Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Μαΐου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘ατομική’

Πέθανε ο εμβληματικός επιζών της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 02/09/2017

Πέθανε σήμερα (Τετάρτη 30/8) σε ηλικία 88 ετών, ο εμβληματικός επιζών της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι και υπέρμαχος του πυρηνικού αφοπλισμού, Σουμιτέρου Τανιγκούτσι.

Σύμφωνα και με ανακοίνωση του Nihon Hidankyo, οργανισμού που εκπροσωπεί τους επιζώντες του Ναγκασάκι και της Χιροσίμα, ο Τανιγκούτσι, που έπασχε από καρκίνο, πέθανε στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.

Στις 9 Αυγούστου 1945, ο 16 ετών τότε, ταχυδρόμος, Τανιγκούτσι είδε τη ζωή του να ανατρέπεται εξαιτίας ενός αμερικανικού βομβαρδιστικού B-29, που έριξε την ατομική βόμβα στο χωριό του στη νότια Ιαπωνία τρεις ημέρες μετά την πρώτη επίθεση με ατομική βόμβα στη Χιροσίμα.

Από την έκρηξη καταστράφηκε το 80% των κτιρίων στο Ναγκασάκι, ενώ πέθαναν περίπου 74.000 άνθρωποι
(άμεσα ή αργότερα, εξαιτίας της ραδιενέργειας).

Σε ένα βίντεο που γυρίστηκε το 2015 από ένα νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού στο Ναγκασάκι, ο Τανιγκούτσι περιέγραψε τη στιγμή της φρίκης που είχε βιώσει: «Ένιωσα το έδαφος να δονείται για μια στιγμή και πίστεψα ότι θα εξαφανιστώ. Όμως ήμουν πεπεισμένος ότι δεν μπορώ να πεθάνω έτσι. Όταν τα πράγματα ηρέμησαν ένιωσα το δέρμα στο αριστερό μου χέρι, τον ώμο και τα δάκτυλά μου να κρέμεται»… «Αν και δεν ένιωσα πόνο, άγγιξα την πλάτη μου και κατάλαβα ότι το πουκάμισό μου είχε εξαφανιστεί. Υπήρχε κάτι μαύρο και κολλώδες σε όλο το χέρι μου. Το ποδήλατό μου είχε στραβώσει εντελώς», πρόσθεσε ο Τανιγκούτσι. Ο νεαρός τότε, πολύ σοβαρά τραυματισμένος, πέρασε περισσότερα από τρία χρόνια στο νοσοκομείο μετά τη ρίψη της ατομικής βόμβας.

Το 2015 -στη διάρκεια της τελετής για την 70η επέτειο από την τραγωδία- ο Τανιγκούτσι μίλησε για την εμπειρία του στο πλήθος: «Απανθρακωμένα πτώματα, εκκλήσεις για βοήθεια μέσα από κατεστραμμένα κτίρια, άνθρωποι η σάρκα των οποίων έπεφτε, τα εντόσθια των οποίων ξαφνικά φαίνονταν», περιέγραψε. «Ένας στρατός ανθρωπίνων όντων που πέθαινε προσπαθώντας να βρει νερό», πρόσθεσε.

Ο Τανιγκούτσι, που κάποτε είχε παρουσιαστεί ως πιθανός υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης, προσπάθησε μέχρι τον θάνατό του να μεταδώσει την εμπειρία του και να υψώσει τη φωνή του ενάντια στη χρήση πυρηνικών όπλων. Όμως, ο ίδιος είχε δηλώσει σε συνέντευξή του το 2003: «φοβάμαι ότι οι άνθρωποι, κυρίως οι νέες γενιές έχουν αρχίσει να μην ενδιαφέρονται».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φωτογραφίες: AP/ αρχείο και Eugene Hoshiko

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Χιροσίμα – Ναγκασάκι* (*=να μην ξεχάσω) 15/7/1945

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/07/2016

Στις 15 Ιουλίου, σε ένα ερημικό οροπέδιο του Νέου Μεξικού, ο στρατηγός Τόμας Φάρελ έδινε διαταγή να διοχετευτεί το πλουτώνιο στην πρώτη ατομική βόμβα. Η διαδικασία κράτησε όλη νύχτα.

Στις 5.30 το πρωί, 16 Ιουλίου του 1945, πατήθηκε το μοιραίο κουμπί. Μια τρομακτική έκρηξη ακολούθησε. Η σιδερένια σκαλωσιά εξαφανίστηκε. Το έδαφος χαμήλωσε μισό μέτρο. Υαλοποιήθηκε. Κίτρινες πύρινες λάμψεις εκτύφλωσαν όποιον κοιτούσε. Έπειτα, υψώθηκε το τεράστιο μανιτάρι του θανάτου. Το πείραμα είχε πετύχει. Η ιστορία ήταν προδιαγεγραμμένη. Λίγες μέρες αργότερα, στις 6 Αυγούστου του 1945, στα 600 πόδια από το έδαφος της Χιροσίμα, έγινε η έκρηξη:

Η έκρηξη της βόμβας «Little boy» στη Χιροσίμα

Μια τρομερή αστραπή κι ένα τεράστιο κόκκινο μανιτάρι έκαναν τους όπου γης Αμερικανούς να ξεσπάσουν σ’ έναν ξέφρενο ενθουσιασμό. Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας δεν γνώριζε τι ακριβώς είχε συμβεί για αρκετές ώρες. Όλες οι επικοινωνίες με την πόλη σταμάτησαν στις 08.16, ενώ η πρώτη επιβεβαίωση της επίθεσης με ατομική βόμβα ήρθε 16 ώρες αργότερα, όταν οι ΗΠΑ έκαναν την επίσημη ανακοίνωση εκ στόματος του Προέδρου Τρούμαν. Η πανηγυρική ανακοίνωση του Χάρι Τρούμαν γνωστοποιούσε στην υφήλιο ότι ο άνθρωπος μπήκε στην ατομική εποχή. Και μπήκε θριαμβευτικά: Μ’ έναν πύρινο κυκλώνα, που σάρωσε την πόλη και γκρέμισε τα 30.000 από τα 60.000 κτίριά της. Με 80.000 πτώματα την πρώτη στιγμή. Και 14.000 εξαφανισμένους, καθώς από την έκρηξη άνοιξε η γη και τους κατάπιε. Και με άλλους 75.000, που έκαναν συμβόλαιο με τον Χάρο, καθώς τραυματίστηκαν τότε και πέθαναν αργότερα. Κι ο θάνατος θα πλανιόταν για χρόνια με τη ραδιενέργεια να δρα αθέατη και ύπουλη, προσθέτοντας κι άλλα θύματα, σε άγνωστο αριθμό.

Όπως έγραψε στο ημερολόγιό του ο συγκυβερνήτης του Enola Gay (βομβαρδιστικό αεροσκάφος Β-29), Λιούις: «Ένα εκτυφλωτικό φως γέμισε το αεροσκάφος. Γυρίσαμε και κοιτάξαμε τη Χιροσίμα. Η πόλη ήταν σκεπασμένη από ένα τρομερό σύννεφο… που ανέβαινε σαν μανιτάρι. Κανείς δεν μιλούσε. Αίφνης, όλοι άρχισαν να φωνάζουν. Κοιτάξτε, κοιτάξτε, κοιτάξτε! Θεέ μου! Τι κάναμε;».

Το πρωί της 9ης Αυγούστου του 1945, Αμερικανικό βομβαρδιστικό απογειώθηκε κι αυτό από τη βάση Tinian με πρώτο στόχο τη Kokura και δεύτερο το Ναγκασάκι. Το πλάνο ήταν παρόμοιο με αυτό της αποστολής της Χιροσίμα. Η πόλη της Kokura όμως ήταν καλυμμένη με σύννεφα και το πλήρωμα δεν είχε οπτική επαφή. Όπως ήταν λοιπόν προγραμματισμένο, η αποστολή κατευθύνθηκε προς τον δεύτερο στόχο, το Ναγκασάκι.

Συντρίμια στο Ναγκασάκι

Στις 11:00 ακριβώς, το δεύτερο B-29 της αποστολής έριξε τρία αλεξίπτωτα με όργανα κι ένα γράμμα για έναν Ιάπωνα καθηγητή πυρηνικής φυσικής, στο οποίο οι Αμερικανοί τον παρακινούσαν να δημοσιοποιήσει στη χώρα του την απειλή για τα όπλα μαζικής καταστροφής. Ένα λεπτό αργότερα, το βομβαρδιστικό έριξε την Fat Man, μια ατομική βόμβα που περιείχε πυρήνα 6.4 κιλών πλουτώνιο-239 πάνω από τη βιομηχανική περιοχή του Ναγκασάκι. Οι νεκροί από την έκρηξη υπολογίζονται περίπου 40.000, ενώ άλλοι τόσοι πέθαναν τους επόμενους έξι μήνες από άλλες παρενέργειες της έκρηξης.

Η Ιαπωνία θρηνούσε. Η αμερικανική προπαγάνδα διέδιδε πως η επόμενη βόμβα προοριζόταν για το Τόκιο. Επόμενη βόμβα δεν υπήρχε αλλά, ποιος το ήξερε! Οι φήμες έλεγαν πως η επίθεση θα γινόταν στις 12 Αυγούστου. Στις 10, η Ιαπωνία γνωστοποίησε ότι δεχόταν την άνευ όρων παράδοση. Υπέγραψε στις 2 Σεπτεμβρίου 1945.

Σαν σήμερα… Ναγκασάκι

Τα όσα έλαβαν χώρα, ήταν αποτέλεσμα μιας παρανοϊκής στρατηγικής απόφασης, της οποίας η δικαιολογητική βάση ξεπερνά σε κυνισμό κάθε άλλη στρατιωτική παραδοξότητα: «Ρίχνουμε τη βόμβα, εξοντώνουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, τρομοκρατούμε τον αντίπαλο ο οποίος υποκύπτει άνευ όρων και ξεμπερδεύουμε αναίμακτα χωρίς να θέσουμε σε κίνδυνο τις συμβατικές στρατιωτικές μας  δυνάμεις». Αν χρησιμοποιούνταν η ίδια λογική και στις δεκαετίες που ακολούθησαν, σύμφωνα πάντα με τα απλά μαθηματικά της ισορροπίας του τρόμου, οι υπερδυνάμεις του Ψυχρού Πολέμου θα μπορούσαν να ισοπεδώσουν την οικουμένη με το πάτημα 5-6 κόκκινων κουμπιών. Κι όλα αυτά, στηριζόμενοι πάνω στο επιχείρημα της διατήρησης των απωλειών των συμβατικών δυνάμεων σε χαμηλά επίπεδα.

Μικρή και… ασήμαντη λεπτομέρεια: τα «τυφλά» όπλα μαζικής καταστροφής δεν κάνουν διακρίσεις και σε συντριπτικό ποσοστό πλήττουν τον άμαχο πληθυσμό. Αυτές τις κουκίδες της ιστορίας που τόσο πολύ υμνούνται και προστατεύονται με εντυπωσιακούς βερμπαλισμούς στις διεθνείς συνθήκες και στο Δίκαιο του Πολέμου, αλλά παραδόξως είναι και οι πρώτες που αφανίζονται με το ξέσπασμα μιας οιασδήποτε πολεμικής σύγκρουσης…Αυτό που μένει να αιωρείται στον αέρα, πολλές δεκαετίες μετά το συγκεκριμένο μακέλεμα, είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας ορφανό. Ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας για το οποίο δεν έχει λογοδοτήσει κανείς. Και κυρίως, μια παράνοια ενδεδυμένη ένα λογικοφανές επιχείρημα στρατηγικής φύσης, που ανέδειξε με τον καλύτερο τρόπο πως η κόλαση που μπορεί να υψώσει ο άνθρωπος, κάνει την αντίστοιχη βιβλική να μοιάζει με παιδική χαρά…

Πηγές: ww2.gr, paraskhnio.gr, historyreport.gr, provocateur.gr

Ανατύπωση από:  Ομοιοτέλευτο (το)

 

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »