Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘αρχαίο’

Κένυα: Ανακαλύφθηκε το αρχαιότερο κρανίο από κοινό πρόγονο πιθήκων και ανθρώπων

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/08/2017

Παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν στην Κένυα της Αφρικής το καλοδιατηρημένο απολίθωμα ενός νηπιακού κρανίου ηλικίας περίπου 13 εκατ. ετών, το οποίο ανήκε σε κάποιο κοινό πρόγονο των πιθήκων και των ανθρώπων, που ονομάσθηκε «Νιανζαπίθηκος αλέσι».

Οι πίθηκοι είναι συγγενείς των ανθρώπων (πιο στενοί οι χιμπατζήδες και οι γορίλες, πιο μακρινοί οι ουρακοτάγκοι και οι γίββωνες). Ο τελευταίος κοινός πρόγονος ανθρώπου-χιμπατζή έζησε στην Αφρική πριν από έξι έως επτά εκατ. χρόνια, οπότε και διαχωρίσθηκαν εξελικτικά ο άνθρωπος και ο χιμπατζής.

Έκτοτε έχουν βρεθεί διάφορα απολιθώματα, όμως ελάχιστα είναι γνωστά για την προηγούμενη εξέλιξη των κοινών προγόνων ανθρώπων-πιθήκων πριν από δέκα εκατ. χρόνια και παλαιότερα. Τα σχετικά απολιθώματα είναι σπανιότατα και συνίστανται σε μεμονωμένα δόντια και τμήματα γνάθου. Κανένα κρανίο δεν είχε βρεθεί μέχρι σήμερα που να χρονολογείται προ 10 έως 14 εκατ. ετών.

Εξαιτίας αυτών των προβλημάτων, ήταν έως τώρα δύσκολο για τους επιστήμονες να απαντήσουν σε δύο καίρια ερωτήματα: όντως ο κοινός πρόγονος ανθρώπων-πιθήκων προερχόταν από την Αφρική και πώς έμοιαζε;

Η ανακάλυψη, για πρώτη φορά, ενός τόσο καλά διατηρημένου κρανίου, που ονομάσθηκε «Αλέσι» (από την τοπική λέξη «άλες» που σημαίνει πρόγονος), για πρώτη φορά επιτρέπει να δοθούν απαντήσεις.

Ο «Αλέσι» είχε εντοπισθεί το 2014 από τον Κενυάτη κυνηγό απολιθωμάτων Τζον Εκούζι στην περιοχή Ναπουντέτ, δυτικά της λίμνης Τουρκάνα, στη βόρεια Κένυα. Ένα γειτονικό αρχαίο ηφαίστειο πιθανώς έθαψε κάτω από τις στάχτες του το δάσος όπου κάποτε ζούσε ο «Αλέσι», επιτρέποντας έτσι τη διατήρηση του απολιθώματός του.

Οι ερευνητές ανέλυσαν εξονυχιστικά το κρανίο, που έχει μέγεθος λεμονιού, με τη βοήθεια των τρισδιάστατων ακτίνων-Χ του συγχρότρου της Γκρενόμπλ και συμπέραναν ότι ανήκε σε ένα πιθηκοειδές πλάσμα ηλικίας μόνο 16 μηνών, το οποίο αποτελεί ένα άγνωστο έως τώρα είδος, που «βαφτίσθηκε» Νιανζαπίθηκος αλέσι (Nyanzapithecus alesi).

Δεν είναι γνωστό αν το κρανίο ανήκει σε αρσενικό ή θηλυκό, ενώ εκτιμάται ότι αν είχε ζήσει για να αναπτυχθεί κανονικά, θα είχε βάρος περίπου 11,3 κιλών.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Ιζάϊα Νένγκο του Ινστιτούτου της Λεκάνης Τουρκάνα του Πανεπιστημίου Στόνι Μπρουκ των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature» εκτιμούν ότι ο Νιανζαπίθηκος «Αλέσι» ανήκε σε μια ομάδα πρωτευόντων που ζούσαν στην Αφρική για πάνω από δέκα εκατομμύρια χρόνια και από τους οποίους πιθανώς προήλθε ο κοινός πρόγονος ανθρώπων-πιθήκων.

Το αρχαιότερο απολίθωμα πιθήκου μέχρι σήμερα είναι μία γνάθος, που έχει βρεθεί στην Τανζανία και χρονολογείται προ 25,2 εκατ. ετών. Το αρχαιότερο καλοδιατηρημένο απολίθωμα κρανίου που είχε βρεθεί έως τώρα, είναι ηλικίας περίπου επτά εκατ. ετών και ανήκει στο Σαχελάνθρωπο του Τσαντ, ένα ανθρωπίδη πίθηκο που μάλλον βάδιζε στα δυο του πόδια.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://nature.com/articles/doi:10.1038/nature23456

Ανατύπωση από >>>

 

Advertisements

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Σπάνιο αρχαιοελληνικό ψηφιδωτό βρέθηκε στην Τουρκία (φωτογραφίες)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/04/2016

Σπάνιο αρχαιοελληνικό ψηφιδωτό βρέθηκε στην Τουρκία - ΦΩΤΟ

Κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών στην Τουρκία ήρθε στο φως ένα περίτεχνο ψηφιδωτό που χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ. Το αρχαιοελληνικό ψηφιδωτό που βρέθηκε σε ανασκαφή στην επαρχία Χατάι απεικονίζει ένα σκελετό, μία κανάτα με κρασί και ψωμί ενώ αναγράφεται η λέξη «ευφρόσυνος».

Η αρχαιολόγος Demet Kara από το Αρχαιολογικό Μουσείο Χατάι, που ασχολήθηκε με την ανασκαφή, δήλωσε πως το ψηφιδωτό είναι ένα τεχνούργημα από την αρχαία ελληνορωμαϊκή πόλη της Αντιόχειας.

 «Δύο πράγματα θεωρούνταν πολύ σημαντικά για την ανώτερη κοινωνική τάξη στη ρωμαϊκή περίοδο αναφορικά με τις κοινωνικές δραστηριότητες. Το πρώτο ήταν το μπάνιο και το δεύτερο το δείπνο. Στο πρώτο τμήμα του ψηφιδωτού, ένας άνδρας ανάβει φωτιά,  αυτό συμβολίζει το μπάνιο. Στο μεσαίο τμήμα εικονίζεται  ένας νεαρός άνδρας να τρέχει προς ένα ηλιακό ρολόι. Το ρολόι δείχνει ανάμεσα στις 9μμ και 10μμ. Κατά την ρωμαϊκή περίοδο, στις 9:00μμ ήταν η ώρα του μπάνιου. Στο τελευταίο τμήμα, εικονίζεται ο  σκελετός με μια κούπα κρασί στο χέρι, ψωμί και μια κανάτα κρασί. Η επιγραφή αναφέρει: «Nα είσαι χαρούμενος και να ζεις τη ζωή σου» είπε η αρχαιολόγος στην τουρκική εφημερίδα Hurryiet.

Οι Τούρκοι ερευνητές θεωρούν ότι το περίτεχνο αρχαίο ψηφιδωτό θα μπορούσε να είναι μοναδικό στο είδος του και χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ.

Πηγή: The Independent, Hurryiet

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/international/385273,Spanio-arxaioellhniko-yhfidwto-vre8hke-sthn-Toyrkia-FWTO.html

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Πλούσιο σε πρωτεΐνες το πιάτο του αρχαίου Σαντορινιού

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/08/2014

Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας μας μιλά για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας 3.500 χρόνια πριν

Της ΕΥΑΝΝΑΣ ΒΕΝΑΡΔΟΥ

Τι έτρωγαν οι Έλληνες το 1600 π.χ.; Ο αρχαιολόγος Χρίστος Ντούμας αφήνει για λίγο στην άκρη τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο Ακρωτήρι της Θήρας και μας μιλά για τις νοστιμιές που απολάμβαναν οι πρόγονοί μας 3.500 χρόνια πριν σε μια ομολογουμένως απολαυστική κουβέντα.

Αποφλοίωση φάβας με αρχαίες μυλόπετρεςΑποφλοίωση φάβας με αρχαίες μυλόπετρες.

Αφορμή η συμμετοχή του στις Μέρες Γευσιγνωσίας του Μουσείου Μπενάκη (9-11/5) και συγκεκριμένα στην εκδήλωση-συζήτηση «Γευσίπλους – Χαρτογραφώντας τον γαστρονομικό πολιτισμό του Αιγαίου» (Παρασκευή, 6 μ.μ., αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς). Εκεί, ο διευθυντής της ανασκαφής του Ακρωτηρίου και ομότιμος καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών θα παρουσιάσει στο κοινό την ιστορική και αρχαιολογική διάσταση του πολιτισμού και της γαστρονομίας του Αιγαίου.

Βρίσκουμε σοφή τη σύνδεση της γαστριμαργίας με τον πολιτισμό στη… νόστιμη αυτή διοργάνωση, που, εκτός από έκθεση παραγωγών και γευσιγνωσίες, περιλαμβάνει πολλά χάπενινγκ, εκδηλώσεις αλλά και Φεστιβάλ Γαστριμαργικού Κινηματογράφου. Την τιμητική τους έχουν οι Κυκλάδες και το Αιγαίο και κάπου εδώ μπαίνει ο κ. Ντούμας, που μας «ξεναγεί» στις βρώσιμες πρώτες ύλες που φύλαγαν στις κουζίνες τους οι κάτοικοι της προϊστορικής Σαντορίνης: πρώτες ύλες που τόσο καλά διατήρησε η τέφρα του ηφαιστείου…

Αγγείο με ρόβηΑγγείο με ρόβη

«Βρήκαμε πολλά κατάλοιπα καρπών, μέσα σε δοχεία που φυλάσσονταν στα σπίτια. Καθώς έπεσε η τέφρα απανθρακώθηκαν και έτσι διατηρήθηκαν», εξηγεί ο Χρ. Ντούμας. «Οι καρποί αυτοί ήταν προϊόντα καλλιεργειών -γι’ αυτό και έχουμε γνώσεις για τις καλλιέργειες εκείνης της εποχής. Βρήκαμε φάβα, φακές, κριθάρι-, σε ένα μάλιστα πιθάρι γεμάτο τέφρα βρήκαμε αποτυπώματα αμύγδαλων. Εντοπίσαμε επίσης πολλά κουκούτσια ελιών θρυμματισμένα, άρα μιλάμε για παραγωγή λαδιού. Βρήκαμε και ένα πιθάρι με σαλιγκάρια, αν και τα συγκεκριμένα ήταν εισαγωγής! Επρόκειτο για κρητικά σαλιγκάρια».

Βρήκαν όμως και πάρα πολλούς σπόρους από σύκα: «Αυτή ήταν η ζάχαρή τους. Και βέβαια, το σύκο ήταν το καθαρτικό τους!» (χαμογελάει).

– Βρήκατε και υπολείμματα ψαριού;

«Μέσα σε πιθάρια εντοπίσαμε αποξηραμένα ψάρια και κόκαλα ψαριών. Μάλιστα, καθώς σκάβαμε σε βαθιά στρώματα, για τα θεμέλια των στύλων του στεγάστρου, βρήκαμε γάρον (garum κατά τους Ρωμαίους). Πρόκειται για μια πάστα από ψάρι, λιχουδιά για τους Ρωμαίους. Η αριστοκρατία απολάμβανε το καλύτερο μέρος του ψαριού, ενώ η «πλέμπα» και ο στρατός χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια, τις ουρές, τα πτερύγια. Βρήκαμε ένα τέτοιο πιθαράκι και επρόκειτο για σημαντική ανακάλυψη μιας και απέδειξε ότι 1.500 χρόνια πριν τους Ρωμαίους, το έφτιαχναν στη Θήρα. Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ενός λαού που ζει με και από τη θάλασσα…»

.

– Κρέας έτρωγαν;

Κρατευτές σουβλακιώνΚρατευτές σουβλακιών

«Βρήκαμε άφθονα κόκαλα από αιγοπρόβατα (που αποτελεί βασικό είδος κτηνοτροφίας και σήμερα στα νησιά), ελάχιστα βοοειδή (στα νησιά δεν μπορούν να εκθρέψουν μεγάλα ζώα) και πολύ λίγο κυνήγι (κουνέλια, αποδημητικά πουλιά). Βρήκαμε όμως πάρα πολλά κατάλοιπα από αχινούς, αχιβάδες, κυδώνια και άλλα παρεμφερή θαλασσινά».

– Έχουμε ιδέα πώς τα μαγείρευαν ολ’ αυτά;

Κατάλοιπα ψαριώνΚατάλοιπα ψαριών

«Ξέρουμε πως είχαν τριποδικές χύτρες -που σημαίνει ότι, αν μη τι άλλο, έβραζαν. Γιαχνί πάντως δεν νομίζω πως έφτιαχναν, αφού δεν είχαν ντομάτες. Σήμερα μπορεί να μιλάμε για τα περίφημα σαντορινιά ντοματάκια, όμως οι ντομάτες μας ήρθαν από την Αμερική! Βρήκαμε επίσης ταψιά και φορητά τριποδικά φουρνάκια: φωτιά από πάνω, φωτιά από κάτω και ταψάκι με καπάκι και πορτούλα. Ενα είδος γάστρας με πόδια».

– Τι σας εξέπληξε πιο πολύ από αυτά που ανακαλύψατε;

Πιθάρι με σαλιγκάριαΠιθάρι με σαλιγκάρια

«Οι Κρατευτές: πάνω τους έψηναν σουβλάκια. Είχαν εγκοπές αλλά και τρυπούλες για να κυκλοφορεί ο αέρας και να μην σβήνουν τα κάρβουνα. Ήταν πολύ εργονομικοί. Στην άκρη τους είχαν το σχήμα κεφαλής κριαριού. Και εξασφάλιζαν και ένα υγιεινό ψήσιμο, αφού το λίπος έπεφτε».

– Δηλαδή, το σουβλάκι είναι δικό μας έδεσμα… Κι όμως, κάποιοι σήμερα νομίζουν ακόμα πως είναι τουρκικής προέλευσης.

«Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο. Οι Τούρκοι ήρθαν το 1453 μ.χ. Κάποτε είχα μια κουβέντα με έναν διαπρεπή Τούρκο αρχαιολόγο, τον ελληνιστή Εκρέμ Ακουργκάλ. Και του έλεγα ότι έχουμε δανειστεί κι εμείς πολλά από την τουρκική κουζίνα. Φέρνοντάς του ως παράδειγμα τον κεφτέ. Και μου λέει: «Είστε αφελής. Οι Τούρκοι όταν ήρθαν εδώ ήταν νομάδες. Δεν είχαν κουζίνα. Απλώς υιοθέτησαν τη βυζαντινή κουζίνα. Ας μην κοροϊδευόμαστε: η λέξη «κεφτές» δεν είναι τούρκικη. Είναι η βυζαντινή λέξη «κοπτόν κρέας…». Και πράγματι, θυμάμαι ακόμα τη μαμά μου και τη γιαγιά μου να κόβουν γρήγορα και σταυρωτά το κρέας με δύο κοφτερά μαχαίρια κάνοντας το κιμά!».

– Οι ανασκαφές του Ακρωτηρίου αποτελούν τα παλαιότερα τεκμήρια για το τι έτρωγαν οι Έλληνες;

«Όχι. Υπάρχουν σκόρπια ευρήματα και από τη νεολιθική εποχή (5η και 4η χιλιετία π.Χ.) σε Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη. Όμως στο Ακρωτήρι, χάρη στο ηφαίστειο, πρώτη φορά βρέθηκαν τόσο πολλά μαζεμένα -και τόσο καλά διατηρημένα. Σκεφθείτε πως στις λάβες της Σαντορίνης υπάρχουν εγκλείσματα φυτών όπως τα φοινικόδεντρα ή οι ελιές που χρονολογούνται 60.000 χρόνια πριν από σήμερα. Και αποκαλύπτουν ένα κλίμα που δεν διαφέρει από το σημερινό. Στα πρώιμα ιστορικά χρόνια, την 5η, 4η ή 3η χιλιετία π.Χ., ο άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν την ίδια αυτή άγρια χλωρίδα».

Η περίφημη μεσογειακή διατροφή έχει πολύ μακρινές ρίζες τελικά..

Ανατύπωση από:  http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=429757

Posted in Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Ελληνικό Σχολείο 1700 ετών ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/04/2014

Το αρχαίο σχολείο

Οι αρχαιολόγοι που εργάζονται στη δυτική έρημο της Αιγύπτου ανακάλυψαν ένα σχολείο 1.700 ετών περίπου,  στους τοίχους του οποίου βρέθηκαν κείμενα γραμμένα στην αρχαία ελληνική γλώσσα, συμπεριλαμβανομένου και ενός κειμένου για την αρχαία χρήση των φαρμάκων που παραπέμπει στην Οδύσσεια του Ομήρου.

Το σχολείο – το οποίο έχει μικρούς πάγκους που χρησιμοποιούσαν οι μαθητές ως θρανία για να κάθονται, να διαβάζουν ή να στέκονται όρθιοι και να γράφουν στους τοίχους – χρονολογείται σε μια εποχή όπου η Αίγυπτος ελέγχεται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα αρχαία ελληνικά ήταν ευρέως διαδεδομένα.

Σε χρήση για λιγότερο από 20 χρόνια, το κτίριο του σχολείου ενσωματώθηκε τελικά ως τμήμα ενός μεγάλου σπιτιού που περιείχε πολύχρωμα έργα τέχνης, συμπεριλαμβανομένων εικόνων των θεών του Ολύμπου, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Το σπίτι και το σχολείο βρίσκονται στην αρχαία πόλη Trimithis (σημερινή Amheida), η οποία βρίσκεται στην όαση Dakhla, 322 χιλιόμετρα περίπου δυτικά του ποταμού Νείλου. Το σπίτι, και μερικά από τα έργα τέχνης που φιλοξενούσε, ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά το 1979. Το 2001, ένα νέο πρόγραμμα έρευνας στην Amheida, που σήμερα χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, οδήγησε στην ανακάλυψη του σχολείου, των ελληνικών συγγραμμάτων του και ακόμη περισσότερων σκηνών τέχνης που φιλοξενούσε.

Μια μοναδική ανακάλυψη

Στον αρχαίο κόσμο, τα σχολεία δεν αποτελούσαν αυτόνομα κτίρια αλλά φιλοξενούνταν συχνά σε άλλα μέρη – όπως σε ιδιωτικές κατοικίες, δημόσια κτίρια και ναούς – και, ως εκ τούτου, είναι πολύ δύσκολο για τους αρχαιολόγους να το προσδιορίσουν με ακρίβεια, αναφέρει η Raffaella Cribiore, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο άρθρο της στο επιστημονικό περιοδικό Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik.

Παρόλο που οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν την ύπαρξη κι άλλου αρχαίου σχολείου στην Αίγυπτο – του πανεπιστημίου στην Αλεξάνδρεια – το σχολείο στην Amheida είναι μοναδικό, γιατί βρέθηκε με κείμενα στους τοίχους του, δηλώνει η Cribiore. Τα κείμενα αυτά είναι «μια ακόμη απόδειξη ότι η διδασκαλία και η μάθηση πραγματοποιήθηκε εκεί, και επιβεβαιώνουν ότι ανήκουν στον μοναδικό κτίριο που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα από την αρχαιότητα, και που αναγνωρίζεται με βεβαιότητα ως σχολείο ενώ επιδεικνύει και εκπαιδευτικές δραστηριότητες», αναφέρει η Cribiore.

Το κείμενο του καθηγητή (όπως φαίνεται εδώ στον τοίχο) γράφτηκε πολύ προσεκτικά
και ήταν προφανώς ένα πρότυπο για τον μαθητή.

Για παράδειγμα, το κείμενο που αναφέρεται στην Οδύσσεια αφηγείται μια θρυλική ιστορία για την αρχαία χρήση φαρμακευτικών ουσιών: η Ελένη της Τροίας δίνει στους επισκέπτες της ένα φάρμακο (πιθανόν όπιο), το οποίο «παίρνει μακριά τη θλίψη και το θυμό, και φέρνει τη λήθη σε κάθε αρρώστια», αναφέρει το αρχαίο κείμενο. «Όποιος το πιεί αναμεμειγμένο σε κύπελλο δεν θα αφήσει να πέσει ένα δάκρυ στο μάγουλό του κατά τη διάρκεια αυτής της ημέρας τουλάχιστον. Μιμηθείτε». Η λέξη«Μιμηθείτε» φαίνεται να υποδεικνύει στους μαθητές ότι θα πρέπει να αντιγράψουν το κείμενο με κάποιο τρόπο. Αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι μερικοί άνθρωποι πίστευαν ότι αυτό το απόσπασμα είχε μια τέτοια μαγική ποιότητα που μπορούσε να ηρεμεί τους νέους.

Σε ένα διαφορετικό δωμάτιο του σχολείου, η ομάδα ανακάλυψε ένα άλλο κείμενο που αποτελείται από ένα δάσκαλο να προτρέπει τους μαθητές του να αποκτήσουν τέτοιες ρητορικές ικανότητες που να φτάνουν μέχρι το επίπεδο διαφόρων θεοτήτων, όπως του αρχαίου Έλληνα θεού Ερμή. Προέτρεψε επίσης τους μαθητές να δουλέψουν σκληρά. «Να είστε τολμηροί, αγόρια μου.  Ο μεγάλος θεός θα σας ανταμείψει με ένα όμορφο στέμμα πολλαπλής αρετής», αναφέρει μέρος του κειμένου. «Δούλεψε σκληρά για μένα, ο κόπος κάνει τους άνδρες ανδροπρεπείς …»

Το σχολείο τελείωσε

Το σχολείο δεν ήταν σε χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως επειδή ο δάσκαλος μετακινήθηκε ή έχασε τη ζωή του, σύμφωνα με τους ερευνητές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, «το σχολείο ήταν ο δάσκαλος και έπαψε να υπάρχει όταν ο τελευταίος μετακινήθηκε ή πέθανε», γράφει η Cribiore. Αφού έκλεισε, το σχολικό κτίριο ενσωματώθηκε σε ένα κοντινό σπίτι που ανήκε σε έναν σύμβουλο της πόλης με το όνομα «Serenos», ο οποίος χρησιμοποίησε μέρος του ως αποθηκευτικό χώρο.


Το 1979, οι ερευνητές βρήκαν μια εικόνα των θεών του Ολύμπου στο σπίτι του Serenos και οι πρόσφατες ανασκαφές έφεραν στο φως περισσότερα έργα ζωγραφικής μεταξύ των οποίων και μια σκηνή συμποσίου με έναν άνδρα να παίζει φλάουτο. Σε ένα δωμάτιο, σχεδόν κάθε επιφάνεια «ήταν διακοσμημένη, είτε με πολύχρωμα γεωμετρικά μοτίβα ή με ζωντανές σχηματικές παραστάσεις, έτσι ώστε η εμπειρία της εισόδου στο χώρο, για πρώτη φορά κατά την αρχαιότητα θα πρέπει να ήταν συντριπτική», έγραψε η Susanna McFadden, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Fordham, σε ένα βιβλίο με τίτλο «Actes du XII Colloque de l’ Association International pour la Peinture Murale Antique». (Το βιβλίο θα δημοσιευθεί από τον εκδοτικό οίκο Internazionale L’ Associazione per la Pittura murale antica).


Ο Serenos φαίνεται να είχε μια εκτίμηση για τα μαθήματα που λάμβανα χώρα στο σχολείο και διατήρησε το κείμενο του καθηγητή που προτρέπει τους μαθητές να εργαστούν σκληρά και να ανυψώσουν τις ρητορικές τους ικανότητες, αναφέρει η  Cribiore. Οι ιδιοκτήτες του σπιτιού κατά πάσα πιθανότητα «εκτίμησαν την εμφάνιση και το περιεχόμενό του, το οποίο θα μπορούσε να εκληφθεί ως σημάδι της πολιτιστικής τους εκλέπτυνσης», γράφει η Cribiore.

Το κείμενο που γράφτηκε από τον καθηγητή εκδόθηκε για πρώτη φορά στην έκδοση του 2008 του επιστημονικού περιοδικού Journal of Roman Archaeology.

Πηγή: O. Jarus, LiveScience

Σύντομη σύνδεση:  http://wp.me/p24gOG-62g

Ανατύπωση από:  http://erroso.blogspot.gr/2014/02/1700.html

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , | 1 Comment »

Το αρχαίο χαράτσι στα ακίνητα…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/10/2013

gr0140Το χαράτσι επί των ακινήτων και την πολλαπλή, υπέρογκη και συχνά παράλογη φορολόγηση την βιώνουμε όλοι. Φορομπηχτική πολιτική όμως δεν εφαρμόζουν μόνο οι σύγχρονοι πολιτικοί αλλά υπάρχουν παραδείγματα και στην αρχαιότητα.

Ο Πεισίστρατος υπήρξε κατά διαστήματα για συνολικά περίπου 20 χρόνια τύραννος των Αθηνών, στην περίοδο 561 έως 527 π.Χ. Προσπάθησε και κατάφερε να επιβάλει τυραννίδα τρεις φορές χρησιμοποιώντας άλλοτε συμμάχους από διάφορες πόλεις, άλλοτε από την ίδια την Αθήνα όπου υπήρχαν έντονες διαμάχες εξουσίας μεταξύ αντίπαλων ισχυρών οικογενειών, άλλοτε μισθοφορικό στρατό και άλλοτε τραγελαφικά τεχνάσματα. Τις πρώτες δύο φορές κατάφερε να επιβληθεί για μικρό χρονικό διάστημα, μετά το οποίο ανατράπηκε και εξορίστηκε. Την τρίτη φορά όμως έμεινε στην εξουσία μέχρι το θάνατό του. Αυτός επήλθε από φυσικά αίτια και σε μεγάλη ηλικία του Πεισιστράτου, το 527 π.Χ., οπότε τον διαδέχτηκαν οι  δύο γίοι του, Ιππίας και Ίππαρχος γνωστοί και ως Πεισιστρατίδες.

Μετά την δολοφονία του αδερφού του, Ιππάρχου, από δύο Αθηναίους τον Αρμόδιο και τον Αριστογείτονα (λέγεται ότι ήταν εραστές και ο λόγος του εγκλήματος ερωτικός), μόνος τύραννος των Αθηνών παρέμεινε ο Ιππίας ο οποίος σκλήρυνε πολύ τη στάση του απέναντι στο λαό.

Διάφορα οικονομικά προβλήματα-που δεν ερμηνεύονται αποκλειστικά από την διακοπή εισοδημάτων από το Παγγαίο- οδήγησαν τον Ιππία και σε μια φορομπηχτική πολιτικήπου του στέρησε ίσως και τα τελευταία λαϊκά ερείσματα που είχε. Αυτή την πολιτική ορισμένοι την αποδίδουν στο μίσος του προς τους πολίτες εξαιτίας του φόνου του αδελφού του, όμως οι υπόλοιπες ενέργειές του δεν δείχνουν κάτι τέτοιο και το πιθανότερο είναι ότι το ταμείο της πόλης ήταν πράγματι προβληματικό. Φορολόγησε πάντως τα μπαλκόνια, τις εξωτερικές σκάλες που οδηγούσαν σε πρώτο όροφο, τις αυλές και όσες πόρτες σπιτιών άνοιγαν προς τα έξω. Χαρακτήρισε όλα τα προαναφερόμενα κρατική περιουσία και είπε στους δημότες ότι τους ανήκε μόνον ό,τι δεν εξείχε από το σπίτι τους. Οι δημότες αναγκάστηκαν τότε για να τα διατηρήσου, να τα αγοράσουν από το κράτος (και σήμερα αυτό ουσιαστικά δε μας ζητούν με την πολλαπλή φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, να επαναγοράσουμε τα σπίτια μας).

Παράλληλα φορολόγησε με μεγάλο για την εποχή ποσό τόσο τις γεννήσεις όσο και τους θανάτους –για κάθε θάνατο ή γέννηση στην οικογένειά τους, οι Αθηναίοι έπρεπε να καταβάλλουν (σε σημερινά μέτρα όγκου) ένα λίτρο κριθάρι, άλλο τόσο σιτάρι και έναν ασημένιο οβολό -1/6 της δραχμής.

Επίσης προχώρησε με ανορθόδοξο τρόπο στην υποτίμηση του νομίσματος υποσχόμενος ότι θα κυκλοφορήσει νέα κέρματα –πήρε όλα τα παλιά σε χαμηλότερη τιμή και μετά επανακυκλοφόρησε τα ίδια. Άλλο μέτρο που φέρεται να πήρε ήταν μάλλον υπέρ των ολιγαρχικών. Συγκεκριμένα τους πρότεινε αντί να πληρώσουν ως όφειλαν ένα μεγάλο ποσό για χορηγία τριήρεως ή για άλλο μεγάλο έργο, να καταθέσουν ένα ποσό μικρότερο από αυτό στο ταμείο του κράτους και να γραφτεί το όνομά τους ως χορηγών[16] –δηλαδή εκείνοι γράφονταν ως χορηγοί δίνοντας λιγότερα χρήματα από το κανονικό, το κράτος (ή ο ίδιος ο Ιππίας) συγκέντρωνε μετρητά και η πραγματική χορηγία (τριήρης ή συσσίτια) όμως δεν πραγματοποιείτο.

πηγή: wikipedia

Ανατύπωση από:  *http://paratiritiskritis.wordpress.com/2013/10/16/

Posted in Ελλάδα, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

To αρχαίο ελληνικό θέατρο στο YouTube! (2) Αριστοφάνης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/05/2013

ΑΧΑΡΝΕΙΣ (1980)
Καταγράφουμε πρώτα τους Αχαρνείς του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα, μετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου και με Δικαιόπολι τον Ιάκωβο Ψαρρά. Πληροφορίες για την παράσταση, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος, μπορείτε να βρείτε στο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.

.

ΑΧΑΡΝΕΙΣ (2005)
Και η δεύτερη παράσταση των Αχαρνέων που αναρτούμε ανήκει στο Εθνικό Θέατρο, αυτή τη φορά με σκηνοθέτη τον Άγγελο Θεοδοωρόπουλο και σε μετάφραση Παντελή Μπουκάλα. Χώρος είναι το Θέατρο Δελφών. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Θάνος Μικρούτσικος. Τις λεπτομέρειες για τους συντελεστές κ.ά. μπορείτε να τις βρείτε εδώ.

.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ (1977)
Οι πρώτοι μας Βατραχοι παρουσιάστηκαν στο Ηρώδειο από το Αμφι-θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου το 1977 (μια από τις πρώτες παραστάσεις της σκηνής αυτής, που ιδρύθηκε το 1975). Τη μετάφραση φιλοτέχνησε ο Κώστας Ταχτσής. Τον Ευριπίδη υποδύθηκε ο πρόωρα χαμένος Λευτέρης Βογιατζής.

.

ΒΑΤΡΑΧΟΙ (1998)
Οι Βάτραχοι αυτοί διδάχθηκαν το 1998 στην Επίδαυρο από την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Σκηνοθέτης και μεταφραστής ήταν ο Κώστας Τσιάνος. Τον ρόλο του Διονύσου υποδύθηκε ο Γιάννης Μπέζος. Όλοι οι συντελεστές και το πρόγραμμα της παράστασης εδώ.

.

ΕΙΡΗΝΗ (2000)
Μια ακόμη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, σε μετάφραση Κώστα Βάρναλη και σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη. Τον Τρυγαίο έπαιξε ο Γιώργος Παρτσαλάκης.

.

ΕΙΡΗΝΗ (Άγνωστης Χρονολογίας)
Η δεύτερή μας Ειρήνη είναι… ποντιακή διασκευή του αριστοφανικού έργου, την οποία συστήνουμε όλως ιδιαιτέρως! Με τον Λάζο Τέρζα και τον Στάθη Νικολαΐδη. Δεν έχουμε εντοπίσει πληροφορίες για τη χρονολογία της παράστασης.

.

ΕΙΡΗΝΗ (2011)
Ημιερασιτεχνική είναι και η τελευταία μας Ειρήνη. Αυτή τη φορά μεταφερόμαστε στην Κύπρο και στο χωριό Κούκλια. Την παράσταση σκηνοθετεί ο Χρύσανθος Χρυσάνθου (ο οποίος υποδύεται και τον Τρυγαίο) και την υπέροχη μουσική υπογράφει ο Ευαγόρας Καραγιώργης. Πλην του Χρυσάνθου, οι υπόλοιποι ηθοποιοί είναι ερασιτέχνες.

.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ (1998)
Αν η προηγούμενη παράσταση ήταν ερασιτεχνική, αυτή είναι το ακριβώς αντίθετο. Άκρως προσεγμένη μεταφορά των Εκκλησιαζουσών από το Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου στην Επίδαυρο το 1998. Πραξαγόρα ήταν η Λήδα Τασοπούλου και Βλέπυρος ο Τάσος Κωνσταντόπουλος. Διαβάστε εδώ ένα κείμενο για την παράσταση.

.

ΘΕΣΜΟΦΟΡΙΑΖΟΥΣΕΣ
Οι Θεσμοφοριάζουσες δεν θα μπορούσαν βεβαίως να λείψουν, αν και δεν είναι έργο που διδάσκεται συχνά. Η εκδοχή που αναρτούμε είναι από το θεατρικό εργαστήρι του Δήμου Περιστερίου “Ανδρέας Βαρούχας” σε σκηνοθεσία Φ. Κάσσιου και Γ. Τασιόπουλου.

.

ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ (1972)
Πίσω στο Εθνικό Θέατρο και σε μια από τις ουκ ολίγες “Λυσιστράτες” του. Το 1972 ο Αλέξης Σολομός ανεβάζει στην Επίδαυρο επανάληψη της παράστασης του 1957. Η Μαίρη Αρώνη Αρώνη και ο Παντελής Ζερβός (ως Πρόβουλος) συνεχίζουν να μαγεύουν το κοινό. Η μουσική επένδυση του Μάνου Χατζιδάκι μάλλον δεν έβλαψε καθόλου την παράσταση…

.

ΝΕΦΕΛΕΣ (1994)
Αν και μια από τις πιο πολυπαιγμένες κωμωδίες του Αριστοφάνη, οι Νεφελες δεν έχουν πυκνή παρουσία στον Σωλήνα! Αναρτούμε εδώ σύνδεσμο προς την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, που ανέβηκε στην Επίδαυρο το 1994, σεσκηνοθεσία Κοραή Δαμάτημετάφραση Παύλου Μάτεσι (από τις καλύτερες μεταφράσεις των Νεφελών που κυκλοφορούν) και με τους Γιώργο Μιχαλακόπουλο και Γιάννη Ροζάκη στους ρόλους του Στρεψιάδη και του Σωκράτη αντιστοίχως. Τις λεπτομέρειες για τους υπόλοιπους συντελεστές, καθώς και το πρόγραμμα, μπορείτε και πάλι να τις βρείτε στο υπερπολύτιμο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.

.

ΟΡΝΙΘΕΣ (1975)
Από τον κατάλογο δεν θα μπορούσε να λείψει η ιστορικότερη ίσως παράσταση του Αριστοφάνη, οι Όρνιθες του Θεάτρου Τέχνης και του μεγάλου Καρόλου Κουν. Η αρχική παράσταση δόθηκε το 1959 στην Επίδαυρο προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η παράσταση τελικά ματαιώθηκε με την εξής ανακοίνωση της Προεδρίας της Κυβερνήσεως:

«Ανακοινούται από το υπουργείον Προεδρίας της Κυβερνήσεως ότι κατ’ εντολήν του κ. Κωνσταντίνου Τσάτσου ματαιούται η δευτέρα παράστασις των “Ορνίθων” του Αριστοφάνους, η οποία επρόκειτο να δοθεί σήμερον Κυριακή και ώραν 20.30… Το χθες εμφανισθέν έργον ατελέστατα προπαρασκευασμένον απετέλεσε παραμόρφωσιν του πνεύματος του κλασικού κειμένου, ωρισμέναι δε σκηναί αυτού παρουσιάσθησαν κατά τρόπον προσβάλλοντα το θρησκευτικόν αίσθημα του λαού…».

Ο καημένος ο Αριστοφάνης πέρασε πολλά… Περισσότερα για την ιστορία της παράστασης μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η εκδοχή που αναρτάται στο YouTube είναι αναβίωση της αρχικής παράστασης, πάλι στην Επίδαυρο, το 1975.

Παρακολουθήστε εδώ το αφιέρωμα της ΕΡΤ στο Θέατρο Τέχνης και τις αριστοφανικές παραστάσεις του.

.

ΠΛΟΥΤΟΣ (1982)
Τελειώνουμε την αριστοφανική μας συλλογή με δύο παραστάσεις του Πλούτου. Η πρώτη είναι από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας (1982) στην παλιά διασκευή του Γ. Χουρμουτζή και σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Πλούτοςυπήρξε η παρθενική παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας.

.

ΠΛΟΥΤΟΣ (2006)
Ο τελευταίος μας Πλούτος σφραγίζεται από την κωμική μεγαλοφυΐα των χαμένων πια Θύμιου Καρακατσάνη, που υποδύεται τον Καρίωνα, και Σωτήρη Μουστάκα, που παίζει την Πενία (Θέατρο “Αθήναιον”). Το έργο σκηνοθετεί ο ίδιος ο Καρακατσάνης σε μετάφραση Κ.Χ. Μύρη. Τον Χρεμύλο υποδύεται ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Πλούτος είναι ο Γιώργος Γαλίτης.

Διαβάστε εδώ συνέντευξη του Καρακατσάνη με αφορμή την επανάληψη της παράστασης στην Κομοτηνή το 2007 προς τιμήν του Μουστάκα, που είχε πια φύγει.

.

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Αισχύλο]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Σοφοκλή]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Ευριπίδη]

 

Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς και τους λοιπούς συντελεστές των παραστάσεων. Το ιστολόγιο αυτό απλά αναδημοσιεύει τους συνδέσμους προς το YouTube. Αν οποιοσδήποτε από τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων θεωρεί ότι η ανάρτηση αυτή τον θίγει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου και θα αφαιρέσω αμέσως τον σχετικό σύνδεσμο. 

Πηγή:  Ὀρέστης Πυλαρινός

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Τέχνη | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Το αρχαίο ελληνικό θέατρο στο YouTube! (4) Ευριπίδης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/05/2013

ΒΑΚΧΕΣ (2005)
Το Εθνικό Θέατρο ανεβάζει Βάκχες στην Επίδαυρο το 2005 σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, μετάφραση Κ.Χ. Μύρη και με τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο στον ρόλο του Διονύσου. Αξιοσημείωτη είναι η μουσική επένδυση της Σαββίνας Γιαννάτου. Δείτε τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης στο Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.

ΕΚΑΒΗ (1987)
Η Άννα Συνοδινού υποδύθηκε την Εκάβη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη δύο τουλάχιστον φορές στην καριέρα της, όσο γνωρίζω (ενώ έπαιξε τον ίδιο χαρακτήρα τουλάχιστον μια φορά και στις Τρωάδες – βλ. παρακάτω). Μία από αυτές ήταν με το Θέατρο “Προσκήνιο” του Αλέξη Σολομού το 1987(υποθέτω όταν ήταν παράλληλα δημοτική σύμβουλος στον δήμο Αθηναίων με τον συνδυασμό του Μιλτιάδη Έβερτ), σε μια παράσταση ογκολίθων: τη μουσική έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης, τα σκηνικά και τα κοστούμια σχεδίασε ο Γιάννης Τσαρούχης. Σκηνοθέτης ήταν βεβαίως ο Αλέξης Σολομός.

ΕΚΑΒΗ (1994)
Η Άννα Συνοδινού επέστρεψε στην Εκάβη εφτά χρόνια αργότερα αυτή τη φορά με το Εθνικό Θέατρο αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές και μαζεύοντας πλήθη στην Επίδαυρο.

Αυτή είναι η ένατη (και τελευταία προς το παρόν) Εκάβη στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία και χορογραφία Κώστα Τσιάνου, μετάφραση Τάσου Ρούσσου και μουσική Χρίστου Λεοντή. Δείτε εδώ τα στοιχεία της παράστασης.

ΕΛΕΝΗ (1977)
Ο Αλέξης Σολομός άφησε μεν τη σφραγίδα του στη σύγχρονη αναβίωση του Αριστοφάνη (σκηνοθέτησε δέκα από τις έντεκα σωζόμενες κωμωδίες του), αλλά δεν τα πήγε λιγότερο καλά και με τον Ευριπίδη.

Στην Ελένη αυτή του Εθνικού Θεάτρου συνεργάστηκε και πάλι με την Άννα Συνοδινού, ενώ απόλαυσε και τις υπηρεσίες του Αλέκου Φασιανού, ο οποίος για πρώτη φορά στην καριέρα του φιλοτέχνησε σκηνικά αρχαίας τραγωδίας.

Η μουσική του Ιάννη Ξενάκη, η οποία συνόδευε τα αρχαιόγλωσσα χορικά της παράστασης, ξένισε ορισμένους κριτικούς, που θεώρησαν ότι απέβαινε εις βάρος του λόγου (το αντίθετο θα ήταν η έκπληξη, όμως, αφού η ιδιότυπη αυτή μεγαλοφυΐα ήταν πολύ έξω από τα όρια του συνηθισμένου: ο Ξενάκης ήταν διάσημος αρχιτέκτονας και εξαίρετος μαθηματικός και η μουσική του έφερε τη σφραγίδα των επιστημονικών του ενασχολήσεων.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (1978 – 1979)
Είναι μεγάλη τύχη το γεγονός ότι ευρίσκεται στον Σωλήνα η κορυφαία ίσως στιγμή στην ιστορία του κυπριακού θεάτρου, οι Ικέτιδες των Νίκου ΧαραλάμπουςΓιώργου Ζιάκα (τα σκηνικά και τα κοστούμια του ήταν κορυφαία θεατρική σύλληψη), Κωστή Κολώτα (όπως είπαμε, ο κορυφαίος ίσως νεοέλληνας μεταφραστής αρχαίου θεάτρου), Μιχάλη Χριστοδουλίδη(εξαιρετική μουσική), με τους Τζένη Γαϊτανοπούλου, Στέλιο Καυκαρίδη, Ευτύχιο Πουλλαΐδη και πολλούς άλλους στυλοβάτες της κυπριακής υποκριτικής τέχνης στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά το 1978 και παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών το 1979 στον Λυκαβηττό (από όπου και η οπτικογράφηση) και στην Επίδαυρο το 1980 (η παρθενική συμμετοχή του ΘΟΚ στο φεστιβάλ).

Οι έντονα πολιτικές αυτές Ικέτιδες κατασυγκίνησαν το ελλαδικό κοινό, θεατές και κριτικούς (βλ. τις κριτικές του Τάσου Λιγνάδη, περ. Επίκαιρα, 7 Σεπτεμβρίου 1979, του Κώστα Γεωργουσόπουλο, εφ. Το Βήμα, 19 Σεπτεμβρίου 1979 και του Άλκη Μαργαρίτη, εφ. Τα Νέα, 24 Αυγούστου 1979), αλλά παραδόξως δεν έτυχαν εξίσου θερμής υποδοχής στην Κύπρο τότε. Την πικρία του γι᾽ αυτό εξέφρασε σε συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο στις 20 Σεπτεμβρίου 1979, με τίτλο «Θρίαμβος στην Αθήνα, επικρίσεις στην Κύπρο», ο Ανδρέας Χριστοφίδης, πρόεδρος τότε του Δ.Σ. του ΘΟΚ. (Πηγή μας εδώ το λεύκωμα της συναδέλφου Άντρης Χ. Κωνσταντίνου, Τετρακόσιες Παραστάσεις: Μια αναδρομή στις παραστάσεις του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου).

ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ (2004)
Ακόμη μια παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, ο όγδοος κατά σειράν Ιππόλυτοςστην ιστορία του, σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη και μετάφραση Στρατή Πασχάλη, οπτικογραφημένη στο Θέατρο της Δωδώνης. Τον ομώνυμο ρόλο υποδύθηκε Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. ενώ τη Φαίδρα έπαιξε η Φιλαρέτη Κομνηνού, η οποία ικανοποίησε (δείτε την κριτική της Ιωάννας Κλεφτογιάννη), αν και η παράσταση εν γένει δεν χαιρετίστηκε ως λαμπρή επιτυχία (βλ. π.χ. την κριτική του Κώστα Γεωργουσόπουλου). Η επιλογή του σκηνοθέτη να χρησιμοποιήσει τη μουσική που έγραψε ο Δημήτρης Μητρόπουλος για την παράσταση του Δημήτρη Ροντήρη (1937) δίχασε τους κριτικούς αποσπώντας κολακευτικά σχόλια αλλά και σφοδρές επικρίσεις.

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ (1999)
Μια παράσταση του Θεάτρου Τέχνης, σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη και μουσική Χρίστου Λεοντή. Χώρος είναι το αρχαίο θέατρο της Πάτρας.

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ (2002)
Παράσταση του Εθνικού Θεάτρου σε μετάφραση και σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, βιντεοσκοπημένη στο Θέατρο Φιλίππων. Η παράσταση αυτή, που παρουσίασε μια “νέα ανάγνωση” της ευριπίδειας Ιφιγένειας, που απέρριπτε τις πατριωτικές ερμηνείες του έργου, μάλλον δίχασε τους κριτικούς (δείτε το ρεπορτάζ του Βασίλη Αγγελικόπουλου στην Καθημερινή, που φιλοξενεί απόψεις του Κώστα Τσιάνου και την κριτική του Σταύρου Ξηνταρά στην Απογευματινή).

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ (2012)
Ιδού και μια ερασιτεχνική, αλλά πολύ καλαίσθητη, Ιφιγένεια εν Ταύροις από τον Θεατρικό Όμιλο του Λυκείου Μεσσήνης.

ΙΩΝ (2003)
Ο Ίωνας του Ευριπίδη διδάχθηκε μέχρι σήμερα τρεις φορές από το Εθνικό Θέατρο, με πιο πρόσφατη αυτή την παράσταση σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου. Η οπτικογράφηση έγινε στους Δελφούς.

ΟΡΕΣΤΗΣ (1971)
Ο Ορέστης, σε μετάφραση Άγγελου Δ. Τερζάκη και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο το 1971. Στον ομώνυμο ρόλο πρωταγωνίστησε ο Νίκος Κούρκουλος. Η παράσταση περιόδευσε στην Ιαπωνία, μαζί με τον Οιδίποδα Τύραννο και τον Αγαμέμνονα (διαβάστε εδώ σχετική κριτική).
Το βίντεο περιλαμβάνει την ηχογράφηση της παράστασης, που συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό.

ΤΡΩΑΔΕΣ (1975)
Ο Αλέξης Σολομός
 ανέβασε και Τρωάδες, πάλι με το Εθνικό, σε μετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου (μία από τις πέντε Τρωάδες του σχήματος). Εκάβη ήταν η Ελένη Χατζηαργύρη, Ανδρομάχη η Κάκια Παναγιώτου και Κασσάνδρα η Αντιγόνη Βαλάκου. Δείτε εδώ την κριτική του Τάσου Λιγνάδη.

ΤΡΩΑΔΕΣ (1991)
Οι Τρωάδες του 1991 σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και με Εκάβη την Άννα Συνοδινού είναι οι πέμπτες και τελευταίες μέχρι σήμερα Τρωάδες του Εθνικού. Δείτε εδώ τους συντελεστές και εδώ τις αντιδράσεις των κριτικών.

ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ (1978)
Οι Φοίνισσες του Ευριπίδη γνώρισαν λίγες αλλά εντυπωσιακές παραστάσεις στη νέα ελληνική σκηνή. Στο YouTube εντοπίζεται η πρώτη από τις δύο παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου που σκηνοθέτησε σε διάστημα δέκα ετών ο Αλέξης Μινωτής.

Στην πρώτη παράσταση, του 1978, τα σκηνικά φιλοτέχνησε ο πιο σημαντικός ίσως σύγχρονος Έλληνας σκηνογράφος Διονύσης Φωτόπουλος και τη μουσική συνέθεσε ο Μίκης Θεοδωράκης. Την Αντιγόνη και την Ιοκάστη έπαιζαν η Ελένη Χατζηαργύρη και η Λυδία Κονιόρδου αντίστοιχα, ενώ τους Ετεοκλή και Πολυνείκη έπαιξαν οι Τάκης Βουλαλάς και Χρήστος Πάρλας. Ο ίδιος ο Μινωτής έπαιξε εδώ μια ακόμη εκδοχή του Οιδίποδα.

Η παράσταση του 1988 ήταν αναβίωση της πρώτης με κάποιες διαφοροποιήσεις στη διανομή.

[Για τις Φοίνισσες του ΘΟΚ και του Νίκου Χαραλάμπους (2002) παραπέμπω σε ανακοίνωση σε ειδικό συνέδριο για το αρχαίο θέατρο στην Κύπρο το 2011.]

 

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Αισχύλο]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Σοφοκλή]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Αριστοφάνη]

Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς και τους λοιπούς συντελεστές των παραστάσεων. Το ιστολόγιο αυτό απλά αναδημοσιεύει τους συνδέσμους προς το YouTube. Αν οποιοσδήποτε από τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων θεωρεί ότι η ανάρτηση αυτή τον θίγει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου και θα αφαιρέσω αμέσως τον σχετικό σύνδεσμο.

Πηγή  Ὀρέστης Πυλαρινός

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Τέχνη | Με ετικέτα: , , , , , | 2 Σχόλια »

Το αρχαίο ελληνικό θέατρο στο YouTube! (1) Αισχύλος

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/05/2013

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ (1982):
Η παράσταση αυτή είναι ιστορικό γεγονός για έναν εντελώς ιδιαίτερο λόγο. Τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση, τα σκηνικά και τα κοστούμια τα υπογράφει (ναι, όλα!) ο Γιάννης Τσαρούχης, ο οποίος και προλογίζει την παράσταση! Ο χώρος είναι το θέατρο Μοσχοποδίου της Θήβας.

.

ΟΡΕΣΤΕΙΑ (1982):
Την ίδια χρονιά με τους Επτά του Τσαρούχη, το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν ανεβάζει στην Επίδαυρο την πιο μνημειώδη ίσως παράσταση της σύγχρονης ελληνικής θεατρικής ιστορίας: την ολοκληρωμένη Ορέστεια του Αισχύλου, που είχε διάρκεια σχεδόν τριών ωρών. Η μετάφραση ήταν του Θανάση Βαλτινού. Τον ρόλο του Αγαμέμνονα ανέλαβε ο Αντώνης Θεοδωρακόπουλος, της Κλυταιμνήστρας η Μάγια Λυμπεροπούλου, του Αιγίσθου ο Γιάννης Καρατζογιάννης, του Ορέστη ο Μίμης Κουγιουμτζής και της Ηλέκτρας η Ρένη Πιττάκη. Τα ιστορικά σκηνικά και κοστούμια φιλοτέχνησε ο Διονύσης Φωτόπουλος. Το σύνολο των συντελεστών εντοπίζεται εδώ.

.

ΠΕΡΣΕΣ (1965):
Λίγες παραστάσεις σημάδεψαν τόσο βαθιά τη νεοελληνική θεατρική ιστορία, όσο οι Πέρσες του Εθνικού Θεάτρου, του Κάρολου Κουν, του Γιάννη Τσαρούχη (σκηνικά-κοστούμια) και του Γιάννη Χρήστου(μουσική) σε μετάφραση του αείμνηστου Παναγιώτη Μουλλά.

.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (1992):
Ο Σπύρος Ευαγγελάτος και το “Αμφι-Θέατρο”
 αναμετρήθηκαν και με τον Προμηθέα Δεσμώτη το 1992 στο θέατρο της Επιδαύρου (μετάφραση Κ.Χ. Μύρη). Προμηθέας ήταν ο Νικήτας Τσακίρογλου. Η μουσική ήταν του Μίκη Θεοδωράκη.

.

ΑΤΡΕΙΔΕΣ (1979)
Ο Δημήτρης Ποταμίτης και το Θέατρο Έρευνας
 παρουσίασαν το 1979 μια ιδιότυπη σκηνική ανάγνωση του μύθου των Ατρειδών με αποσπάσματα από τις σχετικές τραγωδίες του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη. Η αφήγηση είναι γραμμική: ξεκινά από τα περιβόητα θυέστεια δείπνα και απλώνεται μέχρι την απελευθέρωση της Ιφιγένειας από τη χώρα των Ταύρων. Τη σύνθεση των κειμένων επιμελήθηκε ο Κ.Χ. Μύρης. Τις μεταφράσεις υπέγραφαν ο Μύρης, ο Άγγελος Τερζάκης και ο Τάσος Ρούσσος.  Συμμετοχή στην παράσταση είχε και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο οποίος τραγούδησε τα χορικά.

.

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Αριστοφάνη]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Σοφοκλή]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Ευριπίδη]

 

Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς και τους λοιπούς συντελεστές των παραστάσεων. Το ιστολόγιο αυτό απλά αναδημοσιεύει τους συνδέσμους προς το YouTube. Αν οποιοσδήποτε από τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων θεωρεί ότι η ανάρτηση αυτή τον θίγει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου και θα αφαιρέσω αμέσως τον σχετικό σύνδεσμο. 

Πηγή  Ὀρέστης Πυλαρινός

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Τέχνη | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

To αρχαίο ελληνικό θέατρο στο YouTube! (3) Σοφοκλής

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 04/05/2013

ΑΙΑΣ (1983) (δυστυχώς μόνο ηχογραφημένη)

Πρόκειται για παράσταση της κεντρικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, στην οποία μεσουράνησαν δύο Κύπριοι, ο σκηνοθέτης Νίκος Χαραλάμπους και ο μεταφραστής Κωστής Κολώτας.

Ο μεν Κολώτας είναι, κατά την άποψή μου, ίσως ο κορυφαίος θεατρικός μεταφραστής αρχαίου δράματος πανελληνίως και πραγματικά αξίζει πολύ μεγαλύτερη αναγνώριση από αυτήν που κέρδισε όσο ζούσε (πέθανε το 2010). Οι μεταφράσεις του ακόμη περιμένουν αυτόν που θα τις συλλέξει και θα τις εκδώσει.

Αν όμως ο Κολώτας δεν είναι ευρέως γνωστός εκτός Κύπρου, πολλοί είναι αυτοί που δηλώνουν απερίφραστα ότι ο Νίκος Χαραλάμπους είναι ο καλύτερος μαθητής και συνεχιστής του Καρόλου Κουν.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Βασίλη Φωτόπουλου (ο Χαραλάμπους είχε την τύχη να συνεργαστεί με κορυφαίους ενδυματολόγους και σκηνογράφους στην καριέρα του· ένας ακόμη από αυτούς ήταν και ο Άντης Παρτζίλης), ενώ τον κεντρικό ρόλο υποδύεται ο Νίκος Παπακωνσταντίνου.

Ο Χαραλάμπους θα επιστρέψει στον Αίαντα το 2000, αυτή τη φορά ως πρωταγωνιστής υπό τη σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου.

Η παράσταση, δυστυχώς, είναι ηχογραφημένη, όχι οπτικογραφημένη. Ο ήχος όμως συνοδεύεται από χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την παράσταση.

.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ (1995)

Η πρώτη μας Αντιγόνη ανήκει στον Μίνωα Βολανάκη (μετάφραση και σκηνοθεσία) και το Εθνικό Θέατρο. Η οπτικογράφηση έγινε στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης. Τη μουσική υπογράφει ο Μίκης Θεοδωράκης. Τον ομώνυμο ρόλο υποδύεται η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και τον ρόλο του Κρέοντα ο Κώστας Καζάκος. Τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης και το πρόγραμμα μπορείτε να τους βρείτε στο Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.

.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ (2002)

Η δεύτερη Αντιγόνη, και πάλι του Εθνικού Θεάτρου, σε μετάφραση Νίκου Παναγιωτόπουλου, σκηνοθετείται εφτά χρόνια αργότερα από μια γυναίκα αυτή τη φορά (κάτι άκρως ευπρόσδεκτο αλλά δυστυχώς μη σύνηθες στις σύγχρονες παραστάσεις αρχαίου θεάτρου), τη Νικαίτη Κοντούρη. Την Αντιγόνη υποδύεται η Λυδία Κονιόρδυ.

.

ΗΛΕΚΤΡΑ (1972)

Στον Σωλήνα κυκλοφορούν και αρκετές Ηλέκτρες. Η πρώτη είναι του Εθνικού Θεάτρου και παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο το 1972, σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου και μετάφραση Κ.Χ. Μύρη. Τον Ορέστη έπαιξε ο Πέτρος Φυσσούν και την Ηλέκτρα η Αντιγόνη Βαλάκου.

.

ΗΛΕΚΤΡΑ (1991)

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος σκηνοθέτησε Ηλέκτρα και με το Αμφι-Θέατρο,αυτή τη φορά με πρωταγωνιστές τον Γιάννη Φέρτη και τη Λήδα Τασοπούλου. Τη μουσική της παράστασης συνέθεσε ο Νίκος Κυπουργός.

.

ΗΛΕΚΤΡΑ (1998)

Το 1998 ο Δημήτρης Μαυρίκιος σκηνοθετεί και μεταφράζει Ηλέκτρα και πάλι υπό την αιγίδα του Εθνικού Θεάτρου (η οπτικογράφηση είναι από το αρχαίο θέατρο της Δωδώνης). Στον ομώνυμο ρόλο είναι η Καρυοφυλλία Καραμπέτη, ενώ πολύ ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι τον Παιδαγωγό υποδύεται ο κλασικός φιλόλογος και Καθηγητής του ΑΠΘ Δημήτρης Μαρωνίτης (δείτε εδώ σχετική συνέντευξή του)!

.

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ (1977)

Σειρά έχει η μεγάλη τραγωδία του ανθρώπινου πόνου, ο Φιλοκτήτης. Ο Αλέξης Μινωτής είναι συγκλονιστικός τόσο στη σκηνοθεσία όσο και στον ομώνυμο ρόλο. Η οπτικογράφηση έγινε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου στην επανάληψη της αρχικής παραγωγής του Εθνικού Θεάτρου (1977). Η μετάφραση είναι του Τάσου Ρούσσου.

.

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ (1988-9)

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1989, το Θέατρο Τέχνης και ο Γιώργος Λαζάνης ξαναπιάνουν τον τραυματισμένο και εγκαταλελειμμένο γέροντα του Σοφοκλή. Η οπτικογράφηση είναι από το Φεστιβάλ Αθηνών το 1989. Η παράσταση είχε ανεβεί και την προηγούμενη χρονιά στην Επίδαυρο.

Το σύνολο των παραστάσεων του Θεάτρου Τέχνης με έργα του αρχαίου ελληνικού ρεπερτορίου μπορείτε να το βρείτε εδώ.

.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ (1974)

Ιδού λοιπόν το αριστούργημα του Εθνικού Θεάτρου και του Μάνου Κατράκηο ενδέκατος κατά σειράν Οιδίπους Τύραννος στην ιστορία του σχήματος, που διαφήμισε την αρχαία ελληνική τραγωδία (και την αναβίωσή της στη νεοελληνική σκηνή) σε όλο τον κόσμο. Η συγκεκριμένη οπτικογράφηση έγινε στην Ιαπωνία το 1974. Δείτε εδώ τις αντιδράσεις των κριτικών, ιδιαίτερα των ξένων.

.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ (2000)

Ένας ακόμη Οιδίποδας από το Εθνικό Θέατρο, ο δέκατος πέμπτος κατά σειράν, αυτή τη φορά σε σκηνοθεσία και μετάφραση Βασίλη Παπαβασιλείου και με τον Γρηγόρη Βαλτινό στον ομώνυμο ρόλο. Και αυτή η παράσταση έκανε διεθνή περιοδεία, αφού ταξίδεψε στην Ιταλία (παίχτηκε στο Κολοσσαίο), την Κροατία στο Μεξικό, τη Χιλή, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη.

.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ (1976)

Ο Αλέξης Μινωτής σφράγισε ανεξίτηλα τους γεροντικούς ρόλους του Σοφοκλή, αφού στον ρόλο του τυφλού, πλάνητα Οιδίποδα έδωσε μια ακόμη πραγματικά αξέχαστη ερμηνεία. Για την παράσταση χρησιμοποιήθηκε η μετάφραση του Γιάννη Γρυπάρη (οι σοφόκλειες μεταφράσεις του Γρυπάρη είναι άρτιες, αλλά δεν έχουν το ποιητικό σφρίγος των αντίστοιχων αισχυλικών). Δείτε τους συντελεστές και άλλα πολλά στο Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου.

.

Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στους δημιουργούς και τους λοιπούς συντελεστές των παραστάσεων. Το ιστολόγιο αυτό απλά αναδημοσιεύει τους συνδέσμους προς το YouTube. Αν οποιοσδήποτε από τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων θεωρεί ότι η ανάρτηση αυτή τον θίγει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου και θα αφαιρέσω αμέσως τον σχετικό σύνδεσμο. 

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Αριστοφάνη]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Αισχύλο]

[Δείτε εδώ την ανάλογη συλλογή για τον Ευριπίδη]

 

Πηγή  Ὀρέστης Πυλαρινός

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Τέχνη | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Υπολογιστής από την εποχή του Ερατοσθένη 2200ετών(…και ένα αρχαίο ταξίδι στην Χιλή!)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/05/2012

Περί το έτος 232 π.χ. ο πλοίαρχος Ράτα και ο πλοηγός Μαούι, επικεφαλής ενός στόλου, ξεκίνησαν από την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο για να κάνουν τον γύρο της γης. Η αποστολή βρισκόταν υπό την καθοδήγηση του Ερατοσθένη.[π. 276 Κυρήνη-π.194 Αλεξάνδρεια] του μεγάλου επιστήμονα που ήταν ταυτόχρονα και βιβλιοθηκάριος στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Ίσως το ταξίδι έγινε για να επαληθευτεί η θεωρία του Ερατοσθένη ότι η Γη ήταν στρογγυλή και ο οποίος είχε υπολογίσει με εξαιρετική ακρίβεια την περιφέρειά της. Ένα από τα όργανα πλοήγησης που ο Μαούι είχε μαζί του ήταν μια υπολογιστική μηχανή που αποκαλούσε “τανάουα”.
Ένα παρόμοιο όργανο ήταν γνωστό το 1492 σαν “torquetum”. Σχέδιο του “τανάουα” έχει βρεθεί σε σπηλιά του Ίριαν Τζάγια στην δυτική Νέα Γουινέα και πιθανότατα ο Μαούι χρησιμοποιούσε για να υπολογίσει το γεωγραφικό μήκος.

Το σχέδιο της “τανάουα” συνοδευότανε από μια επιγραφή που αποκρυπτογραφήθηκε το 1970:“Η Γή έχει κλίση.Συνεπώς,τα σημεία της μισής εκλειπτικής κυριαρχούν στον νότο,τα άλλα μισά ανατέλλουν στην άνοδο. Αυτός είναι ο υπολογιστής του Μαούι“.

Στα σχέδια που υπάρχουν χαραγμένα στους τοίχους της σπηλιάς υπάρχει επίσης και η απόδειξη του πειράματος του Ερατοσθένη για την μέτρηση της περιφέρειας της Γής. Ο Μαούι πιθανώς είχε μεταφέρει μαζί του πίνακες που είχαν γίνει από τον Ερατοσθένη, και οι οποίοι τον είχαν βοηθήσει να υπολογίσει το γεωγραφικό μήκος βάσει της γωνιακής απόστασης της Σελήνης και του άστρου Αλτάιρ στον αστερισμό Αγκίλα(Αετό).Υπέρ αυτού συνηγορεί ο επιστήμονας Ρίκ Σάντερς που κατασκεύασε και εργάστηκε με ένα ξύλινο μοντέλο της “τανάουα”.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Ακόμα εντυπωσιακότερο είναι το γεγονός ότι ο Μπάρρυ Φέλλ αποκρυπτογράφησε επιγραφές από τα νησιά του Ειρηνικού, της δυτικής Νέας Γουινέας και του Σαντιάγκο στην Χιλή, που μιλούν για ένα στόλο έξι πλοίων που ξεκίνησε περί το 232 π.χ. επί βασιλείας Πτολεμαίου Γ΄, και που δείχνουν ότι επρόκειτο για ένα ταξίδι που θα αποδείκνυε την θεωρία του Ερατοσθένη ότι η Γη είναι στρογγυλή. Ίσως οι Σπαρτιάτες-Αραουκάνοι να μην ήταν οι πρώτοι Έλληνες που είχαν επισκεφτεί την μακρινή Χιλή!!

 

 

Επιμέλεια:Βισάλτης

(Πληροφορίες από το περιοδικό Tρίτο Μάτι-Σεπτ.2009)

 

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: