Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Καραμανλής’

O Εθνάρχης Καραμανλής που το 1959 στο ΦΕΚ 238/5-11-1959 υπογράφει αποκαλώντας τα Σκόπια Μακεδονία, βούρκωνε το 1992…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/06/2018

O Εθνάρχης Καραμανλής που το 1959 στο ΦΕΚ 238/5-11-1959 υπογράφει αποκαλώντας τα Σκόπια Μακεδονία, το 1992 βούρκωνε… το ΦΕΚ κατεβασμένο από το Εθνικό Τυπογραφείο,  δεν το πίστευα!

………………………………………………………..

………………………………………………………..

Ολόκληρο το ΦΕΚ

1992

 

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Καραμανλής: Η πιο ανόητη λύση.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/08/2016

Καθώς όλοι μιλούν για ένα άρθρο που ζητά να γίνει ο Καραμανλής ανώτατος άρχοντας του Ελληνικού κράτους, να γιατί αυτό είναι κακή ιδέα.

Παίρνει κάθε μήνα τον παχυλό μισθό της Βουλής, κάθεται στα πίσω έδρανα με τα φιλαράκια του, δε μιλάει ποτέ, δεν κάνει ποτέ ερωτήσεις, δε ζητά το λόγο. Δεν κάνει τίποτα, πέρα απ' το να πληρώνεται! (Φωτ.: Menelaos Myrillas / SOOC)

Παίρνει κάθε μήνα τον παχυλό μισθό της Βουλής, κάθεται στα πίσω έδρανα με τα φιλαράκια του, δε μιλάει ποτέ, δεν κάνει ποτέ ερωτήσεις, δε ζητά το λόγο. Δεν κάνει τίποτα, πέρα απ’ το να πληρώνεται! (Φωτογραφία: Menelaos Myrillas / SOOC)

Από τον ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

Μερικές φορές σου έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις. Ο Θανάσης Μαυρίδης έγραψε στο Liberal ένα άρθρο που λέγεται «Η λύση του Κωνσταντίνου Καραμανλή» που έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις.

Κατά τη γνώμη μου, στο άρθρο γράφονται αρκετά σωστά, το συμπέρασμα όμως δεν δικαιολογείται από πουθενά. Μετά από ένα σωρό «ναι μεν αλλά» που θυμίζουν ποδοσφαιρικές ντρίπλες και προσποιήσεις για το ποιος φταίει και πόσο, κι αφού έχουν θολωθεί τα νερά, ρίχνεται η κεραμίδα πως ό,τι έγινε έγινε και τώρα θα μας ενώσει (και κατ’ επέκταση σώσει) όλους ο Καραμανλής. Η ελπίδα έρχεται λοιπόν, μιας και μέσα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα «υπάρχει και μία εν δυνάμει ευκαιρία. Να υπάρξει ένας νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας που θα αναλάβει το έργο να ενώσει τους Έλληνες και να εγγυηθεί την ομαλότητα στους ανώμαλους καιρούς μας», δηλαδή ο Καραμανλής.

Αντιγράφω το σχετικό απόσπασμα:

Πολλά μπορεί κανείς να πει για την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή. Νομίζουμε ότι κάποια στιγμή θα θελήσει κι ο ίδιος να κάνει την αυτοκριτική του. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι μοναδικός υπεύθυνος για το ναυάγιο ήταν εκείνη η κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα μιλάμε για μια αλληλουχία γεγονότων που ξεκίνησαν το 2000 και κορυφώθηκαν το 2010 με τις επιλογές Παπανδρέου. Ακόμη κι έτσι το πλοίο θα μπορούσε να είχε σωθεί αν γινόντουσαν έγκαιρα τα αυτονόητα και είχε επικρατήσει ένα κλίμα συναίνεσης. Αν αντί για τις πλατείες και τους αγανακτισμένους είχαμε ένα new deal μεταξύ των κοινωνικών εταίρων για να βγούμε από την κρίση. Όλοι έχουν την συμμετοχή τους σε αυτό το ναυάγιο.

Να είμαστε, λοιπόν, ειλικρινείς! Η κυβέρνηση Καραμανλή έφταιξε επειδή εκτόξευσε το έλλειμμα στην στρατόσφαιρα. Αλλά και η κυβέρνηση Σημίτη δεν ήταν αγγελικά πλασμένη. Την κρίση δεν την έφεραν τα μνημόνια, όπως θέλουν κάποιοι να βαυκαλίζονται. Από την άλλη πλευρά, οι χειρισμοί της πλευράς Παπανδρέου ήταν κάτι περισσότερο από τραγικοί. Και τέλος οι πλατείες σκότωσαν και τα τελευταία αποθέματα λογικής που υπήρχαν σε αυτή την χώρα. Σήμερα οι αγανακτισμένοι είναι κυβέρνηση και εφαρμόζουν σκληρότερα μνημόνια από εκείνα του Παπανδρέου! Ας μην ψάχνουμε, λοιπόν, έναν και μοναδικό υπεύθυνο για την κρίση…

Τα μειονεκτήματα του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως πρωθυπουργού είναι εκείνα που μετατρέπονται σε πλεονεκτήματα για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο πρωθυπουργός Καραμανλής απέτυχε επειδή πίστευε περισσότερο στις συλλογικότητες απ’ ότι απαιτεί η διακυβέρνηση μιας χώρας. Καλώς ή κακώς, συνέβη. Δεν ξέρουμε αν ο Κωστής Στεφανόπουλος, για παράδειγμα, θα ήταν καλός πρωθυπουργός. Ήταν όμως ένας τέλειος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μπορεί να αποδειχτεί ο καλύτερος Πρόεδρος! Η χώρα χρειάζεται τα καλά του στοιχεία, χρειάζεται μία απόλυτα συναινετική λύση για την επόμενη ημέρα. Θα χρειαστεί να κτίσουμε την χώρα και πάλι από την αρχή. Να γίνει μία νέα αρχή από τα ερείπια. Χρειάζεται, λοιπόν, κι ένα άλλο κλίμα σε σχέση με αυτό που επικρατεί σήμερα.

***

Σήμερα κάποιοι μιλούν για τη «Λύση του Κωνσταντίνου Καραμανλή». Θα ήταν λύση, μόνο για τον ίδιο όμως: Να συνεχίσει να πληρώνεται χωρίς να κάνει πολλά, να τον λατρεύουν ως Ανώτατο Άρχοντα και να παραμείνει διακοσμητικός και τεμπέλης.

Θα ξεκινήσω με το προφανές: Κανείς Έλληνας δεν καίγεται για το ποιος θα είναι ο επόμενος διακοσμητικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Δεν έχει καμία σχέση με τα προβλήματά μας και όποια υποτιθέμενη ενότητα φέρει θα είναι προσωρινή και επίπλαστη – όταν πρέπει να πληρώσεις τα μαλλιοκέφαλά σου και χρωστάς παντού λίγη ψυχική ανάταση ή πρακτική ανακούφιση θα σου φέρει το αν είναι Πρόεδρος ο Καραμανλής ή ο Πικατσού. Σε εποχές που το κράτος λειτουργούσε κάπως και που είχαμε λεφτά, μπορεί να είχαμε την πολυτέλεια να ασχολούμαστε με το αν τον διακοσμητικό Πρόεδρο θα τον ψηφίζει ο λαός και το ποιος θα είναι αυτός. Τώρα απλώς το χρησιμοποιούν κάποιοι για αντιπερισπασμό και για να ξεχνιόμαστε λιγάκι.

Έπειτα: Έχουμε Πρόεδρο, κάποιον εξίσου (αν)ικανο όσο είναι ο Καραμανλής, και η κυβέρνηση έχει πει πως θα τον έχουμε για τα επόμενα 8 χρόνια. Ο Παυλόπουλος είναι γλυκούλης, συμπαθητικούλης, αρεστός και από κάποιους αριστερούς και από κάποιους δεξιούς, στηρίζει τον Μνημονιακό Τσίπρα αλλά κλείνει και το μάτι στους Αντιμνημονιακούς καταγγέλοντας τον Μινώταυρο του Νεοφιλελευθερισμού. Αν ήταν να ενωθούμε και να χορεύουμε ευτυχισμένοι το γαϊτανάκι στους αγρούς θα το είχαμε κάνει ήδη.

Φωτο: Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Φωτογραφία: Konstantinos Tsakalidis / SOOC

«Πολλά μπορεί κανείς να πει για την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή», διαβάζουμε, αλλά προφανώς τίποτα δεν είναι αρκετό για να μας αποτρέψει να τον επιβραβεύσουμε για την διακυβέρνησή του τιμώντας τον με το Ανώτατο Αξίωμα της Ελλάδας.

«Νομίζουμε ότι κάποια στιγμή θα θελήσει κι ο ίδιος να κάνει την αυτοκριτική του».
Κάποτε. Αυτοκριτική. Νομίζετε! Πραγματικά, έχουν περάσει ήδη 7 χρόνια, και ο πιο άβουλος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης που εκτόξευσε το έλλειμμα στην στρατόσφαιρα όχι απλά δεν έκανε ποτέ την αυτοκριτική του, αλλά συνεχίζει χωρίς λόγο να είναι βουλευτής που δεν παρεμβαίνει σε τίποτα. Παίρνει κάθε μήνα τον παχυλό μισθό της Βουλής, κάθεται στα πίσω έδρανα με τα φιλαράκια του, δε μιλάει ποτέ, δεν κάνει ποτέ ερωτήσεις, δε ζητά το λόγο. Δεν κάνει τίποτα, πέρα απ’ το να πληρώνεται!

«Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι μοναδικός υπεύθυνος για το ναυάγιο ήταν εκείνη η κυβέρνηση». Ε, εντάξει τότε! Αφού δεν ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος αλλά απλώς ένας απ’ τους κύριους υπεύθυνους τότε να του δώσουμε και παράσημο. Και την Προεδρία της Δημοκρατίας φυσικά.

«Η κυβέρνηση Καραμανλή έφταιξε επειδή εκτόξευσε το έλλειμμα στην στρατόσφαιρα. Αλλά και η κυβέρνηση Σημίτη δεν ήταν αγγελικά πλασμένη.»
Δηλαδή δεχόμαστε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος έκανε τρομακτική ζημιά στη χώρα, αλλά, έλα μωρέ, κι οι άλλοι δεν ήταν αγγελούδια. Λες και πρέπει να επιλέξουμε για Πρόεδρο μόνο μεταξύ του Καραμανλή που εκτόξευσε το έλλειμμα στη στρατόσφαιρα, και του Σημίτη που δεν ήταν αγγελικά πλασμένος. Ή λες και πρέπει να επιλέξουμε τώρα για κάτι γενικώς.

«Ο πρωθυπουργός Καραμανλής απέτυχε επειδή πίστευε περισσότερο στις συλλογικότητες απ’ ότι απαιτεί η διακυβέρνηση μιας χώρας.» Καταπληκτική δικαιολογία. Αυτό ήταν το μειονέκτημά του λοιπόν, ότι ήταν τόσο καλός και ενωτικός που γι’ αυτό δεν έκανε τίποτα. Μου θυμίζει τις τραγουδιάρες που λένε «Το μεγαλύτερό ελάττωμά μου είναι η ειλικρίνειά μου!».
Αν κάποτε κάνει αυτήν την αυτοκριτική ο Καραμανλής («Το μεγαλύτερό ελάττωμά μου είναι η πίστη μου στις συλλογικότητες») σωθήκαμε.
Όχι δεν απέτυχε γι’ αυτό ο Καραμανλής: αδιαφορούσε, κουράστηκε, φοβόταν, ήθελε να είναι αρεστός, – οτιδήποτε άλλο πάντως εκτός απ’ αυτό που διαβάζουμε στο άρθρο.

«Δεν ξέρουμε αν ο Κωστής Στεφανόπουλος, για παράδειγμα, θα ήταν καλός πρωθυπουργός. Ήταν όμως ένας τέλειος Πρόεδρος της Δημοκρατίας.»
Εδώ έχει ένα άλφα δίκιο. Ένας σοφός, μετριοπαθής ηλικιωμένος πάντα θα είναι καλός Πρόεδρος Δημοκρατίας, κι ας μην είναι καλός ηγέτης. Το θέμα είναι τι μας νοιάζει εμάς τώρα, και πώς θα μας βοηθήσει αυτό.

«Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μπορεί να αποδειχτεί ο καλύτερος Πρόεδρος!» Έτσι, μια ενθουσιώδης εικασία, με θαυμαστικό! Μπορεί να αποδειχτεί ο καλύτερος – μπορεί δηλαδή να αποδειχτεί και ο χειρότερος! Κι ο Κάτμαν μπορεί να αποδειχθεί και τα δύο, και κάτι μου λέει ότι ο Κάτμαν θα είχε περισσότερη όρεξη να βοηθήσει τη χώρα του απ’ τον επονομαζόμενο Βούδα της Ραφήνας.

Η φωτογραφία (Nikos Libertas / SOOC) είναι από τη θυελλώδη συζήτηση στη Βουλή για τις διαπραγματεύσεις τον Απρίλιο του 2015. Όπως πάντα, ο πρώην πρωθυπουργός-νυν εθνικό κεφάλαιο, δε συμμετείχε σε καμία συζήτηση, και απλώς παρέμεινε μακάριος στη γαλαρία, μαζί με την παρέα του

Η φωτογραφία (Nikos Libertas / SOOC) είναι από τη θυελλώδη συζήτηση στη Βουλή για τις διαπραγματεύσεις τον Απρίλιο του 2015. Όπως πάντα, ο πρώην πρωθυπουργός-νυν εθνικό κεφάλαιο, δε συμμετείχε σε καμία συζήτηση, και απλώς παρέμεινε μακάριος στη γαλαρία, μαζί με την παρέα του

Εκκινώντας από μια παρατραβηγμένη εικασία, φτάσαμε σήμερα να μιλούν κάποιοι για τη Λύση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Θα ήταν ίσως μια λύση για τον ίδιο: Να συνεχίσει να πληρώνεται χωρίς να κάνει πολλά, να τον λατρεύουν ως Ανώτατο Άρχοντα και να παραμείνει διακοσμητικός και τεμπέλης.

Βέβαια εδώ ο Τσίπρας πρότεινε τον Παυλόπουλο για Πρόεδρο και όλη η «ριζοσπαστική Αριστερά» τον υπερψήφισε σύσσωμη, αλλά επιμένω πως λύση για μια χώρα που καταστράφηκε (και) εξαιτίας του Καραμανλή, δεν είναι να τον τιμήσουμε κι από πάνω με το ανώτατο αξίωμα.

Αφού η θέση του Προέδρου είναι κυρίως συμβολική, είναι, κατά τη γνώμη μου, εξαιρετικά λάθος ο συμβολισμός επιβράβευσης αυτού του ανθρώπου.

Πηγή:  www.lifo.gr

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Συνέντευξη-σοκ για την κυβέρνηση Καραμανλή: Κατέστρεψαν την οικονομία το 2009 λόγω ανικανότητας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/06/2016

Κόλαφος για την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή είναι η συνέντευξη του αντιπροέδρου της Κομισιόν, Χοακίν Αλμούνια, ο οποίος τοποθετείται στο ζήτημα της ελληνικής οικονομικής.

Μιλώντας στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο κ. Αλμούνια χρησιμοποιεί πολύ σκληρά λόγια για τον Κώστα Καραμανλή κατηγορώντας τον ότι σκεφτόταν τις εκλογές του 2009 και όχι τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, ενώ χαρακτηρίζει την τότε κυβέρνηση ανίκανη. Μας έλεγαν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο σοβαρή και σκέφτονταν τις εκλογές που είχαν μπροστά τους.

«Το 2009 η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά, αλλά όχι μόνο λόγω της ανακρίβειας των στατιστικών, διότι η κυβέρνηση εκείνη τη χρονιά, που ήταν και χρονιά εκλογών, ας μην ξεχνάμε, ήταν απολύτως παθητική» σημειώνει ο πρώην Επίτροπος και προσθέτει «Μας έδωσαν το φθινόπωρο του 2008 έναν προϋπολογισμό που προέβλεπε έλλειμμα για το 2009, 1,8%. Τον πρώτο κιόλας μήνα είχε ξεπεράσει το 3% του ΑΕΠ και τον Απρίλιο το έλλειμμα ήταν πάνω από 5%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας.

Παρουσίασα λοιπόν μία αυστηρότατη εισήγηση στο Eurogroup με προτάσεις για την άμεση δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας. Το Eurogroup υιοθέτησε τις προτάσεις μου, αλλά η ελληνική κυβέρνηση τους επόμενους μήνες δεν έκανε τίποτα. Μας έλεγαν ότι η κατάσταση δεν είναι και τόσο σοβαρή και σκέφτονταν τις εκλογές που είχαν μπροστά τους».

Το πρόβλημα ήταν η καταστροφική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών από την ελληνική κυβέρνηση το 2009, λόγω της ανικανότητας της και της ενασχόλησής της με τις εκλογές

Επισημαίνει, ακόμη, ότι μερικούς μήνες πριν τις εκλογές είχε παρουσιάσει μια έκθεση στο Eurogroup και είχε τονίσει στον τότε υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας «αν δεν υιοθετήσετε άμεσα τις προτάσεις μας, το έλλειμμά σας θα ξεπεράσει το 10%».

«Αλλά πάλι δεν έγινε τίποτα» υπογραμμίζει ο κ. Αλμούνια και συνεχίζει «Μόνο μετά τις εκλογές, ο νέος υπουργός Οικονομικών, στην πρώτη μας συνάντηση, μου είπε «Χοακίν, το έλλειμμα είναι πάνω από 12%. Αυτή είναι η ιστορία. Δεν ήταν στατιστικό το πρόβλημα. Το πρόβλημα ήταν η καταστροφική διαχείριση των δημοσίων οικονομικών από την ελληνική κυβέρνηση το 2009, λόγω της ανικανότητας αυτής της κυβέρνησης και της ενασχόλησής της με τις εκλογές».

Ανατύπωση από:  http://www.zougla.gr/politiki/article/sinentefksi-sok-gia-tin-kivernisi-karamanli-katestrepsan-tin-ikonomia-to-2009-logo-anikanotitas#.V2Q2Ni6HDLc.mailto

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γαργάλατα, 50 χρόνια μετά

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/07/2015

Τις επόμενες μέρες συμπληρώνονται 50 χρόνια από τα Ιουλιανά (15/7/1965), οπότε ξαναδημοσιεύω σήμερα, με αλλαγές και προσθήκες, ένα άρθρο που είχα παρουσιάσει τέτοιον καιρό πριν από 5 χρόνια, για ένα φιλολογικό θέμα με έντονες πολιτικές προεκτάσεις ή για ένα πολιτικό θέμα με έντονες φιλολογικές προεκτάσεις, και ταυτόχρονα για έναν από τους πιο ανθεκτικούς μικρομύθους της νεότερης ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Το κείμενο είναι αρκετά εκτενές,  -αλλά Κυριακή είναι, υπάρχει περισσότερος καιρός για διάβασμα- ενώ βέβαια ζητάω συγνώμη και από τους τακτικούς αναγνώστες που θα έχουν ήδη διαβάσει το κείμενο στην πρώτη του μορφή.

Λέγοντας Αποστασία ή Ιουλιανά εννοούμε βέβαια την περίοδο πολιτικής ανωμαλίας που ακολούθησε την αποπομπή της εκλεγμένης κυβέρνησης Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965· η αποστασία συντελέστηκε σε τρία κύματα και ολοκληρώθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου 1965 όταν ο τρίτος κατά σειρά πρωθυπουργός, ο Στέφανος Στεφανόπουλος, μπόρεσε να συγκεντρώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία 152 βουλευτών· οι δυο πρώτοι αποστάτες πρωθυπουργοί, ο Γ. Αθανασιάδης-Νόβας και ο Ηλίας Τσιριμώκος δεν είχαν καταφέρει να συγκεντρώσουν τον μαγικό αριθμό.

Στις εβδομήντα ταραγμένες μέρες του καλοκαιριού του 1965, οι αποστάτες της Ένωσης Κέντρου έγιναν στόχος αιχμηρής λαϊκής σάτιρας και λοιδορίας, απόλυτα δικαιολογημένης, τόσο κατά τις διαδηλώσεις όσο και από τις εφημερίδες του Κέντρου και της Αριστεράς. Ο πρώτος αποστάτης πρωθυπουργός, ο Γεώργιος  Αθανασιάδης-Νόβας (1893-1987), που ήταν Πρόεδρος της Βουλής πριν αποστατήσει, έμοιαζε ιδανικός για στόχος της σάτιρας: είχε αστείο όνομα που προσφερόταν για ένα σωρό λογοπαίγνια (Καζανόβας, μποσα-νόβα, νοβοκαΐνη κτλ.) και κάμποσες συνήθειες που προσφέρονταν για διακωμώδηση: ήταν ένας ηλικιωμένος αριστοκράτης της επαρχίας, υπερβολικά προσηλωμένος στους τύπους και στο τελετουργικό, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, φορούσε άσπρα κοστούμια και απαραιτήτως παπιγιόν, έγραφε ποιήματα. Όλα αυτά τα περιέλαβαν στο στόχαστρό τους ευθυμογράφοι, επιθεωρησιογράφοι και αυτοσχέδιοι λαϊκοί σατιριστές και τον έκαναν ρεζίλι τον φτωχό τον Νόβα. Και καλά του έκαναν, τότε.

Καλά του έκαναν, αλλά βέβαια η σάτιρα που έγινε στον Νόβα ούτε ήταν πάντα καλόπιστη ούτε στηριζόταν πάντοτε στην αλήθεια. Σαν παράδειγμα του πρώτου, θα αναφέρω ότι θεωρήθηκε ακατάλληλος ο Νόβας για πρωθυπουργός επειδή ήταν ηλικιωμένος· πράγματι, ο Νόβας ήταν 72 ετών, αλλά πέντε χρόνια νεότερος από τον ανατραπέντα Γεώργιο Παπανδρέου. Σαν παράδειγμα του δεύτερου, της σάτιρας που δεν στηριζόταν στην αλήθεια, θα αναφέρω το παρατσούκλι «γαργάλατας», που κόλλησε αξεχώριστα στον φουκαρά τον Νόβα, επειδή τάχα είχε γράψει το δίστιχο

κι ήτανε τα στήθια σου άσπρα σαν τα γάλατα
και μου ’λεγες «γαργάλα τα»

Σήμερα έχει γίνει γνωστό πως το δίστιχο αυτό δεν το έγραψε ο Νόβας, έχει δημοσιευτεί και στις εφημερίδες και το έχουν μάθει αρκετοί. Κι όμως, ο μύθος είναι τόσο εδραιωμένος, που όταν αναφέρει κανείς σε ανθρώπους που έζησαν από κοντά την περίοδο εκείνη, ότι το «γαργάλατα» δεν ήταν του Νόβα, δεν αποκλείεται να τους δείτε να πέσουν από τα σύννεφα και να αντιδράσουν ενοχλημένοι, όπως οι φίλοι του επιστολογράφου του Λευτ. Παπαδόπουλου που βλέπετε εδώ (τα Νέα έχουν κλείσει την πρόσβαση στο αρχείο τους κι έτσι το κείμενο, παρόλο που είναι σχετικά πρόσφατο, του 2004, δεν γκουγκλίζεται). Όπως βλέπετε, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος επιβεβαιώνει, αν και πολύ ξερά, ότι «το έγραψε ο Κώστας Σταματίου στη στήλη Αδιακρισίες των Νέων για να κάνει πλάκα, και η πλάκα πέτυχε. Απόδειξη ότι και σήμερα, περίπου 40 χρόνια από τότε, εξακολουθούμε να μιλάμε γι’ αυτή την ιστορία».

Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά πώς έγινε η πλάκα με το γαργάλατα. Ο Νόβας αναλαμβάνει το βράδυ της 15ης Ιουλίου 1965, αμέσως μόλις ο Γ. Παπανδρέου εξαναγκάζεται σε παραίτηση, πριν καν ακόμα παραιτηθεί εγγράφως! Ο Νόβας ήταν ειδοποιημένος και πήγε αμέσως στα Ανάκτορα, και ορκίστηκε στις 8.55 το βράδυ, μιάμιση ώρα μετά την αποχώρηση Παπανδρέου. Αρχικά η κυβέρνηση είναι… τριμελής, αφού υπουργοί αναλαμβάνουν μόνο δύο, ο Στ. Κωστόπουλος υπουργός Άμυνας και ο Ιω. Τούμπας, Εσωτερικών και Δημοσίας Τάξης. Τη νέα κυβέρνηση ακολουθεί μικρή ομάδα αποστατών βουλευτών υπό τον Κ. Μητσοτάκη, που όλοι τους σχεδόν υπουργοποιούνται τις επόμενες μέρες.

Η εύλογη οργή για την αποστασία εκδηλώθηκε μεταξύ άλλων με τη σάτιρα. Όπως είπαμε, ο Νόβας προσφερόταν για στόχος σάτιρας και αμέσως σχεδόν άρχισε η διακωμώδηση των ποιημάτων του, στην οποία πρωτοπόρο ρόλο έπαιξε ο δημοσιογράφος Κώστας Σταματίου (1929-1991). Ο Σταματίου τότε είχε τη στήλη Αδιακρισίες, στη δεύτερη σελίδα των Νέων· αργότερα θα άφηνε όνομα στη στήλη Ωτοβλεψίες, αλλά και ως κριτικός θεάτρου, κινηματογράφου και βιβλίου, ενώ έκανε και πολύ καλές θεατρικές μεταφράσεις. Στην αρχή, ο Σταματίου δεν ειρωνευόταν καθαυτά τα ποιήματα, αλλά τον ποιητή τους, δηλαδή έβρισκε σε παλιά ποιήματα του Νόβα αναφορές που μπορούσαν να εκληφθούν ειρωνικά στην τρέχουσα κατάσταση. Για παράδειγμα, ένα ποίημα του 1952, με τίτλο «Βυζαντινή οπτασία»:

Ταξίδεψα με μια βασίλισσα
Με την ψυχή του Βυζαντίου μίλησα
Κι αντίλαλος των Κωνσταντίνων μου απεκρίθη
Το «εν τούτω Νίκα» μου χαράχτηκε στα στήθη.

Κακό ποίημα, αν θέλετε τη γνώμη μου, γραμμένο για να γραφτεί, θεμιτός στόχος της κριτικής. Βέβαια, ο Νόβας ή μάλλον ο Γ. Αθάνας, γιατί αυτό ήταν το ποιητικό του ψευδώνυμο, είχε γράψει και καλύτερα, πολύ καλύτερα. Κατά τη γνώμη μου ήταν καλός ελάσσων ποιητής, όχι μεγάλος· αλλά έχει οπωσδήποτε τη θέση του στην ιστορία της ποίησής μας. Το ότι ο Αθάνας έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών ως ποιητής δεν αντανακλά βέβαια την ποιητική του αξία αλλά τις διασυνδέσεις του πολιτικού Νόβα.

Πάντως, ο Αθάνας δεν ήταν ο χειρότερος ποιητής που έγινε μέλος της Ακαδημίας. Πολλά ποιήματά του μου αρέσουν, αλλά δεν τα παραθέτω ολόκληρα για να μη διασπάσω τον ειρμό. Οι Ασάλευτες κυρίες των επαρχιών είναι ένα από τα ποιήματά του που έχουν θέση σε κάθε ανθολογία, ενώ πολλοί θα έχουν τραγουδήσει, μελοποιημένο από τον Γιάννη Σπανό, το Στου τηλεφώνου το κοχύλι (πρώτη εκτέλεση η Πόπη Αστεριάδη) χωρίς να ξέρουν ότι είναι του Αθάνα. Ακόμα περισσότερο, οι στίχοι απο το τραγούδι του Λαυράγκα «Λαλούν τ’ αηδόνια«, που πολλοί νομίζουν ότι είναι παραδοσιακό, στην πραγματικότητα έχουν γραφτεί από τον Αθάνα, κι αυτό θεωρώ ότι είναι ύψιστος έπαινος για τον ποιητή. Άλλωστε, πάρα πολλά του ποιήματα έχουν σαν θέμα την εξιδανικευμένη αγροτική ζωή στα ορεινά χωριά της Ρούμελης, κι είναι γραμμένα σε γλώσσα με ιδιωματικές λέξεις, με θελκτική νεανικήν αφέλεια και όχι χωρίς έναν υπόγειο ερωτισμό. Να ένα χαρακτηριστικό, η «Αρχοντοπούλα στο χορό».

Ο Αθάνας αγαπούσε τις πλούσιες και τολμηρές ρίμες, και του άρεσε πολύ να σκαρώνει στιχάκια για κάθε περίσταση -και περιστάσεις έβρισκε άφθονες στις κουμπαριές και τις συνεστιάσεις της πολιτικής (και πολιτικάντικης) σταδιοδρομίας του, στα εγκαίνια και τις κάθε λογής τελετές. Μετά την αποστασία του, άρχισαν γρήγορα να κυκλοφορούν στις εφημερίδες διάφορα τέτοια δίστιχα που τα είχε σκαρώσει κατά καιρούς ο Αθάνας, ή μάλλον ο Νόβας, ή που υποτίθεται ότι τα είχε σκαρώσει. Για παράδειγμα, στις 19 Ιουλίου, ο Κ. Σταματίου δημοσιεύει στη στήλη του γράμμα αναγνώστη στο οποίο παρουσιάζονται κάμποσα τέτοια πρόχειρα δίστιχα του Νόβα, όπως ένα που το είχε, υποτίθεται, φτιάξει σε επίσημο ταξίδι στο Λονδίνο:

Περάσαμε τον Τάμεση
με όλη μας την άνεση

ή άλλο σε ένα επίσημο γεύμα όπου είχε ομοτράπεζο τον βιομήχανο Τομ Πάππας:

Πανηγυρίζει ο πληθυσμός άπας
διότι συντρώγει μεθ’ ημών ο Τομ Πάππας

Αρκετά γνωστό έγινε κι ένα άλλο που υποτίθεται ότι το είπε πρόποση σε ρωσίδα μπαλαρίνα του Μπολσόι:

Κι επειδή είναι κρύα τα νερά του Βόλγα
πίνω εις υγείαν σας κυρία Όλγα!

Τα είπε ποτέ αυτά ο Νόβας; Δεν τα είπε; Δεν ξέρουμε και δεν έχει σημασία, διότι και να τα είπε, θα ήταν ευφυολογήματα της στιγμής, έμμετρα καλαμπούρια χωρίς καμιάν αξίωση ποιητική. Το διασημότερο πάντως από αυτά τα στιχουργήματα, που μάλλον το είπε, είναι το περίφημο «εργοστάσιο εμφιαλώσεως». Όπως έγραψε πρώτος ο Δ. Ψαθάς στο χρονογράφημά του στα Νέα στις 21.7.1965, κάποτε ο Νόβας παραβρέθηκε με την επίσημη ιδιότητά του στα εγκαίνια του εργοστασίου αυτομάτου εμφιαλώσεως του Καραντάνη, στο Λουτράκι. Ήταν δύσκολο να βρει ομοιοκαταληξία για να τιμήσει το γεγονός, αλλά τελικά τα κατάφερε:

Από την εποχή της Αλώσεως
δεν είδαμε τέτοιο εργοστάσιον εμφιαλώσεως

Ο ίδιος ο Νόβας (απ’ όσο ξέρω) ποτέ δεν το διέψευσε, επομένως μάλλον πρέπει να το είπε πράγματι το στιχάκι αυτό, μεταξύ τυρού και αχλαδίου βεβαίως, στο επίσημο γεύμα μετά τα εγκαίνια. Όπως είπα, το στιχάκι έγινε διάσημο· πολλοί το παράλλαζαν σαρκαστικά τον δεύτερο στίχο, π.χ. «δεν είδαμε τέτοια κυβέρνηση υποδουλώσεως», ενώ ο Μποστ αφιέρωσε ένα σκίτσο του. Ακόμα και πρόσφατα, ο Σ. Καργάκος, που τότε ήταν νέος, τιτλοφόρησε «Εργοστάσιο εμφιαλώσεως» ένα από τα κεφάλαια του κατά τα άλλα ανόητου βιβλίου του για τον Καβάφη (ξέρετε, εκείνο που βγάζει περίπου φασίστα τον ποιητή) με ρητή αναφορά στο συγκεκριμένο δίστιχο.

Για να βάλουμε τα πράγματα στις διαστάσεις τους, στις 21 Ιουλίου επίσης, σε μια ακόμα τεράστια διαδήλωση (γίνονταν σχεδόν καθημερινά διαδηλώσεις το ταραγμένο εκείνο καλοκαίρι) που χτυπήθηκε άγρια από την αστυνομία, σκοτώνεται ο Σωτήρης Πέτρουλας, φοιτητής της ΑΣΟΕΕ.

Τις επόμενες μέρες, συνεχίζεται η πλάκα με τα ποιήματα του Νόβα. Για παράδειγμα, στις 24 Ιουλίου, ο Σταματίου ανθολογεί διάφορα ποιήματα του Νόβα βρίσκοντας στροφές που προσφέρονται για διακωμώδηση, όπως:

Στ’ αυτάκια εγώ θα σου κρεμώ
χνουδάτα κουμπουρέλια
το χνούδι θα σε γαργαλά
και κα-κα-κα τα γέλια

Κουμπουρέλια είναι θαρρώ ο καρπός του πλάτανου. Έχουμε το γαργαλητό, έχουμε το ερωτικό πείραγμα, έχουμε τα γέλια, πλησιάζουμε.

Τη σκυτάλη παίρνει ο Δ. Ψαθάς που αναδημοσιεύει το τετράστιχο με τα κουμπουρέλια, ενώ στις 27 Ιουλίου παρουσιάζει ένα άλλο ποίημα του Αθάνα:

Όχι, δεν σου το εγκρίνω!
Συμβουλή καλή σου δίνω
το ροδάκινο άμα φας
το κουκούτσι να πετάς

Όμως τον βαθύ σου πόθο
που σε κάνει να ζητάς
να γνωρίσεις, τσου και τσου
τα κρυφά του κουκουτσιού

Πρόκειται για δύο μόνο στροφές από ένα «αφελές» ποίημα τριών στροφών του Αθάνα, και μάλιστα με αλλαγμένη τη σειρά (ολόκληρο εδώ). Το «τσου και τσου» έπαιξε κι αυτό αρκετά στις γελοιογραφίες, τις επιθεωρησιακές παρλάτες και τα άλλα χιουμοριστικά της εποχής.

Στο μεταξύ, η κυβέρνηση Νόβα έχει πια συγκροτηθεί και, με βάση το Σύνταγμα οφείλει εντός 15θημέρου να παρουσιαστεί στη Βουλή όπου πρέπει να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης –ενδεχόμενο που φαίνεται εντελώς αδύνατο, αφού ο Παπανδρέου έχει πιστούς περίπου 145 βουλευτές της ΕΚ και υπάρχουν και οι 22 της ΕΔΑ. Στις 29 Ιουλίου λοιπόν, ενώ επίκειται η έναρξη της συζήτησης στη Βουλή, στη στήλη Αδιακρισίες των Νέων δημοσιεύεται, εντός πλαισίου, το εξής κείμενο:

gargalatanΟ συνδυασμός της τολμηρής ρίμας με το σκαμπρόζικο περιεχόμενο θα αποδειχτεί ακαταμάχητος. Το νέο εύρημα πιάνει αμέσως, πετυχαίνοντας ίσως πολύ περισσότερο απ’ όσο το είχε ελπίσει ο εμπνευστής του. Στο μεθεπόμενο φύλλο των Νέων, στις 31 Ιουλίου, και ενώ συνεχίζεται η συζήτηση στη Βουλή, το «γαργάλα τα» έχει την τιμητική του: του αφιερώνει γελοιογραφία ο Φωκίων Δημητριάδης (η τρίτη γελοιογραφία της σελίδας), ενώ ταυτόχρονα στο χρονογράφημά του ο Δ. Ψαθάς εξανίσταται: «Δεν μπορεί ένας χριστιανός που έχει γράψει τα γάλατα και τα γαργάλα τα να γίνει κυβερνήτης μιας χώρας κι ενός ολόκληρου λαού. (Ήξεραν ότι το δίστιχο είναι κατασκευασμένο; Το αγνοώ).

Τις επόμενες μέρες, όσο συνεχίζεται (με αρκετά περιπετειώδη τρόπο) η συζήτηση στη Βουλή, οι εφημερίδες δημοσιεύουν, όχι πια αυθεντικά ή κατασκευασμένα ποιήματα του Νόβα, αλλά δεκάδες παρωδίες αναγνωστών (συχνά επώνυμων) για τον Νόβα. Τελικά στις 4 Αυγούστου η κυβέρνηση Νόβα καταψηφίζεται, με 167 όχι και 131 ναι, αν και ο Νόβας παραμένει έως ότου να βρεθεί ο επόμενος που θα λάβει την εντολή.

Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 28 Ιουλίου, σε ομιλία του σε μεγάλη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, ο κεντροαριστερός Ηλίας Τσιριμώκος, επιφανές στέλεχος της Ένωσης Κέντρου, με συμμετοχή στο ΕΑΜ την εποχή της Αντίστασης, τονίζει ότι «δεν υπάρχουν στας αποθήκας των Ανακτόρων κατεψυγμένοι πρωθυπουργοί και υπουργοί Ευρυδίκης ή Ευαγγελιστρίας ανασυρόμενοι όταν υπάρχει χρεία». Μερικές μέρες αργότερα, ο Τσιριμώκος θα λεκιάσει ανεξίτηλα την ιστορία του και θα αδικήσει κατάφωρα το πνεύμα και την προσωπικότητά του, όταν θα ενδώσει και θα δεχτεί το ρόλο του κατεψυγμένου –αλλά για τον Τσιριμώκο έχουμε γράψει άλλο σημείωμα.

Όμως, ως πρώτος, ο Νόβας δέχτηκε τα περισσότερα πυρά της σάτιρας. Το «γαργάλα τα», που δεν το είχε γράψει, του κόλλησε αξεδιάλυτα και έμελλε να τον συνοδεύει όλους τους επόμενους μήνες, όταν ανέλαβε διάφορα, συνήθως όχι πρωτοκλασάτα, υπουργικά πόστα στις επόμενες κυβερνήσεις των αποστατών. Μάλιστα τον Σεπτέμβριο ανέβηκε και επιθεώρηση στο Θέατρο Βέμπο με τίτλο «Γαργάλατα… γαργάλατα», ενώ στα τελειώματα, όταν πια ξεθύμαινε το δίμηνο (και βάλε) κίνημα αντίστασης στην εκτροπή, βγήκε, δυστυχώς πολύ αργά, και εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα με τίτλο Γαργάλατα και υπότιτλο Οχλοκρατική εφημερίς του πεζοδρομίου, διευθυνόμενη δήθεν από Επιτροπή Ακαδημαϊκών, που έβγαλε τέσσερα φύλλα (ή τουλάχιστον τόσα έχω βρει). Εδώ μπορείτε να δείτε την πρώτη σελίδα του πρώτου φύλλου της (προσοχή, βαρύ αρχείο 5 ΜΒ).

Ο Νόβας διέψευσε ότι είχε γράψει το Γαργάλα τα (αν και δεν έχω δει το ακριβές κείμενο της διάψευσής του) ωστόσο η διαμαρτυρία του δεν ακούστηκε πολύ. (Γενικά, το πρόβλημα των αποστατών ήταν ότι δεν είχαν φιλικές εφημερίδες και επιπλέον είχαν χάσει την εκτίμηση των παλιών τους συντρόφων χωρίς να προλάβουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των νέων τους συμμάχων της ΕΡΕ, οι οποίοι τους υπέβλεπαν και με το παραμικρό τούς έριχναν τρικλοποδιά.) Ψάχνοντας στην Αυγή, βρήκα επιστολή αναγνώστη, στην οποία γίνεται λόγος για τη διάψευση του Νόβα· ο αναγνώστης όμως παραθέτει άλλο τετράστιχο, παρμένο από τη συλλογή «Τραγούδια των βουνών» (σελ. 127), που το θεωρεί «χειρότερο» από το «γαργάλα τα» και που δεν αποκλείεται να χρησίμεψε σαν μοντέλο στον Σταματίου για να φτιάξει το «γαργάλα τα»:

Βώδιασε ο τόπος, βώδιασε του κοριτσιού δροτσίλα!
Με γέλια και με κάκαρα πειράζουν το ’να τ’ άλλο,
τσιμπιώνται, γαργαλίζονται στους κόρφους, στις μασκάλες…
Τα βλέπω, χαρχατεύομαι, γλυκαίνω σαν το σύκο.

Μόνο που αυτό, σε αντίθεση με το γαργάλατα, είναι ποίημα κατά την ταπεινή μου γνώμη, ενώ το Γαργάλατα είναι μια χιουμοριστική κατασκευή -από τον Κώστα Σταματίου, όπως είπαμε.

Πρέπει να σημειώσω ότι ο φίλος μας ο Τζι (κατά κόσμον Γιώργος) στα σχόλια των προηγούμενων «γαργαλικών» άρθρων είχε υποστηρίξει με επιμονή ότι ποστηρίζει ότι έχει διαβάσει το Γαργάλατα σε ποίημα του Αθάνα σε ένα ρουμελιώτικο περιοδικό (ο Αθάνας ήταν από τη Ναύπακτο), αλλά δεν με πείθει· πιστεύω πως θα διάβασε άλλο ποίημα σαν κι αυτό που παρέθεσα παραπάνω.

Τελειώσαμε; Ναι και όχι. Τελειώσαμε με την ιστορία της κατασκευής του «ποιήματος» του Αθάνα από τον Κ. Σταματίου, αλλά υπάρχουν κάποια στοιχεία για την προϊστορία του. Όπως αναλυτικά λέω σε ένα άρθρο του 2012, έχουν βρεθεί δυο παλιότερα στιχουργήματα με την ομοιοκαταληξία γάλατα-γαργάλατα, πριν από το 1965. Εδώ θα παρουσιάσω περιληπτικά τα ευρήματα του παλιότερου εκείνου άρθρου.

Ο πρώτος που αποδεδειγμένα έγραψε δίστιχο με «στήθια σαν τα γάλατα» και με «γαργάλατα» είναι ο Πωλ Νορ, κατά κόσμον Νίκος Νικολαΐδης (1899-1981), ένας από τους μεγαλύτερους ευθυμογράφους του μεσοπολέμου, που έγραφε και μη ευθυμογραφικούς στίχους (με το ψευδώνυμο Νίκος Λαΐδης) και ανήκε στην παρέα των αριστερών και μποέμηδων ποιητών του Μπάγκειου. Ο Πωλ Νορ επί δικτατορίας Μεταξά είχε την τόλμη να δημοσιεύει κάθε μέρα στη Βραδυνή ποιηματάκια που εκ πρώτης όψεως ήταν σαχλά, αλλά έκρυβαν ακροστιχίδα με αντιδικτατορικό σύνθημα, όπως Ζήτω η Δημοκρατία ή Χέσε μέσα στο φασισμό. Κάποια μέρα το 1937 το κατάλαβαν οι λογοκριτές και ο μοίραρχος Κολλάτος ήρθε να τον συλλάβει. Ειδοποιημένος από κάποιον συνάδελφο δημοσιογράφο, ο Πωλ Νορ μπήκε στο βαπόρι και πήγε στην Αμερική, απ’ όπου γύρισε οριστικά μετά το 1975.

Νωρίτερα όμως, το 1933, ο Πωλ Νορ είχε την ιδέα να εκδώσει ένα σατιρικό περιοδικό, την Παπαρούνα, που έβγαλε είκοσι συνολικά τεύχη και που την έχω παρουσιάσει στον παλιό μου ιστότοπο μια και συνεργάτης της ήταν ο Άχθος Αρούρης, ο παππούς μου δηλαδή, με σατιρικά ποιήματα και παρωδίες. Στο όγδοο τεύχος λοιπόν της Παπαρούνας, στη στήλη του (ανύπαρκτου) Πούλου Πουλόπουλου, εμφανίστηκε ένα «απελπισμένο πεζοτράγουδο» με τίτλο «Αγκιναροκούκια στο Ζέφυρο» (το βλέπετε εδώ). Γραμμένο με εξεζητημένο λεξιλόγιο, λίγο από βλάμικο και λίγο από παλαμικό, με τολμηρές σύνθετες λέξεις και χωρίς κανένα νόημα, περιέχει και τους εξής στίχους:

Άειντε λοιπόν και ξάπλωστα τα στήθεια σαν τα γάλατα
και λιγωμένη ανάερα γαργάλα τα, γαργάλα τα,
και τους καϋμούς μου κλάψε τους ανάλατα.

Όταν το 1965 γινόταν η φασαρία με τα Ιουλιανά στην Αθήνα, ο Πωλ Νορ, από τη Νέα Υόρκη όπου ζούσε, τηλεφώνησε στα γραφεία των Νέων στην Αθήνα και τους είπε ότι ο στίχος είναι δικός του, αλλά τους προέτρεψε να το κρατήσουν μυστικό «για να μη χαλάσει η πλάκα». Αργότερα, το 1976, το αποκάλυψε στον Ρένο Αποστολίδη, από τον οποίο το πληροφορήθηκε ο Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος και έγραψε σχετικά στο περιοδικό Πλανόδιον.

Ωστόσο ο Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος προσθέτει τη δεύτερη ανεύρεση της ομοιοκαταληξίας γάλατα-γαργάλατα. Η πατρότητά της ανήκει στον Πέτρο Πικρό, γερό πεζογράφο του μεσοπολέμου, στέλεχος του ΚΚΕ έναν καιρό, ύστερα τροτσκιστή, που τον τελευταίο καιρό τα έργα του επανεκδίδονται και το αξίζουν.

Στο κύκνειο άσμα του, τη Λαμπηδόνα του βυθού, εκδομένο το 1955, δηλαδή έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, ο Πικρός περιγράφει μιαν ερωτική σκηνή, και γράφει:

Ύστερις από την πανδαισία τη μονόχνωτη, αναθυμιότανε τις γλύκες:

Κι ήτανε τα στήθια της
άσπρα σαν τα γάλατα.
Και δείχνοντάς τα μούλεγε…

Τι άλλο να μου πη, μπρος στο καλλίτερο που μπόραγε να γίνη;…
γαργάλα τα! γαργάλα τα…»

Έχουμε λοιπόν ένα δίστιχο που το κατασκεύασε ο Σταματίου το 1965 (και το απέδωσε στον Νόβα), αλλά το είχε χρησιμοποιήσει ο Πικρός το 1955 και παλιότερα ο Πωλ Νορ το 1933. Ο Πικρός ήταν ομότεχνος και συνοδοιπόρος με τον Πωλ Νορ-Νικολαΐδη στον μεσοπόλεμο, δεν είναι καθόλου απίθανο να είχε διαβάσει την Παπαρούνα, πολύ περισσότερο αν η ρίμα του Πωλ Νορ «στήθια γάλατα – γαργάλατα» ήταν, όπως υποψιάζομαι, δημοφιλής στις παρέες της εποχής που σκάρωναν στιχάκια και τραγουδάκια πολύ περισσότερο απ’ ό,τι οι επόμενες γενιές ή η σημερινή. (Μπορεί μάλιστα το δίστιχο να ήταν αδέσποτο και να το μάζεψε ο Πωλ Νορ και να το έβαλε στο στιχούργημά του).

Ο Σταματίου, επίσης, που διάβαζε πολύ, ήταν αρκετά πιθανό να έχει διαβάσει το μυθιστόρημα του Πικρού, αν και λιγότερο πιθανό να έχει δει την εφημερίδα του 1933. Μπορεί βέβαια να έφτασε το δίστιχο στ’ αυτιά του από άλλην οδό, αλλά εξίσου πιθανό είναι να το επινόησε κι ο ίδιος: δεν θέλει δα και ανυπέρβλητο στιχουργικό τάλαντο. Αλλά κι αν συμφωνήσουμε ότι ήταν δάνειο, δεν ξέρουμε αν το πήρε από τον Πικρό ή από την Παπαρούνα του Πωλ Νορ, και δεν θα μάθουμε, εκτός αν το ξέρει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και το πει κάποτε ή αν ο Σταματίου το είχε εκμυστηρευτεί στη σύζυγό του ή στον γιο του.

Σε κάθε περίπτωση όμως, το δίστιχο δεν είναι του Αθάνα, ας μας μείνει τουλάχιστον αυτό.

Για τον πολιτικό Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα δεν τρέφω καμιάν εκτίμηση· ο ποιητής Γιώργος Αθάνας έχει τη θέση του στην ποίησή μας και μερικά ποιήματά του αξίζουν να μείνουν. Τις ταραγμένες μέρες του 1965 τα σκάγια πήραν δίκαια και την ποίηση, αφού είχε προηγουμένως ποδοπατηθεί η δημοκρατική νομιμότητα. Σήμερα μπορούμε να ανασκευάσουμε τον μύθο για τα «γαργάλα τα» χωρίς να αθωώνουμε την πολιτεία του Γ. Αθανασιάδη-Νόβα.

Ανατύπωση από:  https://sarantakos.wordpress.com/2015/07/12/gargalata-3/

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Καταγγελίες-φωτιά για την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 20/06/2015

06_20_20150514160042_img_12441431613890

Τη λίστα των μαρτύρων θα επικαιροποιήσουν σήμερα οι εκπρόσωποι των κομμάτων που συμμετέχουν στην Εξεταστική Επιτροπή για την υπαγωγή της χώρας στο μνημόνιο. Η χθεσινή συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με την κατάθεση του πρώην διευθυντή Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ, Νικ. Στρόμπλου, ο οποίος υποστήριξε τα όσα κατέθεσε νωρίτερα και ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, Νίκος Λογοθέτης.

Ο κ. Στρόμπλος υποστήριξε ότι όλα ήταν προσχεδιασμένα σε ό,τι αφορά τη διόγκωση των ελλειμμάτων επιρρίπτοντας εμπλοκή και προσωπικές ευθύνες στον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου.

Όπως τόνισε, «φαίνεται καθαρά ότι έγινε μια προσπάθεια αλλοίωσης των στοιχείων αφού τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2009 το χρέος ήταν οκτώ δισ. και το τελευταίο τρίμηνο εκτινάχθηκε κατά 10 δισ. ευρώ. Με το ζόρι έπρεπε να επιτευχθεί αυτό το έλλειμμα, μαγειρεύοντας νούμερα», επεσήμανε χαρακτηριστικά.

Ο Ν. Στρόμπλος μίλησε ακόμα για προκλητική ασυλία που είχε απέναντι στους θεσμούς ο κ. Γεωργίου, και πρόσθεσε ότι «προφανώς είχε πολιτική κάλυψη», διαφορετικά, όπως είπε, δεν θα μπορούσε να πάρει αυτές τις αποφάσεις που οδήγησαν σε εκτροχιασμό των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και στο δεύτερο μνημόνιο.

Η επόμενη συνεδρίαση της Επιτροπής προσδιορίστηκε για τα τέλη Ιουνίου.

Ανατύπωση από:  http://www.altsantiri.gr/politika/katangelies-fotia-gia-tin-ipagogi-tis-choras-sto-mnimonio/

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους: Το πόρισμα  (Σύνοψη και κεφάλαια)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/06/2015

Η Προκαταρκτική Έκθεση παρουσιάζει μια πρώτη χαρτογράφηση των κεντρικών προβλημάτων και ζητημάτων του δημόσιου χρέους. Επισημαίνει τις κομβικής σημασίας παρανομίες οι οποίες συνδέθηκαν με τη σύναψη των δανείων, και ανιχνεύει τη νομική θεμελίωση επάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί η μονομερής αναστολή της αποπληρωμής του.

Προκαταρκτική Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους

Σύνοψη

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα, τον Ιούνιο του 2015, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο Μποστ (και άλλοι) και η προεκλογική κινδυνολογία του 1964

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/01/2015

Τις προάλλες, ένας παλιός δημοσιογράφος, στον τοίχο του στο Φέισμπουκ, παραλλήλισε τη σημερινή περίοδο με την προεκλογική περίοδο του 1964,  και συγκεκριμένα θυμήθηκε το παλιό σύνθημα «αυτή η δραχμή είναι δική σου», που ήταν το κεντρικό κινδυνολογικό σύνθημα της ΕΡΕ στις εκλογές του Φεβρουαρίου 1964.

Το ιστολόγιο αγαπάει τον Μποστ, το ίδιο και πολλοί αναγνώστες, και κάθε τόσο παρουσιάζουμε σκίτσα του. Μάλιστα, εδώ και καιρό ανεβάζω σκίτσα του Μποστ που έγιναν πριν από 50 χρόνια με αφορμή σημαντικά γεγονότα της εποχής. Σήμερα θα κάνω μια μικρή παρέκκλιση αφού από τις εκλογές του 1964 έχουν περάσει 51 χρόνια. Με την ευκαιρία, παρουσιάζω  κι άλλες δύο γελοιογραφίες της εποχής.

Στις εκλογές του Φεβρουαρίου 1964, η νίκη του Γεωργίου Παπανδρέου ήταν σίγουρη και το μόνο διακύβευμα ήταν το εύρος της νίκης. Η ΕΡΕ, σε κατάσταση σχεδόν αποσύνθεσης μετά την αποχώρηση του Κ. Καραμανλή από την πολιτική, επέλεξε μια στρατηγική κινδυνολογίας με δύο άξονες, αφενός το Κυπριακό και αφετέρου τη σταθερότητα του εθνικού νομίσματος, της δραχμής.

Τον Ιανουάριο, ισχυροί οικονομικοί παράγοντες είχαν προβεί σε μαζικές αγορές χρυσής λίρας, θέλοντας να παρασύρουν σε πανικό τους απλούς πολίτες και να δημιουργήσουν κύμα απόσυρσης καταθέσεων. Παράλληλα, εμφανίστηκαν φέιγ βολάν με φωτογραφία μιας δραχμής και το σύνθημα «Αυτή η δραχμή είναι δική σου. Μην αφήσεις τον Παπανδρέου να σου την πάρει» ή «Αυτή η δραχμή είναι δική σου. Μην αφήσεις τον Παπανδρέου να την τινάξει στον αέρα». (Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω κάποια φωτογραφία της προκήρυξης, αλλά δεν χωράει αμφιβολία για την ύπαρξή τους διότι έγιναν μηνύσεις και το θέμα απασχόλησε και τη δικαιοσύνη).

Στην πρώτη γελοιογραφία που θα δούμε, ο Μποστ σατιρίζει την διθεματική κινδυνολογία:

mpostproek64a

Η γελοιογραφία δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 26 Ιανουαρίου, δηλαδή τρεις Κυριακές πριν από τις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου.  Ο Κανελλόπουλος με τον σύμμαχό του Σπύρο Μαρκεζίνη (σε εκείνες τις εκλογές η ΕΡΕ είχε συμμαχήσει με το μικρό Κόμμα Προοδευτικών) προσπαθούν να κρατήσουν την ισορροπία τους που κλονίζεται από τις αντιφάσεις της κινδυνολογικής τους εκστρατείας -ενώ κραδαίνουν δύο πλακάτ με τα αντίστοιχα συνθήματα.

Και το μεν Κυπριακό ήταν ένα εντελώς υπαρκτό πρόβλημα, οπότε τα πυρά τα δέχτηκε το άλλο σύνθημα της ΕΡΕ, το «Σώσατε την δραχμήν».

fd-drx

Η γελοιογραφία του Φωκίωνα Δημητριάδη δημοσιεύτηκε στο Βήμα στις 2.2.64 και φυσικά παίζει πάνω στο σύνθημα «Αυτή η δραχμή είναι δική σου, μην αφήσεις τον Παπανδρέου να σου την πάρει». Κι αν οι ολιγάρχες δεξιά όπως κοιτάμε το μπαλκόνι δεν παραπέμπουν σε υπαρκτό πρόσωπο, ο πολιτικός αριστερά που κρατάει ένα μεγεθυμένο ομοίωμα δραχμής είναι ο Παναγής Παπαληγούρας, που διετέλεσε υπουργός, ιδίως οικονομικών υπουργείων, σε κυβερνήσεις Καραμανλή πριν και μετά τη δικτατορία.

kmdrx

Τι να την κάνεις όμως τη δραχμή όταν δεν έχεις φράγκο, θα μπορούσε να πει κανείς. Με αυτό το θέμα ο Μητρόπουλος (Νέα, 22 Ιαν. 1964) παρουσιάζει τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο να περιοδεύει την επαρχία με το σύνθημα «Κινδυνεύει η δραχμή» και να εισπράττει την απάντηση ότι «εμείς με δεκάρες ζούμε».

Συναφής είναι και η γελοιογραφία του Μποστ που βλέπουμε πιο κάτω. Δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 2 Φεβρουαρίου 1964. Σε περιοδεία του στην Κρήτη, ο αρχηγός της ΕΡΕ Παν. Κανελλόπουλος είχε δεχτεί έντονες αποδοκιμασίες και είχε δηλώσει ότι «Η Κρήτη διατελεί υπό δουλείαν και πρέπει να την απελευθερώσομεν» και είχε κάνει λόγο για «στίφη» αντιπάλων του.

Ο Μποστ παρουσιάζει τον Κανελλόπουλο με πλακάτ που γράφει «Σώσατε την δραχμήν». «Σώθηκε (δηλ. εξαντλήθηκε) προ πολλού» απαντούν οι… θηριώδεις Κρητικοί και δείχνουν τις άδειες τους τσέπες. Φυσικά, όλοι έχουν, κατά το στερεότυπο, βράκες, φαρδιά ζωνάρια, μαχαίρες και μουστάκες.

Ο Μποστ εκμεταλλεύεται εδώ πολύ τις ομοηχίες: Κρητών και κριτών, αοιδός και αηδόνι, θείος (θεϊκός) και θείος του Καραμανλή, μια και ο Κανελλόπουλος ήταν πράγματι θείος της Αμαλίας Καραμανλή, της συζύγου του Κωνσταντίνου, ενώ επίσης είχε φήμη δεινού ρήτορα. Το όνομα του πλοίου, Νίκη, συμπίπτει με τον τίτλο της πιο φανατικής φιλικά προσκείμενης στην ΕΡΕ εφημερίδας.

Ο τίτλος «Ουδέν μεμπτόν» παραπέμπει σε ένα γεγονός της προεκλογικής επικαιρότητας: λίγες μέρες νωρίτερα, ο στρατηγός Γεννηματάς, διοικητής του Β’ Σώματος Στρατού (και μετέπειτα αρχηγός ΓΕΣ) είχε δώσει διαταγή για μετακίνηση αξιωματικών, προκαλώντας ανησυχίες. Ο υπηρεσιακός υπουργός Εθνικής Άμυνας είχε απαντήσει ότι η κίνηση αυτή «ουδέν μεμπτόν» είχε.

mpostproek64b

Πέρα από την κινδυνολογία, πολλές άλλες αντιστοιχίες ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις, του 1964 και του 2015, δεν νομίζω πως υπάρχουν. Όσο για την τωρινή κινδυνολογία, νομίζω ότι αντιμετωπίστηκε και με ψυχραιμία και με αρκετό χιούμορ
Aς πούμε, η ομάδα της Ελληνοφρένειας παρώδησε τα τηλεοπτικά σποτ του Σαμαρά και του ΠΑΣΟΚ

Ενώ για τις αφίσες παρωδίας δυσκολεύεται κανείς να διαλέξει, τόσο μεγάλη είναι η ποικιλία.

Δείτε, ας πούμε, μια καταπληκτική παρωδία παλπ εξωφύλλου από τον τοίχο φίλου στο Φέισμπουκ (εδώ το πρωτότυπο, του 1964 κατά σύμπτωση),
Τις εμφυλιοπολεμικές παρωδίες του luben.tv,
Ή τη σελίδα του Εθνοστεντόν στο Φέισμπουκ.

Όπως λέγαμε, ένα γέλιο θα τους θάψει.

Ανατύπωση από:  https://sarantakos.wordpress.com/2015/01/23/mpostelections/

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Εκλογές, Ελλάδα, Ιστορία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νομενκλατούρα και Νεποτισμός στην Ελλάδα της κρίσης και των ανέργων

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/09/2014

ImageΤου Κων. Φράγκου*

Οι Έλληνες πληρώνουν τα λάθη ενός
ολόκληρου πολιτικού συστήματος και
όχι μίας ή δύο κυβερνήσεων
Ζαν-Κλωντ-Γιούνκερ

Ενός πολιτικού συστήματος που, επ’ ουδενί, δείχνει ότι αντιλαμβάνεται το οξύ πρόβλημα και δεν δέχεται ν’ αλλάξει.

Ο Ελληνικός κρατικός μηχανισμός κινείται με βάση δύο κανόνες «αξιοκρατίας» και υπηρέτησης των συμφερόντων της Χώρας.

Ο πρώτος είναι η νομενκλατούρα (nomenclatura) δηλ. τον κατάλογο κομματικών προσώπων, βασικά αθυρμάτων, από τον οποίο επιλέγονται αυτοί που θα καταλάβουν τους θώκους, ανεξαρτήτως προσόντων, ήθους και ικανοτήτων.
Η nomenclatura απετέλεσε και αποτελεί χαρακτηριστικό απολυταρχικών καθεστώτων, κανόνας στη Σοβιετική Ένωση, όπως επίσης στην διεφθαρμένη και ανίκανη πολιτική εξουσία της Ελλάδας. Η βασική αιτία της χρεοκοπία του τόπου.

Ο δεύτερος, χρυσός κανών, είναι η οικογενειοκρατία ή Νεποτισμός (Nepotisme) που ανθεί στην Ελλάδα προκλητικά χωρίς καμία σύγκριση με άλλη Ευρωπαϊκή και … Κεντροαφρικανική χώρα. Η δεύτερη αιτία διάλυσης της χώρας.

Αν ψάξουμε σήμερα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο θα βρούμε τουλάχιστον 50 γόνους οικογενειών που το μοναδικό τους προσόν είναι το όνομα. Οι περισσότεροι είναι μηδέποτε εργασθέντες (όπως πχ. οι τρεις πρωθυπουργοί κ. Κ. Καραμανλής, Γ. Παπανδρέου κ. Αντ. Σαμαράς). Μήπως ένας άλλος «γόνος» ο πολύς κ. Θ. Πάγκαλος έχει εργασθεί ποτέ; Πάντοτε κρατικοδίαιτος.

Ο αείμνηστος ιδρυτής της Δυναστείας των Παπανδρέου Γεώργιος Παπανδρέου ο Α’ , ο επονομαζόμενος, ανεξήγητα, Γέρος της Δημοκρατίας, είχε ονομάσει τους απογόνους «αχθοφόρους μεγάλων ονομάτων» χωρίς να ξέρει τι τον περιμένει οικογενειακά.

Οι προαναφερθέντες τ. Πρωθυπουργοί νομίζω ότι δεν περιλαμβάνονται στον ορισμό γιατί ουδείς των προγόνων τους υπήρξε μεγάλο όνομα. Μιλάμε απλά για επιβήτορες της εξουσίας ζημιώσαντες τη Χώρα τα μάλα. Δεν προσθέτω έτερα.

Απλά αναφέρω και καλώ οποιονδήποτε να με διαψεύσει ότι στην «καθυστερημένη» Τουρκία ΟΥΔΕΙΣ, επαναλαμβάνω ΟΥΔΕΙΣ, από την εποχή του Μεγάλου Κεμάλ υπήρξε κληρονόμος ονόματος. Ο υιός του υπ’ αριθμού 2 του καθεστώτος Ισμέτ Ινόκου πολιτεύτηκε κάπου στη δεκαετία του 50 απέτυχε και αποσύρθηκε. Αν ήταν ένδοξος Έλλην θα είχε διορισθεί πρόεδρος στα ΕΛΤΑ, τα ΕΛΠΕ ή θα διοριζόταν εκπρόσωπος της χώρας στη Διεθνή Τράπεζα, όπως ο Παπουτσής. Ανάμεσα λοιπόν, στις συμπληγάδες πέτρες των αθλίων και ανεπαρκών Νομενκλατουρίων και των οικογενειοκρατών συνθλίβεται η Ελληνική Κοινωνία, οι πολίτες, οι νέοι που προσδοκούν κάποιο αύριο, οι φορολογούμενοι. Οι προνομιούχοι των δύο κατηγοριών συνήθως διαφεύγουν της φορολογίας και επί πλέον, κλέπτουν ασυστόλως το Δημόσιο.

Ο λαός αποκαλείται από τις δύο παραπάνω σπείρες κυρίαρχος, κορυφαίος πολίτης, Λαοθάλασσα, κ.λ.π. προεκλογικά. Μετά αποκαλείται πλέμπα, αποπροσανατολισμένη μάζα, πόπολο, εσμός κ.α. Αν θα είμαστε στη Γαλλία θα μας ονόμαζαν και «φαφούτηδες» όπως αποκάλεσε τους φτωχούς Γάλλους αυτό το πολιτικό πόμολο, τύπου Σημιτάκου, που λέγεται Ολάντ.
Στην Ελλάδα υπάρχει και μια άλλη τάξη του έχει στις ρίζες της στις δύο πρώτες: Τα λαμόγια. Η λέξη αποτελεί ανερχόμενης συχνότητας και άξιας τίτλο ευγενείας.

Οι εθνοσωτήρες
Η πολιτική είναι, απλά, μια
σόουμπιζ για παλιανθρώπους.
Γκορ Βιντάλ

Οι δύο παραπάνω ευγενείς τάξεις υποβοηθούμενες από τα λαμόγια, τους εθνικούς προμηθευτές, τους Βαρόνους των ΜΜΕ και τους εκδότες περιοδικών του… πισινού έδωσαν στον Έλληνα μια ψευδαίσθηση ευημερίας (λόγω δανείων), τρελών γλεντιών στη Μύκονο και αλλαχού και ανάδειξη της αστακομακαρονάδας ως εθνικού, πλέον, φαγητού στη θέση της φακής και της φασολάδας.

Θα περίμενε κανείς πως σήμερα, μετά την φοβερή θύελλα που μας δημιούργησαν οι άθλιοι αυτοί απάτριδες δωσίλογοι με τις ορδές των νομενκλατουρίων και Νεποτιστών θα είχαν κάποια κάμψη. Τώρα που αναμένουν στην ουρά 1,5 εκ. άνεργοι (εκ των οποίων 700.000 νέοι). Αμ δε.
Αυτοί δεν βάζουν μυαλό. Θεωρούν το κράτος τιμάριο, τσιφλίκι της ακόρεστης αρπακτικότητας τους. Αυτό συμβαίνει γιατί εξακολουθούν να μας θεωρούν χαχόλους, μουζίκους αλλά και επωφελούνται της υφιστάμενης ατιμωρησίας που οι ίδιοι έχουν θεσμοθετήσει.
Είναι βέβαιοι ότι ο Έλληνας είναι ένα ον με μνήμη ρηχή, κοντή και διαστρεβλωμένη και δυστυχώς επαληθεύονται. Η πράξη τους δικαιώνει αφού αυτός ο Λαός, των Μουνούχων, όπως τον ονομάζει ο αθάνατος Βάρναλης, δεν τους έχει πάρει ακόμη με τις πέτρες.

Οι αναμένουσες (μωρές παρθένοι) και οι μάγκες
Και όποιος έχει MASTERS ή PHD ας γίνει ερημίτης κι ας σιγοβράζει την περγαμηνή να πίνει το ζουμί της.
(Παράφραση σκωπτικού του Γ. Σουρή)

Αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι απαιτείται η στελέχωση διοίκησης Νοσοκομείων ώστε τα Ιδρύματα αυτά να πάψουν να υπολειτουργούν να ληστεύουν τους πολίτες και να είναι κομματικά άντρα. Ανεζήτησα και βρήκα 102 νέους επιστήμονες με σπουδές στην οργάνωση Νοσοκομείων. Μια χώρα σεβόμενη την αξιοκρατία και τις σημερινές οξείς ανάγκες θα τους καλούσε να υποβάλουν τα «χαρτιά» τους και να επιλέξει τους καλύτερους. Τι έγινε τελικά; Οι θέσεις καταλείφθηκαν από νομενκλατούριους, κνώδαλα, κοθόρνους ή λαμόγια. Το ίδιο συμβαίνει παντού!

Η σημερινή Κυβέρνηση των Αντωνομπένηδων αν είχε συνείδηση της ευθύνης και της τραγικότητας της κατάστασης στην οποία οδήγησαν τη Χώρα τα καταστροφικά κόμματα ΝΔ – ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε αφενός μεν να κόψει με το μαχαίρι κάθε χαριστικό διορισμό και αφετέρου να διορίσει στις θέσεις κλειδιά έντιμα, ικανά και κατάλληλα πρόσωπα ώστε να «τραβήξουν κουπί» να βγει η Χώρα από τις Συμπληγάδες. Αμ δε…

Παράλληλα θα έπρεπε να προσέξει τρεις κρίσιμους κλάδους της Πολιτείας (Ε.Δ. – Αστυνομία – Διπλωματία) από τους οποίους εξαρτάται, επί πολύ, η επιβίωσή της.
Και οι τρεις προαναφερόμενοι κλάδοι δέχθηκαν την λυσσώδη επίθεση των παντελώς ανεπαρκών και ανίκανων Υπουργών Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλου και εν συνεχεία του κ. Στουρνάρα. Ιδιαίτερα ο δεύτερος καίτοι υπήρξε ταγός των Ε.Δ. φέρθηκε εξοργιστικά αρνητικά και άδικα σε στελέχη που είχε διοικήσει. Τους Αξιωματικούς. Ίσως επειδή τον περιφρονούσαν εντελώς ως Υπουργό Άμυνας λόγω της ανεπάρκειας του.

Ο κ. Σαμαράς, ελεγχόμενος από τον ΒΕΝΙ που τον έχει «προσοχή – ημιανάπαυση» αρνείται να εκτελέσει αποφάσεις του ΣτΕ που αποκαθιστούν την άδικη ληστεία των εισοδημάτων τους. Ας έλθω όμως στη δειγματοληψία, γιατί, ήδη μακρυγόρησα.

Περάστε κόσμε, αρπάχτε ότι μπορείτε
(Ένα μικρό δειγματολόγιο)

  • Ο Σεβαστός τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Χρ. Σαρτζετάκης, με την πολυπληθή φρουρά (ποιος τον απειλεί;), λαμβάνει δύο παχυλές συντάξεις και η σύζυγός του (Ανώτατη Υπάλληλος της Ακαδημίας) ακόμη μία. Εν τούτοις τα έσοδα εκρίθηκαν ανεπαρκή και ο νυν σεβαστός Πρόεδρος κ. Παπούλιας ερχόμενος αρωγός διόρισε την κ. Σαρτζετάκη ως μετακλητή υπάλληλο της Προεδρίας και την τοποθέτησε στο Γραφείο του τ. Προέδρου δηλαδή σπίτι της. Εν τω μεταξύ 700.000 άνεργοι νέοι εκλιπαρούν για μια θέση των 500 €…
  • Ο κ. Μολυβιάτης, μεγαλοπαράγων της ΝΔ με υπερήφανη εμφάνιση Συγκλητικού, λαμβάνει 2 συντάξεις. Η σύζυγός του, δεν γνωρίζει. Διόρισε την θυγατέρα του στη Βουλή επί θλιβερού Πετσάλνικου (που αγνόησε το όριο ηλικίας) και τον γιο του στην Ευρωβουλή. Εν τω μεταξύ 700.000 άνεργοι νέοι εκλιπαρούν για μια θέση των 500 €…
  • Ο μεγαλοπαράγων της ΝΔ, τ. Γενικός Γραμματέας του Κόμματος, κ. Λ. Ζαγορίτης μεγαλοσυνταξιούχος διόρισε εαυτόν σε γαλακτοφόρο κρατική θέση και τον υιό του στην Ευρωβουλή. Εν τω μεταξύ 700.000 άνεργοι νέοι εκλιπαρούν για μια θέση των 500 €…
  • Λέγεται ( και δεν ορκίζομαι γιατί δεν δίνονται στοιχεία) ότι στο άνευ καμίας εξουσίας Προεδρικό Μέγαρο υπηρετούν εξαιρετικά υπεράριθμοι υπάλληλοι, πλούσια αμειβόμενοι (οι πλείστοι από την Πασοκική Νομενκλατούρα) πολύ περισσότεροι από αυτούς της εποχής των Γλυγκξμπουργκ! Εν τω μεταξύ 700.000 άνεργοι νέοι εκλιπαρούν για μια θέση των 500 €…

Ερωτώ ποια επαφή ή σχέση έχουν οι παραπάνω με την ελληνική, θλιβερή, πραγματικότητα; Τι γνωρίζουν για τον Ελληνικό Λαό;

  • Ο ανεκδιήγητος τ. Πρόεδρος της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικος (που ο φοβερός Γιωργάκης ήθελε να τον κάνει και Πρωθυπουργό) διόρισε σε μια μέρα 232 πρόσωπα της κομματικής Νομενκλατούρας στη Βουλή με παχυλές αποδοχές. Όλοι υπεράριθμοι και αμφιλεγόμενων προσόντων. Πώς τολμά και εμφανίζεται σήμερα ο κ. Πετσάλνικος; Δεν έπρεπε να λογοδοτεί;
  • Ο φοβερός και επιθετικός πατριώτης κ. Βύρων Πολύδωρας διόρισε ως Υπ. Δημ. Τάξης 8.000 αγροφύλακες σε μια μη υπάρχουσα Αγροφυλακή. Όλοι παιδιά της νομενκλατούρας. Πέραν από τη θυγατέρα του που διόρισε στη Βουλή.
  • Ο… ευπατρίδης Αντιπρόεδρος της Βουλής, μέγας πατριώτης, κ. Ι. Τραγάκης διόρισε 3 μέλη της οικογένειάς του στη Βουλή.
  • Όταν ο κ. Ε. Βενιζέλος διορίσθηκε ως Υπουργός Οικονομικών (όντας Συνταγματολόγος και σύμφωνα με την αρχαία ρήση ΕΚΑΣΤΟΣ ΕΦΩ ΕΤΑΧΘΗ), όπου τα έκανε λίμπα (ανακηρυχθείς ως ο έσχατος ΥΠΟΙΚ της Ευρώπης από τους FINANCIAL TIMES 24-10-11) θα νόμιζε κανείς ότι θα έσπευδε να πλαισιωθεί από οικονομολόγους για να διασωθεί. Αμ δε.. Πρώτα ίδρυσε νέες διευθύνσεις για να βολέψει τους ανθρώπους του (με 5ετή θητεία, να μην τους κουνάει κανείς) και τοποθέτησε ένα άλλον Συνταγματολόγο ως Πρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (θέση που απαιτεί οικονομολόγο με… cohunes) φίλο του, τον κ. Μποτόπουλο. Και αυτός το αποδέχθηκε! Εξουσία, λιμουζίνα, γραμματείς, ταξίδια, μισθός και η βυθιζόμενη Πατρίς ας πάει να κουρεύεται. Το ίδιο έσπευσε να κάνει και με την Γεν. Διεύθυνση Εξοπλισμών! 5ετή θητεία σε κομματικό!
    «Η διαπραγματευτική επαφή Βενιζέλου με την Τρόϊκα μας κόστισε μερικά δις ευρώ ακόμη» σαρκάζουν τα νέα 11-10-11.
  • Λέγεται ότι ένα πιστοποιητικό γέννησης στη Μεσσηνία αξίζει περισσότερα από πέντε PHD. Εκατοντάδες, χιλιάδες Μεσσήνιοι έχουν διορισθεί. Το 80% των υπαλλήλων του Μουσείου της Ακρόπολης! Στην Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) διόρισε ένα Αρχιτέκτονα Μεσσήνιο και ένα δικηγόρο Πρωτοδικείου, Καλαματιανό. Εκεί που οι αντίστοιχοι της τουρκικής ΜΙΤ είναι κορυφαίοι στο είδος τους, εκπαιδευμένοι στο FBI, την M16 και την CIA. Η πατρίδα; Άστη να κουρεύεται!
  • Ο κ. Γ. Παπαθανασίου υπήρξε ο μέγας ολετήρας της Εθνικής Οικονομίας επί Κωνσταντίνου του Εργατικού. Αντί να ανακρίνεται διορίσθηκε Πρόεδρος στα ΕΛΠΕ με 12.000 ευρώ το μήνα! Τουλάχιστον 100 Ελληνόπουλα πεινώντα ειδικοί στα πετρέλαια ψάχνουν για δουλειά…
  • Ο κ. Χρ. Παπουτσής, αποτυχών Υπουργός, επίτροπος κ.λπ. με ελάχιστη γνώση αγγλικής διορίσθηκε στη Διεθνή Τράπεζα, εκπρόσωπος της Χώρας, ωιμέ, ενώ χιλιάδες νέοι επιστήμονες στα Τραπεζικά, πολύγλωσσοι, είναι άνεργοι. 15.000 € μηνιαίως, «ο δικός μας» ενώ ο Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, ο Αρχιστράτηγος, λαμβάνει μόλις το 1/10 του μισθού Παπουτσή και 1/8 του μισθού Παπαθανασίου! Φρίκη!
  • Ο κ. Ηλίας Πλασκοβίτης, νομενκλατούριος του ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση Σημίτη – Παπανδρέουστο ΥΠΟΙΚ μόλις το καράβι βούλιαζε «την έκανε» για την Τράπεζα της Ελλάδος και λαμβάνει κι αυτός 12.000 € μηνιαίως. Χιλιάδες τραπεζιτικά στελέχη είναι άνεργα.
  • Χρ. Χατζηεμμανουήλ Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα – ΟΠΑΠ – Τράπεζα Ελλάδος. Νομενκλατούριος φίλος του Ακάματου.
  • Ο κ. Χρ. Πρωτόπαππας, μεγαλοσυνδικαλιστής και μεγαλοσυνταξιούχος, Επιτελάρχης του Βενιζελο ΠΑΣΟΚ, κι αυτός στην Τράπεζα της Ελλάδος. Μισθός παχυλός…
  • Ας προσθέσω μερικούς άλλους για να τελειώνω μια λίστα…ατελείωτη! Νίκος Ζωΐδης, πρώην Βουλευτής Γενικός Γραμματέας Αιγαίου, Δημ. Λιντζέρης, τ. Βουλευτής Πρόεδρος Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Αγγ. Τόλκας ΕΛΟΤ , Γρηγ. Αποστολάτος (ΟΠΕΚΕΚΕ), Βασίλης Έξαρχος ΕΛΓΑ κα. κα. ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΚΛΕΒΟΥΝ ΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ άνεργους νέους. Και εν τω μεταξύ αυτό το χαοτικό κράτος συνεχίζει να υπολειτουργεί και να αποσυντίθεται. Κλείνω με ένα αφορισμό του αξέχαστου Αρκάδα Νίκου Γκάτσου:
    Έλα της θάλασσας θεριό και
    του πελάγου μπόρα
    το θλιβερό σκουπιδαριό
    να διώξεις από τη Χώρα.
    Αμήν

ΣΗΜ:
1. Ο καλός, κατά τη γνώμη υπουργός κ. Κυρ. Μητσοτάκης δηλώνει στο Βήμα (14-9-14) «Η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν οφείλει μόνο να πολεμάει τον Νεποτισμό αλλά και να δίνει το παράδειγμα» Μας δουλεύετε κ. Μητσοτάκη; Τι λέτε για τα παραπάνω;

  1. Ξένοι παρατηρητές σχολίαζαν χλευαστικά.. πώς είναι δυνατόν ένας υπουργός παντελώς αποτυχών (ως ΥΕΘΑ) κατηγορούμενος και μη απολογούμενος για απώλειες φακέλων κ.α και καθυβρίζων, χυδαία, συναδέλφους του να προάγεται σε πρόεδρο της Βουλής. Τον κ. Ε. Μεϊμαράκη εννοούν. Επίσης πώς ένας Υπουργός χρεοκοπήσας απόλυτα ως ΥΕΘΑ, παντελώς αποτυχών και βλάψας την Χώρα ως ΥΠΟΙΚ και μέγας φατριαστής (Ευάγγελος Βενιζέλος) προάγεται σε Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και ΥΠΕΞ ενώ, ταυτόχρονα, «χορεύει» τον Κο Σαμαρά καλαματιανό; Η αποθέωση της αξιοκρατίας. Αυτοί θα μας σώσουν; Μάταιες ελπίδες ας μην καταδεχτούμε…

*Ο Κων. Φράγκος είναι Υπ/γος ε.α. Αναλυτής Αμυντ. Θεμάτων
Συγγραφέας – DEA Σορβόννης στα Αμυντικά

Ανατύπωση από:  http://www.onalert.gr/stories/nomenklatoura-kai-nepotismos-stin-ellada-tis-krisis

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Αυτοί έκαναν το «χρέος» τους. Είναι ώρα για το δικό μας χρέος!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/07/2014

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ο χρυσούς αιών του ΑντωνοΒαγγελοΓιωργάκη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/05/2014

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »