Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιουλίου 2018
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιον.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Μνήμες’

Μνήμες που δεν έκαψε η μεγάλη φωτιά της Θεσσαλονίκης του 1917

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 22/12/2017

«Μνημεία στις φλόγες» στο Μπέη Χαμάμ

Συντάκτης: Απόστολος Λυκεσάς

Ζώπυρα μνήμη ή το καψαλισμένο πρόσωπο της προ εκατονταετίας Θεσσαλονίκης αναδύεται εδώ και μερικές μέρες από τα εκθέματα στο Μπέη Χαμάμ ή Λουτρά «Παράδεισος». Στο Μπέη Χαμάμ λένε σταμάτησε η φωτιά που έκαψε τη Θεσσαλονίκη έναν αιώνα πριν, στα ίδια λουτρά ανασυντίθεται η μνήμη ή ενώνονται οι εποχές με κλωστές από τις καμένες κουβαρίστρες.

Είχε και προσωπική συγκίνηση στη διάρκεια των εγκαινίων της έκθεσης «Μνημεία στις φλόγες» το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, καθώς πλάι στα καρβουνιασμένα αντικείμενα, τεκμήρια της μεγάλης φωτιάς του 1917, τοποθετημένα μέσα στον χώρο των λουτρών ξυπνούσαν μνήμες και σε κάποιους πολίτες που πρόλαβαν εν λειτουργία τα λουτρά κατά τη δεκαετία του 1960.

Δεν πρόκειται για αντικείμενα αξίας παρά της καθημερινότητας κι αυτό δίνει άλλη αίσθηση στην έκθεση, φέρνει τη στόχευσή της στα μέτρα των καθημερινών ανθρώπων. Και είναι τα εκθέματα αποτέλεσμα των ανασκαφών που διενεργήθηκαν με αφορμή τα έργα του μετρό της πόλης, «ένα σύγχρονο τεχνικό έργο που έγινε αιτία να αποκαλυφθούν οι τεχνικές δυνατότητες και τα επιτεύγματα ενός πρότερου αιώνα», όπως λέει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της Αττικό Μετρό Γιάννης Μυλόπουλος.

Καθημερινά αντικείμενα της εποχής, που βρέθηκαν στις ανασκαφές για το μετρό Θεσσαλονίκης, εκτίθενται πρώτη φορά

Καθημερινά αντικείμενα της εποχής, που βρέθηκαν στις ανασκαφές για το μετρό Θεσσαλονίκης,
εκτίθενται πρώτη φορά

Ο χάλκινος αποστακτήρας για παραγωγή αλκοόλ που βρισκόταν στο υπόγειο ταβέρνας στη διασταύρωση Εγνατίας και Αγίας Σοφίας, το απόκομμα της γαλλόφωνης εφημερίδας με ημερομηνία Αύγουστος του 1917, ένα λεξικό που διαγνώστηκε με ειδική μέθοδο, τα καμένα μπουκαλάκια φαρμακείου, τα καμένα φασόλια και οι ελιές από την απανθρακωμένη αποθήκη.

Η έκθεση ευρημάτων είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας που είχε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης με άλλες τέσσερις υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και συνοδεύεται από αρχειακό υλικό του Ιστορικού Αρχείου Μακεδονίας, του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, από το αδημοσίευτο αρχείο σχεδίων της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης κι άλλων δώδεκα φορέων.

Οπως αναφέρεται και στον κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση, «το 1917 η Θεσσαλονίκη μετρούσε μόλις πέντε χρόνια στο ελληνικό κράτος. Η πόλη ισορροπούσε ανάμεσα στον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της και τη νέα ελληνική διοίκηση σε ένα περιβάλλον ρευστότητας που εντεινόταν από την εμπλοκή στον Μεγάλο Πόλεμο.

Με τη φωτιά του Αυγούστου του 1917 σφραγίστηκε ένα άγνωστο για μας παρελθόν, δημιουργήθηκε, όμως, μια νέα πόλη. Πολλές από τις καθημερινές φωνές της πόλης του 1917 έχουν σωπάσει.

Μουσουλμάνοι και Εβραίοι, με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923 και το Ολοκαύτωμα το 1943, πλήρωσαν το βαρύτερο τίμημα στη μνήμη. Νησίδες μνήμης, σημεία αναφοράς και ιστορικές σταθερές, σε κάθε εποχή, σε κάθε αλλαγή, καταστροφή και ανασύνταξη της πόλης, ήταν και θα είναι τα μνημεία της. Ζωντανεύουν από τους ανθρώπους, αυτούς που έφυγαν και αυτούς που έρχονται, και διατηρούν ενεργή τη μνήμη στην πόλη».

Η ανάπτυξη της έκθεσης στα Λουτρά Παράδεισος είναι φυσικά συμβολική, αφού η πυρκαγιά του 1917 σταμάτησε στο σημείο αυτό (Εγνατία με Αριστοτέλους), ενώ το Μπέη Χαμάμ είναι ταυτόχρονα το μεγαλύτερο του είδους του στη Θεσσαλονίκη και από τα πιο σημαντικά στα Βαλκάνια.

Κατασκευάστηκε το 1444, δεκατέσσερα χρόνια αφότου καταλήφθηκε η πόλη από τον Μουράτ Β΄, πάνω στα απομεινάρια βυζαντινών εκκλησιών και αφού λειτούργησε ως χαμάμ μέχρι τη δεκαετία του 1960 αναστηλώθηκε τελικά τη δεκαετία του 1980.

Τη γενική επιμέλεια και τον συντονισμό της έκθεσης έχει η αναπληρώτρια προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, και θα λειτουργεί με ελεύθερη είσοδο έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2018.

Ανατύπωση από >>>

 

Advertisements

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Θεσσαλονίκη 2017: ένας αιώνας από τη μεγάλη πυρκαγιά (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/08/2017

Στην ταινία «Θεσσαλονίκη 2017: ένας αιώνας από τη μεγάλη πυρκαγιά» ο Αθανάσιος Ευθύμιος Νικόπουλος, μέλος της διαχειριστικής ομάδας του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης», αφηγείται τα γεγονότα της πυρκαγιάς του 1917 στη Θεσσαλονίκη και επιχειρεί μια αποτίμηση των αλλαγών που έγιναν στην πόλη από τότε έως σήμερα. Επιπλέον, παρουσιάζει τις προσπάθειες που κάνει η ομάδα του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης» να διατηρηθούν οι μνήμες της πόλης, μέσα από τη συλλογή και προβολή τεκμηρίων για τα χαμένα κτίρια, τους δρόμους της και την ιστορία των διαφόρων κοινοτήτων που έζησαν εδώ.

Η ταινία ολοκληρώθηκε στα πλαίσια του μαθήματος Παραγωγή, διδάσκουσα Δέσποινα Μουζάκη, Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2017

Σκηνοθεσία: Τζίνα Γεωργιάδου
Κάμερα: Τζίνα Γεωργιάδου, Άρης Γαληνός, Στέλλα Δέλλιου, Έλλη Δέλλιου
Μοντάζ: Τζίνα Γεωργιάδου, Ίλμα Τυρμπετάρι
Παραγωγή: Άρης Γαληνός, Τζίνα Γεωργιάδου
Επικοινωνία | elisag@otenet.gr
Ευχαριστούμε τους διαχειριστές της ομάδας του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης» και ιδιαίτερα τον κ. Αθανάσιο Ευθύμιο Νικόπουλο και τη Γιώτα Ησαϊάδου
Ευχαριστούμε τη Φωτοομάδα για την παραχώρηση των πλάνων από drone

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Τέχνη, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Μνήμες απ’ τα παλιά  (συγκλονιστική βιντεοπαρουσίαση)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 13/04/2014

http://wp.me/p24gOG-65q

Tο είδα στο YouTube:  *http://youtu.be/jHrptFyr9SQ

Posted in Βίντεο, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Μνήμες από το… σήμερα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 13/01/2013

Ο αρχικός τίτλος της ανάρτησης ήταν «Μνήμες από την κατοχή». Όταν όμως διάβασα όλη την ανάρτηση, μόνο η φωτογραφία μου θύμισε την κατοχή του 40

«Πείνα και κρύο. Άσχημος συνδυασμός. Οι κατακτητές, δεν άφησαν τίποτα. Το πρωί είχα δει κάποιους φουκαράδες να ψάχνουν στα σκουπίδια, μάταια. Τα τρόφιμα είναι «πολυτέλεια» σήμερα κι η ζωή «φθηνή». Φαί έχουν άφθονο μόνο οι συνεργάτες των Γερμανών.

Τους άκουγα πάλι. «Συλλάβαμε πολλούς τρομοκράτες κατά την τελευταία επιχείρηση. Θα τιμωρηθούν». «Τρομοκράτες» νέα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, οπλισμένα μόνο με θάρρος…

Μέσα κάνει το ίδιο σχεδόν κρύο με έξω. Φοράω αρκετά ρούχα να ζεσταθώ.  Κοιτάζω τα ντουλάπια για τρόφιμα, τζίφος. Δεν έχω και λεφτά… Ως και τη βέρα μου την πήρανε κάτι μαυραγορίτες, για μισό πιάτο φαί. Πριν την κατοχή δούλευα, τώρα γυρίζω από δω κι από κει.

Θα με έπιανε απελπισία, αν δεν ήταν η Αντίσταση. Σήμερα παρά το κρύο ένιωσα ζέστη κι ελπίδα. Αντιστασιακοί χτύπησαν το σπίτι ενός δοσίλογου. Ενός φίλου των κατακτητών. Υπάρχει ελπίδα. Μας λένε οι εχθροί, πως τάχα νικάνε. Ότι προελαύνουν. Δεν τους πιστεύω. Αν κοιτάξεις τα μάτια τους θα δεις το ψέμα. Και το φόβο. Χάνουν. Έναν πιάνουν δεκάδες παίρνουν τη θέσης τους. Κι ο πόλεμος μαίνεται.

Έχουν λυσσάξει, απειλούν, λένε θα κάνουν αντίποινα. Ας κάνουν ότι θέλουν. Τίποτα χειρότερο από την πείνα και τη σκλαβιά. Στην αρχή μας κοίταγαν αλαζονικά, με τον αέρα του νικητή, του καταχτητή. Τώρα το βλέμμα άλλαξε. Μας κοιτάνε με ανησυχία. Τους μισούμε και το ξέρουν.

Τους χτύπησαν γερά αυτές τις μέρες οι οργανώσεις, που μάχονται για λευτεριά. Σε πολλά σημεία ταυτόχρονα. Έκαναν πολλές δολιοφθορές. Γράψανε και συνθήματα. Το νιώθω, τον πόλεμο θα τον κερδίσουμε.

Όπως και τον προηγούμενο. Τους νικήσαμε τότε, θα το κάνουμε και τώρα…

Αν τυχόν δεν μπορείς να προσδιορίσεις, αν αυτά αφορούν παλιά, ή είναι πιο πρόσφατα, τότε ίσως ήρθε η στιγμή, να πολεμήσεις…

Πηγή:  *http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_7270.html

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »