Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Αύγουστος 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιολ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Γερμανικές’

Ο Σόιμπλε εμποδίζει τη συμφωνία με την Ελλάδα λόγω των γερμανικών εκλογών: Να εξηγήσει στον γερμανικό λαό πώς διεγράφησαν γερμανικά χρέη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/06/2017

Σφοδρή επίθεση Παπαδημητρίου στον Σόιμπλε: Να εξηγήσει στον γερμανικό λαό πώς διεγράφησαν γερμανικά χρέη

«Κακόπιστη» χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Δημήτρης Παπαδημητρίου.

Όπως υποστηρίζει ο Έλληνας υπουργός σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Die Welt» ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ εμποδίζει τη συμφωνία με την Ελλάδα λόγω των γερμανικών εκλογών.

«Η Ελλάδα γίνεται εξιλαστήριο θύμα. Η κατανόησή μου για το γεγονός ότι θα γίνουν εκλογές στην Γερμανία, αγγίζει τα όριά της» αναφέρει.

Προσθέτει ακόμη ότι ο κ. Σόιμπλε πρέπει να πει στους ψηφοφόρους του ότι η Ελλάδα πρέπει να αναπτυχθεί και «μπορεί κατόπιν να τους εξηγήσει ότι μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο διεγράφησαν χρέη της (Γερμανίας)».

Πηγή:  http://www.tribune.gr/politics/news/article/369258/sfodri-epithesi-papadimitriou-ston-soible-na-exigisi-ston-germaniko-lao-pos-diegrafisan-germanika-chrei.html#sthash.Hpq137B2.gbpl

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Βαρουφάκης: Το χρέος θα κουρευτεί – Ο Σόιμπλε έσωσε τις Γερμανικές τράπεζες στις πλάτες των Ελλήνων

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/06/2017

Βαρουφάκης: Το χρέος θα κουρευτεί – Ο Σόιμπλε έσωσε τις Γερμανικές τράπεζες στις πλάτες των Ελλήνων

Με κείμενο του στην Εφημερίδα των Συντακτών ο Γιάννης Βαρουφάκης εξηγεί γιατί το χρέος αναγκαστικά θα κουρευτεί, ενώ διευκρινίζει πως η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν είναι τόσο αφελείς ώστε να προσδοκούν ότι το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος θα επέστρεφε αυτά τα χρήματα και μάλιστα τοκισμένα. Ήξεραν ότι αυτό που έκαναν δεν ήταν παρά μια κυνική μεταφορά ζημιών από τα βιβλία των γαλλογερμανικών τραπεζών στις πλάτες των πιο αδύναμων φορολογούμενων της Ευρώπης.

Ολόκληρο το κείμενο του Γιάννη Βαρουφάκη στην Εφ.Συν:

Όταν τα πρωτοσέλιδα ασχολούνται, άλλη μια φορά, με το τι είπε η Λαγκάρντ στη Μέρκελ και τι της είπε ο Σόιμπλε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η λήθη – το να ξεχάσουμε το αίτιο που η χώρα μας μετατράπηκε σε αποικία χρέους από «εταίρους» που αρνούνται πεισματικά να την αποφυλακίσουν.

Ποιο ήταν το αίτιο; Η χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια.

ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ του 2009 η καγκελάριος Μέρκελ έγινε έξαλλη όταν της είπαν ότι είχε 24 ώρες να βρει πάνω από 400 δισ. ευρώ που έπρεπε να δοθούν στις γερμανικές τράπεζες ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν τα ΑΤΜ τους.

Ο λόγος; Είχαν καταρρεύσει οι οροσειρές στοιχημάτων τους στα παράγωγα χρέους της Γουόλ Στριτ. Επρόκειτο για τον ορισμό του πολιτικού κώνειου για τη συντηρητική, και «κονόμα», κυρία Μέρκελ. «Τουλάχιστον έληξε το θέμα», πρέπει να σκέφτηκε. Μόνο που δεν είχε λήξει..

Λίγους μήνες αργότερα μια άλλη ομοβροντία τηλεφωνημάτων απαίτησε παρόμοιο αριθμό δισεκατομμυρίων, για τις ίδιες τράπεζες. Γιατί; Επειδή είχαν δανείσει 477 δισεκατομμύρια ευρώ στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, εκ των οποίων τα 102 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα που, τώρα, αδυνατούσε να τα αποπληρώσει.

Εκείνη την εποχή είχε μόλις αναλάβει το ομοσπονδιακό υπουργείο Οικονομικών ο κ. Σόιμπλε. Αμέσως εισέπραξε ρητή εντολή της κ. Μέρκελ: «Βρες λύση που να μην απαιτεί από μένα να πάω στη Βουλή να ζητήσω άλλες εκατοντάδες δισεκατομμύρια για τις τράπεζές μας».

Όπως είπε την ίδια εποχή ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τότε πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, πρόεδρος του Eurogroup και μετέπειτα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «όταν σφίγγουν τα πράματα, αναγκάζεσαι να πεις ψέματα».

Το ψέμα που ο κ. Σόιμπλε βρήκε να πει, μετά από συνεννόηση με τη Γαλλίδα ομόλογό του Κριστίν Λαγκάρντ, ήταν ότι το ελληνικό μνημονιακό δάνειο, που στόχο είχε τη διάσωση των τραπεζών τους, ήταν χειρονομία αλληλεγγύης προς τους… Έλληνες, οι οποίοι, αν και ανάξιοι συν ανυπόφοροι, ήταν ακόμη μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας κι έπρεπε να… διασωθούν.

ΟΤΑΝ στα τέλη του 2009 το ελληνικό Δημόσιο έπαψε να μπορεί να μετακυλίει τα χρέη του, τρεις γαλλικές τράπεζες βρέθηκαν αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο ζημιών από περιφερειακό χρέος που ήταν τουλάχιστον διπλάσιο από το μέγεθος της γαλλικής οικονομίας.

Πράγματι, οι αριθμοί που αναφέρει η «διεθνής» των κεντρικών τραπεζών, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (Bank of International Settlements), αποκαλύπτουν μια πραγματικά τρομακτική εικόνα: οι τρεις αυτές γαλλικές τράπεζες είχαν δανείσει και στοιχηματίσει τόσο πολύ χρήμα που αν μόλις το 3% των ανοιγμάτων τους «κοκκίνιζαν» (π.χ. κάποιοι δανειολήπτες χρεοκοπούσαν και δεν κατάφερναν να αποπληρώσουν συνολικά το 3% των ανοιγμάτων των τραπεζών αυτών), θα χρειάζονταν διάσωση από τη γαλλική κυβέρνηση.

Σε ευρώ αυτό σήμαινε κάτι απλό: αν 106 δισ. ευρώ από τα δάνεια που είχαν χορηγήσει στις περιφερειακές κυβερνήσεις, νοικοκυριά και εταιρείες δεν αποπληρώνονταν, το ήδη πιεσμένο (δημοσιονομικά) γαλλικό κράτος έπρεπε να διασώσει τις μεγάλες γαλλικές τράπεζες.

Μόνο τα δάνεια αυτών των τριών γαλλικών τραπεζών προς τις κυβερνήσεις της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ισοδυναμούσαν με το 34% της συνολικής γαλλικής οικονομίας – 627 δισ. ευρώ, για να είμαστε ακριβείς. Επιπλέον, οι τράπεζες αυτές τα προηγούμενα χρόνια είχαν δανείσει 102 δισ. ευρώ στο ελληνικό κράτος.

ΜΙΑ ελληνική στάση πληρωμών θα έφερνε την αδυναμία των κυβερνήσεων της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλία να αναχρηματοδοτήσουν, με προσιτά επιτόκια, τα χρέη τους, που, αθροιστικά, έφταναν περίπου το 1,76 τρισ. ευρώ, και θα δυσκολεύονταν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους από τις τρεις μεγαλύτερες γαλλικές τράπεζες. Εν μια νυκτί οι κύριες γαλλικές τράπεζες θα έρχονταν αντιμέτωπες με την απώλεια του 19% του «ενεργητικού» τους, τη στιγμή που αρκούσε μια ζημία της τάξης του 3% για να καταστούν αφερέγγυες.

Σε τέτοια περίπτωση, η γαλλική κυβέρνηση θα χρειαζόταν, προκειμένου να καλύψει το κενό, ούτε λίγο ούτε πολύ 562 δισ. ευρώ, επίσης εν μια νυκτί. Η Γαλλία, όμως, αντίθετα με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, που έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει τέτοιες ζημίες στην κεντρική της τράπεζα (τη FED), είχε διαλύσει τη δική της κεντρική τράπεζα το 2000, προκειμένου να υιοθετήσει το κοινό νόμισμα, και ήταν αναγκασμένη να βασίζεται στην καλοσύνη της κοινής ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

ΑΛΙΜΟΝΟ, όμως, η ΕΚΤ είχε συσταθεί με τη ρητή απαγόρευση οποιασδήποτε μεταφοράς ελληνολατινικών κακών χρεών, είτε ιδιωτικών είτε δημόσιων, στα βιβλία της. Τελεία. Αυτός ήταν ο όρος της Γερμανίας για να μοιραστεί το μονάκριβο μάρκο της, μετονομάζοντάς το σε ευρώ, με τη σάρα και τη μάρα της Ευρώπης.

Να ο λόγος που πανικός κυρίευσε τη Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ. Καλούνταν, με κάποιο ταχυδακτυλουργικό κόλπο, να βρει 562 δισ. ευρώ.

Να και ο λόγος που ο Ντομινίκ Στρος-Καν, ο οποίος ήταν τότε γενικός διευθυντής του ΔΝΤ αλλά είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει εκείνη τη θέση για να διεκδικήσει δύο χρόνια αργότερα τη γαλλική προεδρία, συνασπίστηκε με την κ. Λαγκάρντ ώστε να βρεθεί πακέτο διάσωσης για τις γαλλικές τράπεζες. Διαφορετικά, και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, το 1,29 τρισ. ευρώ του χρέους της γαλλικής κυβέρνησης θα «κοκκίνιζε» και το ευρώ θα έπαυε να υπάρχει.

ΛΑΓΚΑΡΝΤ και Σόιμπλε, λοιπόν, για να ξεπεράσουν το πρόβλημα με τις γαλλογερμανικές τράπεζες, σχεδίασαν από κοινού, με την αγαστή συμπαράσταση του Στρος-Καν, τη δανειοδότηση του ελληνικού Δημοσίου με γιγαντιαίο ποσό από το οποίο θα εξοφλούνταν οι γαλλογερμανικές τράπεζες.

Επί πλέον, το μεγαλύτερο μέρος των δανείων, που θα προέρχονταν από την Ευρώπη, δεν θα έβγαινε από τα ταμεία αυτής καθ’ εαυτήν της Ε.Ε. αλλά θα έπαιρνε τη μορφή μιας σειράς διμερών δανείων, δηλαδή από τη Γερμανία προς την Ελλάδα, από την Ιρλανδία προς την Ελλάδα, από τη Σλοβενία προς την Ελλάδα κ.ο.κ., με το κάθε διμερές δάνειο να έχει μέγεθος ανάλογο με τη σχετική οικονομική ισχύ του δανειστή – μια περίεργη εφαρμογή του ρητού του Καρλ Μαρξ: «Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».

Έτσι, λοιπόν, από κάθε 1.000 ευρώ που θα δίνονταν στην Αθήνα, για να μεταβιβαστούν τελικά στις γαλλικές και στις γερμανικές τράπεζες, η Γερμανία θα εγγυόταν 270 και η Γαλλία 200, με τις μικρότερες και οικονομικά ασθενέστερες χώρες να παρέχουν εγγυήσεις για τα υπόλοιπα 530 ευρώ.(1)

Αυτό ήταν το ωραίο της «διάσωσης» της Ελλάδας, τουλάχιστον από τη σκοπιά της Γαλλίας και της Γερμανίας: εναπέθετε το μεγαλύτερο βάρος της διάσωσης των γαλλικών και των γερμανικών τραπεζών στις πλάτες φορολογούμενων πολιτών από χώρες που ήταν ακόμη πιο φτωχές από την Ελλάδα, όπως η Πορτογαλία και η Σλοβακία.

Κάπως έτσι μας «μίσησαν» οι φτωχότεροι λαοί της Ευρώπης, την ώρα που μας λοιδορούσε ο πλούσιος Βορράς. Κάπως έτσι, περήφανοι λαοί στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου για χάρη των Γαλλογερμανών τραπεζιτών.

Επιχείρηση «Ξεφόρτωμα»

Με το που συνέρρευσαν τα δάνεια της διάσωσης στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, ξεκίνησε η επιχείρηση «Ξεφόρτωμα». Ήδη τον Οκτώβριο του 2011 η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στο ελληνικό δημόσιο χρέος είχε μειωθεί θεαματικά από τα 91,4 δισ. ευρώ στα 27,8 δισ. Πέντε μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 2012, είχε πέσει κάτω από τα 795 εκατομμύρια.

Εν τω μεταξύ, οι γαλλικές τράπεζες ξεφόρτωναν ακόμη πιο γρήγορα: τον Σεπτέμβριο του 2011 είχαν απαλλαγεί από ελληνικά κρατικά ομόλογα 63,6 δισ. ευρώ και τον Δεκέμβριο του 2012 τα βιβλία τους ήταν πλέον «καθαρά» από τέτοια ομόλογα. Η όλη επιχείρηση, λοιπόν, ολοκληρώθηκε μέσα σε λιγότερο από μία διετία. Αυτός υπήρξε ο πραγματικός λόγος της ελληνικής «διάσωσης».

Επίλογος

Ήταν η Κριστίν Λαγκάρντ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τόσο αφελείς ώστε να προσδοκούν ότι το χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος θα επέστρεφε αυτά τα χρήματα και μάλιστα τοκισμένα; Φυσικά όχι. Αυταπάτες δεν έτρεφαν.

Ήξεραν ότι αυτό που έκαναν δεν ήταν παρά μια κυνική μεταφορά ζημιών από τα βιβλία των γαλλογερμανικών τραπεζών στις πλάτες των πιο αδύναμων φορολογούμενων της Ευρώπης. Ήξεραν, και ξέρουν, ότι το ελληνικό χρέος θα κουρευτεί.

Όμως το κούρεμα θα σημάνει παραδοχή στα διοικητικά συμβούλια και κοινοβούλιά τους ότι τόσα χρόνια έλεγαν ψέματα. Γι’ αυτό θα αρνούνται να το κουρέψουν «όσο τους παίρνει», με κάθε αναβολή να συνεισφέρει στην ερημοποίηση της Ελλάδας.

Και για πόσο «θα τους παίρνει»; Όσο εμείς υπογράφουμε τα παλιόχαρτα που μας παρουσιάζουν στο Eurogroup συνυπογράφοντας, ουσιαστικά, την ερημοποίηση της χώρας μας.

Από την Εφημερίδα των Συντακτών (10/6/2017)

  1. Αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι η Γερμανία αντιπροσώπευε περίπου το 27 τοις εκατό του συνολικού εισοδήματος της ευρωζώνης, η Γαλλία περίπου το 20 τοις εκατό κ.ο.κ.

Ανατύπωση από:  http://newsone.gr/ellada/1516020-baroyfakhs-xreos-8a-koyreytei-o-soimple-eswse-tis-germanikes-trapezes-stis-plates-twn-ellhnwn

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η Γερμανία έχει αποδεχτεί ότι η Ελλάδα δεν έχει παραιτηθεί από τις αξιώσεις της για τις Γερμανικές οφειλές! Το επόμενο στάδιο είναι η διεκδίκηση

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/08/2016

Σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο η έκθεση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής – Μακροχρόνια και επεισοδιακή η διαδικασία σύνταξης της έκθεσης – Προτείνει τον διπλωματικό δρόμο, παραθέτει σειρά νομικών επιχειρημάτων στην περίπτωση δικαστικού δρόμου

 

Η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τη Διεκδίκηση των γερμανικών Οφειλών ολοκλήρωσε το σημαντικό της έργο υποβάλλοντας την έκθεσή της, η οποία θα συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής στις αρχές Σεπτεμβρίου. Η σύνταξη της έκθεσης αποδείχθηκε μια διαδικασία μακροχρόνια και επεισοδιακή αφού η Διακομματική Επιτροπή ανασυστάθηκε δύο φορές, καθώς οι πρόωρες εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 διέκοψαν το έργο της που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2014. Η ολοκλήρωση της έκθεσης της Διακομματικής Επιτροπής σημαδεύτηκε από την αρνητική ψήφο της Ν.Δ., ενώ ΚΚΕ και Χ.Α. ψήφισαν “παρών”.

Η έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής προτείνει κατ’ αρχάς τον διπλωματικό δρόμο για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών μέσω διαπραγματεύσεων με τη γερμανική κυβέρνηση. Παρ’ όλα αυτά, οι εκτενέστατες νομικές αναφορές προδιαθέτουν για την αξιοποίηση του δικαστικού δρόμου σε περίπτωση που η Γερμανία επιμείνει στη σημερινή αρνητική της στάση. Μάλιστα, η έκθεση αφιερώνει αρκετό χώρο, ώστε να στοιχειοθετήσει επαρκώς το απαράγραπτο των ελληνικών διεκδικήσεων, ουσιαστικά απαντώντας στο βασικό επιχείρημα της γερμανικής πλευράς.

Παράλληλα, γίνεται αναλυτική αναφορά στις δικαστικές εξελίξεις που έχουν σχέση με τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, όπως και στη δικαστική διαμάχη της Ιταλίας με τη Γερμανία για εγκλήματα των ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων, διαμάχη που συνδέεται με το μείζον ζήτημα της ετεροδικίας, του προνομίου δηλαδή τα κυρίαρχα κράτη να μην υπάγονται στη δικαιοδοσία των δικαστικών αρχών τρίτου κράτους. Η ετεροδικία, όπως αποδείχθηκε και στην ιταλική περίπτωση της υπόθεσης Ferrini, αναμένεται να χρησιμοποιηθεί από τη Γερμανία ως δικαστική «ασπίδα» για να αποφύγει την καταβολή των οφειλών της.

Ένα ακόμα σημαντικό κομμάτι της έκθεσης είναι ο προσδιορισμός του ύψους των γερμανικών οφειλών, ζήτημα δύσκολο και πολύπλοκο, καθώς το ποσό αυτό πρέπει να προσδιοριστεί σε σημερινές τιμές, κάτι που τελικά γίνεται κατά προσέγγιση και με βάση δύο διαφορετικές εκτιμήσεις.

Στις καλένδες, οι γερμανικές οφειλές, υποταγμένες στην ψυχροπολεμική διαμάχη

Στο προοίμιο της έκθεσης υπογραμμίζεται ότι «οι συνέπειες του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου για την Ελλάδα και τους πολίτες της υπήρξαν τρομακτικές και ανεπανόρθωτες». Η έκθεση επικρίνει τη στάση των Συμμάχων της χώρας μας, καθώς οι γερμανικές οφειλές «παραπέμφθηκαν στις καλένδες» το 1953 με το άρθρο 5 του Συμφώνου του Λονδίνου που προϋπόθετε την ενοποίηση της Γερμανίας για την καταβολή τους. Οι επανορθώσεις ουσιαστικά υποτάχθηκαν στην ψυχροπολεμική στρατηγική της δημιουργίας μιας ισχυρής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας ως «ανάχωμα και εμπροσθοφυλακή” απέναντι στο «σοβιετικό επεκτατισμό».

Το κείμενο της έκθεσης περιγράφει τη μέχρι και σήμερα στρατηγική των γερμανικών κυβερνήσεων για απώθηση της μνήμης των εγκλημάτων των ναζί, προκειμένου να μην ολοκληρωθεί η ηθική και υλική αποκατάσταση των θυμάτων. Μάλιστα, επισημαίνεται «στη διαχρονική αυτή προσπάθεια των γερμανικών κυβερνήσεων εντάσσεται και η παραπλανητική, κατά τη γνώμη μας, δραστηριότητα διαφόρων ιδρυμάτων ‘διαχείρισης της μνήμης’ τα οποία υποστηρίζουν ότι “είναι πλέον ‘πολύ αργά’ για την υλική αποκατάσταση των θυμάτων”.

Η έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής δεν παραλείπει και μια κριτική για τη στάση των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων στο ζήτημα της διεκδίκησης των οφειλών, καθώς τονίζεται ότι «είναι γεγονός ότι, με εξαίρεση την επίδοση ρηματικής διακοίνωσης στις 14.11.1995, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διεκδίκησαν μεθοδικά και με την ανάλογη επιμονή τις γερμανικές οφειλές απέναντι στην επί δεκαετίες παρελκυστική και αδιάλλακτη στάση των γερμανικών κυβερνήσεων».

Οι εκκρεμότητες των επανορθώσεων από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Μεταξύ των πολεμικών επανορθώσεων περιλαμβάνονται απαιτήσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο με βάση τη Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919, απαιτήσεις ενεργές, καθώς η Ελλάδα δεν προσυπέγραψε τις αποφάσεις της Διάσκεψης της Λοζάνης του 1932 για την οριστική ρύθμιση των γερμανικών επανορθώσεων. Στην Ελλάδα καταβλήθηκαν 47 εκατ. μάρκα για να δοθούν στους ιδιώτες δικαιούχους, ενώ από το επανορθωτικό ποσό των 485.975.000 χρυσών μάρκων έχουν εισπραχθεί 7.275.380 χρυσά μάρκα. Το υπόλοιπο ποσό προσδιορίστηκε από την Έκθεση της Ειδικής Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σε 9.189.270.837 ευρώ.

Ο προσδιορισμός των απαιτήσεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Όσον αφορά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο προσδιορισμός του ΓΛΚ βάσει της Συνδιάσκεψης των Παρισίων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι καθαρές απαιτήσεις της Ελλάδας από τη Γερμανία ανέρχονται σε 6.741.070.692 δολάρια ΗΠΑ του 1938, ποσό που υπολογίζεται στα 309.498.827.179,51 ευρώ. Σε αυτόν τον προσδιορισμό δεν περιλαμβάνονται αρκετές από τις απαιτήσεις της Ελλάδας από τη Γερμανία, όπως για παράδειγμα το κατοχικό δάνειο. Το ΓΛΚ επιχείρησε και μία εναλλακτική προσέγγιση του προσδιορισμού των απαιτήσεων, δίνοντας έμφαση στη χρήση του αρχειακού υλικού.

Με βάση αυτή την προσέγγιση, οι καθαρές απαιτήσεις της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας υπολογίζονται στα 171.442.057.838 ευρώ. Σε αυτό το ποσό προστίθεται η απαίτηση της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο που ανέρχεται στα 10.344.859.092 ευρώ, η απαίτηση για αποθετικές ζημίες που ανέρχεται στα 33.873.928.462 ευρώ και η απαίτηση από μείωση παραγόμενου προϊόντος που ανέρχεται στα 53.886.160.462 ευρώ. Συνολικά το ποσό των απαιτήσεων της Ελλάδας από τη Γερμανία ανέρχεται στα 269.547.005.854 ευρώ.

Οι απαιτήσεις για την απώλεια ανθρώπινων ζωών και αναπηριών

Και στους δύο προσδιορισμούς εξαιρούνται οι απαιτήσεις από απώλεια ανθρωπίνων ζωών ή πρόκληση αναπηριών. Επιχειρώντας να προσεγγίσει το ύψος αυτών των απαιτήσεων, το ΓΛΚ κατέληξε και πάλι σε δύο εναλλακτικές προτάσεις. Με βάση την πρώτη, οι απαιτήσεις προσδιορίστηκαν βάσει του μέσου αριθμού θυμάτων μόνο από πολεμικές ενέργειες ή εγκλεισμούς σε στρατόπεδα και φυλακές, κάτι που αφορά περίπου 120.000 άτομα.

Οι αξιώσεις λοιπόν προσδιορίζονται σε 15.120.000.000 ευρώ, ενώ υπολογίζονται ακόμα 7.000.000.000 ευρώ για τις αξιώσεις για αναπηρία, συνολικά ένα ποσό 22.120.000.000 ευρώ χωρίς τους τόκους. Η δεύτερη εναλλακτική περιλαμβάνει όλα τα θύματα της Κατοχής, δηλαδή και τους θανάτους από λιμό κι ασθένειες, κάτι που σημαίνει ότι με 1.438.000 θύματα (558,000 θανόντες κι 880.000 ανάπηροι) το ποσό ανέρχεται στα 107.268.000.000 ευρώ.

Κατοχικό δάνειο και λεηλασία αρχαιολογικών θησαυρών

Επίσης, γίνεται αναλυτική περιγραφή του ιστορικού της λήψης του κατοχικού δανείου, το οποίο δεν συνδέεται με τα έξοδα Κατοχής που έπρεπε να καταβάλει η χώρα μας, αλλά συνάφθηκε ως αναγκαστικό δάνειο (χωρίς συνυπογραφή της Ελλάδας) και αναγνωρίζεται ως πίστωση από τα αρχεία των ίδιων των γερμανικών κατοχικών αρχών.

Εκτενής αναφορά γίνεται και στη λεηλασία των αρχαιολογικών θησαυρών της χώρας μας κατά την διάρκεια της Κατοχής. Στο κείμενο υπογραμμίζεται η δυσκολία καταγραφής των κλεμμένων αντικειμένων, αλλά και διεκδίκησής τους λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων κλοπής. Υπάρχει όμως αρχαιολογική τεκμηρίωση για 1.208 αγνοούμενα αντικείμενα.

Ενεργές και απαιτητές οι απαιτήσεις της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας

Η Έκθεση παραθέτει έναν αναλυτικό πίνακα για το θεσμικό πλαίσιο που διέπει το πλέγμα των ελληνικών αξιώσεων, όπως προκύπτει από το πόρισμα της Ομάδας Εργασίας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Στη συνέχεια, επιχειρείται τα πραγματικά γεγονότα να υπαχθούν στο νομικό πλαίσιο και αναφέρεται ρητά ότι «οι απαιτήσεις της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας παραμένουν ενεργές και απαιτητές και μετά την Συμφωνία του Λονδίνου του 1953, καθόσον, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 αυτής, η εξέτασή τους αναβλήθηκε μέχρι τον οριστικό διακανονισμό του προβλήματος των επανορθώσεων».

Αυτό έπρεπε να γίνει με τη σύναψη Συνθήκη Ειρήνης με την Ελλάδα, τέτοια συνθήκη όμως δεν υπάρχει καθώς η «Συνθήκη 2+4» με την οποία επανενώθηκε η Γερμανία, «δεν έχει έννομες συνέπειες για την Ελλάδα». Το κείμενο της Έκθεσης επισημαίνει ότι οι μόνες ελληνικές απαιτήσεις που έχουν ικανοποιηθεί είναι οι προβλεπόμενες στις διμερείς συμβάσεις της Βόννης των ετών 1960 (απαιτήσεις θυμάτων από εθνικοσοσιαλιστικές διώξεις) και 1961 (απαιτήσεις από αφαιρεθέντα καπνά).

Η Γερμανία έχει αποδεχτεί ότι η Ελλάδα δεν έχει παραιτηθεί από τις αξιώσεις της

Ακόμα, σημειώνεται ότι η ίδια η Γερμανία έχει αποδεχθεί ότι η Συμφωνία του Λονδίνου είχε αναστείλει το απαιτητό των αξιώσεων μέχρι την επανένωσή της. Πολύ σημαντική είναι κι η απάντηση της γερμανικής κυβέρνησης σε σχετική ερώτηση του Κόμματος της Αριστεράς (Die Linke) στις 6.2.2014, όταν είχε παρατηρήσει ότι «μια επίσημη οριστική παραίτηση της ελληνικής κυβέρνησης από την άσκηση αξιώσεων επανορθώσεων δεν είναι γνωστή στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση».

Η έκθεση υπογραμμίζει ότι «Στη Σύμβαση της Χάγης του έτους 1907 δεν υπάρχει πρόβλεψη για παραγραφή αξιώσεων που στηρίζονται στη διεθνή αστική ευθύνη του κατέχοντος κράτους» και υπενθυμίζει ότι η Γερμανία μέχρι το έτος 1986 εξοφλούσε ελληνικές απαιτήσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης, υπάρχει και η Σύμβαση του ΟΗΕ του 1968, που προβλέπει ότι δεν υπάρχει παραγραφή για τα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η καταναγκαστική εργασία στην Κατοχή και οι ιδιωτικές αξιώσεις

Σημαντικό κομμάτι του κειμένου αφορά και τις ιδιωτικές αξιώσεις από πολεμικές ζημίες, κάτι που αποτέλεσε και έναν από τους λόγους των διαφωνιών της Ν.Δ., μαζί με τη μη τήρηση του προγραμματισμού των δύο προηγούμενων Διακομματικών Επιτροπών από αυτήν της τρέχουσας σύνθεσης της Βουλής.

Η ιστορική τεκμηρίωση αυτή των αξιώσεων υποχρεώνει την Διακομματική Επιτροπή σε μία αναδρομή σε μια από τις δυσκολότερες από άποψη ιστορικής μνήμης παραμέτρους της Κατοχής, αυτή της καταναγκαστικής εργασίας σε όλη την Ελλάδα, αλλά και την μεταφορά εργατών στη ναζιστική Γερμανία και τη Βουλγαρία.

Το ζήτημα της ετεροδικίας

Ένα σοβαρό ζήτημα της διεκδίκησης παραμένει αυτό της ετεροδικίας, του προνομίου που αναγνωρίζεται από το Διεθνές Δίκαιο τα κυρίαρχα κράτη να μην υπάγονται στη δικαιοδοσία των δικαστικών αρχών ενός τρίτου κράτους παρά τη θέλησή τους. Η έκθεση, παραθέτοντας μια σειρά από νομικά επιχειρήματα, τονίζει ότι από την ετεροδικία δεν καλύπτονται πράξεις εφόσον αυτές τελέστηκαν μέσα στην επικράτεια του κράτους όπου τα δικαστήριά του δικάζουν την υπόθεση και στην αυτή εδαφική επικράτεια του οποίου βρισκόταν, κατά τον χρόνο τέλεσης της αδικοπραξίας, τα όργανα του κράτους – παραβάτη που διέπραξαν το αδίκημα.

Η έκθεση ασκεί κριτική στην πρόβλεψη του Ελληνικού Δικαίου η εκτέλεση αποφάσεων έναντι αλλοδαπών κρατών να χαρακτηρίζεται από την προηγούμενη παρέμβαση της εκτελεστικής λειτουργίας με την έκδοση άδειας από τον υπουργό Δικαιοσύνης. Όπως παρατηρείται, το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των δικαιούχων να ικανοποιηθεί απαίτησή τους αντιπαρατίθεται στο δικαίωμα των αρχών της εκτελεστικής λειτουργίας να ελέγχουν τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, «με αποτέλεσμα την ακύρωση των δικαιωμάτων των πολιτών».

Η υπόθεση Ferrini και η διαμάχη Ιταλίας – Γερμανίας που θυμίζει το Δίστομο

Στη συνέχεια, γίνεται λεπτομερής περιγραφή των παρόμοιων υποθέσεων Διστόμου και Ferrini. Η έκθεση σχολιάζει ότι «μετά την προσφυγή της Γερμανίας στο Διεθνές Δικαστήριο εναντίον της Ιταλίας για αντίστοιχη πρακτική των δικαστηρίων της και την εκτέλεση της απόφασης για το Δίστομο, με κατάσχεση της γερμανικής Villa Vigoni, η ελληνική πρακτική άλλαξε με ανορθόδοξο νομικά τρόπο», επικρίνοντας τη νεότερη απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαργέλλου το 2004 που έκρινε ότι «στο παρόν στάδιο εξέλιξης του Διεθνούς Δικαίου δεν έχει σχηματιστεί γενικώς παραδεδεγμένος κανόνας που επιτρέπει την άρση της ετεροδικίας».

Κριτική ασκείται και στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, καθώς υπογραμμίζεται ότι «έλυσε, με έναν αρκετά αμφιλεγόμενο τρόπο, την αντιπαράθεση μεταξύ παραβιάσεων των κανόνων επιτακτικού δικαίου που αφορούν διεθνή εγκλήματα και του προνομίου της ετεροδικίας». Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποδέχτηκε ότι η ετεροδικία δεν επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης, αλλά παραπέμπει την διαφορά σε ένα άλλο σύστημα επίλυσης, όπως «η προσφυγή στη διπλωματική διαπραγμάτευση, τη διαιτησία ή τη διεθνή δικαιοδοτική δραστηριότητα».

Μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η ιταλική κυβέρνηση επιχείρησε με νόμο να αποδεχτεί τη νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου, τηρώντας την ετεροδικία της Γερμανίας και απορρίπτοντας τις αγωγές των θυμάτων. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας όμως το 2014 έκρινε αντισυνταγματική τη ρύθμιση, με την έκθεση να σχολιάζει ότι «το ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο διάλεξε να προσφέρει στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας μια έννομη θεραπεία, αρνούμενο να γίνουν οι πολίτες μέσα προς εξυπηρέτηση διεθνοπολιτικών παιγνίων ισχύος».

Τα δικαιοδοτικά όργανα για την έγερση των αξιώσεων

Στις αρχές του 2014 η Ομάδα Εργασίας του ΝΣΚ κατέθεσε απόρρητο πόρισμα για τις υφιστάμενες δυνατότητες για την έγερση των κρατικών/δημοσίων και των ιδιωτικών αξιώσεων προτείνοντας συγκεκριμένο οδικό χάρτη. Ένα από τα δικαιοδοτικά όργανα για την έγερση των αξιώσεων είναι το Διαιτητικό Δικαστήριο του άρθρου 28 της Συμφωνίας του Λονδίνου του 1953. Η προσφυγή όμως συμβαλλόμενου κράτους στο Διαιτητικό Δικαστήριο προϋποθέτει την προηγούμενη αποτυχία των ενδιαφερομένων μερών να επιλύσουν την επίμαχη διαφορά «διά διαπραγματεύσεων», ενώ η απόφασή του είναι οριστική και δεσμεύει τους διαδίκους.

Η προσφυγή στο Διαιτητικό Δικαστήριο έχει όμως και μια σοβαρή παράμετρο, καθώς οι αξιώσεις της Ελλάδας έχουν ανασταλεί μέχρι τον οριστικό διακανονισμό του ζητήματος των επανορθώσεων. Μια άποψη εκτιμά ότι η «Συνθήκη 2+4» αποτελεί συνθήκη ειρήνης που εμπεριέχει τον οριστικό διακανονισμό των απαιτήσεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτήν την περίπτωση θα σήμαινε ότι η Ελλάδα, παρ’ ότι δεν υπήρξε συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης, αναγνωρίζει σ’ αυτή έννομες συνέπειες.

Παράλληλα, γίνονται αναφορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, του οποίου όμως η δικαιοδοσία δεν ιδρύεται αυτομάτως για τα κράτη – μέλη του ΟΗΕ, αλλά με βάση σχετική αποδοχή της δικαιοδοσίας του. Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης το 1994, ενώ η Γερμανία το 2008, με τον όρο της μη αναδρομικότητας. Όπως υπογραμμίζει η έκθεση, «Η νομική βάση προβολής των ελληνικών αξιώσεων ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης πρέπει να στηρίζεται σε παραβίαση του δημοσίου Διεθνούς Δικαίου και όχι σε ζήτημα ερμηνείας ή εφαρμογής της Συμφωνίας του Λονδίνου».

Εθνική στρατηγική στο θέμα των γερμανικών οφειλών και εντατική καμπάνια ενημέρωσης της κοινής γνώμης

Η έκθεση καταλήγει με προτάσεις για την προώθηση των ελληνικών διεκδικήσεων σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο και υπογραμμίζεται η επιτακτικότητα ενός σχεδίου εθνικής στρατηγικής στο θέμα των γερμανικών οφειλών. Η έκθεση τονίζει ότι «σε πολιτικό επίπεδο προέχει το θέμα των διακρατικών διαπραγματεύσεων», προτείνοντας τη σύσταση επιστημονικής επιτροπής από Έλληνες και ξένους επιστήμονες, η οποία και θα συντάξει πόρισμα σχετικά με την από 3.2.12 απόφαση της Χάγης και την από 22/10/2014 απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας.

Άλλες προτεινόμενες από την έκθεση ενέργειες είναι η «εντατική καμπάνια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της διεθνούς αλλά και της ελληνικής κοινής γνώμης», η λειτουργία μόνιμης Διακομματικής Επιτροπής στη Βουλή των Ελλήνων, όπως και η σύσταση Επιτροπής Προώθησης της Διεκδίκησης και η «προώθηση συνεργειών με τις ομάδες Γερμανών νομικών, ιστορικών, συνταγματολόγων και γερμανικών οργανώσεων ευαίσθητων στα θέματα απόδοσης δικαιοσύνης».

Επίσης, προτείνεται η ανασύσταση του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου και η υποβολή πρότασης προς την κυβέρνηση επικύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Μη Εφαρμογή του Θεσμού της Παραγραφής επί Εγκλημάτων Πολέμου και Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας. Επίσης, ζητείται η καθιέρωση ημέρας μνήμης του Ελληνικού Ολοκαυτώματος και η κατάθεση υπομνήματος της ελληνικής κυβέρνησης κατά τη συζήτηση του ζητήματος των γερμανικών οφειλών στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου στις 8 Σεπτεμβρίου 2016.

Ανατύπωση από:  http://left.gr/news/germanikes-ofeiles-epomeno-stadio-einai-i-diekdikisi

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«Με πιάσανε τα ΕΣ-ΕΣ αλλά εγώ τους γράφω στ’ αρχίδια μου» – Ή μια απάντηση στα ακροδεξιά μυθεύματα πως δήθεν «οι γερμανικές απώλειες από την Εθνική Αντίσταση ήταν μόνο 376 Γερμανοί νεκροί»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/08/2015

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο XYZ Contagion:

«Με πιάσανε τα ΕΣ-ΕΣ αλλά εγώ τους γράφω στ' αρχίδια μου» - Ητοι μια απάντηση στα ακροδεξιά μυθεύματα πως δήθεν «οι γερμανικές απώλειες από την Εθνική Αντίσταση ήταν μόνο 376 Γερμανοί νεκροί»

«Με πιάσανε τα ΕΣ-ΕΣ αλλά εγώ τους γράφω στ’ αρχίδια μου»
Ήτοι μια απάντηση στα ακροδεξιά μυθεύματα πως δήθεν «οι γερμανικές απώλειες από την Εθνική Αντίσταση ήταν μόνο 376 Γερμανοί νεκροί»

[Σ.Σ.: Το σημείωμα αυτό δεν διεκδικεί δάφνες ακρίβειας, επιστημονικής, ιστορικής ή άλλου τύπου. Απλά, επιχειρεί να δώσει μια εικόνα, μια τάξη μεγέθους].

Υπάρχει ένα διαδικτυακό μύθευμα, που συνήθως διακινείται από ακροδεξιούς και χρυσαβγίτες, σύμφωνα με το οποίο, όποτε κάποιος κάνει την ερώτηση ‘Πόσες ήταν οι απώλειες των Γερμανών λόγω της δράσης της Εθνικής Αντίστασης στην Ελλάδα την περίοδο 1941-1944‘, όλο και κάποιος θα βρεθεί να απαντήσει ‘376, το λένε τα γερμανικά αρχεία‘. Κατόπιν, ανά περίπτωση, ίσως να εμφανιστεί και μια γραμμή…

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου στην πηγή >>>

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νέο βίντεο από το ZDF: Η Γερμανία βγάζει λεφτά από την κρίση – Οι Έλληνες πληρώνουν και τους βρίζουμε (με Ελληνικούς υπότιτλους)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/04/2015

Μετά την συγκλονιστική εκπομπή για το Δίστομο και τις Γερμανικές αποζημιώσεις, οι παρουσιαστές της σατιρικής εκπομπής «Die Anstalt» του ZDF «Ξαναχτυπούν» φιλελληνικά, δίνοντας στους Γερμανούς ένα μάθημα οικονομίας και τρόπου λειτουργίας των διεθνών αγορών.

Οι παρουσιαστές μέσα από ένα απολαυστικό σκετς καταδεικνύουν τον παραλογισμό του να πληρώνουν οι Έλληνες εκατοντάδες εκατομμύρια σε τόκους για δάνεια,και όχι για πακέτα βοήθειας, και παρόλα αυτά να τους βρίζουν, κάτι που σύμφωνα με τον «Κακό» του σκετς, δεν τον ενοχλεί παρόλο που αλλιώς νόμιζε ότι ήταν μέχρι τώρα τα πράγματα.

Όπως του εξήγησε ο έτερος παρουσιαστής, η κρίση μέχρι τώρα δεν έχει κοστίσει τίποτα στους Γερμανούς φορολογούμενους, αλλά και στους φορολογούμενους των άλλων κρατών-δανειστών. «Μηδέν Λεπτά» ήταν μάλιστα η χαρακτηριστική φράση του. Παράλληλα διευκρίνισε ότι η Γερμανία έχει καταφέρει να βγάζει λεφτά από την κρίση, ενώ άφησε και υπονοούμενα για την Bild, λέγοντας ότι διαβάζει κανείς τη συγκεκριμένη εφημερίδα, όπως πίνει κανείς αναψυκτικό για να ξεδιψάσει…

Δείτε ολόκληρο το 10ο επεισόδιο με ελληνικούς υποτίτλους.

Tο είδα στο You Tube:  *https://youtu.be/5S6k8bTLqx8
από το κανάλι: Theo Collins

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ζευγάρι Γερμανών στο Ναύπλιο πλήρωσε το ποσό των 875€ που τους αντιστοιχεί για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/03/2015

Ένα ζευγάρι Γερμανών πολιτών ο Ludwig Zacaro και η Nina Lahge που επισκέφθηκαν την χώρα μας έκαναν κάτι που πολλοί Γερμανοί πολίτες δεν θα έκαναν. Βρέθηκαν στο Ναύπλιο και μετά από συνεννόηση κατέθεσαν στην Πύλη Πολιτισμού Ναυπλίου το ποσό των 875€. Το πόσο αυτό προκύπτει μετά από τον υπολογισμό των χρημάτων επανόρθωσης από την εποχή του 2ου παγκοσμίου πολέμου που διεκδικεί η χώρα μας, σε 70δις και διαιρούμενο με τα 80εκ. πληθυσμό της Γερμανίας, αντιστοιχεί σε κάθε έναν Γερμανό πολίτη.

Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν στην Πύλη Πολιτισμού ανέφεραν:

«Σε αυτήν την όμορφη χώρα είμαστε φιλοξενούμενοι και επιθυμούμε κάτι να ανταποδώσουμε. Όχι σαν Ελεημοσύνη αλλά σαν κάτι που σας ανήκει. Ντρεπόμαστε για την υπεροψία, την οποία η χώρα μας και πολλοί συμπολίτες μας, δείχνουν απέναντι στην Ελλάδα. Αυτοί υποστηρίζουν: « Οι Έλληνες οφείλουν επιτέλους να πληρώσουν τα χρέη τους».

Παράλληλα ο Ελληνικός πληθυσμός δεν είναι υπεύθυνος για τα κρατικά χρέη που έγιναν παλιότερα. Λόγο των τωρινών αναμενόμενων βελτιώσεων θα έπρεπε η Ελλάδα να μην μπλοκαριστεί, αλλά να υποστηριχθεί.

Η σημερινή κυβέρνηση για πρώτη φορά εκφράζει την πρόθεση να διαπραγματευτεί υπέρ του λαού και εναντίον του μεγάλου κεφαλαίου και να εμποδίσει την λεηλασία της οικονομίας. Εξ αυτού και μόνο θα έπρεπε να υποστηριχθεί από την ΕΕ και να μην μπλοκάρεται. Δυστυχώς συμβαίνει το αντίθετο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ελληνικός λαός δεν ευθύνεται για την παταγώδη αποτυχία προηγούμενων κυβερνήσεων. Η προηγούμενη κυβέρνηση δημιούργησε χρέη προς όφελος της ολιγαρχίας, αλλά ο λαός Θα πρέπει να πληρώσει για αυτά .

Αντιθέτως η Γερμανία είναι που οφείλει στη χώρα σας. Καταβολή χρημάτων επανόρθωσης από την εποχή του 2ου παγκοσμίου πολέμου, όπως εξ αυτών είναι ο αναγκαστικός δανεισμός του 1942, υπολογιζόμενος σε 11δις ευρώ, ο οποίος ανέρχεται σήμερα με τους τόκους στα 70 δις ευρώ.

Εάν εμείς 80 εκ. Γερμανοί θα έπρεπε να πληρώσουμε τα χρέη της χώρας μας στην Ελλάδα θα πλήρωνε ο καθένας 875 ευρώ. Μέχρι τώρα έχει πιεστεί η χώρα μας.

Εμείς θέλουμε σε ένδειξη της αλληλεγγύης και σαν συμβολική κίνηση ένα μέρος από αυτά, τα 875 ευρώ, να τα επιστρέψουμε στον Ελληνικό πληθυσμό.

Το κάνουμε αυτό γνωστό, ώστε να δώσουμε το ερέθισμα και σε άλλους να διευρύνουν το πνεύμα τους και να οδηγήσουν το κράτος μας να αναγνωρίσει το χρέος του απέναντι στην Ελλάδα. »

Πηγή:  http://www.argolikeseidhseis.gr/2015/03/875.html

Φωτογραφίες:  Studio B&G   Μπουγιώτης – Ρασσιάς

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γερμανός δημοσιογράφος: Το ζήτημα των αποζημιώσεων είναι ανοιχτό

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/03/2015

Γερμανός δημοσιογράφος: Το ζήτημα των αποζημιώσεων είναι ανοιχτό

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα εμφανίζεται αποφασισμένη να κρατήσει ψηλά στην πολιτική της ατζέντα το θέμα των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου, όπως άλλωστε υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στον προεκλογικό του αγώνα. Όπως είπε σε συνέντευξή του προς τη Deutsche Welle ο Γερμανός δημοσιογράφος και ειδήμων σε ελληνικά ζητήματα Έμπερχαρντ Ρόντχολτς: «Είναι καταρχήν σωστό να γίνεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ του αιτήματος για καταβολή πολεμικών επανορθώσεων και της επιστροφής ενός δανείου που δεν σχετίζεται διόλου με τις επανορθώσεις και το οποίο κρίνεται δίκαιο από όλους τους σοβαρούς διεθνολόγους».

Το αίτημα έχει διατυπωθεί επανειλημμένως

Είναι όμως τώρα η κατάλληλη χρονική συγκυρία για να διατυπωθεί με τέτοιο δυναμισμό το αίτημα αυτό; «Δεν πρόκειται για ένα αίτημα που διατυπώνεται για πρώτη φορά. Αντιθέτως έχει διατυπωθεί εδώ και χρόνια, από διάφορες ελληνικές κυβερνήσεις. Την Τετάρτη 11/3/2015 έγινε στην ελληνική Βουλή συζήτηση για την ανασυγκρότηση της αρμόδιας Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής. Η επιτροπή αυτή όμως συγκροτήθηκε υπό την συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Δεν είναι λοιπόν η κυβέρνηση Τσίπρα που έφερε ξαφνικά το θέμα στο προσκήνιο. Αυτό είναι λάθος. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος έχει πει ότι έχει συζητήσει επανειλημμένως το ζήτημα με Γερμανούς κυβερνητικούς αξιωματούχους».

Δια του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέφεν Ζάιμπερτ το Βερολίνο διεμήνυσε την Τετάρτη 11/3/2015 εκ νέου ότι θεωρεί το θέμα λήξαν. Εντούτοις αυτό δεν ισχύει από νομική σκοπιά, σχολιάζει ο Έμπερχαρντ Ρόντχολτς: «Ο τελευταίος που έθεσε το θέμα ήταν ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος στις συνομιλίες του με τον Γερμανό Πρόεδρο Γιοάχιμ Γκάουκ. Το θέμα λοιπόν βρισκόταν πάντα στο τραπέζι. Το ότι έχει πάρει τώρα τόσο μεγάλη δημοσιότητα, ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση δεν έχει πολύ καλή φήμη στη Γερμανία».

Το θέμα δεν έχει λήξει

Εντέλει, υπό τις παρούσες συνθήκες και με δεδομένη την ένταση στις σχέσεις μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας, είναι η κατάλληλη χρονική συγκυρία για να επαναδιατυπωθεί το ελληνικό αίτημα;

«Είναι μια καλή ερώτηση. Πρόκειται όμως για ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Όταν η μια πλευρά λέει συνεχώς ότι δεν μιλάμε γι’ αυτό, αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα θεωρείται λήξαν. Είναι αυτονόητο να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ πιστωτών και οφειλετών. Θα ήταν όμως προτιμότερο να έχει διαπραγματευτεί η γερμανική πλευρά με την ελληνική, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρά να υποστηρίζει συνεχώς ότι το θέμα θεωρείται λήξαν λόγω παρέλευσης χρόνου. Αυτό δεν ισχύει νομικά. Το θέμα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο της πολιτικής σκακιέρας και όχι των δικαστηρίων, όπου βρισκόταν επί χρόνια, αν όχι δεκαετίες. Το θέμα έχει απασχολήσει ήδη 15 δικαστήρια, μέχρι και τη Χάγη».

Το ερώτημα βέβαια τώρα είναι πώς θα αντιδράσει η γερμανική κυβέρνηση. «Δυστυχώς το ερώτημα θα μας απασχολήσει καιρό ακόμη εάν δεν γίνουν επιτέλους συνομιλίες και εάν δεν υπάρξουν διαπραγματεύσεις. Ίσως να οδηγήσει σε αυτό η χθεσινή συνεδρίαση στην ελληνική Βουλή. Αλλά δεν γνωρίζω πώς θα αντιδράσει το Βερολίνο».

Πηγή: DW

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/international/303376,Germanos-dhmosiografos-To-zhthma-twn-apozhmiwsewn-einai-anoixto.html

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΕΙΔΗΣΗ ΒΟΜΒΑ! ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΟΑΠΑΛΛΑΣΣΟΜΕΝΕΣ! (ΕΓΓΡΑΦΑ)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/03/2015

Ανατύπωση από:  The Success Story

Στην Σελίδα 5 του δεύτερου PDF στην σημείωση 13, που αφορά στην επίσημη απαγγελία κατηγορίας από την Αμερικανική Δικαιοσύνη, (District Court of COLUMBIA) δεν είναι «δημοσιογραφικό εύρημα» διαβάζει άναυδος κανείς ότι η «προτεσταντικά αγγελική και ηθική «Γερμανία ΩΣ ΚΡΑΤΟΣ, παρείχε επίσημα φοροαπαλλαγές για μίζες έως το 1999, οπότε και σταμάτησε, καθώς ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ως εισηγμένη εταιρεία στο Αμερικανικό Χρηματιστήριο, οπότε έπρεπε να προσαρμοστεί στη νομοθεσία FCPA¨

γιατί-δεν-βλέπει-η-δικαιοσύνη-τα-μαύρα-ταμεία-της-siemens

During the pre- 1999 period, the fist period, bribery at Siemens was largely unregulated. German law did not prohibit foreign bribery and allowed taxdeductions for bribes paid in foreign countries. Siemens was not yet listed on the NYSE and therefore was not subject to U.S. regulation. Undeterred by foreign laws that prohibited bribery, Siemens put several payment mechanisms in place, including the use of cash and off-books accounts, to make payments as necessary to win business.

  1. The term Niitzliche Aufwendungen («NAY’)or »useful expenditures» was acommonly used tax law term and was commonly listed…

Διάβασε όλο το άρθρο (Ελληνικά)  >>>

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Ανέκδοτο από την Monde Diplomatique για τις γερμανικές εμμονές

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/02/2015

Το παρακάτω ανέκδοτο κυκλοφορεί στην Ευρώπη με αφορμή την εμμονική στάση της Άνγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο στήσιμο ενός μηχανισμού δημοσιονομικής πειθαρχίας που παράγει ύφεση, σκοτώνει τις ασθενέστερες ευρωπαϊκές οικονομίες και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ίδιου του ευρώ.

«Στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, οι εξεγερμένοι συνέλαβαν τρεις ευγενείς: έναν Άγγλο, έναν Γάλλο και έναν Γερμανό. Τους πέρασαν από λαϊκό δικαστήριο και τους έστειλαν στην γκιλοτίνα. Λίγο πριν από τον αποκεφαλισμό, ρώτησαν τον Άγγλο για την τελευταία του επιθυμία και αυτός ζήτησε ένα μπουκάλι ουίσκι. Του το πήγαν, το ήπιε και μισομεθυσμένος έβαλε το κεφάλι του στη λαιμητόμο. Για καλή του τύχη η λεπίδα σταμάτησε λίγα εκατοστά πριν από τον σβέρκο του και οι επαναστάτες, τηρώντας τις παραδόσεις, του έδωσαν χάρη. Σειρά πήρε ο Γάλλος. Τον ρώτησαν για την τελευταία του επιθυμία και αυτός ζήτησε ένα καλό γεύμα και ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί. Αφού έφαγε και ήπιε, έβαλε το κεφάλι του στην καρμανιόλα και ως εκ θαύματος η λεπίδα μπλόκαρε και πάλι. Οι επαναστάτες, μη έχοντας άλλη επιλογή, του χάρισαν τη ζωή. Στη συνέχεια οδηγήθηκε για εκτέλεση ο Γερμανός, ο οποίος όταν ρωτήθηκε για την τελευταία του επιθυμία είπε στους επαναστάτες με αυστηρό ύφος:

Να φτιάξετε αυτό το μηχάνημα!»

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

“Όπου κατουρούν πολλοί μαζί, γίνεται ποτάμι”

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/10/2014

Ραχήλ Μακρή

Η λαϊκή σοφία παρουσιάζει γλαφυρά τα προγραμματικά δομικά στοιχεία των υποτιθέμενων νέων πολιτικών δυνάμεων. Οι πράξεις τους αποκαλύπτουν ότι οι εξαγγελίες για νέα πολιτικά ήθη, η υποτιθέμενη διαφορετική πρόταση από την ‘’σαπίλα’’ που μας κυβερνά, το ανάθεμα όλου του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος από την εναλλακτική των υποτιθέμενων ανέντακτων, αποδεικνύονται φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Τους πολλούς της ΝΔ ακολουθούν για να διαπραγματευτούν την προίκα Ελιές και Ποτάμια.

Το συμφέρον της Χώρας δεν τους ενδιαφέρει. H εντολή του Ελληνικού Λαού δεν τους….

απασχολεί.

Στο Ευρωκοινοβούλιο οι αντιπρόσωποι της Ελιάς και του Ποταμιού συντάθηκαν με την Νέα Δημοκρατία καταψηφίζοντας πρόταση για απόδοση γερμανικών αποζημιώσεων στη Χώρα μας.

Τα παραμύθια τελείωσαν, οι μάσκες πέφτουν. Το παλαιοκομματικό κατεστημένο όσα προπετάσματα καπνού και εάν χρησιμοποιεί δεν μπορεί να κρύψει ούτε την ύπαρξη του, ούτε τις επιδιώξεις του, ούτε ποια συμφέροντα εξυπηρετεί.

Η πρόταση προς τον Ελληνικό Λαό είναι μια και ξεκάθαρη. Εγγραφή των Γερμανικών υποχρεώσεων από αποζημιώσεις και κατοχικό δάνειο στον Ελληνικό προϋπολογισμό και διεκδίκηση τους μέσω συγκεκριμένων νομικά ορθών, θεσμικών και πολιτικά αποτελεσματικών διαδικασιών που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές βάσει της διεθνούς πρακτικής.

Όσο και εάν η Συγκυβέρνηση χρησιμοποιεί τεχνάσματα παραμονής στην εξουσία. Όσο και εάν το ξεπούλημα βαφτίζεται ‘’εθνική σωτηρία’’ τόσο οι Έλληνες πολίτες θα αντιλαμβάνονται την πραγματική πολιτική τοποθέτηση αυτών που ζητούν την ψήφο τους».

ΠΟΙΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΨΗΦΙΣΑΝ ΟΧΙ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΔΟΘΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

Ανατύπωση από:  http://seisaxthia.wordpress.com/2014/10/15/%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%AE%CE%BB-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AE-%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%B1%CE%B6/

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: