Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Οκτώβριος 2018
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιολ.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Γλέζος’

Ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/10/2017

 

Αυτή τη χρονιά, ας μην τους πούμε για την ιστορία. Ας τη φέρουμε μπροστά τους. Έτσι σκέφτηκαν οι εκπαιδευτικοί του 2ου Γυμνάσιου της Αγίας Παρασκευής. Και καλεσμένος τους για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, ο Μανώλης Γλέζος. Τις ημέρες πριν, στο σχολείο, δημιουργικός ενθουσιασμός. Η δική του ξεχωριστή μέρα, είναι η 13η Οκτωβρίου.

«Τα παιδιά έχουν ανάγκη από ζωντανά πρότυπα», μου λέει η διευθύντρια, Δήμητρα Παυλάκου.

«Η φιλόλογος Μάχη Μανίκα, είχε την ιδέα να καλέσουμε τον Μανώλη Γλέζο στην εθνική εορτή. Εκείνη την ημέρα δε μπορούσε να έρθει, επειδή πηγαίνει σε πολλά σχολεία. Η 13η Οκτωβρίου ήταν μια καλή ημέρα -στις 12 ήταν η απελευθέρωση της Αθήνας, οπότε έγινε αυτή η σύνδεση, του ΄40 και της απελευθέρωσης. Ο Μανώλης Γλέζος είναι ένας αγωνιστής, μια εμβληματική φυσιογνωμία της Αριστεράς, με αγώνες, με σχεδόν 20 χρόνια φυλακίσεις για τις ιδέες του. Νομίζω ότι για τα παιδιά μπορεί να λειτουργήσει πραγματικά ως πρότυπο. Στην ηλικία τους έκανε την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση ενάντια στους ναζί, και παραμένει ένα ζωντανό πρόσωπο της πολιτικής σκηνής, καθώς μέχρι σήμερα αγωνίζεται για τις γερμανικές αποζημιώσεις».

Η ζωγραφιά που ετοίμασαν οι μαθητές με τον καθηγητή εικαστικών

Το πρωί της 13ης Οκτωβρίου, λίγο πριν την εκδήλωση, ο Μανώλης Γλέζος κάθεται σε ένα γραφείο. Ζητά να έρθει το δεκαπενταμελές. Μια και δεν έχει ακόμη εκλεγεί, έρχονται τα πενταμελή συμβούλια της τρίτης γυμνασίου. «Δε θα κάνω εισήγηση σήμερα, θα γίνει συζήτηση», λέει στους εκπροσώπους των μαθητών. «Και τη συζήτηση δε θα τη συντονίσω εγώ, ούτε η διευθύντρια, ούτε οι καθηγητές.

Τη συζήτηση θα τη συντονίσετε εσείς, γι΄ αυτό εκλέξτε τώρα τέσσερις από εσάς για τον συντονισμό.» Μετά από σύντομες διαβουλεύσεις, γίνεται η συμφωνία για τους συντονιστές -τελικά είναι πέντε, επειδή οι περισσότεροι θέλουν να πάρουν μέρος. Τα παιδιά φεύγουν για το αμφιθέατρο. Έχουν μόλις ζήσει μια αμεσοδημοκρατική διαδικασία. Και σε λίγο, θα ζήσουν και μια «πραγματική διαλεκτική συζήτηση», όπως τους λέει ο συνομιλητής τους.
Στο αμφιθέατρο έχουν συγκεντρωθεί ήδη όλοι οι μαθητές. Καθισμένοι στις καρέκλες, όρθιοι, και οκλαδόν μπροστά στη σκηνή, περιμένουν. Μόλις μπαίνει ο Μανώλης Γλέζος, σηκώνονται όρθιοι και χειροκροτούν.

«Είναι ευτύχημα που είναι σήμερα κοντά μας, μία ημέρα μετά την επέτειο της απελευθέρωσης, για να βοηθήσει να διατηρηθεί η εθνική μνήμη», τον προλογίζει η φιλόλογος Μάχη Μανίκα. Και μαθητές της τρίτης γυμνασίου απαγγέλλουν το ποίημα που έχουν ετοιμάσει για να του αφιερώσουν. «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος», έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης. Και οι στίχοι ξαναζούν, μέσα από τα στόματα των παιδιών.

«Ανέβα στην ταράτσα, και κοίτα την Ακρόπολη»

Οι μαθητές αρχίζουν να κάνουν ερωτήσεις. Έτσι θα γίνει η συζήτηση. Πίσω από τον Μανώλη Γλέζο, η ζωγραφιά που ετοίμασαν μαθητές με τον εικαστικό τους, τον Τάσο Παπαντωνόπουλο. Γλέζος και Σάντας, να κατεβάζουν τη σημαία των ναζί. Αυτή είναι και η πρώτη ερώτηση από έναν μαθητή. Ο Μανώλης Γλέζος την περίμενε. Θεωρεί ότι όλα έχουν ειπωθεί για αυτό το θέμα. Αλλά δε θέλει και να μην απαντήσει. «Από σεβασμό στον Λάκη Σάντα δεν αντιπαρέρχομαι το θέμα. Από όλο αυτό, θα κρατήσω κάτι που είναι το πιο σημαντικό για μένα. Το ανθρώπινο στοιχείο. Τη μάνα μου, την είχα δασκάλα, τρίτη και τετάρτη δημοτικού, σε ένα τριθέσιο σχολείο στ΄ Απεράθου της Νάξου όπου γεννήθηκα. Με είχε μάθει να μη λέω ποτέ μου ψέματα. Όχι μόνο για τις ξυλιές που θα έτρωγα, εγώ δεν της έλεγα ψέματα.

Τη μέρα εκείνη, όταν τελείωσε το κατέβασμα, είχε περάσει πια μία η ώρα. Εγώ κανονικά, έπρεπε οκτώ η ώρα να είμαι σπίτι. Έχουν περάσει τρεις ώρες. Πάω σπίτι και βλέπω ένα κουβαριασμένο σώμα στα σκαλοπάτια του σπιτιού μου. Ήταν η μάνα μου. Τρελάθηκα. Πάω και της λέω, ‘μάνα’. Πετάχτηκε πάνω, με πιάνει απ΄ τον ώμο, μου λέει ‘σουτ’, να μην ξυπνήσουν οι άλλοι του σπιτιού μας, με πάει στην κουζίνα, και μου λέει, ‘πού ήσουνα;’. Εγώ ανοίγω το σακάκι, ανοίγω το πουκάμισο, και της δείχνω το κομμάτι της σημαίας που είχαμε κόψει. Δε μου λέει τίποτα, μ΄ αγκαλιάζει, με φιλάει και μου λέει ‘πήγαινε πέσε’.

Το πρωί ακούω τον πατριό μου -είχε ξαναπαντρευτεί η μάνα μου, είχε πεθάνει ο πατέρας μου πριν από πολλά χρόνια- ακούω τον πατριό μου να λέει, ‘πού ήταν χθες ο μεγάλος σου γιος;’. Και του απαντάει, ‘ανέβα πάνω στην ταράτσα και κοίταξε την Ακρόπολη’. Εγώ τρελάθηκα. Και δε ρώτησα τη μάνα μου ποτέ, μα ποτέ. Θα το θεωρούσα προσβολή να τη ρωτήσω. Πού ήξερε ότι κατεβάσαμε ακριβώς τη σημαία της Ακρόπολης; Πώς το κατάλαβε; Το θεώρησα προσβολή και δε τη ρώτησα ποτέ μου. Για το θέμα της σημαίας, δίνω αυτή την απάντηση.»

Η διευθύντρια Δήμητρα Παυλάκου, με τον Μανώλη Γλέζο

«Πώς νιώθατε για τα αντίποινα;»-«Όπως ο Μάθιος ο Πόταγας»

Ένας μαθητής ρωτά πώς ένιωθαν για τα γερμανικά αντίποινα όσοι έκαναν Αντίσταση.

«Νιώθαμε ότι υπάρχει φοβερή αδικία απέναντι στην Ελλάδα, καταρχάς. Ξεκίνησαν από την άλλη άκρη της Ευρώπης, τη Γερμανία, να έρθουν να καταλάβουν την Αθήνα. Είχε προηγηθεί η αντίσταση του ελληνικού λαού απέναντι στην ιταλική εισβολή. Νιώθαμε αδικία που δύο εισβολείς κάνανε επίθεση εναντίον της Ελλάδας. Κανένα άλλο έθνος της Ευρώπης δεν έχει υποστεί διπλή επίθεση από την πλευρά των κατακτητών. Αγωνιστήκαμε 217 μέρες εναντίον του κατακτητή.

Ο επόμενος λαός που αντιστάθηκε είναι οι Νορβηγοί, με 60 μέρες. Λογαριάστε. Και μερικά μέρη, αυθημερόν τα κατέλαβαν. Η Δανία αυθημερόν κατελήφθη. Όμως, όταν με κάλεσαν Δανοί αντιστασιακοί να πάω στη Δανία να δω το μουσείο της Αντίστασης -οι Δανοί που την ίδια μέρα κατελήφθησαν έχουν μουσείο Αντίστασης, εδώ στην Ελλάδα μουσείο Αντίστασης δεν υπάρχει, – ρωτάω, ‘ποιο είναι το μουσείο σας;’, και με πηγαίνουν να το δω.

Η πρώτη αίθουσα ήταν δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτή, στρωμένη με τάπητα που αναπαρίστανε χλόη, γύρω αναπαράσταση ενός δάσους, και ένας καβαλάρης. ‘Για να αποδείξει ο βασιλιάς μας ότι δε λογαριάζει την κατοχή από τους γερμανούς συνέχισε τον περίπατό του στον βασιλικό του κήπο με το άλογό του.’ Αυτή ήταν η πρώτη αντίσταση στη Δανία.

Για δείτε τώρα την πρώτη Αντίσταση στην Ελλάδα από την άλλη μεριά. Θα μιλήσω για τον Μάθιο τον Πόταγα, από τη Βυτίνα της Πελοποννήσου. Είχαν σταματήσει τα σχολεία, και από τη Βαρβάκειο όπου φοιτούσε εδώ, είχε πάει στην πατρίδα του. Κουβέντιαζαν με τα άλλα παιδιά, και έλεγαν, όπως κι εμείς, ‘αν μας δίνανε όπλα, δε θα μπαίνανε μέσα οι κατακτητές.’ Αυτά κουβέντιαζε και ο Μάθιος ο Πόταγας.

Ξαφνικά, φεύγει από το σπίτι του, παίρνοντας μαζί του το πιστόλι του πατέρα του. Και μας είπαν οι βοσκοί -κάναμε έρευνα για τα γεγονότα- ότι είχε σκοπό να ναρκοθετήσει μια γέφυρα που περνούσε έξω από τη Βυτίνα με δυναμίτες που βρήκε σε λατομείο της περιοχής, και με το πιστόλι να χτυπήσει. Η μεραρχία αρμάτων μάχης του Χίτλερ «Αδόλφος Χίτλερ» σπάει το μέτωπο στα σύνορα, περνά στην Ήπειρο, κατεβαίνει στην Πάτρα και προχωρά να κλείσει τον δρόμο να μη φύγουν οι εγγλέζοι προς την Καλαμάτα. Στον Πύργο, ένα της κομμάτι πάει να καταλάβει την Τρίπολη. Και ξαφνικά, στη δημοσιά του δρόμου έξω από τη Βυτίνα, εκεί που θα ναρκοθετούσε ο Μάθιος ο Πόταγας το μέρος, πετάγεται ο Μάθιος ο Πόταγας, άοπλος, και λέει, ‘σταματήστε. Δε θα μας σκλαβώσετε.

Αυτή τη στιγμή είμαι μόνος, αλλά πίσω μου ακολουθεί ολόκληρη η Ελλάδα’. Ο διοικητής σταματάει, ρωτάει τον διερμηνέα, ‘τι λέει αυτό το παιδί;’ -είπαμε, ήταν τελειόφοιτος του, σημερινού, λυκείου. Του εξηγεί ο διερμηνέας, τραβάει το αυτόματο, τον εκτελεί επί τόπου, και διατάζει τους στρατιώτες του να πάρουν έναν ογκόλιθο να συνθλίψουν το κεφάλι του παιδιού, διότι, σύμφωνα με την αντίληψή του, αν όλοι οι Έλληνες έχουν αυτά τα μυαλά που έχει αυτό το παιδί, ‘χαθήκαμε’. Αυτό ήταν το μήνυμα του Μάθιου του Πόταγα στον κατακτητή, αλλά και στον ελληνικό λαό. ‘Εγώ έκανα τη θυσία μου, οφείλετε κι εσείς να κάνετε τη δική σας’. Ήταν 2 Μαΐου του 1941.

Με ρωτάτε πώς νιώθαμε για τα αντίποινα. Ακριβώς όπως κι ο Πόταγας. Θέλαμε να προσφέρουμε τον εαυτό μας θυσία για τη λευτεριά του ελληνικού λαού, κι όχι για τη σκλαβιά του.»

«Ήταν παιδιά σαν κι εσάς»

Όταν ένας μαθητής ρωτά για τη ζωή των νέων στη διάρκεια της Κατοχής, ο Μανώλης Γλέζος μιλά για τις αντιστασιακές ενέργειες της οργάνωσής του, αλλά και για όσα συνέβαιναν στους δρόμους της Αθήνας, χωρίς κανείς να καθοδηγεί. «Θεωρούσαμε πολύ σημαντικό να αλλάζουμε τους δείκτες των οδών που είχαν βάλει οι Γερμανοί. Αυτό το κάναμε από την πρώτη μέρα. Τα παιδιά σαν κι εσάς, και μικρότερα από εσάς, είχανε σπάσει όλες τις πινακίδες σε ένα σημείο της Ιεράς Οδού.

Οι Γερμανοί ρωτούσαν ‘Πειραιάς;’, και τους δείχνανε το αντίθετο μέρος. Τα παιδιά. Τα είχε οργανώσει κανένας; Τα είχε καθοδηγήσει κανένας; Όχι. Μη μου πείτε ‘αυθόρμητα’. Λάθος λέξη. ‘Αυτενέργεια’. Η άμεση αντίδραση των παιδιών, γιατί ήταν διαποτισμένα από την ιδεολογία της Αντίστασης. Αυτή ήταν ο καθοδηγητής τους.»

«Όταν ακούς τον άνεμο, να τον ακούς και για μένα»

Τα σχολεία, λέει ο Μανώλης Γλέζος, πρέπει να καλούν όλους όσους έχουν επιζήσει από την εποχή του -«είμαστε ακόμη μερικοί που ζούμε»- να έρχονται, να γίνεται συζήτηση μαζί τους. «Μερικοί λένε, ‘έρχονται, και λένε και λένε’. Γιατί δεν τους αφήνεις; Άστους να βγάλουν τον πόνο τους. Άσε τους αμνημόνευτους αγωνιστές να μιλήσουν.»

Την παραμονή κάθε μάχης, οι συναγωνιστές μαζεύονταν και κουβέντιαζαν. Όχι μόνο τα της μάχης. «Σαν άνθρωποι, λέγαμε, ‘αν δε σε βρει εσένα το βόλι και ζήσεις, θα ζεις και για μένα. Εάν εσύ ζήσεις, δε θα με ξεχάσεις. Όταν θα πας στη θάλασσα και θα ακούς τον φλοίσβο των κυμάτων, θα τ΄ ακούς και για μένα. Κι όταν πας στο δάσος και ακούς τον άνεμο να θροΐζει μέσα από τα φύλλα, θα το κάνεις και για μένα. Θα τ΄ ακούς και για μένα. Κι όταν χορεύεις, θα χορεύεις και για μένα. Κι όταν τραγουδάς, θα τραγουδάς και για μένα. Κι όταν πίνεις κρασί, θα πίνεις και για μένα. Κι όταν λες ‘καλημέρα’ στον άλλον που συναντάς, θα το λες και για μένα.

Μπορώ εγώ να ξεχάσω αυτό τον κόσμο;»

«Επέτειοι στην Ελλάδα είναι το ξεκίνημα των αγώνων»

«Θέλω να πω κάτι και να εντοπιστεί μέσα στο μυαλό σας», λέει στα παιδιά. «Είμαστε το μοναδικό έθνος όπου οι εθνικές επέτειοι δεν είναι αποτέλεσμα νικών, δεν είναι ενθρόνιση βασιλέων -όπως για παράδειγμα στην Αγγλία- αλλά είναι έναρξη αγώνα. Και η 28η Οκτωβρίου, και η 25η Μαρτίου δεν είναι αποτέλεσμα αγώνα, είναι έναρξη αγώνα. Δηλαδή, λέμε ‘δε με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Με ενδιαφέρει το ότι ξεκινάω αγώνα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος’. Βέβαια, να μη γιορτάσουμε το αποτέλεσμα; Η 12η Οκτωβρίου είναι το αποτέλεσμα. Να τη γιορτάσουμε, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και αυτό το βασικό. Για εμάς είναι αγώνας, συνέχεια αγώνας».

Οι γερμανικές αποζημιώσεις

Η συζήτηση φτάνει και σε αυτό το ζήτημα. «Υπάρχει το πρόβλημα των οφειλών της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα, που είναι καθορισμένο. Το ζήτημα έχει δύο σκέλη. Το πρώτο είναι οι λεγόμενες επανορθώσεις, που είναι ό, τι προσδιόρισε το 19μελες συμμαχικό συμβούλιο τα 1946 για το τι πρέπει να πληρώσει η Γερμανία απέναντι στην Ελλάδα -προσδιορίστηκε για κάθε χώρα. Και το ποσό αυτό είναι σήμερα 108 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς τους τόκους. Το δεύτερο είναι τα αναγκαστικό δάνειο. Τι είναι το κατοχικό δάνειο; Σύμφωνα με τις αποφάσεις του συμβουλίου της Χάγης, μέχρι το 1909, υποχρεωνόταν ο λαός μιας χώρας που είχε κατακτηθεί, να διατρέφει τον στρατό κατοχής.

Το 1909, προστέθηκε, χάρη στον αγώνα των ανθρωπιστικών οργανώσεων όλης της γης, ένα ακροτελεύτιο άρθρο, που έλεγε, «εάν δύναται». Η Ελλάδα ήταν υποχρεωμένη να διατρέφει μισό εκατομμύριο Γερμανούς που κατέκτησαν την Ελλάδα, 250.000 Ιταλούς που μπήκαν στη χώρα από την Αλβανία, και το πρώτο σώμα στρατού του βουλγαρικού, 60.000.

Σύνολο, 810.000 στρατό, και -κατ΄ εξαίρεση όλων των άλλων εθνών- να διατρέφει και τον στρατό του Ρόμελ στη Μέση Ανατολή. Μπορούσε να το πληρώσει; Όχι. Το καταλάβαιναν οι Γερμανοί, και έγινε το εξής παράδοξο στον κόσμο όλο. Για πρώτη φορά η Ελλάδα μετατράπηκε σε δανειστή, στη χειρότερη περίοδο της ζωής της. «Δάνεισε», είπαν οι Γερμανοί, μαζί με τους Ιταλούς -μετά έμειναν μόνο οι Γερμανοί- ‘λέμε ότι αυτό που παίρνουμε παραπάνω, γίνεται δάνειο της Ελλάδας προς τη Γερμανία’. Και τι θα πει αυτό; Είμαστε το μοναδικό έθνος στον κόσμο, που στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, από τη στιγμή που άρχισε μέχρι που σταμάτησε, ο πληθυσμός της χώρας είναι λιγότερος από όταν άρχισε.

Με πρόταση δική μου έγινε, όταν ήμουν βουλευτής, η ειδική επιτροπή που θα διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις. Έχουν περάσει τόσα χρόνια; Γιατί δεν έχουν πάει ακόμη στο γερμανικό κοινοβούλιο ,αλλά και σε όλα τα κοινοβούλια να θέσουν το θέμα;

Αν στη Γερμανία σήμερα δεν υπάρχει ο Χίτλερ και το καθεστώς των ναζί, οφείλεται και στην Ελλάδα. Και στον αγώνα του ελληνικού λαού. Γιατί δεν το αναγνωρίζουν σήμερα; Το αίτημά μου σήμερα είναι η αναγνώριση των θυσιών του ελληνικού λαού. Όχι οι άμεσες διεκδικήσεις, αλλά η αναγνώριση της συμμετοχής του ελληνικού λαού στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.»

Ο διευθυντής των φυλακών, και η καρέκλα

«Νιώθετε ικανοποιημένος;» ρωτά ένας μαθητής. «Κάθε φορά, ξεδιπλώνω όλες μου τις πράξεις, και προσπαθώ να βρω τα αδύνατα σημεία, να μην τα επαναλάβω. Για μένα, το μεγάλο μαρτύριο, είναι οι φίλοι που φεύγουν, κι εγώ μένω ζωντανός. Προσπαθώ να τους τιμήσω όσο μπορώ.

Νιώθω ικανοποιημένος. Σε ποιο σημείο; Όταν έρχονται οι βασανιστές μου και μου ζητάνε συγνώμη. Έχουν έρθει όλοι οι βασανιστές που μ΄ έχουν βασανίσει και μου ζητάνε συγνώμη. Ο διευθυντής μιας από τις φυλακές όπου ήμουν, ερχόταν στο βιβλιοπωλείο, καθόταν στην καρέκλα, και περίμενε να τον συγχωρέσω.

Για να μην ξαναπεράσετε κι εσείς ό,τι πέρασα κι εγώ, σκεφτείτε τις πεπονόφλουδες, σκεφτείτε την αντίδραση. Μην πάτε σπίτι και κοιμηθείτε ήσυχοι.»

«Στο χωριό μου, μαθαίνεις να λες, «Όχι»»

«Κανένας Απεραθίτης δεν αναγνωρίζει τον άλλον πάνω από αυτόν. Μαθαίνουμε να μη φοβόμαστε στην Απείρανθο. Μαθαίνω να μη φοβάμαι. Να μη φοβάμαι, κι ας μην ξέρω από πριν τι θα μου τύχει.

Με ρωτάνε πολλοί, «τι μας συμβουλεύεις;». Λέω, «δε συμβουλεύω κανέναν. Δε σας συμβουλεύω για τίποτα. Σας λέω μονάχα, αν θέλετε, να πάρετε έναν παράδειγμα από έναν γέροντα, από έναν εσχατόγερο -σαρκάζω τον εαυτό μου. Τώρα που ήμουν στις Βρυξέλλες, έρχονταν πολλοί νέοι άνθρωποι. Κουβεντιάζαμε. Τους λέω, «τελικά τι είναι αυτό που σας απασχολεί;». Μου λένε, «να μην αποφασίζει άλλος για μας». «Μόνο αυτό;», ρωτάω. «Γιατί, υπάρχει κι άλλο;» Λέω, «μα το άλλο είναι που έχει αξία». «Ποιο είναι το άλλο;» «Όχι μόνο δε θέλω να αποφασίζει άλλος για μένα, αλλά θέλω να συμμετέχω στα κέντρα λήψης των αποφάσεων».

Εκείνο που θέλω  να φέρω, είναι να πάρει την εξουσία ο λαός. Κι όλη μου η ζωή είναι αυτό. Σας λέω, εσείς εδώ, να σας κάνω ένα ερώτημα; Ποια είναι η γνώμη σας για την παπαγαλία που σας διδάσκουν;»

«Η παπαγαλία είναι το χειρότερο πράγμα που υπάρχει», λέει ένας μαθητής. «‘Ναι, αλλά τι έκανες για αυτό;’ ‘Δεν είμαι υπουργός Παιδείας, δεν έχω δύναμη, είμαι ένα δωδεκάχρονο παιδί’.’ ‘Εδώ έχεις λάθος. Έχετε τεράστια δύναμη, αν βγείτε και πείτε στη διευθύντρια, ‘Κάτω η παπαγαλία’.»

Έχουν περάσει ώρες. Φεύγοντας, αφήνω τον Μανώλη Γλέζο πάνω στη σκηνή, κυριολεκτικά περικυκλωμένο από μαθητές, που μετά το τέλος της συζήτησης δε γυρίζουν στις τάξεις τους. Θέλουν να μείνουν λίγο ακόμα κοντά του. Βγαίνοντας έξω, ο ήλιος λάμπει. Ήταν μια ωραία μέρα αυτή, στο 2ο γυμνάσιο της Αγίας Παρασκευής. Στα 16 χρόνια μου σε θρανία και έδρανα, δεν έχω κάνει ποτέ, καλύτερο μάθημα ιστορίας.

της Μάχης Μαργαρίτη

Ανατύπωση από >>>

 

Advertisements

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Όταν ο Γλέζος και ο Σάντας στις 30/5/1941 κατέβαζαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/05/2016

 

Σαν σήμερα ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας κατέβασαν τη σημαία των ναζί από την Ακρόπολη.
Πώς είχαν εκτελέσει το παράτολμο σχέδιό τους, ταπεινώνοντας το Γ’ Ράιχ…

Οι φοιτητές τότε Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας, με μία παράτολμη ενέργειά τους, κατεβάζουν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία στις 30 Μαΐου 1941.

Ξημερώματα της 30ης Μαΐου 1941 και δύο 19χρονοι νέοι σκαρφαλώνουν στον Ιερό Βράχο και κατευθύνονται προς τον Παρθενώνα με στόχο να κατεβάσουν τη γερμανική σημαία του Γ’ Ράιχ, όπως αναφέρει σε εκτενές αφιέρωμά του το left.gr.

Είχε συμπληρωθεί ένας μήνας από την παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, που ολοκλήρωναν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα με την κατάληψη της Κρήτης.

Ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας συλλαμβάνουν το παράτολμο σχέδιο ένα ανοιξιάτικο σούρουπο, όταν από το Ζάππειο αντίκρισαν την Ακρόπολη. Αποφασίζουν να το υλοποιήσουν, φροντίζοντας μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, αφού τυχόν αποτυχία σήμαινε θάνατο.

Οι δύο φοιτητές πηγαίνουν στην Εθνική Βιβλιοθήκη και διαβάζουν ό,τι σχετικό υπάρχει με τον Ιερό Βράχο: τις σπηλιές, τις τρύπες και κάθε λογής χάρτες της Ακρόπολης.  Γρήγορα, αντιλαμβάνονται ότι η μόνη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσουν για να μην γίνουν αντιληπτοί από τους Γερμανούς φρουρούς ήταν μέσω του Πανδρόσειου Άντρου.

Το πρωί της 30ής Μαΐου 1941, ο Γλέζος και ο Σάντας πληροφορήθηκαν από το ραδιόφωνο ότι η Κρήτη είχε πέσει. Οι Γερμανοί με προκηρύξεις κόμπαζαν για το κατόρθωμά τους. Ήταν η κατάλληλη στιγμή να δώσουν ένα αποφασιστικό χτύπημα στο γόητρο του κατακτητή. Θα δρούσαν το ίδιο βράδυ. Μόνα τους όπλα ένα φανάρι και ένα μαχαίρι.

Ώρα 9:30 το βράδυ. Η μικρή φρουρά της Ακρόπολης βρίσκεται στα Προπύλαια. Ο Γλέζος και ο Σάντας πηδούν τα σύρματα, σέρνονται ως τη σπηλιά του Πανδρόσειου Άντρου και χρησιμοποιούν τις σκαλωσιές των αρχαιολόγων προκειμένου να ανεβούν.

Προχωρούν προς τον ιστό της σημαίας και για καλή τους τύχη εκείνη τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας φρουρός που θα μπορούσε να τους ανακαλύψει. Με γρήγορες κινήσεις κατεβάζουν το σύμβολο του Γ’ Ράιχ το οποίο μάλιστα ήταν τεραστίων διαστάσεων.

Διπλώνουν τη σημαία και ακολουθούν την ίδια διαδρομή προκειμένου να κατέβουν καταφέρνοντας να μη γίνουν αντιληπτοί για ακόμη μια φορά.

Νωρίς το πρωί της επομένης η γερμανική φρουρά μένει εμβρόντητη μπροστά στο θέαμα του κενού ιστού. Οι γερμανικές αρχές διατάζουν ανακρίσεις, εκτελούν τους άνδρες της φρουράς και απαλλάσσουν τους Έλληνες διοικητές των αστυνομικών τμημάτων της περιοχής από τα καθήκοντά τους.

Η σβάστικα θα αντικατασταθεί μόλις στις 11 το πρωί, ωστόσο αυτές οι ώρες που ο ιστός παρέμεινες κενός αποτέλεσαν το πιο ισχυρό τονωτικό για το ηθικό των Ελλήνων. Στην ουσία η υποστολή του ναζιστικού συμβόλου αποτέλεσε την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα και αποτέλεσε την απαρχή της οργάνωσης του αντιστασιακού κινήματος.

Το περιστατικό έγινε γνωστό μέσα από δύο ταυτόχρονες δηλώσεις του Μανώλη Γλέζου στον «Ριζοσπάστη»  και του Λάκη Σάντα στην «Ελευθερία» στις 5 Μαρτίου του 1945.

Εξιστορώντας το εγχείρημα υποστολής της χιτλερικής σημαίας από τον βράχο της Ακρόπολης στον Ηλία Πετρόπουλο, ο Λάκης Σάντας είχε πει: «Κι έξαφνα ένα δειλινό που ήμαστε στο Ζάππειο και ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως. Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε… το βλέμμα μας έπεσε πάνω στη σημαία τους που υπερήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλά και η βαριά σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την αττική γη. Να τι πρέπει να τους κάνομε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι τη βρωμιά από τον Ιερό Βράχο. Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι Ναζί θριαμβευτικά ως τότε στη Βαρσοβία, στη Βιέννη, στην Αμβέρσα, στη Νορβηγία, στο Παρίσι και στο Βελιγράδι και απειλούσαν να τη στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε. Μα εδώ είναι Ελλάδα. Είναι η μικρή χώρα που απ’ αυτή ξεπετάχτηκε η φλόγα του Πολιτισμού. Είναι η χώρα που δίνει το παράδειγμα πάντα στις κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας».

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

M. Γλέζος: «Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αγνοεί τη βούληση ενός Λαού»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/07/2015

Τα Συμπεράσματα που περιέχει το Σύμφωνο της Συνόδου Κορυφής, που υπέγραψαν οι 19 πρωθυπουργοί των κρατών-μελών της Ευρωζώνης συνιστούν ένα νέο Μνημόνιο.

Με αυτό αποτράπηκαν, βέβαια, τα ακραία και εξουθενωτικά σχέδια των εκπροσώπων των Μονοπωλίων και του Κεφαλαίου, ωστόσο και αυτό στηρίζεται στον επώδυνο δανεισμό και στον εξευτελιστικό έλεγχο από τους δανειστές των μέτρων που υποχρεώνεται να πάρει η Κυβέρνηση. Επομένως, το νέο Μνημόνιο δεν είναι σύμφωνο με το Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, αφού δεν απαντάει στη δεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα.

Κανένας, όμως, δεν έχει το δικαίωμα να αγνοεί τη βούληση ενός Λαού.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, όπου φαίνεται να κυριαρχεί η απογοήτευση, μία είναι η λύση: Ούτε υποταγή, ούτε ρήξη!
Ανακωχή για ένα χρονικό διάστημα, όπου ούτε δανειζόμαστε, ούτε εξοφλούμε δάνεια και όπου παύουν να λειτουργούν και τα τοκοχρεολύσια.
Μετά, να εξεταστούν τα δάνεια ένα-ένα χωριστά και, αν οφείλουμε στον δανειστή, να πληρώσουμε. Την ίδια λύση πρότεινε ο Καγκελάριος της Αυστρίας Φάιμαν, για πέντε χρόνια.

Κι ας μην ξεχνάμε: «Νικά δ’ ο μείων τον μέγαν δίκαι’ έχων» (ο μικρός νικάει τον μεγάλο όταν έχει δίκιο). Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2015

Ανατύπωση από:  http://kinisienergoipolites.blogspot.gr/2015/07/m_13.html

Posted in Ελλάδα, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η χειρονομία της Τρέμη προς τον Ευαγγελάτο για να «κόψει» τον Γλέζο όταν αυτός μίλησε για τους Τραπεζίτες (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 22/06/2015

Ούτε με σεμινάρια δεν τα καταφέρνουν πια…
Μάλλον πρέπει να γίνουν σεμινάρια και στους καμεραμάν και στους σκηνοθέτες και…

Tο είδα στο You Tube:  *https://youtu.be/u0AdI19xUCQ

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μανώλης Γλέζος: «Καμαρώστε Ευρώπη και θεσμούς»!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/05/2015

«ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ»

Ασφυξία! Μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει εκείνο που σαδιστικά κάνουν επί 4 μήνες σε βάρος του λαού μας και της κυβέρνησής του οι περίφημοι Εταίροι, υπό τις συνεχείς επιδοκιμασίες των εγχώριων συνεργατών τους. Σαν να έχουν περάσει μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι κάθε πολίτη της χώρας, από τη στιγμή που τόλμησε, ύψωσε το ανάστημά του και είπε: Φτάνει πια!

Καθημερινές λοιδορίες από τα κλιμάκια της εξουσίας, ύπουλες διαρροές, ψέματα ειπωμένα με τη βεβαιότητα πως του ψευδόμενου η φωνή είναι στο τέλος και η μόνη που θα ακουστεί, γιατί έχει την τύχη να είναι ισχυρός (αν και διαπλεκόμενος) Γερμανός, σεβάσμιος Λουξεμβουργιανός (χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να ζει σε φορολογικό παράδεισο), ευυπόληπτος Γάλλος (μολονότι ασπόνδυλος και αμνήμων), τυχάρπαστος (και απατεωνίσκος) Ολλανδός, αλλά ειδικός στο να προσπέφτει με χάρη στα πόδια των ισχυρών.

Καμαρώστε Ευρώπη και Θεσμούς!

Κι εμείς; Τι θα κάνουμε εμείς; Τι θα κάνουμε όλοι οι Έλληνες; Θα μείνουμε παθητικά στο σπίτι μας, μπροστά στην τηλεόραση, ελπίζοντας ‒έξω από κάθε λογική‒ ότι η συμφορά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της χώρας θα μείνει έξω από τη δική μας πόρτα;

Λυπάμαι που αυτή την ώρα είμαι μακριά από την Ελλάδα. Αλλά πιο πολύ θα λυπηθώ αν δεν δω, από αύριο κιόλας, το Λαό μας να βγαίνει στους δρόμους με όλη τη θυμωμένη του αξιοπρέπεια, με τη δίκαιη οργή του που τη μεταπλάθει σε πολιτική πράξη απέναντι σ’ αυτούς που σχεδιάζουν την εξόντωσή του.

Χρωστάμε στις γενιές που έρχονται να βγούμε στο δρόμο, για να πούμε στους τοκογλύφους πως δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε. Να βγούμε στο δρόμο για να πούμε και στην κυβέρνησή μας πως είμαστε δίπλα της, αρκεί να μην κάνει βήμα πίσω.

Στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ., κάποιος, που η Ιστορία δεν κράτησε το όνομά του, έγραψε: «Όσο διατηρείται η μνήμη της ελευθερίας και απασχολεί τον υπόδουλο λαό, αυτός την αποζητά και προβάλλει αντίσταση. Όταν όμως υπερισχύσει το κακό και οι άνθρωποι δεν συζητούν πια πώς θα το βγάλουν από πάνω τους, αλλά πώς θα ζήσουν ευκολότερα μαζί του, τότε η καταστροφή είναι πλήρης».

Συνέλληνες, τώρα είναι η ώρα να αποδείξουμε σε όλους ότι διατηρούμε τη μνήμη της ελευθερίας, την ιδεολογία της αντίστασης.

Μανώλης Γλέζος

Βρυξέλλες, 21 Μαΐου 2015

Ανατύπωση από:  http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=20648:glezos-ekklhsh&catid=83:aristera&Itemid=200

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μανώλης Γλέζος: «Η Μέρκελ να καταλάβει ότι στην Ελλάδα πλέον κυβερνάει ο λαός»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/01/2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟΥ ΣΤΟ MEGA

Μήνυμα Γλέζου: «Οι Γερμανοί θα χάσουν αν τα σπάσουμε!»

μανωλης ΓλεζοςΜήνυμα σε Βερολίνο και τρόικα έστειλε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μανώλης Γλέζος, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega. «Η Μέρκελ εξακολουθεί να θεωρεί ότι μπορεί να κυβερνάει την Ευρώπη. Ας κυβερνάει την Γερμανία κι ας αφήσει την Ευρώπη. Δεν πρόκειται να υπακούσουμε στις εντολές της Μέρκελ, δεν πρόκειται να υπακούσουμε στις εντολές της τρόικας, δεν πρόκειται να υπακούσουμε πουθενά.     

Θα υπακούσουμε στις εντολές που μας έδωσε ο ελληνικός λαός», διεμήνυσε

Ερωτηθείς αν αυτό θα γίνει με κάθε κόστος υποστήριξε πως «εκείνοι που έχουν να χάσουν αν τα σπάσουμε είναι η γερμανική κυβέρνηση. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να χάσει. Από την στιγμή που έρχεται στην εξουσία ο λαός δεν πρόκειται να χάσουμε τίποτε απολύτως», τόνισε

Υπογράμμισε ότι »αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι ο λαός βρήκε τη λευτεριά του, βρισκόμαστε σε μια εντελώς νέα εποχή».

Αναφερόμενος στο νέο κυβερνητικό σχήμα, σημείωσε ότι «άρχισε καινούρια εποχή, το δείχνει η κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο γεγονός, δεν είναι απότοκο ενεργειών ενός πρωθυπουργού», αλλά «αποτέλεσμα συλλογικής διεργασίας» ενώ χαρακτήρισε ως θετικό το γεγονός ότι τα περισσότερα μέλη της δεν έχουν διατελέσει υπουργοί.

Αναφερόμενος στον πρωθυπουργό, δήλωσε ότι «ο Αλέξης Τσίπρας στέκεται στις θυσίες του ελληνικού λαού, που έγιναν για την εθνική ανεξαρτησία και για να έρθει ο λαός στη εξουσία» και σχολιάζοντας την πρώτη πολιτική πράξη του, να επισκεφθεί το μνημείο των πεσόντων αντιστασιακών στην Καισαριανή, είπε ότι» το γεγονός σηματοδοτεί τον σεβασμό στην ιστορία του λαού».

Σχολιάζοντας τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝ.ΕΛ., ύστερα από σχετική ερώτηση των δημοσιογράφων, είπε ότι «είχαμε δεσμευθεί, ότι ακόμα και αν κατακτούσαμε την απόλυτη πλειοψηφία εμείς θα επιδιώκαμε συνεργασία» και τόνισε ότι ¨είναι σημαντικό ότι συνεργαζόμαστε με όποιον συμφωνεί στα βασικά θέματα που καλούμαστε να λύσουμε και είχαμε δεσμευθεί στον ελληνικό λαό.
Σε αυτό δεν πρέπει να γίνει καμία παρέκκλιση. Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι τηρεί το λόγο του ο ΣΥΡΙΖΑ», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Τόνισε ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα, που μιλάει για διάκριση των εξουσιών,πρέπει να καταργηθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης και να μείνει ανεξάρτητη η Δικαιοσύνη, στην οποία επίσης πρέπει να υπάγονται και οι αρμοδιότητες του υπ.Δημοσίας Τάξεως (προστασίας του Πολίτη).

 «Οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα ήθελαν να καθοδηγούν την Δικαιοσύνη, εμείς πρέπει να την διευκολύνουμε να λειτουργεί ανεξάρτητα». Τέλος, από τις Βρυξέλλες, ο Μανώλης Γλέζος εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των δύο αεροπόρων που χάθηκα

Δείτε το βίντεο της συνέντευξης του Μανώλη Γλέζου στον σύνδεσμο που ακολουθεί: megagegonota

Ανατύπωση από:  Το blog των Συριζαίων στην Παιανία και τα Γλυκά Νερά στην Ανατολική Αττική

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Επιστολή του Μανώλη Γλέζου στον Πρόεδρο Πούτιν

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 10/08/2014

Επιστολή του Μανώλη Γλέζου στον Πρόεδρο ΠούτινΕπιστολή του Μανώλη Γλέζου στον Πρόεδρο Πούτιν. Όχι για την εθνική αντίσταση, ούτε για τις γερμανικές αποζημιώσεις, ούτε καν για τις προσωπικές ηρωικές πράξεις κατά του φασισμού και του κατακτητή, πράξεις που τον μετέτρεψαν σε σύμβολο των αγωνιστών για δημοκρατία και προκοπή στα πέρατα της οικουμένης.

Αλλά, όπως πάντα, έτσι και τώρα η φήμη του και η παγκόσμια αναγνώρισή του μπαίνει στην υπηρεσία ενός και μόνο σκοπού. Της υπεράσπισης των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Αφού θυμίζει ότι για τους αγώνες τους οι Έλληνες «τιμωρούνται» και χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα, με κυβερνήτες που μένουν μόνο για να ολοκληρώσουν την καταστροφή, ζητά, αυτός ο Μανώλης Γλέζος, το σύμβολο της αντίστασης, να μην εφαρμοστεί το εμπάργκο για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και «ελπίζω, λέει, να εισακουστώ». Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής ακολουθεί.

Αθήνα, 8 Αυγούστου 2014
Προς τον Πρόεδρο
της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Σύντροφε, τότε, κύριε, σήμερα
Βλαντιμίρ Πούτιν

Προσωπικά κατανοώ πλήρως τους λόγους που σας ώθησαν στην απόφασή σας να επιβάλετε εμπάργκο στα αγροτικά προϊόντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, εξ ονόματος του ελληνικού λαού, που διέρχεται μια εποχή ακραίων στερήσεων, κάνω έκκληση στα ανθρωπιστικά σας αισθήματα να ξανασκεφτείτε την απόφασή σας ως προς τους Έλληνες αγρότες.

Δεν θα επικαλεστώ το ότι κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν έστειλε ούτε έναν άνδρα να πολεμήσει στο Ανατολικό Μέτωπο, εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Το γεγονός αυτό ομολόγησε ο Στρατάρχης Μπουτιόνι όταν, σε συνέδριο της F.I.R. στη Μόσχα, το 1955, δήλωνε χαρακτηριστικά: «Συλλάβαμε αιχμαλώτους από όλες τις φυλές του Ισραήλ, Έλληνα δεν συλλάβαμε». Θα επικαλεστώ όμως το ότι, σταθερά, ο λαός μας είναι ο μόνος που αντιστάθηκε στις επιθυμίες του διευθυντηρίου της Ε.Ε. Ήμασταν αντίθετοι στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και κατόπιν στο βομβαρδισμό της Σερβίας, ήμασταν αντίθετοι στην εισβολή στο Ιράκ και στις απειλές εναντίον της Συρίας, ήμασταν αντίθετοι στη λογική της σποράς πολέμων και εμφύλιων ταραχών στη λεκάνη της Μεσογείου.  Κι αυτό το πληρώσαμε ακριβά, με τους Έλληνες σε Ελλάδα και Κύπρο να γίνονται τα πειραματόζωα της νέας τάξης πραγμάτων που επιχειρείται να επιβληθεί παγκόσμια.  Τώρα, που η Ουκρανία βρίσκεται έρμαιο στα χέρια φασιστικών φατριών, υπερασπιστήκαμε και πάλι το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τη στάση που τήρησε η ελληνική κυβέρνηση. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να σας υπενθυμίσω ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά χάσει τη «δεδηλωμένη» και συνεχίζει να κατέχει την εξουσία μόνο και μόνο για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Ελλάδας.

Για τους λόγους αυτούς, επικαλούμενος και πάλι τα ανθρωπιστικά σας αισθήματα αλλά και την πατροπαράδοτη στενή φιλία των λαών μας, ζητώ τη μη εφαρμογή του εμπάργκο για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και ευελπιστώ να εισακουστώ.

Με αισθήματα εκτίμησης και φιλίας

Μανώλης Γλέζος

Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Ανατύπωση από:  http://gr.rbth.com/international/2014/08/08/epistoli_toy_manoli_glezoy_ston_proedro_poytin_32095.html

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Γιατί ο Μανώλης Γλέζος είπε όχι στην αναστολή χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/12/2013

glezosΑίσθηση προκάλεσε στη χθεσινή ψηφοφορία στο κοινοβούλιο η αρνητική ψήφος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς και βουλευτή επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλη Γλέζου.

Η στάση του κ. Γλέζου “παραξένεψε” τους βουλευτές οι οποίοι ζητούσαν απαντήσεις για την απόφασή του. Η εξήγηση ήρθε λίγο αργότερα από τον ίδιο, συνομιλώντας με δημοσιογράφους:

«Τους σταυρωτήδες των χριστιανικών αρχών, τους διαστρεβλωτές των Αρχαίων Ελλήνων και όλους αυτούς που θέλησαν να διαβρώσουν την ελληνική κοινωνία, δεν τους πολεμάμε με αποφάσεις, αλλά πολιτικά. Δεν τους πολεμάμε όπως αυτοί επιδιώκουν».

Ανατύπωση από:  *http://olympia.gr/2013/12/19/page/2/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »