Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Θεσσαλονίκη’

Πετάξαμε πάνω από την πιο διάσημη καμινάδα της Θεσσαλονίκης. Ποιοι είναι οι διάσημοι «Μύλοι Αλλατίνη» που το 1898 απασχολούσαν 250 εργαζόμενους. Σήμερα είναι κτήριο – φάντασμα (βίντεο drone)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/11/2017

Επί της Γεωργίου Παπανδρέου 42 στην Θεσσαλονίκη, δεσπόζει ένα πενταώροφο επιβλητικό κτήριο με εμφανή σημάδια εγκατάλειψης. Οι άλλοτε φημισμένοι «Μύλοι Αλλατίνη» ήταν ένα σημείο σταθμός για την πόλη, ενώ τώρα δεν θυμίζει σε τίποτα την παλιά του αίγλη.

Το 1854 ο αρχιτέκτονας Βιταλιάνο Ποζέλι σχεδίασε τον πρώτο αλευρόμυλο, γαλλικών συμφερόντων. Το 1883, η οικογένεια Αλλατίνη αγόρασε το μερίδιο των Μοδιάνο και Ντάρμπλεϊ και γίνεται ο κύριος ιδιοκτήτης του συγκροτήματος. Η ιστορία της οικογένειας ξεκινάει το 1802 από το Λιβόρνο της Ιταλίας και συνεχίζεται στη Θεσσαλονίκη με την ίδρυση της «Μοδιάνο και Αλλατίνη».

Το συγκρότημα περιελάμβανε εκτός από τον κεντρικό μύλο, το κτίριο της διοίκησης, την κατοικία του διευθυντή, τις αποθήκες Α και Β, έναν κυλινδρικό μύλο, φούρνους, μηχανουργείο και την τεράστια καμινάδα δίπλα στους φούρνους. Το 1898 ο αλευρόμυλος κάηκε ολοσχερώς και την θέση του πήρε ένα πενταώροφο κτήριο. Εκείνη την εποχή και πριν από την φωτιά, ο μύλος ήταν ο μεγαλύτερος της Ανατολικής Ευρώπης και απασχολούσε 250 εργαζόμενους και παρήγαγε 80.000 οκάδες αλεύρι ημερησίως.

Το 1929 οι Μύλοι Αλλατίνη τροφοδοτούσαν τα αρτοποιεία που έφτιαχναν στη Θεσσαλονίκη 84.000 οκάδες ψωμιού ημερησίως.

Το 1939, ακόμα μια φωτιά προκαλεί ζημιές στο κτίριο το οποίο όμως επαναλειτουργεί. Κατά την διάρκεια της Κατοχής ο μύλος δεν σταματά την λειτουργία του, ενώ το 1950  μια τρίτη πυρκαγιά καταστρέφει σε μεγάλο ποσοστό τον κεντρικό μύλο. Η εταιρεία καταφέρνει να ξαναχτίσει τον μύλο, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν ασφαλισμένος. Την δεκαετία του ’80 το συγκρότημα εγκαταλείπεται οριστικά.

Μέχρι σήμερα το συγκρότημα Αλλατίνη παραμένει άδειο και ανεκμετάλλευτο. Τα κτίρια αξιοσημείωτης αρχιτεκτονικής καταρρέουν και παρά τις μελέτες και τις προτάσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς, δεν έχουν συγκινήσει τις αρχές. Μαζί με την ιστορία χάνεται και η ευκαιρία οι πολίτες να αποκτήσουν ένα χώρο πολιτισμού και αναψυχής.

Παρακολουθήστε το βίντεο drone του συνεργάτη μας Danos με την εντυπωσιακή πτήση επάνω από τους μύλους Αλλατίνη όπως είναι σήμερα.

Ανατύπωση από >>>

 

Advertisements

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«ΘΕΣγάλα» τώρα και παντοπωλεία με τοπικά συνεταιριστικά προϊόντα 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/10/2017

Άρχισε από την Θεσσαλονίκη, η μετατροπή των καταστημάτων «ΘΕΣγάλα» σε μικρές συνεταιριστικές γωνιές που θα πωλούν ελληνικά τρόφιμα τοπικών παραγωγών και τα οποία θα βρίσκονται, σε πρώτη φάση, παραπλεύρως των ήδη υπαρχόντων αυτόματων πωλητών γάλακτος και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων.

Συγκεκριμένα, τα πρώτα «ΘΕΣγάλα συν», όπως είναι το όνομα των ανανεωμένων καταστημάτων παντοπωλείων, ξεκίνησαν τη λειτουργία τους προοδευτικά αυτές τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη, ενώ μέχρι το τέλος Οκτωβρίου θα έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο 14 καταστημάτων, με την νέα μορφή, από τα 17 συνολικά που διαθέτει ο συνεταιρισμός στην πόλη.

Μετά τη δημιουργία του δικτύου «ΘΕΣγάλα συν» στην Θεσσαλονίκη θα ξεκινήσει η διαδικασία έναρξης λειτουργίας των νέων καταστημάτων στη Λάρισα και την Αθήνα. Με την ολοκλήρωση του δικτύου στις τρεις πόλεις, ο «ΘΕΣγάλα» θα διαθέτει συνολικά τουλάχιστον 63 σημεία μέχρι το δεύτερο εξάμηνο του 2018. Ταυτόχρονα υπάρχει πρόβλεψη για δημιουργία και νέων καταστημάτων στην Αθήνα, σε γειτονιές που δεν καλύπτονται σήμερα, με στόχο την επέκταση του δικτύου σε συνολικά 100 καταστήματα πανελλαδικά. Ταυτόχρονα με το άνοιγμα των «ΘΕΣγάλα συν», ο συνεταιρισμός των Θεσσαλών παραγωγών ξεκινάει την υπηρεσία διανομής όλων των προϊόντων κατ’ οίκον» Το θες σπίτι σου» με παραγγελίες είτε τηλεφωνικές είτε ηλεκτρονικές στο νέο «ΘΕΣγάλα e-shop.»

Σε πρώτη φάση τα καταστήματα «ΘΕΣγάλα συν» θα διαθέτουν πάνω από 100 κωδικούς προϊόντων, τα οποία δημιουργήθηκαν με τις προδιαγραφές ποιότητας και ασφάλειας του «ΘΕΣγάλα» από τους παραγωγούς. Οι αυτόματοι πωλητές θα συνεχίσουν να λειτουργούν, όπως και σήμερα, προσφέροντας τα γαλακτοκομικά προϊόντα του Συνεταιρισμού, ο οποίος παράλληλα επεκτείνει το εξελιγμένο σύστημα ελέγχου και διασφάλισης ποιότητας που διαθέτει και στα νέα καταστήματα.

Τα προϊόντα

Τα «ΘΕΣγάλα συν» θα διαθέτουν στους καταναλωτές προϊόντα αρτοποιίας και διαφορετικούς τύπους αλεύρων και ζυμαρικά, με πρώτες ύλες του Συνεταιρισμού Αγροτών Θεσσαλίας «ΘΕΣγη», τυροκομικά προϊόντα και τυριά ΠΟΠ παρασκευασμένα με γάλα του Συνεταιρισμού Αιγοπροβατοτρόφων Ελασσόνας «Γάλα Ελάς», μαρμελάδες και σάλτσες από Έλληνες παραγωγούς, παρθένο ελαιόλαδο από την ομάδα παραγωγών «Μολών Λαβέ» της Λακωνίας, αλλαντικά από βόεια κρέατα των μελών του «ΘΕΣγάλα» κ.ά. «Ο Συνεταιρισμός «ΘΕΣγάλα» περνάει στο επόμενο στάδιο της ανάπτυξής του. Δημιουργούμε ένα νέο δίκτυο καταστημάτων, το «ΘΕΣγάλα συν» και γινόμαστε ουσιαστικά μια “ομπρέλα” διεξόδου στη λιανική πώληση για Έλληνες παραγωγούς και συνεταιρισμούς, οι οποίοι μέσω του δικτύου των καταστημάτων μας μπορούν πια να διαθέσουν τα προϊόντα τους απ’ ευθείας στους καταναλωτές» δήλωσε ο πρόεδρος του Δ.Σ. του «ΘΕΣγάλα» Θανάσης Βακάλης.

Πηγή

 

Posted in Διατροφή, Ελλάδα, Ενημέρωση, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Η πρώτη αεροπειρατεία στον κόσμο έγινε πριν από 69 χρόνια στην Ελλάδα (φωτογραφίες) / Δείτε εδώ και την ταινία «Ο κλοιός» (του Κώστα Κουτσομύτη – 1987)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/09/2017

Ήταν 12 Σεπτεμβρίου του 1948. Ο Εμφύλιος πόλεμος είχε χωρίσει την Ελλάδα στα δύο και πολλοί νέοι αναζητούσαν τρόπο διαφυγής από την χώρα. Αυτή η ανάγκη έγινε τότε αφορμή να διεξαχθεί η πρώτη αεροπειρατεία επιβατικού αεροσκάφους στον κόσμο.

Πόσοι λοιπόν γνωρίζουν πως οι πρώτοι που κατάφεραν να «κλέψουν» αεροπλάνο και να του αλλάξουν πορεία ήταν Έλληνες και συγκεκριμένα Θεσσαλονικείς; Κι όμως.

Έξι μαθητές Γυμνασίου της Θεσσαλονίκης (η προκάλυψη τους ήταν ότι πήγαιναν στην Αθήνα για να δώσουν εξετάσεις) που επέβαιναν σε αεροσκάφος της ΤΑΕ (Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις) το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, μπήκαν στο πιλοτήριο, με σουγιάδες και ένα μπουκάλι γκαζόζας και ζήτησαν την προσγείωση του σκάφους αντί στο Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, στο Βελιγράδι. Ο κυβερνήτης του σκάφους, Αθανάσιος Ηγουμενάκης προσπάθησε να παραπλανήσει τους αεροπειρατές, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Μη έχοντας καύσιμα για μια τέτοια πτήση, το αεροπλάνο προσγειώθηκε τελικά 60 χλμ. έξω από τα Σκόπια και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Μπούργκα. Από εκεί οι έξι νεαροί πήγαν στην Γιουγκοσλαβία, όπου η στάση των αρχών ήταν απέναντι τους από επιφυλακτική έως εχθρική, αφού ήταν οι παραμονές της οριστικής ρήξης ΚΚΕ-Τίτο, ενώ απ’ τον Ιούνιο είχε προηγηθεί η ρήξη Τίτο-Στάλιν. Στόχος των νεαρών ήταν να ενταχθούν στο ΔΣΕ.

Οι δράστες της πρωτοφανούς για τα τότε δεδομένα πράξης, που προκάλεσε αίσθηση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, ήταν οι αδελφοί Αλέξανδρος και Χαράλαμπος Κουφοδάκης (21 και 23 ετών αντίστοιχα), ο Αχιλλέας Κελτιμλίδης (19 ετών), Ο Γεώργιος Κέλας (17 ετών) ο Σπύρος Χειλμιάδης (19 ετών) και ο Αντώνιος Βογιάζος (18 ετών), όλοι τους παιδιά αστικών οικογενειών της Θεσσαλονίκης.

Μετά την αποβίβαση των έξι αεροπειρατών, οι χειριστές κατόρθωσαν να απογειώσουν το αεροπλάνο και να φτάσουν στη Θεσσαλονίκη γύρω στις 5 το απόγευμα, 4 ώρες και 27 λεπτά μετά την αναχώρησή του από την Αθήνα.

Οι έξι αεροπειρατές δικάσθηκαν ερήμην από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης και καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Δύο από αυτούς, ο Σπύρος Χελμιάδης και ο Αχιλλέας Κετιμλίδης επέστρεψαν παράνομα στην Ελλάδα και σκοτώθηκαν σε μάχες του Εμφυλίου Πολέμου. Οι υπόλοιποι τέσσερις έζησαν για πολλά χρόνια σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Ο πιο γνωστός απ’ όλους είναι ο Αντώνης Βογιάζος (που ήταν και ο εμπνευστής της αεροπειρατείας), ο οποίος σπούδασε σκηνοθεσία στη Σοβιετική Ένωση και μετά τη μεταπολίτευση, όταν επαναπατρίσθηκε, είχε σημαντικές τηλεοπτικές επιτυχίες στο ενεργητικό του, ενώ ήταν και μεταφραστής του έργου του Λένιν στα ελληνικά.

Εκτός όμως από τους αεροπειρατές δικάσθηκαν και καταδικάσθηκαν οι οικογένειες τους. Μάλιστα ο αδερφός του ενός δράστη γεννήθηκε στη φυλακή, καθώς η μητέρα τους καταδικάστηκε σε φυλάκιση λόγω της υπόθεσης της αεροπειρατείας, ενώ ήταν έγκυος.

Η αεροπειρατεία ήταν ουσιαστικά μέχρι τότε μία άγνωστη έννοια, αφού το μόνο καταγεγραμμένο γεγονός μέχρι τότε α αφορούσε ένα εμπορικό αεροσκάφος το 1931, μία αεροπειρατεία μάλιστα που δεν είχε «ευτυχή κατάληξη» για τους αεροπειρατές.

Η αεροπειρατεία του 1948 έγινε Ελληνική ταινία από τον Κώστα Κουτσομύτη το 1987, με τίτλο «Ο Κλοιός». Δείτε την ολόκληρη παρακάτω

ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

Πηγή

Ο κλοιός (του Κώστα Κουτσομύτη – 1987)

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια »

Έγχρωμες εικόνες της Θεσσαλονίκης του 1913 (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/09/2017

Την άνοιξη του 1913, οι φωτογράφοι του Άλμπερτ Καν κατέφτασαν σε μια πολυπολιτισμική πόλη σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας της. Η Θεσσαλονίκη δεν αποτελούσε πλέον τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία κατέρρεε στα Βαλκάνια…

Το παραπάνω τμήμα ντοκιμαντέρ του BBC παρουσιάζει τις πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν ποτέ στη Νύμφη του Θερμαϊκού. Πρώιμες έγχρωμες φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης κατά την αυγή του 20ου αιώνα.

Πηγή του αποσπάσματος είναι το ντοκιμαντέρ του BBC: «Edwardians in Colour: The Wonderful World of Albert Kahn – Episode 3: Europe on the Brink»

Επίσης μπορείτε να επισκεφτείτε τη μεγαλύτερη συλλογή με παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης στο Facebook: http://www.facebook.com/groups/oldthe…

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Διήμερο φεστιβάλ μπύρας στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 26/08/2017

Μπυροκατάνυξη  επί διήμερο,  διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, στον προαύλιο χώρο του νέου δημαρχιακού μεγάρου. Στόχος η ανάδειξη των ελληνικών μικροζυθοποιείων τα οποία τα τελευταία χρόνια δημιουργούν εκλεκτές μπίρες.

«Είναι καιρός πλέον να γνωρίσει ο κόσμος την εξαιρετική προσπάθεια που γίνεται στο χώρο της ελληνικής ζυθοποιίας και της craft μπύρας ανά τον κόσμο γενικότερα, να γευθεί, να απολαύσει και να αγκαλιάσει τα ζυθοποιήματά της, γιατί πραγματικά το αξίζουν» αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της διοργανώτριας ομάδας.

Στο πρώτο  θα ζωντανέψει ένα «γευστικό» χωριό με εκατοντάδες είδη μπίρας, διαφορετικές κουζίνες, workshops κουλτούρας, μαγειρικής & coctailing με βάση την μπίρα, μουσική από DJs και συγκροτήματα της πόλης. Μια γιορτή γεύσεων και πολιτισμού, με ελεύθερη είσοδο για όλο τον κόσμο το Σάββατο 2 και την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου.

Πηγή: ΑΠΕ –ΜΠΕ

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Διασκέδαση, Διατροφή, Ενημέρωση, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Θεσσαλονίκη 2017: ένας αιώνας από τη μεγάλη πυρκαγιά (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/08/2017

Στην ταινία «Θεσσαλονίκη 2017: ένας αιώνας από τη μεγάλη πυρκαγιά» ο Αθανάσιος Ευθύμιος Νικόπουλος, μέλος της διαχειριστικής ομάδας του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης», αφηγείται τα γεγονότα της πυρκαγιάς του 1917 στη Θεσσαλονίκη και επιχειρεί μια αποτίμηση των αλλαγών που έγιναν στην πόλη από τότε έως σήμερα. Επιπλέον, παρουσιάζει τις προσπάθειες που κάνει η ομάδα του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης» να διατηρηθούν οι μνήμες της πόλης, μέσα από τη συλλογή και προβολή τεκμηρίων για τα χαμένα κτίρια, τους δρόμους της και την ιστορία των διαφόρων κοινοτήτων που έζησαν εδώ.

Η ταινία ολοκληρώθηκε στα πλαίσια του μαθήματος Παραγωγή, διδάσκουσα Δέσποινα Μουζάκη, Τμήμα Κινηματογράφου, Σχολή Καλών Τεχνών, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2017

Σκηνοθεσία: Τζίνα Γεωργιάδου
Κάμερα: Τζίνα Γεωργιάδου, Άρης Γαληνός, Στέλλα Δέλλιου, Έλλη Δέλλιου
Μοντάζ: Τζίνα Γεωργιάδου, Ίλμα Τυρμπετάρι
Παραγωγή: Άρης Γαληνός, Τζίνα Γεωργιάδου
Επικοινωνία | elisag@otenet.gr
Ευχαριστούμε τους διαχειριστές της ομάδας του Facebook «Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης» και ιδιαίτερα τον κ. Αθανάσιο Ευθύμιο Νικόπουλο και τη Γιώτα Ησαϊάδου
Ευχαριστούμε τη Φωτοομάδα για την παραχώρηση των πλάνων από drone

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Τέχνη, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Πώς λέγονταν παλιά οι περιοχές της Θεσσαλονίκης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/07/2017

Ξέρατε ότι ο Εύοσμος λεγόταν Κουκλουτζάς, το Πανόραμα είχε το όνομα Αρσακλί και η Πυλαία… ήταν η Καμπτζήδα; Ιδού τα παλιά ονόματα των συνοικιών της Θεσσαλονίκης.

Ποιος είναι ο «Κουκλουτζάς» και ποιο σημερινό πλούσιο προάστιο αποκαλούταν Αρσακλί; Ποια συνοικία λεγόταν Καπουτζήδα και πού βρισκόταν η Μπάρα – ή αλλιώς η… Τρούμπα της Θεσσαλονίκης; Ακολουθήστε μας σε ένα ταξίδι στον χρόνο για να ανακαλύψετε τα παλιά ονόματα των συνοικιών της Θεσσαλονίκης.

Κουκλουτζάς
Όταν οι μικρασιάτες πρόσφυγες έφτασαν στην Θεσσαλονίκη το 1922, εκείνοι οι οποίοι είχαν έρθει από την συνοικία Κουκλουτζάς της Σμύρνης, εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή βορειοδυτικά της πόλης, που ονόμασαν «Νέο Κουκλουτζά». Η λέξη σημαίνει «εύοσμον άνθος», γι’ αυτό και το 1955 η περιοχή μετονομάστηκε «Εύοσμος», όπως είναι γνωστή ως σήμερα.

Αρσακλί
«Αρσακλί» ή «Ακσακλί» αποκαλούταν το Πανόραμα όσο κατοικούταν από μουσουλμάνους, τον 18ο αιώνα. Υπαγόταν στο «ναχιγιέ» της Καλαμαριάς, μέχρι που το 1914, μικρασιάτες πρόσφυγες ίδρυσαν νέο χωριό, ενώ η νέα του ονομασία δόθηκε μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Καπουτζήδα ή Καμπτζήδα
Η παραπάνω λέξη σημαίνει «καστροφύλακες». Έτσι ονομαζόταν από τα βυζαντινά χρόνια ως το 1927 η Πυλαία, ο παραδοσιακός οικισμός που ακόμη και με το νέο του όνομα θυμίζει στην Θεσσαλονίκη ότι οι κάτοικοί του φυλούν τις πύλες της πόλης. Η αρχαία ονομασία της Πυλαίας ήταν «Στρέψα».

Φραγκομαχαλάς
Η γειτονιά δίπλα στα Άνω Λαδάδικα που, μετά από μια μικρή «παραλλαγή», σήμερα αποκαλείται «Φράγκων», «βαφτίστηκε» εξαιτίας των ευρωπαίων κατοίκων που συγκεντρώθηκαν στη γειτονιά τον 19ο αιώνα για να ζήσουν. Γι’ αυτό και δεσπόζει εδώ ο καθολικός ναός της Αμώμου Συλλήψεως, η λεγόμενη Φραγκοκκλησιά.

Τσερέμπουλον
Έτσι ονομαζόταν το βυζαντινό λιμάνι της πόλης, που βρισκόταν εκεί όπου σήμερα συναντάμε την περιοχή των Δικαστηρίων και τα Λαδάδικα.

Ρετζίκι
Σήμερα επίσημα η περιοχή ονομάζεται «Πεύκα Θεσσαλονίκης» αλλά επιζεί ακόμα το παλιό της όνομα, το Ρετζίκι. Προέρχεται από το τουρκικό τοπωνύμιο Urendjick, που σημαίνει «Μικρός Παράδεισος». Το 1914 εμφανίστηκαν εδώ οι πρώτες οικογένειες προσφύγων, που αυξήθηκαν σημαντικά την επόμενη δεκαετία.

Καράισιν
Μέχρι το 1913, εδώ κατοικούσαν κυρίως οικογένειες βλάχων κτηνοτρόφων, που αποκαλούσαν την περιοχή Καράισιν. Μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1917 στην Θεσσαλονίκη, το Υπουργείο Πρόνοιας έχτισε εδώ καταυλισμό για τους πυροπαθείς Εβραίους, ενώ δύο χρόνια αργότερα άρχισε η άφιξη προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Σταδιακά, ως το 1929, ο οικισμός μετονομάστηκε σε Πολίχνη (μικρή πόλη) και συνδέθηκε με τον Κουκλουτζά και αργότερα με τη Σταυρούπολη.

Λεμπέτ
Τον Σεπτέμβριο του 1934, με αφορμή τα εγκαίνια των πρώτων σπιτιών που κατασκεύασε η Πρόνοια, και με ταυτόχρονη ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ο υπουργός Εποικισμού μετονόμασε τον οικισμό Λεμπέτ σε Σταυρούπολη. Το αρχικό όνομα οφείλεται στο τζαμί του Λεμπέτ που χτίστηκε το 1903 στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά από τον βαλή της Θεσσαλονίκης, Χασάν Φεχμί πασά προς τιμή της συζύγου του.

Μπάρα
Η «Τρούμπα» της Θεσσαλονίκης, η διαβόητη γειτονιά με τα πορνεία, βρισκόταν στην σημερινή περιοχή του Βαρδάρη – συγκεκριμένα στην περιοχή δυτικά της πλατείας Βαρδαρίου και μέχρι τον σημερινό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Άκμασε στις αρχές του 20ου αιώνα και «εξαφανίστηκε» μέχρι τα μισά του, οπότε και εγκαταλείφθηκαν τα ισόγεια καμαράκια και οι παράγκες, που χρησιμοποιούνταν ως «ναοί» του πληρωμένου έρωτα.

Κρυονέρι – Δαούτ Μπαλή
Οι Πόντιοι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Κρυονέρι της Θεσσαλονίκης, και κοντά στους οικισμούς που τότε ονομάζονταν Δαούτ Μπαλή και Ακ Μπουνάρ (Παλαιόκαστρο και Ασπρόβρυση), έκαναν πολλές συνελεύσεις για να αποφασίσουν το όνομα της νέας πόλης τους. Κάθε ομάδα όμως, ήθελε να δώσει το όνομα του παλιού της χωριού στον Πόντο. Η συμβιβαστική άποψη ήταν να δοθεί στην πόλη το όνομα Ωραιόκαστρο, εις ανάμνηση ενός όμορφου κάστρου που βρισκόταν στον Πόντο, όχι σε κάποιο συγκεκριμένο χωριό αλλά ανάμεσά τους. Έτσι κι έγινε…

Σέδες
Έτσι ονομαζόταν η Θέρμη κατά τους παλαιοχριστιανικούς και βυζαντινούς χρόνους. Τότε, ήταν πλούσια αγροτική περιοχή όπου εγκαταστάθηκαν τα μετόχια των αυτοκρατορικών μονών. Στη συνέχεια την περιοχή κατέλαβαν οι Οθωμανοί και την μετονόμασαν σε «τσιφλίκι Σέδες», ενώ μετά την απελευθέρωση, το 1918, ιδρύθηκε η κοινότητα της Θέρμης. Το νέο όνομα οφείλεται σε αρχαία πόλη που είχε αναπτυχθεί στην αρχαιότητα, εκείνη η πόλη που σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, έδωσε το όνομά της στον Θερμαϊκό κόλπο.

Κασκάρκα ονομαζόταν το Καλοχώρι.

Ίγγλις ονομαζόταν η Ν. Αγχίαλος.

Αράπλι ονομαζόταν η Ν. Μαγνησία.

Ντουντουλάρ ονομαζόταν τα Διαβατά.

Χαρμάνκιοϊ ονομαζόταν το Ελευθέριο.

Ακόμα

Πηγή

Posted in Ελλάδα, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Θεσσαλονίκη 2017: Καραβάκια στον Θερμαϊκό για Περαία και Νέους Επιβάτες – Οι τιμές και οι ώρες αναχώρησης!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/06/2017

Όχι ένα, αλλά δυο καραβάκια, αρμενίζουν, από το Σάββατο 10 Ιουνίου, στο Θερμαϊκό κόλπο, συνδέοντας τη Θεσσαλονίκη με τις κοντινές της παραλίες!

Με μότο «Κάθε Μέρα Θάλασσα», τα «Karavakia Thessaloniki Waterbus» με τον «Κωνσταντή» που ξεκινάει τα δρομολόγιά του σήμερα και τον «Άγιο Γεώργιο», σας ταξιδεύουν καθημερινά με 20 συνολικά δρομολόγια από/προς τη Θεσσαλονίκη στις κοντινές, και βραβευμένες, με τη «Γαλάζια Σημαία» παραλίες, της Περαίας και των Νέων Επιβατών.

Τα «KaravakiaThessalonikiWaterbus» έχοντας αφετηρία τους το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, και κάνοντας στάση στο Λευκό Πύργο, προσεγγίζουν καθημερινά την Περαία και τους Νέους Επιβάτες, σε λιγότερο από μία ώρα.

Αντίστοιχα, η αναχώρηση από τους Νέους Επιβάτες και την Περαία, μεταφέρουν το επιβατικό κοινό στη Θεσσαλονίκη, άνετα και ευχάριστα, σε 50 λεπτά της ώρας.

Τα δρομολόγια με τον «Κωνσταντή» και τον «Άγιο Γεώργιο»  είναι καθημερινά.

Συγκεκριμένα, από Θεσσαλονίκη, οι ώρες αναχώρησης είναι 10.00, 11.00, 12.30, 14.00, 15.30, 17.00,18.00, 19.30, 20.30, 21.30.

Από Νέους Επιβάτες και Περαία, οι ώρες αναχώρησης είναι 09.30, 11.00, 12.30, 13.30, 15.00, 17.00, 18.00, 19.30, 20.30 και 21.30.

Το εισιτήριο κοστίζει 3,50 ευρώ το άτομο, ανά διαδρομή, και το μειωμένο 2,50 ευρώ/διαδρομή.

Ο χρόνος της διαδρομής υπολογίζεται σε 50 λεπτά της ώρας.

Σχετικά με τα «Karavakia Thessaloniki Waterbus»

Η κοινοπραξία «KaravakiaThessalonikiWaterbus» αποτελείται από μια ομάδα επιχειρηματιών της Θεσσαλονίκης.

Τα δρομολόγια πραγματοποιούνται από Ιούνιο έως και Σεπτέμβριο.

Σ’ ότι αφορά τα χαρακτηριστικά των πλοίων, ο πλήρως ανακαινισμένος «Κωνσταντής» έχει μήκος 24 μέτρα, και χωρητικότητα 180 επιβάτες.

Διαθέτει εσωτερικό σαλόνι, αναπαυτικά καθίσματα, κλιματισμό και τηλεοράσεις. Για τα παιδιά, υπάρχει ειδική αίθουσα όπου προβάλλονται κινούμενα σχέδια ενώ υπάρχει και ειδικός χώρος θηλασμού.

Λειτουργεί μπαρ σερβίροντας καφέ, αναψυκτικά, χυμούς, αλκοόλ, κρύα και ζεστά σνακ.

Ο «Άγιος Γεώργιος» με μήκος 18 μέτρα έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει 100 επιβάτες. Είναι ένα αξιόπλοο, καλοτάξιδο, παραδοσιακό σκαρί που διαθέτει δύο μηχανές General Motors Marine. Στο άνετο σαλόνι του με τον κλιματισμό, μπορείτε να απολαύσετε ροφήματα και σνακ, από τα αυτόματα μηχανήματα πώλησης.

Και τα δυο καραβάκια διαθέτουν τουαλέτες ενώ επιτρέπονται τα κατοικίδια ζώα (με λουρί) καθώς και τα ποδήλατα.

Για περισσότερες πληροφορίες, απευθύνεστε στην ιστοσελίδα http://www.karavakia.com και στο Facebook «Karavakia».

Πηγή:  http://www.typosthes.gr/topika/article/132335/thessaloniki-vgike-sto-thermaiko-kai-to-karavaki-konstadis–oi-times-kai-oi-ores-/

Posted in Διασκέδαση, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Καραμπουρνάκι Θεσσαλονίκης, ένας τόπος μαρτυρίου για τους Πόντιους

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/06/2017

πλαζ

Παναγιώτα Ιωακειμίδου

Όταν έφταναν στην Ελλάδα τα ανθρώπινα ράκη των ταλαιπωρημένων Ποντίων, τους περίμενε η κόλαση των λοιμοκαθαρτηρίων. Τα λοιμοκαθαρτήρια από όπου πέρασαν ήταν το ένα στην Κωνσταντινούπολη, το περίφημο Σελιμιέ, και τα άλλα στην Ελλάδα: Άγιος Γεώργιος στη Σαλαμίνα, Μακρόνησος και Καραμπουρνάκι. Οι συνθήκες ήταν άθλιες και σε ένα ποσοστό 13% έχασαν τη ζωή τους από πείνα, ψύχος και έλλειψη φαρμάκων.

Τα σαπιοκάραβα τους μεταφέρουν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Αποβιβάζονται σε μία πατρίδα κατεστραμμένη, οικονομικά ανίσχυρη. Οδηγούνται όλοι στην Καλαμαριά, στην περιοχή Καραμπουρνάκι. Είναι φοβισμένοι, άρρωστοι, ψειριασμένοι, μουσκεμένοι από τη βροχή και τα κύματα. Η μυρουδιά του θανάτου τούς ακολουθεί από τις πολύχρονες πορείες θανάτου.

Το τοπίο είναι αποκρουστικό. Ερημιά και ξεραΐλα, ένας λασπότοπος γεμάτος από αγκαθωτούς θάμνους. Κανένα δέντρο, παρά μόνο στρατιωτικά παραπήγματα, άλογα ψόφια και τουμπανισμένα σκόρπιζαν γύρω μία απαίσια μυρουδιά. Στον πόλεμο ήταν εδώ μια ίλη ιππικού των συμμάχων, τα άρρωστα άλογα ψόφησαν και έμεναν άθαφτα κουφάρια. Τα κοράκια και τα όρνια είναι οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής. Λεφούσια οι μύγες τρέφονται και αυτές από τα σάπια αίματα. Σε αυτόν τον καταραμένο τόπο έφερναν τους Πόντιους για καραντίνα και θεραπεία. Βαλτότοποι με στάσιμα νερά συμπληρώνουν το τοπίο. Σκνίπες και κουνούπια κατά χιλιάδες αποτελούν το ζωικό βασίλειο της περιοχής. Παντού μαύρη λάσπη. Οι ανθρώπινοι σκελετοί φορτωμένοι τα λιγοστά μπογαλάκια τους κατεβαίνουν σε αυτόν το λασπότοπο και μοιάζουν ακόμα πιο απελπισμένοι όπως κατευθύνονται στο λοιμοκαθαρτήριο. Τους δίνουν πράσινο σαπούνι και τους στριμώχνουν κάτω από τα ντους.

Νιώθουν να έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας καθώς περιμένουν ολόγυμνοι τα ρούχα τους από τους κλιβάνους. Ζεστοί καθώς είναι τους θερίζει ο Βαρδάρης και πουντιάζουν, οι αδύναμοι πεθαίνουν από πνευμονία, οι βιτσιές του παγωμένου αέρα τούς αποτελειώνουν. Περπατούν με τα πόδια 1.000 μέτρα για να φτάσουν στους θαλάμους ξυπόλητοι, φορώντας τα κουρέλια που κάποτε ήταν ρούχα. Εξήντα θάλαμοι πρέπει να φιλοξενήσουν όλο αυτόν τον πληθυσμό. Οι θάλαμοι φτιαγμένοι με ξύλα και σκεπές από πισσόχαρτο μπάζουν από παντού. Κάθε θάλαμος 15 επί τέσσερα με κοινοχρήστους χώρους υγιεινής. Οι θάλαμοι αυτοί ανήκαν στους Άγγλους και όταν έφυγαν, έμειναν άδειοι. Η πρώτη επαφή με τη μάνα πατρίδα είναι τραυματική. Μάτια βουρκωμένα, ένας κόμπος στο λαιμό, ένα δάκρυ που δεν το αφήνουν από αξιοπρέπεια να κυλήσει. Αντέχουν ακόμα, αλλά ο καημός καίει την ψυχή, το παράπονο δεν τολμά να βγει από τα χείλη.

Βαλτόνερα και λάσπες παντού η περιοχή ονομάστηκε Καλαμαριά κατ’ ευφημισμόν “καλή μεριά”, καλός τόπος δηλαδή, αλλά μόνο τέτοιος δεν ήταν. Έτσι την έλεγαν οι Καπουτσιαδιανοί, οι κάτοικοι της Πυλαίας, γιατί η μαύρη λάσπη ήταν εύφορη και κάρπιζε δυο φορές το χρόνο. Όσοι είχαν εδώ χωράφια, ήταν τυχεροί, αλλά τόπος κατοικίας δεν ήταν. Μόνο μπάμιες έσπερναν εδώ, ούτε νερό δεν υπήρχε. Μιλιούνια τα κουνούπια, σκνίπες, βατράχια, βούρλα, αγκάθια παντού. Οι μέρες στο λοιμοκαθαρτήριο είναι όλες ίδιες γκρίζες και ασάλευτες, νιώθουν εξόριστοι στην ίδια την πατρίδα τους, μακριά από την πόλη, σαν χολεριασμένοι. Ένας κόμπος σφίγγει το λαρύγγι και πολλά αναπάντητα “γιατί” στοιβάζονται μέσα τους και τους πνίγουν. Αυτόν τον ερημότοπο τον πότισαν τα δάκρυά τους και πολλοί από αυτούς άφησαν εδώ την τελευταία τους πνοή.

Η σίτισή τους περιλαμβάνει ένα ψωμί μίας οκάς για κάθε τετραμελή οικογένεια και δυο κουταλιές σούπας κακάο. Κάθε βράδυ έχει συσσίτιο από μαγειρεμένο φαγητό, συνήθως όσπρια και σπάνια κρέας. Το φαγητό είναι λίγο, δεν χορταίνουν και ούτε τους επιτρέπεται να αγοράσουν οτιδήποτε από έξω. Βέβαια κάποιοι ατσίδες εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο και τους πουλάνε κρυφά έξω από τα συρματοπλέγματα σε εξωφρενικές τιμές ψωμί και καρπούζια. Στους άρρωστους δίνουν επιπλέον γάλα. Το νερό λίγο και αυτό από μία βρύση για όλους, με αποτέλεσμα να γίνονται καβγάδες, φασαρίες και φωνές. Ένας τσολιάς στέκεται εκεί συνεχώς, για να επιβάλλει την τάξη.

Ταλαιπωρημένοι, τρομαγμένοι έφταναν εδώ έπειτα από πολλές περιπλανήσεις σε άλλα λιμάνια της χώρας, στα οποία δεν τους δέχονταν λόγω υπερκορεσμού. Τα 150 στρατιωτικά παραπήγματα δεν ήταν αρκετά να στεγάσουν 12 χιλιάδες ψυχές. Υπήρξαν περιπτώσεις που σπίτι τους έγινε μία βάρκα ή μία σκηνή ή μία παράγκα από ευτελή και επικίνδυνα υλικά. Οι μολυσματικές ασθένειες θέριζαν, έτσι ο χώρος απομονώθηκε με συρματοπλέγματα και στρατιώτες ανέλαβαν την φρούρησή του. Θα έλεγε κανείς ότι λειτουργούσε η καραντίνα με τους όρους ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης. Οι διαμαρτυρίες και οι ξεσηκωμοί ήταν ένα συχνό φαινόμενο, αλλά τότε ο προϊστάμενος του οικισμού επέβαλλε στέρηση τροφής, φυλάκιση και ξυλοδαρμό σαν ποινές στους διαμαρτυρόμενους.

Τα ψυχικά τραύματα των ανθρώπων αυτών τους βασάνιζαν σε όλη τη ζωή. Το αίσθημα της ταπείνωσης και του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν το ξεπέρασαν ποτέ. “Έρημο και τσολ Γαραπουρνού” μονολογούσε η γιαγιά μου μέχρι που πέθανε. Ο βίαιος καθαρισμός και το κούρεμα των μαλλιών στις γυναίκες βιωνόταν σαν μία ταπείνωση και επέμβαση στο σώμα της γυναίκας που την εποχή εκείνη τα μακριά μαλλιά ήταν αναπόσπαστο στοιχείο της αξιοπρέπειάς της. Λέγεται ότι ένας συμπατριώτης της γιαγιάς μου έδωσε μία χούφτα λίρες, για να σώσει τα μαλλιά της γυναίκας του, που θρηνούσε στην ιδέα ότι θα τα στερηθεί.

Το λοιμοκαθαρτήριο της Καλαμαριάς ξαναχρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Τα απολυμαντήρια της Καλαμαριάς γκρεμίστηκαν στη δεκαετία του ’60 και τη θέση τους πήρε η δημοτική πλαζ της Αρετσούς. Το μοναδικό απομεινάρι αυτής της θλιβερής ιστορίας σήμερα είναι η στάση του ΟΑΣΘ “Απολυμαντήριο”, ακριβώς πάνω από την πλαζ.

Πηγή:  Μακεδονία

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Re:publica – Ένας ψηφιακός «σεισμός» θα δονήσει τη Θεσσαλονίκη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/05/2017

Τι κοινό έχει η Ελλάδα με το Βερολίνο; Λόγω της οικονομικής κρίσης, βιώνει μια παρόμοια εμπειρία δημιουργικής αφύπνισης, με εκείνη που έζησε η νυν γερμανική πρωτεύουσα μετά την πτώση του τείχους. Αυτό βλέπουν οι διοργανωτές ενός φεστιβάλ αφιερωμένου στον ψηφιακό πολιτισμό που έρχεται στη Θεσσαλονίκη. Το re:publica που διοργανώνεται εδώ και δέκα χρόνια στο Βερολίνο, ετοιμάζει βαλίτσες και για την πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 13 Σεπτεμβρίου.

Ο ιδρυτής και διευθυντής του re:publica Αντρέας Γκέμπχαρντ, στο πλαίσιο μιας προπαρασκευαστικής συνάντησης για την προετοιμασία της εκδήλωσης, κάλεσε όλους τους ενδιαφερόμενους να παρουσιάσουν τις ιδέες και τις προτάσεις τους, αλλά και να λύσουν τις όποιες απορίες τους.

«Ξεκινήσαμε ένα νέο πρότζεκ που λέγεται “reconnecting Europe” (Επανασύνδεση της Ευρώπης) στο πλαίσιο του οποίου η re:puplica ταξίδεψε για πρώτη φορά εκτός, και βρέθηκε στο Δουβλίνο, στην Ιρλανδία. Ήταν πολύ επιτυχημένη, περάσαμε καλά και έτσι γεννήθηκε η επιθυμία να το επεκτείνουμε και σε άλλα μέρη της Ευρώπης, προκειμένου να μιλήσουμε για την ψηφιακή κοινωνία», δήλωσε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Γκέμπχαρντ.

«Μας ενώνουν ισχυροί δεσμοί με τη Θεσσαλονίκη και θεωρήσαμε πολύ ωραία συγκυρία να έχουμε μια εκδήλωση στη μια άκρη της Ευρώπης (Ιρλανδία) και μια δεύτερη στην άλλη άκρη (Ελλάδα)», πρόσθεσε.

Είπε ακόμη ότι, παρόλο που σκοπεύουν να διοργανώσουν το φεστιβάλ και σε άλλες πόλεις, σε ό,τι αφορά τη Θεσσαλονίκη επιθυμούν να γίνει θεσμός και να πραγματοποιείται κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο Τουριστικής Ανάπτυξης και Διεθνών Σχέσεων του δήμου Θεσσαλονίκης Σπύρο Πέγκα, η συγκεκριμένη διοργάνωση αποτελεί «συνέχεια της πολιτικης του δήμου για την προσέλκυση μεγάλων γεγονότων».

«Οι άνθρωποι που είναι σήμερα εδώ και παρουσιάζουν τη re:publica, είναι οι ίδιοι που ήρθαν για τη WOMEX (Διεθνής έκθεση μουσικής) το 2012 από το Βερολίνο στη Θεσσαλονίκη, αγάπησαν την πόλη και είδαν ότι είναι κατάλληλη για τέτοια γεγονότα», είπε ο κ. Πέγκας.

«Θεωρώ ότι με τέτοιες εκδηλώσεις, θα μπορέσουμε να προσελκύσουμε κόσμο από την ευρύτερη περιοχή. Πρόσφατα άλλωστε, έτυχε να βρίσκομαι σε ένα αντίστοιχο μεγάλο γεγονός στη Σόφια, το “Web it” και είδα το αποτέλεσμα που έχει, όχι μόνο τουριστικά αλλά κυρίως στη διαμόρφωση μιας συνείδησης θετικής προς την ψηφιακή εποχή, η οποία έχει ήδη φτάσει – και μάλιστα με πάρα πολύ γρήγορους ρυθμούς», πρόσθεσε.

Σε ό,τι αφορά το re:publica, αυτό ξεκίνησε το 2007 και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ για τον ψηφιακό πολιτισμό. Ξεκίνησε ως μια συνάντηση bloggers με συμμετοχή 700 ατόμων και σήμερα οι επισκέπτες ξεπερνούν τους 8.000, όπως αναφέρουν οι διοργανωτές. Στο re:publica συμμετέχουν ακτιβιστές, επιστήμονες, χάκερς, επιχειρηματίες, ΜΚΟ, δημοσιογράφοι, ειδικοί σε θέματα social media και μάρκετινγκ, και πολλοί άλλοι. Αξιόλογη είναι και η παρουσία γυναικών, καθώς απαρτίζουν το 46% των ομιλητών, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με άλλα παρόμοια φεστιβάλ (ΑΠΕ-ΜΠΕ).

Ανατύπωση από:  http://www.typosthes.gr/gr/politismos/article/131445/republica–enas-psifiakos-seismos-tha-donisei-ti-thessaloniki-/

Posted in Διασκέδαση, Επιστήμη, Ενημέρωση, Παιδεία, Τέχνη | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: