Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιανουαρίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘ζήτημα’

ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ: O αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός και το ζήτημα των Τσάμηδων (ηλεκτρονικό βιβλίο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/04/2017

Για να διαβάστε την ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ του Ημεροδρόμου: «O αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός και το ζήτημα των Τσάμηδων»  κάντε κλικ στην εικόνα.
Κείμενα: Γιώργος Καραγιάννης.

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Το Γερμανικό και το Ανατολικό ζήτημα – Η Ευρώπη επανέρχεται στην προ του 1914 εποχή;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/06/2015

Το Γερμανικό και το Ανατολικό ζήτημα - Η Ευρώπη επανέρχεται στην προ του 1914 εποχή;

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Πριν ακριβώς 100 χρόνια, στις 28 Ιουνίου 1914, στις όχθες του ποταμού Μπόζνα που διασχίζει το Σεράγεβο, ο Σερβοβόσνιος εθνικιστής Γαβρίλο Πρίντσιπ, οπαδός της πανσλαβικής ιδέας, την οποία προωθούσαν υψηλά ιστάμενα κλιμάκια στη Σερβία, πυροβόλησε και σκότωσε τον Αρχιδούκα του Αυστριακού θρόνου Φραγκίσκο Φερδινάνδο. Ήταν η αφορμή για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον πόλεμο των φαντάρων, όπως ονομάστηκε, τον αιματηρό και καταστροφικό πόλεμο του εικοστού αιώνα, ο οποίος, ουσιαστικά συνεχίστηκε την περίοδο 1939- 1945, ως Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Επισκέφθηκα αρκετές φορές το Σεράγεβο, κατά τη διάρκεια του πολέμου αλλά, και αργότερα, και πάντα, ήθελα να δω τον τόπο του εγκλήματος, τον τόπο όπου συντελέστηκε μια πράξη που έδωσε την αφορμή για το αιματοκύλισμα του κόσμου. Δίπλα στη γνωστή, πλέον, γέφυρα, λειτουργεί και ένα μουσείο, ενώ, λίγο παρακάτω, πάντα στις όχθες του Μπόζνα, είναι το δημαρχείο της πόλης, το οποίο βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού αποκλεισμού της βοσνιακής πρωτεύουσας.

Η πλευρά αυτή του Σεράγεβο βρίσκεται εκτεθειμένη στα απέναντι βουνά τα οποία κατείχαν οι Σέρβοι. Το κτήριο, όμορφο αρχιτεκτονικά, έγινε παρανάλωμα του πυρός από τους βομβαρδισμούς. Μέσα στις καμένες αίθουσές του, ο τότε δήμαρχος της πόλης, παρά το προχωρημένο της ώρας και το φόβο να χτυπήσουν οι snipers (οι ελεύθεροι σκοπευτές), ήθελε να δώσει μια συναυλία – και την έδωσε- προς τιμήν των ανθρώπων που το 1995 διέσπασαν τον κλοιό και εισήλθαν στην πολιορκημένη πόλη. Την παρακολούθησα με δέος. Το κτήριο, το οποίο επισκεπτόμουν και μετά τον πόλεμο, κάθε φορά που πήγαινα στη βοσνιακή πρωτεύουσα, έχει αποκατασταθεί πλήρως σήμερα, με τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα ιστορικά γεγονότα είναι γνωστά. Η Αυστρία, κατέστησε υπεύθυνη τη Σερβία για τη δολοφονία του Αρχιδούκα, η Σερβία αποδέχθηκε όλους τους όρους του αυστριακού τελεσιγράφου αλλά, παρόλα αυτά, η Αυστρία της κήρυξε τον πόλεμο, ένα μήνα αργότερα, στις 28 Ιουλίου. Η Ρωσία προσέτρεξε σε βοήθεια της Σερβίας και από το σημείο αυτό, οι εξελίξεις ακολουθούν μια ανεξέλεγκτη δυναμική. Η Γερμανία προσήλθε στο πλευρό της Αυστρίας, και ένας μετά τον άλλο, οι σύμμαχοι που είχαν διαμορφώσει τις συμμαχίες τους αρκετά χρόνια νωρίτερα, κήρυσσαν ο ένας τον πόλεμο στον άλλο.

Στην καρδιά του προβλήματος, πλέον, η Γερμανία, «το νεαρότερο, δυναμικότερο και πιο χολερικό έθνος- κράτος», κατά τον ιστορικό Νόρμαν Ντέϊβις.

Οι αιτίες

Η ουσία, τώρα, είναι άλλη. Η Γερμανία συγκροτήθηκε σε ενιαίο κράτος λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1871, υπό την ηγεσία του Μπίσμαρκ, ο οποίος με επιδέξιες κινήσεις κατόρθωσε να ενώσει τα γερμανικά κρατίδια υπό την κυριαρχία της Πρωσίας. Χρειάστηκε να πολεμήσει κατά της ανταγωνίστριας Αυστρίας αλλά και κατά της Γαλλίας, στον περίφημο Γαλλοπρωσικό, ή, κατ άλλους Γαλλογερμανικό πόλεμο, τον οποίο έχασε η Γαλλία και υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την Αλσατία και τη Λωρραίνη.

Η απώλεια αυτή βάραινε ιστορικά στους ώμους της Γαλλίας και επηρέασε τη στάση της και κατά τον Πρώτο Μεγάλο Πόλεμο.

Η ενωμένη Γερμανία είχε μια δυναμική οικονομία αλλά, οι διεθνείς αγορές ήταν κατειλημμένες από τις αποικιακές δυνάμεις που ξεκίνησαν τον αποικιακό τους αγώνα όταν η Γερμανία δεν υπήρχε ως ενιαίο κράτος και τα μικρά γερμανικά κρατίδια δεν μπορούσαν να τις συναγωνιστούν. Ο κόσμος, κατά τη Γερμανική άποψη, έπρεπε να ξαναμοιραστεί.  Ο Μπίσμαρκ αποχώρησε από το προσκήνιο, η γερμανική ηγεσία που αναδύθηκε δεν είχε τις δικές του διπλωματικές ικανότητες (πολλοί ισχυρίζονται πως ο Μπίσμαρκ δημιούργησε ένα κράτος το οποίο μόνο ηγέτες του δικού του διαμετρήματος μπορούσαν να διοικήσουν), οι γερμανικές στρατιωτικές δυνατότητες υπήρχαν, η βούληση για μοίρασμα των αγορών ήταν έντονη, άρα έλειπε η αφορμή για τον πόλεμο. Και η αφορμή δόθηκε.

Στις οικονομικές αιτίες για τον πόλεμο θα πρέπει να προστεθούν και οι γεωπολιτικοί λόγοι. Η ενωμένη Γερμανία, παρά το δυναμισμό της, ασφυκτιούσε, γεωπολιτικά ανάμεσα σε δύο ισχυρές, τότε, δυνάμεις. Τη Γαλλία από τη μια και τη Ρωσία από την άλλη. Έπρεπε να διεκδικήσει- κατά τη Γερμανική άποψη- το ζωτικό της χώρο. Και τον διεκδίκησε.

Όπως σημειώνει ο προαναφερθείς ιστορικός Νόρμαν Ντέιβις, «οι παγκόσμιοι πόλεμοι υπήρξαν δύο ξεχωριστές πράξεις ενός και του αυτού δράματος. Πάνω από όλα το έργο που έμεινε ημιτελές με τον Α! Π.Π. δημιούργησε τους κύρους αντιπάλους του Β! Παγκοσμίου… Τα χρόνια που μεσολάβησαν από το 1914 έως το 1945 εμφανίζονται ως η εποχή των προβλημάτων της Ευρώπης τα οποία κάλυψαν το χάσμα ανάμεσα στη μακροχρόνια ειρήνη του ύστερου 19ου αιώνα και στην ακόμα πιο παρατεταμένη ειρηνική εποχή του Ψυχρού πολέμου».

Ουσιαστικά, ο Πόλεμος που άρχισε το 1914, πρέπει να ολοκληρώθηκε το 1991 με την επανένωση της Γερμανίας. Από τότε, από το 1991, η Ευρώπη ξαναμπήκε στην προ του 1914 εποχή, με τη Γερμανία το ίδιο δυναμική, ανήσυχη, χολερική και προβληματισμένη με ποιους να πάει και ποιους να αφήσει.

Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ

Η χώρα που προκάλεσε δύο μεγάλους πολέμους, κρίθηκε πως θα έπρεπε να δαμαστεί, μετά τον δεύτερο πόλεμο, στη βάση δύο σημαντικών παραμέτρων. Να προσδεθεί σε μια ευημερούσα Ευρώπη και να αφήσει, αυτή και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το θέμα της άμυνας και ασφάλειάς τους, στα χέρια των ΗΠΑ, οι οποίες κλήθηκαν και το 1918 και το 1945, να διαχειριστούν τις Ευρωπαϊκές υποθέσεις.

Έτσι, δημιουργήθηκαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, δύο θεσμοί που λειτούργησαν αποτελεσματικά αλλά, που η τελευταία κρίση απειλεί τα θεμέλια της οικονομικής Ένωσης και οι παγκόσμιες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, έχουν εξασθενήσει το ρόλο της αμυντικής συμμαχίας.

Οι θεσμοί, δηλαδή, που κράτησαν την Ευρώπη ενωμένη και βοήθησαν στη διαχείριση της Γερμανίας, αποδομούνται με την πρώτη σημαντική οικονομική κρίση και έτσι επαναφέρεται και πάλι, όπως και πριν το 1914, το Γερμανικό Ζήτημα.

Τι θα γίνει, λοιπόν, με τη Γερμανία και την Ευρώπη;

Ας μην ξεχνάμε ότι η σημαντικότερη μονομαχία για το μέλλον της Ευρώπης τοποθετούνταν εξαρχής μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας. Οι Μεγάλοι Πόλεμοι, άρχισαν την 1η Αυγούστου του 1914 στη γερμανική καγκελαρία, όταν ο κάιζερ κήρυξε τον πόλεμο κατά της Ρωσίας και έληξαν στις 8 Μαΐου του 1945 στο αρχηγείο του σοβιετικού στρατού στο Βερολίνο- Καρλσχορστ, όταν ολοκληρώθηκε εν τέλει η άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας με την Τρίτη πράξη συνθηκολόγησης.

Βρισκόμαστε και σήμερα στην ανάδειξη ανάλογων, νέων ανταγωνισμών;

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία

Στα αποτελέσματα του Α! Π.Π. περιλαμβάνεται και η διάλυση δύο ισχυρών, τότε, αυτοκρατοριών. Της Αυστροουγγρικής και της Οθωμανικής.

Η Γερμανία δεν εμφανίσθηκε στο προσκήνιο την παραμονή του Α! Π.Π. Ασκούσε πολιτική μεγάλης ευρωπαϊκής δύναμης από της ιδρύσεώς της.

Η πολιτική της Γερμανίας μετά τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο αποσκοπούσε στη συγκρότηση ενός αντισλαβικού μετώπου, αποτελούμενου από την Ελλάδα, τη Ρουμανία και το Οθωμανικό Κράτος.

Ειδικά για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, βασική παράμετρος της γερμανικής πολιτικής στην εποχή του Βίσμαρκ ήταν η αποτροπή μιας ταχείας κατάρρευσης της, διότι πίστευε πως  θα ανέτρεπε το σύστημα ισορροπιών που διαμορφώθηκε στην Ευρώπη και θα επηρέαζε την πολιτική των άλλων δυνάμεων απέναντι στη Γερμανία.

Οι διάδοχοί του, όμως, μετέβαλαν αυτήν την πολιτική. Ο γερμανός αυτοκράτορας δελεάστηκε από τα θέλγητρα της Ανατολής και επεδίωξε να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή η νέα γερμανική τάση προκάλεσε αντιδράσεις τόσο τη Ρωσία όσο και στην Αγγλία.

Η Γερμανική πολιτική προσδιόρισε τα γερμανικά συμφέροντα στο χώρο της οθωμανικής αυτοκρατορίας, κυρίως γύρω από τον άξονα και την ενδοχώρα της σιδηροδρομικής γραμμής Κωνσταντινούπολη- Βαγδάτη και έτσι στήριξε τον Οθωμανό σουλτάνο. Παράλληλα, όμως, διαβλέποντας τις εξελίξεις με την εμφάνιση των Νεότουρκων, άφησε ανοικτές θύρες και προς την κατεύθυνση των τούρκων εθνικιστών.

Και ο σουλτάνος και οι Νεότουρκοι πίστευαν πως η Γερμανία ενδιαφερόταν για την ακεραιότητα της Αυτοκρατορίας και δέχθηκαν τη στενή συνεργασία μαζί της, με κύρια αιχμή την αναδιοργάνωση του στρατού.

Είναι γνωστό ότι η κυριαρχία των Νεότουρκων οδήγησε στην εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας συγκρότησης οθωμανικής ταυτότητας σε μη εθνοτική και θρησκευτική βάση.

Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στη συγκρότηση μιας τουρκικής εθνικής ταυτότητας και ενός ομοιογενούς εθνικού τουρκικού κράτους με την ταύτιση του κάθε μουσουλμάνου στη Μικρά Ασία με τον Τούρκο, με την εκδίωξη των Χριστιανών ή τον εξισλαμισμό τους και με την εγκατάσταση μουσουλμάνων προσφύγων από τα Βαλκάνια.

Η Ανατολία θεωρήθηκε ως η καρδιά του Τουρκισμού.

Το έτος 1913 και όχι το 1923 μπορεί να θεωρηθεί ως η απαρχή της συγκρότησης ενός ομοιογενούς τουρκικού κράτους στη Μικρά Ασία, σύμφωνα με τον ιστορικό Σπυρίδωνα Σφέτα. Πατέρας, δε, του σύγχρονου τουρκικού εθνικισμού θεωρείται ο κουρδικής καταγωγής κοινωνιολόγος Ζιγιά Γκεκάλπ (Ziya Gökapl) με το τρίπτυχο τουρκισμός, ισλαμισμός, δυτικός τεχνολογικός εκσυγχρονισμός.

Στις 14 Δεκεμβρίου 1913 έφθασε στην Κωνσταντινούπολη γερμανική στρατιωτική αποστολή   υπό τον Λίμαν φον Σάντερς.

Είναι ο στρατιωτικός ο οποίος, σύμφωνα με την άποψη ιστορικών, καθοδήγησε τους διωγμούς και τις διώξεις Αρμενίων και Ελλήνων, από τους Νεότουρκους, με σκοπό την εξαφάνιση κάθε χριστιανικού στοιχείου από τα εδάφη της Αυτοκρατορίας ή τον εκμουσουλμανισμό τους.

Είναι οι πράξεις αυτές της Οθωμανικής Τουρκίας που, σύμφωνα με τον όρο ενός Πολωνού δικηγόρου εβραϊκής καταγωγής, του Ραφάλ Λέμκιν, ονομάζονται γενοκτονία και που αρνείται να αναγνωρίσει το σύγχρονο τουρκικό κράτος.

Η στενή αυτή σχέση της οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη Γερμανία, έθεσε τους Οθωμανούς στο πλευρό του Βερολίνου κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με τα γνωστά επακόλουθα της Συνθήκης των Βερσαλλιών και αργότερα των Σεβρών. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρευσε και σε υλοποίηση των αποφάσεων των Σεβρών, η Ελλάδα ξεκίνησε τη Μικρασιατική εκστρατεία, η οποία οδήγησε σε καταστροφή.

Με το τέλος της εκστρατείας αυτής συγκροτήθηκε το σύγχρονο τουρκικό κράτος από τον Κεμάλ Ατατούρκ, στη βάση των αρχών που προαναφέρθηκαν.

Η τουρκική κοινωνία, όμως, δεν είναι ευθύγραμμη. Ο ισλαμισμός ως πολιτική έκφραση αναδύθηκε και πάλι στις ημέρες μας και εκφράστηκε, κυρίως, από τον τούρκο πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν και θεωρητικά από τον υπουργό εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, οι οποίοι προσπαθούν να αναβιώσουν τα παλιά Οθωμανικά οράματα, ίσως τον Πανισλαμισμό του Αβδούλ Χαμίτ Β!

Η προσπάθειά τους βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο. Πάντως, και μόνο το γεγονός ότι βρήκε, έστω και μερική ανταπόκριση, παραπέμπει σε συνθήκες πριν τον Α! Π.Π.

Ο κούρδος κοινωνιολόγος Ζιγιά Γκεκάλπ, διαμόρφωσε το ιδεολογικό πλαίσιο του τουρκικού εθνικισμού. Ένας άλλος κούρδος, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ίσως συνδιαμορφώσει σήμερα τη νέα Τουρκία.

Τα κρίσιμα χρόνια της Γερμανικής ανάδυσης και των πολέμων (Βαλκανικών και Α!Π.Π.) η Ελλάδα είχε μια εύστροφη και ευέλικτη πολιτική ηγεσία.

Σήμερα, που επαναπροσδιορίζονται χάρτες και σχέσεις στην ευρύτερη περιοχή πρέπει να βρίσκεται στο ναδίρ του πολιτικού της προσωπικού και της εσωτερικής της συνοχής.

Λέτε, η ιστορία να έκανε τον κύκλο της και να επανήλθε στις αρχές του αιώνα;

Ανατύπωση από:  http://www.pontos-news.gr/permalink/22076.html

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Το Θρακικό ζήτημα είναι πιο επείγον από το Σκοπιανό

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/04/2013

Ανησυχία για όσα συμβαίνουν στην ακριτική περιοχή και για όσα μέλλουν να συμβούν, αν οι «φύλακες» συνεχίσουν τον μακάριο ύπνο τους

Προ 15νθημέρου πραγματοποιήθηκε στο «Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο» εκδήλωση για την Θράκη, με τίτλο «Εθνική Αγωνία και Συναγερμός για τη Θράκη μας», ο οποίος εκφράζει απόλυτα τα όσα συμβαίνουν στην ακριτική περιοχή, και τα όσα μέλλουν να συμβούν, αν οι «φύλακες» συνεχίσουν τον μακάριο ύπνο τους.

Την εκδήλωση, που διήρκεσε περισσότερο από πέντε ώρες, παρακολούθησαν περί τους 2.500 πολίτες, οι οποίοι παρέμειναν στις θέσεις τους μέχρι τέλους, γεγονός που στέλνει παρήγορο μήνυμα, ότι οι Έλληνες κουράστηκαν από τα «δήθεν» και τους «δήθεν» και σκοπεύουν να αντιδράσουν.

Ιδιαίτερα θετικό στοιχείο αποτέλεσε η εκλεκτή ομάδα των εισηγητών, αποτελούμενη από τον πανεπιστημιακό διεθνολόγο και πρόεδρο της Θρακικής Εστίας, κ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου, την δασκάλα κ. Χαρά Νικοπούλου, τον δρ. Νεκτάριο Δαπέργολα, τον πρόεδρο του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων κ. Ιμάμ Αχμέτ, τον πανεπιστημιακό κ. Θεοφάνη Μαλκίδη και τον στρατηγό Φραγκούλη Φράγκο.

Μικρή αναφορά θα κάνουμε μόνον στην παρουσία των Πομάκων, οι οποίοι δεν ανέχονται πλέον την καταπίεση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και ανοίγουν το στόμα τους, ιδιαίτερα στα διεθνή φόρα. Οι Πομάκοι, κάτοικοι της ορεινής Ροδόπης και Ξάνθης, στηλιτεύουν τις πρακτικές και το κλίμα εκφοβισμού των ανθρώπων του Προξενείου και φέρνουν στο φως την αλήθεια και την σημαντική διαφορά που υπάρχει μεταξύ των λίγων εξαρτημένων από αυτό, με όλους εκείνους που έχουν ψηλά το κεφάλι και συνεχίζουν υπερήφανοι να είναι άνθρωποι ανεξάρτητοι και κυρίως άφοβοι.

Στην πομακική εφημερίδα «Ζαγάλισα» του αναφερόμενου παραπάνω κ. Ιμάμ Αχμέτ, δημοσιεύθηκε κείμενο, το οποίο υπογράφεται από τον κ. Σερήφ Μουσταφά, Πομάκο, κάτοικο των Μελιβοίων του Νομού Ξάνθης που απαντά στα περί δήθεν καταπίεσης των μουσουλμάνων. Γράφει μεταξύ άλλων:

«Εγώ ως Έλληνας Πομάκος ποτέ δεν καταπιέστηκα από τις ελληνικές Αρχές, πάντοτε μπορώ να εκπληρώνω τα θρησκευτικά μου καθήκοντα, ποτέ δεν μου απαγόρευσε κανείς να σπουδάσω, πάντοτε είχα όλα τα δικαιώματα όπως ο κάθε Έλληνας πολίτης. Όμως, ο σουλτάνος Ερντογάν, σε ένα σημείο έχει δίκιο, στο ότι στην Ελλάδα υπάρχει καταπίεση και τρομοκρατία.

Ναι αγαπητοί μας αναγνώστες, εγώ καταπιέζομαι και τρομοκρατούμαι από τουρκογενείς συμπολίτες μου, με αναγκάζουν με το ζόρι να μαθαίνω τη γλώσσα τους, τα ήθη και τα έθιμά τους, με αναγκάζουν να κακολογήσω την πατρίδα μου την Ελλάδα, με αναγκάζουν να ψηφίσω τον βουλευτή που κάνει την καλύτερη δουλειά για την Τουρκία, με αναγκάζουν να δηλώσω εάν έχω δική μου επιχείρηση ότι είναι τουρκική επιχείρηση, με αναγκάζουν μέσα στο τζαμί (που είναι θρησκευτικός χώρος) να ακούσω την τουρκική πολιτική τους προπαγάνδα. Με αναγκάζουν να αναγνωρίσω τον άνθρωπο που αυτοί, οι τουρκογενείς διορίσανε (και δεν εκλέξανε) ως μουφτή, με αναγκάζουν να δηλώνω Τούρκος!

Παρακαλώ λοιπόν τον σουλτάνο Ερντογάν, μιας και λέει ότι είναι δημοκράτης και σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, να μαζέψει τα τσακάλια του από την Ελλάδα και να τα μάθει τρόπους και αληθινό σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, δίνοντας στις μειονότητες της Τουρκίας ό,τι δικαιούνται και μετά, εάν μπορεί, να βγει και να δώσει δημοκρατικά μαθήματα στην Ελλάδα.

Είμαι περήφανος που είμαι Πομάκος, είμαι ευτυχισμένος που ζω σε μία δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα και εύχομαι στους τουρκογενείς συμπολίτες μου να καταφέρουν και αυτοί κάποτε να δείχνουν σεβασμό στους συμπολίτες τους Πομάκους και Ρωμά».

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο, παρά μόνο το ψήφισμα από την παραπάνω εκδήλωση:

Ψήφισμα

1. Η συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων στη Θράκη κινδυνεύει μόνο από την υπονόμευση και την παρεμβολή της Τουρκίας που προσπαθεί να εκτουρκίσει το σύνολο της μειονότητας.

2. Στον τομέα της μειονοτικής εκπαίδευσης θα πρέπει να προωθηθεί η πομακική και η γλώσσα των Ρομά στις δύο αυτές ομάδες και να πάψει να τους διδάσκεται υποχρεωτικά η τουρκική. Γενικότερα να προωθηθεί η ουσιαστική εκμάθηση της ελληνικής με τη δημιουργία δημόσιων σχολείων στα πομακοχώρια.

3. Να εκπονηθεί άμεσα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό πρόγραμμα για τη Θράκη και να δοθούν κίνητρα για πολυτεκνία και για την παραμονή εκεί του χριστιανικού πληθυσμού, αλλά και για την επανεγγραφή στους παλαιούς τους δήμους όσων θρακιωτών μεταδημότευσαν .

4. Η συζητούμενη Ειδική Οικονομική Ζώνη περικλείει σοβαρούς κινδύνους και δεν πρέπει να εφαρμοστεί στη Θράκη.

5. Να διατηρηθεί, και παρά την οικονομική κρίση, ισχυρή ελληνική στρατιωτική αποτρεπτική ικανότητα στη Θράκη και στο Αιγαίο.

6. Ζητείται επιτέλους η δραστική αύξηση του ενδιαφέροντος και της προτεραιότητας της ελληνικής πολιτείας για την κατάσταση στη Θράκη.

Οι Θρακιώτες, με την υποστήριξη όλου του ελληνισμού, αναλαμβάνουν αγώνα για όλα τα παραπάνω και απευθύνουν αυστηρή προειδοποίηση προς την Τουρκία: «επιθυμούμε καλή γειτονία με τον τουρκικό λαό, σεβόμαστε τις θρησκευτικές, εθνοτικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των κατοίκων της Θράκης μας, αλλά διατρανώνουμε την αδιαπραγμάτευτη ελληνικότητα της πανάρχαιας αυτής ελληνικής περιοχής»!

Ο Μακεδών

Ανατύπωση από:  *http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=132100

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Παρασκηνιακές πιέσεις από ΗΠΑ για συμβιβασμό στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 22/09/2012

Οι ΗΠΑ πιέζουν για επιστολή του πρωθυπουργού προς το NATO, στην οποία θα αναφέρεται ότι η ΠΓΔΜ πληρεί τις προϋποθέσεις για να αρχίσει η διαδικασία ένταξής της.

 

Μυστικές συνομιλίες μεταξύ Ελλάδος και ΠΓΔΜ – έξω από το πλαίσιο της διαμεσο­λαβητικής αποστολής του Matthew Nimetz – γίνονται το τελευταίο διάστημα υπό στενή αμερικανική καθοδήγηση. Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Ποντίκι, την περασμένη εβδομάδα οι πρώτες διερευνητικές επαφές αυτής της προσπάθειας πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα με την επίσκεψη κλιμακίου Αμερικανών διπλωματών στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Αξίζει να σημειωθεί ότι επικεφαλής αυτής της αμερικανικής διπλωματικής ομάδας, η οποία είχε έναν ευρύ κύκλο επαφών σε υπηρεσιακό επίπεδο, ήταν η δεύτερη στην ιεραρχία στην αμερικανική πρεσβεία των Σκο­πίων. Όπως υποστηρίζουν διπλωματικοί κύκλοι στην Αθήνα, βασικός στόχος της Ουάσιγκτον είναι να αρθούν οι ελληνικές επιφυλάξεις και να προχωρήσει τάχιστα – μέχρι το τέλος του χρό­νου – η ένταξη της ΠΓΔΜ στο NATO. Προκειμένου να δρομολογηθεί αυτή η διαδικασία, οι Αμερικανοί απαιτούν από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμα­ρά επιστολή προς το NATO, στην οποία θα διατυπώνει ότι η χώρα αυτή πληρεί τις προϋποθέσεις για να αρχίσει η διαδικασία ένταξής της. Στην εν λόγω επιστολή θα υποβιβάζεται το πρόβλη­μα της ονομασίας σε εκκρεμότητα η οποία θα πρέπει να διευθετηθεί. Μάλιστα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν, το προτεινόμενο όνομα, που και οι Αμερικανοί προω­θούν προκειμένου να υπάρξει ο συμ­βιβασμός, είναι το “Άνω Μακεδονία”.

Ανατύπωση από:  http://strategyreports.wordpress.com/2012/09/20/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%B9%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BC/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »