύρευε. Ότι τα δύο μνημόνια που ψήφισαν αυτοί, τα πρώτα ήταν τα καλά, τα χρειαζούμενα και το τρίτο, αυτό το κακό, είναι το χειρότερο.

Από την άλλη ο Τσίπρας, ο οποίος θα απέφευγε τα δύο μνημόνια, κατάφερε δια της δημιουργικής ασάφειας του Βαρουφάκη να βρεθεί χειροπόδαρα δεμένος, στις 12 Ιουλίου.

Σύγχρονοι σκλάβοι Ευρωπαίοι. Αυτό είμαστε.

Πληρώνουμε άπειρους φόρους, διαλύουμε την οικονομία μας, την προοπτική μας, διώχνουμε τους νέους, μιλάμε εδώ και πέντε χρόνια για μια ανάπτυξη που δεν έρχεται, που όπου να ναι θα φανεί. Βλέπουμε Κινέζο και μας πέφτουν τα σάλια. Βλέπουμε Άραβα, όπως στην ταινία με τον Βουτσά, και περιμένουμε να μας χώσει κάνα ρόλεξ στο χέρι. Τρία πουλάκια κάθονται μαζί με τρία φαντς και λένε τον καημό τους.

Και ως αντιπολίτευση το πολιτικό δίδυμο Μπόλεκ και Λόλεκ, Κυριάκος και Άδωνις που περιμένουνε, έναντι καρέκλας, να υποκύψουν στον πολιτισμένο κατακτητή. Είναι και οι δύο γέλιο αβίαστο. Αυτοί αν κάνουν περιοδεία το καλοκαίρι θα μαζέψουν πολλά λεφτά.

Παράλληλα η νέα χούντα, η οποία έχει υπόγεια στηθεί στην χώρα από ακροδεξιά στοιχεία, τα οποία βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία με στελέχη υψηλά ιστάμενα σε υποτιθέμενα δημοκρατικά κόμματα, αγκαλιά με δημοσιογράφους σε ρόλους εκβιαστή και σύγχρονου μαυραγορίτη, εξορίζουν, λοιδορούν, εκτελούν συμβόλαια.

Μια χούντα ήδη πλανιέται στην χώρα. Έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος του διαδικτύου σκορπώντας μίσος. Είναι η νέα απελπισία. Είναι η δική μας απελπισία. Είναι η δική μας κούραση όλα αυτά τα χρόνια που μας κάνει να στέκουμε αδύναμοι απέναντι σ΄ αυτό το τεράστιο προσφυγικό δράμα.

Εμείς που ζήσαμε την μικρασιαστική καταστροφή, εμείς που μεταναστεύσαμε την δεκαετία του ’60, εμείς που πλύναμε πιάτα σε όλες τις χώρες του κόσμου, βλέπουμε τώρα πολλούς νοικοκυραίους να ξεριζώνονται, να ξηλώνουν τις ζωές τους και να τραβούν κατά το πουθενά. Αλλά αυτό συμβαίνει όταν αποφασίζουν να ξηλώσουν την πατρίδα σου, την χώρα σου από τον χάρτη.

Που θα πάνε όλοι αυτοί οι άνθρωποι;

Η Ευρώπη όφειλε εδώ και τώρα να ανοίξει τα σύνορά της, να ανοίξει την καρδιά της, να ανοίξει τον πολιτισμό της και όχι να επιστρέψει στην ναζιστική περίοδο, στήνοντας τα στρατόπεδα συγκέντρωσης παντού στον κόσμο  και εκτελώντας στα νερά του Αιγαίου όσους δεν μας αρέσουν, όσους δεν μας κάνουν, όσους περισσεύουν.

Ποιοι είναι αυτοί οι νέοι φασίστες που πήραν χαρτιά και μολύβια και ιστοσελίδες και μαζεύουν υπογραφές να φύγουν αυτοί, να μην έρθουν οι άλλοι, να πει αυτός αυτό το τραγούδι, να μην δουλεύει εκείνος, να μην μιλήσει ο άλλος; Ποιος είναι αυτός ο νέος φασισμός και πως τον αντέχουμε;

Πόσο σκατάνθρωπους μας έχουν κάνει αυτά τα δελτία ειδήσεων, μ΄ αυτούς τους δηλητηριώδεις τύπους  της συνδιαλλαγής; Είναι η ώρα να δούμε αληθινά. Είναι η ώρα να επαναστατήσουμε πραγματικά μέσα μας για όλο αυτό που συμβαίνει.

Σε μια εκκλησία που έτυχε πριν από καιρό να βρεθώ άκουγα δύο ανθρώπους μέσα στον ναό που αντάλλασσαν ψιθυριστά μίσος και λόγια φαρμακερά ο ένας στον άλλον.

Η νέα απελπισία μας έχει μεταμορφώσει. Μας έχει κάνει φτηνά εργαλεία του νεοναζισμού. Κι όμως ροκανίζουμε όλοι μαζί το πάτωμα στο οποίο στεκόμαστε.

Είναι απλή η κατάληξη. Θα πέσουμε.

Αυτό που κράταγε χρόνια την χώρα ήταν ο χαρακτήρας του Έλληνα. Αυτόν που πήρε ο Σημίτης, του έχωσε ένα κωλοπούρο στο στόμα, τον έβαλε στο χρηματιστήριο, τον έμαθε πώς να διαφθείρει και πώς να διαφθείρεται. Αυτόν που πήρε το χαλασμένο ΠΑΣΟΚ και τον έκανε εξουσιομανή, παραληρηματικό και άπληστο. Αυτόν που πήρε η Νέα Δημοκρατία αγκαλιά με την ακροδεξιά του ΛΑΟΣ και τον έκανε ομάδα εξόντωσης εχθρών.

Αυτόν τον Έλληνα που τον παρέλαβε η τηλεόραση των νεοφιλελεύθερων ακροδεξιών δημοσιογράφων στην πλειονότητα τους και τον χυδαιοποίησε. Πρέπει να κρατηθούμε όρθιοι. Να ξαναβρούμε τους παλιούς μας εαυτούς, τον παλιό μας χαρακτήρα.

Ο Οδυσσέας δεν ήταν ούτε φασίστας, ούτε δεξιός, ούτε αριστερός. Δεν μισούσε τους ανθρώπους ούτε πέταγε τους συντρόφους του από το καράβι επειδή διαφωνούσε ιδεολογικά μαζί τους.

Ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη επειδή είχε όραμα, επειδή είχε πίστη. Επειδή δεν άκουσε τις σειρήνες, επειδή πέρασε την Σκύλα και την Χάρυβδη, επειδή τύφλωσε τον Κύκλωπα.  

Είναι η ώρα να τυφλώσουμε τον Κύκλωπα. Τον φασισμό που γέννησε η στεναχώρια μέσα στα σπίτια μας. Γι΄ αυτό είμαστε έξω συνέχεια. Γι΄ αυτό κόβουμε βόλτες πάνω-κάτω άσκοπα, πίνοντας καφέδες, πίνοντας κάνα ποτό να ξεχάσουμε. Λίγοι είναι  χαρούμενοι πια, χωρίς έννοιες.

Και εκτός από το να κατηγορούμε ο ένας τον άλλον παραμένουμε στάσιμοι, βρίζοντας, γιατί απλούστατα ποτέ δεν αξιωθήκαμε να δεχτούμε αυτόν που είναι καλύτερος από μας, αυτόν που είναι ικανότερος και εξυπνότερος, ποτέ δεν θέλουμε να δώσουμε αξία σ΄ αυτόν που υπερέχει.

Έτσι αφήνουμε να μας καταδυναστεύουν όλοι οι φαφλατάδες του τίποτα, οι καραγκιόζηδες των καιρών, τα σκουλήκια και οι τελειωμένοι.

Ώρα να σταματήσουμε να ροκανίζουμε το πάτωμα που μας κρατάει. 

Λάκης Λαζόπουλος

Ανατύπωση από:  http://www.altsantiri.gr/e-lakis/lakis-lazopoulos-h-nea-apelpisia/#st_refDomain=www.facebook.com&st_refQuery=/

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η τελευταία διαδρομή

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/11/2015

Μόλις έφτασα στην διεύθυνση, πάτησα την κόρνα του αυτοκινήτου μου. Περίμενα μερικά λεπτά και κόρναρα ξανά. Ήταν η τελευταία κούρσα της βάρδιάς μου, οπότε σκέφτηκα να συνεχίσω την πορεία μου. Αντί να συνεχίσω όμως, σταμάτησα, περπάτησα έως την πόρτα και χτύπησα.

«Μισό λεπτό», απάντησε μια αδύναμη, ηλικιωμένη φωνή. Ακουγόταν σαν να σέρνει κάτι στο πάτωμα. Μετά από μια μικρή παύση, η πόρτα άνοιξε και μπροστά μου στάθηκε μια γυναίκα γύρω στα 90. Φορούσε ένα φόρεμα και ένα καπέλο με πέπλο, έμοιαζε με χαρακτήρα από ταινία του 1940. Είχε δίπλα της μια μικρή τσάντα από νάιλον.

Το σπίτι έμοιαζε εγκαταλειμμένο. Όλα τα έπιπλα ήταν καλυμμένα με σεντόνια. Δεν υπήρχαν πουθενά ρολόγια, διακοσμητικά και γενικώς αντικείμενα. Σε μια γωνία υπήρχε ένα χαρτονένιο κουτί γεμάτο παλιές φωτογραφίες και γυαλικά.

«Θα μπορούσες να πας την τσάντα μου στο αυτοκίνητο;» είπε. Πήρα την τσάντα και την πήγα μέχρι το ταξί, έπειτα γύρισα για να τη βοηθήσω. Πιάστηκε από το χέρι μου και πήγαμε σιγά σιγά προς το ταξί.. Με ευχαριστούσε διαρκώς για την καλοσύνη μου. «Δεν κάνει τίποτα» της είπα. «Προσπαθώ απλώς να συμπεριφέρομαι στους επιβάτες μου, όπως θα ήθελα να συμπεριφέρονται στην μητέρα μου» συνέχισα, «Είσαι τόσο καλό παιδί» είπε.

Όταν μπήκαμε στο ταξί, μου έδωσε μια διεύθυνση και με ρώτησε αν θα μπορούσαμε να πάμε μέσω του κέντρου της πόλης. Της είπα πως δεν ήταν η γρηγορότερη διαδρομή αλλά μου απάντησε πως δεν έχει πρόβλημα.

«Δεν βιάζομαι, η διεύθυνση που σας έδωσα, είναι η διεύθυνση ενός ασύλου», κοίταξα στον καθρέφτη και είδα πως τα μάτια της άστραφταν και πως ήταν έτοιμη να κλάψει, «έχω χάσει όλη μου την οικογένεια», συνέχισε με μια γλυκιά και κουρασμένη φωνή. «Ο γιατρός μου, μου είπε πως δεν μου έχει μείνει πολύς χρόνος». Ακούγοντάς την έκλεισα διακριτικά το ταξίμετρο.

«Ποια διαδρομή θα θέλατε να ακολουθήσω;» την ρώτησα. Για τις επόμενες δύο ώρες οδηγούσαμε μέσα στην πόλη. Μου έδειξε το κτήριο που εργαζόταν κάποτε, μου έδειξε το σπίτι που εκείνη και ο σύζυγός της έμεναν όσο ήταν νιόπαντροι, σταματήσαμε μπροστά από ένα κατάστημα επίπλων που παλιότερα ήταν αίθουσα χορού και πήγαινε όσο ήταν νέα. Πολλές φορές μου ζήτησε να επιβραδύνω μπροστά από κάποιο κτήριο ή κάποια γωνία ενώ εκείνη κοιτούσε μέσα από το σκοτάδι, χωρίς να λέει κουβέντα.

Καθώς η πρώτη αχτίδα του ήλιου γεννιόταν από τον ορίζοντα, μου είπε απότομα «Κουράστηκα, ας πάμε τώρα». Οδηγούσαμε στη σιωπή. Όταν φτάσαμε είδαμε μπροστά μας ένα χαμηλό κτήριο, σαν μικρό αναρρωτήριο, με ένα δρομάκι που περνούσε από μια στοά.. Δύο νοσηλευτές βγήκαν έξω, και ήρθαν προς το μέρος μας. Ήταν σχολαστικοί και παρακολουθούσαν την κάθε τους κίνηση. Υπέθεσα πως την περίμεναν.

Άνοιξα το πορτμπαγκάζ και πήγα την τσάντα της μέχρι την πόρτα. Όταν έφτασα, η γυναίκα είχε ήδη καθίσει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. «Πόσο σας οφείλω;» με ρώτησε. «Τίποτα» της απάντησα. Μου είπε πως δουλεύω για να βγάλω λεφτά, και της απάντησα πως υπάρχουν και άλλοι πελάτες.

Σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ, έσκυψα και την αγκάλιασα. Με κράτησε σφιχτά και μου είπε πως της έδωσα μια μεγάλη χαρά, «Σε ευχαριστώ» μου είπε. Έσφιξα το χέρι της και έφυγα μέσα στο αμυδρό πρωινό φως.

Πίσω μου έκλεισε μια πόρτα, η πόρτα μιας ζωής. Δεν πήρα άλλους επιβάτες εκείνη την μέρα, οδηγούσα χωρίς προορισμό βυθισμένος στις σκέψεις μου. Για το υπόλοιπο της μέρα δεν μπορούσα καν να μιλήσω. Σκεφτόμουν πόσο εύκολα θα μπορούσε να έχει πετύχει έναν νευρικό οδηγό, ή κάποιον που θα βιαζόταν να τελειώσει την βάρδιά του. Τι θα συνέβαινε αν είχα αρνηθεί την κούρσα ή αν είχα κορνάρει άλλη μια φορά και είχα φύγει.

Κάνοντας μια φευγαλέα αναδρομή, συνειδητοποίησα πως αυτή η κούρσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχα κάνει στη ζωή μου. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως οι ζωές μας περιστρέφονται γύρω από τις μεγάλες μας στιγμές. Οι μεγαλύτερες στιγμές μας όμως, συνήθως έρχονται όταν δεν τις περιμένουμε.

Οδηγός ταξί, Νέα Υόρκη.

Για την αντιγραφή
Κωνσταντίνοςνος Γ. Συλιγάρδος

Ανατύπωση από:  http://flashnews.gr/post/247822/h-teleytaia-diadromh

Posted in Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »