Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Απρίλιος 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘διαδρομή’

Έκανε 7 φορές με τα πόδια την διαδρομή του οδοντωτού για να τραβήξει σε 2 μήνες αυτό το εκπληκτικό βίντεο!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 31/08/2017

Ένα εξαιρετικό βίντεο 20 λεπτών, έφτιαξε ο Χρήστος Παναγιώτου από την Πάτρα αποτυπώνοντας σε μοναδικά καρέ την διαδρομή του Οδοντωτού. Ο κ. Παναγιώτου, μουσικός από την Πάτρα, λατρεύει την πεζοπορία και ιδιαίτερα την περιοχή των Καλαβρύτων.

Για το βίντεο περπάτησε επτά (!) φορές την διαδρομή σε διάστημα δυο μηνών για να συμπεριλάβει τις εναλλαγές εποχής.

Απολαύστε το βίντεο
ΜΟΥΣΙΚΗ : ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ
ΚΛΑΡΙΝΟ : ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΛΕΑΣ

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Μουσική, Παιδεία, Τέχνη, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η τελευταία διαδρομή

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/11/2015

Μόλις έφτασα στην διεύθυνση, πάτησα την κόρνα του αυτοκινήτου μου. Περίμενα μερικά λεπτά και κόρναρα ξανά. Ήταν η τελευταία κούρσα της βάρδιάς μου, οπότε σκέφτηκα να συνεχίσω την πορεία μου. Αντί να συνεχίσω όμως, σταμάτησα, περπάτησα έως την πόρτα και χτύπησα.

«Μισό λεπτό», απάντησε μια αδύναμη, ηλικιωμένη φωνή. Ακουγόταν σαν να σέρνει κάτι στο πάτωμα. Μετά από μια μικρή παύση, η πόρτα άνοιξε και μπροστά μου στάθηκε μια γυναίκα γύρω στα 90. Φορούσε ένα φόρεμα και ένα καπέλο με πέπλο, έμοιαζε με χαρακτήρα από ταινία του 1940. Είχε δίπλα της μια μικρή τσάντα από νάιλον.

Το σπίτι έμοιαζε εγκαταλειμμένο. Όλα τα έπιπλα ήταν καλυμμένα με σεντόνια. Δεν υπήρχαν πουθενά ρολόγια, διακοσμητικά και γενικώς αντικείμενα. Σε μια γωνία υπήρχε ένα χαρτονένιο κουτί γεμάτο παλιές φωτογραφίες και γυαλικά.

«Θα μπορούσες να πας την τσάντα μου στο αυτοκίνητο;» είπε. Πήρα την τσάντα και την πήγα μέχρι το ταξί, έπειτα γύρισα για να τη βοηθήσω. Πιάστηκε από το χέρι μου και πήγαμε σιγά σιγά προς το ταξί.. Με ευχαριστούσε διαρκώς για την καλοσύνη μου. «Δεν κάνει τίποτα» της είπα. «Προσπαθώ απλώς να συμπεριφέρομαι στους επιβάτες μου, όπως θα ήθελα να συμπεριφέρονται στην μητέρα μου» συνέχισα, «Είσαι τόσο καλό παιδί» είπε.

Όταν μπήκαμε στο ταξί, μου έδωσε μια διεύθυνση και με ρώτησε αν θα μπορούσαμε να πάμε μέσω του κέντρου της πόλης. Της είπα πως δεν ήταν η γρηγορότερη διαδρομή αλλά μου απάντησε πως δεν έχει πρόβλημα.

«Δεν βιάζομαι, η διεύθυνση που σας έδωσα, είναι η διεύθυνση ενός ασύλου», κοίταξα στον καθρέφτη και είδα πως τα μάτια της άστραφταν και πως ήταν έτοιμη να κλάψει, «έχω χάσει όλη μου την οικογένεια», συνέχισε με μια γλυκιά και κουρασμένη φωνή. «Ο γιατρός μου, μου είπε πως δεν μου έχει μείνει πολύς χρόνος». Ακούγοντάς την έκλεισα διακριτικά το ταξίμετρο.

«Ποια διαδρομή θα θέλατε να ακολουθήσω;» την ρώτησα. Για τις επόμενες δύο ώρες οδηγούσαμε μέσα στην πόλη. Μου έδειξε το κτήριο που εργαζόταν κάποτε, μου έδειξε το σπίτι που εκείνη και ο σύζυγός της έμεναν όσο ήταν νιόπαντροι, σταματήσαμε μπροστά από ένα κατάστημα επίπλων που παλιότερα ήταν αίθουσα χορού και πήγαινε όσο ήταν νέα. Πολλές φορές μου ζήτησε να επιβραδύνω μπροστά από κάποιο κτήριο ή κάποια γωνία ενώ εκείνη κοιτούσε μέσα από το σκοτάδι, χωρίς να λέει κουβέντα.

Καθώς η πρώτη αχτίδα του ήλιου γεννιόταν από τον ορίζοντα, μου είπε απότομα «Κουράστηκα, ας πάμε τώρα». Οδηγούσαμε στη σιωπή. Όταν φτάσαμε είδαμε μπροστά μας ένα χαμηλό κτήριο, σαν μικρό αναρρωτήριο, με ένα δρομάκι που περνούσε από μια στοά.. Δύο νοσηλευτές βγήκαν έξω, και ήρθαν προς το μέρος μας. Ήταν σχολαστικοί και παρακολουθούσαν την κάθε τους κίνηση. Υπέθεσα πως την περίμεναν.

Άνοιξα το πορτμπαγκάζ και πήγα την τσάντα της μέχρι την πόρτα. Όταν έφτασα, η γυναίκα είχε ήδη καθίσει σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. «Πόσο σας οφείλω;» με ρώτησε. «Τίποτα» της απάντησα. Μου είπε πως δουλεύω για να βγάλω λεφτά, και της απάντησα πως υπάρχουν και άλλοι πελάτες.

Σχεδόν χωρίς να το σκεφτώ, έσκυψα και την αγκάλιασα. Με κράτησε σφιχτά και μου είπε πως της έδωσα μια μεγάλη χαρά, «Σε ευχαριστώ» μου είπε. Έσφιξα το χέρι της και έφυγα μέσα στο αμυδρό πρωινό φως.

Πίσω μου έκλεισε μια πόρτα, η πόρτα μιας ζωής. Δεν πήρα άλλους επιβάτες εκείνη την μέρα, οδηγούσα χωρίς προορισμό βυθισμένος στις σκέψεις μου. Για το υπόλοιπο της μέρα δεν μπορούσα καν να μιλήσω. Σκεφτόμουν πόσο εύκολα θα μπορούσε να έχει πετύχει έναν νευρικό οδηγό, ή κάποιον που θα βιαζόταν να τελειώσει την βάρδιά του. Τι θα συνέβαινε αν είχα αρνηθεί την κούρσα ή αν είχα κορνάρει άλλη μια φορά και είχα φύγει.

Κάνοντας μια φευγαλέα αναδρομή, συνειδητοποίησα πως αυτή η κούρσα ήταν ό,τι πιο σημαντικό είχα κάνει στη ζωή μου. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε πως οι ζωές μας περιστρέφονται γύρω από τις μεγάλες μας στιγμές. Οι μεγαλύτερες στιγμές μας όμως, συνήθως έρχονται όταν δεν τις περιμένουμε.

Οδηγός ταξί, Νέα Υόρκη.

Για την αντιγραφή
Κωνσταντίνοςνος Γ. Συλιγάρδος

Ανατύπωση από:  http://flashnews.gr/post/247822/h-teleytaia-diadromh

Posted in Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Αθήνα-Θεσσαλονίκη χωρίς διόδια κι όμως γίνεται! (κόστος – διάρκεια – διαδρομή)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/02/2014

Αθήνα-Θεσσαλονίκη χωρίς διόδια
Συνολική απόσταση: 475 χλμ. από Αγ. Στέφανο μέχρι Λευκό Πύργο
Χρόνος: 6 ώρες
Μέση ταχύτητα: 79,2 χλμ./ώρα
Μέση Κατανάλωση: 6,2 λτ./100 χλμ. (diesel)
Κόστος καυσίμου: 39,7 ευρώ (1,348 ευρώ/λίτρο) (diesel)
Κόστος διοδίων: 0
Συνολικό κόστος: 39,7 ευρώ

Θεσσαλονίκη-Αθήνα με διόδια
Συνολική απόσταση: 486 χλμ. από Λευκό Πύργο μέχρι Αγ. Στέφανο
Χρόνος: 4 ώρες και 30 λεπτά
Μέση ταχύτητα: 108 χλμ./ώρα
Μέση κατανάλωση: 5,8 λτ./100 χλμ.
Κόστος καυσίμου: 38,5 ευρώ (1,348 ευρώ/λίτρο)
Κόστος διοδίων: 29,30 ευρώ
Συνολικό κόστος: 67,80 ευρώ

—————————

Θεσσαλονίκη-Αθήνα

Διόδια Μαλγάρων (μετωπικά)
Βγείτε από την εθνική στον κόμβο για Χαλάστρα. Συνεχίζετε προς το χωριό και κάντε αριστερά μετά το γεφυράκι για να πάτε από τον περιφερειακό. Μετά από τη Χαλάστρα περνάτε πάνω από το δρόμο τον Ευζώνων, πάνω από τον Αξιό και μπαίνετε στα Μάλγαρα. Ακολουθείτε τις ταμπέλες προς «εθνική οδό». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Έρευνα, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Επιτέλους ήρθε η ώρα να υπολογίζουμε το κόστος μιας διαδρομής με ταξί μέσω web για να μην πέφτουμε θύματα αισχροκέρδιας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/01/2014

Μου έστειλαν αυτό το χρήσιμο και πολύ εύκολο web εργαλείο για τον υπολογισμό της αξίας διαδρομής ταξί σε όλη την Ελλάδα.

Αρκεί κάποιος να βάλει στον χάρτη, το σημείο έναρξης και προορισμού ή να τα γράψει τις διευθύνσεις στα αντίστοιχα πεδία.

Ευκαιρία, να γνωρίζουμε εκ των προτέρων τι πρόκειται να πληρώσουμε στο ταξί, και να μην πέφτουμε θύματα αισχροκέρδιας.

To link που μπορείτε να το αποθηκεύσετε και στο κινητό σας είναι: http://www.zee.gr/taxi/

Posted in Ενημέρωση, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »