Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Κατάθεση’

«Συμπλήρωσα τρία χρόνια στο εξωτερικό. Και ορίστε τί κατάφερα»: Η κατάθεση ψυχής ενός Έλληνα μετανάστη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/05/2016

Σήμερα κλείνω 3 χρόνια στο εξωτερικό, μετανάστης, όπως οι παππούδες μου τη δεκαετία του ’50. Η ιστορία που ακολουθεί είναι ένας απολογισμός και μια εξομολόγηση συνάμα, με πράγματα που ελάχιστοι ξέρουν για μένα.

Πήρα την απόφαση να φύγω όταν άρχισα να λυπάμαι τον εαυτό μου. Ήμουν 26 χρονών, ότι είχα τελειώσει το στρατό, έμενα ξανά με τους γονείς μου κι είχα περάσει το καλοκαίρι μου δουλεύοντας σερβιτόρος στην οικογενειακή επιχείρηση που είχαμε ανοίξει (η οποία μετά από ένα χρόνο έκλεισε, αδυνατώντας να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις της κρίσης και του all-inclusive τουρισμού).

Ένιωθα πως μετά από 8 χρόνια, ήμουν πάλι στο μηδέν. Ένιωθα σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Δεν την μπορούσα την ανεργία. Εξοντωτική, εξευτελιστική. Και μιλάω χωρίς καμιά διάθεση προσβολής προς οποιονδήποτε άνεργο. Έτσι ένιωθα εγώ όμως και αυτό απλά περιγράφω.

Άρχισα να κάνω αιτήσεις στην Αγγλία, κυρίως επειδή δεν ήξερα άλλη γλώσσα, πέρα από κάτι λίγα ιταλικά. Κάνα μήνα αργότερα, ήρθε η πρώτη (και τελευταία) πρόσκληση σε συνέντευξη. Έκλεισα αεροπορικά εισιτήρια και έφυγα. Έτυχε να είναι μία κακή βδομάδα για την Αγγλία, με δρομολόγια αεροπλάνων και τρένων να ακυρώνονται λόγω βαριάς και συνεχούς χιονόπτωσης. Τα κατάφερα όμως και έφτασα στο Bournemouth, μια νότια, παραθαλάσσια πόλη στην περιοχή του Dorset.

symplhrwsa-tria-xronia-sto-ekswteriko 1

Ήμουν τότε πτυχιούχος Ψυχολογίας, με μεταπτυχιακό στην «Ψυχολογία και ΜΜΕ». Ο τίτλος της θέσης: support worker. Ελάχιστα ήξερα για τα καθήκοντα ενός support worker, αλλά θα μάθαινα πολύ γρήγορα. Μια μείξη νοσοκόμου, εργοθεραπευτή και ψυχολόγου. Τα καθήκοντα πολλά, από το να αλλάζεις πάνες σε ηλικιωμένους με αυτισμό μέχρι να τους πηγαίνεις για bowling.

Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα έκανα κάτι τέτοιο. Το έκανα όμως. Και το έκανα αδιαμαρτύρητα. Κανείς από τους φίλους μου δεν ήξερε όλη την αλήθεια. Tην μαθαίνουν τώρα. Ήξερα ότι θα ακουγόταν περίεργο ότι έγινα μετανάστης για να αλλάζω πάνες.

Εγώ όμως ένιωθα ότι προσέφερα σε αυτούς τους ανθρώπους κάτι καλό, βγάζοντας, παράλληλα, τα δικά μου λεφτά. Ήμουν ανεξάρτητος. Τότε κατάλαβα ότι καμιά δουλειά δεν ήταν ντροπή. Ντροπή είχα νιώσει στην ζωή μου μόνο όταν δεν προσέφερα τίποτα και ζητούσα από τους γονείς μου λεφτά για να βγω για καφέ.

To “Keep calm and carry on” ήταν μια αφίσα του 1939 που είχε κυκλοφορήσει από τη Βρετανική κυβέρνηση σε περιορισμένα αντίτυπα σε μια προσπάθεια να ανυψώσει το ηθικό στις μεγάλες πόλεις, όπου ανέμεναν αεροπορικές επιδρομές. Δεν ξέρω αν βοήθησε τότε, αλλά σίγουρα βοήθησε εμένα, που κατέβαινα στην κουζίνα κάθε πρωί και την έβλεπα κρεμασμένη στον τοίχο, να μου μιλάει.

Έμενα σε ένα δωμάτιο που ήταν μικρότερο κι από το χωλ που είχα στο φοιτητικό μου διαμέρισμα. Είχα βάλει σκοπό να φύγω από το Bournemouth και γι’ αυτό δεν έκανα παρέες. Επί 9 μήνες ήμουν δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά. Βρήκα την ευκαιρία να δουλέψω τα γραπτά μου και να εκδώσω δωρεάν μια συλλογή διηγημάτων και το μυθιστόρημά μου. Με τα λεφτά που έβγαζα, έδωσα το τελευταίο για μετάφραση και το δημοσίευσα και στα Αγγλικά, στο Amazon.

Μπορεί καθημερινά να άλλαζα πάνες σε έναν 60χρονο παππού, αλλά έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα, δημοσίευα τα κείμενά μου και είχαν ανταπόκριση. Το μεγαλύτερο παράδοξο που βίωσα ποτέ. Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου όμως που ήμουν τόσο προσηλωμένος σε κάτι.

Μετά και τη δημοσίευση του μυθιστορήματος στα Αγγλικά, 8 μήνες ήδη στο Bournemouth, έβαλα στόχο να βρω δουλειά στο Λονδίνο. Έστειλα 5 αιτήσεις. Πήγα σε 3 συνεντεύξεις. Στην τελευταία είπα ότι, αν δε με έπαιρναν, θα έμενα εκεί που ήμουν και θα τελείωνα το επόμενο μυθιστόρημά μου. Και μόλις τελείωνα, θα έφευγα. Για οπουδήποτε.

Με προσέλαβαν τελικά και ήρθα στο Λονδίνο, όπου τον περασμένο Δεκέμβρη έκλεισα 2 χρόνια, δουλεύοντας σε πτέρυγα ψυχικής υγείας, περιβάλλον όχι πολύ ευχάριστο αρκετές φορές. Μπορεί πλέον να μην άλλαζα πάνες, αλλά είχα άλλα καθήκοντα, που αν τα έβλεπα σε ταινίες, θα με έπιανε η ψυχή μου. Εδώ και δύο μήνες, είμαι στα κεντρικά του οργανισμού, δουλεύοντας σαν Distance Learning Coordinator. Δουλειά γραφείου για μερικούς μήνες μόνο.

Έγιναν πολλά αυτά τα τρία χρόνια. Ταξίδεψα στο Λουξεμβούργο, στην Αυστρία, στην Ιταλία, στη Γερμανία, στη Νορβηγία, στην Αργεντινή, στη Γη του Πυρός. Όλα τα ενδοευρωπαϊκά ταξίδια σε φίλους, με εισιτήρια low budget.

Γνώρισα ενδιαφέροντας ανθρώπους. Γεύτηκα διαφορετικές κουζίνες. Έκανα όμορφες βόλτες. Γνώρισα την κοπέλα μου και μένουμε μαζί. Υπέγραψα συμβόλαιο με εκδοτικό οίκο. Έφτιαξα το site. Φτιάχνω άλλο ένα. Δουλεύω ακόμα το μυθιστόρημα εκείνο που θα τελείωνα πριν 2 χρόνια.

Το Λονδίνο είναι μια μεγάλη πόλη. Ακριβή. Πολύ ακριβή και οι μισθοί μικροί. Ο δικός μου, στο αγγλικό σύστημα υγείας, είναι κατώτερος από το μέσο όρο των £26,500 (€32.200) προ φόρων. Δε σου μένει τίποτα στην άκρη. Και αυτό χωρίς να κάνεις ιδιαίτερες σπατάλες, με το 60% να πηγαίνει κατευθείαν για το σπίτι και τη μηνιαία κάρτα μεταφορών.

Οι περισσότεροι φίλοι μου νομίζουν ότι τους κοροϊδεύω. Όπως και οι περισσότεροι στην Ελλάδα, νομίζουν ότι, επειδή μένεις στην Αγγλία, ζεις όπως οι χαρακτήρες του Παπακαλιάτη. Καμία σχέση όμως. Οι Έλληνες του Λονδίνου είναι χιλιάδες. Πολλοί εργάζονται σε τράπεζες, σε πολυεθνικές, σε εταιρείες ΙΤ. Βγάζουν καλά λεφτά, αλλά δουλεύουν όλη μέρα. Εγώ δουλεύω φυσιολογικές ώρες, αλλά δε βγάζω ούτε καν τα μισά.

Υπάρχουν όμως στ’ αλήθεια οι Ελληνάρες του Λονδίνου. Αυτοί που είναι 10 χρόνια εδώ και μιλάνε ακόμα σπαστά Αγγλικά, που ψωνίζουν μόνο μάρκες, που ντύνονται καλά για να πάνε για καφέ, που κράζουν τη χώρα που τους φιλοξενεί για τα πάντα, που σκέφτονται συνέχεια τις καλοκαιρινές διακοπές στην Ελλάδα, αλλά όποτε επιστρέφουν, το παίζουν κοσμογυρισμένοι και μιλάνε για το Λονδίνο σαν να είναι η Γη της Επαγγελίας.

symplhrwsa-tria-xronia-sto-ekswteriko 2

Δεν είμαστε όλοι έτσι. Απλά αυτοί κάνουν περισσότερο θόρυβο και ακούγονται.

Δεν ξέρω για άλλες χώρες, αλλά σε μια τόσο ταξική κοινωνία όπως η Αγγλική, και ειδικά σε μια πόλη όπως το Λονδίνο, είναι δύσκολο και να ζήσεις αξιοπρεπώς και να βάλεις στην άκρη λεφτά. Γι’ αυτό και, 3 χρόνια μετά, δουλεύοντας στον κακοπληρωμένο ανθρωπιστικό τομέα, όχι απλά δεν έχω λεφτά στην άκρη, αλλά έχω και μια χρεωμένη πιστωτική κάρτα. Δε μετανιώνω, όμως, γιατί δεν μπορούσα να κάνω κάτι διαφορετικά. Τι να θυσίαζα; Τις 180 λίρες για ένα σαββατοκύριακο στη Νορβηγία; Ή τις 10 λίρες που πληρώνω για μια πίτσα;

Απλά δεν καταλαβαίνω πού θα με βγάλει αυτός ο δρόμος. Ποιο είναι το νόημα να είσαι μετανάστης και ό,τι βγάζεις να το δίνεις; Μπορεί να κερδίζεις πολλά σε εμπειρίες, αλλά δε θα καταφέρεις ποτέ να τις ρευστοποιήσεις για να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου.

Δεν είναι εύκολο να ζεις στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με 50-100 χρόνια πριν, πλέον η κρίση είναι παγκόσμια. Όπου και να πας, βρίσκεις είτε ανεργία και χαμηλούς μισθούς είτε υψηλούς μισθούς και υψηλό κόστος ζωής ταυτόχρονα. Και παράλληλα έχεις να αντιμετωπίσεις τους διάφορους αστικούς μύθους: στο εξωτερικό, αυτόν του χρεοκοπημένου και τεμπέλη Έλληνα. Στο εσωτερικό, αυτόν του καλοπερασάκια νεομετανάστη που κλαίγεται χωρίς λόγο.

Παρ’ όλα αυτά, δε θα γύριζα στην Ελλάδα. Εκτός από την ανεργία, θα είχα να αντιμετωπίσω και το συντηρητισμό, τη διαφθορά, τον ωχαδερφισμό, τον ερασιτεχνισμό, το ψευτοβόλεμα. Βλέπω, ωστόσο, ότι γίνονται όμορφες κινήσεις και μπράβο σε αυτούς που τις επιχειρούν. Ελπίζω να κρατήσουν, αν και είμαι απαισιόδοξος. Η χώρα αυτή, φοβάμαι, είναι μια μαύρη τρύπα που ρουφάει τα πάντα. Μια Σειρήνα που σε καλεί με το τραγούδι της και μόλις πας κοντά σε τσακίζει.

Επιμύθιο: τρία χρόνια μετανάστης, ο απολογισμός είναι θετικός. Όχι όμως τόσο θετικός όσο πίστευα κάποτε. Αυτό που αναρωτιέμαι είναι αν είμαι η εξαίρεση ή αν έτσι νιώθουν και άλλοι νέοι που ζουν εκτός Ελλάδας.

Ανατύπωση από:  spraypress

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , | 2 Σχόλια »

Επιχειρηματίας της λίστας Λαγκάρντ κατέβαλε 500.000 ευρώ μετά την κατάθεση Φαλτσιανί  

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/09/2015

Το ποσό των 500.000 ευρώ κατέθεσε τη Δευτέρα επιχειρηματίας, η οποία αναφέρεται στον φάκελο με καταγγελίες περί εγκληματικής οργάνωσης και το όνομα της οποίας φιγουράρει στη λίστα Λαγκάρντ, προκειμένου να πετύχει ευεργετικές διατάξεις των σχετικών νόμων.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η εν λόγω επιχειρηματίας προσήλθε στην Εισαγγελία δύο ημέρες μετά την σχεδόν 10ωρη κατάθεση Φαλτσιανί, στο Παρίσι, ενώπιον τεσσάρων εισαγγελέων με επικεφαλής τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Ηλία Ζαγοραίο και ζήτησε να εξοφλήσει ολόκληρο το ποσό που της καταλογίζεται ως φόρος από αδήλωτα εισοδήματα που φέρεται να εντοπίστηκαν μέσω των στοιχείων της «λίστας Λαγκάρντ».

Το όνομα του συγκεκριμένου προσώπου περιλαμβάνεται στην λίστα καταθετών της HSBC στην Ελβετία, που προέρχεται από το σύνολο του υλικού που υπέκλεψε από την άλλοτε εργοδότρια του τράπεζα ο Ερβέ Φαλτσιανί. Ωστόσο, η συγκεκριμένη επιχειρηματίας φέρεται και ως μία από εκείνους που καταγγέλλονται πως έκαναν χρήση των διευκολύνσεων που, κατά τις καταγγελίες, παρείχε η ερευνώμενη «εγκληματική οργάνωση» σε όσους ενδιαφέρονταν να φοροδιαφύγουν και να αποκρύψουν παράνομα χρηματικά ποσά.

Υπενθυμίζεται πως η συγκεκριμένη έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας κατέθεσε στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι ο Ερβέ Φαλτσιανί, αφορά στοιχεία που απέστειλε τον περασμένο Αύγουστο ο νυν υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, σχετικά με πρόσωπα που οργανωμένα εξυπηρετούσαν όσους ενδιαφερόταν να «φυγαδεύσουν» χρήματα σε ασφαλές τραπεζικό περιβάλλον.

Η επιχειρηματίας, που σήμερα επισκέφθηκε την Εισαγγελία, είχε κληθεί από τους εισαγγελείς που ερευνούν τώρα την υπόθεση «εγκληματική οργάνωση» σε εξηγήσεις ως ύποπτη για το αδίκημα της φοροδιαφυγής. Φέρεται, μάλιστα, αρχικά να είχε ζητήσει προθεσμία για τις εξηγήσεις της, πλην όμως και μετά από συζήτηση με τους εισαγγελικούς λειτουργούς για την δυνατότητα ακαταδίωκτου σε περίπτωση επιστροφής χρημάτων, επανήλθε στην Εισαγγελία μετά την δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση με αφορμή την κατάθεση Φαλτσιανί.

Η επιχειρηματίας στοχεύει με την σημερινή της κίνηση να πετύχει τις ευεργετικές διατάξεις του νόμου που προβλέπουν ότι αν επιστρέψει τα χρήματα δεν διώκεται.

Ανατύπωση από:  http://www.altsantiri.gr/politika/epichirimatias-tis-listas-lagkarnt-katevale-500-000-evro-meta-tin-katathesi-faltsiani/

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Κατάθεση στον οικονομικό εισαγγελέα, έδωσε ο πρώην συμβούλος του Αντώνη Σαμαρά Σταύρος Παπασταύρου για τα «5,5 μαύρα εκατομμύρια» στη Λίστα Λαγκάρντ. (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 03/09/2015

Ο δικηγόρος κ. Παπασταύρου κλήθηκε από τον επίκουρο οικονομικό εισαγγελέα Ι.Δραγάτση σε κατάθεση με την ιδιότητα του υπόπτου για την διάπραξη των αδικημάτων της φοροδιαφυγής και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, αδικήματα που αφορούν την εμπλοκή του σε λογαριασμό ύψους περίπου 5,5εκ. ευρώ στην τράπεζα HSBC που περιλαμβάνεται στο υλικό της «λίστας Λαγκάρντ».

Το είδα στο YouTube:  *https://youtu.be/hRzF4fOgDvs
Από το κανάλι του AMNAwebTV

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ;»: Η κατάθεση ψυχής μιας μάνας για την κατάσταση στην Ελλάδα και τον άδικο χαμό του μικρού Λιάκου.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 03/03/2013

sad

Το διάβασα και δάκρυσα… Είναι σαν να το έχω γράψει εγώ… Είναι σαν να μιλάει για την ζωή μου… Είναι σαν να μιλάει για τις ζωές όλων μας… Παλεύουμε για μια ανάσα για μια ακόμα αναπνοή… Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με το άγχος αν αύριο θα έχουμε την τύχη να μπορούμε να ανασάνουμε να ταΐσουμε τα παιδία μας να τα πάμε στον γιατρό να πληρώσουμε τους λογαριασμούς να να να…
Το κερασάκι στην τούρτα είναι να μαθαίνεις ότι θα ψοφήσεις σαν το σκυλί στο αμπέλι και το μόνο που μας μένει είναι να κάνουμε την προσευχή μας να μην πάθουμε τίποτα… Αν πάθουμε να μπορούμε να το πληρώσουμε και αν δεν μπορούμε να πρέπει να ζητήσουμε Βοήθεια. Ξέρω πως υπάρχουν άνθρωποι που θα σταθούν δίπλα σε όποιον έχει ανάγκη το ζω καθημερινά αλλά γιατί;

Γιατί επιτρέπουμε να σκοτώνουν τα παιδία μας;

Αφού ένιωσα την καρδιά μου να σπάει όταν άκουσα για τον χαμό του μικρού Ηλία κ μετά από σκέψη, θα τα βγάλω από μέσα μου!
Θα μιλήσω με παράπονο για τους «κυρίους» με τα ατσαλάκωτα κουστούμια κ την τσαλακωμένη ψυχή, γι’ αυτούς που δεν είναι μόνο υπεύθυνοι για τον χαμό του Ηλία κ άλλων αγγέλων, είναι υπεύθυνοι για τα κρύα κορμιά στους δρόμους, για τα άσιτα σώματα, για τα απλωμένα χέρια για μια σακούλα πατάτες, για την αξιοπρέπεια που λύγισε, για τους ηλικιωμένους με τα δακρυσμένα μάτια, για τις ενοχές των γονιών να μην μπορούν να πάρουν μια παραπάνω σοκολάτα στο παιδί τους που τη λαχταράει, για τα κομμένα φτερά! Και δεν με νοιάζουν ρε φίλε τα δικά μου φτερά, αλλά των παιδιών μου, όλων των παιδιών! Το μέλλον τους ανήκει κ φοβάμαι ότι δεν θα είμαστε περήφανοι για το μέλλον που θα τους δώσουμε κ ντρέπομαι γι’ αυτό! Ενώ άλλοι θα έπρεπε να ντρέπονται!
Σκέφτομαι συνεχώς την μητέρα του Ηλία, προσπαθώ να νιώσω τον πόνο της..αν στη θέση του Ηλία ήταν το δικό μου παιδί, το δικό σου; Πώς ένα κράτος αφαιρεί ζωές, πώς πονάει έτσι μια μητέρα, πώς στερεί απ’ αυτόν τον κόσμο ένα παιδικό χαμόγελο, δύο τεράστια μάτια γεμάτα λάμψη Κάθε φορά που φεύγει ένα παιδί, νιώθω τον κόσμο φτωχότερο…
Το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει, όχι μόνο από την έλλειψη βασικών αναγκών, αλλά κ από την έλλειψη συναισθημάτων! Δεν θέλω κύριε να περιμένεις φακελάκι για να σώσεις το παιδί μου, δεν θέλω να με κοιτάς σαν να είμαι ένα τεράστιο χαρτονόμισμα… που είναι η ανθρωπιά να σώσεις μια ζωή και μαζί μ’ αυτήν και τη δική σου; Πού είναι εκείνα τα μάτια των γιατρών που στεναχωριούνται να σε βλέπουν να αγωνιάς για το παιδί σου, τον άντρα σου, την μητέρα σου;
Δεν έχετε την ανάγκη να νιώσετε ΑΝΘΡΩΠΟΙ; Όλα για μια γεμάτη τσέπη; Όλα για μια ευκατάστατη ζωή; Να λογαριάζετε όμως στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι την ύστατη στιγμή κανένα από τα πολλά χαρτονομίσματά σας δεν θα έρθουν μαζί σας, θα έρθει μόνο η ψυχή σας!
Όμως παρά την άθλια αυτή κατάσταση, παρά τον φόβο μου ότι λιγοστεύουν οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ, είδα πως υπάρχουν τελικά! Όσοι κ αν είναι αυτοί! Είδα πολλούς να στέλνουν χρήματα σε άλλους για να βοηθήσουν, είδα μαμάδες να χαρίζουν ένα παραπανίσιο γάλα για να μην πεινάει το παιδάκι στο γειτονικό σπίτι, είδα να αδειάζουν ντουλάπες και να στέλνονται ρούχα σε άπορους, άστεγους!
Μέσα σε φόρουμ, μέσα στο φέις είναι μεγάλες οι κινητοποιήσεις κ αυτό δείχνει ότι ναι μπορούμε! Όσοι στέκονται στα πόδια τους ακόμα, βοηθούν κ άλλους να σταθούν, να χαμογελάσουν! Ένα μικρό λιθαράκι ο καθένας! Να μπορούμε όταν θα «φύγουμε» πια να πούμε ότι κάναμε κάτι, έστω μικρό, έστω αόρατο στα μάτια των άλλων, ότι περισώσαμε κάτι! Δεν χρειάζεται επανάσταση, αλλά μικρές κινήσεις στον διπλανό μας, σ’ αυτόν που διψάει, πεινάει, έχει εγκαταλείψει…
Μου τη σπάει να κάθομαι στον καναπέ κ να παρακολουθώ μέσα στη ζεστασιά του σπιτιού μου τα δελτία ειδήσεων, μου τη σπάει να βλέπω άλλους αμέριμνους, βολεμένους στην τέλεια ζωή τους, να βλέπω ανθρώπους να προσπερνάνε απλωμένα χέρια, κάποιοι να κοιμούνται ήσυχοι, ενώ στο διπλανό σπίτι το παιδί πεινάει ή κρυώνει…
Συχνά νιώθω να βουλιάζω στις τόσες σκέψεις, να μην μπορώ να αναπνεύσω, άλλα μετά σκέφτομαι ότι δεν είναι εποχές για κατάθλιψη, είναι εποχές για μάχη!
Οι αυτοκτονίες όλο κ αυξάνονται κ έχουν γίνει πια τόσο συνηθισμένες που το ακούμε σαν κάτι φυσιολογικό! Δεν είναι φυσιολογικό όμως φίλε μου να πεθαίνεις από τα χρέη, από άγχος, από σπασμένη αξιοπρέπεια!
Ας μου πάρουν το σπίτι, το αυτοκίνητο, τα πάντα… αλλά δεν θα πέσω… γιατί αυτός ο κόσμος με χρειάζεται μέχρι την ώρα που ο Θεός αποφασίσει να φύγω! Δεν με χρειάζεται επειδή είμαι κάτι σημαντικό, κάτι πολύτιμο… με χρειάζεται να δώσω μάχες, για να φύγω κ να μείνουν ασφαλή τα παιδιά μου κ τα παιδιά όλου του κόσμου, για να βοηθήσω τη γριούλα να περάσει τον δρόμο, για να δώσω γάλα στην μαμά στη γωνία του δρόμου με το μωρό της αγκαλιά, για να πολεμήσω μέσα στα νοσοκομεία τις αδίστακτες ψυχές που σε πουλάνε κ σε αγοράζουν, για να σηκώσω αυτόν που πέφτει, για να βάζω μια παραπάνω μερίδα στο κολατσιό του παιδιού μου στο σχολείο, μήπως το παιδάκι δίπλα του δεν έχει κολατσιό, για να χαρίζω ρούχα και παπούτσια, για να δώσω μια κουβέρτα στον άνθρωπο στη άκρη του δρόμου που δεν χαίρεται το χιόνι, όσο το χαίρομαι εγώ γιατί παγώνει! Χρειάζομαι σ’ αυτόν τον κόσμο, χρειάζεσαι και συ, και συ και συ! Όλοι μας!
Πέρσι σκεφτόμουν έντονα να φύγω για εξωτερικό, να ζήσω καλύτερα με την οικογένειά μου, να αφήσω πίσω μου την γονατισμένη Ελλάδα μου! Φέτος σκέφτομαι αλλιώς! Είμαι νέα και το αίμα κυλάει πιο γρήγορα, το μυαλό σκέφτεται πιο καθαρά, τα χέρια και τα πόδια μου είναι σε καλή φυσική κατάσταση! Και θέλω να φύγω και να πάω που; Και οι ηλικιωμένοι με την κούραση και τα χρόνια να τους βαραίνουν θα μείνουν πίσω; Μόνοι; Φεύγουν οι νέοι κ κείνοι μένουν να κοιτάνε το κατεστραμμένο τοπίο, χωρίς κουράγιο, χωρίς δύναμη, χωρίς αντοχές να αλλάξουν κάτι! Και οι μεγάλες καρδιές μέσα στα νεανικά σώματα αποχωρούν, αποχωρεί η ελπίδα τους! Έλεγα θα φύγω για να δώσω ένα καλύτερο αύριο στα παιδιά μου, μια φυσιολογική ζωή, αλλά τα δικά μου παιδιά θα ζουν πια με αξιοπρέπεια, ενώ άλλα θα ζουν δυστυχισμένα! Μου φαίνεται σαν ήττα η εγκατάλειψη…
Πονάω που λίγοι πια γύρω μου χαμογελάνε, πονάω που βλέπω παιδικά ματάκια να προσπαθούν να δουν στα μάτια των γονιών τους λίγη ξενοιασιά, πονάω που βλέπω παιδιά με σκισμένα ρούχα στο σχολείο, που βλέπω ηλικιωμένους να κλαίνε επειδή δεν μπορούν να πάρουν ένα παιχνίδι στο εγγονάκι τους!
Βαρέθηκα να ακούω συνέχεια γύρω μου για λεφτά, λεφτά, λεφτά, για σπίτια, εφορίες, τράπεζες, κινητά και ακίνητα… χάνουμε τη ζωή μας και ούτε που το καταλαβαίνουμε! Μέσα σε χρέη, μέσα στο βουνό των λογαριασμών, μέσα στις ουρές της εφορίας και των τραπεζών για διακανονισμούς! Γονείς με τόσο άγχος και θλίψη μέσα τους, ξεχνάνε να παίξουν με τα παιδιά τους, ξεχνάνε να κοιτάξουν βαθιά μέσα στα μάτια τους… δεν φταίνε φυσικά… οπωσδήποτε δεν φταίνε!
Όλα γρήγορα, όλα βιαστικά, όλα μηχανικά, σχεδόν ρομποτικά! Μέσα σε πόλεις, τρέχοντας για το σχολείο των παιδιών, τρέχοντας για την τράπεζα, την εφορία, τρέχοντας για απλήρωτους λογαριασμούς… και κάπου εκεί ξεχάσαμε να ζούμε, να αναπνέουμε φυσιολογικά, χωρίς να κρατάμε την ανάσα μας και να την ξεφυσάμε με αναστεναγμό, ξεχάσαμε να κοιτάζουμε μέσα στα μάτια, αφού είμαστε συνεχώς σκυφτοί και λυγισμένοι, ξεχάσαμε να χαμογελάμε, ξεχάσαμε… και βουλιάζουμε!
Αυτά είχα να πω και άλλα τόσα σίγουρα! Δεν θα αναφέρω το όνομά μου, δεν έχει καμιά σημασία άλλωστε, δεν με νοιάζει αν αυτό το κείμενο θα διαβαστεί και ας είναι κομμάτια της ψυχής μου εδώ μέσα! Θέλω μόνο να έχουμε πίστη, να μαχόμαστε όχι με όπλα, αλλά με την καρδιά μας, με το σθένος της ψυχής μας!
Είμαι μόνο μια μαμά, φοβισμένη για τα παιδιά της και για όλα τα παιδιά, λυγισμένη από τα κλειστά βλέφαρα του μικρού Ηλία και κάθε παιδιού που φεύγει… στεναχωρημένη για τα μάτια της μαμάς του Ηλία που τα βράδια θα κλαίει σιωπηλά μέσα στο σκοτάδι… ένιωσα να κουρελιάζομαι όταν άκουσα την είδηση κ άμα δεν μίλαγα για όσα με βαραίνουν νομίζω η καρδιά μου θα έσπαγε…
Τέλος να πω στην γενναία μαμά Σουζάνα να συνεχίσει να είναι δυνατή και να κάνει κουράγιο, να την βλέπει ο μικρός Ηλίας και να είναι ευτυχισμένος…
Σουζάνα είσαι τυχερή που ήρθε στη ζωή σου το θαυματάκι που λέγεται Ηλίας, είμαι σίγουρη πως σου δίδαξε πολλά, σε έμαθε να κοιτάς τη ζωή αλλιώς! Ήταν ένας ήρωας, ένα λιλιπούτειο ανθρωπάκι που όχι μόνο άλλαξε τη ζωή της οικογένειάς του… άλλαξε ένα κομμάτι του κόσμου αυτού!

Ε.

Ανατύπωση από:  *http://supermomrocks.me/2013/03/01

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ιδού η δολοφονία μιας χώρας!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/09/2012

Πυρηνική βόμβα στο διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα από τον Νίκο Χατζηνικολάου και την εφημερίδα  “Realnews”.

Την ώρα που η συγκυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη ξεσκίζει τους μισθούς και τις συντάξεις των 300 ευρώ, την ώρα που οι ηλικιωμένοι ψαρεύουν σκυμμένοι στους σκουπιδοτενεκέδες την τροφή τους, ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ο περίφημος μπούγκα-μπούγκα Μεϊμαράκης, ο οποίος αρνείται να κλείσει το κανάλι της Βουλής, εμφανίζεται μαζί με τους Λιάπη και Βουλγαράκη να ελέγχεται από τον ΣΔΟΕ για ξέπλυμα 10,2 δις ευρώ από μίζες, μέσω του Ομίλου του Ιωάννη Καρούζου ο οποίος είναι κουμπάρος του.

Την ώρα που οδηγούν τον κόσμο σε απόγνωση η αγωνία του ξιπασμένου πολιτικού συστήματος είναι πως να κρύψει τις μίζες του. Σε λίγο θα προκληθεί τετκτονικός σεισμός με νέες αποκαλύψεις για τα  πολιτικά λαμόγια που μας έφτασαν ως εδώ.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας Real News κατάθεση-φωτιά του κτηματομεσίτηΙωσήφ Λιβανού, εμπλέκει σε σκάνδαλο για ξέπλυμα μαύρου χρήματος τον πρόεδρο της Βουλής Ευάγγελο Μεϊμαράκη και τους δύο κορυφαίους πρώην υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, τον Μιχάλη Λιάπη και τον Γιώργο Βουλγαράκη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι τρεις πολιτικοί φέρονται να συμμετείχαν την περίοδο 2005-2008 σε αγοραπωλησίες σε περιοχές-φιλέτα της Αττικής, τις οποίες αγορές χρησιμοποιούσαν ως βιτρίνα για να καλύψουν μαύρο χρήμα που υπολογίζεται στα 10,2 δισ ευρώ.

Οι αγορές, σύμφωνα με τις καταθέσεις, γίνονταν μέσα από εταιρία realestate του ομίλου του Ιωάννη Καρούζου, ο οποίος είναι κουμπάρος του Ευάγγελου Μεϊμαράκη.

Σύμφωνα με άλλη κατάθεση, του Γιώργου Ζωγραφάκη , ο οποίος είναι πρώην συνεταίρος του Ιωάννη Καρούζου, οι υπουργοί έδιναν τα χρήματα από μίζες στους νομίμους εκπροσώπους του ομίλου και εκείνοι αναλάμβαναν το ξέπλυμα και στη συνέχεια την αποστολή των χρημάτων στο εξωτερικό με προσωρινό προορισμό γειτονική χώρα.

Όταν ο χορός των εκατομμυρίων ολοκληρώθηκε, σύμφωνα πάντα με τις καταθέσεις και τις μηνυτήριες αναφορές, οι εμπλεκόμενοι αποφάσισαν να οδηγήσουν την εταιρία του ομίλου Καρούζου σε πτώχευση για να σβήσουν τα ίχνη τους

Οι συνεργάτες του  “Κουρδιστού Πορτοκαλιού” Ιόλη Πιερίδη και Ian Ford  παρακολουθούν την συγκλονιστική υπόθεση και θα σας ενημερώνουν διαρκώς.

Στο μεταξύ τις τελευταίες ώρες κυκλοφορούν δύο ακόμη ονόματα υπουργών της συγκυβέρνησης Σαμαρά οι οποίοι φυγάδευσαν μαύρο χρήμα στο εξωτερικό. Ο ένας έχει αρχίσει ήδη να τρέμει και ο έτερος, ο οποίος είναι και καψούρης με  sexy  επιστήμονα δεν θα έχει που να κρυφτεί. Όλη αυτή η συμμορία των διεφθαρμένων απαιτεί από τους πολίτες να πληρώσουν με τους μισθούς και τις συντάξεις τους κοντά στα 10 δις για να στηρίξουν την Ελλάδα. Όσα δηλαδή κατηγορούνται από το ΣΔΟΕ ότι ξέπλεναν οι κύριοι Μειμαράκης-Βουλγαράκης και Λιάπης!

Τα γραφεία των Ομπάμα-Μέρκελ-Ολάντ έχουν ενημερωθεί ήδη για την εξέλιξη και θεωρούν πλέον την Ελλάδα χαμένη υπόθεση. Οι συγκλονιστικές εξελίξεις είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν την χώρα σε πρόωρες εκλογές για να αποφευχθεί η αιματοχυσία σε περίπτωση που η συγκυβέρνηση επιχειρήσει να περάσει το πακέτο του θανάτου των φτωχών.

Ανατύπωση από:  http://www.kourdistoportocali.com/articles/14380.htm

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »