Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιανουαρίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Γενοκτονία’

Η μεγαλύτερη γενοκτονία στην ιστορία της ανθρωπότητας έγινε από Ευρωπαίους και συνεχίζεται ακόμα!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/03/2017

Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια Γενοκτονίας και Αντίστασης

Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια – Γενοκτονία και Αντίσταση

Φωτ.: Έγκλειστα Ινδιανάκια από το παιδομάζωμα «εκπολιτισμού, εκχριστιανισμού και εξαμερικανισμού», στο Carlisle Boarding School

Η τραγική ιστορία των Ινδιάνων της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, που συνοψίζεται στον χαρακτηρισμό «η μεγαλύτερη γενοκτονία» στη γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας, δεν τελειώνει με την εξιστόρηση του Τσαρλς Μπρόουνελ, στα μέσα του 19ου αιώνα. Στην πραγματικότητα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με άλλα μέσα.

Στη Βόρεια Αμερική, οι τελευταίες εκκαθαρίσεις παλαιού τύπου έλαβαν χώρα το 1924, όταν εξουδετερώθηκαν οι τελευταίες ομάδες αντίστασης των Σιού, αν και στα νοτιοδυτικά συγκρούσεις γίνονταν μέχρι το 1933. Αλλά οι εκκαθαρίσεις νέου τύπου συνεχίστηκαν. Οι Ινδιάνοι είχαν ουσιαστικά χάσει τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τη γη τους. Μόνο με το νόμο Dawes Act, του 1887, 380 εκατομμύρια στρέμματα ινδιάνικης γης μεταβιβάζονταν από τις φυλές σε ατομικούς ιδιοκτήτες, άλλες έναντι τιμήματος και άλλες μοιράζονταν δωρεάν για να εγκατασταθούν με τίτλους ιδιοκτησίας οι Ευρωπαίοι έποικοι.  Οι Ινδιάνοι, όσοι είχαν απομείνει, κυνηγημένοι, διασκορπισμένοι και αποδεκατισμένοι, υποχρεώνονταν να εγκλωβιστούν σε καταυλισμούς, σε νησίδες, σε οριοθετημένες περιοχές (reservation), στις περισσότερες περιπτώσεις πολύ μακριά από τη γη των προγόνων τους.

Οι νομαδικές φυλές υποχρεώθηκαν να γίνουν αγροτικές χάνοντας την κουλτούρα τους και την αυτάρκειά τους. Φυλές που ζούσαν από το κυνήγι εγκαταστάθηκαν μακριά από τα δάση και φυλές που ζούσαν από το ψάρεμα εγκαταστάθηκαν μακριά από τις λίμνες, τα ποτάμια και τη θάλασσα. Οι διατροφικές τους πηγές απαλλοτριώθηκαν από τους εποίκους. Απαγορεύτηκε ακόμα και η επικοινωνία τους με άλλες φυλές. Και εξίσου βασικό, λαοί των οποίων οι πολιτισμοί βρίσκονταν σε αξεχώριστη σχέση με τη φύση, απομακρύνθηκαν από τους ιερούς τόπους τους, από τα βουνά, τα δάση, τα ποτάμια, τις πεδιάδες και τα ζώα που τους έτρεφαν υλικά και πνευματικά.

Όσοι γλύτωσαν από τη φυσική εξόντωση, δολοφονημένοι από τα εξελιγμένα όπλα των εποίκων, αλλά και από τις ασθένειες των λευκών τις οποίες το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει, όπως η ευλογιά, η φυματίωση, η γρίπη και πανούκλα, υπέστησαν μια εξαναγκαστική  και οργανωμένη πολιτική αφομοίωσης και εξαμερικανισμού. Ο George Washington και ο Henry Knox ήταν οι πρώτοι που εφάρμοσαν συνειδητά την πολιτική της πολιτισμικής μετάλλαξης των Ινδιάνων. Έκτοτε, με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Καναδά, εφάρμοσαν μαζικά προγράμματα αποϊνδιανοποίησης. Τα παιδιά των Ινδιάνων απομακρύνονταν δια της βίας από τις οικογένειές τους και εγκλείονταν σε σχολεία ειδικά για το ξερίζωμα κάθε στοιχείου της ινδιάνικης ταυτότητας και του πολιτισμού τους.

Στα ιδρύματα αυτά, από τα οποία πέρασαν δεκάδες χιλιάδες παιδιά, οι μαθητές και οι μαθήτριες υποχρεούνταν να αποβάλλουν κάθε τι που είχε σχέση με τον πολιτισμό της φυλής τους. Απαγορευόταν πολύ αυστηρά η χρήση της ινδιάνικης γλώσσας, ακόμα και κατ’ ιδίαν και επιβαλλόταν η αγγλική γλώσσα, ή και η γαλλική στον Καναδά. Οι μαθητές κουρεύονταν και ντύνονταν κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα και γίνονταν χριστιανοί με το ζόρι. Και βάφτιζαν υποχρεωτικά τα παιδιά με ευρωπαϊκά ονόματα! Ο Όρθιος Βούβαλος γινόταν Τζον και το Κόκκινο Σύννεφο γινόταν Τομ.

Μακριά από τις οικογένειές τους, όσα παιδιά επιβίωναν από τις ασθένειες που μεταδίδονταν εύκολα στους ασφυκτικούς τόπους συγκέντρωσης, αναγκάζονταν να μεταμορφωθούν δια της βίας σε κάτι εντελώς ξένο. Εάν σκεφτεί κανείς ότι στην περιοχή του σημερινού Καναδά υπήρχαν 13 κύριες ινδιάνικες γλωσσικές ομάδες και 65 διάλεκτοι, από τις οποίες μόνο τρεις έχουν πιθανότητες διάσωσης σήμερα, καταλαβαίνει το μέγεθος της πολιτισμικής γενοκτονίας.

Παιδομάζωμα

Καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή αυτής της αποϊνδιανοποίησης ανέλαβε και εκτέλεσε με μεγάλη αυστηρότητα και ζήλο η εκκλησία, προτεσταντική και καθολική, συχνά σε οξύ ανταγωνισμό μεταξύ τους. Οι θρησκευτικές οργανώσεις λειτουργούσαν αυτά τα οικοτροφεία με φανατισμό και βία, που συμπεριλάμβανε και τη σεξουαλική, παθητική και ενεργητική, κακοποίηση των μαθητών. Και βέβαια, τα παιδιά χρησιμοποιούνταν σαν φτηνό και πειθήνιο χωρίς κανένα δικαίωμα εργατικό δυναμικό στις κοντινές φάρμες και τα εργοστάσια.

Σε αντίθεση με ό,τι νομίζεται, η ένταση της πολιτισμικής γενοκτονίας, του αφανισμού κάθε στοιχείου ταυτότητας και κουλτούρας από τους ιθαγενείς, δεν συνέβη το 1500, το 1600 και το 1700, αλλά από το 1850 μέχρι την εποχή μας! Η μεγάλη σφαγή 300 Ινδιάνων της φυλής Λακότα, από τον αμερικάνικο στρατό, στο Wounded Knee, στη Νότια Ντακότα, το 1890, εκ των οποίων τα μισά θύματα ήταν παιδιά και γυναίκες, αποδεικνύει ότι η φυσική και πνευματική εξόντωση των Ινδιάνων δεν εξαντλείται στον 16ο ή 17ο αιώνα, αλλά φτάνει μέχρι τη νεωτερική εποχή. Υπολογίζεται από τους ερευνητές ότι περίπου το 90%, δηλαδή 16 από τα 18 εκατομμύρια ιθαγενών, εξολοθρεύθηκαν από σφαγές, αποκλεισμούς, πείνα, υποδούλωση και ασθένειες που έφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική! Το 1800, στην επικράτεια των σημερινών ΗΠΑ, είχαν απομείνει 600 χιλιάδες Ινδιάνοι και το 1890 μόνο 250 χιλιάδες! (D. Hightower-Langston: The Νative American World και R. Thornton: American Indian Holocaust and Survival, 1990)

Στον Καναδά, αυτά τα σχολικά γκέτο του υποχρεωτικού παιδομαζώματος, που άρχισαν να ιδρύονται το 1847, 130 σε όλη τη χώρα, έπαψαν να λειτουργούν το 1996. Και μόλις το 2006, η κρατική Επιτροπή Αλήθειας και Αποκατάστασης αποφάνθηκε ότι αυτά τα ιδρύματα είχαν βλαβερές επιπτώσεις στους ιθαγενείς πληθυσμούς, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Και το 2008, ο πρωθυπουργός του Καναδά Stephen Harper ζήτησε συγγνώμη για το κακό που έκαναν αυτά τα σχολεία. Κάπως αργά, μάλλον…

Στις ΗΠΑ, το πρώτο τέτοιο ίδρυμα άνοιξε το 1879. Και τα κλειστά αυτά οικοτροφεία πολλαπλασιάστηκαν στον 20ο αιώνα. Το 1973, φοιτούσαν σ’ αυτά τα «εκπολιτιστικά» ιδρύματα 60.000 Ινδιανάκια. Ο δρόμος είχε ανοίξει το 1886, με την απόφαση United States v. Kagama του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που έδωσε απεριόριστη εξουσία στις αρχές για τη βίαιη αφομοίωση και ενσωμάτωση των ιθαγενών στην αμερικάνικη κοινωνία.

Πρακτικές του διαβόλου

Με αντίστοιχους νόμους απαγορεύτηκαν και ποινικοποιήθηκαν οι εξωτερικές εκφράσεις ζωτικών μορφολογικών στοιχείων του ινδιάνικου πολιτισμού. Για παράδειγμα, με νόμο απαγορεύτηκαν οι ινδιάνικοι χοροί και τα τραγούδια, οι τελετές θρησκευτικού περιεχομένου, αλλά και η παραδοσιακή ιατρική των Ινδιάνων. Όλα αυτά θεωρούνταν επισήμως και θεσμικά, με τον Code of Indian Offenses, το 1883, «πρακτικές του διαβόλου».

Στον Καναδά, με το νόμο Indian Act του 1876, μεταξύ άλλων απαγορεύτηκε στους ιθαγενείς που δεν είχαν γίνει χριστιανοί να προσφεύγουν στα δικαστήρια, ακόμα και σαν μάρτυρες. Με την τροποποίηση του 1884, απαγορεύτηκαν όλες οι παραδοσιακές θρησκευτικές και κοινωνικές πρακτικές, ενώ με νεότερη τροποποίηση του 1920, απαγορεύτηκε στους Ινδιάνους να φορούν τις παραδοσιακές ενδυμασίες τους και να χορεύουν τους χορούς τους, καθώς και κάθε άλλη εκδήλωση ή συμπεριφορά εκλαμβάνεται σαν αντίθετη με τον χριστιανισμό. Με δεδομένο ότι, στον Καναδά, οι διώξεις εναντίον των ιθαγενών είχαν ξεκινήσει από το 1600, γίνεται αντιληπτό τι πέρασαν οι γηγενείς επί 400 χρόνια. Η οθωμανική κυριαρχία στην Ελλάδα μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά την αγριότητα και τη βαρβαρότητα των πολιτισμένων λευκών Ευρωπαίων χριστιανών στην αμερικανική ήπειρο.

Σήμερα, στις ΗΠΑ, είναι αναγνωρισμένες 567 φυλές, με σύνολο πληθυσμού γύρω στα 4,4 εκατομμύρια. Και στον Καναδά, ζουν, όπως ζουν, 1.400.000 ιθαγενείς, που ανήκουν σε 600 αναγνωρισμένες φυλές και συλλογικότητες.

Επίσης, σε όλη την ήπειρο, άλλαξαν χιλιάδες τοπωνύμια. Περιοχές, ποτάμια, λίμνες, βουνά, δάση και παραλίες μετονομάστηκαν εμπεδώνοντας την οικειοποίηση της γης από τους λευκούς και μετατρέποντας σε άγνωστη για τους Ινδιάνους την ίδια τους τη χώρα. Η Βιρτζίνια πήρε το όνομά της από την -επονομαζόμενη και παρθένα, παρ’ όλους τους εραστές της- βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ Α΄. Η Ντέλαγουεαρ από τον ομώνυμο κατακτητή της, όπως και η Κολούμπια από τον Κολόμβο, κάτι που συνέβη μέχρι το τελευταίο χωριουδάκι. Ό,τι έχει απομείνει αποτελεί θλιβερό υπόλειμμα ενός κόσμου ολόκληρου.

Στερεότυπα παρουσίασης

Η ονομασία «Ινδιάνοι» είναι εντελώς άσχετη με τους Ινδιάνους. Είναι γέννημα των λευκών που επειδή νόμιζαν ότι είχαν ανακαλύψει τις Δυτικές Ινδίες, ονομάτισαν τους ιθαγενείς λαούς «Ινδούς» ή «Ινδιάνους», αδιαφορώντας για το πώς ονόμαζαν οι ίδιοι τους εαυτούς τους. Επίσης, καλλιέργησαν την αντίληψη ότι πρόκειται για ένα λαό ομοιογενή και ομοιόμορφο. Και μ’ αυτό τον τρόπο τούς αναπαριστούν έκτοτε. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για εκατοντάδες ανεξάρτητες φυλές με ξεχωριστά ήθη και έθιμα, ξεχωριστές γλώσσες, ξεχωριστό τρόπο οργάνωσης και διαφορετικές εξωτερικές εμφανίσεις. Αυτή η παραμόρφωση, επικεντρώθηκε σε δύο τύπους Ινδιάνων, τον ηλικιωμένο σοφό που συμβουλεύει τους λευκούς και τον αιμοχαρή πολεμιστή που ζει για να σκοτώνει εποίκους και να αρπάζει τις γυναίκες τους. Ακόμα και πρακτικές βάρβαρες που αποδίδονται στους Ινδιάνους, όπως το ξερίζωμα με μαχαίρι του τριχωτού της κεφαλής του αντιπάλου, το scalp, εισήχθησαν στην Αμερική από τους Ευρωπαίους κατακτητές (James Axtell, στην «Εγκυκλοπαίδεια των Ινδιάνων της Β. Αμερικής»).

Ινδιανάκια, πριν και μετά τον «εκπολιτισμό τους»

Ινδιανάκια, πριν και μετά τον «εκπολιτισμό τους»

Σινεμά, ΜΜΕ, λογοτεχνία, βιντεοπαιχνίδια

Στον κινηματογράφο, ο ήρωας που επισκίασε τους πάντες και αποτέλεσε το μέτρο του καλού και του κακού είναι ο Τζον Γουέιν. Οι λευκοί ήταν πάντα σε άμυνα απέναντι στους πολεμοχαρείς «άγριους». Οι Ινδιάνοι δεν είχαν κανονική συμπεριφορά ούτε  συναισθήματα. Μιλούσαν πολύ λίγο και δεν γελούσαν ποτέ. Ήταν ύπουλοι και αμείλικτοι. Αυτή η εικόνα καλλιεργήθηκε μέσα και από τις ταινίες για παιδιά, αλλά και μέσα από τη λαϊκή λογοτεχνία. Ακόμα κι όταν αναδεικνύονταν οι πλευρές της αντιπαράθεσης και δεν αποκρυβόταν η απληστία των λευκών, η διάκριση ανάμεσα στον άγριο και τον πολιτισμένο παρέμενε σταθερή. Και οι συμπαθείς στην οθόνη ή στις σελίδες κάποιου βιβλίου ή περιοδικού Ινδιάνοι ανήκαν στην κατηγορία των αγρίων, ενώ και οι χειρότεροι τυχοδιώκτες λευκοί ανήκαν στην κατηγορία των πολιτισμένων.

Η Γουολτ Ντίσνεϊ έκανε ταινία κινουμένων σχεδίων τη ζωή της πριγκήπισσας Ποκαχόντας, όπως την παρουσίασαν οι έποικοι. Αν και ήταν έφηβη, έχει σέξι εμφάνιση, ερωτεύτηκε ένα λευκό χήρο, πρόδωσε τον βασιλιά πατέρα της, ασπάστηκε οικειοθελώς τον χριστιανισμό, μετονομάστηκε σε Ρεβέκκα και μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου και πέθανε μόλις στα εικοσιένα της από κάποια ασθένεια των Ευρωπαίων που εύκολα εξουδετέρωσε το ανοσοποιητικό της σύστημα. Όποια θετικά στοιχεία είχε η ιστορία της συμψηφίστηκαν με την κυρίαρχη ιδεολογία. Στα ιστορικά βιβλία και τα μυθιστορήματα, οι «κονκισταδόρες», οι επικεφαλής στις γενοκτονίες, παρουσιάζονται σαν μεγάλοι εξερευνητές που ανακαλύπτουν και όχι που αρπάζουν και εξοντώνουν, απαθανατισμένοι σε μεγάλα πορτρέτα από διάσημους ζωγράφους ενώ τα ονόματά τους έχουν δοθεί σε θάλασσες, πόλεις, δρόμους και πλατείες. Στα περιοδικά για μεγάλους που διαβάζαμε στα νιάτα μας, τη «Μάσκα» και το «Μυστήριο», οι Ινδιάνοι, καλοί ή κακοί, ήταν πάντα περιθωριακοί σε αντίθεση με τους λευκούς ήρωες, τον Γουάιατ Ερπ ή το Γεράκι, που εκπροσωπούσαν τους νοικοκυραίους εποίκους που ήταν αξιοπρεπείς, τίμιοι και φιλεργατικοί.

Ένας απ’ αυτούς, τιμημένος και παρασημοφορημένος, είναι ο Μπάφαλο Μπιλ, ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες που προκύψανε από την «κατάκτηση της Δύσης». Σκότωνε τους βίσωνες, στερώντας τη βασική διατροφή από τους ιθαγενείς για να τροφοδοτήσει τους στρατιώτες που εκκαθάριζαν τους Ινδιάνους και τους εργάτες στις σιδηροδρομικές γραμμές που περνούσαν μέσα από τις περιοχές τους. Υπερηφανευόταν ότι σε 18 μήνες, από το 1867 ως το 1868, είχε σκοτώσει 4.282 βίσωνες, με ρεκόρ 68 βίσωνες σε ένα οκτάωρο! Το 1900, είχαν απομείνει μόνο 300 βουβάλια, από 60 εκατομμύρια πριν από 100 χρόνια! Ο Μπάφαλο Μπιλ έκανε τον ανιχνευτή για το στρατό στο κυνήγι των Ινδιάνων και στη συνέχεια δημιούργησε ένα θίασο με τον οποίο για μια δεκαετία οργάνωνε περιοδείες στην Αμερική και την Ευρώπη με πολεμικές αναπαραστάσεις συμπεριλαμβάνοντας την εκτέλεση και το ξερίζωμα του τριχωτού της κεφαλής ενός Ινδιάνου Τσεγιέν σαν ένα από τα κατορθώματα του Μπιλ στις 16 μάχες που πήρε μέρος.

Στα βιντεοπαιχνίδια και την τηλεόραση, τους παρουσιάζουν με τα γνωστά στερεότυπα, σαν καρικατούρες ή τους αγνοούν εντελώς. Όπως εύστοχα έχει πει ο σκηνοθέτης Τζιμ Τζάρμους «οι Ινδιάνοι είναι σαν να μην υπάρχουν, σαν να είναι μυθολογικά πρόσωπα, από το απώτερο παρελθόν, σαν τους δεινόσαυρους».

Αφαίμαξαν την κουλτούρα

indianoi bookΠολλοί λίγοι ξέρουν ότι αρκετοί πρωτοπόροι Αμερικανοί συνθέτες, προσπαθώντας να διαμορφώσουν μια εθνική αμερικανική σχολή, με λιγότερη εξάρτηση από την ευρωπαϊκή παράδοση, μελέτησαν τις μουσικές των Ινδιάνων και τις ενσωμάτωσαν στις δημιουργίες τους (McDowell: IndianSuite, Skilton: Indian dances, Cadman: Landof the sky blue water κ.ά.).  Αλλά και στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη χειροτεχνία, στα κοσμήματα και την αγγειοπλαστική, έγιναν παρόμοιες οικειοποιήσεις. Όπως και στην καλλιέργεια του καλαμποκιού και του καπνού, στη βοτανολογία, φαρμακολογία και τις εναλλακτικές θεραπευτικές πρακτικές. Αλλά και στη μόδα.

Τα μακριά μαλλιά στην Αμερική υιοθετήθηκαν από τα νεανικά κινήματα αμφισβήτησης σαν έκφραση ελευθερίας που προερχόταν από την ανυπότακτη φύση των Ινδιάνων. Όπως και η μεταγενέστερη μόδα του κουρέματος με την ψιλή στα πλάγια και το μεγάλωμα λοφίων στη μέση ή των πολύχρωμων βαφών όλων των χρωμάτων του ουράνιου τόξου που είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Ινδιάνους. Τα κρόσσια στα σακάκια και τα παντελόνια, τα μοκασίνια, τα σκουλαρίκια στις μύτες και σε άλλα σημεία του σώματος, αλλά και τα τατουάζ είναι στοιχεία με σημασία που αποσπάστηκαν από τους ιθαγενείς χάνοντας τα νοήματά τους για να υπηρετήσουν τη βιομηχανία της μόδας και τα σύγχρονα ρεύματα αισθητικής και νοοτροπίας. Υπολογίζονται σε περισσότερες από 1550 οι ινδιάνικες λέξεις που έχουν ενσωματωθεί στο αγγλικό, γαλλικό, ισπανικό και πορτογαλέζικο λεξιλόγιο. Αλλά και στον τομέα της ιστορίας, για να αποκτήσουν ιστορικό βάθος και συνοχή οι Αμερικάνοι, προερχόμενοι από αμέτρητες κουλτούρες  της Ευρώπης, χρησιμοποιούν τους Ινδιάνους σαν πρωτοαμερικανούς, που η παρουσία τους χάνεται σε βάθος χιλιάδων χρόνων, προκειμένου οι λευκοί να επιμηκύνουν αυθαίρετα την ιστορία τους στην ήπειρο.

Ο στόχος της καταστροφής

Από το 1970, που άρχισε μια αξιόλογη στροφή στον τρόπο προσέγγισης των Ινδιάνων από νέους Αμερικανούς ιστορικούς, ανθρωπολόγους, κοινωνιολόγους και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναδύονται στην επιφάνεια, μέσα από την έρευνα, την ιεράρχηση και τον συσχετισμό των στοιχείων, οι πραγματικοί λόγοι για την εμμονή των ιθυνόντων του κράτους, της εκπαίδευσης, των ΜΜΕ και της εκκλησίας, να αφομοιώσουν αποϊνδιανοποιώντας και εξαμερικανίζοντας τους ιθαγενείς λαούς. Το βιβλίο του Dee Brown Bury My Heart at Wounded Knee (1970) και του Francis Jennings The Invasion of America: Indians, Colonialism, and the Cant of Conquest (1975), έκαναν μεγάλη αίσθηση και ευαισθητοποίησαν πολλά μυαλά.

Όπως ομολογούν σε στιγμές αλήθειας οι πρώτοι έποικοι, το αναφέρει αυτό περισσότερο από μία φορά ο Μπρόουνελ στο έργο του, και το επιβεβαιώνουν μεταγενέστεροι στοχαστές και γνώστες της κουλτούρας των ιθαγενών φυλών, οι κοινωνίες των Ινδιάνων δεν ήταν χύμα και σκορποχώρι. Αντιθέτως, διέπονταν από άγραφους, αλλά σαφέστατους και ριζωμένους κανόνες δημοκρατικής αυτοδιοίκησης, διαπνέονταν από βαθειά πνευματικότητα, βρίσκονταν σε απόλυτη αρμονία με τη φύση την οποία σέβονταν και συμβίωναν σαν ίσοι, πιστεύοντας ότι η γη είναι η μήτρα που τους γέννησε, και δεν γνώριζαν κανένα αίσθημα, δικαίωμα, απαίτηση ή επιδίωξη ιδιοκτησίας (J.W. Martin: A History on Native American Religion).

Γι’ αυτό, οι εντολές στα σχολεία αναγκαστικής εκπαίδευσης ήταν σαφείς και κατηγορηματικές. Απαγόρευαν στα φυλακισμένα Ινδιανάκια να λένε «αυτό είναι δικό μας» και τους επιβαλλόταν να λένε μόνο «αυτό είναι δικό μου». Η έννοια του κοινού και του συλλογικού που ήταν ο καθολικός κανόνας στις ινδιάνικες φυλές ήταν ανατρεπτικός για την κοινωνία των λευκών εποίκων που βασίζεται στο ατομικό κέρδος, τον ανταγωνισμό και την ιδιωτική περιουσία, στοιχεία παντελώς άγνωστα ανάμεσα στις φυλές των «αγρίων».

Καζινοποίηση

Ένα άλλο μεγάλο όπλο του συστήματος για την αλλοτρίωση των Ινδιάνων, το οποίο εφευρέθηκε και εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία από το σύστημα εξουσίας, είναι το δικαίωμα που παραχωρήθηκε κατ’ αποκλειστικότητα στις φυλές να δημιουργούν καζίνο στις περιοχές δικαιοδοσίας τους. Από τη δεκαετία του 1970, και ιδίως από το 1988, με ειδικό νόμο της Γερουσίας, δημιουργήθηκαν 460 επιχειρήσεις τζόγου μέσα σε καταυλισμούς με συνολικό τζίρο περίπου 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων (2011), μόνο στην Οκλαχόμα έχει 113 ινδιάνικα καζίνο (!), διαστρέφοντας ό,τι είχε απομείνει, που δεν ήταν αμελητέο, από την πλούσια πνευματική κουλτούρα των Ινδιάνων και αντικαθιστώντας το με την κουλτούρα του τζόγου και την επιδίωξη του παρασιτικού κέρδους. Παρ’ όλο που τα έσοδα χρησιμοποιούνται για κοινωφελείς σκοπούς, η ουσία είναι ότι η ινδιάνικη μειονότητα στην Αμερική, κάτω από το βαρύγδουπο τίτλο των αυτοδιοικούμενων περιοχών, παραμένει η φτωχότερη στις ΗΠΑ. Πλέον, το 60% των Ινδιάνων ζουν σε πόλεις. Η ανεργία, ο διαβήτης, η παιδική θνησιμότητα, η μείωση του προσδόκιμου ζωής, η εγκληματικότητα, οι εφηβικές αυτοκτονίες, η εγκατάλειψη του σχολείου και ο αλκοολισμός είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα εξ αιτίας της αποϊνδιανοποίησης, των αποκλεισμών και των ανισοτήτων.

Κι όμως…

Όπως φαίνεται και από τον αγώνα των σημερινών Σιού για να μην περάσει ο καναδέζικος αγωγός πετρελαίου Keystone XL από τα μέρη τους και από τον στρατό που στάλθηκε για να τους βγάλει από τη μέση, η γενοκτονία, με πιο ύπουλες μορφές, είτε με εξαγορά είτε με πολιτισμικό βιασμό, βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη. Οι Ινδιάνοι, όσα δικαιώματα κι αν απέκτησαν με ηρωικούς αγώνες και βαριές θυσίες 500 ετών, παραμένουν στον τόπο τους ξένοι. Εντούτοις, όσο κι αν τσαλαπατήθηκαν, δεν το βάζουν κάτω, ίσως γιατί το πνεύμα του Τζερόνιμο στα βάθος-βάθος παραμένει ενεργό.

Στέλιος Ελληνιάδης

(Ομιλία στην παρουσίαση των τεσσάρων τόμων της σειράς «Οι ινδιάνικες φυλές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής» του Τσαρλς Ν.Γ. Μπρόουνελ, εκδόσεις Στοχαστής)

Πηγή:  http://www.e-dromos.gr/evrwpaioi-enantion-indianwn-500-xronia-genoktonia-kai-antistash/

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

«Αν εξεράθη το κλαδί, πάντα χλωρή ειν’ η ρίζα» Αιωνία η μνήμη των μαρτύρων της ποντιακής γης…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/05/2016

Γενάρης του 1952, πέρα από τον Άγιο Νικόλαο και πάνω στους πρόποδες του Πάικου βρέθηκε μισοφαγωμένη από άγρια θηρία του βουνού η ενενηντάχρονη γριούλα Παλάσα Παχατουρίδου. Κανένας συγχωριανός της δεν παραξενεύτηκε. Γνώριζαν καλά το δράμα της μεγαλοκυράς από την Χαμενία του Καρς πάνω στον Καύκασο. Η δύστυχη έχασε δέκα γιους λεβέντες και τον άνδρα της στην Μικρασιατική Καταστροφή. Τελευταία είχε χάσει και το μυαλό της. Αναζητούσε κάθε μέρα να βρει το δρόμο για την μεγάλη επιστροφή στην “πατρίδα”. Εκείνο το βράδυ έψαχνε το δρόμο για την γη που ήταν σπαρμένη με τα κόκαλα των παιδιών της…

Απριλίου 1921, ο βουλευτής Κ. Φίλανδρος μιλώντας στην ελληνική Βουλή για την Γενοκτονία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: “Αι γραίαι και οι γέροντες διεσκορπίζοντο τότε εις τας ερήμους, όπου γυμνοί, άστεγοι και νήστεις σωρηδόν απέθνησκον. Αλλά και οσάκις την μακράν πεζοπορίαν διεδέχετο η διά του σιδηροδρόμου μεταβίβασις των ειλώτων, εξετυλίσσοντο σκηναί φρικτοτέρας τραγωδίας. Εσταμάτα το τραίνον μέσα εις την έρημον, διά να ριφθώσιν απροστάτευτα τα δυστυχή εκείνα πλάσματα εις την διάκρισιν των αγρίων θηρίων και των ανθρωπόμορφων θηρίων. Δυστυχής μητέρα, εστoιβαγμένη μετ’ άλλων γυναικών εντός σκευοφόρου βαγονίου, βλέπουσα κινδυνεύον το τέκνο της από ασφυξίαν, ετόλμησε να ζητήσει βοήθεια. Παρευθύς Τούρκος χωροφύλαξ αρπάσας από την αγκάλην της μητρός το τέκνον της το εξεσφενδόνισεν εκ του παραθύρου εις το κενόν, ενώ το τραίνο εξηκολούθει τρέχον εις την απέραντην έρημον! Άλλαι μητέρες ευρέθησαν παγωμέναι εις τα χιονισμένα όρη με τα δυστυχή μικρά των κρεμασμένα από ξηρούς μαστούς!…”.

Ο θάνατος της άμοιρης γριούλας, στο χιονισμένο Πάικο και οι θάνατοι εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων του Πόντου έχουν ένα κοινό στοιχείο. Ήταν απόρροια του “λευκού θανάτου”. Τραγική μοίρα επεφύλαξε στην χαρακομένη κυρά-Παλάσα θάνατο σαν αυτόν που γνώρισαν τα παιδιά της. Ο θάνατος φέρνει μια και μόνη ονομασία. Οι Τούρκοι όμως του έβαλαν επίθετο, τον έφεραν στα μέτρα τους, επινόησαν ένα νέο είδος θανάτου. “λευκός θάνατος”. Τι είναι ο “λευκός θάνατος;”. “Είναι η γενοκτονία αλά τούρκα, είναι βουβή, πονηρή, ανατολίτικη” γράφει στο βιβλίο του “Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο” ο καθηγητής Π. Ενεπεκίδης. “Οι καλούμενες εκτοπίσεις, εξορίες των κατοίκων ολόκληρων χωριών, οι εξοντωτικές εκείνες οδοιπορίες μέσα στο χιόνι των γυναικοπαίδων και των γερόντων -οι άνδρες βρίσκονται ήδη στα τάγματα εργασίας ή στο στρατό- δεν οδηγούν φυσικά σε κανένα Άουσβιτς με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου- όχι! Ήταν όμως ένα Άουσβιτς εν ροή, οι άνθρωποι πέθαιναν καθ’ οδόν, δεν περπατούσαν για να φτάσουν κάπου· όχι, περπατούσαν για να πεθάνουν από τις κακουχίες, την παγωνιά, την πείνα, τον εξευτελισμό του ανθρώπινου. Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο. Δεν υπήρχε στο τέρμα κανένα Άουσβιτς, γιατί για τους περισσότερους δεν υπήρχε τέρμα. Το ταξίδι προς τον θάνατο ήταν ο θάνατος, όχι το τέρμα του ταξιδιού”.

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, η 19η Μαΐου κάθε έτους. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 έληξε η ντροπή, το όνειδος του νεοελληνικού κράτους που αρνούνταν για δεκαετίες ολόκληρες να επιτελέσει το ελάχιστο καθήκον του απέναντι στα εκατομμύρια των νεκρών. Αναγνωρίζεται ομόφωνα από την ελληνική Βουλή η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Η Γενοκτονία των Ποντίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας δεν άρχισε το 1916 ή το 1913. Το απάνθρωπο φαινόμενο της Γενοκτονίας αιώνες τώρα, χαρακτηρίζει την πολιτική των εκάστοτε τουρκικών ή οθωμανικών κυβερνήσεων. Από την ήττα στο Ματζικέρτ (1071) ως την πτώση της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1461), από την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (1915) ως την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) και από τους βανδαλισμούς του 1955 στην Πόλη ως την εισβολή στην Κύπρο (1974) ένας ήταν και είναι ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας: η εξόντωση του Ελληνισμού.

Ήδη από το 1908 οι λεγόμενοι Νεότουρκοι, οι αιμοσταγείς Εμβέρ πασάς, ο Ταλαάτ, ο δρ. Σακίρ, ο δρ. Ναζί, ο Νουρεντίν, ο σφαγέας της Σμύρνης και του εθνομάρτυρα Μητροπολίτη της Χρυσόστομου είχαν πάρει την απόφαση να εξοντώσουν τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας.

“Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε. Ή εμείς θα επιζήσουμε ή εσείς” δήλωνε ο Τούρκος πρωθυπουργός Σεφκέτ πασάς, τον Ιούλιο του 1909, στον μεγάλο πατριάρχη του Γένους, Ιωακείμ τον Γ’. Οι Γερμανοί, που πολλοί υποστηρίζουν πως ήταν οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων, έβλεπαν τους Έλληνες και τους Αρμενίους ως φραγμό, εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή. Ο καθοδηγητής των Τούρκων στρατηγός Λίμαν Φον Σάντερς υποστήριζε τα εξής: “η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων”. (“Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας”, Μ. Ροδά, εκδ. “Παρουσία”. Το βιβλίο γράφτηκε το 1916 και επανατυπώθηκε). Για να μην προκληθεί αντίδραση στον “πολιτισμένο” κόσμο προτείνει, ως “τελική λύση”, τον λευκό θάνατο, τις ατέλειωτες οδοιπορίες. “Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς”, δήλωνε στους Τούρκους ο Σάντερς. Από την στιγμή εκείνη (1914) ο Ελληνισμός δεν υπήρχε.        Εκμεταλλευόμενοι και τον ρωσοτουρκικό πόλεμο οι Τούρκοι διατάζουν για δήθεν λόγους ασφαλείας την μεταφορά των χριστιανών του Πόντου στα ενδότερα. Αρχίζει πλέον απροκάλυπτα η εξόντωση. Οι άνδρες δολοφονούνται στα διαβόητα “Αμελέ Ταμπουρού”, στα τάγματα θανάτου και τα γυναικόπαιδα με την διαδικασία του “λευκού θανάτου”. 353.000 Πόντιοι πεθαίνουν από φρικτό θάνατο. Εκατοντάδες χιλιάδες οι μάρτυρες των μαρτυρίων του Ποντιακού Ελληνισμού. Αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να συλλάβει την φρίκη.

Ελάχιστα μόνο μπορούν να αναφερθούν στο παρόν αφιέρωμα. Θα περιοριστούμε σ’ ένα αποτρόπαιο συμβάν στον Πόντο, χαρακτηριστικό της τουρκικής θηριωδίας. Δέκα αποστολές νεών παληκαριών έγιναν από την Αμισό στα νότια, το καλοκαίρι του 1919. Κάθε αποστολή ακολουθούσε το ρεύμα ενός φαραγγιού, που μέχρι σήμερα λέγεται ΣΕΫΤΑΝ ΝΤΕΡΕΣΙ δηλ. το φαράγγι του διαβόλου. Ήταν τα χρόνια εκείνα, ο δρόμος που οδηγούσε νότια προς την Σεβάστεια. Είκοσι χιλιόμετρα νοτιότερα από την Αμισό, εκεί στο Σεϋτάν Ντερεσί κρυμμένοι καραδοκούσαν οι Τσέτες. Μόλις έφτανε η αποστολή, έπεφταν σαν λυσασμένοι λύκοι πάνω στους ανύποπτους και ταλαιπωρημένους εξορίστους, για να τους κατασφάξουν. Οι συνοδοί χωροφύλακες πρόσεχαν μήπως ξεφύγει κανείς. Μέσα στον πανικό και τους αλαλαγμούς, ελάχιστοι κατόρθωσαν να γλιτώσουν, τρέχοντας προς τα βουνά. Αυτοί διέσχισαν, σαν ζητιάνοι, όλη την Ανατολή και έφτασαν στην Μερσίνα, στα νότια της Τουρκίας, απ’ όπου έφυγαν στην Ελλάδα, για να είναι μάρτυρες, του τι έγινε τη χρονιά εκείνη, στο φαράγγι του διαβόλου.

Ο Τοπάλ Οσμάν, ο πρώην αρχιχαμάλης του λιμανιού της Κερασούντας, ανέλαβε με τους Τσέτες του, ν’ αλλάξει δημογραφικά τον Πόντο, δηλαδή να εξαφανίσει το ελληνικό στοιχείο. Λήστευε, λεηλατούσε, σκότωνε και έκαιγε χωριά ολάκερα, με σκοπό να αναγκάσει τους υπολοίπους να φύγουν.

Στο Παρίσι οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφάσιζαν την κατάργηση και την διάλυση του πιο βάρβαρου κράτους της Ευρώπης και την δημιουργία ανεξαρτήτων κρατών, από τους γηγενείς, εκ της αρχαιότητος, κατοίκους της περιοχής. Ένα από τα προβλεπόμενα κράτη ήταν και η Δημοκρατία του Ανεξαρτήτου Πόντου. (Πρωτοτάστησε σ’ αυτό ο ηρωικός Μητροπολίτης Τραπεζούντας και μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος). Ο Τοπάλ Οσμάν και τα σχέδια της λευκής σφαγής, σκοπό και στόχο είχαν, να μειώσουν τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής. Εάν γινόταν ειρήνη και έρχονταν επιτροπές για την καταμέτρηση του πληθυσμού, να μην βρεθούν Έλληνες.

Και σαν να μη έφταναν αυτά, το εγκληματικό κεμαλικό καθεστώς, που δήθεν ανέλαβε να μεταρρυθμίσει την χώρα και να επιφέρει την ειρήνη στους λαούς της περιοχής, οργάνωσε τα έκτακτα στρατοδικεία στην Αμάσεια, το 1921, για να προσδώσει νομιμοφάνεια στο έγκλημα, που είχε ήδη συντελεσθεί. Μάζεψε εκεί στην Αμάσεια και στοίβαξε στο κτίριο του Τιμαρχανέ, δηλαδή μέσα στο τρελλοκομείο της Αμάσειας, όλο το άνθος του Ποντιακού Ελληνισμού, προκειμένου δήθεν να το δικάσει.

Η Αμάσεια, μια από τις ωραιότερες πόλεις του κόσμου, με μοναδικό στον κόσμο προνόμιο φυσικής οχύρωσης, η πατρίδα του μεγαλύτερου γεωγράφου της αρχαιότητας, του Στράβωνας, είχε επιλεγεί για τον επίλογο του εγκλήματος.

Η κατηγορία για όλους τους παρόντες και ερήμην απόντες κατηγορουμένους, ήταν ότι: “Όλοι μαζί και ο καθείς χωριστά, προσπάθησαν να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος, αποσπώντας μέγα μέρος από την Αυτοκρατορία και συγκεκριμένα, από τα ρωσικά σύνορα μέχρι την Σινώπη”. Η δίκη γινόταν στο κτίριο της Γαλλικής Σχολής της Αμάσειας. Δικαστής του λεγόμενου Δικαστηρίου Ανεξαρτησίας (ΙΣΤΙΚΛΑΡ ΜΟΥΧΑΚΕΜΕΣΙ), ορίστηκε ο δικηγόρος από την Μπάφρα, Καβατζέ Ζατέ Εμίν Μπέης, που ήταν πριν βουλευτής Αμισού. Ήταν ένας άνθρωπος σαράντα χρόνων, μετρίου αναστήματος, αιμοχαρής, μοχθηρός, ανθρωπόμορφο τέρας. Παραβίασε κάθε έννοια δικαιοσύνης. Ξεφώνιζε ονόματα, έβριζε, απολογούνταν ο ίδιος από μόνος του για λογαριασμό των κατηγορουμένων και σημείωνε δίπλα στο κάθε όνομα την ποινή, που ήταν ο θάνατος. Η δίκη έγινε τον Σεπτέμβριο του 1921. Τέτοιο μίσος είχε, που κατά λάθος δίκασε εις θάνατον και τον επίσκοπο Πάφρας-Ζήλων Ευθύμιο Αγριτέλλη, ο οποίος όμως είχε ήδη πεθάνει τον Μάιο στις φυλακές Αμασείας. Δηλαδή δίκασε και νεκρούς ακόμη. Πολλοί δικάστηκαν ερήμην, γιατί είχαν προλάβει και ήσαν εκτός Τουρκίας. 69 όμως άτομα κρεμάστηκαν στην κεντρική πλατεία της Αμασείας. Οι βαρυποινίτες ήρθαν στην Ελλάδα, μετά το 1924 με την Ανταλλαγή και αυτοί είναι οι μάρτυρες, για όσα έγιναν στην φυλακή και στο δικαστήριο την χρονιά εκείνη. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1921, Κυριακή πρωί, οι μελλοθάνατοι έκαμαν την Θεία Λειτουργία και τη δική τους νεκρώσιμη ακολουθία. Ήξεραν ότι θα τους έθαβαν σαν τα ζώα.

Η απόφαση βγήκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1921, ώρα 4 το απόγευμα. Όλοι οι κατάδικοι φώναζαν ΑΣ ΚΟΛΣΟΥΝ ΑΤΑΛΕΤΙΝΙΖΕ, δηλ. συγχαρητήρια στη δικαιοσύνη σας. Ο μόνος που μπόρεσε να μιλήσει ήταν ο νεαρός δημοσιογράφος από την Τραπεζούντα, ο Νίκος Καπετανίδης. Ο Εμίν Μπέης τον άφησε να μιλήσει, γιατί νόμισε ότι μετάνιωσε και ήθελε να τον ξεφτιλίσει. “Εγώ κύριε Πρόεδρε” είπε με φωνή σταθερή, “δεν αγωνίστηκα ποτέ για Ανεξάρτητο Πόντο. Εγώ μια ζωή αγωνίστηκα για την Ένωση του Πόντου με την Ελλάδα”. Με κραυγές του στημένου ακροατηρίου, βγήκε κατακόκκινος από θυμό ο πρόεδρος Εμίν Μπέης από το δικαστήριο. Όταν το πρωί οδηγούσαν τους καταδικασθέντες στην πλατεία της Αμάσειας για κρέμασμα, έβαλαν επικεφαλής πρώτο στην πομπή τον αρχιμανδρίτη, γέροντα 70 ετών, Πλάτωνα Αϊβαζίδη (“αν υπάρχει κάποιος ένοχος, αυτός είμαι εγώ”, δήλωσε στους Τούρκους, προσπαθώντας να σώσει τους συγκαταδίκους του), και πάνω στο στήθος του, στο ράσο, καρφίτσωσαν την απόφαση.

Μια ομάδα από χαμάληδες, αλήτες και ανθρώπους του υποκόσμου αφέθηκαν ελεύθεροι να περιφέρονται κάτω από τα αιωρούμενα σώματα. Τα περιέπαιζαν, τα σκύλευαν, αφαιρούσαν παπούτσια και ρούχα. Τόσο απαίσιο ήταν το θέμα, που και Τούρκος αξιωματικός δεν άντεξε και τους έδιωξε με κλωτσιές λέγοντας: “Δεν τους φτάνει το κακό που έπαθαν”;

Θα πρέπει να αναφέρουμε και το γεγονός, ότι την άγρια εκείνη εποχή, τρεις γυναίκες από την Αμισό, πήραν την απόφαση να πάνε μόνες τους στην Αμάσεια, γιατί τις έτρωγε η αγωνία, για την τύχη των φυλακισμένων ανδρών τους. Αυτές ήσαν: Η γυναίκα του γιατρού Α. Χρυσαφίδη, του φαρμακοποιού Θεολ. Δημητριάδη και του μουσικοδιδασκάλου Διογένους. Όταν οι άμοιρες γυναίκες έφτασαν, με τη ναυλωμένη άμαξα, στην γέφυρα του Ίρη ποταμού, ήταν πια αργά. Από τη γέφυρα είδαν, απέναντι στην πλατεία, τα κρεμασμένα σώματα των ανδρών τους. Τραβούσαν τα μαλλιά τους, χτυπιόντουσαν και έκλαιγαν στο θέαμα του φριχτού θανάτου που βρήκε τους συζύγους τους. Δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν τα πτώματα για ταφή, αλλά και ούτε να πλησιάσουν. Την ώρα που αλιτήριοι περιέπαιζαν τους νεκρούς, οι γυναίκες τους δεν είχαν δικαίωμα ούτε να τους αγγίξουν.Τους έθαψαν, όλους σωρηδόν, σε λάκο έξω από την Αμάσεια, χωρίς παπά και χωρίς λιβάνι.

Παρενθέτω στο σημείο αυτό μια συγκλονιστική επιστολή του Αλ.Ακριτίδη, έμπορου από την Τραπεζούντα, ενός από τα θύματα του Εμίν Μπέη. Είναι αποκαλυπτική του ήθους, της αρχοντιάς, του πολιτισμού που κόμιζαν οι άνθρωποι που κατοικούσαν στα «κείθε του Αιγαίου», στην καλλίγονο Ιωνία, στον ανδρειωμένο Πόντο. Ενώπιον του φρικτού και άδικου θανάτου ο Ρωμιός του Πόντου, δείχνει θαυμαστή καρτερία, φανερώνει μεγαλοψυχία, πίστη, φιλοπατρία, αγάπη μεγαλοπρεπή προς τους οικείους του. Όλη η επιστολή αποπνέει το άρωμα της πονεμένης Ρωμιοσύνης, που διατήρησε εν αιχμαλωσία, εν σκιά θανάτου, την πολιτισμική του αυτεπίγνωση, όχι ως κωμική προγονολαγνεία, αλλά ως βίωμα, ως τρόπο ζωής.

«1921 7βρ. 5 Κυριακή.

Γλυκυτάτη μου Κλειώ,
Σήμερον ετελέσθη εν τη φυλακή λειτουργία κα εκοινωνήσαμε όλοι περί τους 100 από διάφορα μέρη. Έχει αποφασισθεί ο διά κρεμάλας θάνατος. Αύριον θα πηγαίνουν οι 60, μεταξύ αυτών οι 5 Τραπεζούντιοι και θα γίνει ο δι’ αγχόνης θάνατος. Την Τρίτην δεν θα είμεθα εν ζωή, ο Θεός να μας αξιώσει τους ουρανούς και σε σας να δώσει ευλογίαν κα υπομονήν και άλλο κακόν να μην δοκιμάσετε. Όταν θα μάθετε το λυπηρόν γεγονός, να μη χαλάσετε τον κόσμον, να έχετε υπομονή. Τα παιδιά ας παίξουν κι ας χορέψουν. Ας σε βλέπω να κανονίσεις όλα όπως ξέρεις συ. Ο αγαπητός μου Θεόδωρος ας αναλαμβάνει πατρικά καθήκοντα και να μην αδικήσει κανένα από τα παιδιά, τον Γέργον να τελειώσει το σχολείον και να γίνει καλός πολίτης. Τον Γιάννην ας τον έχει μαζί του στη δουλειά. Από τα μικρά, τον Παναγιώτη να στείλεις στο σχολείον, την Βαλεντίνην να τη μάθεις ραπτικήν. Την Φωφών να μη χωρίζεσαι ενόζω ζεις. Εις τον Στάθιον τας ευχάς μου και την υποχρέωσιν όπως χωρίς αμοιβήν διεκπεραιώσει όλας τα οικογενειακάς μου υποθέσεις που θα του αναθέσητε. Ο παπα Συμεών ας με μνημονεύει ενόσω ζει. Να δώσεις 5 λίρες στην Φιλόπτωχον, 5 λίρες στην Μέριμναν, 5 λίρες στον Λυκαστή το σχολείον. Και ας με συγχωρέσουν όλοι οι αδερφοί μου, οι νυφάδες και όλοι οι συγγενείς και φίλοι. Αντίο, βαίνω προς τον πατέρα και συγχωρέσατέ μου.

Ο υμέτερος
Αλ. Γ. Ακριτίδης»

Τον σφαγέα 80.000 Ελλήνων του Πόντου, κατά διαταγή του Κεμάλ, τον ΤοπάΛ Οσμάν τον τιμούν οι Τούρκοι ως εθνικό τους ήρωα και ανήγειραν και ανδριάντα στην Κερασούντα, την πατρίδα του. Να αναφέρουμε στο σημείο αυτό πως ο Πόντος δεν έπεσε αμαχητί. Είναι άγνωστο, αποσιωπάται επιμελώς το έπος του “αντάρτικου του Πόντου”. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης (ιδού ο ποιμήν ο καλός), μητροπολίτης Αμασείας-Αμισού, υπολογίζει τους αντάρτες σε 20.000. Οι τουρκικές πηγές μιλούν για 25.000. Ονόματα όπως καπετάν Ευκλείδης, ηγέτης των ανταρτών της Σάντας, ο ξακουστός καπετάνιος Ιστύλ αγάς (Στυλιανός Κοσμίδης) στην Σαμψούντα, οι οπλαρχηγοί Ιορδάνης Παπούλας, Βασίλης Ανθόπουλος (Βασίλ αγάς), Κώστας Επεσλής, Ιορδάνης Χασερής, ο περιλάλητος οπλαρχηγός Αντών πασάς που είχε το βασίλειό του στα βουνά της Πάφρας, όπου έδρασε μαζί με την σύζυγό του Πελαγία, είναι λίγα μόνο ονόματα απ’ αυτά που κοσμούν το Συναξάρι των ηρώων του Πόντου. (Αποκαλυπτικό για το θέμα αυτό το βιβλίο του Α. Ανθεμίδη “ Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού”, Θεσ/νίκη 1998). Ο αρχιτσέτης, Τοπάλ Οσμάν, το μεγαλύτερο δολοφονικό εργαλείο του Κεμάλ στον Πόντο, ποτέ δεν τόλμησε να συγκρουστεί με Πόντιους αντάρτες. Έβγαζε το μένος του στα γυναικόπαιδα και τους γέρους…

Δεν θα αναφερθούμε στο παρόν αφιέρωμα στα αίτια και στους αίτιους του ξεριζωμού και της Γενοκτονίας. Είναι αφιέρωμα μνήμης, πενθούμε τους νεκρούς του Πόντου. “Η γνώση του ιστορικού παρελθόντος αποτελεί την βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας” λέγει ο καθ. Βακαλόπουλος.

Αιωνία η μνήμη των μαρτύρων της ποντιακής γης…

Ανατύπωση από:  http://maxitis.gr/an-ekserathi-kladi-xlori-einai-riza/

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ένα ιδιαίτερο αφιέρωμα στη Γενοκτονία των Ποντίων (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/05/2016

Ένα ιδιαίτερο αφιέρωμα στη Γενοκτονία των Ποντίων (βίντεο)

Πόντιοι και Αρμένιοι σε τάγμα εργασίας

353.000 ψυχές εξοντώθηκαν –μόνο κατά τα καταγεγραμμένα στοιχεία– με τον πλέον βάρβαρο τρόπο από τη γενοκτόνο πολιτική των Νεότουρκων, κάτι που αποτελεί ένα από τα μεγάλα στίγματα της ανθρωπότητας.

Τιμώντας τη μνήμη των νεκρών αλλά και συμβάλλοντας στην προβολή του θέματος της Γενοκτονίας, το pontos-news.gr παρουσιάζει ένα εκτενές αφιέρωμα με τρεις πολύ σημαντικές συνεντεύξεις.

Στην πρώτη, ο διακεκριμένος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εμβριθής μελετητής της Γενοκτονίας και των Αρμενίων, Γιάννης Χασιώτης, μιλά για το ιστορικό πλαίσιο διαμόρφωσης του τουρκικού εθνικισμού και αποτιμά τις συνέπειες της Γενοκτονίας, ακόμη και στη σημερινή Τουρκία.

Στη δεύτερη συνέντευξη, ο καθηγητής Ιστορίας Στάθης Πελαγίδης αναφέρεται στις διάφορες φάσεις της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Στην τρίτη, ο καθηγητής Φιλοσοφίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών Λάμπρος Κουλουμπαρίτσης μιλά για την πρόσληψη της προσπάθειας ανάδειξης της Γενοκτονίας από τους λαούς της Ευρώπης.

Ανατύπωση από:  http://www.pontos-news.gr/article/134534/ena-idiaitero-afieroma-sti-genoktonia-ton-pontion-vinteo

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

19 Μαΐου Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων (φωτογραφίες ντοκουμέντα)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/05/2015

Ήταν 19 Μαΐου του 1919. Ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα. Ξεκινά η δεύτερη φάση της γενοκτονίας με αρχηγό τον αιμοσταγή Τοπάλ Οσμάν.

Τα θύματα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ξεπερνούν τις 350.000 και σε όλη τη Μικρά Ασία και τη Θράκη φτάνουν το 1.500.000. Μία γενοκτονία που η Ελλάδα θυμάται με εκδηλώσεις.

Οι Πόντιοι δεν ξεχνούν. Ακόμα και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού θυμούνται με πόνο την ημέρα αυτή, μέσα από ομιλίες και εκδηλώσεις.

Παρακάτω διαβάστε και το χρονικό της Θηριωδίας

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το χρονικό της θηριωδίας

Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914), στην Τουρκία κηρύσσεται γενική επιστράτευση μουσουλμάνων και αλλόθρησκων. Οι Πόντιοι αρνούνται να καταταχτούν στον τουρκικό στρατό, λιποτακτούν και βγαίνουν στα βουνά.

Στο ρωσοτουρκικό πόλεμο αφοπλίζονται και στέλνονται στα περιβόητα τάγματα εργασίας (αμελέτ ταμπουρού) που όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά τάγματα εξόντωσης.

Για να αποφύγουν το θάνατο οι Πόντιοι αγωνιστές άρχισαν να λιποτακτούν και να συσπειρώνονται στα πρώτα αντάρτικα σώματα.

Οι Τούρκοι απαντούν με τα σκληρότερα και τα πλέον απάνθρωπα μέσα, ιδιαίτερα ενάντια στους συγγενείς των ανταρτών.

Σχηματίζουν καταδιωκτικά τάγματα Τσετών και Οσμανλήδων που λεηλατούν πυρπολούν και σφαγιάζουν σε δεκάδες χωριά αμάχων.

Δημεύσεις περιουσιών, δολοφονίες, βιασμοί, εξορίες και εκτοπισμοί συμβαίνουν πλέον σε καθημερινή κλίμακα.

Το Δεκέμβριο του 1916 εκπονείται σχέδιο εξόντωσης του άμαχου Ελληνικού πληθυσμού του Πόντου που εφαρμόστηκε κλιμακωτά.

Το σχέδιο προέβλεπε άμεση εξόντωση των ανδρών των πόλεων από 16 – 60 και εξορία του υπόλοιπου πληθυσμού στα ενδότερα της Ανατολής με πρόγραμμα σφαγής.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε 15 ημέρες αργότερα και εφαρμόστηκε κυρίως στιςπεριοχές της Σαμψούντας και της Πάφρας. Η περιοχή της Τραπεζούντας είχε γλιτώσει αρχικά από την τουρκική βαναυσότητα γιατί βρισκόταν στην κατοχή της Ρωσίας.

Όταν όμως οι Ρώσοι εγκατέλειψαν την πόλη το Φλεβάρη του 1918, τότε η εκδικητική μανία των Τούρκων ξέσπασε και στον ελληνισμό του Καυκάσου.

Νέοι διωγμοί εκτοπίσεις και εξορίες. Τις πενήντα χιλιάδες φτάνουν οι εκτοπισμένοι Έλληνες των περιοχών Τριπόλεως, Κερασούντος, Κοτυώρων και Αμισού, οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαναν από τις κακουχίες στο σκληρό δρόμο της εξορίας.

Όσοι από αυτούς επέζησαν, γύρισαν ξανά στις εστίες τους μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου ( Οκτώβριος ’18) για να κυνηγηθούν και πάλι από την αρχή από το καθεστώς του Κεμάλ.

Στις 19 Μαίου του 1919 ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα. Ξεκινά η δεύτερη φάση της γενοκτονίας με αρχηγό τον αιμοσταγή Τοπάλ Οσμάν.

Ο Oσμάν αγάς παρουσίασε μια λεπτομερή αναφορά για τις δραστηριότητες των Pωμιών και των Aρμένιων στην Kερασούντα και τα περίχωρά της.

O Mουσταφά Kεμάλ του είπε:

«Bλέπω ότι ήσουν φιλόπατρις από τα νεανικά σου χρόνια. Aκολουθείς ακόμη και τώρα τα ιδανικά που έθεσες από τότε. Πρέπει να παλέψουμε μέχρι να απελευθερωθεί η χώρα και να μη μείνει ούτε ένας εσωτερικός ή εξωτερικός εχθρός. Θα υπερασπιστείς τα χωριά και τις πόλεις της Mαύρης Θάλασσας. H συμμορία σου από μια ανοργάνωτη και ανεκπαίδευτη δύναμη θα γίνει ένα τάγμα. Διοικητής του τάγματος αυτού θα είσαι εσύ. Θα σου δώσουμε νέους και θρασείς αξιωματικούς.

Aφού έχεις την υποστήριξη του τουρκικού λαού, φτιάξε αμέσως την οργάνωσή σου, πάρε το αξίωμα του αρχηγού, ώστε η πόλη να βρίσκεται εμπράκτως υπό την κατοχή τη δική σου και των ανθρώπων σου. Aντί να φύγεις εσύ και να πάρεις τα βουνά, ας φύγουν οι Πόντιοι και οι Pωμιοί.Mε την πάροδο του χρόνου και μόλις θα έχουμε ενδείξεις ότι παρανομούν θα τους καθαρίσουμε όλους».

Με πρωτοφανή αγριότητα επιδίδονταν στις αλλεπάλληλες σφαγές, Τεπέ-κϊοι, Σεϊτάν-τερέ, Χαβ, Μερτζιφούντα, Αδά της Σαμψούντας, και Τζόρουμ, σφαγές που στιγμάτισαν την ιστορία μας. Οι τρόποι, οι μέθοδοι και τα μέσα που χρησιμοποίησαν οι τουρκικές κυβερνήσεις για να εξοντώσουν τον ποντιακό ελληνισμό είναι απίστευτα: επιστράτευση και εξόντωση των νέων, τάγματα εργασίας/ τάγματα θανάτου, στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης. Δουλειά 18ωρη και αγγαρείες κάτω από άθλιες συνθήκες.

Οι στρατευμένοι και οι συλληφθέντες ήταν υποχρεωμένοι να σπάζουν πέτρες, να κόβουν ξύλα, να καθαρίζουν χιόνια, να πεζοπορούν χιλιάδες χιλιόμετρα. Τους έβγαζαν από θερμόλουτρό και τους υποχρέωναν να πεζοπορούν γυμνοί μέσα σε δριμύ χειμωνιάτικο ψύχος.

Οι θάνατοι ήταν πλέον καθημερινό φαινόμενο. Βέβαια ας μην ξεχνάμε και τα δικαστήρια ανεξαρτησίας, που χρησιμοποιήθηκαν από τα όργανα του Κεμάλ για να προσδώσουν μια επίφαση δικαιοσύνης στα γενοκτονικά τους σχέδια και στα βάρβαρα εγκλήματα που διαπράττονταν με τις ευλογίες της ανώτατης ηγεσίας.

Οι νεοτουρκικές και κεμαλικές Αρχές όχι απλώς παρότρυναν τις τουρκικές φανατικές μάζες, το στρατό και τους τσέτες αλλά προσχεδίασαν και συμμετείχαν στη Γενοκτονία.

Οι διαταγές για τους εκτοπισμούς στο Κουρδιστάν και τη Συρία των ποντιακών πληθυσμών είτε με μορφή κυβερνητικών αποφάσεων είτε με μορφή νομοσχεδίων φέρουν την υπογραφή των αρμόδιων υπουργών αλλά και του ίδιου του Κεμάλ.

Οι αποδείξεις για τα γεγονότα των θηριωδιών και των σφαγών είναι πολυάριθμες και συγκλίνουσες. Προκύπτουν ακόμη και από τα ίδια τατουρκικά αρχεία, εκδόσεις, κυβερνητικές αποφάσεις και νομοσχέδια, από αρχεία και αναφορές διπλωματικών υπαλλήλων ευρωπαϊκών χωρών και αρχεία των Η.Π.Α.

Ο Άγγλος ύπατος αρμοστής στην Κωνσταντινούπολη σερ Ραμπολντ σ’ ένα σημείο της αναφοράς του προς την κυβέρνηση του, με ημερομηνία 10 Μαΐου 1922 επισημαίνει:

«Νέες αποτρόπαιες εξορίες άρχισαν σ’ όλα τα μέρη της Μικρασίας……. τα 2/3 των εξόριστων είναι γυναίκες και παιδιά………Ένας συνεργάτης του είδε και μέτρησε 1500 πτώματα στο δρόμο προς Χαρπούτ. Στην Αμερικανική Επιτροπή Περίθαλψης Εγγύς Ανατολής δεν επέτρεψαν να περιμαζέψει τα παιδιά, των οποίων οι γονείς πέθαναν πάνω στο δρόμο…….»

Ο Κεμάλ ακόμη και μετά την ολοκληρωτική νίκη και με το ολοκαύτωμα της Σμύρνης εξακολουθούσε τις διώξεις όσων Ελλήνων απέμειναν κυρίως στον Πόντο. Ο Γάλλος συνταγματάρχης Μουζέν, ο οποίος παρακολούθησε τις εργασίες της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στις 13 Αυγούστου 1923, ανέφερε στο Γαλλικό Γενικό Επιτελείο ότι ο Κεμάλ έλαμπε από χαρά όταν ξεφώνησε την εξής φράση: «Επιτέλους τους ξεριζώσαμε τους Έλληνες από τον Πόντο».

Οι Πόντιοι σε αριθμούς

Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Η Ομογένεια δεν ξεχνά…

Οι Πόντιοι της Αμερικής διατηρούν ακέραια την ιστορική μνήμη, προβάλλουν το αίτημα για διεθνή αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας και καταδεικνύουν τα μαζικά εγκλήματα του οθωμανικού κράτους σε βάρος των Ελλήνων, των Αρμενίων και άλλων μειονοτήτων.

Πυρρίχιος : Ο «ένοπλος» χορός

Ντυμένοι στα μαύρα και αρματωμένοι χορεύουν. Ο χορός των Ποντίων ο Πυρρίχιος, εντυπωσιάζει και ταυτόχρονα συγκινεί. Στο βιβλίο του Λάμπρου Σ. Βρεττού ‘’Λεξικό Τελετών, Εορτών και Αγώνων των Αρχαίων Ελλήνων’’ περιγράφεται η ιστορία του:

*Πυρρίχη (η). Χορευτικό αγώνισμα με στρατιωτικό χαρακτήρα.

Ήταν ένοπλος (ενόπλιος) χορός, γνωστός με το όνομα πυρρίχιος και αποτελούσε ένα είδος ενόπλιου πολεμικού χορού.

Χορευόταν από παιδιά, έφηβους και άνδρες, αλλά και από γυναίκες .

Κατά την εκτέλεση του ενόπλιου Χορού οι χορευτές, κρατώντας ασπίδα και δόρυ και φορώντας περικεφαλαία, μιμούνταν τις κινήσεις των στρατιωτών σε ώρα μάχης.

Ο χορός διακρινόταν για τη ζωηρότητα των κινήσεων και τις παράδοξες περιστροφές του σώματος.

Για τη γέννηση της πυρρίχης υπάρχουν διάφορες εκδοχές.

Μία αναφέρει πως ήταν απομίμηση του χορού της Παλλάδας Αθηνάς, η οποία μόλις γεννήθηκε πάνοπλη απ’ το κεφάλι του Δία, έσειε την ασπίδα και το δόρυ χορεύοντας έναν ενόπλιο χορό, ή πως γινόταν σε ανάμνηση του χορού της Αθηνάς μετά τη νίκη της κατά των Γιγάντων.

Άλλη εκδοχή λέει πως η πυρρίχη πρωτογεννήθηκε κατά την πολιορκία της Τροίας και εκτελέστηκε για πρώτη φορά κοντά στη φωτιά, που είχαν ανάψει οι Έλληνες για να κάψουν τον νεκρό Πάτροκλο.

Τρίτη εκδοχή αναφέρει πως πρωτοχορεύτηκε απ’ τους Δωριείς στην Κρήτη, ενώ άλλη Θέλει την καταγωγή του ενόπλιου χορού λακωνική. Αναφέρεται ακόμη πως τον πυρρίχιο πρωτοχόρεψε ο Νεοπτόλεμος, ήρωας της Τροίας και γιος του Αχιλλέα, απ’ τη χαρά του που σκότωσε τον Ευρύπυλο, γιο του Τήλεφου.

Επειδή δε ο Νεοπτόλεμος ονομαζόταν και Πύρρος”…

Ημέρα μνήμης σήμερα για εκείνους τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς.

ΠΗΓΗ Κ. Φωτιάδης, Άρθρο Η Γενοκτονία στον Πόντο, pontos.gr

Πηγή:  http://www.newsbomb.gr/ethnika/story/447551/imera-mnimis-gia-ti-ktinodi-genoktonia-ton-pontion

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γενοκτονία- Ντοκυμαντέρ Εκπομπή «Ανιχνεύσεις» (βίντεο ΕΡΤ3 13.05.09)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/05/2015

Οδοιπορικό στον Πόντο ομάδας απογόνων προσφύγων.
Η ιστορία, ο πολιτισμός, η γενοκτονία και οι μνήμες.
Αποστολή: Παντελής Σαββίδης, Μοντάζ- αφήγηση Κάλλη Ζάραλη

Tο είδα στο vimeo:  *https://vimeo.com/93346763

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Γερμανός καλεί Έλληνες να καταθέσουν τις μαρτυρίες τους στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για να καταγγείλει την τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στην Ελλάδα λόγω μνημονίου (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/09/2014

Ο κ. Volker Reusing, σύζυγος της Γερμανίδας ακτιβίστριας η οποία προσέφυγε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για να καταγγείλει την τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στην Ελλάδα, καλεί τον Ελληνικό πληθυσμό να ενισχύσει με μαρτυρικές καταθέσεις την καταγγελία της συζύγου του.

Όσοι πέσατε θύματα των μέτρων λιτότητας και έχετε υποστεί βλάβη στην υγεία σας, ή έχετε αυτόχειρα στην οικογένεια σας, ή δεν έχετε πια πρόσβαση σε τροφή, φάρμακα κλπ, στείλτε την μαρτύρια σας στην αγγλική γλώσσα στον εισαγγελέα του ΔΠΔ και ενημερώστε σχετικά την κυρία Luzia Hassel-Reusing, έτσι ώστε να μπορέσει να την επικαλεστεί/ αξιοποιήσει. Στην επιστολή σας να επισημάνετε το συσχετισμό της μαρτυρίας σας με την δικογραφία με αριθμό (file number) OTP-CR-345/12 που αφορά την καταγγελία Hassel-Reusing

Η διεύθυνση για την αποστολή των μαρτυριών ή άλλων στοιχείων, είναι σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου η ακόλουθη :

International Criminal Court
Information and Evidence Unit
Office of the Prosecutor
Post Office Box 19519
2500 CM The Hague
The Netherlands

Εναλλακτικά, η αποστολή μπορεί να γίνει μέσω τηλεομοιοτυπίας (fax) στο +31 70 515 8555.

Η διεύθυνση της κυρίας Hassel-Reusing:

Sarah Luzia Hassel-Reusing
Thorner Str. 7
42283 Wuppertal (Germany)

Τηλ.: +49/202/2502621

Εάν δεν ξέρετε αγγλικά, επικοινωνήστε με τον πρέσβη επί τιμή κύριο Λεωνίδα Χρυσανθόπουλο, ο οποίος συντονίζει την προσπάθεια συλλογής και μετάφρασης μαρτυρίων στην Ελλάδα. Ηλεκτρονική διεύθυνση: chrysanthopoulos@gmail.com

Το ζητούμενο της μαρτυρίας είναι να αναδείξει το θέμα της βλάβης στην υγεία εξαιτίας συγκεκριμένων μέτρων δημοσιονομικής λιτότητας και πρέπει να εξηγήσετε σε αυτήν, από ποια χρονική στιγμή κι έπειτα η υγεία σας παρουσίασε πρόβλημα και με ποιο μέτρο το συνδέετε.

Η βλάβη μπορεί να σχετίζεται με φάρμακα ή με υπηρεσίες υγείας ή με ιατρούς, στους οποίους πια δεν έχετε πρόσβαση ή μόνο στην έλλειψη δυνατότητας πληρωμής ή
συμμετοχής στην πληρωμή στα παραπάνω ή που πλέον δεν βρίσκονται σε αρκετά κοντινή απόσταση στον τόπο κατοικίας σας.

Εάν αντιμετωπίζετε πρόβλημα πείνας, στη μαρτυρία σας πρέπει να αναφερθεί από πότε το αντιμετωπίζετε και τι το προκάλεσε (λχ. περικοπές στη σύνταξη ή τον μισθό σας, υπερφορολόγηση ). Εξηγήστε δηλαδή με απλά λόγια από πότε και γιατί δεν είχατε πια αρκετά χρήματα για την πλήρη σίτισή σας.

Η μαρτυρία σας είναι απαραίτητη και εάν :

– αιτία της κατάστασης σας ήταν η χαλάρωση της προστασίας εναντίον των αναιτιολόγητων απολύσεων ή η αύξηση του κόστους ζωής,
– ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν υποσιτίζεστε είναι ότι έχετε υποστήριξη από φιλανθρωπική οργάνωση
– έχετε μείνει άστεγος/-η, ή εάν διαμένετε σε διαμέρισμα χωρίς θέρμανση εξαιτίας οικονομικής αδυναμίας,


Εάν αυτό είναι εφικτό, επισυνάψτε στην επιστολή σας στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, φωτοτυπίες των στοιχείων που καταδεικνύουν ότι με τα οικονομικά μέσα που διαθέτετε, δεν μπορεί να καλυφθεί πλέον το απαραίτητο κόστος για τροφή, διαμονή ή υγειονομική περίθαλψη.

Εάν διαθέτετε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τα πρόσωπα που σχεδίασαν ή
αποφάσισαν τα μέτρα λιτότητας γνώριζαν τις επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών και των κατοίκων της Ελλάδας, ενημερώστε σχετικά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και την κυρία Hassel-Reusing. Αυτό είναι απαραίτητο επειδή έγκλημα κατά της ανθρωπότητας (άρθρο 7 του Καταστατικού της Ρώμης) στοιχειοθετείται μόνο όταν ενέχει πρόθεση σε ένα βαθμό, δηλαδή όταν κάποιος γνωρίζει τι συνέπειες έχουν οι πράξεις/αποφάσεις του, αλλά παρ’ όλα αυτά τις λαμβάνει/τις εφαρμόζει.

Κάθε μαρτυρία με στοιχεία που αφορά στην βλάβη της υγείας συγκεκριμένων προσώπων εξαιτίας συνθηκών συνιστά σημαντική συμβολή στη λύση. Επιπροσθέτως, όσο περισσότερες μαρτυρίες με στοιχεία συγκεντρωθούν, θα καταδείξουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ότι είναι σημαντικό για τους πολίτες και τους κατοίκους της Ελλάδας να δοθεί υψηλή προτεραιότητα στον εντοπισμό των υπαιτίων και την αποτροπή περαιτέρω βλαβών. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το βίντεο.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ:

Σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, έως τώρα έχουν προσφύγει στην Χάγη τουλάχιστον 34 άτομα τα οποία κατάγγειλαν την τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας ή/και γενοκτονία των Ελλήνων σε εξέλιξη – η οποία είναι και αυτή έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που απλά εξετάζεται χωριστά λόγω της εξαιρετικής σοβαρότητας της. Ταυτόχρονα, 6141 άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό ζήτησαν ήδη από τον αρμόδιο εισαγγελέα του ΔΠΔ να ενεργοποιήσει αμέσως τις διαδικασίες, να εξετάσει τα εγκλήματα που τελέστηκαν στην Ελλάδα και να οδηγήσει σε δίκη όσους ευθύνονται γι’ αυτά καθώς οι ένοχοι πρέπει να τιμωρηθούν και τέτοια εγκλήματα πρέπει να αποτραπούν.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ και η ποινική διαδικασία ξεκινά αυτεπάγγελτα αν και εφόσον ο εισαγγελέας έχει ενδείξεις τέλεσης εγκλημάτων της αρμοδιότητας του στην επικράτεια της χώρας ή και αλλού εάν αυτά αφορούν Έλληνες. Στη περίπτωσή μας, οι ενδείξεις πρέπει να προκύψουν από τις προαναφερόμενες καταγγελίες, από τα στοιχεία και το αποδεικτικό υλικό που έχει επισυνάπτει σε αυτές καθώς και από όποιο άλλο στοιχειό ή αποδεικτικό υλικό έλαβε ο εισαγγελέας από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες (άστεγους, άνεργους, ιατρούς, ΜΚΟ, ιατρικούς ή/και επαγγελματικούς συλλόγους κλπ.)

Υπενθυμίζω ότι το JusticeForGreece είναι το επίσημο ιστολόγιο του ηλεκτρονικού αιτήματος προς τον Εισαγγελέα του ΔΠΔ (ICC) και κατ΄επέκταση, το ιστολόγιο των προσφυγών στην Χάγη. Εδώ ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει ιδέες αναφορικά με πρόσθετους ισχυρισμούς με τους οποίους να ενισχύσει την καταγγελία του, καθώς και άμεσο ή έμμεσο αποδεικτικό υλικό με το οποίο να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του.

Τις καταγγελίες και μέρος του επισυναπτόμενου αποδεικτικού υλικού μπορείτε να δείτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

Το ηλεκτρονικό αίτημα μπορείτε να το υπογράψετε κάνοντας κλικ ΕΔΩ αλλά προσοχή ! Άλλο πράγμα η ηλεκτρονική υπογραφή και άλλο η αποστολή της μαρτυρίας σας στο δικαστήριο. Δηλαδή, επειδή υπογράψατε το αίτημα σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι αυτό αρκεί και ότι δεν πρέπει να στείλετε όλα τα στοιχεία και τις αποδείξεις που έχετε στην διάθεση σας και αφορούν εσάς ή μέλη της οικογένειας σας. ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: Στην μαρτύρια σας πρέπει να εξηγήσετε για την κάθε περίπτωση χωριστά, από πότε και γιατί (εξαιτίας ποιων μέτρων κλπ) αντιμετωπίζεται το πρόβλημα που αναφέρετε.

Το ιστορικό της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών στα ελληνικά μπορείτε να το διαβάσετε κάνοντας κλικ ΕΔΩ

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Προσφυγές στο Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης: Έκκληση για μαρτυρίες – Πολύτιμη βοήθεια από ΕΠΑΜ

Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης Κυπριακή ομάδα κατά Τουρκίας για εγκλήματα πολέμου

Χάγη

Γενοκτονία

Αυτοκτονίες

Videoaufruf an die griechische Öffentlichkeit zu Zeugenaussagen – Video appeal to the Greek public for testimonies

Ανατύπωση από:  http://diadrastiko.blogspot.gr/2014/09/vid_9.html#ixzz3CpNJBb15

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τέλος το πόσιμο νερό: Η εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, στο Κιλκίς, στις Σέρρες και στο Παγγαίο, αποτελεί ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΕΞ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ το νερό, ο αέρας και η τροφή είναι απαραίτητα για την ύπαρξη ζωής

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/09/2014

Αμείλικτα, επίκαιρα ερωτήματα, προς τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης:

  1. Προ ημερών, οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης, ευρισκόμενοι για μπάνια στην Χαλκιδική, αισθάνθηκαν έντονα τον χορό του εγκέλαδου και πολλοί απ’ αυτούς ανησύχησαν κι έφυγαν. Αλήθεια, πώς να αισθάνονται οι Χαλκιδικιώτες που θα πρέπει να συνεχίσουν να παραμένουν στη Χαλκιδική, όταν θα τους διαχωρίζει από τον θάνατο τοιχίο ύψους 170 μέτρων (δηλαδή συνεχόμενο ύψος επτά 8όροφων πολυκατοικιών) ; Αυτόν τον συνεχόμενο φόβο σε μια άκρως σεισμογενή περιοχή θα δώσουμε ως κληρονομιά στα παιδιά μας για τα επόμενα 500 χρόνια; Και ποιος λέει ότι ένα τέτοιο τραγικό δυστύχημα θα αφορά μόνο την τοπική κοινωνία;
  2. Με το συνημμένο επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά το πρόβλημα που προέρχεται από τις δραστηριότητες της εξόρυξης του χρυσού στη Χαλκιδική. Διαβάστε το προσεκτικά. Αλήθεια, το πρόβλημα είναι πάλι τοπικό; Το έγγραφο προέρχεται από τη Διεύθυνση Υδάτων Κεντρικής Μακεδονίας και αναφέρει ότι » όλο το υδατικό υποσύστημα του Νεοχωρίου Χαλκιδικής και των πέριξ αυτού χωριών, είναι ακατάλληλο πλέον, εξ αιτίας του αρσενικού και του μολύβδου και ως αιτία, η παρέμβαση του ανθρώπου» . Και τονίζουμε εκ νέου: Εντάξει, η Χαλκιδική καταστρέφεται και οι κάτοικοι θα πίνουν εμφιαλωμένο νερό, η τροφοδοτική αλυσίδα όμως, που ξεκινάει από τη Χαλκιδική και καταλήγει στις λαϊκές αγορές της Θεσσαλονίκης και στα εμπορικά καταστήματα αυτής (κρεοπωλεία κλπ) «ποτίστηκε» επίσης με εμφιαλωμένο νερό ή με το αρσενικό και τον μόλυβδο της φύσης; Όταν τα συμπτώματα αυτά εμφανιστούν παράλληλα στις Σέρρες, στο Παγγαίο, στο Κιλκίς, απ΄ όπου καταλήγουν στη Θεσσαλονίκη μεταξύ άλλων : σιτάρι, αλεύρι, γάλα, λάδι, πατάτες, ντομάτες, μήλα κλπ δηλαδή όλη η διατροφική αλυσίδα της Θεσσαλονίκης, αλήθεια, η Θεσσαλονίκη θα συνεχίσει να ζει χωρίς επιπτώσεις; Όταν εκτός από τα βαρέα μέταλλα, αρσενικό κλπ, το Κιλκίς και το Παγγαίο είναι επιπλέον γεμάτα από ουράνιο, αλήθεια, αυτά που θα καταλήγουν; Τα αποτελέσματα των μετρήσεων στους υδάτινους πόρους της Χαλκιδικής δεν προέρχονται από ένα ιδιωτικό εργαστήριο αλλά από τη Διεύθυνση Υδάτων Κεντρικής Μακεδονίας.
  3. Και επειδή σχολιάζουμε την επικαιρότητα, θα πρέπει να αναφερθούμε στα παρακάτω γεγονότα που συνέβησαν μέσα στον μήνα που πέρασε, διότι σχόλια χωρίς τεκμηρίωση δεν έχουν νόημα (συνημ. 2 και 3). Τέτοιου είδους «απρόβλεπτα» καταστροφικά ατυχήματα δεν είναι καθόλου απρόβλεπτα, αλλά ένα σύνηθες φαινόμενο στις εξορυκτικές περιοχές. Αλήθεια, όταν συμβαίνει μια τόσο μεγάλη καταστροφή στο Καναδικό κράτος, τί θα συμβεί σ’ εμάς; Το Ελληνικό κράτος έχει μεγαλύτερη ισχύ και μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στη μελλοντική ύπαρξη κάποιου ατυχήματος από ότι το Καναδικό; Και πάντα διευκρινίζουμε ότι οι προαναφερόμενες εξορυκτικές περιοχές δεν υπάρχουν μέσα σε κατοικημένες περιοχές και η απόστασή τους από αυτές μετριέται με ώρες πτήσεις αεροπλάνου.

Είθε ο Θεός να μας φωτίσει.

Γι’ αυτό σας παρακαλούμε ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ

Φιλικότατα και με σεβασμό προς άπαντες
Σωτηρίου Κώστας

Πηγή:  http://www.avatonpress.gr/2014/07/blog-post_774.html

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Εβραίοι επιζώντες και απόγονοι επιζώντων από τη γενοκτονία των Ναζί καταδικάζουν απερίφραστα τη σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα (και καλούν σε μποϊκοτάζ του Ισραήλ!)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/08/2014

ijan_logo_regions

Ως Εβραίοι επιζώντες και απόγονοι επιζώντων της ναζιστικής γενοκτονίας καταδικάζουμε απερίφραστα τη σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα και τη συνεχιζόμενη κατοχή και τον εποικισμό της ιστορικής Παλαιστίνης. Καταδικάζουμε επίσης τις Ηνωμένες Πολιτείες που παρέχουν στο Ισραήλ τη χρηματοδότηση για την εκτέλεση της επίθεσης και τα Δυτικά κράτη γενικότερα που χρησιμοποιούν τη διπλωματική τους ισχύ για την προστασία του Ισραήλ από την καταδίκη.

Η γενοκτονία αρχίζει με τη σιωπή του κόσμου.

Είμαστε θορυβημένοι από την ακραία, ρατσιστική απ-ανθρωποποίηση των Παλαιστινίων στην ισραηλινή κοινωνία, η οποία έχει φτάσει στον ύψιστο βαθμό. Στο Ισραήλ, πολιτικοί και ειδήμονες μέσα από τις εφημερίδες ‘’The Times of Israel’’ και ‘’The Jerusalem Post’’ προέτρεψαν ανοιχτά σε γενοκτονία των Παλαιστινίων και δεξιοί Ισραηλινοί υιοθετούν νεοναζιστικά σύμβολα.
Επιπλέον, είμαστε αηδιασμένοι και εξοργισμένοι με την κατάχρηση της ιστορίας μας από τον Elie Wiesel σε αυτές τις σελίδες με σκοπό να προωθήσει τα κραυγαλέα ψεύδη που χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα: την εκτεταμένη προσπάθεια του Ισραήλ να καταστρέψει τη Γάζα και τη δολοφονία σχεδόν 2.000 Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων εκατοντάδων παιδιών. Τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει τους βομβαρδισμούς σε καταφύγια του ΟΗΕ, σπίτια, νοσοκομεία και πανεπιστήμια. Τίποτα δεν δικαιολογεί τη στέρηση ηλεκτρικής ενέργειας και νερού.
Πρέπει να υψώσουμε τη συλλογική φωνή μας και να χρησιμοποιήσουμε τη μαζική μας δύναμη ώστε να δοθεί ένα τέλος σε όλες τις μορφές ρατσισμού, συμπεριλαμβανομένης της εξελισσόμενης γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού. Απευθύνουμε έκκληση για άμεσο τερματισμό της πολιορκίας και του αποκλεισμού της Γάζας. Απευθύνουμε έκκληση για πλήρες οικονομικό, πολιτιστικό και ακαδημαϊκό μποϊκοτάζ του Ισραήλ.

Το “Ποτέ ξανά” πρέπει να σημαίνει Ποτέ ξανά για ΚΑΝΕΝΑΝ!

Εάν είστε επιζών ή απόγονος των επιζώντων της ναζιστικής γενοκτονίας και θέλετε να υπογράψετε σε αυτή τη δήλωση, προσθέστε το όνομά σας εδώ.

Υπογράφουν μέχρι τώρα:

Hajo Meyer, επιζών του Άουσβιτς, στην Ολλανδία. Henri Wajnblum, επιζών γιος του θύματος της ναζιστικής γενοκτονίας, Βέλγιο. Renate Bridenthal, παιδί προσφύγων από τον Χίτλερ, εγγονή του Άουσβιτς θύμα, Ηνωμένες Πολιτείες. Marianka Ehrlich Ross, επιζών της ναζιστικής εθνοκάθαρσης στη Βιέννη, Αυστρία. Τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Irena Klepfisz, παιδί επιζών από το Γκέτο της Βαρσοβίας, Πολωνία. Τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Karen Pomer, εγγονή του μέλους της ολλανδικής αντίστασης και επιζών του Μπέργκεν Μπέλσεν. Τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Hedy Epstein, γονείς και άλλα μέλη της οικογένειας απελάθηκαν στο στρατόπεδο de Gurs και στη συνέχεια όλα χάθηκαν στο Άουσβιτς. Τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Lillian Rosengarten, που επέζησε από το Ολοκαύτωμα των Ναζί, Ηνωμένες Πολιτείες. Suzanne Weiss, επέζησε στο κρύψιμο στη Γαλλία, και η κόρη της μια μητέρα που δολοφονήθηκε στο Άουσβιτς. Τώρα ζει στον Καναδά. H. Richard Leuchtag, επιζών, Ηνωμένες Πολιτείες. Ervin Somogyi, επιζώντων και κόρη επιζώντων, Ηνωμένες Πολιτείες. Ilse Hadda, επιζών Kindertransport στην Αγγλία. Τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Jacques Glaser, επιζών, Γαλλία. Norbert Hirschhorn, πρόσφυγας από τη ναζιστική γενοκτονία και εγγονός του τρεις παππούδες που πέθαναν στο Ολοκαύτωμα, το Λονδίνο. Eva Naylor, surivor, Νέα Ζηλανδία. Suzanne Ross, παιδί προσφύγων από τη ναζιστική κατοχή στο Βέλγιο, τα δύο τρίτα της οικογένειας έχασαν τη ζωή τους στο Lodz Ghetto, στο Άουσβιτς, και άλλες κατασκηνώσεις, Ηνωμένες Πολιτείες. Bernard Swierszcz, Πολωνικά επιζών, έχασαν συγγενείς στην Majdanek στρατόπεδο συγκέντρωσης. Τώρα ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Joseph Klinkov, κρυμμένο παιδί στην Πολωνία, εξακολουθεί να ζει στην Πολωνία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η γενοκτονία των Ελλήνων θα διδάσκεται σε σχολεία της Αυστραλίας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/12/2012

Η γενοκτονία των Ελλήνων θα διδάσκεται σε σχολεία της ΑυστραλίαςΤις γενοκτονίες που διαπράχθηκαν κατά χριστιανικών πληθυσμών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στις αρχές του προηγούμενου αιώνα θα διδάσκονται οι μαθητές της Α΄ Λυκείου, μετά από απόφαση του υπουργείου Παιδείας της Νέας Νότιας Ουαλίας.

Η δυνατότητα αυτή θα απορρέει από την υποχρεωτική διδασκαλία (από το 2014) για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Οι Γενοκτονίες κατά των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων υπήρξαν προπομπός του εβραϊκού ολοκαυτώματος, δύο δεκαετίες μετά, και επομένως δεν μπορούν παρά να αποτελούν μέρος της διδακτέας ύλης για το ευρύτερο θέμα για την μελέτη των γενοκτονιών» δήλωσε ο ιστορικός Δρ. Παναγιώτης Διαμάντης, πρόεδρος του Συλλόγου Ελληνοαυστραλών Εκπαιδευτικών που δραστηριοποιείται σε Ν. Ν. Ουαλία, Κουηνσλάνδη και Περιοχή Πρωτευούσης.

Ο Σύλλογος πρόκειται να συνεργαστεί με την Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας, την Αρμενική Εθνική Επιτροπή, την Παγκόσμια Συμμαχία Ασσυρίων, καθώς και το Εβραϊκό Συμβούλιο Αντιπροσώπων Ν. Ν. Ουαλίας και το Εβραϊκό Μουσείο Σίδνεϊ για την προώθηση αυτής της πρωτοβουλίας.

«Οι Γενοκτονίες κατά των Ελλήνων και των Εβραίων είναι μέρος της αυστραλιανής ιστορίας και αξίζουν μια θέση στο Ενιαίο Πρόγραμμα Διδακτέας Ύλης. Οι ANZACs (Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες) ήταν μάρτυρες των Γενοκτονιών των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ANZACs έσωσαν επιζώντες των γενοκτονιών στη Μέση Ανατολή το 1917 και 1918. Όταν επέστρεψαν στην Αυστραλία, κάποιοι ANZACs έγιναν μέλη των προσπαθειών παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας» υποστήριξε ο Δρ. Διαμάντης.

Ανατύπωση από:  *http://aftonomi.gr/politiki/item/784-i-genoktonia-ton-ellinon-tha-didasketai-se-sxoleia-tis-aystralias.html

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Γενοκτονία μπροστά στην κάμερα: Σφαγή αμάχων στην Συρία από ισλαμοφασίστες, με την χορηγία του Σόρος (βίντεο).

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/11/2012

Ο σφαγέας των εθνών, το βδέλυγμα της κερδοσκοπίας που ισοπεδώνει έθνη όπως έκαναν και οι ναζί μέντορες του, είναι βασικός χρηματοδότης των ισλαμοφασιστών της Συρίας.

Πρόσφατα δήλωσε ότι θα χρηματοδοτήσει και “οίκους μεταναστών” στην Ελλάδα. Βλέποντας το βίντεο κτηνωδίας που ακολουθεί, καταλαβαίνουμε όλοι ποιούς θα χρηματοδοτήσει. Η Συρία κρατά και θα κρατήσει λόγων της παλλαϊκής αντίστασης στους κεμαλοναζί εισβολείς.

Μην δείτε το βίντεο εάν έχετε ευαίσθητο στομάχι.

Ανατύπωση από:  http://www.tragiko.com/2012/11/blog-post_414.html

Posted in Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »