Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιουλίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Θρησκεία’

Κάθε θρησκεία έχει τα ιερά της και η «Πάπισσα» Άγκελα τα δικά της

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/09/2015

του Δημήτρη Σούλτα «Τα κατά συνθήκη ψεύδη»

Κάθε θρησκεία έχει τα ιερά της κείμενα. Εδώ και κάποιες δεκαετίες το ίδιο συμβαίνει και με τις οικονομικές ενώσεις, οι οποίες ούτως ή άλλως διαθέτουν ιερατείο. Έτσι για το ευρωπαϊκό κατεστημένο οι συνθήκες που έχουν υπογραφεί δεν είναι απλώς ο καταστατικός χάρτης, είναι ιερά κείμενα των οποίων η παραβίαση ισοδυναμεί με ολέθριο αμάρτημα. Οι επιπτώσεις δε από την παραβίαση των συνθηκών περιγράφονται με προβλέψεις ανάλογες μ’ αυτές στην Αποκάλυψη του Ιωάννη.

Όποτε κάποιος από την περιφέρεια τόλμησε να ξεστομίσει έστω μία σκέψη για ενδεχόμενη αλλαγή σε συνθήκες αντιμετωπίστηκε σαν βλάσφημος αιρετικός, ο οποίος περνούσε από Ιερά Εξέταση (eurogroup ή σύνοδος κορυφής λέγεται πλέον) και να δηλώσουν ειλικρινή μεταμέλεια.

Και εκεί που η Ιερά Έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες ένοιωθε σίγουρη ότι κανείς δεν θα διανοηθεί να αμφισβητήσει τις ιερές συνθήκες, με ιερότερες όλων αυτές του Μάαστριχτ, της Λισαβώνας και η Σέγκεν, το σοκ ήρθε από την ίδια την «Πάπισσα» Άγκελα. Η Γερμανία, η πιστότερη των πιστών, το υπόδειγμα τήρησης με θρησκευτική ευλάβεια των κανόνων δηλώνει ότι αναστέλλει την ισχύ της συνθήκης Σέκγεν και αρχίζει και πάλι συνοριακούς ελέγχους.

Αύριο- μεθαύριο η Γερμανία θα μπορούσε, αν δεν τη βολεύουν οι προβλέψεις μιας άλλης συνθήκης, να αναστείλει την ισχύ της. Ουσιαστικά η κίνηση της Γερμανίας είναι και συμβολικό επίπεδο ένα από τα σοβαρότερα πλήγματα στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Πώς να εξηγήσεις ότι ένα από τα κύρια οράματά σου είναι η Ευρώπη των ανοιχτών συνόρων, επαναφέροντας συνοριακούς ελέγχους; «Ειδικές συνθήκες» θα πει κανείς. Ναι, αλλά ειδικές συνθήκες είναι και αυτές που αντιμετωπίζουν οι χώρες της περιφέρειας με την οικονομική κρίση και εκεί το γερμανικό κατεστημένο είναι άκαμπτο: «Οι ευρωπαϊκοί κανόνες είναι μονόδρομος»

Ενδεχομένως πολύ σύντομα αυτή η απόφαση της Γερμανίας να είναι παρελθόν. Να βρουν τα πάντα ξανά τους κανονικούς τους ρυθμούς (αν και είναι αμφίβολο αν μπορούμε πλέον να μιλάμε για κανονικότητα με τόσες χιλιάδες ανθρώπους να αναζητούν ένα ασφαλές μέρος για τους ίδιους και τα παιδιά τους). Αλλά το μήνυμα είναι σαφές. Η Ε.Ε. αγαπά την αλήθεια, αλλά περισσότερο αγαπά και τα ψεύδη των συνθηκών και τα κατά συνθήκη ψεύδη.

Πηγή:  http://www.altsantiri.gr/gnwmes/dimitris-soultas-ta-kata-sinthiki-psevdi/

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νεοφιλελευθερισμός, η θρησκεία των χρήσιμων ηλιθίων.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 03/09/2013

Ο κοινωνικός δαρβινισμός, κοινωνική βάση του φιλελευθερισμού, μας λέει πως ο αξιότερος είναι και αυτός που θα ανελιχθεί κοινωνικά, ενώ όσοι αποτύχουν φέρουν οι ίδιοι αποκλειστικά την ευθύνη, ως ανάξιοι για κάτι παραπάνω. Αυτά βέβαια στη θεωρία και σε ακαδημαϊκά μοντέλα επί χάρτου όπου παίρνεται η υπόθεση εργασίας ότι η κοινωνία φτιάχνεται τώρα: ας φανταστούμε δηλαδή ένα τεράστιο στίβο με δισεκατομμύρια κουλουάρ όπου όλοι μας στηνόμαστε στην ευθεία και μόλις σημάνει ο αφέτης την εκκίνηση, αρχίζουμε να τρέχουμε.

Στις παγιωμένες, τρέχουσες κοινωνικές συνθήκες όμως πως εκφράζεται με πραγματιστικό τρόπο η συγκεκριμένη θεώρηση; Είναι άραγε εξασφαλισμένη η ισοτιμία αναφορικά με τη θέση εκκίνησης στον κοινωνικό στίβο; Τα παιδιά παραδείγματος χάριν ενός εφοπλιστή εκκινούν από την ίδια θέση με τα παιδιά ενός ανέργου; Ένας διαβητικός έφηβος μιας οικογένειας χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη σε σύγκριση με έναν αντίστοιχο νέο μιας εύπορης οικογένειας; Πως διασφαλίζεται ότι το περιβάλλον όπου θα ανταγωνιστούμε για να δείξουμε το μέγεθος της αξίας μας είναι κοινό για όλους, παρέχει ακριβώς τις ίδιες ευκαιρίες εκπαίδευσης, πρόσβασης στην υγεία και βασικής διαβίωσης ώστε το “παιχνίδι” να μην είναι σικέ;

Σε θεωρητικό επίπεδο, εντός των πλαισίων του αστικού πολιτισμού, η απάντηση είναι η φορολογία, και συγκεκριμένα η προοδευτική φορολογία. Αυτοί που κατέχουν περισσότερα, φορολογούνται και περισσότερο, όχι όμως ως ποινή επειδή τα κατάφεραν και πλούτισαν, αλλά ως διασφάλιση πως οι επόμενες γενιές θα έχουν ίσες και ίδιες ευκαιρίες μάθησης και δυνατότητα περίθαλψης ώστε το παιχνίδι να διεξάγεται ισότιμα. Όσοι, μέσω αυτού του συστήματος, επικρατήσουν, αποδειχθούν αξιότεροι και αποκτήσουν περισσότερα, πάλι θα φορολογηθούν παραπάνω ακριβώς για να αναπαράξουν το ίδιο το μοντέλο που μέσω αυτού τους δόθηκε η ευκαιρία να αποδείξουν πραγματικά την αξία τους και να μην “πάρει τη θέση τους” κάποιος άλλος, λιγότερο άξιος, μόνο και μόνο λόγω κληρονομιάς ή/και ονόματος.

Θα ήταν θεμιτό λοιπόν να περιμένει κανείς οι θιασώτες του φιλελευθερισμού όλων των αποχρώσεων να είναι υπέρ της φορολογίας, και συγκεκριμένα της προοδευτικής φορολογίας, ώστε ο ανταγωνισμός που ευαγγελίζονται να διασφαλίζεται. Η παιδεία και η υγεία να αποτελούν δικαιώματα και όχι εμπορεύματα, ώστε όλοι να είναι σε θέση να ανταγωνιστούν για να αποδείξουν την αξία τους με ίσους όρους. Όμως η πραγματικότητα μας διαψεύδει. Οι πιστοί του νεοφιλελευθερισμού όχι μόνο δεν είναι υπέρ, αλλά απορρίπτουν μετά βδελυγμίας κάθε μορφή φορολογίας ονομάζοντάς την μάλιστα “κλοπή. Όχι μόνο δε συνηγορούν υπέρ της εκπαίδευσης και υγείας για όλους αλλά αντίθετα είναι υπέρ της πλήρους ιδιωτικοποίησης τους ώστε  να αποκλείονται εντελώς οι γενιές εκείνες που δεν έτυχε να γεννηθούν σε εύπορες οικογένειες και έτσι η μοίρα τους να είναι εν πολλοίς προδιαγεγραμμένη, όπως στην εποχή της φεουδαρχίας όπου η κοινωνία ήταν αυστηρά δομημένη σε κλειστές κάστες.

Ποιός όμως ο λόγος που υπάρχει αυτή η αντίφαση ανάμεσα στη θεωρία και τη πράξη; Πως γίνεται οι θιασώτες της θεωρίας που θέλει τον ανταγωνισμό ως την αλάθητη μέθοδο βελτιστοποίησης της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας, να τάσσονται υπέρ των “μονοπωλίων” και των “ολιγοπωλίων” στις ευκαιρίες; Η απάντηση για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα πρόσβασης στα εν λόγω “μονοπώλια” είναι προφανής και εύλογη. Για αυτούς όμως που δεν ισχύει κάτι τέτοιο, που ο βιοπορισμός τους βασίζεται αποκλειστικά στην εργατική τους δύναμη, ποια είναι η απάντηση στο ερώτημα γιατί υποστηρίζουν ένα τέτοιο οικονομικό δόγμα που το πιθανότερο είναι να αποκλείσει, αν όχι τους ίδιους σίγουρα τα παιδιά τους, από ίσες ευκαιρίες εκπαίδευσης και ίδιες δυνατότητες περίθαλψης;

Μόνο ο στείρος φονταμενταλισμός, η εθελοτυφλία και η τεράστια άρνηση της πραγματικότητας θα μπορούσε να είναι ο λόγος. Οι νεοφιλελεύθεροι οπαδοί είναι θρησκόληπτοι πιστοί μιας θρησκείας που τους χρησιμοποιεί σαν χρήσιμους ηλιθίους. Η μάζα αυτών των πιστών αδυνατεί να αντιληφθεί το γεγονός πως ζει μέσα σε παγιωμένες καπιταλιστικές κοινωνικές δομές, με την ταξικότητα να διατρέχει κάθετα κάθε κοινωνική έκφανση και δραστηριότητα, από τους θεσμούς μέχρι τον έλεγχο εισιτηρίων σε ένα τρόλεϊ, και σαν γνήσιο ιδεοληπτικό ποίμνιο προσδοκά, με τρόπο ξεκάθαρα μεσσιανικό, πως κάποτε ίσως ένας, το πολύ δύο απ’ αυτούς θα γίνει μεγιστάνας του πλούτου επιβεβαιώνοντας τις προφητείες των αγίων της πίστης του, Χάγιεκ, Μίζες, Φρίντμαν και λοιπών τσαρλατάνων.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Παραθέτω ενδεικτικά μια λίστα αξιολόγησης του ΟΟΣΑ διαφόρων συστημάτων υγείας ανα τον κόσμο.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Έρωτά μου, τοκογλύφε του Κώστα Βαξεβάνη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/01/2012

«Μπράβο καρντάσι, είμαστε οι καλύτεροι»

Τα στερεότυπα στις λέξεις δημιουργούν στερεότυπα στο μυαλό. Η Θεσσαλονίκη, από τη δεκαετία του ‘80, ζει και αναπαύεται σε δύο στερεότυπα: πως είναι ερωτική πόλη και αδικημένη πόλη. Το πρώτο δημιουργήθηκε από τους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου. Αθηναίοι, κυρίως νεογιάπηδες, που ανέβαιναν ως τη Θεσσαλονίκη, έκαναν τις δουλειές τους και στη συνέχεια ξέσφιγγαν τη γραβάτα, τα έσπαγαν στα μπουζούκια, ερωτεύονταν το ταμπεραμέντο του Βορρά και ζούσαν τους εφήμερους έρωτες που τους έκαναν ασφαλείς τα 500 τόσα χιλιόμετρα από την Αθήνα. Τα ερωτικά τραγούδια που γράφτηκαν για τη Θεσσαλονίκη είχαν και αυτά τον ρόλο τους, αλλά ήταν απειροελάχιστος μπροστά στη λύσσα για ζωή που διένυε χιλιόμετρα Εθνικής κι έπαιρνε αεροπλάνα, για να πιστέψει πως ερωτεύεται στη Θεσσαλονίκη και τελικώς Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το ανέκδοτο της ημέρας 24/1/2012

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/01/2012

Η πολύ μικρή ιστορία

Σε ένα λύκειο ο φιλόλογος έβαλε άσκηση στους μαθητές να γράψουν μια πολύ μικρή ιστορία, όσο το δυνατόν μικρότερη, που να περιλαμβάνει τις τρείς παρακάτω έννοιες:

1. Θρησκεία

2. Σεξ

3. Μυστήριο

Το πρώτο βραβείο πήρε μια δεκαεπτάχρονη μαθήτρια που έγραψε:

«Θεέ μου! Είμαι έγκυος! Από ποιόν άραγε;»

Posted in Ανέκδοτα | Με ετικέτα: , , , , , , | 2 Σχόλια »