Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘δάσκαλος’

Παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών. 5 Οκτωβρίου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/10/2017

Οι περισσότεροι από εμάς καταλήγουμε με όχι παραπάνω από πέντε-έξι ανθρώπους που θα μας θυμούνται.
Οι δάσκαλοι έχουν χιλιάδες ανθρώπους που θα τους θυμούνται για όλη τους τη ζωή.

Δεν πρέπει να αφήσουμε τους δασκάλους και τα παιδιά να πληρώσουν το κόστος της κρίσης.
Οφείλουμε να προστατεύσουμε τα εκπαιδευτικά μας συστήματα από τις τρέχουσες οικονομικές πιέσεις και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Σπουδαίοι άνθρωποι μιλούν για τους δασκάλους

Διδάσκαλος χωρίς βιβλία, είναι ράφτης χωρίς βελόνα
Κοραής

«Ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας το μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.»
Ν. Καζαντζάκης

Διδάσκοντας μαθαίνεις δυο φορές
Ζουμπερ Ζόζεφ

Εις μεν τον πατέρα μου οφείλω το ζην, εις δε τον διδάσκαλό μου το ευ ζην (Στον πατέρα μου οφείλω το ότι ζω, αλλά στον δάσκαλό μου ότι έμαθα να ζω καλά)
Αλέξανδρος ο Μέγας

Η μεγαλύτερη επιτυχία για ένα δάσκαλο είναι να μπορεί να πει: Τα παιδιά τώρα δουλεύουν σαν να μην υπάρχω
Μοντεσόρι Μαρία

Κάθε αλήθεια έχει τέσσερις γωνίες. Σαν δάσκαλος θα σας δείξω τη μία: τις άλλες τρεις, πρέπει να τις βρείτε εσείς
Κομφούκιος

Μην κουράζεσαι να περπατήσεις μακρύ δρόμο για να βρεις εκείνους που διδάσκουν κάτι χρήσιμο
Ισοκράτης

Να έχεις καλούς φίλους και σοφούς δασκάλους.
Χανσάν

Κανένας δεν μπορεί να σε διδάξει, κανένας δεν μπορεί να σε κάνει υψηλόφρονα. Ο μόνος δάσκαλος είναι η ψυχή σου
Σβάμι Βιβεκαναντα

Τέχνη δεν υπάρχει στη γνώση ενός πράγματος, αλλά στον τρόπο της διδασκαλίας του
Ήρων

Η αγραμματοσύνη είναι μάνα όλων των κακών
Πυθαγόρας, Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος- Μαθηματικός

Η εκπαίδευση είναι δύναμη που γιατρεύει την ψυχή
Πλάτων, Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος

Παιδεία και αρετή και γνώση όσο κι αν είναι άγνωστα στους πολλούς, είναι το πιο γλυκό πράγμα στη ζωή του ανθρώπου.
Σωκράτης, Αρχαίος Έλληνας Φιλόσοφος

Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο.
Αδαμάντιος Κοραής, Έλληνας λόγιος και δάσκαλος του Γένους

Χωρίς ελληνομάθεια δεν υπάρχει παιδεία.
Λέων Τολστόι, Ρώσος συγγραφέας

Θερμές ευχές στους εκπαιδευτικούς όλων των σχολείων για καλύτερες μέρες, καλή δημιουργική σχολική χρονιά, με δύναμη, αντοχές και ελπίδα, χωρίς αίσθηση ανασφάλειας, φόβου και κοινωνικής απαξίωσης.

Posted in Επιστήμη, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γνωρίστε το δάσκαλο που βοηθάει τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 10/07/2016

Μια πολύ γλυκιά ιστορία εκτυλίσσεται στην Ιταλία. Ένας συνταξιούχος δάσκαλος απέδειξε έμπρακτα ότι αγαπάει τους μαθητές του – και όχι μόνο – και βοήθησε τα παιδιά να αγαπήσουν τα βιβλία.

Ο Αντόνιο Λα Κάβα, μετά από 42 χρόνια διδασκαλίας αποφάσισε ότι θα έπρεπε να κάνει κάτι για τα παιδιά που δεν έχουν κοντά στο σπίτι τους μια βιβλιοθήκη για να δανειστούν βιβλία και να αγαπήσουν έτσι το διάβασμα.

Έτσι, το 2003, αγόρασε ένα τρίκυκλο από δεύτερο χέρι, το τροποποίησε έτσι ώστε να μπορεί να μεταφέρει με αυτή πάνω από 700 βιβλία και ξεκίνησε ένα ταξίδι στα πιο απομακρυσμένα χωριά της Νότιας Ιταλίας.

Όπως περνάει από χωριό σε χωριό, αφήνει ένα όμορφο ήχο να ανακοινώσει την άφιξή του. Μόλις ακούσουν τα παιδιά τον γνώριμο πια ήχο τρέχουν με χαρά να υποδεχθούν τον “δάσκαλο” και να δανειστούν το επόμενο τους βιβλίο.

Ο Αντόνιο ταξιδεύει πάνω από 500 χιλιόμετρα κάθε μήνα χωρίς καμία αποζημίωση, απλά για να χαρίσει στα παιδιά ένα χαμόγελο και να τα βοηθήσει να χτίσουν το μέλλον τους.

Σε μια συνέντευξη του, ο Αντόνιο εξήγησε ότι η εμπειρία του στο σχολικό σύστημα, του δημιούργησε την ανάγκη να διδάξει στα παιδιά να αγαπούν τα βιβλία και όχι απλά να μάθουν πως να τα διαβάζουν. “Η ανάγνωση ενός βιβλίου θα πρέπει να είναι χαρά, όχι καθήκον” είπε. Το κάθε ταξίδι του όμως δεν τελειώνει τόσο απλά. Πάντα κουβαλά μαζί του κάθε φορά και ένα ξεχωριστό τετράδιο το οποίο το δίνει σε κάθε παιδί κι εκείνο γράφει μία ιστορία.

Ανατύπωση από:  http://www.ipaideia.gr/gnoriste-to-daskalo-pou-voithaei-ta-paidia-na-agapisoun-to-diavasma.htm

Posted in Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Σ’ αυτό το σημείο, ο Δάσκαλος γονάτισε σε ένα θρανίο και έκλαψε…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 20/06/2016

Ο Ιησούς και οι μαθητές

Βλέποντας το πλήθος των ανθρώπων να τους ακολουθεί, ο Ιησούς ανέβηκε στο βουνό.

Μόλις κάθισε, οι μαθητές του κάθισαν κι αυτοί γύρω του. Σήκωσε τότε τα μάτια του προς τους ουρανούς και είπε:
-Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι διότι σ’ αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.
-Μακάριοι αυτοί που υποφέρουν γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν. Μακάριοι οι πραείς γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη…

Όταν τελείωσε ο Ιησούς…

Ο Πέτρος ρώτησε: – Πρέπει να τα γράψουμε όλα αυτά;
Ο Ανδρέας ρώτησε: – Πρέπει να τα μάθουμε όλα αυτά;
Ο Ιάκωβος: – Και πρέπει να τα μάθουμε απέξω;
Ο Φίλιππος πρόσθεσε: – Είναι πολύ δύσκολα.
Ο Ιωάννης είπε: – Δεν έφερα χαρτί.
Ο Θωμάς είπε: – Δεν έφερα στυλό.
Ανήσυχος, ο Βαρθολομαίος ρώτησε: – Την επόμενη φορά θα έχει και τεστ;
Ο Μάρκος ρώτησε χαμηλόφωνα το διπλανό του: – Με ποιο «ι» γράφεται η λέξη «πραείς»;
Ο Ματθαίος σηκώθηκε και έφυγε χωρίς να περιμένει τους άλλους, λέγοντας δυνατά: – Πάω να ξεμουδιάσω.
Ο Σίμων κοίταξε το ρολόι του και σχολίασε: – Όπου να ναι, χτυπάει.
Τέλος, ο Ιούδας ρώτησε το Δάσκαλο: – Κύριε, μπορείς να επαναλάβεις αυτό που είπες για τους φτωχούς;

Εκείνη τη στιγμή πλησιάζει τον Ιησού ένα μέλος της Επιτροπής για την Εκπαιδευτική Πολιτική του κράτους και τον ρωτά:

– Κύριε, αναρωτηθήκατε μεταγνωστικά για το σημερινό σας μάθημα;
– Ποιος ήταν ο σκοπός και οι επιμέρους στόχοι της σημερινής σας διδασκαλίας;
– Ποιες ήταν οι αντικειμενικές δυσκολίες που αντιμετώπισαν στη μάθησή τους οι μαθητές σας;
– Ποιες ικανότητες και δεξιότητες ανέπτυξαν και ποιες συμπεριφορές;
– Υιοθέτησαν οι μαθητές σας με το σημερινό μάθημα;
– Προβληματιστήκατε για την αποχώρηση του μαθητή σας;
– Γιατί δε μοιράσατε εποπτικό υλικό στο σημερινό σας μάθημα;
– Γιατί δε χρησιμοποιήσατε ομαδοσυνεργατική διδασκαλία;
– Γιατί δε χρησιμοποιήσατε τεχνικές εκπαίδευσης ενηλίκων: εργασία σε ομάδες, παιχνίδι ρόλων κλπ;
– Γιατί χρησιμοποιήσατε μετωπική διδασκαλία; Θεωρείτε ότι ήταν η καταλληλότερη;

Σ’ αυτό το σημείο, ο Ιησούς γονάτισε σε ένα βράχο και έκλαψε…

Καλό καλοκαίρι Δάσκαλε!
Μόνο εσύ γνωρίζεις…

Από email του:  Χρήστου

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παράξενα, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

«Ντροπή» σου δάσκαλε! Ακούς εκεί! Διευθυντής δημοτικού και να έχει στο σχολείο του τέτοιες συνήθειες! (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/03/2016

Νικόλας Σιούτας το όνομά του. Είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει. Το πρώτο είναι οι συνήθειές του που έχει το “θράσος” να τις επιβάλλει σε μια ολόκληρη γειτονιά. Τι κάνει αυτός; Μαζί με τους δασκάλους και τους μαθητές του σχολείου, κάπου στη Ν. Σμύρνη, έχουν φτιάξει ένα σχολείο όπου, άκουσον άκουσον, λειτουργούν τα εξής:

Ταρατσόκηπος με βιολογικούς λαχανόκηπους μαθητών

Μετεωρολογικός σταθμός ενταγμένος στο Εθνικό Αστεροσκοπείο

Αισθητήρες καταγραφής σεισμών συνεργαζόμενο με το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ

Λιοστάσι

Σημεία ανακύκλωσης

Κατοπτρικό τηλεσκόπιο και web radio.

Επίσης έχει την απίστευτη συνήθεια να διοργανώνει “αστροβραδιές” όπου τα παιδιά με τη βοήθεια ερασιτεχνών αστρονόμων και τηλεσκοπίων παρατηρούν τα άστρα και μαθαίνουν αστρονομία και όχι ζώδια από το Άστρα και Όραμα.

Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, διοργανώνει κάθε Σάββατο απόγευμα κινηματογραφικές προβολές στο home cinema του σχολείου για παιδιά και γονείς, με είσοδο ελεύθερη.

Το σχολείο γίνεται ένας χώρος χαράς, κεφιού, δημιουργίας και αγάπης για το χώρο. Και τολμά αυτός ο δάσκαλος να αμφισβητεί με τις πράξεις του εκείνη την τεράστια φιγούρα του σχολείου που γκρινιάζει ολημερίς γιατί δεν έχει μελάνι (“κι εγώ άμα είναι δεν κάνω τίποτα έτσι”), γιατί παίρνει λίγα λεφτά (λες και θα τιμωρήσεις το άσπλαχνο κράτος αν δε δουλεύεις). Ντροπή σου δάσκαλε! Χαλάς την πιάτσα!

Όταν μπαίνεις στο blog του σχολείου του δασκάλου ακούγεται Χατζιδάκις! Μήπως να διωχθεί σαν την άλλη τη δασκάλα με τον Κεμάλ;

Απορία: Ποιος τα χρηματοδότησε όλα αυτά;
Μήπως ο σύλλογος γονέων;
Όσοι έχουν μια μικρή μικρή ιδέα από Ελληνικά σχολεία του σήμερα (και όχι μόνο)  καταλαβαίνουν γιατί έχω αυτήν την απορία

Ανατύπωση από:  http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/03/blog-post_890.html

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος είναι ο σύγχρονος δάσκαλος! (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/02/2016

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αν είστε γονείς υποχρεούστε να δείτε αυτό το βίντεο με προσοχή!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/11/2014

Απαράδεκτα σχολικά βιβλία που δηλητηριάζουν τις παιδικές ψυχές των Ελληνόπουλων του δημοτικού!

Σοκ προκαλούν τα όσα καταγγέλλει ο Δάσκαλος Δημήτρης Νατσιός, σχετικά με την ύλη των βιβλίων του Δημοτικού και του Γυμνασίου.
Αλλά και η αφασία των γονιών που δεν έχουν ιδέα τι διδάσκονται τα βλαστάρια τους τόσα χρόνια, απλά γιατί πότε δεν στάθηκαν από πάνω τους όταν μελετούν!


Ακόμα δεν έχει επέμβει ο εισαγγελέας;

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/3l7aK-KcYA8
από το κανάλι: Fryktories Net

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Το κατσαρόλι – Ο μεγάλος Δάσκαλος

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/11/2014

Η οικογένειά μου ήταν φτωχή. Οι γονείς μου ήταν εργάτες και οι δύο, εργαζόμενοι από την εφηβεία τους. Γνωρίστηκαν στη Γερμανία, διπλοβάρδιες στα εργοστάσια, αιματηρές οικονομίες για να αγοράσουν οικόπεδο, να χτίσουν σπίτι και να επιστρέψουν στην πατρίδα, όπου δεν είχαν τίποτα. Εγώ και η αδερφή μου μεγαλώσαμε σχεδόν μόνες μας. Από την πρώτη Δημοτικού φτιάχναμε το πρωινό μας (όχι σαν αυτό το διαφημίσεων), κλειδώναμε το σπίτι, περπατούσαμε 15 λεπτά ως τη στάση του λεωφορείου και πηγαίναμε στο σχολείο. Επιστρέφαμε, ζεσταίναμε το φαγητό μας και στρωνόμασταν αμέσως στο διάβασμα. Οι γονείς έλειπαν από τα ξημερώματα και επέστρεφαν αργά το απόγευμα. Στις διπλοβάρδιες, την επομένη το πρωί.

Η μητέρα μου μόλις επέστρεφε, πάντα έκανε την ίδια ερώτηση: Διαβάσατε;

Ήταν αγράμματη, οπότε δεν μπορούσε και να μας ελέγξει. Αν απαντούσαμε καταφατικά, μας άφηνε να παίξουμε τον υπόλοιπο χρόνο που έμενε μέχρι να πάμε για ύπνο. Αν καταλάβαινε ότι δεν είχαμε ακριβώς τελειώσει τα μαθήματα, έλεγε την φράση που έμεινε παροιμιώδης στην οικογένεια: «Να καθήσετε να τελειώσετε το διάβασμα, εκτός αν θέλετε να πάω να πλύνω τα κατσαρόλια».

Ο μύθος, που εμείς ως παιδιά είχαμε πιστέψει, ήταν πως μας είχαν αγοράσει από ένα κατσαρόλι. Το κατσαρόλι ήταν ένα μεταλλικό σκεύος, στο οποίο έβαζαν το φαγητό τους για να φάνε το μεσημέρι στο εργοστάσιο. Γιατί βέβαια δεν ξόδευαν δεκάρα για να αγοράσουν οτιδήποτε από τις καντίνες. Μας είχαν πει λοιπόν, πως αν κάποια στιγμή καταλάβαιναν πως «δεν παίρνουμε τα γράμματα», θα μας έπλεναν το ωραίο μας κατσαρόλι και θα πηγαίναμε την επόμενη μέρα για μεροκάματο. Μπορεί να μην ήξερα τι διαφορά θα είχε η δουλειά που θα έκανα τελειώνοντας το σχολείο από αυτή που έκαναν οι δικοί μου στο εργοστάσιο, αλλά ήξερα πως ο πατέρας μου όταν ήταν στο σπίτι, δεν ήταν σε θέση να κάνει τίποτ’ άλλο εκτός από το να πέσει για ύπνο. Κι ευτυχώς δηλαδή, γιατί όταν δεν μπορούσε να κοιμηθεί, τα νεύρα του ήταν σε τέτοιο χάλι που κρατούσαμε την αναπνοή μας για να μην ακούει ήχους (άλλη φορά θα σας πω τι συνέβαινε, αν γινόταν το λάθος και τους άκουγε). Ήξερα ακόμα πως τα παπούτσια του ήταν γεμάτα μεταλλικά ρινίσματα (γρέζια τα έλεγε) και μαζί με τη μητέρα μου τα βγάζαμε ένα-ένα για να σώσουμε τα παπούτσια. Ήξερα ότι τα χέρια της μάνας μου είχαν ρόζους και έτριβε κάθε βράδυ τα μπράτσα και τα δάχτυλά της βογκώντας. Και κάθε φορά που άκουγα την απειλή για το κατσαρόλι, μολονότι ως σπασικλάκι που ήμουν, είχα τελειώσει τα μαθήματά μου, τους έριχνα άλλη μια ματιά για καλό και για κακό.

Ακόμα κι όταν εκείνο το πρώτο όνειρο της επιστροφής στην πατρίδα πραγματοποιήθηκε, τα πράγματα δεν άλλαξαν και πολύ. Πάλι φορούσα τα ρούχα της αδερφής μου, πάλι τρώγαμε παγωτό μία φορά την εβδομάδα (από το φτηνό), πάλι οι γονείς μου δούλευαν όλη μέρα και δεν ξεκουράζονταν ποτέ. Κι εμείς το ίδιο.

Από 12 χρονών είχαμε μάθει να μαγειρεύουμε, να καλλιεργούμε το περιβολάκι, να φροντίζουμε τα ζώα, να διορθώνουμε τις ελαφριές ηλεκτρικές και υδραυλικές βλάβες, να βάφουμε, μέχρι και να χτίζουμε, όταν ο πατέρας μας αποφάσισε να «σηκώσει» άλλον έναν όροφο. Μόνοι μας. Εργάτης, τεχνίτης δεν πάτησε κανείς. Είχαμε ένα μικρό, συνοικειακό χρωματοπωλείο. Μάθαμε να ζυγίζουμε, να τιμολογούμε, να συναλλασσόμαστε με τους πελάτες, να παραλαμβάνουμε από τους προμηθευτές.

Η μοναδική μας πολυτέλεια, και στη Γερμανία και εδώ, ήταν το ποδήλατο. Μόνο που δεν είχαμε πολύ χρόνο να το χαρούμε, γιατί ακόμα κάθε απόγευμα η μητέρα κράδαινε το κατσαρόλι! Κι εμείς έπρεπε να είμαστε εντάξει με το σχολείο. Και λέξεις όπως φροντιστήριο ήταν απαγορευμένες. «Αν είναι να θες σαράντα πέντε μάστορες κι εξήντα μαθητάδες, άστο! Πάρε το κατσαρόλι σου, να έχεις και το κεφάλι σου ήσυχο», έλεγε η μάνα μου.

Το κατσαρόλι, λοιπόν, όσο και αν σας τρομάζει εσάς που το ακούτε πρώτη φορά, με έμαθε πολλά πράγματα. Περισσότερα από όσα, ίσως, φαντάστηκαν οι γονείς μου. Και άκουγα τον μεταλλικό του ήχο και αφού εκείνοι έφυγαν πρόωρα από τη ζωή.

Με έμαθε να εκτιμώ τους ανθρώπους που εργάζονται καταπονώντας το σώμα τους και να τους σέβομαι απεριόριστα.

Με εξοικείωσε με την ιδέα της χειρονακτικής εργασίας και όταν χρειάστηκε να εργαστώ για να τελειώσω το σχολείο και να σπουδάσω, δεν δίστασα και δεν ένιωσα άσχημα να κάνω την μαγείρισσα, την καθαρίστρια, την εργάτρια σε θερμοκήπιο και σε βιοτεχνία.

Κρατούσε το μυαλό μου προσηλωμένο στον στόχο. Σε αυτό που ήθελα να κάνω και με βοήθησε να το πετύχω έστω και μερικά χρόνια αργότερα από το κανονικό.

Με έμαθε να εκτιμώ αυτά που κερδίζει κανείς με τον ιδρώτα του, είτε εργάζεται σωματικά είτε πνευματικά. Να μην τα σπαταλώ, αν και από τη φύση μου γεννήθηκα σπάταλη. Το ισορρόπησα.

Με εμπότισε με βαθύτατη απέχθεια για τους ανέντιμους ανθρώπους, που δεν ντρέπονται να κερδίζουν χρήματα χωρίς να εργάζονται. Και για εκείνους που εκμεταλλεύονται την αγνότητα ανθρώπων όπως η μάνα μου, για να εκμεταλλευτούν τον κόπο τους παριστάνοντας τους προστάτες τους.

Γέννησε μέσα μου τον έρωτα για την Παιδεία! Όχι την άγρα πτυχίων. Την αληθινή. Την αγάπη για την εργασία και την προσφορά. Την επιδίωξη της αξιοπρέπειας και της αυτάρκειας. Αυτά ονειρεύτηκα να μεταδώσω σε όσους θα μου έκαναν την τιμή να γίνουν μαθητές μου.

Μου έδωσε το θάρρος να αντιμετωπίσω διεστραμμένες αντιλήψεις γονέων, που με προσλάμβαναν νομίζοντας πως η δουλειά μου είναι να φροντίζω να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο με λυμένες τις ασκήσεις.

Το κατσαρόλι ήταν το σύμβολο της πραγματικής ζωής. Θα νόμιζε κανείς πως ένα παιδί, ακούγοντας με τη φαντασία του τον μεταλλικό του ήχο, θα αποκτούσε φοβίες για τη φτώχεια, την χειρωνακτική εργασία, την ταπεινή καταγωγή. Θα έκανε όμως λάθος!

Για εμένα και την αδερφή μου, το κατσαρόλι είπε αυτά που οι αγράμματοι γονείς μας δεν είχαν την ικανότητα να εκφράσουν: Ο μόνος αξιοπρεπής τρόπος ζωής είναι να εργάζεσαι, να παράγεις, να προσφέρεις. Με κάποιον τρόπο πρέπει μόνος σου να γεμίζεις το κατσαρόλι σου, να κερδίσεις τη ζωή σου. Καθήκον σου είναι να το γεμίσεις. Δική σου απόφαση αν θα καταπονήσεις το πνεύμα ή το σώμα. Κάθε επιλογή αποδεκτή, αρκεί να είναι αυτό που σου ταιριάζει.

Ανατύπωση από:  http://skepteon.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html

Posted in Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Στο δάσκαλό μου με αγάπη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/06/2014

«Αν ένας γιατρός, δικηγόρος ή οδοντίατρος είχε στο γραφείο του 40 άτομα ταυτόχρονα, κάθε ένα από τα οποία είχαν διαφορετικές ανάγκες και κάποια από αυτά τα άτομα δεν θα ήθελαν να βρίσκονται εκεί και προκαλούσαν φασαρίες και ο γιατρός, δικηγόρος ή οδοντίατρος χωρίς κανένα βοηθό έπρεπε να φροντίσει όλα αυτά τα άτομα με άρτιο επαγγελματισμό για 9 μήνες τότε θα μπορούσε να πάρει μια ιδέα για τη δουλειά ενός καθηγητή στη τάξη του…»
«https://www.facebook.com/xenesglosses.eu

Μη μου πείτε ότι δεν είναι τέλειος ο παραλληλισμός!

Και να προσθέσουμε στα 40 παιδιά (ας τα μειώσουμε και στα 30 και στα 28, αν θέλετε)  κι άλλους τόσους, τους γονείς των μαθητών οι οποίοι παρεμβαίνουν, επιμένουν, κρίνουν, σχολιάζουν, ζητούν το λόγο, κάνουν αναφορές κτλ.

Να πρέπει ο καθηγητής ή ο δάσκαλος να είναι άρτιος στην επιστημονική του κατάρτιση, αλλά να έχει και μεταδοτικότητα. Να επιβάλλεται στην τάξη, αλλά να είναι δίπλα και στον κάθε μαθητή προσωπικά. Να προχωράει στην ύλη, όπως θέλει το Υπουργείο, αλλά να σέβεται και τα όρια του κάθε υπερκινητικού ή δυσλεξικού ή αδιάφορου μαθητή. Να πρέπει να κάνει μάθημα σε παιδιά ερωτευμένα ή κακοποιημένα ή εξαθλιωμένα ή ξεσηκωμένα ενόψει καλοκαιριού ή διακοπών. Να κινδυνεύει να εκτεθεί στα ΜΜΕ αν προσπαθήσει να «συμμαζέψει» κάποιο παιδί που ολοφάνερα έχει παρεκτραπεί. Να ονομάζεται παιδαγωγός, αλλά να μην μπορεί να ασκήσει καμιά παιδαγωγική μέθοδο.

Πόση αγάπη πρέπει να έχει ο δάσκαλος ή ο καθηγητής για να φέρει εις πέρας τη δυσκολότατη διακονία* του!

*Δεν υπάρχει άλλος κατάλληλος χαρακτηρισμός, ούτε καν η λέξη λειτούργημα.

Ανατύπωση από:  http://stavkoum.blogspot.gr/2014/06/blog-post.html

Posted in Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Για ακούστε αυτόν τον υπέροχο Έλληνα δάσκαλο τι είπε στην ομιλία του που συγκίνησε στο TEDxAUEB (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/01/2014

Την Παρασκευή 6/12/2013, στο αμφιθέατρο που πραγματοποιήθηκε το TEDxAUEB το κοινό χειροκροτούσε αδιάκοπα και με ιδιαίτερη ένταση έναν ομιλητή.
Ήταν ο  Κλήμης Πυρουνάκης, ιδρυτής και δάσκαλος σχολείου δεύτερης ευκαιρίας στις φυλακές Θήβας, που με την ομιλία του καθήλωσε τους παρευρισκόμενους.
Ο Κλήμης Πυρουνάκης είναι γιός κληρικού. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Θεολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μετακόμισε στο Καπαρέλλι της Θήβας όπου και μένει ακόμα.  Εκεί δίδασκε Θεολογία στο Γυμνάσιο και Λύκειο του χωριού, έως ότου έγινε διευθυντής του Γυμνασίου-Λυκείου Καπαρελλίου. Συγκλονιστική στιγμή στη ζωή του αποτελεί ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, το 1968 σε ηλικία 18 ετών, όπου άρχισε να μετρά και να εκτιμά τη ζωή λεπτό προς λεπτό δίνοντας όρκους ότι δε θα την αφήσει να πάει χαμένη και ότι θα πρέπει να κάνει κάτι για τους άλλους, συνειδητοποιώντας ότι οφείλει να είναι χρήσιμος. Έτσι λειτούργησε το σχολείο δεύτερης ευκαιρίας, δίνοντας πνοή και ελπίδα στους κρατούμενους. Το σχολείο απασχολεί καθηγητές, ωρομίσθιους και εθελοντές, και συμβούλους ψυχολογίας και σταδιοδρομίας, ενώ είναι ένα από τα μόλις 6 σχολεία μέσα σε σωφρονιστικά ιδρύματα που λειτουργούν στη χώρας μας.

Ανατύπωση από:  http://www.avatonpress.gr/2013/12/tedxauebvideo.html

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

«Γιατί κύριε;» (η απάντηση του δάσκαλου)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/05/2013

Γιατί παιδί μου, όταν όλοι με λέγανε τεμπέλη, ενώ εγώ ήξερα πως δεν είμαι, όταν έχανε το δικό μου παιδί το γάλα του γιατί έκανα απεργία για ‘σένα και με βρίζανε όλοι γι αυτό… κουράστηκα, φοβήθηκα και δεν τόλμησα να σου πω τις σκέψεις και τα όνειρά μου… ίσως δεν ήθελα να σε επηρεάσω… ακόμα δεν ξέρω.
Ναι ακόμα και τώρα που πεινάς δεν ξέρω γιατί έκανα αυτό το λάθος και δεν σου μίλησα!
Δες μερικές από τις σκέψεις μου στο βιντεάκι… ποτέ δεν είναι αργά… και συγχώρεσέ με που δεν σου μίλησα όταν έπρεπε…

Σ’ ΑΓΑΠΩ

Ο δάσκαλός σου

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »