Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘ΕΛΑΣ’

Σαν σήμερα «Το σαμποτάζ στον Γοργοπόταμο και η Πανελλαδική Ημέρα Εθνικής Αντίστασης» (βίντεο φωτογραφίες)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/11/2018

Από τις κορυφαίες αντιστασιακές ενέργειες στη διάρκεια της κατοχής, ήταν η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου στις 25 Νοεμβρίου 1942.

Από το 1982, με τον Νόμο 1285, η επέτειος της μάχης καθιερώθηκε ως ετήσιος πανελλαδικός εορτασμός της Εθνικής Αντίστασης.

από το χώρο των εκδηλώσεων στον Γοργοπόταμο

Στην επιχείρηση που εξελίχθηκε το βράδυ της 25ης προς το πρωί της 26ης Νοεμβρίου, πήραν μέρος δυνάμεις του ΕΛΑΣ με 86 αντάρτες, του ΕΔΕΣ με 52 αντάρτες και μικρή ομάδα Βρετανών αποτελούμενη από 14 άνδρες. Η συντονισμένη επιχείρηση κατάφερε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις απόπειρες της φρουράς της γέφυρας, να ανακόψουν την επίθεση.

εκκλησάκι στο χώρο των εκδηλώσεων

Ακολούθησε η ανατίναξη της γέφυρας, πριν προλάβουν να φτάσουν ενισχύσεις από τα στρατεύματα κατοχής. Μάλιστα υπήρξε και πρόβλεψη για σαμποτάζ και στις δύο γραμμές του σιδηροδρόμου, ώστε να μην είναι δυνατή η αποστολή ενισχύσεων.

Θεωρείται από τα κορυφαία σαμποτάζ στην κατεχόμενη Ευρώπη και στόχο είχε – και τον πέτυχε – να δημιουργήσει προβλήματα ανεφοδιασμού των γερμανικών δυνάμεων στο μέτωπο της Αφρικής.

βρίσκεται στο πλάι της μικρής εκκλησίας

Η επιχείρηση είχε από το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, την κωδική ονομασία «HARLING» και προέβλεπε την ανατίναξη μίας εκ των τριών γεφυρών, της Παπαδιάς, του Ασωπού ή του Γοργοπόταμου.

αναθηματική στήλη κοντά στη γέφυρα για τους νεκρούς από τη νάρκη

Για αντίποινα στο σαμποτάζ, οι Ιταλοί παίρνουν από τις φυλακές της Λαμίας 14 πατριώτες, από τους οποίους επτά θα εκτελέσουν μπροστά στην γκρεμισμένη γέφυρα.

Αρκετά χρόνια μετά στις 29 Νοεμβρίου του 1964 κατά τη διάρκεια τελετής για τα 22 χρόνια από την ανατίναξη, η έκρηξη νάρκης είχε σαν απολογισμό 13 νεκρούς και 51 τραυματίες, ενώ αν και το επίσημο πόρισμα μιλούσε για έκρηξη παλιάς αμερικάνικης νάρκης από την εποχή του εμφυλίου, παρέμεινε η αμφισβήτηση και οι υποψίες ότι ήταν εσκεμμένη ενέργεια σε βάρος πολιτών αριστερής ιδεολογίας, που είχαν πάρει μέρος στην εκδήλωση.

Για αρκετά χρόνια λειτούργησε στη γέφυρα φυλάκιο του στρατού και ακολούθως φυλάκιο του ΟΣΕ, μέχρι που εγκαταλείφθηκε και αυτό.

Επιμέλεια αφιερώματος & φωτο από το Γοργοπόταμο: Nάσος Μπράτσος

Βίντεο ζωντανή μαρτυρία

Η Ανατίναξη Της Γέφυρας Του Γοργοποτάμου

Τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου του 1942, μια μικρή ομάδα Βρετανών πρακτόρων της SOE (Special Operations Executive) και ένας Έλληνας αξιωματικός, ο Θέμις Μαρίνος, με την συμμετοχή 120 περίπου Ελλήνων ανταρτών, ανατίναξαν τη σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοποτάμου, ανακάμπτοντας έτσι για αρκετό καιρό την κύρια γραμμή ανεφοδιασμού των δυνάμεων του Άξονα στη βόρεια Αφρική, μέσω του λιμανιού του Πειραιά. Δεκαετίες μετά την επιτυχημένη αυτή αποστολή με την κωδική ονομασία «Χάρλινγκ», ο Θέμις Μαρίνος καταθέτει μια ιστορική μαρτυρία. Στις 19 Νοεμβρίου ο Μάιερς έσπευσε προς συνάντηση του Ναπολέοντα Ζέρβα, ηγέτη του ΕΔΕΣ στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας. Την επομένη αφίχθη και ο ηγέτης του ΕΛΑΣ, Άρης Βελουχιώτης. Όλοι συμφώνησαν ότι στόχος του σαμποτάζ θα ήταν η γέφυρα του Γοργοποτάμου, ενός παραποτάμου του Σπερχειού ποταμού. Τρεις μέρες αργότερα έγινε η κατόπτευση του χώρου από κοινή ομάδα ανταρτών και στις 22 Νοεμβρίου καταστρώθηκε το τελικό σχέδιο. Η επιχείρηση ορίστηκε για τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου. Η γέφυρα του Γοργοποτάμου φυλασσόταν από 100 Ιταλούς και 5 Γερμανούς στρατιώτες. Η φρουρά διέθετε βαριά πολυβόλα και οπλοπολυβόλα και η εξουδετέρωσή της απαιτούσε κεραυνοβόλα ενέργεια. Στην επιχείρηση αποφασίστηκε να λάβουν μέρος 150 άνδρες (86 του ΕΛΑΣ, 52 του ΕΔΕΣ και οι 12 κομάντος). Το σχέδιο προέβλεπε την εξουδετέρωση ή την παρενόχληση της φρουράς από τους αντάρτες, την ώρα που οι κομάντος θα τοποθετούσαν τα εκρηκτικά για την ανατίναξη της γέφυρας. Στις 11:07 το βράδυ της 25ης Νοεμβρίου εκδηλώθηκε η επίθεση εναντίον της φρουράς και στα δύο άκρα της γέφυρας. Όλα κυλούσαν σύμφωνα με το σχέδιο και στη 1:30 το πρωί της 26ης Νοεμβρίου ανατινάχθηκε ένα τμήμα της γέφυρας για να ακολουθήσει στις 2:21 η ανατίναξη ενός δεύτερου, που την έβγαλε οριστικά εκτός λειτουργίας. Εν τω μεταξύ, ένα τρένο με Ιταλούς στρατιώτες εμποδίστηκε από τους αντάρτες και δεν μπόρεσε να προσφέρει ενισχύσεις. Στις 4:30 το πρωί και ο τελευταίος αντάρτης είχε αποχωρήσει από την περιοχή του σαμποτάζ και βρισκόταν στην τοποθεσία Καλύβια, όπου ήταν το σημείο συνάντησης. Από τους 150 άνδρες που έφεραν σε πέρας την «» μόνο τέσσερις τραυματίστηκαν, ενώ η φρουρά της γέφυρας έχασε 20 με 30 στρατιώτες. Σε αντίποινα, λίγες μέρες αργότερα στον χώρο της κατεστραμμένης γέφυρας εκτελέστηκαν 9 Έλληνες πατριώτες.

Πηγή

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η Εθνική Αντίσταση στην περιοχή του Θερμαϊκού

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 26/11/2017

Γερμανική περίπολος στην περιοχή του Θερμαϊκού το 1943 (αρχείο Σπ. Κουζινόπουλου)

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Με την ευκαιρία του πανελλαδικού εορτασμού της τρισένδοξης Εθνικής Αντίστασης κατά των χιτλερικών κατακτητών, από αφορμή την επέτειο της ιστορικής μάχης και ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, πρέπει να θυμηθούμε και όλους εκείνους τους άντρες και τις γυναίκες της περιοχής του Θερμαϊκού, που έδωσαν τα πάντα, στα τριάμισι χρόνια της χιτλερικής κατοχής για την λευτεριά και την ανεξαρτησία.

Υποκλινόμαστε στους μάρτυρες εκείνους που θυσιάστηκαν για την αποτίναξη της ναζιστικής σκλαβιάς. Όπως στον ήρωα της Εθνικής Αντίστασης, Απόστολο Βαζάκα από τη Νέα Μηχανιώνα, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, τον τελευταίο χρόνο της κατοχής. Ή τον 22χρονο Γραμματέα της ΕΠΟΝ Νέων Επιβατών,  Γιάννη  Κοκόζη, που δολοφονήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1944 και τον 25χρονο από το Αγγελοχώρι Δημήτρη Γουτσούτση, που εκτελέστηκε από τους Ναζί κατακτητές, μαζί με 100 ακόμη ομήρους στις 6 Ιουνίου 1944 στα Διαβατά. Κι ακόμη, τιμάμε τη μνήμη των τριών νεαρών Εβραίων Μωυσή Ερρέρα, Ισαάκ Αφία και  Ισουά Κοένκα, που εκτελέστηκαν στις 29 Μαρτίου 1943 στους Νέους Επιβάτες.

Κοντά σ’ αυτούς, δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την αφάνταστη ταλαιπωρία από τους χιτλερικούς των 300 Επανομιτών, όλου σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού της Επανομής, ηλικίας από 18 έως 50 χρόνων. Πιάστηκαν από τους Γερμανούς στο Μπλόκο της Επανομής, στις 7 Αυγούστου 1944, μετά την καταγγελία σπιούνου ότι εφοδίαζαν με τρόφιμα τους αντάρτες του ΕΛΑΣ, οδηγήθηκαν πεζοί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των κατακτητών «Παύλος Μελάς», στη Σταυρούπολη, περπατώντας 12 ώρες κάτω από καυτό ήλιο, χωρίς νερό και στο τέλος, 16 από αυτούς μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα αιχμαλώτων στη Γερμανία, από όπου επέστρεψαν μετά από έναν ολόκληρο χρόνο μαρτυρίου, ταλαιπωριών, στερήσεων και βασανισμών.

Αρχίζει η Αντίσταση

Ο ανυπότακτος λαός μας, με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές,  οργάνωσε στις πόλεις και στα χωριά το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Βγήκε στα βουνά, σχημάτισε αντάρτικα τμήματα.

Η Θεσσαλονίκη κατέχει το μεγάλο ιστορικό προνόμιο να είναι η περιοχή όπου δημιουργήθηκε ένα μόλις μήνα μετά την είσοδο των κατακτητών, στις 15 Μαΐου 1941, η οργάνωση «Ελευθερία», που υπήρξε η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση σε ολόκληρη την κατεχόμενη τότε από τους χιτλερικούς Ευρώπη, σαλπίζοντας το μήνυμα της ενεργού αντίστασης , της αξιοπρέπειας και της υπερηφάνειας του υπόδουλου λαού μας. Και όταν στις 27 Σεπτεμβρίου 1941 δημιουργήθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), τότε η οργάνωση «Ελευθερία» προσχώρησε σ’ αυτό και αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά του ΕΑΜ Μακεδονίας.

Γρήγορα η φλόγα της Εθνικής Αντίστασης  απλώθηκε σε όλη τη χώρα. Το ΕΑΜ, έσωσε τον πληθυσμό από την πείνα. Και κράτησε ζωντανή την ελπίδα για όλους τους κατακτημένους λαούς.

Καταπίεση και «αγγαρεία»

Την καταπίεση των κατακτητών, τη γνώρισε ιδιαίτερα και η περιοχή του Θερμαϊκού. Όπως αναφέρει στα ανέκδοτα μέχρι σήμερα απομνημονεύματά του ο παλιός Μηχανιώτης Ευάγγελος Χατζημπιρμπιλός, οι Γερμανοί υποχρέωναν όλους τους άντρες της περιοχής του Θερμαϊκού να δουλεύουν αναγκαστικά τρεις και τέσσερις μέρες την εβδομάδα από το πρωί μέχρι το βράδυ «αγγαρεία», στα οχυρωματικά έργα και στην κατασκευή πυροβολείων και ορυγμάτων.

Η αμοιβή για την πολύωρη σκληρή δουλειά των κατοίκων, ήταν από τους Γερμανούς λιγοστά κατοχικά λεφτά που δεν άξιζαν σχεδόν τίποτα, ενώ το συσσίτιο που χορηγούσαν το μεσημέρι, ήταν για πέταμα.

Όταν μία μέρα ο Μιχάλης Ρίζος (Κάτης) δοκίμασε το φαγητό και ύστερα το πέταξε, τον σακάτεψαν στο ξύλο οι Γερμανοί. Ενώ ανήμερα τη γιορτή των Φώτων του 1943, όταν 15 άντρες της Μηχανιώνας αρνήθηκαν να πάνε στην αγγαρεία γιατί ήταν μεγάλη χριστιανική γιορτή και θεωρούνταν αμαρτία η εργασία, οι κατακτητές τους συνέλαβαν και τους έκλεισαν για αρκετές ημέρες στις φυλακές.

Έναν άλλο Μηχανιώτη, τον Λευτέρη Λιόλιο τον είχαν συλλάβει οι χιτλερικοί με την κατηγορία του σαμποτάζ, επειδή αρνούνταν να παραδώσει όλα τα ψάρια που έπιανε στους κατακτητές, με συνέπεια σιδηροδέσμιο να τον στείλουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία.

Ήταν τέτοια η αγανάκτηση των κατοίκων για το καθεστώς της αγγαρείας, που την εξέφρασε ο Χατζημπιρμπιλός με ένα τραγούδι που έγραψε και το οποίο υπάρχει ηχογραφημένο σε κασέτα. Έλεγαν οι στίχοι του:

            Ακούσατε τι έγινε μες στο σαράντα δύο

            Οι λόρδες ήταν άγριες κι’ είχε μεγάλο κρύο.

            Δεν έφταναν τα βάσανα, οι λόρδες και τα κρύα,

            Μας κυνηγούν κι’ οι Γερμανοί να πάμε αγγαρεία

Κι αφού εξιστορεί έμμετρα διάφορα περιστατικά, με συλλήψεις και καταδιώξεις Μηχανιωτών, καταλήγει στο τραγούδι του που επιγράφεται «αγγαρεία»:

                        Αχ πότε θα ‘ρθει η στιγμή,

                        Αχ πότε θα ‘ρθει η ώρα

                        Οι τύραννοι να τσακιστούν

                        Να αναστηθεί η χώρα

 

Αμέτρητα θύματα

Η περιοχή του Θερμαϊκού είχε πολλά θύματα κατά την περίοδο της Κατοχής, κυρίως από τις νάρκες που είχαν εμποτίσει στη θάλασσα οι χιτλερικοί, για να αποφύγουν μια ενδεχόμενη απόβαση των συμμάχων. Σε μία τέτοια νάρκη, έπεσε η μηχανότρατα του Δημήτρη Κούτουκα στη θαλάσσια περιοχή του Δερματά, παρασέρνοντας στο βυθό και τα οκτώ μέλη του πληρώματος, ενώ από μία άλλη νάρκη, στην οποία είχε πέσει στην περιοχή της Κατερίνης, ανατινάχτηκε η μηχανότρατα του Γιάννη Μανιάτη, χωρίς ευτυχώς θύματα.

Οι Μηχανιώτες ψαράδες, έσωσαν με τις βάρκες τους δεκάδες ναυαγούς όταν στην αρχή της Κατοχής βυθίστηκαν ανοιχτά της Νέας Μηχανιώνας δύο μεγάλα βαπόρια, ένα Ρουμάνικο κι’ ένα Σέρβικο. Μάλιστα το δεύτερο ήταν γεμάτο με αξιωματικούς του Σερβικού στρατού που κατευθύνονταν προς τη Μέση Ανατολή. Τα θύματα από τα δύο ναυάγια ήταν τόσα πολλά, ώστε επί πολλούς μήνες ξεβράζονταν πτώματα στη θαλάσσια περιοχή του Ντουρμπαλί.

Σημαντική, ήταν η συμβολή στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αρκετών Μηχανιωτών πλοιοκτητών, οι οποίοι είχαν διαθέσει, με κίνδυνο της ζωής τους,  τις μηχανότρατες και τα καΐκια τους στο ναυτικό του ΕΛΑΣ, το θρυλικό ΕΛΑΝ, που είχε κάνει ναύσταθμο στην Ιερισσό και στάθμευε κάποιες φορές και στα Μουδανιά.

Η φυγάδευση των Τουρκεστάνων

Επίσης, πολλοί κάτοικοι της Νέας Μηχανιώνας που ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ, βοήθησαν στη φυγάδευση Τουρκεστάνων στρατιωτών, που υπηρετούσαν στο σοβιετικό στρατό. Αυτοί, είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι από τους Γερμανούς, κατά την εισβολή τους στη Ρωσία και στην Ελλάδα τους χρησιμοποιούσαν σε βοηθητικές εργασίες. Σύμφωνα με αφήγηση του Μηνά Πορίδη, τα μέλη του ΕΑΜ πραγματοποιούσαν μυστικές συναντήσεις πότε στο ραφείο του Βαγγέλη Χατζημπιρμπιλού, πότε στο μαγαζί του Κατσούλη και πότε στο κουρείο του Γιάννη Δαδακαρίδη.

Στη Μηχανιώνα υπήρχε ένας λόχος Τουρκεστάνων, που στρατοπέδευε λίγο πάνω από τα κοιμητήρια. Τα μέλη του ΕΑΜ προσέγγιζαν Τουρκεστάνους, τους έπειθαν να λιποτακτήσουν και στη συνέχεια τους φυγάδευαν στο Χορτιάτη, όπου λημέριαζε μία ισχυρή δύναμη ανταρτών, το ηρωικό 2ο Τάγμα του 31ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ.

Στην προσπάθεια φυγάδευσης κάποιων τέτοιων Τουρκεστάνων, που οι κάτοικοι τους αποκαλούσαν και «Μογγόλους», πιάστηκε και ο ήρωας της Νέας Μηχανιώνας, Απόστολος Βαζάκας, τον οποίο στη συνέχεια εκτέλεσαν οι κατακτητές για την υπέροχη προσφορά του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κατά των κατακτητών. Οι χιτλερικοί εξαπέλυσαν τότε ανθρωποκυνηγητό για να συλλάβουν κι ένα ακόμη μέλος του ΕΑΜ και του δικτύου διαφυγής, τον Μηνά Πορίδη, ο οποίος όμως πρόλαβε κι’ έφυγε στο βουνό, κατατάχτηκε στον ΕΛΑΣ, στο Χορτιάτη και υπήρξε ο πρώτος αντάρτης του Θερμαϊκού.

Απόστολος Βαζάκας: Ένας ατρόμητος ήρωας

Σύμφωνα πάντα με την εξιστόρηση του Χατζημπιρμπιλού, ο Βαζάκας, που ήταν ένα τολμηρό και ατρόμητο παλληκάρι, είχε πάρει μέρος στην αρχή της Κατοχής, μαζί με τον καπετάν Φουρτούνα, στην απελευθέρωση εξόριστων πατριωτών από το νησί του Άη Στράτη, μαζί με τον μετέπειτα αρχηγό του ΕΛΑΝ, Νίκο Χουρμούζη. Ενώ αργότερα, δουλεύοντας ως μηχανικός στο επιταγμένο από τους Γερμανούς καΐκι «Δημητρούλα», που έπιανε Μυτιλήνη και Πειραιά, έπαιρνε παράνομο τύπο και δελτία ειδήσεων για την οργάνωση του ΕΑΜ, την οποία εφοδίαζε επίσης με ασυρμάτους και ραδιόφωνα.

Η άγια ημέρα της απελευθέρωσης στη Μηχανιώνα

Οι Γερμανοί έφυγαν από την περιοχή του Θερμαϊκού τα ξημερώματα της 28ηςΟκτωβρίου 1944. Ας παρακολουθήσουμε και πάλι τις αναμνήσεις του Χατζημπιρμπιλού για την άγια ημέρα της απελευθέρωσης:

«Όλη τη μέρα και τη νύχτα της 27ης Οκτωβρίου ράβαμε μαζί με τον αδελφό μου τον Παναγιώτη και το Σωτήρη Καψάλα, που επίσης ήταν ράφτης, ελληνικές σημαίες. Δεν κοιμηθήκαμε, παρακολουθώντας διακριτικά τις κινήσεις των Γερμανών και τις πρώτες ώρες της 28ης Οκτωβρίου έφυγε και ο τελευταίος.

Στις 6 το πρωί, άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες των εκκλησιών, ξεσηκώνοντας τον κόσμο. Ενώ λίγο μετά άρχισε η λειτουργία, μετά η δοξολογία, το τρισάγιο για τους πεσόντες του πολέμου και της Αντίστασης. Ψάλλαμε «τη Υπερμάχω», τον Εθνικό μας Ύμνο και το «Πέσατε θύματα» και ξεκινήσαμε με το σταυρό και τα λάβαρα της Εκκλησίας τις ελληνικές και συμμαχικές σημαίες για την πλατεία. Το τι έγινε, δεν περιγράφεται. Άλλοι κρατούσαν αναμμένες λαμπάδες, άλλοι έψελναν Χριστός Ανέστη και άλλοι ασπάζονταν ο ένας τον άλλον. Ο ενθουσιασμός και η χαρά ήταν απερίγραπτη. Στην πλατεία, έγινε η μεγαλύτερη συγκέντρωση που γνώρισε ποτέ η Νέα Μηχανιώνα. Κι’ εγώ, ανεβασμένος πάνω στο σιντριβάνι που υπήρχε τότε, εκφώνησα τον πανηγυρικό της ημέρας εν μέσω χαράς και ενθουσιασμού».

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η Γέφυρα που ένωσε τους Έλληνες    (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/11/2017

75 χρόνια μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, η Μηχανή του Χρόνου μας ταξιδεύει στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Γοργοπόταμος, το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ στα μετόπισθεν του Άξονα, αναπτέρωσε το ηθικό όλων των κατεχόμενων λαών και διέκοψε έστω και για λίγο τον ανεφοδιασμό του Ρόμελ στη Μέση Ανατολή.

Η ανατίναξη της γέφυρας όμως, είναι σημαντική και για έναν ακόμα λόγο. Υπήρξε το αξεπέραστο παράδειγμα της συνεργασίας των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων. Οι άνδρες του ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη και του ΕΔΕΣ υπό τον Ναπολέοντα Ζέρβα συνεργάστηκαν για πρώτη και τελευταία φορά.

Η Μηχανή του Χρόνου φωτίζει τους πρωταγωνιστές και τις κρίσιμες στιγμές της επιχείρησης, όταν όλα κινδύνευαν να χαθούν.

Η καίρια παρέμβαση του Δημήτρη Δημητρίου, πιο γνωστού και ως Νικηφόρου, η ψυχραιμία του Άρη Βελουχιώτη, η στάση του Ναπολέοντα Ζέρβα και ο ρόλος των Βρετανών κομάντος, του Έντι Μάγερς και του Κρις Γουντχάουζ

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Τέχνη, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ ενημερώνει τους πολίτες σχετικά με το φονικό διαδικτυακό «παιχνίδι» Blue Whale Challenge (Μπλε Φάλαινα)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/05/2017

Τους κινδύνους που ελλοχεύουν, κυρίως για τους έφηβους, από το διαδικτυακό φαινόμενο «Blue Whale Challenge» (Δοκιμασία-Πρόκληση «Μπλε Φάλαινα») επισημαίνει η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Συγκεκριμένα, η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας ενημερώνει σε ανακοίνωσή της τους πολίτες και ιδίως τους γονείς, αναφορικά με φαινόμενο, το οποίο αποκαλείται » Blue Whale Challenge ” (Δοκιμασία – Πρόκληση «Μπλε Φάλαινα»).

Η συγκεκριμένη σειρά δοκιμασιών – πρόκληση φέρεται να λαμβάνει χώρα μέσω ιστοτόπων κοινωνικής δικτύωσης ( social media ), όπου κυρίως έφηβοι καλούνται να συμμετάσχουν σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι διάρκειας πενήντα (50) ημερών.

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού λαμβάνουν οδηγίες από άγνωστο άτομο, που έχει χρηστεί «επικεφαλής», προκειμένου να ολοκληρώσουν με επιτυχία μια σειρά άκρως επικίνδυνων για την υγεία τους και τη σωματική τους ακεραιότητα δοκιμασιών (λ.χ. αυτοτραυματισμός, παρακολούθηση ταινιών τρόμου, αναρρίχηση σε ψηλά κτίρια).

Οι Αρχές επιβολής του νόμου άλλων χωρών έχουν εκδώσει ειδοποιήσεις προς γονείς και παιδιά, ενώ πολυάριθμα είναι και τα σχετικά δημοσιεύματα από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του εξωτερικού, που αναφέρουν πως το φαινόμενο λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις και έχει εξαπλωθεί πιθανόν ως αυτοδιαδιδόμενη φάρσα (hoax).

Στη χώρα μας δεν έχει σημειωθεί αντίστοιχο περιστατικό, όμως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος επαγρυπνά, σε κάθε περίπτωση, για την άμεση ανίχνευση και πρόληψη σχετικών συμβάντων, καθώς λόγω της μεγάλης επικινδυνότητας, το φαινόμενο ενδέχεται να λάβει πραγματικές και εξαιρετικά σοβαρές διαστάσεις.

Τέλος, εάν κάποιος γονέας υποπτευθεί πως το παιδί του σχεδιάζει να προβεί στη δοκιμασία – πρόκληση «Μπλε Φάλαινα» ή σε παρόμοια, ή όποιος πολίτης γνωρίζει σχετικές πληροφορίες γι’ αυτό, καλείται να επικοινωνήσει άμεσα με τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, με τους ακόλουθους τρόπους :

  • Τηλεφωνικά: 11188
  • Στέλνοντας e-mail στο: ccu@cybercrimeunit.gov.gr
  • Μέσω της εφαρμογής (application) για έξυπνα τηλέφωνα (smart phones): CYBERΚΙ D
  • Μέσω twitter: @ CyberAlertGR

Πηγή:  ΕΛ.ΑΣ

Posted in Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νέο σοκ από φιάσκο της ΕΛ.ΑΣ: Κρυμμένος 12 ώρες στη ντουλάπα ήταν ο 4ος ληστής του Π. Φαλήρου – Απείλησε και πάλι με πιστόλι και διέφυγε

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/04/2017

Τον αντιλήφθηκαν γιατί χέστηκε!

ΦΩΤΟ: EUROKINISSI(Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ)

Εξέλιξη που εκθέτει την αστυνομία, είχαμε στην υπόθεση της ληστείας των ηλικιωμένων στο Π. Φάληρο από 4 κακοποιούς και της καταδίωξής τους χθες το πρωί από αστυνομικές δυνάμεις. Ο τέταρτος ληστής που κατά την αστυνομία διέφυγε, ήταν κρυμμένος για τουλάχιστον 12 ώρες σε ντουλάπα του διαμερίσματος του 8ου ορόφου, στο σπίτι του ζεύγους ηλικιωμένων, το οποίο δεν έψαξαν ποτέ οι αστυνομικοί.

Ο δράστης έγινε αντιληπτός τα μεσάνυχτα από τη μυρωδιά, αφού φαίνεται ότι είχε κάνει την ανάγκη του στην ντουλάπα.

Οι ηλικιωμένοι άνοιξαν για πρώτη φορά την ντουλάπα και ο ληστής πετάχτηκε έξω απειλώντας με το πιστόλι του το ζευγάρι, που είχε νωρίτερα ληστέψει.

Και οι τέσσερις δράστες είναι σεσημασμένοι για ανθρωποκτονία, απόπειρα αυτοκτονίας, ληστείες και κλοπές.

Γύρω στις 10 το πρωί της Δευτέρας οι δράστες εισέβαλαν με άγνωστο τρόπο στο διαμέρισμα 8ου ορόφου, στην συμβολή των οδών Μουσών και Θησέως, έδεσαν την 64χρονη ιδιοκτήτρια και την 55χρονη οικιακή βοηθό και άρπαξαν κοσμήματα και τιμαλφή.

Την ληστεία είδε ο γιος της ιδιοκτήτριας, από κάμερες που υπήρχαν στο διαμέρισμα και οι οποίες έδιναν την εικόνα στο δικό του διαμέρισμα στον 9ο όροφο και ειδοποίησε την Άμεση Δράση.

Επιτόπου έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας, απέκλεισαν το οικοδομικό τετράγωνο και αστυνομικοί ανέβηκαν στο διαμέρισμα.

Οι ληστές, μόλις τους αντελήφθησαν επιχείρησαν να διαφύγουν από μπαλκόνι σε μπαλκόνι.

Οι δύο συνελήφθησαν στον 7ο όροφο όπου κατέφυγαν σε άλλο διαμέρισμα. Ο τρίτος κατάφερε να φτάσει μέχρι τον 5ο, αλλά εκεί γλίστρησε και έπεσε στο κενό, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο μπαλκόνι του 1ου ορόφου, όπου βρέθηκε νεκρός, ενώ ο τέταρτος τελικά κρύφτηκε στην ντουλάπα.

Πηγή:  http://www.presspublica.gr/a-neo-sok-krymmenos-12-ores-sti-ntoulapa-itan-o-4os-listis-tou-p-falirou-apilise-ke-pali-pistoli-ke-diefyge/

Posted in Διασκέδαση, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παράξενα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η ματωμένη Πρωτοχρονιά του 1944 στο Τσαλ Νταγ της Δράμας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 01/01/2017

Picture

«Η συμμορία του “ήρωα της εθνικοφροσύνης” Αντών-Τσαούς με τους Βούλγαρους συμμάχους τους. Από αριστερά Ουζούνης, Γεώργιος Σκαρλατάκης, Νικόλαος Τεζόπουλος. Στη μέση και την άκρη με τα μαύρα Βούλγαροι στρατιώτες. Στα πόδια τους σφαγμένοι, οι αντιστασιακοί και μέλη του ΕΑΜ: Ηλίας Νταγνιτζής, Μιχάλης Πορφίδης, Γιουμουρτζής, Δ. Παπαδόπουλος, Τσότσογλου και Καραγιαννίδης.» Πηγή φωτογραφίας: Κόκκινος φάκελος

Την Πρωτοχρονιά του 1944, διαπράχθηκε στα βουνά της Δράμας ένα αποτρόπαιο ομαδικό έγκλημα από συμμορίες ακροδεξιών, υπό τις διαταγές ενός βρετανού ταγματάρχη, του Μίλερ, ο οποίος μάλιστα ήταν και σύνδεσμος στην Ελλάδα του Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Ήταν η σφαγή σε μία χαράδρα του Τσαλ-Νταγ των ανταρτών του τμήματος «Ρήγας Φεραίος» του ΕΛΑΣ.

Πρόκειται για ένα ύπουλο κι απάνθρωπο έγκλημα, μία πραγματική παγίδα θανάτου, που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τις εθνικιστικές ομάδες του Αντώνη Φωστηρίδη (Αντών Τσαούς), σε συνεργασία με τους Άγγλους, που έγινε με τον ερχομό του 1944, την 1η Ιανουαρίου στα βουνά της Λεκάνης (Τσαλ-Νταγ) και στην οποία έχασαν με φριχτό τρόπο τη ζωή τους 17 ηρωϊκοί ΕΛΑΣίτες αντάρτες.

Στο βουνό Τσαλ-Νταγ, δρούσε το τμήμα «Ρήγας Φεραίος» του ΕΛΑΣ, πολεμώντας τους Βούλγαρους φασίστες κατακτητές. Για την αποτελεσματικότερη πάλη κατά των ξένων επιδρομέων, ο ΕΛΑΣ πρότεινε συνεργασία στο ένοπλο τμήμα του Τσαούς Αντών που δρούσε στην ίδια περιοχή. Μετά από συζητήσεις ανάμεσα στα δύο μέρη, αποφασίστηκε οι άνδρες των δύο τμημάτων να γιορτάσουν με κοινό τραπέζι την Πρωτοχρονιά του 1944, προκειμένου να γνωριστούν μεταξύ τους για να υπάρξει κοινή δράση κατά των κατακτητών.

Για τις προδοτικές αυτές «υπηρεσίες» του, ο Φωστερίδης έγινε αργότερα βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου (βουλευτής Δράμας με τον «Ελληνικό Συναγερμό.» )

Οι δύο διαφορετικές αντιστασιακές οργανώσεις δρούσαν διάσπαρτα σε δικιές τους περιοχές (λημέρια) στα όρη Παγγαίο, Φαλακρό, Μενοίκιο και Λεκάνη και στα δάση της Ελατιάς (Καρά -Ντερέ) και του Κοτζά – Ορμάν και είχαν συνεργαστεί περιστασιακά μέχρι τα τέλη του 1943.

Στόχος των Άγγλων να εμποδίσουν ανάπτυξη του ΕΛΑΣ

Picture

Άνδρες του Αντών Τσαούς και Βούλγαροι στρατιώτες μπροστά στα πτώματα νεκρών ανταρτών του ΕΛΑΣ

Ο ΕΛΑΣ από το Σεπτέμβριο του 1943 άρχισε να οργανώνεται και να αναπτύσσεται στην περιοχή ως 26ο Σύνταγμα  επιζητώντας την ένταξη όλων των αντιστασιακών ομάδων στη δύναμή του. Οι Άγγλοι, ενώ στην αρχή εφοδίαζαν με όπλα και χρήματα όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις,  την περίοδο 1943-44 όταν ο πόλεμος άρχισε  να γέρνει υπέρ των συμμάχων, ενίσχυαν με κάθε μέσο μόνο τις εθνικιστικές ομάδες, με σκοπό να εξουδετερώσουν τον ΕΛΑΣ και να εμποδίσουν μετά τη λήξη του πολέμου το ρεύμα προς τα αριστερά. Στο πλαίσιο αυτό, ο Άγγλος ταγματάρχης Μίλερ, 1 που ήταν σύνδεσμος του στρατηγείου της Μέσης Ανατολής με τον ΕΛΑΣ Ανατολικής Μακεδονίας, το Δεκέμβριο του 1943 μετεπήδησε στο τμήμα του Αντών Τσαούς.

Σύμφωνα με τον Βαγγέλη Κωστούδη, καπετάνιο του 19ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ που δρούσε στην περιοχή των Σερρών, οι Άγγλοι για να ενισχύσουν τα αντικομμουνιστικά στοιχεία που δρούσαν στην Ανατολική Μακεδονία και να φρενάρουν την διαρκώς συνεχιζόμενη ανάπτυξη των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, έστειλαν τον ταγματάρχη Μίλερ στις γραμμές του Αντών Τσαούς, για να συντονίζει τη δράση τους ενάντια στον ΕΛΑΣ. Όπως σημείωσε:
Ο Μίλερ, ερχόμενος από το Γενικό Αρχηγείο, πέρασε από τα δικά μας τμήματα για να πάει στο Παγγαίο. Είχαμε αυστηρή διαταγή να τον προστατέψουμε για να περάσει με ασφάλεια. Κάποια στιγμή ο Ραφτούδης μου λέει: «Θα του ζητήσω να μας κάνει ρίψεις οπλισμού και αν αρνηθεί θα τον απειλήσω». Η αλήθεια είναι ότι δικαιούμασταν μια τέτοια ρίψη με πολεμικό υλικό. Όμως εκβιασμός δεν χωρούσε. 2

Picture

 

Η χαράδρα του θανάτου

Το ραντεβού μεταξύ των δύο αντάρτικων τμημάτων κλείστηκε σε μία χαράδρα μεταξύ της Μπόεβας (Καστανωτού) και Όβαβτζικ (Δρυμότοπου) Δράμας όπου είχαν το λημέρι τους οι αντάρτες του «Ρήγα Φεραίου» και όπου περίμεναν τους επισκέπτες τους κάνοντας τις ανάλογες προετοιμασίες.

Τα χαράματα της Πρωτοχρονιάς, ο ΕΛΑΣίτης σκοπός του λημεριού, διέκρινε αυτούς που περίμενε: Τους άνδρες του Αντών Τσαούς αρκετούς πολίτες από τα γύρω χωριά που κατευθύνονταν προς το λημέρι σε πανηγυρική πορεία. Κι ενώ αυτός τους καλωσόριζε, οι επισκέπτες ρίχτηκαν επάνω του και τον έσφαξαν. Ενώ αμέσως μετά κύκλωσαν τις καλύβες των ΕΛΑΣιτών και τους εξόντωσαν όλους, συνολικά 17 άντρες στον ύπνο τους. Από τηn σφαγή, γλύτωσε μόνο ο μάγειρας του «Ρήγα Φεραίου» που εκείνη τη στιγμή έλειπε από το λημέρι.

Το αποτρόπαιο έγκλημα, που έγινε με την προτροπή του Άγγλου ταγματάρχη Μίλερ, βρήκε την επιβράβευσή τους και από τους κατακτητές. Οι άνδρες του Αντών Τσαούς παρουσίασαν τα κεφάλια των τραγικά δολοφονημένων ανταρτών του ΕΛΑΣ στον Βούλγαρο πρόεδρο της κοινότητας Πλατανιάς κι αυτός, για ανταμοιβή, τους χάρισε δύο μικρά αυτόματα όπλα και το υπέρογκο για την εποχή εκείνη ποσό των 700.0000 λέβα. 3 Παραθέτουμε αυτές τις δυο εικόνες, αντί άλλων βιογραφικών του στοιχείων ή δικών μας χαρακτηρισμών.

Picture

Αντών Τσαούς

Όπως έγραψε ο ιστορικός Τάσος Χατζηαναστασίου, οι πόντιοι οπλαρχηγοί στα όρη της Λεκάνης (Τσαλ-Νταγ) εκτιμώντας ότι ο ΕΛΑΣ θα επιχειρούσε να επεκτείνει την επιρροή του και στην περιοχή τους, όπως είχε γίνει νωρίτερα στο Παγγαίο, έδρασαν άμεσα και αποφασιστικά. «Έτσι ξεγέλασαν τους ανενημέρωτους για τα γεγονότα στο Παγγαίο αντάρτες του «Ρήγα Φεραίου» και τους επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά, ενώ οι τελευταίοι τους περίμεναν για να συνεορτάσουν την Πρωτοχρονιά του 1944». Οι άνδρες του Φωστερίδη σκότωσαν 16-19 αντάρτες του «Ρήγα Φεραίου» και αιχμαλώτισαν άλλους δύο. Έτσι οι Πόντιοι οπλαρχηγοί εκδίωξαν ουσιαστικά από την περιοχή τους τον ΕΛΑΣ και μόνο ένα μικρό τμήμα παρέμεινε στην περιοχή του Κοτζά-Ορμάν, υπό τον Νίκο Χατζηνικολάου (Καπετάν-Μαύρος). 4

Οι δολοφονημένοι ΕΛΑΣίτες

Τα ονόματα των δολοφονημένων ΕΛΑΣιτών που έγινε δυνατό να εξακριβωθούν τα επόμενα χρόνια, ήταν:
1.    Μιχάλης Γεωργιάδης ή Παπέκης του Χαράλαμπου (ψευδώνυμο «Γέρο Σπάρτακος»), 62 ετών, κάτοικος Νικηφόρου Δράμας, μέλος του ΚΚΕ, εξόριστος από τη δικτατορία Μεταξά, από τους πρωτεργάτες της εξέγερσης της Δράμας το Σεπτέμβριο του 1941.
2.    Δημήτριος Κατσακούλης, από το ΦΩτολείβος Δράμας.
3.    Κώστας Μαυρίδης, τσαγκάρης από την Καβάλα.
4.    Καπετάν Διάκος (αγνώστων λοιπών στοιχείων)
5.    Νίκος Ράτσιος ή Ρόμπτσιος (ψευδώνυμο «Νταβέλης»), παλιίο στέλεχος του ΚΚΕ, υπάλληλος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιριμών Καβάλας
6.    Δράκος (αγνώστων λοιπών στοιχείων)
7.    Τάσος (αγνώστων λοιπών στοιχείων)
8.    Καρατσόλης (αγνώστων λοιπών στοιχείων)
9.    Νίκος Τερζής-Τσελέγκας, 24 χρόνων από το Ροδολίβος Σερρών, μέλος του ΚΚΕ, εθελοντής στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41
10. Φίλιππος Κινάζης, τσαγκάρης από την Καβάλα
11. Πρόδρομος Μπαχτετζής («Γεροβοριάς») από την Καβάλα
12. Φλώρος (αγνώστων λοιπών στοιχείων)
13. Παστουρματζής (αγνώστων λοιπών στοιχείων), παλιός αγωνιστής και πρωτοπόρος αντάρτης από το 1941
14. ΕΠΟΝίτης, έφηβος (αγνώστων λοιπών στοιχείων)
15. Ευσέβιος Μηλάς, 35 ετών, κάτοικος Νιγρίτας Σερρών, εξόριστος στον Άη-Στράτη από όπου δραπέτευσε με τη βοήθεια του ΕΛΑΝ στις 17-6-1943
16. Σάββας Ελίδης από την Καβάλα, καπνεργάτης, μέλος της ΟΚΝΕ, είχε φυλακιστεί στο Ιτζεδίν από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου. 5

Η μπαμπεσιά

Την μπαμπεσιά του βρετανού ταγματάρχη και των ανδρών του Αντών Τσαούς, περιέγραψε ο καπετάν-Μαύρος, επικεφαλής ενός από τα τέσσερα καπετανάτα του ΕΛΑΣ στο Τσάλ-Νταγ:
Ήταν 5 το πρωί της Πρωτοχρονιάς όταν η ληστοσυμμορία του Τσαούς Αντών και χωρικοί της Μπόεβας και Όβατζικ, ήρθαν στα λημέρια. Ο σκοπός τους γνώρισε και με το χαμόγελο στα χείλη τους ευχήθηκε για το καλό του χρόνου. Που να φανταστεί ο καϋμένος ότι έρχονταν με αυτό το σκοπό.

Τον πλησίασαν, τον αφόπλισαν, τον φίμωσαν, τον έδεσαν στην οξιά και όρμησαν σαν θηρία κυκλώνοντας τα καλύβια μας. ΟΙ αντάρτες μας όλοι κοιμούνταν ήσυχοι. Ο Τσαούς Αντών αφού κύκλωσε τα καλύβια, έδωσε το σύνθημα και τα αυτόματα άρχισαν να βάλουν ενάντια στους κοιμισμένους αντάρτες μας και πολλοί από αυτούς δεν ξύπνησαν ξανά. 6

Ο αντάρτης Κώστας Τσιατμάς που έφθασε λίγο αργότερα στον τόπο της τραγωδίας με την ομάδα του αναφέρει : «Ω ! Θεέ μου, τι να δούμε; Οι δεκαέξι σύντροφοί μας σκοτωμένοι από τους εγκληματίες του Αντών Τσαούς.  Όπως διαπιστώσαμε αμέσως μετά. . . ξεγέλασαν το σκοπό, τον πλησίασαν με κόλπο, τον αφόπλισαν, τον φίμωσαν για να μη φωνάξει και τον έδεσαν σε μια οξιά. Σε συνέχεια σκότωσαν εν ψυχρώ τα δεκάξι παλικάρια. Την ώρα εκείνη ο γερο-Σπάρτακος τράβηξε το μπιστόλι και έριξε νεκρό έναν από τους εγκληματίες, αλλά κι ο ίδιος έπεσε νεκρός με μια σφαίρα στην καρδιά. Νεκροί ήταν ο Νταβέλης, ο καπετάν Διάκος, ο Δράκος, ο Τάσος, ο Καρατσόλης, ο Τσελέγκας, ο Φλώρος, ο μικρός επονίτης των άλλων δεν θυμάμαι τα ονόματα»

Την μπαμπέσικη δολοφονία των ανταρτών του ΕΛΑΣ ακολούθησαν οι –συνηθισμένες για τέτοιους δολοφόνους- φρικαλεότητες που περιγράφονται σε τοπικό τραγούδι που γράφτηκε για το λόγο αυτό και διέσωσε ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Ηλίας Ε. Σαπρανίδης· το τραγουδούσαν στο χωριό του.

Πρωτοχρονιά
Την πρώτη μέρα της χρονιάς
Θέλησαν οι εχθροί μας
Με κόλπο να διαλύσουνε
Τη λαϊκή ορμή μας.
Μας είπανε πως θέλουνε
Μαζί μας να γιορτάσουν,
Μα ο σκοπός τους ήτανε
τ’ αδέλφια μας να σφάξουν.
Πιστοί στη συνεννόηση
Επήγαν δίχως όπλα
«ψηλά τα χέρια» ακούσανε
προτείνοντας τα όπλα.
Αφού τους εσκοτώσανε
Με κοφτερούς μπαλντάδες
Στα δέντρα τα κεφάλια τους
Κρεμάσαν οι φονιάδες.
Τσιγάρο τους εβάλανε
Στο στόμα για να πιούνε
Τραγούδια επαναστατικά
Τους λέγανε να πούνε.
Το αίμα συναγωνιστών
Που το πατούν οι ψεύτες
Εκδίκηση, εκδίκηση
Και θάνατος στους κλέφτες.

Νέα παγίδα

Μετά το αποτρόπαιο έγκλημα, ο Μίλερ μαζί με τις ομάδες του Αντών Τσαούς  πέρασαν στο Μποζ-Νταγ. Από εκεί, έστειλε σημείωμα στον έφεδρο ανθυπολοχαγό του ΕΛΑΣ, Άγη (Ζαχαρίας Χαρτοματζίδης από την Ευκαρπία Κιλκίς) και τον καλούσε να πάει κοντά του για να «συνεννοηθούν» σχετικά με τα σημεία που θα γίνονταν οι ρίψεις οπλισμού από τα συμμαχικά αεροπλάνα.
Ο Άγης, που δεν είχε πληροφορηθεί τη δολοφονία μαχητών του «Ρήγα Φεραίου» στο Τσαλ-Νταγ, πήγε στη συνάντηση με δέκα ΕΛΑΣίτες. Ο Μίλερ αφού παρέσυρε τον Άγη και τους συντρόφους του στα ακατοίκητα χωριά Πεπελές και Ζιρνοββίτσα, προσπάθησε να τον πείσει να γίνει όργανό του. Και όταν ο Άγης αρνήθηκε την πρόταση, τότε ο Μίλερ με τους ενόπλους του Αντών Τσαούς Παντελή, Μικρόπουλο, Πετράκη και Αναστάς-Αγά, τον συνέλαβαν, μαζί με οκτώ από τους δέκα αντάρτες της ακολουθίας του, καθώς δύο κατόρθωσαν να διαφύγουν. Και αφού τους τυράννησαν φριχτά, στη συνέχεια τους εκτέλεσαν.

Ο ένας από τους δύο αντάρτες του ΕΛΑΣ που ξέφυγαν από την παγίδα, ο Νίκος Τόλιος (ψευδώνυμο «Θείος») διηγήθηκε αργότερα στο στέλεχος της ΕΠΟΝ Γιάννη Σαμαρά (Ορέστη) το πώς έγινε το μακελειό στην ομάδα του Άγη:
Όταν φτάσαμε στο λημέρι, ήταν νύχτα. Μας σταμάτησαν σε μία στροφή και μας είπαν να προχωρήσουμε ένας-ένας, για να μη μας αντιληφθούν δήθεν οι Βούλγαροι. Πρώτος πήγε ο Άγης. Εγώ ήμουνα τελευταίος. Ο προηγούμενος από μένα προχώρησε και χάθηκε στη στροφή. Άκουσα μια σπαραχτική πνιγμένη κραυγή. Φοβήθηκα και το έβαλα στα πόδια και γλίτωσα. Μόλις περνούσαν ένας-ένας τη στροφή, τους έσφαζαν σαν αρνιά. Έτσι εξοντώθηκε όλο το τμήμα του Άγη.7

Ημέρα φρίκης η ημέρα αγάπης

«Από την προηγούμενη μέρα», όπως γράφει ο Τάσος Ακοκκαλίδης που πήρε μέρος στα γεγονότα, «ανύποπτοι όλοι οι άνδρες, είχαμε ετοιμάσει διάφορα φαγώσιμα και μερικά ποτά. Κοιμηθήκαμε το βράδυ ήσυχα αφού είχαμε καθορίσει πως θα περιποιούμασταν όσο μπορούσαμε καλύτερα τους επισκέπτες μας. . . Οι άνδρες του Αντών Τσαούς, παρακινούμενοι από τον ξένο δαίμονα, όρμησαν στο λημέρι μας και με απανωτές ριπές πολυβόλου εξόντωσαν όλη την ομάδα μας. Η μέρα της αγάπης, μεταβλήθηκε σε μέρα φρίκης. . .»
Όπως ανέφερε ο Καβαλιώτης αντιστασιακός Γιώργος Πέγιος, «τις παραμονές, της γιορτής της αγάπης και της ειρήνης, ο αρχηγός των εθνικών ανταρτικών δυνάμεων Φωστερίδης, έστειλε μήνυμα στον αρχηγό των ανταρτικών δυνάμεων του ΕΛΑΣ, τον Καπετάν Τζαβέλα (Ρόμτσος), ότι ο ίδιος και πολλοί άνδρες τους επιθυμούσαν τον κοινό γιορτασμό των Χριστουγέννων. Το μήνυμα έλεγε, πως η κοινή γιορτή θα γιορτάζονταν στα λημέρια των ελασιτών». 8

Μετά την παγίδα θανάτου και τη σφαγή των ανταρτών του «Ρήγα Φεραίου» και του Άγη, στις αρχές Ιανουαρίου 1944, επέρχεται ο οριστικός διαχωρισμός των ένοπλων ομάδων σε τμήματα του ΕΛΑΣ, και σε ακροδεξιούς «εθνικιστές» αντάρτες υπό τοπικούς οπλαρχηγούς, οι οποίοι στις αρχές Φεβρουαρίου 1944 με την ενίσχυση των Βρετανών, συγκροτούνται σε ενιαία αντιστασιακή οργάνωση με την επωνυμία «Εθνικαί Ανταρτικαί Ομάδες» (ΕΑΟ). 9

Είναι η απαρχή των σκληρών εμφύλιων συγκρούσεων στην περιοχή, με την υποκίνηση των Άγγλων «συμμάχων», κατά τις οποίες θα ρεύσουν ποταμοί αίματος και φρικαλεότητες που θα μείνουν στην ιστορία.

Η εξόντωση των ΕΛΑΣίτικων τμημάτων του «Ρήγα Φεραίου» και του Άγη, έδωσε την ευκαιρία στους Βούλγαρους φασίστες κατακτητές να οργανώσουν λίγο αργότερα, στις 11 Φεβρουαρίου 1944, μεγάλη εκκαθαριστική επιχείρηση στα ίδια βουνά, πιστεύοντας ότι θα εξοντώσουν τα υπολείμματα των ανταρτών. Το τάγμα του ΕΛΑΣ, που είχε διοικητή τον έφεδρο αξιωματικό Καραϊσκάκη, ο οποίος είχε μεγάλη αντάρτικη πείρα και ήταν πολύ ριψοκίνδυνος, διέταξε τη σύμπτυξη των τμημάτων, όταν οι Βούλγαροι ανέβηκαν στο βουνό, για να αποφύγουν περικύκλωσή τους.

Όμως, η διμοιρία των ΕΠΟΝιτών του Τάγματος, παρέμεινε στη θέση της και πολέμησε με το νεανικό ενθουσιασμό των μελών της, καθηλώνοντας με τα πυρά της τους κατακτητές επί πολλή ώρα. Ύστερα από αυτό, αναγκάστηκαν και τα άλλα τμήματα να σταματήσουν τη σύμπτυξη και να υποστηρίξουν με τα πολυβόλα τους νέους για να μη κυκλωθούν. Έτσι γενικεύθηκε η μάχη και οι Βούλγαροι καθηλώθηκαν παντού. Ενώ με τη βοήθεια και των όλμων τμήματος του έφεδρου αξιωματικού Π.Παντελίδη που χτυπούσαν με επιτυχία τις θέσεις του εχθρού, βοήθησαν τους νέους να απαγκιστρωθούν, ενώ οι κατακτητές είχαν πάρει ένα σκληρό μάθημα. 10

Στοιχεία και μαρτυρίες για τον Μίλερ

«Ο διοικητής της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής», ταγματάρχης Γκάϊ Μάϊκλθγαίητ (Μίλερ), έπεισε τον διοικητή του ΕΛΑΣ Στέφανο Χαρτοματζίδη (Άγη), να πάνε στο Μυρσίνερο για συνεννοήσεις, όπου ο μεν πρώτος «απήχθη» οικειοθελώς από τους άντρες του Τσακιρίδη, ο δε δεύτερος εκτελέστηκε. Τελικά, οι άντρες του Τσακιρίδη επέστρεψαν στα λημέρια του Φωστερίδη, έχοντας μαζί τους και τη ΒΣΑ». 11

Ήταν τέτοιο το αντικομμουνιστικό μένος του Μίλερ κατά του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ, ώστε έφτασε στο σημείο, χωρίς καμία συνεννόηση με τους ανωτέρους του, να μεταβεί το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη 1944 στη Σόφια για να διαπραγματευθεί την είσοδο των αντρών του Αντών Τσαούς στις ελληνικές πόλεις της Ανατολικής Μακεδονίας, αποκλείοντας από αυτές το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Για το θέμα αυτό, ο Χατζηαναστασίου, με βάση έγγραφα του Φόρεϊν Όφις, 12 σημείωσε:
«Οι πρωτοβουλίες αυτές του Μάϊκλθγαίητ (Μίλερ) αποδοκιμάστηκαν από τη Βρετανική κυβέρνηση, αλλά έδωσαν την ευκαιρία στον Διοικητή του 2ου βουλγαρικού Σώματος Στρατού, στρατηγό Ασέν Σιράκοφ, που έδρευε στη Δράμα, να διατάξει στις 18 Σεπτεμβρίου 1944 τον αποκλεισμό των μονάδων του ΕΛΑΣ που είχαν εισέλθει στην πόλη στις 16 του μηνός, στο Ινστιτούτο Καπνού».13

Ο συνταγματάρχης Κώστας Κωνσταντάρας που εκείνη την εποχή ήταν στρατιωτικός διοικητής του 26ου Συντάγματος Ανατολικής Μακεδονίας του ΕΛΑΣ, έχοντας προσωπική εμπειρία για τις ραδιουργίες του πανούργου και δολοπλόκου Βρετανού ταγματάρχη, έγραψε αργότερα:
«Μέσα στην όλη πυρετώδη προετοιμασία της, η ηγεσία του ΕΑΜ Ανατολικής Μακεδονίας, έφερε από την Ελεύθερη Ελλάδα τον Αύγουστο του 1943 και τον Άγγλο ταγματάρχη Μίλερ. Πήγε και τον πήρε η γυναίκα του Πέτρου (Γιώργη Ερυθριάδη), η Έλληον έφεραν στο Παγγαίο για σύνδεσμο το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής. Να κάνει στους αντάρτες ρίψεις οπλισμού και να φέρνει εντολές για σαμποτάζ καθώς και ειδικές αποστολές που θα εξυπηρετούσαν τα συμμαχικά σχέδια επιχειρήσεων.
Μα αυτός μισούσε τον ΕΛΑΣ και αποδείχθηκε γνήσιος εκπρόσωπος της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε».
Δεν άργησε να πληροφορηθεί ότι στα απέναντι βουνά της Δράμας και του Τσαλ-Νταγ υπήρχαν χωριά χωρίς ΕΑΜική επιρροή και Καπεταναίοι με αντικομμουνιστική διάθεση, εξ αιτίας των γεγονότων του 1941, τους οποίους όμως είχε αρχίσει να προσελκύει η δύναμη και η αίγλη του ΕΛΑΣ. Καθώς ήταν αδίστακτος, έβαλε αμέσως σε ενέργεια τα αντιεαμικά σχέδιά του. Πράκτορές του ρίχτηκαν με αλεξίπτωτα στην περιοχή των εθνικιστών, οι οποίοι και έσπρωξαν τον Αντών Τσαούς στο στυγερό έγκλημα της Πρωτοχρονιάς του 1944 […]

Δέκα μέρες αργότερα, ο Μίλερ παρέσυρε στα βουνά της Δράμας τον αξιωματικό του ΕΛΑΣ, Άγη, διοικητή του τάγματος του Μποζ-Νταγ Σερρών και τον παρέδωσε μαζί με τη μικρή συνοδεία του στα ίδια δολοφονικά χέρια…». 14

Και ο Στέργιος Βαλιούλης περιέγραψε ως εξής με τη γλαφυρή του πέννα την ομαδική σφαγή:
«Τα Αντωντσαουσικά καπετανάτα, με καθοδηγητή τον μεγάλο … φιλέλληνα Μίλερ, το θαρρούσαν για βιλαέτι τους (το Τσάλ Νταγ) και πότε με μπαμπεσιές, πότε με λυσσασμένες επιθέσεις δεν άφηναν τους δικούς μας σε χλωρό κλαρί. Χαρακτηριστικό  αλλά και τραγικό στις συνέπειές του, ήταν το απάνθρωπο, το ειδεχθές έγκλημα της Πρωτοχρονιάς του 1944. Η ιστορία είναι απλή. Οι Αντωντσαούσηδες βασίστηκαν στη φλογερή πεθυμιά των ΕΛΑΣιτών να συνεργαστούν όλοι οι Έλληνες για να χτυπήσουν μαζί τους κατακτητές της πατρίδας». 15

Picture

Τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια του «κλίματος» των «ίσων αποστάσεων», της «αμφισβήτησης» και του «ξαναγραψίματος» της ιστορίας… χωρίς τις «παρωπίδες» και τις «στρεβλώσεις» της «ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς» εντείνεται η προσπάθεια να προβάλλονται άτομα της ποιότητας του Φωστερίδη ως αντιστασιακοί που πολέμησαν τους καταχτητές. Το παρελθόν τους, όμως, έμεινε ανεξίτηλα γραμμένο στις μνήμες όσων επέζησαν και δεν θα σβήσει όσες γενιές και να περάσουν. Όσο για το παρόν, οι τοπικές οργανώσεις της Χρυσής Αυγής δίνουν κάθε χρόνο… «δυναμικό» στις τελετές προς τιμή του Αντών Τσαούς και των ομοίων του.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Ο Βρετανός ταγματάρχης Γκάϊ Μάϊκλθγαίητ, με το ψευδώνυμο «Μίλερ», ήταν ο διοικητής της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής (ΒΣΑ) στην Ελλάδα και φυσικά δεν έκανε του κεφαλιού του αλλά προφανώς ενεργούσε καθ’ υπόδειξη του Λονδίνου!
2. Βαγγέλης Κωστούδης, Η ΕΑΜική αντίσταση και ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας  στην περιοχή των Σερρών 1940-1949, Αθήνα 2010, Σύγχρονη Εποχή, σ.73
3. Στέργιος Βαλιούλης, Πολίτης Β΄ κατηγορίας, Αθήνα 1975, Gutenberg, σ. 268 και Κώστας Κωνσταντάρας, Αγώνες και διωγμοί, Αθήνα 1964, χ.ε., σ.116
4.  Τάσος Χατζηαναστασίου, «Η Εθνική Αντίσταση κατά της Βουλγαρικής Κατοχής», στο Η Βουλγαρική Κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη 1941-1944, επιμέλεια Ξανθίππης Κοτζαγεώργη-Ζυμάρη, Θεσσαλονίκη 2002, Παρατηρητής, σ.214
5.  Έπεσαν για τη ζωή, έκδοση της Κ.Ε. του ΚΚΕ, τ. 4ος Α΄, Αθήνα    2001, σ.21-22
6.  Κώστας Κωνσταντάρας, Αγώνες και διωγμοί, Αθήνα 1964, χ.ε., σ.116
7. Βαγγέλης Κωστούδης, Η ΕΑΜική αντίσταση και ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας  στην περιοχή των Σερρών 1940-1949, Αθήνα 2010, Σύγχρονη Εποχή, σ.73
8.  Γιώργος Πέγιος, Κατοχή – Αφελληνισμός – Εθνική Αντίσταση (1941 – 1944, (προσωπική μαρτυρία γεγονότων στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
9. Τάσος Χατζηαναστασίου, ό.π., σ.217
10. Κώστας Κωνσταντάρας, ό.π., σ.116
11. Τάσος Χατζηαναστασίου, «Η Εθνική Αντίσταση κατά της Βουλγαρικής κατοχής», στο Η Βουλγαρική κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη 1941-1944, Θεσσαλονίκη 2002, Παρατηρητής, σ.215)
12.  FO 371/43610, R 14913, ΕGB/GR/7883, 19 September 1944, Box-shall to Laskey.
13. Τάσος Χατζηαναστασίου, στο ίδιο, σ. 231
14. Κώστας Κωνσταντάρας,  Αγώνες και Διωγμοί, Αθήνα 1964, χ.ε., σ.123-124
15. Στέργιος Βαλιούλης, Πολίτης Β΄ κατηγορίας, Αθήνα 1975, Gutenberg, σ. 268

* Τα Όρη Λεκάνης ή Τσαλ Νταγ είναι οροσειρά της Ανατολικής Μακεδονίας. Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα του νομού Καβάλας και εισχωρεί επίσης στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Δράμας. Η ψηλότερη κορυφή της έχει υψόμετρο 1.298 μέτρα και βρίσκεται περίπου στα όρια του νομού Καβάλας με τον νομό Δράμας, δυτικότερα του χωριού Λεκάνη.

** Όρος Φαλακρό ή Μποζ Νταγ (τούρκικη λέξη που σημαίνει γκρι βουνό) του νομού Δράμας με υψόμετρο 2.232 μέτρα. Είναι το ψηλότερο βουνό της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

 

[Ιστορικά στοιχεία αντλήθηκαν κυρίως από τον Ριζοσπάστη. Οι στίχοι του τραγουδιού «Πρωτοχρονιά» δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ «Εθνική Αντίσταση».]

Ανατύπωση από:  http://peaea-dse-marousi.weebly.com/protoxronia-matomeni.html

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | 2 Σχόλια »

Αστυνομικοί πληρώνονταν μέχρι και σήμερα για να φρουρούν τη Μελίνα Μερκούρη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/11/2016

Αυτό θα πει προσήλωση στο έργο!

15215689_10154761777329855_1170742417_o

Την «συγκινητική» περίπτωση δύο αστυνομικών που συνέχισαν να φρουρούν την πάλαι ποτέ υπουργό πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη ακόμα και 22 χρόνια μετά το θάνατό της ανακάλυψε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Ο Ν. Τόσκας είχε ανακοινώσει ότι πολλοί αστυνομικοί που φρουρούσαν πρόσωπα-στόχους θα επανατοποθετηθούν στη μάχιμη Αστυνόμευση, οπότε η αρμόδια επιτροπή του υπουργείου διενήργησε σε έλεγχο προκειμένου να εντοπισθούν περιπτώσεις Αστυνομικών, που μόνο στην ταυτότητα και στη μισθοδοσία του μήνα διαπίστωνε κάνεις ότι υπηρετούν στην ΕΛΑΣ.

Κανείς, ωστόσο, δε φανταζόταν ότι θα υπήρχαν αυτά τα δύο όργανα της τάξης, που από υπερβάλλοντα «ζήλο» συνέχισαν να βρίσκονται σε υπηρεσία προστασίας της Μελίνας Μερκούρη παρ’ ότι η ίδια έχει πεθάνει από το 1994. Όπως διαβάζουμε στο nantiareport:

Από τους «κομμένους» αστυνομικούς λοιπόν, κατά την εκκαθάριση η επιτροπή που ερεύνησε όλους τους κωδικούς φύλαξης, εντόπισε τους δύο «σκιώδεις» Αστυνομικούς, οι οποίοι μέχρι πριν τρεις εβδομάδες, υπηρετούσαν… στη συνοδεία της Μελίνας Μερκούρη! Οι δύο ένστολοι – πια – έλαβαν τα φύλλα πορείας για τα Αττικά πεζοδρόμια.

Οι δύο αστυνομικοί οι οποίοι με «αυταπάρνηση» προστάτευαν τη νεκρή Μελίνα Μερκούρη, μετά από 22 χρόνια και αφού υπηρέτησαν με ζήλο το πόστο του, μεταφέρονται ξανά στα πεζοδρόμια, ως ένστολοι αστυνομικοί.

Ανατύπωση από:  http://luben.tv/stream/97744

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παράξενα, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Η «Τρύπα» Αλάτρου ή «Κουδουνίστρα»: «Πρώτα τους τουφεκίζανε και μετά τους ρίχνανε στην τρύπα».  (βίντεο – φωτογραφίες)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/09/2016

Κοντά στα χωριά Άλατρο και Χαραδιάτικα της Λευκάδας βρίσκεται η φημισμένη «τρύπα του Αλάτρου», η οποία συνδέθηκε με μια ακόμα μαύρη σελίδα της νεότερης ιστορίας του τόπου, καθώς εκεί βρήκαν τραγικό θάνατο αντάρτες από τους συνεργάτες των Γερμανών. Βρίσκεται στο έδαφος, απομακρυσμένη από τα γύρω χωριά.

6

Το εφιαλτικό σπήλαιο όπου παρακρατικοί και ταγματασφαλίτες βασάνιζαν και εκτελούσαν αντάρτες του ΕΛΑΣ.
Όταν έγινε αυτοψία από σπηλαιολόγους ανασύρθηκαν δύο τσουβάλια οστά!

Δεν είναι εύκολο να την εντοπίσει κάποιος, καθώς είναι ένα κάθετο βαθύ άνοιγμα στη γη που μοιάζει με φυσικό πηγάδι και περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση. Το βάθος της φτάνει τα 16 με 20 μέτρα και αν κάποιος πέσει μέσα δεν υπάρχει τρόπος να ανέβει χωρίς βοήθεια ξανά στην επιφάνεια. Πρώτοι την εντόπισαν οι τσοπάνηδες και οι ζωοκλέφτες που την ονόμασαν «Τρύπα», ενώ είναι γνωστή και ως «Κουδουνίστρα».

Το χωριό Άλατρο της Λευκάδας βρίσκεται σε υψ’όμετρο 530 μέτρων σε κοντινή απόσταση με το Νυδρί

Το χωριό Άλατρο της Λευκάδας βρίσκεται σε υψόμετρο 530 μέτρων σε κοντινή απόσταση με το Νυδρί

Κοντά στην «Τρύπα» υπάρχει μια λευκή πλάκα με την επιγραφή «Εις μνήμη των αθώων ψυχών που χάθηκαν εδώ». Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής στην «Τρύπα του Αλάτρου» κατέληξαν πολλοί αντάρτες του ΕΛΑΣ, καθώς η «Τρύπα» χρησιμοποιήθηκε από ταγματασφαλίτες και παρακρατικούς ως τόπος βασανιστηρίων. Εκτός από πτώματα έριχναν μέσα ακόμα και τραυματισμένους ώστε να βρουν αργό και βασανιστικό θάνατο. Χαρακτηριστικά ο Τριαντάφυλλος Κοντογιώργης είχε αναφέρει:

«Είχανε εκτελεστικό και πρώτα τους τουφεκίζανε και τους ρίχνανε στην «Τρύπα». Πρώτος έπεσε ο Στάθης Παπλαγιάννης πληγωμένος και δεν πήγε στον πάτο. Ύστερα βγήκε μόνος του. Συνέχεια τους άλλους. Ακούσανε τα τουφέκια από μακρυά και ο Μέρμηγκας (Κατωπόδης) πήγε μαζί με την κοπέλα την Σταμάτα και ακούσανε τα βογκητά από μέσα από την «Τρύπα». Έφεραν τριχιές και ρίξανε το σχοινί μέσα και μπόρεσε και βγήκε μόνο ο Σταυράκης. Οι άλλοι ήτανε τραυματισμένοι και δεν μπορέσανε λόγω της κακής κατάστασης που ήτανε από τα τραύματα, να πιαστούνε από το σχοινί.»

25

Τον Χειμώνα του 1945 μετά την επικράτηση των ανταρτών στο νησί, συγκροτήθηκε ομάδα που ανέλαβε την κατάβαση στην «Τρύπα» με σκοπό την ανάσυρση των πτωμάτων των συναγωνιστών τους. Χαρακτηριστικά ο Ζώης Κουτσάφτης στο βιβλίο «Η εθνική αντίσταση στη Λευκάδα – Ιταλική και Γερμανική κατοχή», αναφέρει ότι ακόμα υπήρχε έντονη μυρωδιά και ο άνθρωπος που κατέβηκε πρώτος λιποθύμησε από τη αφόρητη δυσοσμία που ανέδιδαν τα πτώματα.

Ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που άφησαν την τελευταία τους πνοή στην «Τρύπα» δεν είναι γνωστός.

Μάλιστα αναφέρθηκε ότι συλλέχθηκαν δυο τσουβάλια οστά, τα οποία μεταφέρθηκαν στο χωριό Βαυκερή, όπου και ενταφιάστηκαν.

Η παρέα αποτελούμενη από 6 άτομα τους: Φίλιππος Κολυβάς, Βαγγέλης Βερροιώτης, Αλέξανδρος Βερροιώτης, ο οδηγός μας Θέρμος Αναστάσιος, Κωνσταντίνος Μπακολίτσας (SELAS Caving Club / Σπηλαιολογικός Σύλλογος – ΣΕΛΑΣ), Πάνος Καρούτσος (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία)

Η ομάδα που έκανε τη σύγχρονη κατάβαση στο σπήλαιο αποτελούταν από τον Φίλιππο Κολυβά, Βαγγέλη Βερροιώτη, Αλέξανδρο Βερροιώτη, τον οδηγό Θέρμο Αναστάσιο, Κωνσταντίνο Μπακολίτσα (SELAS Caving Club / Σπηλαιολογικός Σύλλογος – ΣΕΛΑΣ), Πάνο Καρούτσο (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία)

Πρόσφατα μια ομάδα από ερασιτέχνες σπηλαιολόγους αποφάσισαν να κατέβουν ξανά στην «Τρύπα του Αλάτρου». Αυτή τη φορά όχι για να ανασύρουν πτώματα, αλλά για να εξερευνήσουν το σπήλαιο. Δείτε στο βίντεο την κατάβαση στην περιβόητη «Τρύπα»

Πληροφορίες αντλήθηκαν από «Λευκαδίτικα Νέα»….

Ανατύπωση από:  http://www.mixanitouxronou.gr/prota-tous-toufekizane-ke-meta-tous-richnane-stin-tripa-to-efialtiko-spileo-opou-parakratiki-ke-tagmatasfalites-vasanizan-ke-ektelousan-antartes-tou-elas-aitopsia-apo-spileologous/

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κυριακή 7 Ιουνίου 1942

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/06/2016

…την Κυριακή 7 Ιουνίου 1942 ο Άρης Βελουχιώτης στη Δομνίστα Ευρυτανίας σήκωσε τη σημαία της Εθνικής Αντίστασης ως αρχηγός της και πρωτοκαπετάνιος της. Όταν μπήκε στη Δομνίστα ζήτησε να φωνάξουν τον Πρόεδρο του χωριού μαζί με τον παππά και τον δάσκαλο κι αν υπήρχε και τον γιατρό. Όταν έφτασαν αυτοί τους συστήθηκε: Άρης Βελουχιώτης ταγματάρχης του πυροβολικού (έλεγε έτσι για να δημιουργήσει εντύπωση)

-Να χτυπήσουμε πρόεδρε την καμπάνα να έλθουν οι χωριανοί;

Σα γέμισε η πλατεία από κόσμο ο Άρης καθισμένος σε μια καρέκλα τους μιλά χαμηλόφωνα:

«Εμείς που μας βλέπετε απόψε εδώ στο χωριό σας είμαστε αντάρτες.
Βγήκαμε στα βουνά για να πολεμήσουμε για τη λευτεριά της πατρίδας μας.
Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ συνεχίζουν το έργο της κλεφτουριάς του 1821.
Και ΕΛΑΣ θα πει Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός»

Και με φωνή που έγινε βροντερή, βαριά τελετουργική, θα αναφωνήσει:

«Κηρύσσω την Επανάσταση κατά των ξένων κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους!»

(Λάγδας σελ.43,15 – 19)

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Βγαίνουν στο φως τα αρχεία της ΕΛ.ΑΣ.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 31/05/2015

Δρομολογούνται οι διαδικασίες για το άνοιγμα των φακέλων των ελληνικών υπηρεσιών Ασφαλείας στους ερευνητές, όπως έχει προαναγγείλει και ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Πανούσης

Συντάκτης: Τάσος Κωστόπουλος

Τέσσερις δεκαετίες μετά τη δημοκρατική τομή της Μεταπολίτευσης, μια κρίσιμη πτυχή της ελληνικής ιστορίας του εικοστού αιώνα ίσως πάψει επιτέλους να παραμένει στη σκιά.

Ο λόγος για τα αρχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, το άνοιγμα των οποίων στους ερευνητές εξαγγέλθηκε από τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Πανούση κατά τις πρόσφατες προγραμματικές δηλώσεις του (17/4).

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημά μας, ο κ. Πανούσης επιβεβαιώνει πως «το αρχειακό αυτό υλικό αποτελεί κομμάτι της ιστορίας μας και θα πρέπει να είναι στη διάθεση των ερευνητών και κάθε ενδιαφερόμενου», ξεκαθαρίζοντας πως «η μελέτη της πραγματικής ιστορίας του τόπου μας σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί αναμόχλευση παθών».

Διατυπώνει, μάλιστα, την υπόθεση ότι «μέσα σ’ αυτούς τους υπηρεσιακούς φακέλους μπορεί να εντοπίσουμε και δημοκρατικά ψήγματα της Ελληνικής Αστυνομίας, παρά τα όσα συνήθως θρυλούνται».

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση του έργου, ο αναπληρωτής υπουργός επισημαίνει τη δυνατότητα αξιοποίησης κονδυλίων του ΕΣΠΑ μέσω του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ), της ημιεπίσημης «δεξαμενής σκέψης» που ιδρύθηκε το 2005 επί υπουργίας Βουλγαράκη.

Ατομικοί φάκελοι…

Εγγραφα-ντοκουμέντα της Χωροφυλακής από το 1976-77 για διώξεις «κομμουνιστών»

Έγγραφα-ντοκουμέντα της Χωροφυλακής από το 1976-77 για διώξεις «κομμουνιστών»

Επί της ουσίας, το άνοιγμα του ιστορικού αρχείου της ΕΛ.ΑΣ. αφορά δυο διαφορετικές κατηγορίες τεκμηρίων. Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει 2.110 ατομικούς φακέλους «προσωπικοτήτων» που διασώθηκαν το 1989 από την «εθνοενωτική» πυρά της Χαλυβουργικής, για να δοθούν αργότερα στην ιστορική έρευνα. Βάσει της σχετικής υπουργικής απόφασης της 7ης Σεπτεμβρίου 1989 (ΦΕΚ 672/Β/1989), το περιεχόμενό τους θα γινόταν προσιτό στους ενδιαφερόμενους ύστερα από μία 20ετία.

Λίγες όμως μέρες προτού εκπνεύσει αυτή η προθεσμία, νέα απόφαση των υπουργών Εσωτερικών και Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Καραμανλή μετέθεσε χρονικά το άνοιγμά τους για άλλα 20 χρόνια (ΦΕΚ 1832/Β/2009 της 3/9/2009).

Η σημερινή κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο επίσπευσης αυτής της διαδικασίας για το 2017, οι σχετικές αποφάσεις δεν έχουν ωστόσο ακόμη οριστικοποιηθεί.

Ας ελπίσουμε ότι τελικά θα κατανικηθούν όσες αναστολές έχουν κληρονομηθεί από το παρελθόν, από τη στιγμή μάλιστα που παρόμοια υλικά είναι προσβάσιμα σε διεθνές επίπεδο.

Όπως και να το κάνουμε, είναι μάλλον προβληματικό οι Έλληνες ιστορικοί να μπορούν να μελετήσουν ατομικούς φακέλους Ελλήνων αντιστασιακών (π.χ. του Άρη Βελουχιώτη) που καταρτίστηκαν από τη βρετανική SOE και φυλάσσονται στα Εθνικά Αρχεία του Λονδίνου, όχι όμως και τα αντίστοιχα υλικά των ελληνικών υπηρεσιών Ασφαλείας!

…και υπηρεσιακό αρχείο

Έγγραφο-ντοκουμέντο της Χωροφυλακής από το 1976-77 για διώξεις «κομμουνιστών»

Το δεύτερο «ανενεργό» αρχείο που αναμένεται ν’ αξιοποιηθεί, αποτελείται από περίπου 1.000 υπηρεσιακούς φακέλους της ΕΛ.ΑΣ. και των προκατόχων της (Χωροφυλακή και Αστυνομία Πόλεων), δεν περιλαμβάνει ατομικούς φακέλους και καλύπτει το χρονικό διάστημα από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι τη δεκαετία του 1980.

Ο συνολικός όγκος του εκτιμάται σε περίπου 1.000.000 σελίδες και μεγάλο αριθμό φωτογραφιών.

Εγγραφο της Ασφάλειας του 1986 για τη συγκέντρωση «αναρχο-αριστεριστών» στη Νομική

Έγγραφο της Ασφάλειας του 1986 για τη συγκέντρωση «αναρχο-αριστεριστών» στη Νομική

Είναι προφανές ότι το υλικό αυτό συνιστά πολύτιμη πηγή για τη μελέτη, τόσο της ποινικής εγκληματικότητας όσο και των μεθόδων καταπολέμησης του «εσωτερικού εχθρού» κατά τα μεταπολεμικά χρόνια.

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, των Βαλκάνιων γειτόνων μας συμπεριλαμβανομένων, τα αντίστοιχα αρχεία έχουν από καιρό ανοίξει στους ιστορικούς, τουλάχιστον κατά το μέρος τους που αφορά τον σχεδιασμό και την άσκηση της κρατικής πολιτικής.

Το χρονικό

Το πρώτο βήμα για την αξιοποίηση αυτού του αρχείου σημειώθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, επί υπουργίας Κικίλια, όταν αποφασίστηκε η σύσταση πενταμελούς υπηρεσιακής επιτροπής για τη «συστηματική καταγραφή, ταξινόμηση, αρχειοθέτηση, ιστορική τεκμηρίωση [sic] και ψηφιοποίηση του υλικού».

Στο έργο αυτό κλήθηκαν να υποβάλουν υποψηφιότητα συμμετοχής όσοι πτυχιούχοι υπάλληλοι της ΕΛ.ΑΣ. πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις (βιβλιοθηκονόμοι κ.λπ.).

Η ανταπόκριση υπήρξε όμως πολύ περιορισμένη, για οικονομικούς κυρίως λόγους: η εν λόγω επιστημονική υπηρεσία δεν περιλαμβάνει νυχτερινές βάρδιες και τις συνακόλουθες μισθολογικές προσαυξήσεις.

Ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης

Ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης | EUROKINISSI/ ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο κ. Πανούσης ανέθεσε τη μελέτη του ζητήματος στην Κωνσταντίνα Μπότσιου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας και αναπληρώτρια πρύτανη του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Επιλογή που συμβαδίζει με τη γενικότερη κυβερνητική πολιτική «εθνικής ενότητας», καθώς η κ. Μπότσιου, όχι μόνο προέρχεται από τον χώρο της Ν.Δ., αλλά έχει χρηματίσει ακόμη και γενική διευθύντρια του επίσημου κομματικού… θινκ τανκ (Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής).

H αναπληρώτρια καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας και αναπληρώτρια πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Κωνσταντίνα Μπότσιου

H αναπληρώτρια καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας και αναπληρώτρια πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Κωνσταντίνα Μπότσιου

Η γραπτή εισήγησή της υποβλήθηκε στις 31 Μαρτίου, επιβεβαιώνει τη μεγάλη αξία του επίμαχου υλικού και καταλήγει στη διατύπωση ενός ολοκληρωμένου χρονοδιαγράμματος 16-36 μηνών για τη λεπτομερή καταγραφή, ψηφιοποίηση, ταξινόμηση και διαβάθμιση του αρχείου, με σκοπό την άμεση διάθεση ενός τμήματός του στους ερευνητές.

Ειδικά όσον αφορά τη διαβάθμιση των ντοκουμέντων, η κ. Μπότσιου εισηγείται τη δημοσιοποίηση των «εμπιστευτικών» εγγράφων σε 15 χρόνια, των «απόρρητων» σε 20 χρόνια, των «άκρως απόρρητων» σε 25 χρόνια, όσων αφορούν την «εθνική ασφάλεια» σε 60 χρόνια και όσων θίγουν ζητήματα ιδιωτικού βίου σε 75 χρόνια από τη σύνταξή τους.

Δεδομένου ότι οι έννοιες τόσο της «εθνικής ασφάλειας» όσο και της «ιδιωτικότητας» έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά εύπλαστες, καθοριστική για το εύρος του ανοίγματος των αρχείων της ΕΛ.ΑΣ. στους ιστορικούς θ’ αποδειχθεί -εκ των πραγμάτων- η επιλογή των επιστημόνων που θ’ αναλάβουν αυτόν τον επαναχαρακτηρισμό.

Εξίσου αποφασιστικό ρόλο θα διαδραματίσει -λογικά- και το θεσμικό πλαίσιο, εντός του οποίου θα οργανωθεί η πρόσβαση των ερευνητών στο αποχαρακτηρισμένο υλικό.

Η εισήγηση της κ. Μπότσιου υποδεικνύει τρεις δυνητικές επιλογές για τη στέγαση και φύλαξη των αρχείων: (α) το υπηρεσιακό «Τμήμα Ιστορίας-Εκδόσεων» της ΕΛ.ΑΣ., β) το «Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικής Αστυνομίας», νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που ιδρύθηκε επί Καραμανλή (2008) και στεγάζεται στο κτίριο της πάλαι ποτέ Σχολής Χωροφυλακής στου Γουδή, και (γ) στα καθ’ ύλην αρμόδια Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), τα οποία «έχουν το πλεονέκτημα ότι διαθέτουν την τεχνογνωσία και τις υποδομές να δεχθούν και να οργανώσουν πλήρως το αρχείο, συμβάλλοντας στην ψηφιοποίηση και τη διάθεσή του στην έρευνα».

Με δεδομένη την αρνητική εμπειρία από παρεμφερή δημόσια αρχεία (π.χ. το πολύπαθο Ιστορικό Αρχείο του ΥΠΕΞ), αλλά και τους αποκλεισμούς που υφίστανται αντιφρονούντες ερευνητές από στρατευμένα ιδιωτικά κέντρα (π.χ. Ιδρυμα Καραμανλή), είναι πάντως προφανές πως η επιλογή των ΓΑΚ θα διασφαλίζει περισσότερες εγγυήσεις για την ορθή διαχείριση ενός τόσο ευαίσθητου υλικού και την απαραίτητη ισονομία όσον αφορά την απρόσκοπτη πρόσβαση των ερευνητών σε αυτό.

Στα ΓΑΚ έχει άλλωστε ήδη κατατεθεί ένας αριθμός από παλαιότερους φακέλους της Αστυνομίας Πόλεων και της Χωροφυλακής, πολλοί από τους οποίους έχουν όμως οφθαλμοφανώς ή και παντελώς αποψιλωθεί προκαταβολικά από το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου τους. Ο φάκελος 689.3 του Αρχείου της Αστυνομίας Πόλεων, με τίτλο «Εκτοπισμένοι-υπό περιορισμόν-δηλωσίαι», περιέχει λ.χ. ένα όλο κι όλο έγγραφο του 1976, κι αυτό περιορισμένης αξίας!

Εξίσου απελπιστικά φτωχός είναι ο φάκελος 682.1 («Μειονότητες-Μουσουλμάνοι») κ.ο.κ.

Ελπίζουμε πως το άνοιγμα που επιχειρεί ο τωρινός αναπληρωτής υπουργός θ’ αποφύγει τις ενδοϋπηρεσιακές παγίδες που παράγουν τέτοιου είδους φαιδρότητες…

Αρχεία ΕΥΠ: μήπως ήρθε η ώρα;

Εκτός από τους φακέλους της ΕΛ.ΑΣ. υπάρχουν όμως και άλλες συλλογές ιστορικών τεκμηρίων, που καιρός είναι πλέον ν’ ανοίξουν στην επιστημονική έρευνα. Στην περίπτωση λ.χ. της ΕΥΠ, ο ισχύων σήμερα Ν. 3649 έχει προβλέψει από το 2008 τη σύσταση και λειτουργία Ιστορικού Αρχείου της υπηρεσίας, με αποχαρακτηρισμό όσων εγγράφων έχουν συνταχθεί πριν από 50 χρόνια και η δημοσιοποίησή τους δεν βλάπτει την εθνική ασφάλεια ή την προσωπικότητα συγκεκριμένων προσώπων. Μολονότι αυτό το άνοιγμα έμεινε μέχρι σήμερα στα χαρτιά, το νομικό πλαίσιο για την υλοποίησή του παραμένει ενεργό.

Δεν περιμένει φυσικά κανείς να δοθούν στους ιστορικούς κατάλογοι πρακτόρων, χαφιέδων ή άλλα «καυτά» ντοκουμέντα. Υπάρχουν ωστόσο ολόκληρες κατηγορίες εγγράφων που, ενώ αποτελούν πολύτιμα τεκμήρια για τους ιστορικούς, η απόκρυψή τους δεν έχει πλέον την παραμικρή σχέση με την κρατική ασφάλεια. Ορισμένα από αυτά, μάλιστα, δεν προέρχονται καν από τις υπηρεσίες ασφαλείας, αλλά αποτελούν λάφυρα των τελευταίων κατά τις μετακατοχικές διώξεις του «εσωτερικού εχθρού».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα αρχεία του ΕΛΑΣ και της Εθνικής Πολιτοφυλακής, που κατασχέθηκαν στη διάρκεια των Δεκεμβριανών κι ένα ελάχιστο δείγμα τους χρησιμοποιήθηκε επιλεκτικά σε μετεμφυλιακή προπαγανδιστική έκδοση («Βίβλος της εθνοπροδοσίας»), η σύνταξη της οποίας είχε ανατεθεί στην τότε ΚΥΠ. Μήπως θα έπρεπε η κοινότητα των Ελλήνων ιστορικών να διατυπώσει το συντομότερο σχετικό αίτημα για την παράδοση αυτών των τελευταίων στα καθ’ ύλην αρμόδια Γενικά Αρχεία;

Ανατύπωση από:  http://www.efsyn.gr/arthro/vgainoyn-sto-fos-ta-arheia-tis-elas

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | 1 Comment »