Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Μαΐου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘λευτεριά’

Η 17χρονη ηρωίδα που «γάζωσαν» οι Γερμανοί με 17 σφαίρες για παραδειγματισμό. Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου έκρυβε όπλα και προκηρύξεις κάτω από τη σχολική ποδιά. Εκτελέστηκε φωνάζοντας: «Χτυπάτε! Κτήνη»…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/09/2016

iroida-1

Εκτελέστηκε με 17 σφαίρες, όσα ήταν και τα χρόνια της, ανάμεσα σε 50 Έλληνες δίνοντας τη ζωή της για τη πατρίδα. Μέχρι την τελευταία στιγμή η δεκαεφτάχρονη ηρωίδα της κατοχής αντιμετώπισε με περιφρόνηση τις κάννες του αποσπάσματος.

Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου του 1927, από ευκατάστατους γονείς καταγόμενους από τη Σπάρτη. Μαθήτρια ακόμη του Αρσακείου, οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Ήταν άριστη μαθήτρια και μιλούσε τέσσερις γλώσσες.

Πολύ γρήγορα αναδείχθηκε σε ένα από τα πιο αγωνιστικά στελέχη τη ΕΠΟΝ. Έκρυβε όπλα και προκηρύξεις κάτω από την σχολική της ποδιά, έγραφε συνθήματα στους τοίχους και κολλούσε αφίσες, προκαλώντας τους Γερμανούς.

Στις 16 Ιουλίου του 1944, την ημέρα των γενεθλίων της, μία ομάδα των Ταγμάτων Ασφαλείας εισέβαλε στο σπίτι της οικογένειάς της στην οδό Βεΐκου 57 στο Κουκάκι και τη συνέλαβε. Τη μετέφεραν στο αρχηγείο όπου βασανίστηκε αλύπητα από τον «Αγήνορα», διαβόητο συνεργάτη των Γερμανών.

Μετά από λίγες μέρες οι βασανιστές της δεν κατάφεραν να της αποσπάσουν καμιά πληροφορία. Οι γονείς της χρησιμοποίησαν τις γνωριμίες τους και κατόρθωσαν να την απελευθερώσουν. Η Ηρώ συνέχισε τη δράση της, ως τις 31 Ιουλίου, οπότε συνελήφθη και πάλι από άνδρες των Ες- Ες, ύστερα από ένα σαμποτάζ σε τρένο που μετέφερε πυρομαχικά.

Την μετέφεραν στα κρατητήρια της «Κομαντατούρ» στην οδό Μέρλιν, όπου με κτηνώδη βασανιστήρια προσπαθούσαν ματαίως επί τρεις εβδομάδες να της αποσπάσουν πληροφορίες για τις δραστηριότητες των αντιστασιακών οργανώσεων. Ωστόσο εκείνη δεν λύγισε και οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να της αποσπάσουν κουβέντα. Οι προσπάθειες των δικών της να τη σώσουν, αυτή τη φορά απέτυχαν.

hrw_kwnstantopoulou

Οι Γερμανοί τη μετέφεραν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου, στο θάλαμο των μελλοθανάτων. Ακόμα κι εκεί στην απομόνωση του στρατοπέδου, στο περιβόητο Μπλοκ 15 συνέχιζε τον αγώνα της.

Κάποιες γυναίκες θα επιλέγονταν για τα στρατόπεδα της Γερμανίας και μερικές το είδαν ως λυτρωμό στο μαρτύριο τους. Η Ηρώ τότε φώναξε: «Ντροπή σας. Δεν είστε Ελληνίδες!… Μα δεν ντρέπεστε; Καμιά δεν πρέπει να πάει στη Γερμανία!… Μα τι φοβάστε… Μη σας τουφεκίσουνε; Καλύτερα να μας τουφεκίσουν παρά να υποστούμε εξευτελισμούς»!

Εκεί η Ηρώ γνώρισε τη Λέλα Καραγιάννη, που έγινε δεύτερη μάνα της. Κοιμόταν κάθε βράδυ στην αγκαλιά της. Βλέποντας κάποιες περίεργες κινήσεις μέσα στο στρατόπεδο, η Λέλα Καραγιάννη κατάλαβε τι θα επακολουθούσε. Ρώτησε ένα Ουγγρογερμανό φύλακα, τον Βαλεντίνο και εκείνος με σπασμένα ελληνικά της είπε: «Ηρώ αύριο πρωί πρωί…» και με το χέρι του έκανε την κίνηση του δείκτη που τραβάει τη σκανδάλη.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944, η Ηρώ οδηγήθηκε μαζί με άλλους 49 κρατουμένους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκεί οι χιτλερικοί έστησαν στον τοίχο την έφηβη που δεν είχε καν δικαστεί και τη «γάζωσαν» με 17 σφαίρες- όσα ήταν και τα χρόνια της -για «παραδειγματισμό», όπως είπαν. Η ίδια λίγο πριν οι εκτελεστές της ανοίξουν πυρ έσκισε το φόρεμά της και φώναξε: «Χτυπάτε! Κτήνη».

Όταν ρώτησαν έναν Γερμανό στρατηγό «γιατί τη σκοτώσατε; Ήταν μόλις 17 χρονών…», εκείνος απάντησε:
«Γιατί τέτοιοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι για εμάς».

Η Ηρώ έπεσε για τη λευτεριά τής πατρίδας, 37 μέρες προτού απελευθερωθεί η Ελλάδα.
Στις 29 Δεκεμβρίου του 1977 η Ακαδημία Αθηνών, με εισήγηση του καθηγητή της Φιλοσοφίας, Ιωάννη Θεοδωρακόπουλου, τίμησε την ηρωίδα με μεταθανάτιο βραβείο για την υπέρτατη θυσία της, αναγνωρίζοντας έτσι και τη συμβολή της ΕΠΟΝ στον απελευθερωτικό αγώνα.
Το 1981 ο Νίκος Φώσκολος μετέφερε στη μεγάλη οθόνη τη ζωή της, με πρωταγωνίστρια τη Μαίρη Βιδάλη…

Ανατύπωση από:  http://www.mixanitouxronou.gr/i-17chroni-iroida-pou-gazosan-i-germani-me-17-sferes-gia-paradigmatismo-i-iro-konstantopoulou-pou-ekrive-opla-ke-prokirixis-kato-apo-tin-scholiki-podia-ektelestike-fonazontas-chtipate-k/

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Καλή λευτεριά Ελλάδα» – Επιστολή μιας ξενιτεμένης μάνας στον Αντώνη Σαμαρά  

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/11/2014

Προσωπική επίθεση προς τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά κάνει με ανοιχτή επιστολή, μια Χανιώτισσα, μητέρα παιδιών η οποία έχει ξενιτευτεί. 

Στο συγκλονιστικό της γράμμα, περιγράφει πώς η κυβέρνηση την ανάγκασε να ξενιτευτεί για να μπορέσει να παρέχει στα παιδιά της τα βασικά της επιβίωσης, ενώ καταφέρεται στην κυβέρνηση και τους εκπροσώπους της χρησιμοποιώντας βαρείς χαρακτηρισμούς.
Αναλυτικά η επιστολή:
«Στην εκδήλωση της Ο.Ν.NΕ.Δ αποκαλέσατε τα παιδιά μας: «Θρασίμια που δεν έχουν αγωγή από την οικογένειά τους».
Θεωρώ απαράδεκτο από ένα πρωθυπουργό μιας χώρας να εκφράζετε με χυδαίες εκφράσεις για τους πολίτες της χώρας όπου κυβερνάει. Η ύβρις προσβάλει αυτόν που την λέει και όχι τον αποδέκτη. Αυτό, δεν σας το δίδαξαν στα πανάκριβα κολέγια που σπουδάσατε;
‘κύριε’ Σαμαρά,
Ονομάζομαι Νίκη Λατινάκη.
Δυστυχώς στο πολύ παρελθόν, ήμουν μέλος της Παράταξη σας. (Ποσό ντρέπομαι για αυτήν μου την άγνοια)
Τώρα βρίσκομαι χιλιάδες μιλιά μακριά από την χώρα μου, όχι διότι το επέλεξα, αλλά γιατί τα θρασίμια που την κυβερνούν με έδιωξαν.
Αναγκάστηκα, όπως χιλιάδες Έλληνες, χιλιάδες ‘θρασίμια’ τα τελευταία τρία χρόνια.
Διότι το βιοτικό μου επίπεδο κατέρρευσε, το δικαίωμά μου για δουλειά εξανεμίστηκε.
Η Παιδεία, η Υγεία εξοντώθηκε!
Εργασιακά δικαιώματα ενός αιώνα που κερδήθηκαν με αγώνα κι αίμα από τις παλαιότερες γενιές συνθλίφτηκαν.
Το σύνταγμα, οι νόμοι, κουρελόχαρτα στα χέρια σας.
Μας πήρατε ακόμη και την ανάσα μας. Γιατί;
Για να εξοφλήσουμε ένα χρέος που δεν είναι δικό μας, ένα χρέος που εσείς, τα θρασίμια, με τα τσιράκια σας το δημιουργήσατε.
Τώρα έχετε το θράσος να μας εξοντώνετε και να ζητάτε από ένα λαό ολόκληρο, να το πληρώσει.
Εσείς κυβερνούσατε αυτήν την χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια.
Εσείς έχετε καταθέσεις εκατομμυρίων στις Ελβετικές τράπεζες.
Εσείς είσαστε στις λίστες ΛΑΓΚΑΡΝΤ και τόσες άλλες…
ΕΣΕΙΣ και όχι τα ‘θρασίμια’.
Πουθενά δικαιοσύνη.
Αυτό που με εξοργίζει περισσότερο από όλα είναι ότι τα θρασίμια που κατάντησαν έτσι την χώρα μου, είναι οι δήθεν επαναστάτες της γενιάς του πολυτεχνείου το 1974.
Εσείς με τα ζιβάγκα, τα ξεθωριασμένα τζιν, την ‘άδεια τσέπη’ …που υποτίθεται είχατε όραμα για την Ελλάδα, τη Δημοκρατία, τις αξίες, τον λαό.
Μόλις τα ζιβάγκα γίνανε κουστούμια και γεμίσατε οι τσέπες με κλεμμένα φράγκα, οι δήθεν ονειροπόλοι επαναστάτες εξαφανίστηκαν.
Φάγατε, φάγατε. Ακόμη δεν χορτάσατε;
Άραγε έπεσε η χούντα το 1974;
Ποσό ένοχη νοιώθω απέναντι σε αυτά τα ‘θρασίμια’ που εσείς αποκαλείτε, διότι με την αγνοία μου, την μη συμμετοχή μου, την πολιτική μου αμάθεια, την ψήφο μου συνέβαλα ώστε σήμερα τα θρασίμια να μας κυβερνούν.
Δεν μπορώ να ξεχάσω ποσό μας φανατίζατε για τα τότε θρασίμια, τους σημερινούς συνεργάτες σας, τους Πασοκτζήδες. Θυμάσαι;
Ήταν τότε οι μεγαλύτεροι (εχθροί μας). Μας κλείνανε και τότε το μάτι να μην διστάσουμε να τους χτυπήσουμε, να τους εξοντώσουμε …..
ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΑΙΔΙΑ.
Το ίδιο έγκλημα διαπράττεται και τώρα .
Σπέρνετε διχόνοια, μίσος.
«Διαίρει και βασίλευε».
Όλοι ξέρουμε τα αγαθά της ομόνοιας και τα ολέθρια της διχόνοιας. Αλλά και όλοι ξέρουμε τις ακατονόμαστες χάρες της διχοστασίας, και ουκ ολίγοι την χαίρονται. Προπάντων, εκείνοι που λογικά, θα είχαν λιγότερες ελπίδες να επικρατήσουν.
Όπως εσείς που έχετε θρονιαστεί εδώ και τριάντα χρόνια στις πολυθρόνες σας και δεν λέτε να ξεκολλήσετε.
Σας βολεύει η διχόνοια μεταξύ μας και αυτήν επιδιώκετε .
Όχι μόνο μας διαιρείτε, μας εμπαίζετε, μας βρίζετε, υποτιμάτε την νοημοσύνη μας.
Αλλά είμαι σίγουρη πως δεν θα διστάσετε να μας βάλετε να αλληλοσπαραχτούμε προκειμένου να μην χάσετε τις χρυσές σας καρέκλες.
Δε λέω… Ναι κάποιοι βολευτήκαμε, κάποιοι συναλλαχτήκαμε, κάποιοι αδιαφορήσαμε. Ξεχαστήκαμε
Κάποιοι συνεχίζουμε να μην ξέρουμε. Έτσι έχουμε αφήσει το θεριό, να μας πνίγει κάθε μέρα .
Ο αγώνας της ζωής και του δικαίου μας θέλει συνέχεια στις επάλξεις.
Πόσοι από εμάς τους πολίτες, ή τα νέα παιδιά που εσείς φανατίζετε, παρασύρεται, έχουν διαβάσει τα μνημόνια;
Πόσοι από αυτούς που κοροϊδεύετε καθημερινά από τα Μ.Μ.Ε. ξέρουν τι υπογράφετε κάθε μέρα;
Ελπίζω. Εύχομαι. Πιστεύω ότι κάποια μέρα θα λογοδοτήσετε για αυτά τα εγκλήματα που διαπράττετε.
‘κύριε’ Σαμαρά,
Είμαι μητέρα και εσείς αποκαλέσατε τα παιδιά μου ‘θρασίμια’ και εμένα ανάξια μητέρα.
Ποσό λυπάμαι. Πόσο νοιώθω ένοχη, απέναντι σε αυτά τα παιδιά, που με την πολιτική μου αγνοία κάποτε σας είχα ακολουθήσει.
Εγώ είμαι υπερήφανη για αυτά που εσείς μορφωμένος και σπουδαγμένος σε πανάκριβα κολέγια αποκαλείτε ‘θρασίμια. ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ.
Είμαι υπερήφανη για τα ‘θρασίμια’ του Συντάγματος που πρότασσαν τα γυμνά τους στήθια μπροστά στα Εγκληματικά Μ.Α.Τ.
Είμαι υπερήφανη για τα ‘θρασίμια’ που με κόπο και ιδρώτα σπουδάζουν, παλεύουν για τα όνειρα τους και την ζωή τους μπροστά στον κάθε ‘κύριο’ Φορτσάκη.
Είμαι υπερήφανη για τα χιλιάδες ‘θρασίμια’ που διώξατε από την χώρα μας. Που προσπαθούν με ήθος και αξιοπρέπεια να σταθούν επάξια σε μια άλλη χώρα.
Εύχομαι. Πιστεύω ότι όλα αυτά τα «θρασίμια» θα γίνουν ένα!
Όλα μαζί, μια γροθιά. Μαζί με μας θα γίνουμε ορμητικό ποτάμι και θα ξεπλύνουμε την χώρα μας από τα πραγματικά ΘΡΑΣΙΜΙΑ.

Καλή Λευτεριά Ελλάδα
Νίκη Λατινάκη»

Ανατύπωση από:  http://politikologia1.blogspot.gr/2014/11/blog-post_61.html?spref=fb

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | 1 Comment »

Ρεμπέτικα και δημοτικά του αγώνα 1940 – 44 (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2013

Το όνειρο του Μπενίτο-Βαμβακάρης-Χατζηχρήστος

Συνθέτης Περιστέρης Έτος ηχογράφησης 1941

Στο χαβά του «Αντώνη του βαρκάρη».

Ο Μπενίτο κάποια νύχτα ζαλισμένος, είδ’ όνειρ’ ο καημένος,
πως βρισκόταν στην Αθήνα σε μια φίνα λιμουζίνα.

Μα σα ξύπνησε και ρίχνει ένα βλέμμα, είπε κρίμα να’ ναι ψέμμα,
ένα τέτοιο μεγαλείο, βρε παιδιά δεν είν’ αστείο.

Φέρτε πένα διατάζει και μελάνι, τηλεσίγραφο μας κάνει,
μα του λέμε εν τω άμα, αν βαστάς κάνε το τάμα.

Δεν περάσανε παρά ολίγες μέρες κι οι θαυματουργές μας σφαίρες,
το τσαρούχι κι η αρβύλα κάνουν στο Μπενίτο νίλα.

Βρε Μπενίτο μη θαρρείς για μακαρόνια τα ελληνικά κανόνια,
τα ‘χουν χέρια δοξασμένα παλικάρια αντρειωμένα.

***

Ο Φρούραρχος της Καστοριάς

***

Η λευτεριά είναι σχολειό (Καλαματιανή) Πάνος Τζαβέλας

Δημοτικό του Μωρηά
Δίσκος: Πάνος Τζαβέλλας, Τραγούδια από το Αντάρτικο Λημέρι του ~ 1975 (Minos MSM 265)

Η λευτεριά είναι σχολειό
και ποιος θα τη σπουδάσει καλαματιανή ρούσα και ξανθή

πήγα και γω και σπούδασα
και βγήκα ένας αντάρτης καλαματιανή ρούσα και ξανθή

ότι κι αν είχα τά ‘δωσα
γονιούς γνωστούς και φίλους καλαματιανή ρούσα και ξανθή

και πήρα το τουφέκι μου
και στα βουνά μας βγήκα καλαματιανή ρούσα και ξανθή

Το τραγούδι αυτό τραγουδήθηκε από τους αντάρτες του Ταϋγέτου και του Πάρνωνα στα χωριά της Μάνης και της Μεσσηνίας.
Υπάρχει στο δίσκο του Πάνου Τζαβέλλα «Από το αντάρτικο λημέρι του» με τον Μαντζόπουλο.

***

Ένας λεβέντης χάθηκε

Ένα ρεμπέτικο τραγούδι σε στίχους του Ν. Μάνεση και μουσική του Μ. Χιώτη αφιερωμένο στον Άρη Βελουχιώτη

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Μουσική, Παιδεία, Τέχνη, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το «Bella Ciao» μετά την Θεία Λειτουργία! (video)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/12/2012

Ο Ιερέας του Λαού Domenico Cataldi κοιμήθηκε ξαφνικά μετά την Θεία λειτουργία στις 8/12/2012.

Δείτε πως στο τέλος της λειτουργίας ξεσήκωνε τους πιστούς και τους ευχόταν καλή Λευτεριά με το επαναστατικό τραγούδι «Bella Ciao»!

Καλό ταξίδι πατέρα Κυριάκο…

Τα λόγια

Una mattina mi sono svegliato, o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! Una mattina mi sono svegliato, e ho trovato l’invasor.

O partigiano, portami via, o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! O partigiano, portami via, ché mi sento di morir.

E se io muoio da partigiano, o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao!
E se io muoio da partigiano, tu mi devi seppellir.

E seppellire lassù in montagna, o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! E seppellire lassù in montagna, sotto l’ombra di un bel fior.

Tutte le genti che passeranno, o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! Tutte le genti che passeranno, Mi diranno “Che bel fior!”

«È questo il fiore del partigiano», o bella, ciao! bella, ciao! bella, ciao, ciao, ciao! «È questo il fiore del partigiano, morto per la libertà!»

Και στα ελληνικά:

Ένα πρωί ξύπνησα αντίο όμορφη Ένα πρωί ξύπνησα
και βρήκα τον εισβολέα

Ω, παρτιζάνε πάρε με μακριά αντίο όμορφη Ω, παρτιζάνε πάρε με μακριά
γιατί νιώθω ότι πεθαίνω

Αν πεθάνω σαν παρτιζάνος αντίο όμορφη Αν πεθάνω σαν παρτιζάνος τότε να με θάψετε

Αλλά να με θάψετε ψηλά στο βουνό αντίο όμορφη
Αλλά να με θάψετε ψηλά στο βουνό κάτω από τη σκιά ενός ωραίου λουλουδιού

Και οι διαβάτες θα λένε για μένα αντίο όμορφη Και οι διαβάτες θα λένε για μένα
θα λένε για μένα: «τι ωραίο λουλούδι»

Αυτό είναι το λουλούδι ενός παρτιζάνου αντίο όμορφη Αυτό είναι το λουλούδι ενός παρτιζάνου που πέθανε για την ελευθερία

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/_5koRYLKUbk

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Μουσική, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »