Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘γη’

WWF: Με ρυθμούς ρεκόρ εξαντλούμε τα όρια της Γης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 01/08/2017

Φέτος η ανθρωπότητα εξάντλησε νωρίτερα από ποτέ τους φυσικούς πόρους του πλανήτη και μέχρι και το τέλος του 2017 θα ζούμε με δανεικά από τις επόμενες γενιές, ανακοίνωσε το WWF. Όσον αφορά τα κράτη της ΕΕ και ειδικότερα την Ελλάδα, ο τρόπος ζωής παράγει κάθε χρόνο ένα υπέρογκο «οικολογικό χρέος».

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία του δικτύου Global Footprint Network(GFN), τη φετινή χρονιά θα εξαντλήσουμε και επισήμως τους πόρους που η Γη έχει τη δυνατότητα να μας παρέχει για όλο το έτος στις 2 Αυγούστου. Αυτό το θλιβερό ετήσιο ρεκόρ μετάθεσης της μέρας εξάντλησης όλο και πιο νωρίς μέσα στον χρόνο αποδεικνύει πως το οικολογικό χρέος της ανθρωπότητας μόνο βιώσιμο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, σύμφωνα με το WWF και το παγκόσμιο δίκτυο GFN.

Συνολικά η ανθρωπότητα χρειάζεται 1,7 πλανήτες τον χρόνο για να συνεχίζει να ζει με τον ίδιο τρόπο, ενώ αν όλοι ζούσαν όπως οι Έλληνες, θα χρειαζόμασταν 2,5 πλανήτες. Με άλλα λόγια, η ανθρωπότητα χρησιμοποιεί τη φύση 1,7 φορές γρηγορότερα (ή στην περίπτωση των Ελλήνων 2,5 φορές ταχύτερα) από τον ρυθμό με τον οποίο τα οικοσυστήματα μπορούν να αναπληρώσουν τις απώλειες.

How many Earths would we need if everyone in the world lived the average lifestyle in your country? https://t.co/p2guqBNBJo #movethedate pic.twitter.com/jMWmc4AbY2

— Footprint Network (@EndOvershoot) July 27, 2017

Πρώτη στη σχετική κατάταξη αναδεικνύεται η Αυστραλία (με 5,2 πλανήτες), οι ΗΠΑ ακολουθούν με 5 πλανήτες ενώ εντύπωση αλλά και ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι η Κίνα και η Ινδία – που μαζί αντιπροσωπεύουν το 36% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού – βρίσκονται ακόμη σχετικά μακριά από την κορυφή.

Το ανησυχητικό, σύμφωνα με το WWF, είναι ότι κάθε χρόνο εξαντλούμε τα όρια της Γης όλο και νωρίτερα. Η φετινή ημέρα (2 Αυγούστου) είναι αρνητικό ρεκόρ από το 1970 – όταν και για πρώτη φορά η ανθρωπότητα δημιούργησε «οικολογικό χρέος». Είκοσι χρόνια πριν, το 1997, η αντίστοιχη ημερομηνία ήταν στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Η «Μέρα που ξεπεράσαμε τα όρια της Γης» (Earth Overshoot Day) αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο ο διεθνής ερευνητικός οργανισμός GFN υπολογίζει την ημερομηνία του έτους κατά την οποία η κατανάλωση των φυσικών πόρων από την ανθρωπότητα ξεπερνάει αυτά που ο πλανήτης μπορεί να αναπληρώσει.

Σύμφωνα με την παγκόσμια έκθεση του WWF «Ζωντανός Πλανήτης», η άγρια ζωή είναι πιθανό να έχει μειωθεί κατά 67% μέχρι το 2020, εξαιτίας κυρίως της πορείας που έχει διαλέξει η ανθρωπότητα.

Στην έκθεση του WWF, που αποτελεί ουσιαστικά ένα καρδιογράφημα της Γης και ανανεώνεται κάθε διετία, φαίνεται πως το κοινό μας σπίτι βρίσκεται στα πρόθυρα «εμφράγματος». Ήδη, μεταξύ 1970 και 2012, ο παγκόσμιος πληθυσμός των ψαριών, πουλιών, θηλαστικών, αμφιβίων και ερπετών έχει μειωθεί κατά 58%. Το ερώτημα είναι αν προλαβαίνουμε να βελτιώσουμε την υγεία του προτού χρειαστεί «μηχανική υποστήριξη».

Υπάρχουν λύσεις

Make a pledge and take one step towards sustainable living. Pass on the pledges! https://t.co/rtDridlIcg pic.twitter.com/ovU1H5zSaJ

— Footprint Network (@EndOvershoot) July 30, 2017

Σύμφωνα με την οργάνωση, «λύσεις υπάρχουν και ο τρόπος ζωής μας μπορεί να είναι η αρχή για να αντιστρέψουμε τα πράγματα. Αν σκεφτεί κανείς ότι η ζήτηση για τροφή αποτελεί το 28% του παγκόσμιου αποτυπώματος της ανθρωπότητας, ενώ την ίδια στιγμή η σπατάλη τροφίμων αγγίζει τους 1,3 δισ. τόνους τον χρόνο, τότε απλές κινήσεις για τη μείωσή της σπατάλης μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Η διαχείριση της τροφής μας είναι μόνο ένα παράδειγμα, ενώ οι καθημερινές μας μετακινήσεις, η πίεση προς τις πολιτικές ηγεσίες της κάθε χώρας για βιώσιμη στροφή και η αλλαγή του τρόπου που καταναλώνουμε, είναι μερικές μόνο ακόμα για να μειώσουμε, και ίσως να μηδενίσουμε, το χρέος μας απέναντι στον πλανήτη».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ανατύπωση από >>>

Advertisements

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Τελικά, πόση γη χρειάζεται ένας άνθρωπος;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/12/2016

ilya-repin-portrait-of-leo-tolstoy-as-a-ploughman-on-a-field

Μια από τις ιστορίες του Λέων Τολστόι, είναι μικρή ιστορία αυτή έχει τον τίτλο «Πόση γη χρειάζεται ένας άνθρωπος;» Η ιστορία μιλάει για έναν αγρότη, τον Παχόμ που ο ίδιος απόκτησε περιουσία και τα υπάρχοντα του τα πολλά, άναψαν μέσα του μια επιθυμία να αποκτήσει όλο και πιο πολλά.

“Η τύχη το έφερε και συνάντησε ο Παχόμ έναν άλλο αγρότη που ήρθε από πάνω από τον Βόλγα και επίσης έναν πλανόδιο έμπορο που ταξίδευε από μέρος σε μέρος. Από αυτούς, λοιπόν, ο Παχόμ έμαθε για απέραντες εκτάσεις γης που μπορούσε να τις αποκτήσει καθένας για «ένα κομμάτι ψωμί» όπως λέμε, από κάποιους που έμεναν πολύ μακριά, και ήταν νομάδες, είχαν ζώα και μετακινούνταν από μέρος σε μέρος. Αυτούς τους έλεγαν «Μπασκίρς.»

Μια και δυο λοιπόν ο Παχόμ ξεκίνησε, ταξίδεψε και έφτασε σε εκείνη την μακρινή γη. Το έδαφος ήταν παρθένο και απαλό σαν την παλάμη του ανθρώπου και μαύρη όπως ο σπόρος της παπαρούνας, και το χορτάρι έφτανε ψηλά ως το στήθος.

«Και ποια είναι η τιμή;» ρώτησε ο Παχόμ.

«Η τιμή μας είναι πάντοτε η ίδια: χίλια ρούβλια την ημέρα» του απάντησαν

Ο Παχόμ δεν καταλάβαινε.

«Την ημέρα; Τι είδους τιμή είναι αυτή; Πόση έκταση είναι αυτό;»

«Δεν ξέρουμε να το υπολογίσουμε» είπε ο αρχηγός τους.

«Το πουλάμε με την ημέρα. Όσο μπορείς να περπατήσεις σε μια μέρα, όσο σε πηγαίνουν τα πόδια σου και αντέχεις για μια μέρα να πηγαίνεις, είναι δικό σου, και η τιμή είναι πάντα χίλια ρούβλια.»

Ο Παχόμ έχασε τη μιλιά του από την έκπληξη.

«Ναι,» είπε, «αλλά σε μια μέρα μπορώ να προλάβω να περπατήσω και να καλύψω ένα τεράστιο μέρος από γη.»

Ο αρχηγός τους γέλασε.

«Θα είναι όλο δικό σου!» του είπε. «Αλλά υπάρχει ένας όρος. Θα πρέπει την ίδια μέρα να επιστρέψεις στο μέρος από το οποίο ξεκίνησες. Αν δεν επιστρέψεις στο μέρος από όπου ξεκίνησες, τα λεφτά σου είναι χαμένα».

Εκείνο το βράδυ ο Παχόμ δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Όμως πριν χαράξει αποκοιμήθηκε και άρχισε να ονειρεύεται. Ονειρευόταν πως ήταν σε μια δικιά του σκηνή και πως άκουσε να γελούν απ’ έξω. Τόλμησε και βγήκε έξω και είδε τον αρχηγό των Μπασκίρς να κάθεται έξω από την σκηνή και να κρατά την κοιλιά του από τα γέλια και να κυλιέται γύρω-γύρω γελώντας. Καθώς πλησίασε πιο κοντά κατάλαβε πως δεν ήταν ο αρχηγός των Μπασκίρ αλλά εκείνος ο πλανόδιος έμπορος που είχε συναντήσει στην δική του γη, και σαν είδε ακόμη πιο καλά κατάλαβε πως ήταν ο αγρότης που είχε βρει, που είχε έρθει πάνω από τον Βόλγα. Αλλά τελικά δεν ήταν ούτε αυτός, ήταν ο διάβολος ο ίδιος με κέρατα και πόδια ζώου, με οπλές που τα κτυπούσε κάτω ελαφρά. Μπροστά από τον διάβολο ήταν ξαπλωμένος ένας ξυπόλυτος άνδρας που φορούσε μόνο παντελόνι και πουκάμισο.

Και καθώς ονειρευόταν ο Παχόμ, πήγε πιο κοντά να δει τι άνθρωπος ήταν αυτός, και διαπίστωσε πως ήταν νεκρός και πως ήταν… ο εαυτός του!

Τρομοκρατημένος ο Παχόμ πετάχτηκε επάνω. «Τι μπορεί να ονειρεύεται ο άνθρωπος!» σκέφτηκε.

Ο Παχόμ έφτασε στην πεδιάδα εκείνη που είχαν συμφωνήσει καθώς ο ουρανός άρχιζε να κοκκινίζει. Έβαλε τα χίλια ρούβλια στο γούνινο καπέλο του αρχηγού που το είχε βάλει στο χώμα, και ξεκίνησε. Το βήμα του δεν ήταν ούτε αργό, ούτε γρήγορο. Όσο όμως περπατούσε στην γη έκανε πιο μεγάλα βήματα γιατί η γη σε κάθε βήμα που έκανε φαίνονταν και πιο ωραία. Μάλιστα σε μια προσπάθεια να συμπεριλάβει μέσα ένα πολύ ωραίο λιβάδι, πήγε πολύ μακριά πριν να βάλει το σημάδι που είχε μαζί του, και να αρχίσει να γυρίζει πίσω. Έτσι κύλησε η μέρα και τώρα βιαζόταν και περπατούσε πραγματικά γρήγορα κάτω από τον καυτό ήλιο που όμως είχε αρχίσει να δύει.

Κατακουρασμένος αφού έκανε κύκλο τέτοια μεγάλη έκταση ο Παχόμ γύριζε πίσω στο λοφάκι από όπου είχε ξεκινήσει περπατώντας με δυσκολία, σέρνοντας τα πόδια του. Το στήθος του ανεβοκατέβαινε σαν των παλιών σιδεράδων το φυσερό, η καρδιά του χτυπούσε σαν σφυρί, τα πόδια του άρχιζαν σιγά-σιγά να τον εγκαταλείπουν. Σε λίγο έβλεπε ο Παχόμ τον λόφο και τους Μπασκίρς να του φωνάζουν.

Και ο Τολστόι κλείνει την ιστορία:

«Ο Παχόμ κοίταξε τον ήλιο που είχε αγγίξει την γη. Η μια πλευρά του είχε ήδη χαθεί. Με όση δύναμη του απέμενε βιάστηκε τόσο πολύ που έγερνε το κορμί του μπρος τα εμπρός ίσα-ίσα που τα πόδια του ακολουθούσαν ώστε να μην πέσει. Με το που άγγιξε τον λοφίσκο ξαφνικά σκοτείνιασε. Κοίταξε ψηλά, ο ήλιος είχε ήδη δύσει! Φώναξε με αγωνία: «όλος μου ο κόπος πήγε χαμένος,» και ενώ σκεφτόταν να σταματήσει άκουσε τους Μπασκίρς να του φωνάζουν και θυμήθηκε πως αν και για αυτόν που ήταν χαμηλά ο ήλιος είχε δύσει, για αυτούς όμως που ήταν στην κορυφή ο ήλιος ακόμη φαινόταν. Παίρνοντας μια βαθιά ανάσα, ανέβηκε πάνω στον λόφο. Εκεί ήταν ακόμη φως.

leo-tolstoy-land

Και καθώς έφτασε στην κορυφή είδε τον σκούφο. Δίπλα από αυτόν καθόταν ο αρχηγός γελώντας και έχοντας τα χέρια στη μέση του. Πάλι ο Παχόμ θυμήθηκε το όνειρό του και έβγαλε μια κραυγή. Τα πόδια του τον εγκατέλειψαν, έπεσε μπροστά και άρπαξε το καπέλο (με τα ρούβλια) στα χέρια του…-πέθανε από την υπερβολική προσπάθεια.

Ο υπηρέτης του σήκωσε μια αξίνα και έσκαψε ένα λάκκο μακρύ αρκετά για να χωράει τον Παχόμ και τον έθαψε εκεί. Έξι πόδια, όσο από το κεφάλι στις πατούσες του, τόσο του έλειπε για να φτάσει στον στόχο του.»

Ανατύπωση από:  http://antikleidi.com/2011/08/22/posigi/

Posted in Διασκέδαση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

«Σκέψου το!» Ο πλανήτης μας σε βίντεο

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/10/2016

1/2

2/2

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Διασκέδαση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Αν εξεράθη το κλαδί, πάντα χλωρή ειν’ η ρίζα» Αιωνία η μνήμη των μαρτύρων της ποντιακής γης…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/05/2016

Γενάρης του 1952, πέρα από τον Άγιο Νικόλαο και πάνω στους πρόποδες του Πάικου βρέθηκε μισοφαγωμένη από άγρια θηρία του βουνού η ενενηντάχρονη γριούλα Παλάσα Παχατουρίδου. Κανένας συγχωριανός της δεν παραξενεύτηκε. Γνώριζαν καλά το δράμα της μεγαλοκυράς από την Χαμενία του Καρς πάνω στον Καύκασο. Η δύστυχη έχασε δέκα γιους λεβέντες και τον άνδρα της στην Μικρασιατική Καταστροφή. Τελευταία είχε χάσει και το μυαλό της. Αναζητούσε κάθε μέρα να βρει το δρόμο για την μεγάλη επιστροφή στην “πατρίδα”. Εκείνο το βράδυ έψαχνε το δρόμο για την γη που ήταν σπαρμένη με τα κόκαλα των παιδιών της…

Απριλίου 1921, ο βουλευτής Κ. Φίλανδρος μιλώντας στην ελληνική Βουλή για την Γενοκτονία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: “Αι γραίαι και οι γέροντες διεσκορπίζοντο τότε εις τας ερήμους, όπου γυμνοί, άστεγοι και νήστεις σωρηδόν απέθνησκον. Αλλά και οσάκις την μακράν πεζοπορίαν διεδέχετο η διά του σιδηροδρόμου μεταβίβασις των ειλώτων, εξετυλίσσοντο σκηναί φρικτοτέρας τραγωδίας. Εσταμάτα το τραίνον μέσα εις την έρημον, διά να ριφθώσιν απροστάτευτα τα δυστυχή εκείνα πλάσματα εις την διάκρισιν των αγρίων θηρίων και των ανθρωπόμορφων θηρίων. Δυστυχής μητέρα, εστoιβαγμένη μετ’ άλλων γυναικών εντός σκευοφόρου βαγονίου, βλέπουσα κινδυνεύον το τέκνο της από ασφυξίαν, ετόλμησε να ζητήσει βοήθεια. Παρευθύς Τούρκος χωροφύλαξ αρπάσας από την αγκάλην της μητρός το τέκνον της το εξεσφενδόνισεν εκ του παραθύρου εις το κενόν, ενώ το τραίνο εξηκολούθει τρέχον εις την απέραντην έρημον! Άλλαι μητέρες ευρέθησαν παγωμέναι εις τα χιονισμένα όρη με τα δυστυχή μικρά των κρεμασμένα από ξηρούς μαστούς!…”.

Ο θάνατος της άμοιρης γριούλας, στο χιονισμένο Πάικο και οι θάνατοι εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων του Πόντου έχουν ένα κοινό στοιχείο. Ήταν απόρροια του “λευκού θανάτου”. Τραγική μοίρα επεφύλαξε στην χαρακομένη κυρά-Παλάσα θάνατο σαν αυτόν που γνώρισαν τα παιδιά της. Ο θάνατος φέρνει μια και μόνη ονομασία. Οι Τούρκοι όμως του έβαλαν επίθετο, τον έφεραν στα μέτρα τους, επινόησαν ένα νέο είδος θανάτου. “λευκός θάνατος”. Τι είναι ο “λευκός θάνατος;”. “Είναι η γενοκτονία αλά τούρκα, είναι βουβή, πονηρή, ανατολίτικη” γράφει στο βιβλίο του “Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο” ο καθηγητής Π. Ενεπεκίδης. “Οι καλούμενες εκτοπίσεις, εξορίες των κατοίκων ολόκληρων χωριών, οι εξοντωτικές εκείνες οδοιπορίες μέσα στο χιόνι των γυναικοπαίδων και των γερόντων -οι άνδρες βρίσκονται ήδη στα τάγματα εργασίας ή στο στρατό- δεν οδηγούν φυσικά σε κανένα Άουσβιτς με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου- όχι! Ήταν όμως ένα Άουσβιτς εν ροή, οι άνθρωποι πέθαιναν καθ’ οδόν, δεν περπατούσαν για να φτάσουν κάπου· όχι, περπατούσαν για να πεθάνουν από τις κακουχίες, την παγωνιά, την πείνα, τον εξευτελισμό του ανθρώπινου. Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο. Δεν υπήρχε στο τέρμα κανένα Άουσβιτς, γιατί για τους περισσότερους δεν υπήρχε τέρμα. Το ταξίδι προς τον θάνατο ήταν ο θάνατος, όχι το τέρμα του ταξιδιού”.

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, η 19η Μαΐου κάθε έτους. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 έληξε η ντροπή, το όνειδος του νεοελληνικού κράτους που αρνούνταν για δεκαετίες ολόκληρες να επιτελέσει το ελάχιστο καθήκον του απέναντι στα εκατομμύρια των νεκρών. Αναγνωρίζεται ομόφωνα από την ελληνική Βουλή η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Η Γενοκτονία των Ποντίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας δεν άρχισε το 1916 ή το 1913. Το απάνθρωπο φαινόμενο της Γενοκτονίας αιώνες τώρα, χαρακτηρίζει την πολιτική των εκάστοτε τουρκικών ή οθωμανικών κυβερνήσεων. Από την ήττα στο Ματζικέρτ (1071) ως την πτώση της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1461), από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1915) ως την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) και από τους βανδαλισμούς του 1955 στην Πόλη ως την εισβολή στην Κύπρο (1974) ένας ήταν και είναι ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας: η εξόντωση του Ελληνισμού.

Ήδη από το 1908 οι λεγόμενοι Νεότουρκοι, οι αιμοσταγείς Εμβέρ πασάς, ο Ταλαάτ, ο δρ. Σακίρ, ο δρ. Ναζί, ο Νουρεντίν, ο σφαγέας της Σμύρνης και του εθνομάρτυρα Μητροπολίτη της Χρυσόστομου είχαν πάρει την απόφαση να εξοντώσουν τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας.

“Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε. Ή εμείς θα επιζήσουμε ή εσείς” δήλωνε ο Τούρκος πρωθυπουργός Σεφκέτ πασάς, τον Ιούλιο του 1909, στον μεγάλο πατριάρχη του Γένους, Ιωακείμ τον Γ’. Οι Γερμανοί, που πολλοί υποστηρίζουν πως ήταν οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων, έβλεπαν τους Έλληνες και τους Αρμενίους ως φραγμό, εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή. Ο καθοδηγητής των Τούρκων στρατηγός Λίμαν Φον Σάντερς υποστήριζε τα εξής: “η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων”. (“Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας”, Μ. Ροδά, εκδ. “Παρουσία”. Το βιβλίο γράφτηκε το 1916 και επανατυπώθηκε). Για να μην προκληθεί αντίδραση στον “πολιτισμένο” κόσμο προτείνει, ως “τελική λύση”, τον λευκό θάνατο, τις ατέλειωτες οδοιπορίες. “Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς”, δήλωνε στους Τούρκους ο Σάντερς. Από την στιγμή εκείνη (1914) ο Ελληνισμός δεν υπήρχε.        Εκμεταλλευόμενοι και τον ρωσοτουρκικό πόλεμο οι Τούρκοι διατάζουν για δήθεν λόγους ασφαλείας την μεταφορά των χριστιανών του Πόντου στα ενδότερα. Αρχίζει πλέον απροκάλυπτα η εξόντωση. Οι άνδρες δολοφονούνται στα διαβόητα “Αμελέ Ταμπουρού”, στα τάγματα θανάτου και τα γυναικόπαιδα με την διαδικασία του “λευκού θανάτου”. 353.000 Πόντιοι πεθαίνουν από φρικτό θάνατο. Εκατοντάδες χιλιάδες οι μάρτυρες των μαρτυρίων του Ποντιακού Ελληνισμού. Αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να συλλάβει την φρίκη.

Ελάχιστα μόνο μπορούν να αναφερθούν στο παρόν αφιέρωμα. Θα περιοριστούμε σ’ ένα αποτρόπαιο συμβάν στον Πόντο, χαρακτηριστικό της τουρκικής θηριωδίας. Δέκα αποστολές νεών παληκαριών έγιναν από την Αμισό στα νότια, το καλοκαίρι του 1919. Κάθε αποστολή ακολουθούσε το ρεύμα ενός φαραγγιού, που μέχρι σήμερα λέγεται ΣΕΫΤΑΝ ΝΤΕΡΕΣΙ δηλ. το φαράγγι του διαβόλου. Ήταν τα χρόνια εκείνα, ο δρόμος που οδηγούσε νότια προς την Σεβάστεια. Είκοσι χιλιόμετρα νοτιότερα από την Αμισό, εκεί στο Σεϋτάν Ντερεσί κρυμμένοι καραδοκούσαν οι Τσέτες. Μόλις έφτανε η αποστολή, έπεφταν σαν λυσασμένοι λύκοι πάνω στους ανύποπτους και ταλαιπωρημένους εξορίστους, για να τους κατασφάξουν. Οι συνοδοί χωροφύλακες πρόσεχαν μήπως ξεφύγει κανείς. Μέσα στον πανικό και τους αλαλαγμούς, ελάχιστοι κατόρθωσαν να γλιτώσουν, τρέχοντας προς τα βουνά. Αυτοί διέσχισαν, σαν ζητιάνοι, όλη την Ανατολή και έφτασαν στην Μερσίνα, στα νότια της Τουρκίας, απ’ όπου έφυγαν στην Ελλάδα, για να είναι μάρτυρες, του τι έγινε τη χρονιά εκείνη, στο φαράγγι του διαβόλου.

Ο Τοπάλ Οσμάν, ο πρώην αρχιχαμάλης του λιμανιού της Κερασούντας, ανέλαβε με τους Τσέτες του, ν’ αλλάξει δημογραφικά τον Πόντο, δηλαδή να εξαφανίσει το ελληνικό στοιχείο. Λήστευε, λεηλατούσε, σκότωνε και έκαιγε χωριά ολάκερα, με σκοπό να αναγκάσει τους υπολοίπους να φύγουν.

Στο Παρίσι οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσιζαν την κατάργηση και την διάλυση του πιο βάρβαρου κράτους της Ευρώπης και την δημιουργία ανεξαρτήτων κρατών, από τους γηγενείς, εκ της αρχαιότητος, κατοίκους της περιοχής. Ένα από τα προβλεπόμενα κράτη ήταν και η Δημοκρατία του Ανεξαρτήτου Πόντου. (Πρωτοτάστησε σ’ αυτό ο ηρωικός Μητροπολίτης Τραπεζούντας και μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος). Ο Τοπάλ Οσμάν και τα σχέδια της λευκής σφαγής, σκοπό και στόχο είχαν, να μειώσουν τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής. Εάν γινόταν ειρήνη και έρχονταν επιτροπές για την καταμέτρηση του πληθυσμού, να μην βρεθούν Έλληνες.

Και σαν να μη έφταναν αυτά, το εγκληματικό κεμαλικό καθεστώς, που δήθεν ανέλαβε να μεταρρυθμίσει την χώρα και να επιφέρει την ειρήνη στους λαούς της περιοχής, οργάνωσε τα έκτακτα στρατοδικεία στην Αμάσεια, το 1921, για να προσδώσει νομιμοφάνεια στο έγκλημα, που είχε ήδη συντελεσθεί. Μάζεψε εκεί στην Αμάσεια και στοίβαξε στο κτίριο του Τιμαρχανέ, δηλαδή μέσα στο τρελλοκομείο της Αμάσειας, όλο το άνθος του Ποντιακού Ελληνισμού, προκειμένου δήθεν να το δικάσει.

Η Αμάσεια, μια από τις ωραιότερες πόλεις του κόσμου, με μοναδικό στον κόσμο προνόμιο φυσικής οχύρωσης, η πατρίδα του μεγαλύτερου γεωγράφου της αρχαιότητας, του Στράβωνας, είχε επιλεγεί για τον επίλογο του εγκλήματος.

Η κατηγορία για όλους τους παρόντες και ερήμην απόντες κατηγορουμένους, ήταν ότι: “Όλοι μαζί και ο καθείς χωριστά, προσπάθησαν να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος, αποσπώντας μέγα μέρος από την Αυτοκρατορία και συγκεκριμένα, από τα ρωσικά σύνορα μέχρι την Σινώπη”. Η δίκη γινόταν στο κτίριο της Γαλλικής Σχολής της Αμάσειας. Δικαστής του λεγόμενου Δικαστηρίου Ανεξαρτησίας (ΙΣΤΙΚΛΑΡ ΜΟΥΧΑΚΕΜΕΣΙ), ορίστηκε ο δικηγόρος από την Μπάφρα, Καβατζέ Ζατέ Εμίν Μπέης, που ήταν πριν βουλευτής Αμισού. Ήταν ένας άνθρωπος σαράντα χρόνων, μετρίου αναστήματος, αιμοχαρής, μοχθηρός, ανθρωπόμορφο τέρας. Παραβίασε κάθε έννοια δικαιοσύνης. Ξεφώνιζε ονόματα, έβριζε, απολογούνταν ο ίδιος από μόνος του για λογαριασμό των κατηγορουμένων και σημείωνε δίπλα στο κάθε όνομα την ποινή, που ήταν ο θάνατος. Η δίκη έγινε τον Σεπτέμβριο του 1921. Τέτοιο μίσος είχε, που κατά λάθος δίκασε εις θάνατον και τον επίσκοπο Πάφρας-Ζήλων Ευθύμιο Αγριτέλλη, ο οποίος όμως είχε ήδη πεθάνει τον Μάιο στις φυλακές Αμασείας. Δηλαδή δίκασε και νεκρούς ακόμη. Πολλοί δικάστηκαν ερήμην, γιατί είχαν προλάβει και ήσαν εκτός Τουρκίας. 69 όμως άτομα κρεμάστηκαν στην κεντρική πλατεία της Αμασείας. Οι βαρυποινίτες ήρθαν στην Ελλάδα, μετά το 1924 με την Ανταλλαγή και αυτοί είναι οι μάρτυρες, για όσα έγιναν στην φυλακή και στο δικαστήριο την χρονιά εκείνη. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1921, Κυριακή πρωί, οι μελλοθάνατοι έκαμαν την Θεία Λειτουργία και τη δική τους νεκρώσιμη ακολουθία. Ήξεραν ότι θα τους έθαβαν σαν τα ζώα.

Η απόφαση βγήκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1921, ώρα 4 το απόγευμα. Όλοι οι κατάδικοι φώναζαν ΑΣ ΚΟΛΣΟΥΝ ΑΤΑΛΕΤΙΝΙΖΕ, δηλ. συγχαρητήρια στη δικαιοσύνη σας. Ο μόνος που μπόρεσε να μιλήσει ήταν ο νεαρός δημοσιογράφος από την Τραπεζούντα, ο Νίκος Καπετανίδης. Ο Εμίν Μπέης τον άφησε να μιλήσει, γιατί νόμισε ότι μετάνιωσε και ήθελε να τον ξεφτιλίσει. “Εγώ κύριε Πρόεδρε” είπε με φωνή σταθερή, “δεν αγωνίστηκα ποτέ για Ανεξάρτητο Πόντο. Εγώ μια ζωή αγωνίστηκα για την Ένωση του Πόντου με την Ελλάδα”. Με κραυγές του στημένου ακροατηρίου, βγήκε κατακόκκινος από θυμό ο πρόεδρος Εμίν Μπέης από το δικαστήριο. Όταν το πρωί οδηγούσαν τους καταδικασθέντες στην πλατεία της Αμάσειας για κρέμασμα, έβαλαν επικεφαλής πρώτο στην πομπή τον αρχιμανδρίτη, γέροντα 70 ετών, Πλάτωνα Αϊβαζίδη (“αν υπάρχει κάποιος ένοχος, αυτός είμαι εγώ”, δήλωσε στους Τούρκους, προσπαθώντας να σώσει τους συγκαταδίκους του), και πάνω στο στήθος του, στο ράσο, καρφίτσωσαν την απόφαση.

Μια ομάδα από χαμάληδες, αλήτες και ανθρώπους του υποκόσμου αφέθηκαν ελεύθεροι να περιφέρονται κάτω από τα αιωρούμενα σώματα. Τα περιέπαιζαν, τα σκύλευαν, αφαιρούσαν παπούτσια και ρούχα. Τόσο απαίσιο ήταν το θέμα, που και Τούρκος αξιωματικός δεν άντεξε και τους έδιωξε με κλωτσιές λέγοντας: “Δεν τους φτάνει το κακό που έπαθαν”;

Θα πρέπει να αναφέρουμε και το γεγονός, ότι την άγρια εκείνη εποχή, τρεις γυναίκες από την Αμισό, πήραν την απόφαση να πάνε μόνες τους στην Αμάσεια, γιατί τις έτρωγε η αγωνία, για την τύχη των φυλακισμένων ανδρών τους. Αυτές ήσαν: Η γυναίκα του γιατρού Α. Χρυσαφίδη, του φαρμακοποιού Θεολ. Δημητριάδη και του μουσικοδιδασκάλου Διογένους. Όταν οι άμοιρες γυναίκες έφτασαν, με τη ναυλωμένη άμαξα, στην γέφυρα του Ίρη ποταμού, ήταν πια αργά. Από τη γέφυρα είδαν, απέναντι στην πλατεία, τα κρεμασμένα σώματα των ανδρών τους. Τραβούσαν τα μαλλιά τους, χτυπιόντουσαν και έκλαιγαν στο θέαμα του φριχτού θανάτου που βρήκε τους συζύγους τους. Δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν τα πτώματα για ταφή, αλλά και ούτε να πλησιάσουν. Την ώρα που αλιτήριοι περιέπαιζαν τους νεκρούς, οι γυναίκες τους δεν είχαν δικαίωμα ούτε να τους αγγίξουν.Τους έθαψαν, όλους σωρηδόν, σε λάκο έξω από την Αμάσεια, χωρίς παπά και χωρίς λιβάνι.

Παρενθέτω στο σημείο αυτό μια συγκλονιστική επιστολή του Αλ.Ακριτίδη, έμπορου από την Τραπεζούντα, ενός από τα θύματα του Εμίν Μπέη. Είναι αποκαλυπτική του ήθους, της αρχοντιάς, του πολιτισμού που κόμιζαν οι άνθρωποι που κατοικούσαν στα «κείθε του Αιγαίου», στην καλλίγονο Ιωνία, στον ανδρειωμένο Πόντο. Ενώπιον του φρικτού και άδικου θανάτου ο Ρωμιός του Πόντου, δείχνει θαυμαστή καρτερία, φανερώνει μεγαλοψυχία, πίστη, φιλοπατρία, αγάπη μεγαλοπρεπή προς τους οικείους του. Όλη η επιστολή αποπνέει το άρωμα της πονεμένης Ρωμιοσύνης, που διατήρησε εν αιχμαλωσία, εν σκιά θανάτου, την πολιτισμική του αυτεπίγνωση, όχι ως κωμική προγονολαγνεία, αλλά ως βίωμα, ως τρόπο ζωής.

«1921 7βρ. 5 Κυριακή.

Γλυκυτάτη μου Κλειώ,
Σήμερον ετελέσθη εν τη φυλακή λειτουργία κα εκοινωνήσαμε όλοι περί τους 100 από διάφορα μέρη. Έχει αποφασισθεί ο διά κρεμάλας θάνατος. Αύριον θα πηγαίνουν οι 60, μεταξύ αυτών οι 5 Τραπεζούντιοι και θα γίνει ο δι’ αγχόνης θάνατος. Την Τρίτην δεν θα είμεθα εν ζωή, ο Θεός να μας αξιώσει τους ουρανούς και σε σας να δώσει ευλογίαν κα υπομονήν και άλλο κακόν να μην δοκιμάσετε. Όταν θα μάθετε το λυπηρόν γεγονός, να μη χαλάσετε τον κόσμον, να έχετε υπομονή. Τα παιδιά ας παίξουν κι ας χορέψουν. Ας σε βλέπω να κανονίσεις όλα όπως ξέρεις συ. Ο αγαπητός μου Θεόδωρος ας αναλαμβάνει πατρικά καθήκοντα και να μην αδικήσει κανένα από τα παιδιά, τον Γέργον να τελειώσει το σχολείον και να γίνει καλός πολίτης. Τον Γιάννην ας τον έχει μαζί του στη δουλειά. Από τα μικρά, τον Παναγιώτη να στείλεις στο σχολείον, την Βαλεντίνην να τη μάθεις ραπτικήν. Την Φωφών να μη χωρίζεσαι ενόζω ζεις. Εις τον Στάθιον τας ευχάς μου και την υποχρέωσιν όπως χωρίς αμοιβήν διεκπεραιώσει όλας τα οικογενειακάς μου υποθέσεις που θα του αναθέσητε. Ο παπα Συμεών ας με μνημονεύει ενόσω ζει. Να δώσεις 5 λίρες στην Φιλόπτωχον, 5 λίρες στην Μέριμναν, 5 λίρες στον Λυκαστή το σχολείον. Και ας με συγχωρέσουν όλοι οι αδερφοί μου, οι νυφάδες και όλοι οι συγγενείς και φίλοι. Αντίο, βαίνω προς τον πατέρα και συγχωρέσατέ μου.

Ο υμέτερος
Αλ. Γ. Ακριτίδης»

Τον σφαγέα 80.000 Ελλήνων του Πόντου, κατά διαταγή του Κεμάλ, τον ΤοπάΛ Οσμάν τον τιμούν οι Τούρκοι ως εθνικό τους ήρωα και ανήγειραν και ανδριάντα στην Κερασούντα, την πατρίδα του. Να αναφέρουμε στο σημείο αυτό πως ο Πόντος δεν έπεσε αμαχητί. Είναι άγνωστο, αποσιωπάται επιμελώς το έπος του “αντάρτικου του Πόντου”. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης (ιδού ο ποιμήν ο καλός), μητροπολίτης Αμασείας-Αμισού, υπολογίζει τους αντάρτες σε 20.000. Οι τουρκικές πηγές μιλούν για 25.000. Ονόματα όπως καπετάν Ευκλείδης, ηγέτης των ανταρτών της Σάντας, ο ξακουστός καπετάνιος Ιστύλ αγάς (Στυλιανός Κοσμίδης) στην Σαμψούντα, οι οπλαρχηγοί Ιορδάνης Παπούλας, Βασίλης Ανθόπουλος (Βασίλ αγάς), Κώστας Επεσλής, Ιορδάνης Χασερής, ο περιλάλητος οπλαρχηγός Αντών πασάς που είχε το βασίλειό του στα βουνά της Πάφρας, όπου έδρασε μαζί με την σύζυγό του Πελαγία, είναι λίγα μόνο ονόματα απ’ αυτά που κοσμούν το Συναξάρι των ηρώων του Πόντου. (Αποκαλυπτικό για το θέμα αυτό το βιβλίο του Α. Ανθεμίδη “ Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού”, Θεσ/νίκη 1998). Ο αρχιτσέτης, Τοπάλ Οσμάν, το μεγαλύτερο δολοφονικό εργαλείο του Κεμάλ στον Πόντο, ποτέ δεν τόλμησε να συγκρουστεί με Πόντιους αντάρτες. Έβγαζε το μένος του στα γυναικόπαιδα και τους γέρους…

Δεν θα αναφερθούμε στο παρόν αφιέρωμα στα αίτια και στους αίτιους του ξεριζωμού και της Γενοκτονίας. Είναι αφιέρωμα μνήμης, πενθούμε τους νεκρούς του Πόντου. “Η γνώση του ιστορικού παρελθόντος αποτελεί την βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας” λέγει ο καθ. Βακαλόπουλος.

Αιωνία η μνήμη των μαρτύρων της ποντιακής γης…

Ανατύπωση από:  http://maxitis.gr/an-ekserathi-kladi-xlori-einai-riza/

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τι θα συμβεί αν ένας αστεροειδής συγκρουστεί με την Γη; Λεπτομερής «προσομοίωση των επιπτώσεων» από το Discovery Channel 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 03/03/2016

Τι θα συμβεί αν ένας αστεροειδής συγκρουστεί με την Γη;
Λεπτομερής «προσομοίωση των επιπτώσεων»
με την υπέροχη μουσική των Pink Floyd «The Great Gig in the Sky» (The Dark Side of the Moon – 1973).

Ένας αστεροειδής με διάμετρο 500 χιλιομέτρων.

Προορισμός: ο Ειρηνικός Ωκεανός.

Αποτέλεσμα;
«Ξεφλουδίζεται» σε βάθος 10 χιλιομέτρων το έδαφος.
Το κρουστικό κύμα ταξιδεύει με υπερηχητικές ταχύτητες.
Όλα τα συντρίμμια εκτινάζονται σε χαμηλή τροχιά γύρω από την Γη και ξαναπέφτουν καταστρέφοντας την επιφάνεια της Γης.
Το κύμα λάβας απλώνεται σε όλη την Γη εξαφανίζοντας κάθε ίχνος ζωής στον πλανήτη! Μέσα σε μια μέρα, η επιφάνεια της Γης είναι ακατοίκητη.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτό έχει συμβεί, τουλάχιστον έξι φορές στην ιστορία της Γης.

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Επιστήμη, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Ο πλανήτης μας (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/02/2016

Posted in Βίντεο, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Kepler 452b: ένας εξωπλανήτης που μοιάζει με τη Γη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/07/2015

Σύγκριση του συστήματος Kepler-452 με το σύστημα  Kepler-186 και το ηλιακό μας σύστημα

Σύγκριση του συστήματος Kepler-452 με το σύστημα Kepler-186 και το ηλιακό μας σύστημα

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν νέο εξωπλανήτη, τον πιο παρόμοιο με τη Γη που έχει παρατηρηθεί ποτέ μέχρι σήμερα, ανακοίνωσε η NASA.
Ο πλανήτης αυτός, που εντοπίστηκε χάρη στο τηλεσκόπιο Κέπλερ, είναι κατά περίπου 60% μεγαλύτερος από τη Γη, απέχει 1.400 έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό του Κύκνου, ανακοίνωσαν οι επιστήμονες σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν. Απέχει επίσης από το άστρο του ίση απόσταση με αυτήν που βρίσκεται η Γη από τον Ήλιο. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι είναι δυνατό να διαθέτει νερό σε υγρή μορφή, κάτι που θα επέτρεπε την ύπαρξη ζωής.
Ο εξωπλανήτης, που βαφτίστηκε Kepler 452b, περιφέρεται γύρω από ένα άστρο με χαρακτηριστικά επίσης παρόμοια με του Ήλιου. Το άστρο αυτό είναι μόνο 4% μεγαλύτερο και 10% φωτεινότερο από τον Ήλιο αλλά και 1,5 δισεκατομμύριο χρόνια γηραιότερο από αυτόν. Μια πλήρης περιφορά του Kepler 452b γύρω από το άστρο του διαρκεί 385 ημέρες.
Με την ανακάλυψη αυτή οι επιστήμονες «πετυχαίνουν πρόοδο όσον αφορά τις γνώσεις τους για τον αριθμό των (δυνητικά) κατοικήσιμων πλανητών που θα μπορούσαν να υπάρχουν» στον γαλαξία μας, είπε ο Τζόζεφ Τουίκεν, ο επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής Κέπλερ και ερευνητής στο SETI, το Ινστιτούτο Ερευνών Εξωγήινης Νοημοσύνης.
Ο Kepler 452b έχει ακτίνα 60% μεγαλύτερη από εκείνην της Γης και υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να πρόκειται για έναν βραχώδη πλανήτη με πυκνή ατμόσφαιρα και μεγάλη ποσότητα νερού. Ενδέχεται επίσης, σύμφωνα πάντα με τους αστρονόμους, να έχει και ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Ο Kepler 452b είναι ένας από τους δώδεκα νέους εξωπλανήτες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο με τις ανακαλύψεις του τηλεσκοπίου Κέπλερ. Για να παραμείνουν σ’ αυτόν, οι εξωπλανήτες θα πρέπει να διαθέτουν διάμετρο κατά δύο φορές μικρότερη από εκείνη της Γης και να βρίσκονται σε τροχιά στην «κατοικήσιμη ζώνη» ενός αστεριού—δηλαδή ούτε πολύ κοντά, ούτε πολύ μακριά από αυτό ώστε να μην είναι πολύ θερμοί ή πολύ ψυχροί για να διαθέτουν νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνειά τους.
«Η συνέχιση της μελέτης των άλλων εξωπλανητών αυτού του καταλόγου και η τελική εξέταση των άλλων επιστημονικών δεδομένων που μετέδωσε το Κέπλερ θα μας βοηθήσει να βρούμε τους μικρότερους και πιο ενδιαφέροντες πλανήτες», εξήγησε ο Τζόζεφ Τουίκεν. «Αυτό θα μας επιτρέψει επίσης να κάνουμε μια καλύτερη εκτίμηση για τη συχνότητα αυτών των κατοικήσιμων κόσμων» στο ηλιακό μας σύστημα, πρόσθεσε.

Καλλιτεχνική απεικόνιση της επιφάνειας του εξωπλανήτη Kepler 452

Καλλιτεχνική απεικόνιση της επιφάνειας του εξωπλανήτη Kepler 452

Το γεγονός ότι το αστέρι γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο Kepler 452b είναι 1,5 δισεκατομμύριο χρόνια γηραιότερο από τον ήλιο -με τον οποίο κατά τα άλλα έχει πολλά κοινά στοιχεία- μπορεί να δώσει μια ιδέα στους επιστήμονες του ποιο θα μπορούσε να είναι το μακρινό μέλλον της Γης. «Ο Kepler 452b μπορεί να υφίσταται σήμερα αυτό που θα πάθει η Γη σε περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, όταν ο Ήλιος μας θα γεράσει και θα γίνει πιο φωτεινός», εξήγησε ο αστρονόμος του SETI Νταγκ Κάλντγουελ.
Μέχρι σήμερα, ο κατάλογος που έχει συντάξει η NASA με τις ανακαλύψεις του τηλεσκοπίου Κέπλερ περιλαμβάνει συνολικά 4.696 εξωπλανήτες. Το διαστημικό τηλεσκόπιο παρουσίασε βλάβη στα μέσα του 2013, όταν δύο από τα γυροσκόπιά του σταμάτησαν να λειτουργούν. Οι εξωπλανήτες αυτοί παρατηρήθηκαν πριν διαπιστωθεί η βλάβη στο Κέπλερ.
imerisia.grwww.nasa.govwww.seti.org

Ανατύπωση από:  physicsgg.me

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αυτή προτείνουν να είναι σημαία του πλανήτη Γη (βίντεο, εικόνες)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/05/2015

Θα εκπροσωπεί τον πλανήτη σε άλλους πλανήτες στο μακρινό μέλλον

image

Ο Σουηδός σχεδιαστής Oskar Pernefeldt επιμελήθηκε τη σημαία που θα εκπροσωπεί τον πλανήτη Γη
όταν τα πολύ μακρινά μας δισέγγονα θα έχουν φτάσει σε μακρινούς πλανήτες και γαλαξίες,
εκεί που ακόμα δεν έχει πατήσει το ανθρώπινο γένος.

image

Στην πρόταση του σχεδιαστή από τη Στοκχόλμη για τη Διεθνή Σημαία του Πλανήτη Γη κυριαρχεί το μπλε χρώμα,
καθώς το 70% της γης καλύπτεται από ωκεανούς και νερό. Οι επτά κύκλοι σχηματίζουν ένα λουλούδι,
το σύμβολο της ζωής και έναν κύκλο που συμβολίζει την περιστροφή της Γης στο σύμπαν.
Η σημαία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διαγαλαξιακούς Αγώνες στο μέλλον ή σε αποστολές εξερεύνησης του Διαστήματος.

 image

image

Δείτε πώς ο Σουηδός σχεδιαστής εμπνεύστηκε τη σημαία της Γης.

Πηγή:  athensvoice.gr

Posted in Βίντεο, Ενημέρωση, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Αναζητώντας νέα Γη: Η NASA εντόπισε 8 δυνητικά κατοικήσιμους πλανήτες

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 10/01/2015

Η NASA εντόπισε 8 κατοικήσιμους πλανήτες

Ο ακούραστος κυνηγός πλανητών, το διαστημικό σκάφος Kepler, STI σαρώνει τον ουρανό και την Τρίτη η NASA ανακοίνωσε οκτώ νέους δυνητικά κατοικήσιμους κόσμους πέρα από το ηλιακό μας σύστημα.

Καθένας από αυτούς τους 8 νέους κόσμους, έχει μέγεθος 2,7 φορές μικρότερο από της Γης, ωστόσο αυτό που κρύβουν στην επιφάνεια τους, είναι πιο σημαντικό από κάθε προηγούμενο πλανήτη που έχει ανακαλυφθεί.

«Αυτοί οι πλανήτες και η σχέση με τα μητρικά τους άστρα, αποτελούν το πλησιέστερο αντίστοιχο του συστήματος Γης-Ηλιου που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα και αυτό ακριβώς έψαχνε τόσα χρόνια ο Κέπλερ. Είμαστε πιο κοντά από ποτέ στο να βρούμε μία καινούργια Γη» αναφέρει ο Φέργκαρ Μάλαλι του Ινστιτούτου SETI και Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA.

Οι νέοι πλανήτες είναι όλοι τους μικροί και το μητρικό τους άστρο σχετικά πιο κρύο από τον Ηλιο, ωστόσο όλοι σχεδόν φαίνεται να βρίσκονται στην λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη». Αυτή είναι η περιοχή όπου οι θερμοκρασίες είναι ιδανικές για την υποστήριξη υγρού νερού στην επιφάνεια του πλανήτη.

Επιπλέον, τουλάχιστον δύο από αυτούς τους πλανήτες, ο Κέπλερ-438 b και ο Κέπλερ 442-b, είναι πιθανό να είναι βραχώδεις, όπως η Γη.

Η νέα λίστα πλανητών του Kepler εντόπισε τελευταία 554 πλανήτες, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό τους στους 4.175. Από αυτούς τους 554 οι οκτώ είναι λιγότερο από δύο φορές το μέγεθος της Γης και βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη των άστρων τους.

Και εδώ είναι το πραγματικά δελεαστικό μέρος της έρευνας: Έξι από αυτούς τους πλανήτες βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αστέρια σαν τον ήλιο μας και αποτελούν μια κατηγορία πλανητών που ο Κέπλερ δεν είχε καταφέρει ακόμα να μελετήσει: Τις λεγόμενες έξω-Γαίες.

Η αποστολή του Κέπλερ είναι να καθορίσει πόσο κοινοί είναι στο Γαλαξία μας οι πλανήτες που μοιάζουν με τη Γη. Μέχρι στιγμής, καλύτερες εκτιμήσεις των αστρονόμων δείχνουν ότι περίπου το 20% των άστρων σαν τον ήλιο μας, έχουν πλανήτες στο μέγεθος της Γης στην κατοικήσιμη ζώνη τους.

Ανατύπωση από:  http://techit.gr/2015/01/anazhtontas-nea-gh-h-nasa-entopise-8-dunhtika-katoikisimous-planites/

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Εκπληκτικοί χάρτες του πλανήτη μας, που βλέποντάς τους θα κατανοήσουμε καλύτερα τον κόσμο που ζούμε 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 03/07/2014

1. Αυτός ο χάρτης δείχνει τον Κόσμο διαιρεμένο σε επτά τμήματα, το καθ’ ένα με ξεχωριστό χρώμα. Ο πληθυσμός σε κάθε τμήμα είναι 1 δισεκατομμύριο άτομα!

2. Αυτός ο χάρτης δείχνει (με λευκό χρώμα) πού κατοικεί το 98 τοις εκατό των Αυστραλών.

3. Μπορεί να μην σας εκπλήσσει, αλλά στον επόμενο χάρτη ζει περισσότερος πληθυσμός μέσα στον κύκλο, παρά σε ολόκληρη την υπόλοιπη Γή, έξω από αυτόν.

4. Φαίνεται ότι δεν μπορείτε να βρείτε παντού στον Κόσμο BigMacs. Αυτός ο χάρτης δείχνει με κόκκινο τις χώρες που έχουν McDonalds.

5. Αυτός ο χάρτης δείχνει με μπλε τις χώρες που οδηγούν στην αριστερή πλευρά του δρόμου.

6. Αυτός ο χάρτης δείχνει με λευκό χρώμα τις χώρες στις οποίες η Αγγλία δεν έχει ποτέ εισβάλει! Υπάρχουν μόνο 22 από αυτές.

7. Η γραμμή σε αυτό τον χάρτη δείχνει όλες τις συνδέσεις Internetσε όλο τον Κόσμο το 1969.

8. Αυτός ο χάρτης δείχνει τις χώρες οι οποίες εμποδίζουν σοβαρά την επικοινωνία του Internetκατά το 2013.

9. Αυτός ο χάρτης δείχνει με κόκκινο τις χώρες που είχαν υπάρξει Κομμουνιστικές, έστω σε κάποια εποχή της ύπαρξης τους.

10. Αυτός ο χάρτης δείχνει με μπλε τις περιοχές όπου το σύστημα Googlestreetviewείναι διαθέσιμο.

11. Αυτός ο χάρτης δείχνει με πράσινο όλες τις μεσογειακές (ηπειρωτικές) χώρες του Κόσμου.

12. Και έτσι θα έμοιαζε ο Κόσμος εάν όλες οι παραθαλάσσιες χώρες θα βούλιαζαν!

13. Αυτός είναι ένας χάρτης με όλους τους ποταμούς των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

14. Και αυτοί είναι όλοι οι ποταμοί που χύνονται στον ποταμό Mississippi.

15. Αυτός ο χάρτης δείχνει ποιο τμήμα θα καταλάμβαναν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στο Φεγγάρι.

16. Αυτός ο χάρτης δείχνει την μακρύτερη ευθεία γραμμή που μπορεί κανείς να ταξιδέψει με πλοίο. Ξεκινάει από το Πακιστάν και φτάνει στη χερσόνησο Kamchatkaστη Ρωσία, μήκους 20,000 μιλίων.

17. Αυτός ο χάρτης δείχνει με σκούρο μπλέ τις χώρες που είχαν κάποτε λειτουργήσει έστω ένα αεροπλανοφόρο.

18. Αυτός ο χάρτης δείχνει με κόκκινο και πορτοκαλί τις χώρες με τους περισσότερους ουρανοξύστες.

19. Αυτός ο χάρτης δείχνει τις πιο φωτογραφημένες περιοχές του Κόσμου.

20. Και αυτός ο χάρτης δείχνει όλες τις περιοχές που μπορεί να σας φάει ένας μεγάλος λευκός καρχαρίας!

Ανατύπωση από:  http://www.analystsforchange.org/2014/06/blog-post_6291.html

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: