Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘αριστεία’

Οι Έλληνες καθηγητές αριστεύουν στις ΗΠΑ 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/09/2017

Η ελίτ των πανεπιστημιακών στις ΗΠΑ μιλάει… ελληνικά. Η χώρα μας βρίσκεται στη δεύτερη θέση διεθνώς με βάση τον αριθμό των πανεπιστημιακών που εργάζονται στα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, επιβεβαιώνοντας το σημαντικό έργο (για όσους θέλουν…) που γίνεται στα ελληνικά πανεπιστήμια αλλά και το πείσμα, τη θέληση και την εργατικότητα των Ελλήνων. Την Ελλάδα ξεπερνά μόνο το Ισραήλ, που παρουσιάζει ιδιαίτερα σημαντική δυναμική στον χώρο της έρευνας και της τεχνολογίας.

Ειδικότερα, ο Τολγκά Γιουρέτ, αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών στο Technical University της Κωνσταντινούπολης, εξέτασε τη χώρα στην οποία ολοκλήρωσαν τις βασικές τους σπουδές 14.310 καθηγητές, οι οποίοι υπηρετούν σε 48 κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης του, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο Journal of Informetrics, η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση με βάση την αναλογία του πληθυσμού κάθε χώρας.

Οι επιδόσεις

Συγκεκριμένα, 149 Έλληνες πανεπιστημιακοί διδάσκουν στα 48 κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ, και η αναλογία της χώρας ανά ένα εκατομμύριο πληθυσμού είναι 13,6. Πρόκειται για τη δεύτερη υψηλότερη αναλογία μετά το Ισραήλ, στο 24,22. Στην τρίτη θέση είναι ο Καναδάς με 382 πανεπιστημιακούς και αναλογία ανά εκατομμύριο πληθυσμού 10,75. Με βάση την πληθυσμιακή αναλογία, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση των χωρών της Ευρώπης που περιλαμβάνονται στη μελέτη – μεταξύ αυτών, η Βρετανία, η Ρωσία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ελβετία, η Νορβηγία, η Αυστρία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, κ.ά.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται πολύ ψηλά στην κατάταξη και με βάση τους απόλυτους αριθμούς. Ειδικότερα, η χώρα μας με τους 149 διδάσκοντες βρίσκεται στην ένατη θέση. Στην πρώτη θέση είναι η Ινδία με 604 πανεπιστημιακούς, στη δεύτερη η Κίνα με 515 και την τριάδα συμπληρώνει η Βρετανία με 470. Ακολουθούν ο Καναδάς, η Ρωσία, η Γερμανία, το Ισραήλ, η Ταϊβάν και τη δεκάδα κλείνει η Ιταλία.

«Πιστεύω ακράδαντα ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι υψηλότατου επιπέδου και στοχεύει όχι μόνο στην άρτια κατάρτιση των φοιτητών σε όλα τα επίπεδα σπουδών αλλά είναι σαφώς προσανατολισμένη στην προαγωγή της επιστήμης μέσω βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας σε ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πεδίων», παρατηρεί ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και διεθνώς διακεκριμένος καθηγητής Ιατρικής Θάνος Δημόπουλος, σχολιάζοντας στην «Κ» τα αποτελέσματα της μελέτης. «Λαμβάνοντας υπόψη 16 ακαδημαϊκά πεδία σπουδών και 45 χώρες παγκοσμίως βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, η μελέτη κατέληξε ότι, από τους διακεκριμένους καθηγητές πανεπιστημίων των ΗΠΑ, έχουν λάβει πτυχίο από ελληνικά πανεπιστήμια περισσότεροι από όσους έλαβαν πτυχίο από τη Νότια Αμερική ή ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο, ή ακόμη και την Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία μαζί. Σε περίπτωση που θελήσουμε να συγκρίνουμε χώρες της Ευρώπης με παρόμοια πληθυσμιακά μεγέθη και οικονομικοκοινωνικά χαρακτηριστικά, παρατηρούμε, για παράδειγμα στη σύγκριση με την Πορτογαλία, την Ελλάδα να εμφανίζει οκταπλάσιο αριθμό καθηγητών».

«Η ενδιαφέρουσα αυτή μελέτη δείχνει ότι πάνω από 1% των τακτικών καθηγητών των κορυφαίων αμερικανικών πανεπιστημίων είναι Έλληνες που έχουν πάρει το πρώτο τους πτυχίο στην Ελλάδα. Το ποσοστό θα ήταν πάνω από 2%, αν συμπεριλαμβάνονταν και Έλληνες που γεννήθηκαν στην Ελλάδα αλλά έκαναν όλες τις σπουδές στο εξωτερικό, όπως και Έλληνες δεύτερης γενιάς. Η μελέτη επίσης δεν περιλαμβάνει την ιατρική και βιολογικές επιστήμες, όπου έχουμε ακόμα ισχυρότερη παρουσία», προσθέτει ο Ιωάννης Π.Α. Ιωαννίδης, καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστήμης Δεδομένων, και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ. Μάλιστα, οι τομείς όπου αριστεύουν Έλληνες παγκοσμίως είναι κυρίως αντικείμενα αιχμής που χρειάζονται σε μια χώρα για αειφόρο ανάπτυξη.

«Η σύγκριση με το Ισραήλ, που είναι η μόνη χώρα που μας συναγωνίζεται αναλογικά στην εξαγωγή κορυφαίων επιστημόνων στις ΗΠΑ, είναι ενδιαφέρουσα. Το ποσοστό του ΑΕΠ που επενδύεται για έρευνα και τεχνολογία είναι σχεδόν πέντε φορές υψηλότερο στο Ισραήλ από ό,τι στην Ελλάδα και η επένδυση είναι πολύ πιο αξιοκρατική και στρατηγική. Το ποσοστό στην Ελλάδα παραμένει ακόμα μικρότερο από τη Λιθουανία, την Τουρκία και το Μεξικό. Το Ισραήλ έχει τέσσερα πανεπιστημιακά ιδρύματα που κινούνται στα 100 κορυφαία του κόσμου, ενώ Έλληνες πρυτάνεις πανηγυρίζουν όταν το ίδρυμά τους καταφέρνει να βρεθεί στα πρώτα 500. Επιπλέον, Ισραηλινοί επιστήμονες στις ΗΠΑ και στο Ισραήλ βρίσκονται συχνά σε αγαστή συνεργασία, ενώ εμείς βρισκόμαστε συχνά σε κατάσταση εμφυλίου και αλληλοϋποτίμησης», συμπληρώνει ο κ. Ιωαννίδης.

«Οι καθηγητές που αναλύθηκαν στη μελέτη αποφοίτησαν από την Ελλάδα πριν από δεκαετίες, κυρίως μεταξύ 1970-2000. Φοβάμαι πως ίσως δεν θα ισχύσει το ίδιο για τους απόφοιτους των τελευταίων ετών. Για παράδειγμα, ερευνητικές δημοσιεύσεις εξαιρετικά μεγάλης επιρροής με κύρια διεύθυνση από την Ελλάδα σπανίζουν τα τελευταία χρόνια. Καμία δημοσίευση με κύρια διεύθυνση από την Ελλάδα το 2015-2017 δεν ανήκει στις 750 πλέον αναφερόμενες παγκοσμίως (κορυφαίο 0,01%) σύμφωνα με τα στοιχεία της βάσης Scopus έως τα μέσα Σεπτεμβρίου», λέει.

Νησίδες αριστείας

Οι Έλληνες καθηγητές στα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ επιβεβαιώνουν τις νησίδες αριστείας που υπάρχουν στα ιδρύματα της χώρας μας. Ωστόσο, όπως παρατηρεί ο κ. Ιωαννίδης, «η τεράστια δεξαμενή κορυφαίων αρίστων μένει εν πολλοίς αποκομμένη από την Ελλάδα. Συναντά σοβαρά εμπόδια όταν προσπαθεί να συνεισφέρει στην ελληνική πραγματικότητα. Δεν ξέρω αν πρέπει να χαιρόμαστε ότι έχουμε τόσους λαμπρούς επιστήμονες ή να λυπόμαστε όταν τους διώχνουμε».

Η «συνταγή»

Η μεγάλη εξωστρέφεια του ακαδημαϊκού συστήματος στις ΗΠΑ αποτελεί κύριο παράγοντα της δυναμικής που έχει η υπερδύναμη στην επιστήμη και στις νέες τεχνολογίες. Η έρευνα του καθηγητή Τολγκά Γιουρέτ έδειξε ότι ένας στους τρεις καθηγητές πανεπιστημίων στις ΗΠΑ – 34,5% είναι το ακριβές ποσοστό – έχει πάρει το πρώτο πτυχίο του από άλλη χώρα. Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλό. Μάλιστα, οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν ολοκληρώσει όλη την εκπαιδευτική διαδρομή τους εκτός ΗΠΑ, δηλαδή έκαναν και μεταπτυχιακό και διδακτορικό σε τρίτη χώρα, και βάσει αυτών διεκδίκησαν μία θέση σε ΑΕΙ των ΗΠΑ. Και αυτό προκύπτει διότι μόνο το 12,5% από τους ξένους πανεπιστημιακούς σε ΑΕΙ των ΗΠΑ πήρε τον διδακτορικό του τίτλο (απαραίτητο εφόδιο για ακαδημαϊκή καριέρα) από πανεπιστήμιο της χώρας.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Καταδικάστηκε από την δικαιοσύνη ο «άριστος» συνδικαλιστής της ΝΔ Βασίλης Πολυμερόπουλος για το μεταπτυχιακό «μαϊμού», είχε μισθολογικά οφέλη για μια ολόκληρη δεκαετία! 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/09/2017

Ένοχος για «χρήση υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης» κρίθηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ο συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΟΕ – ΟΤΑ, Βασίλης Πολυμερόπουλος.

Πρόκειται για την υπόθεση αναγνώρισης του σεμιναριακού επιπέδου τίτλου σπουδών που κατέθεσε ο ίδιος, το 2006, στις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων ως μεταπτυχιακό τίτλο, με αποτέλεσμα να αποκομίσει παρατύπως μισθολογικά και υπηρεσιακά προνόμια.

Ο γαλάζιος αρχισυνδικαλιστής, με τη βοήθεια του «πτυχίου» είχε μισθολογικά οφέλη για μια ολόκληρη δεκαετία καθώς το υπηρεσιακό συμβούλιο τον είχε αναβαθμίσει κατατάσσοντάς τον στον κλάδο ΠΕ1.

Μάλιστα το 2013, ο Βασίλης Πολυμερόπουλος, και πάλι με βάση το «μεταπτυχιακό» του, μοριοδοτήθηκε εις βάρος δεκάδων άλλων συνυποψηφίων του στον Δήμο κατά τη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων. Έτσι τοποθετήθηκε επικεφαλής αρχικά της Διεύθυνσης Παιδείας και στη συνέχεια των ΚΕΠ.

Όπως αναφέρει και το πόρισμα των επιθεωρητών, χωρίς το “μεταπτυχιακό” και τα σχετικά μόρια ο Βασίλης Πολυμερόπουλος θα είχε καταταγεί στην 42η θέση του διαγωνισμού επιλογής και θα είχε μείνει εκτός της διαδικασίας προαγωγής.

ΣΥΡΙΖΑ: «Αριστεία» στις παρανομίες

«Η καταδικαστική απόφαση της Δικαιοσύνης για τον συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Βασίλη Πολυμερόπουλο, αποδεικνύει την ‘αριστεία’ στις παρανομίες, που κατέχει το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη», σχολιάζει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Συγκεκριμένα, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε  ένοχο τον Β. Πολυμερόπουλο για το πιστοποιητικό σπουδών με το οποίο  είχε προαχθεί στη θέση του προϊσταμένου διεύθυνσης του Δήμου Αθηναίων. Υπενθυμίζεται ότι ο Β. Πολυμερόπουλος είχε καταθέσει το 2006 μια βεβαίωση παρακολούθησης ενός κύκλου σεμιναρίων ως τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών», προσθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει:

«Η εξέλιξη αυτή εκθέτει την ίδια τη Νέα Δημοκρατία και τον πρόεδρο της, Κυριάκο Μητσοτάκη. Η καταδικαστική απόφαση ενός ακόμα προβεβλημένου στελέχους της ΝΔ, δύο εβδομάδες μετά την καταδίκη του πρώην Περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας, Γ. Δακή, για υπόθεση που αφορά τη δημόσια διοίκηση, καθιστά σαφές πως η ΝΔ αποτελεί διαχρονικά εστία διαφθοράς».

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η Ελλάδα της «αριστείας» 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/08/2016

Του Κωνσταντίνου Ταχτσίδη

Είναι απόλυτα λογικό όταν είσαι νεοφιλελεύθερος δεξιός να ψάχνεις κάποια έννοια, κάποια ιδέα να «πιαστείς» επικοινωνιακά. Έτσι και αλλιώς τη ζωή σου τη ζεις με όρους μάρκετινγκ.

Η μισαλλοδοξία, η κερδοσκοπία, ο κοινωνικός δαρβινισμός, η ακραία ανταγωνιστικότητα και η ασύδοτη αγορά που τόσο πιστεύεις… δεν «πουλάνε». Καινούργια είσοδος, ειδικά μετά την εκλογή Μητσοτάκη στη ΝΔ, είναι η «αριστεία«.

Η Ελλάδα της «αριστείας» που ευαγγελίζεται η πολιτική πτέρυγα της διαπλοκής, η ΝΔκαι το άτυπο «Γραφείο Τύπου» της, ο ΣΚΑΙ, είναι η Ελλάδα των θαλασσοδανείων και της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας. Η Ελλάδα του γαλαζοπράσινου πλιάτσικου, των υπερτιμολογήσεων δημοσίων έργων, της φοροαποφυγής πολυεθνικών, της Siemens, του χρηματιστηρίου, του lifestyle του Κωστόπουλου, του Σημίτη, του Άκη, των Μητσοτάκηδων… και πάσης φύσεως εγκληματικών οργανώσεων.

Άκου λοιπόν νεοφιλελέ ανθρωπάκι, που το μίσος σου για τον ανθρωπισμό και την αλληλεγγύη και η αγάπη σου για το χρήμα και την επιφανειακή επιτυχία, δίνει νόημα στη θλιβερή ζωή σου:

Αριστεία δεν είναι να έχεις κληρονομήσει την επιχείρηση του μπαμπά, να πλουτίζεις πατώντας επί πτωμάτων, να απομυζείς τη δημόσια περιουσία και να ρουφάς τα ΕΣΠΑ σαν πανάκριβο ουίσκι.

Αριστεία είναι να παλεύεις σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα για να μπορούν να φάνε τα παιδιά σου.

Αριστεία δεν είναι να έχεις σπουδάσει στο Χάρβαρντ επειδή έχεις λεφτά και είσαι γιος πρωθυπουργού… ούτε είναι με το που τελειώσεις τις σπουδές σου να διορίζεσαι στην Εθνική Τράπεζα με μέσο το Σημίτη.

Αριστεία είναι να καταφέρεις να σπουδάσεις χωρίς να έχεις χρήματα, κάνοντας συγχρόνως δύο δουλειές για να τα βγάλεις πέρα.

Αριστεία δεν είναι να κάνεις χλιδάτες διακοπές και να βγάζεις σέλφι με τη γυναίκα σου σε κοσμικό νησί.

Αριστεία είναι να διασχίζεις τη Μεσόγειο πάνω σε σαπιοκάραβα δουλεμπόρων για την απειροελάχιστη πιθανότητα να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή η οικογένειά σου.

Αριστεία δεν είναι να έχουν πιο εύκολη πρόσβαση στην υγεία και την παιδεία αυτοί που έχουν χρήματα. Δεν είναι η ασυλία, ούτε η επιβράβευση των «δυνατών». Δεν είναι η νεοφιλελεύθερη μισαλλοδοξία και ο ρατσισμός.

Αριστεία είναι τα ίσα δικαιώματα, οι ίσες ευκαιρίες, η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά και η ισονομία.

Αριστεία δεν είναι να εκπροσωπείς τα χρεοκοπημένα κόμματα που διέλυσαν τη χώρα, τους μιζαδόρους της Siemens, την τηλεοπτική διαπλοκή και την οικογενειοκρατία.

Αριστεία είναι να πιστεύεις πως μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο.

«Άριστοι» είναι οι ουτοπιστές, οι αναθεωρητές και οι κατατρεγμένοι…

ΥΓ. Προς τα παπαγαλάκια της διαπλοκής που εκτοξεύουν απειλές επί προσωπικού… Υπάρχουν αξιόλογοι ειδικοί που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά σε περιπτώσεις διαταραχών. Να αποφεύγετε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκτίθεστε! Φιλικά!

Ανατύπωση από:  http://www.altsantiri.gr/gnwmes/konstantinos-tachtsidis-ellada-tis-aristias/

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η κοινοτοπία της αριστείας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/05/2015

Η κοινοτοπία της αριστείας«Η ποσότητα της ενέργειας που απαιτείται για την αποδόμηση ανοησιών, είναι τουλάχιστον κατά μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερη απ’ αυτήν που απαιτείται για να διατυπωθούν» (Νόμος του Brandolini)

Ένα νέο τηλεοπτικό σλόγκαν προστέθηκε στη φαρέτρα των επικοινωνιακών κλισέ του μνημονιακού μηχανισμού χειραγώγησης, δίπλα στη «διάχυτη ανομία», τις «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» και τις «παθογένειες της μεταπολίτευσης». Πρόκειται για τον «εξοβελισμό της αριστείας», και αναφέρεται στην επαναφορά της κλήρωσης, ως τρόπου εισαγωγής στα Πειραματικά Σχολεία, τα οποία είχαν τελευταία ταυτιστεί με τα ιστορικά Πρότυπα, παρά τον σαφώς διαφορετικό σκοπό δημιουργίας τους.

Ελάχιστοι απ’ όσους το εκφέρουν, μπαίνουν στον κόπο να αναλύσουν (με εξίσου συνοπτικές και αόριστες ταυτολογίες συνήθως) σε τί συνίσταται η «αριστεία», και πώς ακριβώς συντελείται ο «εξοβελισμός» της, ενώ ουδείς εκ των φωνασκούντων καταθέτει την άποψή του για το τί ακριβώς θέλουμε από το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, πώς το επιδιώκουμε, και κυρίως ποιες είναι οι άρρητες -και ατεκμηρίωτες- ιδεολογικές παραδοχές που οφείλει εκ των προτέρων να συμμερίζεται με τον εκάστοτε θρηνούντα, ο αποδέκτης της καταστροφολογικής ρητορείας περί «σφαγής των αρίστων». Κάτι τέτοιο θα αποκάλυπτε πρώτα απ’ όλα την απριόρι αποδοχή εκ μέρους των «φίλων της αριστείας», ενός βαθύτατα νεοσυντηρητικού πλέγματος αξιωματικών ιδεοληψιών, περί ατομισμού, ανταγωνιστικότητας, αριστοκρατίας και κοινωνικού δαρβινισμού, ως δήθεν αναντίρρητων προϋποθέσεων για το βέλτιστο κοινωνικό αποτέλεσμα (κατ’ αναλογία του ανύπαρκτου στην πράξη trickle down effect της νεοφιλελεύθερης οικονομικής σωτηριολογίας), οι οποίες επανήλθαν επιθετικά την τελευταία τριακονταετία, ως «κοινή λογική».

Έτσι διαβάζουμε στην » Καθημερινή» («Πρότυπα σχολεία και ιδεοληψίες«, Τ. Αβραντίνης,) ότι: «Η εύλογη απάντηση στο ερώτημα «γιατί χρειαζόμαστε τα πρότυπα σχολεία;» είναι ότι τέτοιου είδους θεσμοί ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των χωρών στον διεθνή καταμερισμό εργασίας μέσω της έγκαιρης ανίχνευσης, αξιοποίησης, προσέλκυσης και διατήρησης ταλαντούχου ανθρώπινου δυναμικού». Αρκεί μια ματιά στο ποιες χώρες προηγούνται της χώρας μας (μεταξύ αυτών Κολομβία, Μαρόκο, Αλγερία, Γουατεμάλα) στον τομέα της ανταγωνιστικότητας, και στο μορφωτικό -και βιοτικό- επίπεδο του εκεί γενικού πληθυσμού, για να αξιολογήσουμε το πόσο σχετική είναι η σημασία αυτού του κριτηρίου.

Αντίστοιχα στο «Βήμα» («Ισες αλλά όχι ίδιες ευκαιρίες«, Βλαχογιάννη Αιμιλία) διαβάζουμε: «Ισότητα δεν σημαίνει προώθηση του μέσου όρου, αλλά στήριξη των ατομικών αναγκών κάθε μαθητή… Στην Ελλάδα υπάρχουν Αθλητικά, Μουσικά Σχολεία, σχολεία για παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά όχι για παιδιά με ειδικές ικανότητες». Και «το σχολείο, όπως είναι δομημένο, αδυνατεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση όλων των παιδιών και ιδιαίτερα των προικισμένων που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα (οι οικονομικά εύρωστοι μαθητές εκδιπλώνουν τα ταλέντα τους σε καλά ιδιωτικά σχολεία)».

Εδώ -σε αντίθεση με το προηγούμενο άρθρο που επικαλείται την κοινωνική χρησιμότητα- συμπυκνώνεται το σύνολο των «επιχειρημάτων» υπέρ της παιδείας-τρόπαιο, από «ηθική» σκοπιά και από άποψη δήθεν άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων. Πέρα από το ότι η σύγκριση μουσικών ή αθλητικών σχολείων με σχολεία «αρίστων» -γενικώς- είναι σύγκριση ασχέτων πραγμάτων (Ειδικές ικανότητες σε τί; Στα μαθηματικά; Στα φιλολογικά; Και γιατί όχι τότε «μαθηματικό σχολείο», «φιλοσοφικό σχολείο» ή -από την άλλη μεριά- σχολείο «εξαιρετικών μουσικών ταλέντων» ή «σχολείο πρωταθλητών»;), υπάρχει και μια λαθροχειρία στην αναφορά της δυνατότητας των οικονομικά εύρωστων να φοιτούν -χωρίς διάκριση μεταξύ «αρίστων» και «μετρίων» εδώ- σε καλά ιδιωτικά σχολεία. Προφανώς το περί κοινωνικής δικαιοσύνης αίσθημα της αρθρογράφου ικανοποιείται αρκούντως με την ιδέα ότι ελάχιστα παιδιά από οικονομικά αδύναμες οικογένειες, θα έχουν (αφού πρώτα «αποδείξουν» προκαταβολικά ότι θα ξεπληρώσουν το -κατά Φρίντμαν- «δωρεάν γεύμα» στο μέλλον) τη δυνατότητα να τύχουν του «προνομίου» της καλής εκπαίδευσης, θεωρώντας δεδομένο ότι δεν αντέχει ο προϋπολογισμός να κάνει το ίδιο για τους περισσότερους (που στο κάτω-κάτω δεν το αξίζουν και που θα πρέπει να αρκεστούν στο επίπεδο εκπαίδευσης που χρειάζεται για να ασκήσει το επάγγελμά του ένας χειρώνακτας της κοινωνίας του ενός τρίτου ή ένας υπήκοος μιας μεταμοντέρνας ολιγαρχίας για να ασκεί τα συρρικνωμένα πολιτικά και κοινωνικά του δικαιώματα).

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί κανείς και σε μια τρίτη παράμετρο, που δεν δηλώνεται εύκολα στο δημόσιο διάλογο, γιατί παραπέμπει ευθέως σε κοινωνικό δαρβινισμό, έως ρατσισμό. Σημαντικό ρόλο στην απήχηση του λόγου περί «αριστείας», παίζει η επιθυμία των γονέων να αποφύγουν τα παιδιά τους τη συνύπαρξη με τους «μέτριους» (οι οποίοι υποτίθεται καθυστερούν το εκπαιδευτικό έργο, «διώχνουν» τους καλούς καθηγητές από συγκεκριμένα σχολεία κλπ) και κατ’ επέκταση τις «κακές συναναστροφές», και αντίστροφα η επιδίωξη να αντλήσουν κύρος και ευκαιρίες κοινωνικής δικτύωσης (με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνική ανέλιξη με όρους κοινωνίας των κολλητών), μέσω της φοίτησής τους σε σχολεία της «ελίτ». Η πρόσφατη συντριπτική εμπειρία που επιφύλαξε η οικονομικοπολιτική πραγματικότητα η οποία δομήθηκε πάνω στο θατσερικό «δεν υπάρχουν κοινωνίες, μόνο άτομα», στην πρώην αυτάρεσκη, πρώην μεσαία τάξη της χώρας μας, θα έπρεπε να τους είχε κάνει σοφότερους. Άλλωστε υπάρχει και το οξύμωρο, οι ίδιοι να αναφέρονται θετικά σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν, όπου η «αριστεία» έλαμπε μέσα σε τάξεις των πενήντα μαθητών -απ’ τους οποίους οι  σαράντα εγκατέλειπαν το σχολείο μετά το δημοτικό- με τον δάσκαλο να επιβάλλει την πειθαρχία με τη βέργα. Το τελευταίο μάλιστα φαίνεται να το θεωρούν τόσο επιτυχημένο, ώστε να επικροτούν την πρόσφατη απόπειρα εισαγωγής του -τηρουμένων των αναλογιών- και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »