Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘ΗΠΑ’

Οι Έλληνες καθηγητές αριστεύουν στις ΗΠΑ 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/09/2017

Η ελίτ των πανεπιστημιακών στις ΗΠΑ μιλάει… ελληνικά. Η χώρα μας βρίσκεται στη δεύτερη θέση διεθνώς με βάση τον αριθμό των πανεπιστημιακών που εργάζονται στα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας το σημαντικό έργο (για όσους θέλουν…) που γίνεται στα ελληνικά πανεπιστήμια αλλά και το πείσμα, τη θέληση και την εργατικότητα των Ελλήνων. Την Ελλάδα ξεπερνά μόνο το Ισραήλ, που παρουσιάζει ιδιαίτερα σημαντική δυναμική στον χώρο της έρευνας και της τεχνολογίας.

Ειδικότερα, ο Τολγκά Γιουρέτ, αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών στο Technical University της Κωνσταντινούπολης, εξέτασε τη χώρα στην οποία ολοκλήρωσαν τις βασικές τους σπουδές 14.310 καθηγητές, οι οποίοι υπηρετούν σε 48 κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης του, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο Journal of Informetrics, η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση με βάση την αναλογία του πληθυσμού κάθε χώρας.

Οι επιδόσεις

Συγκεκριμένα, 149 Έλληνες πανεπιστημιακοί διδάσκουν στα 48 κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, και η αναλογία της χώρας ανά ένα εκατομμύριο πληθυσμού είναι 13,6. Πρόκειται για τη δεύτερη υψηλότερη αναλογία μετά το Ισραήλ, στο 24,22. Στην τρίτη θέση είναι ο Καναδάς με 382 πανεπιστημιακούς και αναλογία ανά εκατομμύριο πληθυσμού 10,75. Με βάση την πληθυσμιακή αναλογία, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση των χωρών της Ευρώπης που περιλαμβάνονται στη μελέτη – μεταξύ αυτών, η Βρετανία, η Ρωσία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ελβετία, η Νορβηγία, η Αυστρία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, κ.ά.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται πολύ ψηλά στην κατάταξη και με βάση τους απόλυτους αριθμούς. Ειδικότερα, η χώρα μας με τους 149 διδάσκοντες βρίσκεται στην ένατη θέση. Στην πρώτη θέση είναι η Ινδία με 604 πανεπιστημιακούς, στη δεύτερη η Κίνα με 515 και την τριάδα συμπληρώνει η Βρετανία με 470. Ακολουθούν ο Καναδάς, η Ρωσία, η Γερμανία, το Ισραήλ, η Ταϊβάν και τη δεκάδα κλείνει η Ιταλία.

«Πιστεύω ακράδαντα ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι υψηλότατου επιπέδου και στοχεύει όχι μόνο στην άρτια κατάρτιση των φοιτητών σε όλα τα επίπεδα σπουδών αλλά είναι σαφώς προσανατολισμένη στην προαγωγή της επιστήμης μέσω βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας σε ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πεδίων», παρατηρεί ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και διεθνώς διακεκριμένος καθηγητής Ιατρικής Θάνος Δημόπουλος, σχολιάζοντας στην «Κ» τα αποτελέσματα της μελέτης. «Λαμβάνοντας υπόψη 16 ακαδημαϊκά πεδία σπουδών και 45 χώρες παγκοσμίως βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, η μελέτη κατέληξε ότι, από τους διακεκριμένους καθηγητές πανεπιστημίων των ΗΠΑ, έχουν λάβει πτυχίο από ελληνικά πανεπιστήμια περισσότεροι από όσους έλαβαν πτυχίο από τη Νότια Αμερική ή ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο, ή ακόμη και την Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία μαζί. Σε περίπτωση που θελήσουμε να συγκρίνουμε χώρες της Ευρώπης με παρόμοια πληθυσμιακά μεγέθη και οικονομικοκοινωνικά χαρακτηριστικά, παρατηρούμε, για παράδειγμα στη σύγκριση με την Πορτογαλία, την Ελλάδα να εμφανίζει οκταπλάσιο αριθμό καθηγητών».

«Η ενδιαφέρουσα αυτή μελέτη δείχνει ότι πάνω από 1% των τακτικών καθηγητών των κορυφαίων αμερικανικών πανεπιστημίων είναι Έλληνες που έχουν πάρει το πρώτο τους πτυχίο στην Ελλάδα. Το ποσοστό θα ήταν πάνω από 2%, αν συμπεριλαμβάνονταν και Έλληνες που γεννήθηκαν στην Ελλάδα αλλά έκαναν όλες τις σπουδές στο εξωτερικό, όπως και Έλληνες δεύτερης γενιάς. Η μελέτη επίσης δεν περιλαμβάνει την ιατρική και βιολογικές επιστήμες, όπου έχουμε ακόμα ισχυρότερη παρουσία», προσθέτει ο Ιωάννης Π.Α. Ιωαννίδης, καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστήμης Δεδομένων, και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ. Μάλιστα, οι τομείς όπου αριστεύουν Έλληνες παγκοσμίως είναι κυρίως αντικείμενα αιχμής που χρειάζονται σε μια χώρα για αειφόρο ανάπτυξη.

«Η σύγκριση με το Ισραήλ, που είναι η μόνη χώρα που μας συναγωνίζεται αναλογικά στην εξαγωγή κορυφαίων επιστημόνων στις ΗΠΑ, είναι ενδιαφέρουσα. Το ποσοστό του ΑΕΠ που επενδύεται για έρευνα και τεχνολογία είναι σχεδόν πέντε φορές υψηλότερο στο Ισραήλ από ό,τι στην Ελλάδα και η επένδυση είναι πολύ πιο αξιοκρατική και στρατηγική. Το ποσοστό στην Ελλάδα παραμένει ακόμα μικρότερο από τη Λιθουανία, την Τουρκία και το Μεξικό. Το Ισραήλ έχει τέσσερα πανεπιστημιακά ιδρύματα που κινούνται στα 100 κορυφαία του κόσμου, ενώ Έλληνες πρυτάνεις πανηγυρίζουν όταν το ίδρυμά τους καταφέρνει να βρεθεί στα πρώτα 500. Επιπλέον, Ισραηλινοί επιστήμονες στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ βρίσκονται συχνά σε αγαστή συνεργασία, ενώ εμείς βρισκόμαστε συχνά σε κατάσταση εμφυλίου και αλληλοϋποτίμησης», συμπληρώνει ο κ. Ιωαννίδης.

«Οι καθηγητές που αναλύθηκαν στη μελέτη αποφοίτησαν από την Ελλάδα πριν από δεκαετίες, κυρίως μεταξύ 1970-2000. Φοβάμαι πως ίσως δεν θα ισχύσει το ίδιο για τους απόφοιτους των τελευταίων ετών. Για παράδειγμα, ερευνητικές δημοσιεύσεις εξαιρετικά μεγάλης επιρροής με κύρια διεύθυνση από την Ελλάδα σπανίζουν τα τελευταία χρόνια. Καμία δημοσίευση με κύρια διεύθυνση από την Ελλάδα το 2015-2017 δεν ανήκει στις 750 πλέον αναφερόμενες παγκοσμίως (κορυφαίο 0,01%) σύμφωνα με τα στοιχεία της βάσης Scopus έως τα μέσα Σεπτεμβρίου», λέει.

Νησίδες αριστείας

Οι Έλληνες καθηγητές στα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ επιβεβαιώνουν τις νησίδες αριστείας που υπάρχουν στα ιδρύματα της χώρας μας. Ωστόσο, όπως παρατηρεί ο κ. Ιωαννίδης, «η τεράστια δεξαμενή κορυφαίων αρίστων μένει εν πολλοίς αποκομμένη από την Ελλάδα. Συναντά σοβαρά εμπόδια όταν προσπαθεί να συνεισφέρει στην ελληνική πραγματικότητα. Δεν ξέρω αν πρέπει να χαιρόμαστε ότι έχουμε τόσους λαμπρούς επιστήμονες ή να λυπόμαστε όταν τους διώχνουμε».

Η «συνταγή»

Η μεγάλη εξωστρέφεια του ακαδημαϊκού συστήματος στις ΗΠΑ αποτελεί κύριο παράγοντα της δυναμικής που έχει η υπερδύναμη στην επιστήμη και στις νέες τεχνολογίες. Η έρευνα του καθηγητή Τολγκά Γιουρέτ έδειξε ότι ένας στους τρεις καθηγητές πανεπιστημίων στις ΗΠΑ – 34,5% είναι το ακριβές ποσοστό – έχει πάρει το πρώτο πτυχίο του από άλλη χώρα. Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλό. Μάλιστα, οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν ολοκληρώσει όλη την εκπαιδευτική διαδρομή τους εκτός ΗΠΑ, δηλαδή έκαναν και μεταπτυχιακό και διδακτορικό σε τρίτη χώρα, και βάσει αυτών διεκδίκησαν μία θέση σε ΑΕΙ των ΗΠΑ. Και αυτό προκύπτει διότι μόνο το 12,5% από τους ξένους πανεπιστημιακούς σε ΑΕΙ των ΗΠΑ πήρε τον διδακτορικό του τίτλο (απαραίτητο εφόδιο για ακαδημαϊκή καριέρα) από πανεπιστήμιο της χώρας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Η πολύπαθη Κορέα – η ιστορία της και η διχοτόμηση 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/09/2017

Η διχασμένη κορεατική χερσόνησος ήταν σχεδόν πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση με σπάνιες περιόδους ειρήνης, επειδή ήταν σε θέση σημαντική για το εμπόριο

Οι Ιάπωνες την ήθελαν ιαπωνική, οι Κινέζοι, κινεζική, και οι Μογγόλοι, μογγολική. Μετά οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι την ήθελαν «δυτική» για να εξυπηρετεί συμφέροντά τους, αλλά και οι Ρώσοι που απελευθέρωσαν το βορρά την ήθελαν δική τους, για τα λιμάνια της

Πριν από περίπου 60 χρόνια στην Κορέα ξέσπασε ένας τριετής σκληρός πόλεμος (1950-1953), που οδήγησε στην οριστική διχοτόμησή της: στη Βόρεια και Νότια Κορέα, παρότι η πλειοψηφία του λαού σε βορρά και νότο ήθελαν τότε την επανένωση

Η βόρεια ήταν «φιλοσοβιετική» και η νότια πλέον «αμερικανική»

Ειδικά οι νεότερες γενιές στο νότο δεν θέλουν πλέον την επανένωση στο υψηλό ποσοστό που την ήθελαν άλλοτε οι Νοτιοκορεάτες (μέχρι και το 80% των «νοτίων» την ήθελε στο παρελθόν). Τώρα όμως ακόμα και κράτη που θεωρητικά θέλουν την ένωση, ουσιαστικά δεν την επιδιώκουν. Ακόμα και οι Κινέζοι σκέφτονται στην αναστάτωση που θα μπορούσε να προκαλέσει στη περιοχή μια ενωμένη και ισχυρή Κορέα

Τι είχε προηγηθεί

Το 1910 η Κορέα προσαρτήθηκε από την Ιαπωνία και τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς ξέσπασε επανάσταση για να ανεξαρτητοποιηθεί η χώρα. Το ίδιο έτος αυτοεξόριστοι Κορεάτες πατριώτες, αφού σχημάτισαν μια «Εξόριστη Προσωρινή Κυβέρνηση» στη Σανγκάη, άρχισαν την αντίσταση για να διώξουν τους Ιάπωνες

To αρχηγείο των Κορεατών μάλιστα μεταφέρθηκε αργότερα στις Η.Π.Α. Εντούτοις οι Αμερικάνοι δεν το εμπιστεύονταν απόλυτα, θεωρώντας το «κρυπτοκομμουνιστικό»

Με την ήττα της Ιαπωνίας και από τους Ρώσους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945, η Κορέα απελευθερώθηκε (ο βορράς) από τους σοβιετικούς. Αμέσως εισήλθαν στο έδαφός της και αμερικανικά στρατεύματα από το νότο και η  χερσόνησος χωρίστηκε σε δύο ζώνες, βόρεια και νότια του 38ου Βόρειου Γεωγραφικού Παράλληλου. Η πολιτική επανένωση της χερσονήσου δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα, ουσιαστικά γιατί «δεν τα βρήκαν» οι ΗΠΑ και η τότε ΕΣΣΔ.

Το 1948 έγιναν εκλογές στο νότο (ο βορράς απείχε) και στις  15 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ιδρύθηκε η «Δημοκρατία ης Κορέας» (Νότια Κορέα). Πρόεδρος εκλέχθηκε ο Σίνγκμαν Ρι (Λι Σούνγκμαν). Δέκα μέρες αργότερα σχηματίσθηκε κυβέρνηση και στο βορρά με πρόεδρο τον Κιμ ιλ-Σουνγκ. Ένα μήνα αργότερα ανακηρύχθηκε επίσημα η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (Βόρεια Κορέα).

Ο πόλεμος της Κορέας

Στις 25 Ιουνίου του 1950 ο Βορειοκορεατικός στρατός πέρασε  τη μεθόριο του 38ου Παράλληλου και στις 28 Ιουνίου κατέλαβε τη Σεούλ. Ο ΟΗΕ αμέσως πήρε το μέρος της Νότιας Κορέας και ζήτησε από όλα τα κράτη να τη συνδράμουν. Στις 30 Ιουνίου στρατιωτικές δυνάμεις των Η.Π.Α., που βρίσκονταν στην Ιαπωνία με επικεφαλής τον Douglas Mac Arthur ενεπλάκησαν ευθέως στην διαμάχη. Σταδιακά, στις δυνάμεις των Η.Π.Α. προστέθηκαν άνδρες από Αυστραλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Καναδά, Κολομβία, Αιθιοπία, Γαλλία, Ελλάδα, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες, Νότιο Αφρική, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία και Μ. Βρετανία. Ο πόλεμος αρχικά έγερνε υπέρ τη επανένωσης με το «φιλοσοβιετικό βορρά»

Εν συνεχεία όμως οι Βορειοκορεάτες υποχώρησαν στα εδάφη τους. Οι Αμερικανοί προωθήθηκαν μέχρι την κινεζική Μαντζουρία θεωρώντας (παραλόγως) ότι οι Κινέζοι δεν θα έφερναν αντιρρήσεις, αλλά ασφαλώς και έφεραν. Οπότε οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να «μαζευτούν» στη νότο. Η τακτική του Μακ Άρθουρ τον έφερε σε σύγκρουση με τον Τρούμαν (τον τότε Αμερικάνο πρόεδρο) και  ο πρώτος αντικαταστάθηκε

Τελικά όλες οι πλευρές κατέληξαν στο να ξεχάσουν όλοι την επανένωση (τουλάχιστον προσωρινά) και να διατηρηθεί το στάτους κβο με τη χώρα διχοτομημένη σε βορρά και νότο.

Τον Σεπτέμβριο του 1953 οι Η.Π.Α. και η Ε.Σ.Σ.Δ. υπέγραψαν Συνθήκη Ειρήνης για Λογαριασμό της Νότιας και της Βόρειας Κορέας αντίστοιχα. Τα κινεζικά στρατεύματα αποσύρθηκαν το 1958

Η Κορεατική χερσόνησος είχε ισχυρούς γείτονες και σε όλη της την ιστορία ουσιαστικά την δίχαζαν οι γείτονές της: Μογγόλοι και Κινέζοι, που προσαρτούσαν εδάφη του βορρά και οι Ιάπωνες από τα ανατολικά που την έκαναν κι αυτοί προτεκτοράτο

Ιστορία της περιοχής

Στην Κορεατική Χερσόνησο το πρώτο βασίλειο εικάζεται ότι σχηματίστηκε γύρω στο 2300 π.Χ. αλλά δεν ξέρουμε πολλά γι’ αυτό. Η εποχή του χαλκού άρχισε εκεί το 800 π.Χ. και του σιδήρου γύρω στο 400 π.Χ. Περί το 200 π.Χ. σχηματίστηκε το βασίλειο Γιν (Jin) και εκατό χρόνια αργότερα το διαδέχθηκε το βασίλειο Wiman Joseon που όμως πολύ σύντομα υποτάχθηκε στην Κίνα (στη δυναστεία Χαν) Οι ντόπιοι βασιλιάδες διέλυσαν το βασίλειο Γουιμάν Τζοσεόν και σχηματίστηκαν διάφορα βασίλεια που βρίσκονταν διαρκώς σε εμπόλεμη σχέση μεταξύ τους

Κυριάρχησε τελικά η ένωση Τριών Βασιλείων (Goguryeo, Baekje, and Silla) που κυβερνούσαν σε όλη τη χερσόνησο αλλά και στη Μαντζουρία από τον 1ο αιώνα μ.Χ μέχρι περίπου το 670 μ.Χ Τότε εμφανίστηκε ο Ντάε Τζο Γιονγκ που ίδρυσε την πολιτεία Μπαλχαέ στο νότο και άρχισε η περίοδος των ενωμένων Βορείων-Νοτίων Πολιτειών που διάρκεσε περίπου 300 χρόνια (έως το 926 μ.Χ) Άλλα βασίλεια έμεναν ανεξάρτητα και άλλα υποδουλώνονταν. Ουσιαστικά μια διχοτόμηση βορείων και νοτίων υπήρχε δηλαδή από παλιά, κυρίως λόγω των «γειτόνων» της χώρας, που προσεταιρίζονταν ή κατακτούσαν ευθέως περιοχές της Κορέας στα βόρεια, δημιουργώντας εντάσεις με το νότο.

Το Μπαλχαέ τελικά ηττήθηκε από την πανίσχυρη τότε στα δυτικά του Δυναστεία Λιάο (ουσιαστικά μογγολική) και οι πρόσφυγες από αυτό μετανάστευσαν στο νότο της Κορέας, εκεί που κυβερνούσε η δυναστεία Γκοριέο. Η περίοδος ονομάστηκε Γκοριέο (απ’ όπου και το όνομα της χώρας) και κατ’ αυτήν η περιοχή απέκτησε κωδικοποιημένους νόμους, σύστημα δημοσίων υπηρεσιών. Ταυτόχρονα ο πληθυσμός της χερσονήσου επηρεάστηκε πλατιά από το Βουδισμό που έφτασε κι εκεί.

Όταν η δυναστεία των Μογγόλων στο βορρά μαράζωσε λόγω εσωτερικών διαμαχών, οι Κορεάτες ξανασχημάτισαν αυτόνομη κυβέρνηση. Αυτή είχε να αντιμετωπίσει την αριστοκρατία και τη στρατιωτική ελίτ που ήταν φίλα προσκείμενη στους Μογγόλους, το ζήτημα των τσιφλικιών και των γαιοκτημόνων όπως και την αυξανόμενη αντιπαλότητα μεταξύ βουδιστών και Κομφουκιανών λογίων. Άντεξε μέχρι περίπου  το 1390 και  ανατράπηκε από την δυναστεία Joseon, η οποία ουσιαστικά κυριάρχησε σχεδόν μέχρι το 1900. (Υιοθέτησε ως επίσημη θρησκεία τον Κομφουκιανισμό και μετέφερε την πρωτεύουσα στη σημερινή Σεούλ (που τότε λεγόταν Hanyang), επίσης δημιούργησε ένα ισχυρό γραφειοκρατικό μηχανισμό.)

Το 1592 στη χώρα εισέβαλαν Ιάπωνες αλλά οι Κορεάτες συμμάχησαν με τους Κινέζους και τους απώθησαν. Ουσιαστικά όμως οι Κορεάτες αναγκάστηκαν τότε να αναγνωρίσουν την επικυριαρχία των Κινέζων αυτοκρατόρων. Ενώ συνέρχονταν από τον 6ετή πόλεμο με την Ιαπωνία, με αφορμή τις εσωτερικές διαμάχες της Κορέας, το 1627 εισέβαλαν οι λαοί της Μαντζουρίας και οι Κορεάτες αναγνώρισαν αναγκαστικά και πάλι την επικυριαρχία των Μαντσού. Το 1700 η χώρα ηρέμησε αλλά η ηγετική θέση Κομφουκιανών, η διαφθορά, η κοινωνική αναταραχή και οι επαναστάσεις, δημιουργούσαν εντάσεις.

Γύρω στο 1800 η κυβέρνηση προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις αλλά έμεινε πιστή εντούτοις στην «απομόνωση» του κράτους (ουσιαστικά δεν ήθελαν την «παγκοσμιοποίηση» της εποχής, δηλαδή τα εμπορικά και διπλωματικά ανοίγματα που θα έφερναν νέες εισβολές). Τελικά ο βασιλιάς αναγκάστηκε να ανοίξει τους εμπορικούς δρόμους, κάτι που οδήγησε τελικά σε αυτό που προσπαθούσε μάταια να αποφύγει, δηλαδή τους πολέμους με «γείτονες» και μη που επέβαλαν την κουλτούρα τους, τη θρησκεία τους και ουσιαστικά τα δικά τους οικονομικά συμφέροντας.

Ο βασιλιάς προσπάθησε να ελέγξει την ξένη επιρροή κλείνοντας ξανά τα σύνορα σε όλα τα κράτη εκτός της Κίνας, όμως το 1853 εμφανίστηκε ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Οι Κορεάτες τους φιλοξένησαν όπως εξυπηρετούσαν και Αμερικάνους ναυαγούς που τους έστελναν στην Κίνα για να επαναπατρισθούν. Ήξεραν ότι η ήττα της Κίνας στον πόλεμο του Οπίου επηρέαζε τις διεθνείς εξελίξεις  και ήταν πολύ προσεκτικοί στις σχέσεις τους με την «Δύση».

Το 1866, επειδή  μεγάλος αριθμός Κορεατών μεταστρέφονταν σε Καθολικούς από συμφέροντα που εξυπηρετούσαν αμερικανικές και Ευρωπαϊκές δυνάμεις, η κυβέρνηση σκότωσε τρεις Γάλλους ιεραποστόλους και χιλιάδες Κορεάτες πολίτες που ήταν καθολικοί. Τότε η  Γαλλία εισέβαλε και κατέλαβε τμήμα κορεατικού νησιού. Εντούτοις, παρότι οι  Κορεάτες ηττήθηκαν κατά κράτος, οι Γάλλοι εγκατέλειψαν το νησί γιατί αντιμετώπιζαν άλλα, πιο ζωτικά προβλήματα (ετοιμαζόταν για πόλεμο με την Πρωσία)

Την ίδια χρονιά πάντως (όχι συμπωματικά) επανεμφανίστηκαν οι Αμερικανοί με ένα εμπορικό και προσπάθησε «με το έτσι θέλω» να ανοίξει ξανά τα λιμάνια της Κορέας. Το αμερικάνικο εμπορικό μπήκε (αγνοώντας επιδεικτικά τους Κορεάτες) στον ποταμό που διέσχιζε τη χώρα και ήρθε σε σύγκρουση με τους ντόπιους. Παρότι εμπορικό είχε «πλήρωμα» στρατιώτες και οι συγκρούσεις με τους Κορεάτες κράτησαν 4 ημέρες. Τελικά οι Κορεάτες το έκαψαν. Οι Αμερικανοί σε αντίποινα το 1871 σκότωσαν 243 Κορεάτες στρατιώτες στο νησί Γκανγκουά και μετά αποσύρθηκαν

Λίγα χρόνια μετά οι Κορεάτες εξαναγκάστηκαν να υπογράψουν συμφωνία εμπορίου με την Ιαπωνία (τους ανάγκασε να ανοίξουν τα λιμάνια τους) και δέκα χρόνια μετά το επεισόδιο με το αμερικανικό πολεμικό υπέγραψαν εμπορική συμφωνία και με τις ΗΠΑ.

Μόλις 3 χρόνια μετά την υπογραφή της εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ εμφανίστηκαν βρετανικά πολεμικά πλοία που κατέλαβαν το νησί Geomun για δύο χρόνια.

Το 1894 οι Ιάπωνες επιτέθηκαν στην Κίνα και νίκησαν στον πρώτο σινοϊαπωνικό πόλεμο. Η αυτοκράτειρα της Κορέας προσπάθησε να μειώσει την ιαπωνική επιρροή στην Κορέα και στράφηκε στη Ρωσία για βοήθεια, αλλά δολοφονήθηκε. Η Κίνα υπέγραψε το 1895 μια συμφωνία με την Ιαπωνία ότι αναγνωρίζει την πλήρη ανεξαρτησία του βασιλείου της Κορέας (ουσιαστικά οι Ιάπωνες ήθελαν να απομονώσουν την Κορέα και να διασφαλίσουν ότι οι Κινέζοι δεν θα επενέβαιναν όταν την προσαρτούσαν)

Η επιρροή των Ρώσων αυξήθηκε σταδιακά και πάλι, αλλά χάθηκε μετά τον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1905. Η Κορέα ουσιαστικά έγινε τότε προτεκτοράτο της Ιαπωνίας. Ο αυτοκράτορας της Κορέας προσπάθησε να φέρει το θέμα στη Χάγη, αλλά οι Ιάπωνες τον ανάγκασαν να παραιτηθεί υπέρ του υιού του. Το 1909 ένας άνδρας δολοφόνησε τον γενικό κυβερνήτη της Κορέας, τον Ιάπωνα Ιτο Χιρομπούμι και η Ιαπωνία απαγόρευσε κάθε πολιτική δραστηριότητα στην Κορέα και κατέλαβε την χώρα.

Η Κορέα παρέμεινε υποδουλωμένη στην Ιαπωνία μέχρι την ήττα της τελευταίας το 1945. Εν τω μεταξύ η Ιαπωνία είχε εισάγει μεν στην Κορέα τεχνολογία, αλλά είχε εισβάλει παράλληλα και πολλά ευρωπαϊκά έθιμα και είχε καταργήσει το κορεατικό νόμισμα. Οι Κορεάτες είχαν δημιουργήσει αντιστασιακές οργανώσεις για να απαλλαγούν από τους Ιάπωνες και είχαν αναθαρρήσει το 1919 όταν ο Γουίλσον είχε πει ότι η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία έπρεπε να πάρει τέλος. Ο Γουίλσον δεν είχε πει τίποτα για την Κορέα όμως, ίσως επειδή τον ενδιέφερε το εμπόριο με την ενδοχώρα της Κίνας μέσω της Κορέας.

Ο Σινοϊαπωνικός πόλεμος το 1937 και ο Δεύτερος Παγκόσμιος επιδείνωσαν  την κατάσταση καθώς το ιαπωνικό καθεστώς έγινε ακόμα πιο αυστηρό και προσπάθησε να απαγορεύσει την κορεατική κουλτούρα, έκανε υποχρεωτική τη λατρεία στους ιαπωνικούς ναούς Σίντο, στο σχολείο δεν διδασκόταν η κορεατική γλώσσα και ιστορία και οι Κορεάτες υποχρεώθηκαν να αλλάξουν τα ονόματά τους σε ιαπωνικά, οι εφημερίδες επίσης απαγορευόταν να εκδίδονται στα κορεάτικα. Πολλοί Κορεάτες πήγαν στην Μαντζουρία και αλλού και σχημάτισαν τον Απελευθερωτικό Στρατό που άρχισε αντάρτικο με τους Ιάπωνες, από  τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, αλλά και τον Εθνικό Επαναστατικό Στρατό. Στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου οι Κορεάτες υποχρεώθηκαν να στρατευθούν στον ιαπωνικό στρατό και 200.000 κορίτσια από την Κίνα και την Κορέα απήχθησαν ως «γυναίκες που παρέχουν ανακούφιση» για τις «ανάγκες» του ιαπωνικού στρατού.

Η διχοτόμηση της Κορέας

Στη συνδιάσκεψη του Καΐρου το 1943 είχε συμφωνηθεί η Κορέα να ανεξαρτητοποιηθεί και στη Γιάλτα συμφωνήθηκε στη χώρα να εγκατασταθεί στρατιωτική παρουσία τεσσάρων δυνάμεων. Στις 9 Αυγούστου εισέβαλαν στην Κορέα σοβιετικά τανκς από τη Σιβηρία και δεν συνάντησαν αντίσταση. Μία εβδομάδα αργότερα η Ιαπωνία παραδιδόταν άνευ όρων. Αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη στροφή στην διεθνή πολιτική σκηνή και στις ιδεολογίες, δημιούργησε στην Κορέα δύο ζώνες κατοχής με τις ΗΠΑ να διοικούν το νότιο μισό και τη Σοβιετική Ένωση το βορρά, πάνω από τον 38 παράλληλο.

Η «κυβέρνηση εν εξορία» αγνοήθηκε επειδή κυρίως οι Αμερικανοί νόμιζαν ότι ήταν φιλοκομμουνιστική.

Η διαίρεση της χώρας υποτίθεται ότι θα ήταν προσωρινή και θα σταματούσε όταν οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η ΕΣΣΔ και η Κίνα θα συμφωνούσαν σε μία και μοναδική κυβέρνηση. Το Δεκέμβριο του 1945 Αμερικανοί και Σοβιετικοί συμφώνησαν σε μια πενταετή μεταβατική περίοδο με μια κοινή επιτροπή με έδρα στη Σεούλ. Το 1947, καθώς τίποτα δεν προχωρούσε, τέθηκε το ζήτημα στον ΟΗΕ. Το 1948 ο ψυχρός πόλεμος οδήγησε στην εδραίωση δύο χωριστών κρατών με διαφορετική οικονομικό και πολιτικό σύστημα και ο ΟΗΕ αναγνώρισε την Δημοκρατία της Κορέας ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κορέας. Το 1950 ξέσπασε ο πόλεμος της Κορέας με αφορμή την προσπάθεια της Βόρειας Κορέας να εισχωρήσει στη Νότια. Στη Νότιο Κορέα εν τω μεταξύ άρχισαν να εδραιώνονται κυρίως με την υποστήριξη των ΗΠΑ πολύ συντηρητικές και καταπιεστικές κυβερνήσεις. Η Βόρεια Κορέα με την επιρροή των Σοβιετικών εδραίωσε κομουνιστικό καθεστώς αλλά με κληρονομική ηγεσία

Οι διώξεις των αντιφρονούντων εκατέρωθεν πριν και μετά τον πόλεμο της Κορέας ήταν δραματικές (από το 1946 απαγορεύτηκε να διαβαίνουν τα σύνορα του 38ου παραλλήλου Κορεάτες χωρίς ειδική άδεια) Η φωτογραφία είναι του 1948 από χωρικούς που θεωρήθηκαν κομμουνιστές και περιμένουν την εκτέλεσή τους. Υπάρχουν και στοιχεία για εκτέλεση ενός ολόκληρου χωριού σε νησί της Νότιας Κορέας ως φιλοκομμουνιστικού.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο Έλληνας ογκόλιθος των μαθηματικών που πήγε στις ΗΠΑ ως «επικίνδυνος κομμουνιστής»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/08/2017

Ο αντιστασιακός δασκαλάκος του χωριού,
Χρήστος Παπακυριακόπουλος, που θα γινόταν ο περιβόητος «Πάπα» του Πρίνστον!

Ο έλληνας ογκόλιθος των μαθηματικών που πήγε στις ΗΠΑ ως «επικίνδυνος κομμουνιστής»

Όταν ρώτησαν κάποτε τον πατέρα της Θεωρίας των Κατηγοριών, τον σπουδαίο πολωνο-αμερικανό μαθηματικό Samuel Eilenberg, αν υπάρχει σύγχρονος Έλληνας μαθηματικός στο μέγεθος ενός Ευκλείδη ή Αρχιμήδη, εκείνος απάντησε αμέσως χωρίς να το σκεφτεί: «Φυσικά, ο ‘‘Πάπα’’!».

Τον «Πάπα» τον ήξεραν όλοι στις ΗΠΑ, καθώς εκεί θα περνούσε πάνω από 25 χρόνια κλεισμένος στο γραφειάκι του στο Πρίνστον ψάχνοντας να λύσει το μεγαλύτερο και πιο επίμονο μαθηματικό πρόβλημα όλων των εποχών, τη σπαζοκεφαλιά που έβαλε ο Πουανκαρέ στις διάνοιες του μέλλοντος.

Αυτό έκανε ο σιωπηλός μετανάστης Χρήστος Παπακυριακόπουλος στον Νέο Κόσμο, ένας σωστός ερημίτης που αφιέρωσε ζωή και καριέρα στη μεγάλη του αγάπη, την τοπολογία. Την Εικασία του Πουανκαρέ δεν θα την έλυνε, άνοιξε ωστόσο διάπλατα τον δρόμο για την καλύτερη προσέγγισή του κορυφαίου μαθηματικού προβλήματος, αν και μικρή σημασία έχει όλο αυτό για το μέγεθός του.

Ξένος σε όλους και ειδικά στον τόπο του, ο μεγάλος Παπακυριακόπουλος ήταν άλλο ένα πραγματικό μυστήριο του κόσμου των μαθηματικών. Εσωστρεφής, σωστός ερημίτης, ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε και ανέπνεε αποκλειστικά για τα μαθηματικά. Η ζωή του παρέμεινε μάλιστα κλασικό ανέκδοτο του Πρίνστον, του κορυφαίου αμερικανικού πανεπιστημίου στο οποίο θα περνούσε ο Παπακυριακόπουλος τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του, καθώς τέτοιον εκκεντρικό τύπο δεν είχαν ματαδεί εκεί στις ΗΠΑ.

«Πάπα» και Edwin Moise ήταν οι δυο μεταπτυχιακοί φοιτητές του Πρίνστον που έβαλαν στόχο ζωής να λύσουν την Εικασία. Ο Moise φάνταζε ο άνθρωπος που θα έκανε τη δουλειά: αλαζόνας και εξωστρεφής, είχε ήδη στο ενεργητικό του δυο ξακουστές επιτυχίες στην τοπολογία και όλα έδειχναν πως θα έκανε σκόνη και τον Πουανκαρέ.

Από την άλλη, ο συνεσταλμένος Έλληνας μετανάστης που πήγε στις ΗΠΑ με το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα, μιας και η Ασφάλεια της πατρίδας του καλούσε διαχρονικά τις πρυτανικές αρχές του Πρίνστον να τον απελάσουν ως «επικίνδυνο κομμουνιστή», ήταν μια άλλη ιστορία. Αυτός έγινε γνωστός στα πηγαδάκια για την περίεργη, σχεδόν ψυχαναγκαστική του φύση. Ο θρύλος έλεγε μάλιστα πως όταν έφτασε στο Πρίνστον, έπιασε ένα δωματιάκι σε ένα μοτέλ και δεν ξαναβγήκε ποτέ. Ούτε τις βαλίτσες του έλεγαν πως δεν άδειασε, υιοθετώντας απλώς μια ρουτίνα που θα τηρούσε ευλαβικά κάθε μέρα: δουλειά μέχρι το τελευταίο λεπτό, με εξαίρεση εκείνον τον σύντομο μεσημεριανό υπνάκο πάνω στο γραφείο του.

Μη γελιέστε όμως, όλοι ήξεραν ποιος ήταν ο μεγαλοφυής Έλληνας μαθηματικός που μαχόταν λυσσαλέα με τον Moise καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950 για τον Πουανκαρέ. Σκάρωνε ο «Πάπα» μια απόδειξη; Του την κατέρριπτε ο Moise. Ανακοίνωνε μια λύση ο Moise; Την ισοπέδωνε ο «Πάπα». Αυτό συνέβαινε για χρόνια και χρόνια και αμφότεροι δεν εργάζονταν πια πάνω σε οτιδήποτε άλλο!

Ο Moise «έσπασε» τελικά, για νευρικό κλονισμό μίλησαν οι ψυχίατροι. Δεν ξανάκανε ποτέ σοβαρή μαθηματική δουλειά και πέρασε τα λιγοστά τελευταία του χρόνια κρίνοντας ποιήματα. Ο Παπακυριακόπουλος συνέχισε να δουλεύει στην Εικασία για 25 ολόκληρα χρόνια, παίρνοντας μάλιστα τον όρκο κάποια στιγμή πως αν δεν την έλυνε, δεν θα παντρευόταν. Πέθανε πρόωρα το 1976 από καρκίνο του στομάχου, εργένης ακόμα.

Και άγνωστος φυσικά εκτός μαθηματικής κοινότητας, άγνωστός όμως και στον τόπο του, παρά το γεγονός ότι πλάι στον άλλο ογκόλιθο των μαθηματικών, Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, ήταν σωστό ορόσημο των μαθηματικών.

Οι μαθηματικές εξισώσεις είναι εξάλλου δυσνόητες και εν πολλοίς τρομακτικές για το ευρύ κοινό, πόσο μάλλον που ο εσωστρεφής Παπακυριακόπουλος δεν ήθελε ποτέ να γίνει αστέρας της επιστήμης και να παίζει το όνομά του παντού.

Έζησε μια ζωή απομονωμένος, «ερημίτη του Πρίνστον» τον έλεγαν χαρακτηριστικά, περνώντας το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας του κλεισμένος στο γραφείο. Ούτε διαλέξεις έδινε, ούτε άρθρα έγραφε, ούτε ακαδημαϊκή δουλειά έκανε, κι έτσι η κοινωνία δεν θα τον γνώριζε, παρά μόνο η μαθηματική κοινότητα, η οποία του επεφύλαξε μια αξιοσέβαστη θέση στο πάνθεο των κορυφαίων σύγχρονων μαθηματικών.

Ως εχθρός άλλωστε της Ελλάδας έφυγε από τον τόπο του, ταγμένος κομμουνιστής καθώς ήταν, κι έτσι ήταν βολικό για όλους να τον ξεχάσουν. Γι’ αυτό και ο ίδιος φρόντισε πριν σαλπάρει να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του, εγκαταλείποντας μια πατρίδα που τον πίκρανε πολύ. Και έχασε φυσικά η ίδια η Ελλάδα, μιας και ο ψυχαναγκαστικός με τον Πουανκαρέ μαθηματικός δεν ασχολήθηκε αποκλειστικά με την Εικασία του, αλλά απέδειξε το περίφημο Λήμμα του Ντεν, άφησε σπουδαία κληρονομιά στη γεωμετρική τοπολογία και ανακάλυψε τέλος και δυο σημαντικότατα θεωρήματα που άνοιξαν τον δρόμο για την απόδειξη της Εικασίας του Πουανκαρέ από τον ρώσο μαθηματικό Γκριγκόρι Πέρελμαν. Θέτοντας ταυτοχρόνως τις βάσεις της γεωμετρικής τοπολογίας!

Δεν τον ξέρουμε στον τόπο του όχι μόνο γιατί έζησε και έδρασε στις ΗΠΑ και σε ένα πεδίο που δεν προσφέρεται συνήθως για διασημότητα, αλλά κυρίως γιατί τα πολιτικά πάθη του καιρού του φρόντισαν να τον περιθωριοποιήσουν…

Πρώτα χρόνια

papakkyriakkolsogre1

Ο Χρήστος Παπακυριακόπουλος γεννιέται στις 29 Ιουνίου 1914 στο Χαλάνδρι της Αθήνας ως ο μεγαλύτερος από τους δύο γιους ενός ευκατάστατου υφασματέμπορου με καταγωγή από την Τρίπολη. Ο Δημήτρης Παπακυριακόπουλος διατηρούσε κατάστημα στην Ερμού και είδε τη ζωή του να αλλάζει ακόμα περισσότερο όταν παντρεύτηκε την κόρη ενός πλούσιου εμπόρου.

Ο μικρός Χρήστος μεγαλώνει με τις ανέσεις του μεγαλοαστικού αθηναϊκού περιβάλλοντος, έχοντας μάλιστα όχι μία, αλλά δύο προσωπικές γκουβερνάντες, μια Γερμανίδα και μια Αγγλίδα. Τις πρώτες ριπές της διάνοιάς του τις φανέρωσε ήδη από τα σχολικά του χρόνια στο Βαρβάκειο, όπου ήταν σταθερά ο πρώτος στην τάξη, ένα πανέξυπνο και επιμελές παιδί που διακρινόταν σε όλα τα μαθήματα.

Όταν τέλειωσε το Γυμνάσιο, ο πατέρας τού είπε να κάνει ό,τι θέλει, φτάνει να μην καταλήξει δασκαλάκος. Εκείνος περνά με διάκριση τις ομολογουμένως πανδύσκολες εξετάσεις εισαγωγής στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, αριστεύοντας στην άλγεβρα, τη γεωμετρία και την τριγωνομετρία, και αρχίζει τα πανεπιστημιακά του χρόνια.

Ο φοιτητής έχει όμως πάθος με τα μαθηματικά! Τα ενδιαφέροντά του εντοπίζονται στην τοπολογία, έναν κλάδο των μαθηματικών που στην εποχή του βρισκόταν κυριολεκτικά στα σπάργανα. Ο Παπακυριακόπουλος μελετά μόνος τα συγγράμματα των πρωτοπόρων της τοπολογίας, μιας και κανείς δεν μπορούσε να του τα διδάξει, γι’ αυτό και το Πρίνστον τον θεωρούσε εν πολλοίς «αυτοδίδακτο» στα μαθηματικά.

Δεν ήταν όμως. Ο νεαρός σπουδαστής θα έχει την τύχη να συναντήσει στο Μετσόβιο τον φωτισμένο καθηγητή μαθηματικών Νικόλαο Κρητικό, ο οποίος αναγνώρισε τη μαθηματική του ιδιοφυΐα και τον έπεισε να μετεγγραφεί στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, παρά το γεγονός ότι έχει ήδη ολοκληρώσει δύο χρόνια φοίτησης.

Με πτυχίο μαθηματικού βγήκε ο Χρήστος από το πανεπιστήμιο το 1938 και ο Κρητικός τον παίρνει αμέσως βοηθό του. Ο πάντα εσωστρεφής Παπακυριακόπουλος περνά τώρα τις μέρες του κλεισμένος σε ένα γραφείο όπου μελετά τη γεωμετρική τοπολογία υπό τους ήχους του Βάγκνερ. Πάντα Βάγκνερ στο γραμμόφωνο! Φίλους δεν έχει, «ακοινώνητο» τον χαρακτηρίζουν οι συνάδελφοί του, εκείνος όμως είναι ταγμένος στα μαθηματικά και χρόνο για κουτσομπολιά δεν έχει.

Τώρα όμως είναι η στιγμή για τον Πόλεμο του 1940. Ο μαθηματικός κατατάσσεται στον ελληνικό στρατό και τραβά για το αλβανικό μέτωπο…

Κι όμως, έγινε δασκαλάκος και μάλιστα αντάρτης

papakkyriakkolsogre2

Την Κατοχή ο Παπακυριακόπουλος δεν πρέπει να την κατάλαβε, μιας και η καθημερινή του ρουτίνα δεν διαταράχθηκε στο ελάχιστο. Κλεισμένος στο πανεπιστήμιο ήταν πριν, κλεισμένος ήταν και τώρα. Πλέον εκπονούσε τη διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με εισήγηση μάλιστα του ίδιου του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, δουλεύοντας πάντα σε συνθήκες απομόνωσης.

Όσο αυτός μελετούσε και έπαιρνε τελικά το διδακτορικό του το 1943 με μια διατριβή που του άνοιξε διάπλατα την πόρτα για το εξωτερικό («Μία μέθοδος αποδείξεως του αναλλοίωτου των ομολογικών συμπλεγμάτων ενός συμπλόκου»), ο αδερφός του Νίκος σκοτωνόταν πολεμώντας ως ανθυπολοχαγός με την Ταξιαρχία Ρίμινι στα βόρεια της Ιταλίας (1944).

Παρά τις μεγαλοαστικές του καταβολές, ο Παπακυριακόπουλος ήταν κομμουνιστής και συμμετείχε μάλιστα στην οργάνωση του ΕΑΜ Πολυτεχνείου. Μέρος πήρε επίσης και στην άοπλη διαδήλωση της 3ης Δεκεμβρίου 1944 με το ΕΑΜ, εκεί στο ξέσπασμα των Δεκεμβριανών. Ως πνεύμα ήταν πάντοτε προοδευτικό, έχοντας ψηφίσει το 1935 στο δημοψήφισμα κατά της βασιλικής παλινόρθωσης.

Η ζωή του θα άλλαζε ριζικά έπειτα από κείνες τις συμπλοκές που έλαβαν χώρα στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1944-Ιανουάριο του 1945. Ως μέλος του ΕΑΜ, παίρνει μετά την ήττα τα βουνά με τους άλλους αντάρτες, μόνο που αυτός είναι μεγαλοαστός! Με το που εγκαταλείπει λοιπόν την πρωτεύουσα στις 25 Δεκεμβρίου 1944, πέφτει στα χέρια μιας αντάρτικης περίπολου, η οποία τον θεωρεί πράκτορα των Άγγλων.

Τα χέρια του πρόδιδαν εξάλλου άνθρωπο της αστικής τάξης, πόσο μάλλον που λιγομίλητος και αινιγματικός καθώς ήταν, κίνησε όσο να πεις κάποιες υποψίες. Το ιππικό του Καπετάν Μπουκουβάλα τον συλλαμβάνει και τον κρατά αιχμάλωτο, μέχρι που τον αναγνωρίζει κάποια στιγμή ένας σύντροφος και τον αφήνουν τελικά ελεύθερο.

Η μικρή αυτή περιπέτεια έληξε την ημέρα που δόθηκε η διαταγή της γενικής υποχώρησης προς τη Θεσσαλία. Ο Παπακυριακόπουλος ακολουθεί μια αντάρτικη φάλαγγα του ΕΛΑΣ και καταφτάνει στην Καρδίτσα. «Μαθηματικός» δηλώνει στην τοπική οργάνωση του ΕΑΜ, κι έτσι αυτοί τον στέλνουν να διδάξει αριθμητική στο δημοτικό σχολείο του χωριού Παλαμά.

Από τα σαλόνια της αριστοκρατίας βρέθηκε τώρα στη ζωή του χωριού. Η αμοιβή του ήταν πια σε είδος, λίγα αυγά, μερικές πατάτες κι ένα κομμάτι ψωμί. Τα βράδια στρώνει μια τρύπια στρατιωτική κουβέρτα για να κοιμηθεί σε μια γωνιά του σχολείου. Δεν παραπονιέται όμως, αλλά εργάζεται με πραγματικό ζήλο για δύο περίπου μήνες.

Ο Παπακυριακόπουλος επέστρεψε στην Αθήνα μόνο μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας τον Φεβρουάριο του 1945, όταν και έμαθε πως ο νονός του και υπουργός Εσωτερικών τον έψαχνε εδώ και καιρό για να τον διορίσει δήμαρχο Χαλανδρίου! Δεν δέχτηκε φυσικά και επέστρεψε στη θέση του στο πανεπιστήμιο. Τώρα όμως ήταν στιγματισμένος κομμουνιστής και το κλίμα ήταν τουλάχιστον εχθρικό γι’ αυτόν στο ακαδημαϊκό κατεστημένο.

Τα αριστερά του φρονήματα καθόταν στον λαιμό της πρυτανείας, κι έτσι το 1946 τόσο αυτός όσο και ο μέντοράς του, καθηγητής Κρητικός, αναγκάζονται να παραιτηθούν για να μην απολυθούν κακήν κακώς.

Τα μαθηματικά δεν θα μπορούσε φυσικά να τα εγκαταλείψει. Περνά τα δύο επόμενα χρόνια κλεισμένος στο σπίτι του στο Χαλάνδρι πάνω στα χαρτιά του. Η λύτρωση θα έρθει από το εξωτερικό. Ο συνεσταλμένος νεαρός μαθηματικός είχε στείλει μια φιλόδοξη λύση για ένα μεγάλο μαθηματικό πρόβλημα (Λήμμα του Ντεν) στον σημαντικό Αμερικανό μαθηματικό Ραλφ Φοξ.

Παρά το γεγονός ότι η απόδειξη του Παπακυριακόπουλου αποδείχθηκε λανθασμένη, ο καθηγητής του Πρίνστον εκτίμησε τη διάνοιά του και τον κάλεσε αμέσως κοντά του, μιας και είχε βάλει στόχο να μαζέψει δίπλα του όλα τα φιντάνια της γεωμετρικής τοπολογίας. Μέσα σε αυτά φαινόταν πως υπήρχε κι ένας Έλληνας, κι έτσι το 1948 τον καλεί επισήμως στις ΗΠΑ, χορηγώντας του και μια υποτροφία για να μη χρειάζεται να σκεφτεί πώς θα τα έβγαζε πέρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Με εξαίρεση μια ολιγοήμερη παραμονή του στην Ελλάδα το 1952 για να θάψει τον πατέρα του, ο Παπακυριακόπουλος δεν θα επέστρεφε ποτέ σε μια πατρίδα που τον είχε τόσο πικράνει. Όταν έγινε μάλιστα γνωστή η πρόσκλησή του από το Πρίνστον, η Ασφάλεια προσπαθούσε να πείσει τους Αμερικανούς να μην τον δεχτούν (και αργότερα να τον απελάσουν) καθώς ήταν «επικίνδυνος κομμουνιστής»!

Και δεν βρέθηκε Έλληνας να τον υπερασπιστεί παρά το ίδιο το αμερικανικό πανεπιστήμιο, το οποίο είχε κάνει άλλωστε το ίδιο για κάποιον Αλβέρτο Αϊνστάιν λίγο παλιότερα αλλά και για τον Τόμας Μαν…

Ο «Πάπα» του Πρίνστον και η Εικασία του Πουανκαρέ

papakkyriakkolsogre3

Καταφτάνοντας στον Νέο Κόσμο το 1949, ο Παπακυριακόπουλος βρήκε επιτέλους το ασφαλές περιβάλλον που χρειαζόταν για να λάμψει. Τώρα δεν είχε να σκεφτεί ούτε πολιτικά μίση ούτε εμφυλιακά κλίματα. Άρχισε αμέσως τη δουλειά του ως μεταπτυχιακός φοιτητής και διακεκριμένος ερευνητής αργότερα στο πανεπιστήμιο και ξεχώρισε γρήγορα για την πρωτοτυπία του έργου του.

Η ζωή του όμως δεν άλλαξε και πολύ. Κλεισμένος στο γραφείο ήταν στην Ελλάδα, κλεισμένος και στην Αμερική. Ο επίμονος Έλληνας έλυσε τελικά το αινιγματικό Λήμμα του Ντεν και ανταμείφθηκε με θέση ερευνητή, αρχικά στο περιβόητο Ινστιτούτο Προχωρηµένων Σπουδών, το «σπίτι» του Αϊνστάιν, του Οπενχάιµερ και πολλών ακόμα προσωπικοτήτων της επιστήμης, και τη Μαθηματική Σχολή αργότερα.

Παρά τη φήμη που αποκτούσε ολοένα και περισσότερο στη μαθηματική κοινότητα, παρέμενε πάντα ταπεινός ερευνητής, καθώς ένιωθε ότι οποιαδήποτε ακαδημαϊκή θέση και διδακτικό καθήκον θα του έτρωγαν χρόνο από τα μαθηματικά του. Πανεπιστημιακή εξέλιξη δεν θα είχε λοιπόν, γιατί έτσι το είχε αποφασίσει ο εκκεντρικός μαθηματικός, που δεν έπιανε άλλωστε φιλίες με κανέναν. Τίποτα δεν έκανε που θα του στερούσε έστω και μερικά λεπτά από τη μελέτη του, εκτός φυσικά από κείνη τη σύντομη μεσημεριανή σιέστα.

Οι τόσοι θρύλοι του Πρίνστον που αφορούν τον ιδιαίτερο αυτό Έλληνα μάς λένε πως ακόμα κι όταν πήγαινε για τον καφέ του στην αίθουσα των καθηγητών, καθόταν πάντα παράμερα σε μια γωνιά και έκανε τα πάντα για να αποθαρρύνει τις ανούσιες συζητήσεις. Ερημίτης σωστός, πέρασε 25 ολόκληρα χρόνια στις ΗΠΑ σε κείνο το καμαράκι του ξενοδοχείου που πρωτοκατέλυσε, διατηρώντας τα λιγοστά υπάρχοντά του στη βαλίτσα της μετανάστευσης.

Γι’ αυτό και ο Παπακυριακόπουλος είναι ουσιαστικά το έργο του, μια κολοσσιαία συμβολή στη γεωμετρική τοπολογία που θα τον έκανε αστέρα των μαθηματικών στη διεθνή κοινότητα. Η συμβολή του στην τοπολογία των «τρισδιάστατων πολλαπλοτήτων» θεωρείται εμβληματική, μια έρευνα που θα έφερνε τελικά τον «Πάπα» πλέον στο κατώφλι του Πουανκαρέ.

papakkyriakkolsogre4

Η Εικασία του οποίου ήταν τέτοιας δυσκολίας που ούτε ο ίδιος, πατέρας του κλάδου και τρισμέγιστος μαθηματικός, δεν μπόρεσε ποτέ να αποδείξει! Τόσο αυτός όσο και οι επίγονοί του στον κλάδο παραμέρισαν έτσι την ενοχλητική αυτή λεπτομέρεια για αργότερα, γεννώντας ένα από τα πλέον επίμονα μυστήρια των μαθηματικών.

Το μόνο ουσιαστικό βήμα έλαβε χώρα το 1910, όταν ο Γερμανός μαθηματικός Μαξ Ντεν απέδειξε το Λήμμα του, στο οποίο βασίστηκε όλη η πρόοδος της τοπολογίας. Το 1929 ήρθε ωστόσο η ολοκληρωτική καταστροφή, όταν ένας συμπατριώτης του Ντεν ανακάλυψε ένα θεμελιώδες σφάλμα στην απόδειξή του, κάτι που όχι μόνο ακύρωνε το Λήμμα του αλλά και όλη την κατοπινή γνώση!

Γι’ αυτό και είναι εδώ ογκόλιθος ο Παπακυριακόπουλος, ο οποίος από την εποχή που πρωτομπήκε στο βασίλειο της τοπολογίας, φοιτητής ακόμα, βρήκε όλους τους μαθηματικούς να ψάχνουν μανιωδώς την απόδειξη του Λήμματος του Ντεν. Ήταν όμως αυτός που βρήκε τη λύση, εννιά χρόνια είχαν περάσει εντωμεταξύ ψάχνοντάς τη, ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες για τη μαθηματική κατανόηση του χώρου στον οποίο ζούμε.

Πλάι στη σπουδαία του απόδειξη, κατέληξε σε δύο ακόμα σημαντικότατες μαθηματικές προτάσεις (Θεώρημά του Βρόχου και Θεώρημά της Σφαίρας) στα τέλη της δεκαετίας του 1950, με τις οποίες λύθηκαν οριστικά τα προβλήματα που ταλάνιζαν τη γεωμετρική τοπολογία εδώ και πενήντα κοντά χρόνια.

Ακόμα και στον ούτως ή άλλως δυσνόητο κόσμο των μαθηματικών όμως ο «Πάπα» ασχολήθηκε με ιδέες που λίγοι μπορούσαν να καταλάβουν στην εποχή του. Κι έτσι η φήμη του στη μαθηματική κοινότητα ήταν μεν τεράστια, είχε περιορισμένη ωστόσο απήχηση στα χρόνια του. Όλοι πάντως αναγνώρισαν ποιος ήταν το 1964, όταν του απονεμήθηκε η ύψιστη μαθηματική διάκριση του κόσμου για αξιοσημείωτες ανακαλύψεις στη γεωμετρία (Βραβείο Βέµπλεν), η οποία δινόταν μάλιστα για πρώτη φορά.

Τακτοποιώντας τις βάσεις της Εικασίας του Πουανκαρέ, «νομιμοποίησε» πια τους πάντες να ασχοληθούν σοβαρά με την τοπολογία και τις πολλαπλότητες. Κάτι που έκανε εξάλλου και ο ίδιος, αφιερώνοντάς της το μυαλό και την ψυχή του. Δεν ξέρουμε αν και τι θα κατάφερνε αν δεν τον προλάβαινε ο θάνατος στα 62 του χρόνια, γνωρίζουμε πάντως ότι οποιαδήποτε αναφορά τόσο στην Εικασία όσο και την ίδια την τοπολογία δεν μπορεί να τον παραλείπει. Και δεν το κάνει ποτέ! Πάνω στις δικές του βάσεις πάτησε εξάλλου ο Ρώσος Γκριγκόρι Πέρελμαν για να λύσει την Υπόθεση του Πουανκαρέ, κι αυτό μόλις το 2002.

papakkyriakkolsogre5

Ως στυλοβάτης της γεωμετρικής τοπολογίας και πρωτοπόρος των μαθηματικών πέρασε αυτά τα 25 σπαρτιάτικα χρόνια στο Πρίνστον, μαλώνοντας συχνά με τις πρυτανικές αρχές καθώς δεν ήθελε καμία ακαδημαϊκή εξέλιξη! Μετά κόπων και βασάνων τον έπεισαν να δεχτεί να γίνει μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Σπουδών του Πρίνστον, αν και εμφανιζόταν στις συνεδριάσεις πάντα με μούτρα.

Οι επιστημονικές του εργασίες διακρίνονταν για τις εμπνεύσεις και την αρτιότητά τους. Η πρόοδος του ερευνητικού του έργου, και ειδικά η εργασία του «Για τα πέρατα των κομβικών ομάδων» (1955), μελετήθηκαν εξονυχιστικά. Το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον τον τίμησε σε ειδική τελετή το 1976 και δημοσίευσε τόσο τα μαθηματικά άπαντά του όσο και κάποιες έρευνες που δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας.

Η Ελλάδα παρέμενε γι’ αυτόν κάτι που τον πονούσε και μάλιστα πολύ. Και θα έπρεπε αυτός ο μεγάλος Έλληνας να περιμένει την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών ώστε να του αποδοθεί ξανά η ελληνική υπηκοότητα, όταν και προγραμμάτιζε πλέον το πρώτο του ταξίδι στην πατρίδα από το 1952 με το όνομά του αποκατεστημένο.

Σε μια προσπάθεια να περισώσει την αξιοπρέπειά της, η Ακαδημία Αθηνών είχε προλάβει να τον χρίσει αντεπιστέλλον μέλος της. Όσο για το Πανεπιστήμιο Αθηνών, είχε τώρα την τιμή να έχει στις βιβλιοθήκες του την πρώτη στην ιστορία των μαθηματικών διδακτορική διατριβή πάνω στην τοπολογία!

Αυτό το ταξίδι στην πατρίδα δεν θα το πραγματοποιούσε όμως ποτέ, καθώς θα έχανε τη μάχη με τον καρκίνο στις 29 Ιουνίου 1976, πριν πακετάρει ξανά εκείνη τη βαλιτσούλα και πάρει τον δρόμο για την Ελλάδα…

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νέα δικαστική ήττα για την Johnson & Johnson – Αποζημίωση για το βρεφικό ταλκ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/05/2017

Ποσό 110 εκατομμυρίων δολαρίων καλείται να καταβάλει ως αποζημίωση, η εταιρεία Johnson & Johnson, σε μια γυναίκα από τη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών που εμφάνισε καρκίνο από τη χρήση προϊόντων πούδρας. Πρόκειται για δεύτερη δικαστική απόφαση μέσα σε διάστημα ενός χρόνου που επιδικάζει υπέρογκη αποζημίωση σε βάρος της εταιρίας.

Όπως αναφέρει το euronews,  η Λόις Σλεμπ το 2012 παρουσίασε καρκίνο των ωοθηκών, ο οποίος κατόπιν έκανε μετάσταση στο συκώτι.

Η ίδια υποστηρίζει ότι νόσησε μετά από δεκαετίες χρήσης του προϊόντος Johnson’s Baby Powder, πράγμα που δέχθηκε το δικαστήριο του Μιζούρι αφού έκρινε ότι η εταιρεία δεν προειδοποίησε επαρκώς τους πελάτες της για τον κίνδυνο καρκίνου από τη χρήση των προϊόντων πούδρας.

Έχει προηγηθεί ακόμη μία δικαστική απόφαση κατά της ίδιας εταιρείας για την πούδρα αυτή, που επιδίκασε Δικαστήριο των ΗΠΑ , σε οικογένεια γυναίκας που πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών.

Ανατύπωση από:  http://www.presspublica.gr/itta/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Χώρες που έχουν βομβαρδίσει οι ΗΠΑ (για ειρήνη, δικαιοσύνη, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) από το 1950

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/04/2017

Αποτέλεσμα εικόνας για Χώρες που έχουν βομβαρδίσει οι ΗΠΑ (για ειρήνη, δικαιοσύνη, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) από το 1950

Κορέα και Κίνα 1950-53
Γουατεμάλα 1954
Ινδονησία 1958
Κούβα 1959-1961
Γουατεμάλα 1960
Κονγκό 1964
Λάος 1964-73
Βιετνάμ 1961-73
Καμπόντια 1969-70
Γουατεμάλα 1967-69
Γρενάδα 1983
Λίβανος 1983, 1984
Λιβύη 1986
Ελ Σαλβαδόρ 1980s
Νικαράγουα 1980s
Ιράν 1987
Παναμάς 1989
Ιράκ 1991
Κουβέιτ 1991
Σομαλία 1993
Βοσνία 1994, 1995
Σουδάν 1998
Αφγανιστάν 1998
Γιουγκοσλαβία 1999
Υεμένη 2002
Ιράκ 1991-2003 (ΗΠΑ/Αγγλία)
Ιράκ 2003-2015
Αφγανιστάν 2001-2015
Πακιστάν 2007-2015
Σομαλία 2007-8, 2011
Υεμένη 2009, 2011
Λιβύη 2011, 2015
Συρία 2014-2016-2017

Ανατύπωση από:  http://wwwaristofanis.blogspot.gr/2017/04/1950.html

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Οι γιατροί της Κούβας που ταπείνωσαν τον καπιταλισμό (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/11/2016

cuba doctor

Από τα δεκάδες σχόλια που έκανε το ελληνικό και διεθνές φιλελευθεριάτο με αφορμή το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο έλειπε πάντα μια λέξη – η λέξη εμπάργκο.

Φαντάζει αδιανόητο πως μπορούν να μιλούν για μια χώρα, που επιβίωσε κάτω από το σκληρότερο και πιο μακροχρόνιο οικονομικό αποκλεισμό που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες, και να ξεχνούν το στοιχείο που καθορίζει την ύπαρξή της.

Ο λόγος για τον οποίο νοιώθουν τα πόδια τους να τρέμουν όταν σκέφτονται το εμπάργκο είναι ότι σε αυτές τις συνθήκες υπάρχει ένας κλάδος ο οποίος καταρρίπτει την κοσμοθεωρία τους για την ελεύθερη αγορά. Είναι ο κλάδος της υγείας.

Μόνο το γεγονός ότι η Κούβα έχει εδώ και δεκαετίες χαμηλότερα ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας από την αμερικανική υπερδύναμη είναι αρκετό για να τινάξει στον αέρα κάθε επιχείρημα για το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα.

Η Κούβα βρίσκεται σήμερα στην παγκόσμια πρωτοπορία σε αρκετούς τομείς της ιατρικής έρευνας.

Τη στιγμή που στις ΗΠΑ χιλιάδες άποροι πολίτες σχηματίζουν ουρές χιλιομέτρων στις 5 το πρωί για να δουν έναν οφθαλμίατρο, Κουβανοί γιατροί έχουν πραγματοποιήσει τρία εκατομμύρια δωρεάν οφθαλμολογικές εγχειρήσεις σε 33 χώρες – κυρίως του Τρίτου Κόσμου.

Η Κούβα είχε εξάγει 50.000 γιατρούς που προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους – χρηματοδοτούμενοι παλαιότερα από την κυβέρνηση του Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα.

Όταν ο (εμμέσως ιδιωτικοποιημένος ΠΟΕ) προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια του για να αντιμετωπίσει τον ιό έμπολα, η Αβάνα είχε στήσει ήδη δωρεάν κλινικές σε χώρες της Αφρικής για να προλάβει την εξάπλωση του ιού και να βοηθήσει τους κατοίκους χωρών που λόγω της αποικιοκρατίας δεν είχαν τα μέσα να αντιμετωπίσουν την κρίση.

Πως αντέδρασαν οι ΗΠΑ σε αυτή την κινητοποίηση; Προσπαθούσαν να πείσουν τους Κουβανούς γιατρούς να εγκαταλείψουν τους ασθενείς τους και να ζητήσουν άσυλο στην πλησιέστερη αμερικανική πρεσβεία.

Την ίδια ακριβώς πρακτική εφάρμοζαν και όταν η Κούβα έστειλε γιατρούς στην Αϊτή, οι οποίοι ανέλαβαν το 40% των θυμάτων ή όταν έστειλαν 2.400 γιατρούς για το σεισμό στο Κασμίρ το 2005 (οι οποίοι παρεμπιπτόντως άφησαν πίσω τους τουλάχιστον 30 νέες κλινικές). Οι αμερικανικές πρεσβείες προσπαθούσαν να τους απομακρύνουν από τους ασθενείς για να πετύχουν τα προπαγανδιστικά τους παιχνίδια.
Προσπαθώντας να ταπεινώσουν βέβαια την Αβάνα οι Αμερικανοί διπλωμάτες εξευτέλιζαν απλώς τη χώρα τους και το οικονομικό της σύστημα.

Ήταν φυσικά αναμενόμενο ότι μια χώρα που ζει για δεκαετίες με ένα από τα χειρότερα εμπάργκο της ιστορίας θα είχε σημαντικές στρεβλώσεις στην οικονομία, την πολιτική αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το γεγονός όμως ότι υπό αυτές τις συνθήκες θα δημιουργούσε τομείς που θα ξεπερνούσαν σε αποτελεσματικότητα το αμερικανικό σύστημα είναι κάτι που ο μέσος φιλελές δεν θα μπορέσει να συγχωρέσει ποτέ στον Φιντέλ Κάστρο.

Άρης Χατζηστεφάνου

Το απόσπασμα από την ταινία Sicko του Μάικλ Μουρ για το σύστημα υγείας της Κούβας.

Ανατύπωση από:  http://info-war.gr/i-giatri-tis-kouvas-pou-tapinosan-ton-kapitalismo/

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Με τον Τραμπ, το τείχος του Βερολίνου παίρνει την εκδίκησή του.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/11/2016

Εικοσιεπτά χρόνια πριν, στις 9 Νοεμβρίου του 1989, έπεφτε το τείχος του Βερολίνου εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο της ιστορίας: χωρίς το αντίπαλο δέος του κομμουνισμού, που παρά τα τεράστια δικά του προβλήματα ανάγκαζε τον καπιταλισμό να παρουσιάζεται στη Δύση με ανθρώπινο πρόσωπο, ένα νέο καθεστώς επιβλήθηκε σε όλο το πλανήτη: το καθεστώς μιας παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας, με το 1% του πληθυσμού να γίνεται πλουσιότερο και το 99% φτωχότερο.

Οι ΗΠΑ υπήρξαν πρωτοπόρες και σε αυτόν το τομέα, οδηγώντας στη φτώχεια μεγάλα τμήματα της μεσαίας, λευκής αστικής τάξης που ζει στη «βαθιά» Αμερική. Πρόκειται για τους λευκούς χωρίς πανεπιστημιακό δίπλωμα, που χάνουν την δουλειά τους επειδή κλείνουν τα εργοστάσια, ζουν συχνά σε τροχόσπιτα και στους οποίους το προσδόκιμο ζωής είναι 14 χρόνια μικρότερο (67,5) από αυτό των λευκών με δίπλωμα (80,4) οι οποίοι είναι περισσότερο συγκεντρωμένοι στην Ανατολική ή τη Δυτική Ακτή και αποτελούν την εκλογική βάση του Δημοκρατικού Κόμματος.

Αυτά τα χαρακτηριστικά νούμερα της απόγνωσης για το προσδόκιμο ζωής είναι που εξηγούν πώς είναι δυνατόν στην ισχυρότερη οικονομικά δύναμη του πλανήτη να εκλέγεται ένας άνθρωπος τόσο αποκρουστικός. Σε αυτήν την κατηγορία των ψηφοφόρων που τρέμουν για το μέλλον τους ο Τραμπ απευθύνθηκε με μηνύματα φόβου για τους μετανάστες ή την παγκοσμιοποίηση: «οι πολιτικοί μας», δήλωνε, «προώθησαν με πείσμα μια πολιτική παγκοσμιοποίησης που πλούτισε την οικονομική ελίτ η οποία χρηματοδοτεί τις εκστρατείες τους. Ενώ εκατομμύρια Αμερικανοί εργάτες δεν πήραν ως αντάλλαγμα παρά τη μιζέρια».

Συγχρόνως, αυτή η ολιγαρχία του 1% καθυπόταξε το πολιτικό σύστημα διαφθείροντας και το Δημοκρατικό Κόμμα, του οποίου η δεξιά στροφή άρχισε τρία χρόνια μετά τη πτώση του τείχους, με την εκλογή – ιστορική σύμπτωση – του Μπιλ Κλίντον, το 1992. Είναι η ηγεσία αυτού του κόμματος που με βρώμικα κόλπα έδωσε το χρίσμα στη Χίλαρι Κλίντον στις φετινές εκλογές παραμερίζοντας τον Σάντερς, τον μοναδικό δημοκρατικό υποψήφιο που θα μπορούσε να κερδίσει άνετα τον Τραμπ.

Στην κλυδωνιζόμενη αμερικανική αυτοκρατορία ο Τραμπ κατάφερε να παραμερίσει μια μετά την άλλη τις πολιτικές δυναστείες, είτε λέγονται Μπους, είτε Κλίντον: πρώτα κερδίζοντας τον αδελφό Μπους στις εκλογές για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων κι ύστερα συντρίβοντας μια γυναίκα που προσωποποιούσε την διαφθορά και τον κυνισμό της ελίτ και του πολιτικού κατεστημένου. Το τελευταίο, είτε δημοκρατικό, είτε ρεπουμπλικανικό υπέστη σήμερα μια ήττα ιστορικών διαστάσεων.

Η εκλογή του Τραμπ είναι ακριβώς η αντίδραση σε αυτό το φθαρμένο, ολιγαρχικό σύστημα που για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο επιφυλάσσει στις νεότερες γενιές χειρότερες μέρες από τις προηγούμενες. Την οποία όμως αντίδραση εισπράττει η δημαγωγική ακροδεξιά και όχι η αριστερά, με την εξαίρεση του νότου της Ευρώπης που έχει διαφορετικές, πρόσφατες ιστορικές εμπειρίες. Η νίκη του Τραμπ ασφαλώς θα ενισχύσει τις ακροδεξιές τάσεις σε όλη την Ευρώπη, πυροδοτώντας νέους οικονομικούς τριγμούς που δυστυχώς θα πλήξουν τις πιο ευάλωτες χώρες όπως η Ελλάδα.

Ολόκληρη η ανθρωπότητα μπαίνει σε μια περίοδο αστάθειας, καθώς κανείς δεν ξέρει ποιες από τις προεκλογικές του εξαγγελίες θα υλοποιήσει ο νέος πλανητάρχης. Μια από αυτές είναι το χτίσιμο ενός τείχους μεταξύ των ΗΠΑ και του Μεξικού. Ακριβώς

Στέλιος Κούλογλου

Ανατύπωση από:  http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/me-ton-tramp-teixos-toy-berolinoy-pairnei-tin-ekdikisi-toy-toy-st-koylogloy

Posted in Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ: ΤΟ NATIONAL GEOGRAPHIC ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ! (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 10/11/2016

Φιμώνει τους εσωτερικούς υπονομευτές!

Αποστομώνει τους εξωτερικούς πλαστογράφους!

Σηματοδοτεί την επερχόμενη αλλαγή κορυφής στην αμερικανική εξωτερική πολιτική για το Σκοπιανό!

Δικαιώνει την μακρόχρονη επίμονη, ασυμβίβαστη και αμετακίνητη πολιτική μας, στην μη αναγνώριση των Σκοπίων με το ελληνικό ιερό όνομα Μακεδονία!

 

Εξαιρετική σύνθεση του N.G. με τον Έλληνα Φίλιππο Β΄, πατέρα του Μ. Αλεξάνδρου

ΣΤΡΟΦΗ 180 ΜΟΙΡΩΝ

Το αμερικανικό National Geographic πραγματοποιεί απίστευτη στροφή 180 μοιρών, καθώς από τους χάρτες που ανέγραφαν «Μακεδονία» τα Σκόπια στο παρελθόν, περνάει τώρα στην απόλυτη δικαίωση του Ελληνισμού και στην πιο ανέλπιστη παγκόσμια προβολή της ελληνικότητας της Μακεδονίας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μέσα στην ίδια την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, επηρεάζοντας έτσι την ελίτ της Αμερικής, πολιτική, οικονομική, στρατιωτική, πολιτισμική! Κάτι το οποίο αποτελεί χαστούκι θανάτου στα Σκόπια!

Ζωφόρος Τάφου Φιλίππου Β΄, με τονισμένο τον Μ. Αλέξανδρο

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ NATIONAL GEOGRAPHIC

Συγκεκριμένα, το National Geographic, φιλοξενεί στο ίδιο το διεθνούς αίγλης Μουσείο του, στην Ουάσινγκτον, την πρωτόγνωρη Έκθεση με τον αποστομωτικό τίτλο: «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο«!

Η Έκθεση, με τον αποστομωτικό για τους πλαστογράφους τίτλο και τους κάθε είδους υποστηρικτές τους, άνοιξε την Τετάρτη 1η Ιουνίου και  διήρκεσε ως τις 10 Οκτωβρίου 2016.

Χρυσές μάσκες Μακεδόνων πολεμιστών του Αρχοντικού Πέλλας

5.000 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Στην μοναδική αυτή εμπλουτισμένη έκθεση, που ταξίδεψε πιο μπροστά σε Μουσεία του Καναδά, πραγματοποιείται μέσα από 500 και πλέον σπάνιους αρχαιολογικούς θησαυρούς μας, ένα εξαιρετικό ταξίδι μέσα από 5.000 χρόνια του ελληνικού πολιτισμού, όπου εκτός των άλλων καταδεικνύεται και υπογραμμίζεται η ελληνικότητα της Μακεδονίας!

Τα εκθέματα προέρχονται από είκοσι δύο ελληνικά Μουσεία και πολλά από αυτά πολλά δεν έχουν ποτέ ξανά εμφανιστεί έξω από την χώρα μας!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ NATIONAL GEOGRAPHIC

Η μεγάλη δικαίωση του Ελληνισμού είναι πλέον καθ΄ οδόν!
Ο Μέγας Αλέξανδρος και τα ευρήματα της Μακεδονίας, αναζωογονούν και ανασταίνουν διεθνώς – χάρη στην Θεία Πρόνοια – τον ευσεβή και αδικημένο λαό μας!

ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΓΡΑΜΜΗΣ;

Πίσω όμως από τα λαμπρά βίντεο, αφίσες και εκθέματα, πίσω από τα φώτα της αμερικανικής δημοσιότητας και την χαρά μας, προκύπτει ένα μεγάλο και εύλογο ερώτημα: «γιατί άλλαξε έτσι η στάση του αμερικανικού National Geographic»;

Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα της Αμφίπολης, που χάρη στην παλαιότερη πρωτόγνωρη κυβερνητική πολιτική συνεχούς διεθνούς δημοσιοποίησης και προβολής τους, ταρακούνησαν όλα τα σχετικά ξένα κέντρα και δίκτυα, τα οποία μπροστά στον κίνδυνο παγκόσμιας επιστημονικής γελοιοποίησης και καταστροφής τελικά τους κύρους τους – σε περίπτωση εμμονής στην Πλαστογραφία των Σκοπίων – έκαναν στροφή 180 μοιρών, αποφασίζοντας να ποντάρουν στην ιστορική πραγματικότητα, στα αδιάψευστα αρχαιολογικά ευρήματα και όχι στο ψέμα και την σκοπιμότητα της εκάστοτε αμερικανικής – εν προκειμένω – εξωτερικής πολιτικής, η οποία και αυτή με τη σειρά της γυρίζει και μάλιστα από την κορυφή…

ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΤΗ*

Η διαπίστωση αυτή, που είναι πλέον γεγονός, δικαιώνει απόλυτα και τον αείμνηστο Νικόλαο Μάρτη*, που δήλωνε τότε στο ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ:

«Πρέπει να καταλάβουν όλοι οι Έλληνες, ότι αδύνατον η υπόθεση να χαθεί! Τα κραυγάζοντα μάρμαρα της αλήθειας, θα διαλαλούν στους αιώνες τα δίκαιά μας! Διότι θα είναι αντιληπτά ακόμη και από επιστήμονες με στοιχειώδη μόλις γνώση!.. Είμαι τελικά αισιόδοξος! Ας το καταλάβει ο κόσμος, να αγωνιστεί»!

* Ο Νίκος Μάρτης ήταν συγγραφέας και του βιβλίου «Η πλαστογράφηση της ιστορίας της Μακεδονίας», που το 1985 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών.

Πηγή:  http://amfipolinews.blogspot.gr/2016/10/national-geographic.html?m=1

 

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | 1 Comment »

Τυφώνας Μάθιου: Τέσσερις νεκροί στη Φλόριντα. Πάνω από 870 νεκροί στην Αϊτή. Στην Κούβα καμία απώλεια ανθρώπινης ζωής (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/10/2016

ejofilo

Η Πολιτική Προστασία στην Κούβα και ο τυφώνας Μάθιου

Γράφει ο Βαγγέλης Γονατάς

O τυφώνας Μάθιου που ξεκίνησε από την Καραϊβική και είναι ακόμα σε εξέλιξη (έχει περάσει ήδη απέναντι στη Φλόριντα) κυριάρχησε αυτήν την εβδομάδα στην ειδησεογραφία της περιοχής. Παρ ότι η ετήσια αυτή επίθεση της φύσης στους φτωχούς αποτελεί σχεδόν μετεωρολογική ρουτίνα, οι μνήμες από τον πολύνεκρο τυφώνα Κατρίνα που σάρωσε και την Νέα Ορλεάνη στις ΗΠΑ, είναι ακόμα σχετικά νωπές. Επιπλέον, ο τυφώνας Μάθιου αποδεικνύεται ο ισχυρότερος της δεκαετίας σε ένταση και διάρκεια, με ταχύτητες ανέμου 225 έως και 300 χιλιόμετρα και μετακινούμενος κατά 15 περίπου χιλιόμετρα την ώρα.

Τα δυτικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με τον τυφώνα όταν αυτός πέρασε στο έδαφος των ΗΠΑ, φτιάχνοντας ένα κλίμα γενικού συναγερμού, παγκόσμιας συγκίνησης και θαυμασμού για το σχέδιο εκκένωσης στην πολιτεία της Φλόριντα, στην οποία τις πρώτες ώρες του τυφώνα, 600.000 οικογένειες έμειναν χωρίς ρεύμα.

Μέχρι εκείνη την στιγμή, οι “ιθαγενείς” της Καραϊβικής ήταν τα απολύτως αναλώσιμα συνήθη θύματα. Έτσι, τα 9 αρχικά θύματα σε Αϊτή και Άγιο Δομίνικο (το διπλανό νησί στην Κούβα), έγιναν χαλαρά 339 σήμερα το πρωί, 700 το βράδυ, και… έχουμε μέλλον. Σε αυτές τις χώρες οι αρχές έκαναν έκκληση στον πληθυσμό να προστατευτεί όπως μπορεί.

Αντίθετα στην Κούβα, ακόμα και τα δυτικά μέσα μετέδωσαν ότι μετακινήθηκαν πάνω από 300.000 κάτοικοι στις νοτιοανατολικές επαρχίες, αριθμός που σύμφωνα με τα κουβανικά ΜΜΕ φτάνει σχεδόν το 1.000.000, αν συνυπολογιστούν οι κεντρικές επαρχίες που εκκενώθηκαν προληπτικά. Μιλάμε δηλαδή, για περίπου το 10% του πληθυσμού της χώρας. Στην Κούβα δεν αναφέρθηκε μέχρι τώρα καμία απώλεια ανθρώπινης ζωής, αντίθετα καταγράφηκαν σοβαρές υλικές ζημιές στην παράκτια πόλη Μπαρακόα, στο Γκουαντάναμο και στο Σαντιάγκο.

baracoa

Και αυτό δεν γίνεται πρώτη φορά. Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι τόσο οι αρχές όσο και ο πληθυσμός είναι εκπαιδευμένοι στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Σε 1-2 ώρες εκκενώνονται πόλεις ολόκληρες, 200.000 κατοίκων και όλοι ξέρουν που θα πάνε (σε καταφύγιο ή συγγενείς) και πως.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει την διαφορά σε αυτή την χώρα; Γιατί αν πούμε απλά ο σοσιαλισμός, αυτό το κείμενο είναι απλά περιττό. Αυτό που ξεχωρίζει πάντα λοιπόν, σε οποιαδήποτε κινητοποίηση του κουβανικού λαού, είναι οι CDR (Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης). Με άλλα λόγια, η καθολική οργάνωση των κατοίκων σε επίπεδο γειτονιάς, ανά χίλιους περίπου κάτοικους. Αυτό σημαίνει οργάνωση ανά δρόμο ή τετράγωνο ή συγκρότημα κτιρίων, ακόμα και κτίριο.

Ναι, αυτές οι Επιτροπές παίζουν σοβαρότατο ρόλο σε τέτοιες καταστάσεις. Γιατί έχουν γνώση του χώρου ευθύνης τους, των ανθρώπων, αυτών των πραγμάτων που δεν μπορούν να γνωρίζουν οι αρχές. Κάθε υπηρεσία ή οργανισμός στην Κούβα όταν θέλει κάτι στην ή για την γειτονιά, θα απευθυνθεί πρώτα στις CDR.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση με το κράτος και τα διοικητικά όργανα, που ανεβάζει τόσο την απαίτηση, όσο και την προσφορά και την αποτελεσματικότητα εκατέρωθεν.

Ωστόσο, πίσω από την υποδειγματική κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού και της Πολιτικής Προστασίας (Defensa Civil/Πολιτική Άμυνα) ξεπροβάλλει ένα Κράτος, ένα καθεστώς που σέβεται τον άνθρωπο, την εργασία, την περιουσία (συλλογική και ατομική) και πάνω απ’ όλα την ζωή του. Αυτό φαίνεται από πολλά και μικρά και μεγάλα, που στην Κούβα είναι αυτονόητα ενώ εδώ είναι απλώς… αδιανόητα.

defensa

Έτσι, τρεις μέρες πριν το χτύπημα του τυφώνα, ο ίδιος ο αρχηγός του Κράτους, ο πρόεδρος Ραούλ Κάστρο, βρισκόταν στις ανατολικές επαρχίες, στο Σαντιάγκο, επιβλέποντας την προετοιμασία των οργανισμών της Πολιτικής Προστασίας, δηλώνοντας ότι στην φάση εκείνη η προετοιμασία ήταν το πάν.

Οι γραμματείς των επαρχιακών οργανώσεων του κόμματος είχαν τεθεί επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας, στην οποία έπαιρναν μέρος όλες οι εργατικές, μαζικές, επιστημονικές, κρατικές, στρατιωτικές οργανώσεις και οργανισμοί.

Δεκάδες συνεργεία και οχήματα των κουβανικών “ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ” είχαν μεταφερθεί στις υποψήφιες να πληγούν περιοχές από τις άλλες επαρχίες της χώρας και άλλα τόσα ήταν ήδη φορτωμένα στα τρένα για να μεταφερθούν σιδηροδρομικών αν θα υπήρχε ανάγκη.

Στα βίντεο που κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά δίκτυα, μπορεί να δει κανείς ρεπορτάζ της κουβανικής τηλεόρασης, όπου συνεργεία των δήμων ή άλλων οργανισμών, ξηλώνουν και μεταφέρουν για φύλαξη σε ασφαλές μέρος, πάνελ από φωτοβολταϊκά, ταμπέλες, πινακίδες, ακόμα και τις λάμπες από τους δρόμους.

unnamed

Εντυπωσιακή ήταν και η προετοιμασία στους χώρους δουλειάς και κατοικίας για την ασφάλεια των κτιρίων,
χρησιμοποιώντας απίθανα υλικά και πατέντες γι’ αυτό το σκοπό.

Στην παραλιακή πόλη Μπαρακόα (αρχαιότερη πόλη της Κούβας), στην πόλη και γενικότερα στην επαρχία του Γκουαντάναμο, στο Σαντιάγκο και αλλού, οι ζημιές ήταν από σοβαρότατες έως τεράστιες. Στην Μπαρακόα κόπηκε ο μόλος, κομμάτια του οδικού δικτύου, καταστράφηκε ένα μέρος του αεροδιαδρόμου, το νερό από την θάλασσα εισέβαλε δεκάδες μέτρα μέσα στην πόλη γκρέμισε σπίτια και κτίρια. Ενδεικτικό της δύναμης του νερού είναι ότι έσπρωξε ένα σιδερένιο κοντέινερ κατά ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο. Σχεδόν σε όλα τα κτίρια, ο τυφώνας ξήλωσε τις σκεπές.

“Όπου φτωχός και η μοίρα του”, συνηθίζεται να λέγεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Όμως όταν οι φτωχοί έχουν πάρει την μοίρα στα χέρια τους και έχουν οργανωθεί σε άρχουσα τάξη, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.

Η αποκατάσταση έχει ήδη αρχίσει, ο κόσμος δείχνει την αλληλεγγύη του στον γείτονα, τον συνάδερφο, τον συμπατριώτη. Όπως γίνεται σε κάθε τυφώνα στην Κούβα, σε λίγους μήνες θα αρχίσουν να παραδίδονται τα πρώτα καινούργια σπίτια στους πληγέντες.

Και “με κουφώματα αλουμινίου” όπως είχε γράψει η Γκράνμα για τα σπίτια που οικοδομήθηκαν και παραδόθηκαν μετά τον τυφώνα Κατρίνα.

Οι χωρικοί αφηγούνται τις εμπειρίες τους μετά τον τυφώνα Μάθιου

Πηγή:  atexnos

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Συνελήφθησαν στη Νέα Υόρκη δύο δημοσιογράφοι του Star και του Alpha, οι οποίοι παρακολουθούσαν μεταμφιεσμένοι τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά που πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/09/2016

Συνελήφθησαν στη Νέα Υόρκη δύο δημοσιογράφοι του Star και του Alpha, οι οποίοι παρακολουθούσαν μεταμφιεσμένοι τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά. Ο υπουργός Επικρατείας πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να πλαστογραφήσουν την υπογραφή συνεργάτη του κ. Παππά στο ξενοδοχείο Westin New York Grand Central και να χρεώσουν μικρογεύμα στο δωμάτιό του. Οι δυο δημοσιογράφοι δήλωσαν ψευδώς στις αστυνομικές αρχές ότι είναι μέλη της αποστολής του Έλληνα πρωθυπουργού που αναμένεται στη Νέα Υόρκη.

Κίνησαν υποψίες όταν εντοπίστηκαν να παρακολουθούν και να φωτογραφίζουν τα μέλη της ασφάλειας του πρωθυπουργού που είχαν φτάσει νωρίτερα.  Και οι δύο αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι, και σύμφωνα με πληροφορίες εναντίον τους πρόκειται να ασκηθεί δίωξη για πλαστογραφία.

Οι αμερικανικές αρχές έχουν εντείνει τα μέτρα ασφαλείας μετά και την έκρηξη στην πολυσύχναστη συνοικία Τσέλσι στο Μανχάταν, καθώς από αύριο αναμένονται στην αμερικανική μεγαλούπολη ηγέτες από  όλο τον κόσμο προκειμένου για να λάβουν μέρος στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Πηγή:  ΑΠΕ ΜΠΕ

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »