Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Μαΐου 2018
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Απρ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Posts Tagged ‘Αντίσταση’

Η Εθνική Αντίσταση στην περιοχή του Θερμαϊκού

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 26/11/2017

Γερμανική περίπολος στην περιοχή του Θερμαϊκού το 1943 (αρχείο Σπ. Κουζινόπουλου)

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Με την ευκαιρία του πανελλαδικού εορτασμού της τρισένδοξης Εθνικής Αντίστασης κατά των χιτλερικών κατακτητών, από αφορμή την επέτειο της ιστορικής μάχης και ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, πρέπει να θυμηθούμε και όλους εκείνους τους άντρες και τις γυναίκες της περιοχής του Θερμαϊκού, που έδωσαν τα πάντα, στα τριάμισι χρόνια της χιτλερικής κατοχής για την λευτεριά και την ανεξαρτησία.

Υποκλινόμαστε στους μάρτυρες εκείνους που θυσιάστηκαν για την αποτίναξη της ναζιστικής σκλαβιάς. Όπως στον ήρωα της Εθνικής Αντίστασης, Απόστολο Βαζάκα από τη Νέα Μηχανιώνα, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, τον τελευταίο χρόνο της κατοχής. Ή τον 22χρονο Γραμματέα της ΕΠΟΝ Νέων Επιβατών,  Γιάννη  Κοκόζη, που δολοφονήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1944 και τον 25χρονο από το Αγγελοχώρι Δημήτρη Γουτσούτση, που εκτελέστηκε από τους Ναζί κατακτητές, μαζί με 100 ακόμη ομήρους στις 6 Ιουνίου 1944 στα Διαβατά. Κι ακόμη, τιμάμε τη μνήμη των τριών νεαρών Εβραίων Μωυσή Ερρέρα, Ισαάκ Αφία και  Ισουά Κοένκα, που εκτελέστηκαν στις 29 Μαρτίου 1943 στους Νέους Επιβάτες.

Κοντά σ’ αυτούς, δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την αφάνταστη ταλαιπωρία από τους χιτλερικούς των 300 Επανομιτών, όλου σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού της Επανομής, ηλικίας από 18 έως 50 χρόνων. Πιάστηκαν από τους Γερμανούς στο Μπλόκο της Επανομής, στις 7 Αυγούστου 1944, μετά την καταγγελία σπιούνου ότι εφοδίαζαν με τρόφιμα τους αντάρτες του ΕΛΑΣ, οδηγήθηκαν πεζοί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των κατακτητών «Παύλος Μελάς», στη Σταυρούπολη, περπατώντας 12 ώρες κάτω από καυτό ήλιο, χωρίς νερό και στο τέλος, 16 από αυτούς μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα αιχμαλώτων στη Γερμανία, από όπου επέστρεψαν μετά από έναν ολόκληρο χρόνο μαρτυρίου, ταλαιπωριών, στερήσεων και βασανισμών.

Αρχίζει η Αντίσταση

Ο ανυπότακτος λαός μας, με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές,  οργάνωσε στις πόλεις και στα χωριά το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Βγήκε στα βουνά, σχημάτισε αντάρτικα τμήματα.

Η Θεσσαλονίκη κατέχει το μεγάλο ιστορικό προνόμιο να είναι η περιοχή όπου δημιουργήθηκε ένα μόλις μήνα μετά την είσοδο των κατακτητών, στις 15 Μαΐου 1941, η οργάνωση «Ελευθερία», που υπήρξε η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση σε ολόκληρη την κατεχόμενη τότε από τους χιτλερικούς Ευρώπη, σαλπίζοντας το μήνυμα της ενεργού αντίστασης , της αξιοπρέπειας και της υπερηφάνειας του υπόδουλου λαού μας. Και όταν στις 27 Σεπτεμβρίου 1941 δημιουργήθηκε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), τότε η οργάνωση «Ελευθερία» προσχώρησε σ’ αυτό και αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά του ΕΑΜ Μακεδονίας.

Γρήγορα η φλόγα της Εθνικής Αντίστασης  απλώθηκε σε όλη τη χώρα. Το ΕΑΜ, έσωσε τον πληθυσμό από την πείνα. Και κράτησε ζωντανή την ελπίδα για όλους τους κατακτημένους λαούς.

Καταπίεση και «αγγαρεία»

Την καταπίεση των κατακτητών, τη γνώρισε ιδιαίτερα και η περιοχή του Θερμαϊκού. Όπως αναφέρει στα ανέκδοτα μέχρι σήμερα απομνημονεύματά του ο παλιός Μηχανιώτης Ευάγγελος Χατζημπιρμπιλός, οι Γερμανοί υποχρέωναν όλους τους άντρες της περιοχής του Θερμαϊκού να δουλεύουν αναγκαστικά τρεις και τέσσερις μέρες την εβδομάδα από το πρωί μέχρι το βράδυ «αγγαρεία», στα οχυρωματικά έργα και στην κατασκευή πυροβολείων και ορυγμάτων.

Η αμοιβή για την πολύωρη σκληρή δουλειά των κατοίκων, ήταν από τους Γερμανούς λιγοστά κατοχικά λεφτά που δεν άξιζαν σχεδόν τίποτα, ενώ το συσσίτιο που χορηγούσαν το μεσημέρι, ήταν για πέταμα.

Όταν μία μέρα ο Μιχάλης Ρίζος (Κάτης) δοκίμασε το φαγητό και ύστερα το πέταξε, τον σακάτεψαν στο ξύλο οι Γερμανοί. Ενώ ανήμερα τη γιορτή των Φώτων του 1943, όταν 15 άντρες της Μηχανιώνας αρνήθηκαν να πάνε στην αγγαρεία γιατί ήταν μεγάλη χριστιανική γιορτή και θεωρούνταν αμαρτία η εργασία, οι κατακτητές τους συνέλαβαν και τους έκλεισαν για αρκετές ημέρες στις φυλακές.

Έναν άλλο Μηχανιώτη, τον Λευτέρη Λιόλιο τον είχαν συλλάβει οι χιτλερικοί με την κατηγορία του σαμποτάζ, επειδή αρνούνταν να παραδώσει όλα τα ψάρια που έπιανε στους κατακτητές, με συνέπεια σιδηροδέσμιο να τον στείλουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία.

Ήταν τέτοια η αγανάκτηση των κατοίκων για το καθεστώς της αγγαρείας, που την εξέφρασε ο Χατζημπιρμπιλός με ένα τραγούδι που έγραψε και το οποίο υπάρχει ηχογραφημένο σε κασέτα. Έλεγαν οι στίχοι του:

            Ακούσατε τι έγινε μες στο σαράντα δύο

            Οι λόρδες ήταν άγριες κι’ είχε μεγάλο κρύο.

            Δεν έφταναν τα βάσανα, οι λόρδες και τα κρύα,

            Μας κυνηγούν κι’ οι Γερμανοί να πάμε αγγαρεία

Κι αφού εξιστορεί έμμετρα διάφορα περιστατικά, με συλλήψεις και καταδιώξεις Μηχανιωτών, καταλήγει στο τραγούδι του που επιγράφεται «αγγαρεία»:

                        Αχ πότε θα ‘ρθει η στιγμή,

                        Αχ πότε θα ‘ρθει η ώρα

                        Οι τύραννοι να τσακιστούν

                        Να αναστηθεί η χώρα

 

Αμέτρητα θύματα

Η περιοχή του Θερμαϊκού είχε πολλά θύματα κατά την περίοδο της Κατοχής, κυρίως από τις νάρκες που είχαν εμποτίσει στη θάλασσα οι χιτλερικοί, για να αποφύγουν μια ενδεχόμενη απόβαση των συμμάχων. Σε μία τέτοια νάρκη, έπεσε η μηχανότρατα του Δημήτρη Κούτουκα στη θαλάσσια περιοχή του Δερματά, παρασέρνοντας στο βυθό και τα οκτώ μέλη του πληρώματος, ενώ από μία άλλη νάρκη, στην οποία είχε πέσει στην περιοχή της Κατερίνης, ανατινάχτηκε η μηχανότρατα του Γιάννη Μανιάτη, χωρίς ευτυχώς θύματα.

Οι Μηχανιώτες ψαράδες, έσωσαν με τις βάρκες τους δεκάδες ναυαγούς όταν στην αρχή της Κατοχής βυθίστηκαν ανοιχτά της Νέας Μηχανιώνας δύο μεγάλα βαπόρια, ένα Ρουμάνικο κι’ ένα Σέρβικο. Μάλιστα το δεύτερο ήταν γεμάτο με αξιωματικούς του Σερβικού στρατού που κατευθύνονταν προς τη Μέση Ανατολή. Τα θύματα από τα δύο ναυάγια ήταν τόσα πολλά, ώστε επί πολλούς μήνες ξεβράζονταν πτώματα στη θαλάσσια περιοχή του Ντουρμπαλί.

Σημαντική, ήταν η συμβολή στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αρκετών Μηχανιωτών πλοιοκτητών, οι οποίοι είχαν διαθέσει, με κίνδυνο της ζωής τους,  τις μηχανότρατες και τα καΐκια τους στο ναυτικό του ΕΛΑΣ, το θρυλικό ΕΛΑΝ, που είχε κάνει ναύσταθμο στην Ιερισσό και στάθμευε κάποιες φορές και στα Μουδανιά.

Η φυγάδευση των Τουρκεστάνων

Επίσης, πολλοί κάτοικοι της Νέας Μηχανιώνας που ήταν οργανωμένοι στο ΕΑΜ, βοήθησαν στη φυγάδευση Τουρκεστάνων στρατιωτών, που υπηρετούσαν στο σοβιετικό στρατό. Αυτοί, είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι από τους Γερμανούς, κατά την εισβολή τους στη Ρωσία και στην Ελλάδα τους χρησιμοποιούσαν σε βοηθητικές εργασίες. Σύμφωνα με αφήγηση του Μηνά Πορίδη, τα μέλη του ΕΑΜ πραγματοποιούσαν μυστικές συναντήσεις πότε στο ραφείο του Βαγγέλη Χατζημπιρμπιλού, πότε στο μαγαζί του Κατσούλη και πότε στο κουρείο του Γιάννη Δαδακαρίδη.

Στη Μηχανιώνα υπήρχε ένας λόχος Τουρκεστάνων, που στρατοπέδευε λίγο πάνω από τα κοιμητήρια. Τα μέλη του ΕΑΜ προσέγγιζαν Τουρκεστάνους, τους έπειθαν να λιποτακτήσουν και στη συνέχεια τους φυγάδευαν στο Χορτιάτη, όπου λημέριαζε μία ισχυρή δύναμη ανταρτών, το ηρωικό 2ο Τάγμα του 31ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ.

Στην προσπάθεια φυγάδευσης κάποιων τέτοιων Τουρκεστάνων, που οι κάτοικοι τους αποκαλούσαν και «Μογγόλους», πιάστηκε και ο ήρωας της Νέας Μηχανιώνας, Απόστολος Βαζάκας, τον οποίο στη συνέχεια εκτέλεσαν οι κατακτητές για την υπέροχη προσφορά του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κατά των κατακτητών. Οι χιτλερικοί εξαπέλυσαν τότε ανθρωποκυνηγητό για να συλλάβουν κι ένα ακόμη μέλος του ΕΑΜ και του δικτύου διαφυγής, τον Μηνά Πορίδη, ο οποίος όμως πρόλαβε κι’ έφυγε στο βουνό, κατατάχτηκε στον ΕΛΑΣ, στο Χορτιάτη και υπήρξε ο πρώτος αντάρτης του Θερμαϊκού.

Απόστολος Βαζάκας: Ένας ατρόμητος ήρωας

Σύμφωνα πάντα με την εξιστόρηση του Χατζημπιρμπιλού, ο Βαζάκας, που ήταν ένα τολμηρό και ατρόμητο παλληκάρι, είχε πάρει μέρος στην αρχή της Κατοχής, μαζί με τον καπετάν Φουρτούνα, στην απελευθέρωση εξόριστων πατριωτών από το νησί του Άη Στράτη, μαζί με τον μετέπειτα αρχηγό του ΕΛΑΝ, Νίκο Χουρμούζη. Ενώ αργότερα, δουλεύοντας ως μηχανικός στο επιταγμένο από τους Γερμανούς καΐκι «Δημητρούλα», που έπιανε Μυτιλήνη και Πειραιά, έπαιρνε παράνομο τύπο και δελτία ειδήσεων για την οργάνωση του ΕΑΜ, την οποία εφοδίαζε επίσης με ασυρμάτους και ραδιόφωνα.

Η άγια ημέρα της απελευθέρωσης στη Μηχανιώνα

Οι Γερμανοί έφυγαν από την περιοχή του Θερμαϊκού τα ξημερώματα της 28ηςΟκτωβρίου 1944. Ας παρακολουθήσουμε και πάλι τις αναμνήσεις του Χατζημπιρμπιλού για την άγια ημέρα της απελευθέρωσης:

«Όλη τη μέρα και τη νύχτα της 27ης Οκτωβρίου ράβαμε μαζί με τον αδελφό μου τον Παναγιώτη και το Σωτήρη Καψάλα, που επίσης ήταν ράφτης, ελληνικές σημαίες. Δεν κοιμηθήκαμε, παρακολουθώντας διακριτικά τις κινήσεις των Γερμανών και τις πρώτες ώρες της 28ης Οκτωβρίου έφυγε και ο τελευταίος.

Στις 6 το πρωί, άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες των εκκλησιών, ξεσηκώνοντας τον κόσμο. Ενώ λίγο μετά άρχισε η λειτουργία, μετά η δοξολογία, το τρισάγιο για τους πεσόντες του πολέμου και της Αντίστασης. Ψάλλαμε «τη Υπερμάχω», τον Εθνικό μας Ύμνο και το «Πέσατε θύματα» και ξεκινήσαμε με το σταυρό και τα λάβαρα της Εκκλησίας τις ελληνικές και συμμαχικές σημαίες για την πλατεία. Το τι έγινε, δεν περιγράφεται. Άλλοι κρατούσαν αναμμένες λαμπάδες, άλλοι έψελναν Χριστός Ανέστη και άλλοι ασπάζονταν ο ένας τον άλλον. Ο ενθουσιασμός και η χαρά ήταν απερίγραπτη. Στην πλατεία, έγινε η μεγαλύτερη συγκέντρωση που γνώρισε ποτέ η Νέα Μηχανιώνα. Κι’ εγώ, ανεβασμένος πάνω στο σιντριβάνι που υπήρχε τότε, εκφώνησα τον πανηγυρικό της ημέρας εν μέσω χαράς και ενθουσιασμού».

Ανατύπωση από >>>

 

Advertisements

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η μεγαλύτερη γενοκτονία στην ιστορία της ανθρωπότητας έγινε από Ευρωπαίους και συνεχίζεται ακόμα!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/03/2017

Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια Γενοκτονίας και Αντίστασης

Ευρωπαίοι εναντίον Ινδιάνων: 500 χρόνια – Γενοκτονία και Αντίσταση

Φωτ.: Έγκλειστα Ινδιανάκια από το παιδομάζωμα «εκπολιτισμού, εκχριστιανισμού και εξαμερικανισμού», στο Carlisle Boarding School

Η τραγική ιστορία των Ινδιάνων της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, που συνοψίζεται στον χαρακτηρισμό «η μεγαλύτερη γενοκτονία» στη γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας, δεν τελειώνει με την εξιστόρηση του Τσαρλς Μπρόουνελ, στα μέσα του 19ου αιώνα. Στην πραγματικότητα, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με άλλα μέσα.

Στη Βόρεια Αμερική, οι τελευταίες εκκαθαρίσεις παλαιού τύπου έλαβαν χώρα το 1924, όταν εξουδετερώθηκαν οι τελευταίες ομάδες αντίστασης των Σιού, αν και στα νοτιοδυτικά συγκρούσεις γίνονταν μέχρι το 1933. Αλλά οι εκκαθαρίσεις νέου τύπου συνεχίστηκαν. Οι Ινδιάνοι είχαν ουσιαστικά χάσει τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τη γη τους. Μόνο με το νόμο Dawes Act, του 1887, 380 εκατομμύρια στρέμματα ινδιάνικης γης μεταβιβάζονταν από τις φυλές σε ατομικούς ιδιοκτήτες, άλλες έναντι τιμήματος και άλλες μοιράζονταν δωρεάν για να εγκατασταθούν με τίτλους ιδιοκτησίας οι Ευρωπαίοι έποικοι.  Οι Ινδιάνοι, όσοι είχαν απομείνει, κυνηγημένοι, διασκορπισμένοι και αποδεκατισμένοι, υποχρεώνονταν να εγκλωβιστούν σε καταυλισμούς, σε νησίδες, σε οριοθετημένες περιοχές (reservation), στις περισσότερες περιπτώσεις πολύ μακριά από τη γη των προγόνων τους.

Οι νομαδικές φυλές υποχρεώθηκαν να γίνουν αγροτικές χάνοντας την κουλτούρα τους και την αυτάρκειά τους. Φυλές που ζούσαν από το κυνήγι εγκαταστάθηκαν μακριά από τα δάση και φυλές που ζούσαν από το ψάρεμα εγκαταστάθηκαν μακριά από τις λίμνες, τα ποτάμια και τη θάλασσα. Οι διατροφικές τους πηγές απαλλοτριώθηκαν από τους εποίκους. Απαγορεύτηκε ακόμα και η επικοινωνία τους με άλλες φυλές. Και εξίσου βασικό, λαοί των οποίων οι πολιτισμοί βρίσκονταν σε αξεχώριστη σχέση με τη φύση, απομακρύνθηκαν από τους ιερούς τόπους τους, από τα βουνά, τα δάση, τα ποτάμια, τις πεδιάδες και τα ζώα που τους έτρεφαν υλικά και πνευματικά.

Όσοι γλύτωσαν από τη φυσική εξόντωση, δολοφονημένοι από τα εξελιγμένα όπλα των εποίκων, αλλά και από τις ασθένειες των λευκών τις οποίες το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει, όπως η ευλογιά, η φυματίωση, η γρίπη και πανούκλα, υπέστησαν μια εξαναγκαστική  και οργανωμένη πολιτική αφομοίωσης και εξαμερικανισμού. Ο George Washington και ο Henry Knox ήταν οι πρώτοι που εφάρμοσαν συνειδητά την πολιτική της πολιτισμικής μετάλλαξης των Ινδιάνων. Έκτοτε, με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Καναδά, εφάρμοσαν μαζικά προγράμματα αποϊνδιανοποίησης. Τα παιδιά των Ινδιάνων απομακρύνονταν δια της βίας από τις οικογένειές τους και εγκλείονταν σε σχολεία ειδικά για το ξερίζωμα κάθε στοιχείου της ινδιάνικης ταυτότητας και του πολιτισμού τους.

Στα ιδρύματα αυτά, από τα οποία πέρασαν δεκάδες χιλιάδες παιδιά, οι μαθητές και οι μαθήτριες υποχρεούνταν να αποβάλλουν κάθε τι που είχε σχέση με τον πολιτισμό της φυλής τους. Απαγορευόταν πολύ αυστηρά η χρήση της ινδιάνικης γλώσσας, ακόμα και κατ’ ιδίαν και επιβαλλόταν η αγγλική γλώσσα, ή και η γαλλική στον Καναδά. Οι μαθητές κουρεύονταν και ντύνονταν κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα και γίνονταν χριστιανοί με το ζόρι. Και βάφτιζαν υποχρεωτικά τα παιδιά με ευρωπαϊκά ονόματα! Ο Όρθιος Βούβαλος γινόταν Τζον και το Κόκκινο Σύννεφο γινόταν Τομ.

Μακριά από τις οικογένειές τους, όσα παιδιά επιβίωναν από τις ασθένειες που μεταδίδονταν εύκολα στους ασφυκτικούς τόπους συγκέντρωσης, αναγκάζονταν να μεταμορφωθούν δια της βίας σε κάτι εντελώς ξένο. Εάν σκεφτεί κανείς ότι στην περιοχή του σημερινού Καναδά υπήρχαν 13 κύριες ινδιάνικες γλωσσικές ομάδες και 65 διάλεκτοι, από τις οποίες μόνο τρεις έχουν πιθανότητες διάσωσης σήμερα, καταλαβαίνει το μέγεθος της πολιτισμικής γενοκτονίας.

Παιδομάζωμα

Καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή αυτής της αποϊνδιανοποίησης ανέλαβε και εκτέλεσε με μεγάλη αυστηρότητα και ζήλο η εκκλησία, προτεσταντική και καθολική, συχνά σε οξύ ανταγωνισμό μεταξύ τους. Οι θρησκευτικές οργανώσεις λειτουργούσαν αυτά τα οικοτροφεία με φανατισμό και βία, που συμπεριλάμβανε και τη σεξουαλική, παθητική και ενεργητική, κακοποίηση των μαθητών. Και βέβαια, τα παιδιά χρησιμοποιούνταν σαν φτηνό και πειθήνιο χωρίς κανένα δικαίωμα εργατικό δυναμικό στις κοντινές φάρμες και τα εργοστάσια.

Σε αντίθεση με ό,τι νομίζεται, η ένταση της πολιτισμικής γενοκτονίας, του αφανισμού κάθε στοιχείου ταυτότητας και κουλτούρας από τους ιθαγενείς, δεν συνέβη το 1500, το 1600 και το 1700, αλλά από το 1850 μέχρι την εποχή μας! Η μεγάλη σφαγή 300 Ινδιάνων της φυλής Λακότα, από τον αμερικάνικο στρατό, στο Wounded Knee, στη Νότια Ντακότα, το 1890, εκ των οποίων τα μισά θύματα ήταν παιδιά και γυναίκες, αποδεικνύει ότι η φυσική και πνευματική εξόντωση των Ινδιάνων δεν εξαντλείται στον 16ο ή 17ο αιώνα, αλλά φτάνει μέχρι τη νεωτερική εποχή. Υπολογίζεται από τους ερευνητές ότι περίπου το 90%, δηλαδή 16 από τα 18 εκατομμύρια ιθαγενών, εξολοθρεύθηκαν από σφαγές, αποκλεισμούς, πείνα, υποδούλωση και ασθένειες που έφεραν οι Ευρωπαίοι στην Αμερική! Το 1800, στην επικράτεια των σημερινών ΗΠΑ, είχαν απομείνει 600 χιλιάδες Ινδιάνοι και το 1890 μόνο 250 χιλιάδες! (D. Hightower-Langston: The Νative American World και R. Thornton: American Indian Holocaust and Survival, 1990)

Στον Καναδά, αυτά τα σχολικά γκέτο του υποχρεωτικού παιδομαζώματος, που άρχισαν να ιδρύονται το 1847, 130 σε όλη τη χώρα, έπαψαν να λειτουργούν το 1996. Και μόλις το 2006, η κρατική Επιτροπή Αλήθειας και Αποκατάστασης αποφάνθηκε ότι αυτά τα ιδρύματα είχαν βλαβερές επιπτώσεις στους ιθαγενείς πληθυσμούς, αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Και το 2008, ο πρωθυπουργός του Καναδά Stephen Harper ζήτησε συγγνώμη για το κακό που έκαναν αυτά τα σχολεία. Κάπως αργά, μάλλον…

Στις ΗΠΑ, το πρώτο τέτοιο ίδρυμα άνοιξε το 1879. Και τα κλειστά αυτά οικοτροφεία πολλαπλασιάστηκαν στον 20ο αιώνα. Το 1973, φοιτούσαν σ’ αυτά τα «εκπολιτιστικά» ιδρύματα 60.000 Ινδιανάκια. Ο δρόμος είχε ανοίξει το 1886, με την απόφαση United States v. Kagama του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που έδωσε απεριόριστη εξουσία στις αρχές για τη βίαιη αφομοίωση και ενσωμάτωση των ιθαγενών στην αμερικάνικη κοινωνία.

Πρακτικές του διαβόλου

Με αντίστοιχους νόμους απαγορεύτηκαν και ποινικοποιήθηκαν οι εξωτερικές εκφράσεις ζωτικών μορφολογικών στοιχείων του ινδιάνικου πολιτισμού. Για παράδειγμα, με νόμο απαγορεύτηκαν οι ινδιάνικοι χοροί και τα τραγούδια, οι τελετές θρησκευτικού περιεχομένου, αλλά και η παραδοσιακή ιατρική των Ινδιάνων. Όλα αυτά θεωρούνταν επισήμως και θεσμικά, με τον Code of Indian Offenses, το 1883, «πρακτικές του διαβόλου».

Στον Καναδά, με το νόμο Indian Act του 1876, μεταξύ άλλων απαγορεύτηκε στους ιθαγενείς που δεν είχαν γίνει χριστιανοί να προσφεύγουν στα δικαστήρια, ακόμα και σαν μάρτυρες. Με την τροποποίηση του 1884, απαγορεύτηκαν όλες οι παραδοσιακές θρησκευτικές και κοινωνικές πρακτικές, ενώ με νεότερη τροποποίηση του 1920, απαγορεύτηκε στους Ινδιάνους να φορούν τις παραδοσιακές ενδυμασίες τους και να χορεύουν τους χορούς τους, καθώς και κάθε άλλη εκδήλωση ή συμπεριφορά εκλαμβάνεται σαν αντίθετη με τον χριστιανισμό. Με δεδομένο ότι, στον Καναδά, οι διώξεις εναντίον των ιθαγενών είχαν ξεκινήσει από το 1600, γίνεται αντιληπτό τι πέρασαν οι γηγενείς επί 400 χρόνια. Η οθωμανική κυριαρχία στην Ελλάδα μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά την αγριότητα και τη βαρβαρότητα των πολιτισμένων λευκών Ευρωπαίων χριστιανών στην αμερικανική ήπειρο.

Σήμερα, στις ΗΠΑ, είναι αναγνωρισμένες 567 φυλές, με σύνολο πληθυσμού γύρω στα 4,4 εκατομμύρια. Και στον Καναδά, ζουν, όπως ζουν, 1.400.000 ιθαγενείς, που ανήκουν σε 600 αναγνωρισμένες φυλές και συλλογικότητες.

Επίσης, σε όλη την ήπειρο, άλλαξαν χιλιάδες τοπωνύμια. Περιοχές, ποτάμια, λίμνες, βουνά, δάση και παραλίες μετονομάστηκαν εμπεδώνοντας την οικειοποίηση της γης από τους λευκούς και μετατρέποντας σε άγνωστη για τους Ινδιάνους την ίδια τους τη χώρα. Η Βιρτζίνια πήρε το όνομά της από την -επονομαζόμενη και παρθένα, παρ’ όλους τους εραστές της- βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ Α΄. Η Ντέλαγουεαρ από τον ομώνυμο κατακτητή της, όπως και η Κολούμπια από τον Κολόμβο, κάτι που συνέβη μέχρι το τελευταίο χωριουδάκι. Ό,τι έχει απομείνει αποτελεί θλιβερό υπόλειμμα ενός κόσμου ολόκληρου.

Στερεότυπα παρουσίασης

Η ονομασία «Ινδιάνοι» είναι εντελώς άσχετη με τους Ινδιάνους. Είναι γέννημα των λευκών που επειδή νόμιζαν ότι είχαν ανακαλύψει τις Δυτικές Ινδίες, ονομάτισαν τους ιθαγενείς λαούς «Ινδούς» ή «Ινδιάνους», αδιαφορώντας για το πώς ονόμαζαν οι ίδιοι τους εαυτούς τους. Επίσης, καλλιέργησαν την αντίληψη ότι πρόκειται για ένα λαό ομοιογενή και ομοιόμορφο. Και μ’ αυτό τον τρόπο τούς αναπαριστούν έκτοτε. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για εκατοντάδες ανεξάρτητες φυλές με ξεχωριστά ήθη και έθιμα, ξεχωριστές γλώσσες, ξεχωριστό τρόπο οργάνωσης και διαφορετικές εξωτερικές εμφανίσεις. Αυτή η παραμόρφωση, επικεντρώθηκε σε δύο τύπους Ινδιάνων, τον ηλικιωμένο σοφό που συμβουλεύει τους λευκούς και τον αιμοχαρή πολεμιστή που ζει για να σκοτώνει εποίκους και να αρπάζει τις γυναίκες τους. Ακόμα και πρακτικές βάρβαρες που αποδίδονται στους Ινδιάνους, όπως το ξερίζωμα με μαχαίρι του τριχωτού της κεφαλής του αντιπάλου, το scalp, εισήχθησαν στην Αμερική από τους Ευρωπαίους κατακτητές (James Axtell, στην «Εγκυκλοπαίδεια των Ινδιάνων της Β. Αμερικής»).

Ινδιανάκια, πριν και μετά τον «εκπολιτισμό τους»

Ινδιανάκια, πριν και μετά τον «εκπολιτισμό τους»

Σινεμά, ΜΜΕ, λογοτεχνία, βιντεοπαιχνίδια

Στον κινηματογράφο, ο ήρωας που επισκίασε τους πάντες και αποτέλεσε το μέτρο του καλού και του κακού είναι ο Τζον Γουέιν. Οι λευκοί ήταν πάντα σε άμυνα απέναντι στους πολεμοχαρείς «άγριους». Οι Ινδιάνοι δεν είχαν κανονική συμπεριφορά ούτε  συναισθήματα. Μιλούσαν πολύ λίγο και δεν γελούσαν ποτέ. Ήταν ύπουλοι και αμείλικτοι. Αυτή η εικόνα καλλιεργήθηκε μέσα και από τις ταινίες για παιδιά, αλλά και μέσα από τη λαϊκή λογοτεχνία. Ακόμα κι όταν αναδεικνύονταν οι πλευρές της αντιπαράθεσης και δεν αποκρυβόταν η απληστία των λευκών, η διάκριση ανάμεσα στον άγριο και τον πολιτισμένο παρέμενε σταθερή. Και οι συμπαθείς στην οθόνη ή στις σελίδες κάποιου βιβλίου ή περιοδικού Ινδιάνοι ανήκαν στην κατηγορία των αγρίων, ενώ και οι χειρότεροι τυχοδιώκτες λευκοί ανήκαν στην κατηγορία των πολιτισμένων.

Η Γουολτ Ντίσνεϊ έκανε ταινία κινουμένων σχεδίων τη ζωή της πριγκήπισσας Ποκαχόντας, όπως την παρουσίασαν οι έποικοι. Αν και ήταν έφηβη, έχει σέξι εμφάνιση, ερωτεύτηκε ένα λευκό χήρο, πρόδωσε τον βασιλιά πατέρα της, ασπάστηκε οικειοθελώς τον χριστιανισμό, μετονομάστηκε σε Ρεβέκκα και μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου και πέθανε μόλις στα εικοσιένα της από κάποια ασθένεια των Ευρωπαίων που εύκολα εξουδετέρωσε το ανοσοποιητικό της σύστημα. Όποια θετικά στοιχεία είχε η ιστορία της συμψηφίστηκαν με την κυρίαρχη ιδεολογία. Στα ιστορικά βιβλία και τα μυθιστορήματα, οι «κονκισταδόρες», οι επικεφαλής στις γενοκτονίες, παρουσιάζονται σαν μεγάλοι εξερευνητές που ανακαλύπτουν και όχι που αρπάζουν και εξοντώνουν, απαθανατισμένοι σε μεγάλα πορτρέτα από διάσημους ζωγράφους ενώ τα ονόματά τους έχουν δοθεί σε θάλασσες, πόλεις, δρόμους και πλατείες. Στα περιοδικά για μεγάλους που διαβάζαμε στα νιάτα μας, τη «Μάσκα» και το «Μυστήριο», οι Ινδιάνοι, καλοί ή κακοί, ήταν πάντα περιθωριακοί σε αντίθεση με τους λευκούς ήρωες, τον Γουάιατ Ερπ ή το Γεράκι, που εκπροσωπούσαν τους νοικοκυραίους εποίκους που ήταν αξιοπρεπείς, τίμιοι και φιλεργατικοί.

Ένας απ’ αυτούς, τιμημένος και παρασημοφορημένος, είναι ο Μπάφαλο Μπιλ, ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες που προκύψανε από την «κατάκτηση της Δύσης». Σκότωνε τους βίσωνες, στερώντας τη βασική διατροφή από τους ιθαγενείς για να τροφοδοτήσει τους στρατιώτες που εκκαθάριζαν τους Ινδιάνους και τους εργάτες στις σιδηροδρομικές γραμμές που περνούσαν μέσα από τις περιοχές τους. Υπερηφανευόταν ότι σε 18 μήνες, από το 1867 ως το 1868, είχε σκοτώσει 4.282 βίσωνες, με ρεκόρ 68 βίσωνες σε ένα οκτάωρο! Το 1900, είχαν απομείνει μόνο 300 βουβάλια, από 60 εκατομμύρια πριν από 100 χρόνια! Ο Μπάφαλο Μπιλ έκανε τον ανιχνευτή για το στρατό στο κυνήγι των Ινδιάνων και στη συνέχεια δημιούργησε ένα θίασο με τον οποίο για μια δεκαετία οργάνωνε περιοδείες στην Αμερική και την Ευρώπη με πολεμικές αναπαραστάσεις συμπεριλαμβάνοντας την εκτέλεση και το ξερίζωμα του τριχωτού της κεφαλής ενός Ινδιάνου Τσεγιέν σαν ένα από τα κατορθώματα του Μπιλ στις 16 μάχες που πήρε μέρος.

Στα βιντεοπαιχνίδια και την τηλεόραση, τους παρουσιάζουν με τα γνωστά στερεότυπα, σαν καρικατούρες ή τους αγνοούν εντελώς. Όπως εύστοχα έχει πει ο σκηνοθέτης Τζιμ Τζάρμους «οι Ινδιάνοι είναι σαν να μην υπάρχουν, σαν να είναι μυθολογικά πρόσωπα, από το απώτερο παρελθόν, σαν τους δεινόσαυρους».

Αφαίμαξαν την κουλτούρα

indianoi bookΠολλοί λίγοι ξέρουν ότι αρκετοί πρωτοπόροι Αμερικανοί συνθέτες, προσπαθώντας να διαμορφώσουν μια εθνική αμερικανική σχολή, με λιγότερη εξάρτηση από την ευρωπαϊκή παράδοση, μελέτησαν τις μουσικές των Ινδιάνων και τις ενσωμάτωσαν στις δημιουργίες τους (McDowell: IndianSuite, Skilton: Indian dances, Cadman: Landof the sky blue water κ.ά.).  Αλλά και στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη χειροτεχνία, στα κοσμήματα και την αγγειοπλαστική, έγιναν παρόμοιες οικειοποιήσεις. Όπως και στην καλλιέργεια του καλαμποκιού και του καπνού, στη βοτανολογία, φαρμακολογία και τις εναλλακτικές θεραπευτικές πρακτικές. Αλλά και στη μόδα.

Τα μακριά μαλλιά στην Αμερική υιοθετήθηκαν από τα νεανικά κινήματα αμφισβήτησης σαν έκφραση ελευθερίας που προερχόταν από την ανυπότακτη φύση των Ινδιάνων. Όπως και η μεταγενέστερη μόδα του κουρέματος με την ψιλή στα πλάγια και το μεγάλωμα λοφίων στη μέση ή των πολύχρωμων βαφών όλων των χρωμάτων του ουράνιου τόξου που είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Ινδιάνους. Τα κρόσσια στα σακάκια και τα παντελόνια, τα μοκασίνια, τα σκουλαρίκια στις μύτες και σε άλλα σημεία του σώματος, αλλά και τα τατουάζ είναι στοιχεία με σημασία που αποσπάστηκαν από τους ιθαγενείς χάνοντας τα νοήματά τους για να υπηρετήσουν τη βιομηχανία της μόδας και τα σύγχρονα ρεύματα αισθητικής και νοοτροπίας. Υπολογίζονται σε περισσότερες από 1550 οι ινδιάνικες λέξεις που έχουν ενσωματωθεί στο αγγλικό, γαλλικό, ισπανικό και πορτογαλέζικο λεξιλόγιο. Αλλά και στον τομέα της ιστορίας, για να αποκτήσουν ιστορικό βάθος και συνοχή οι Αμερικάνοι, προερχόμενοι από αμέτρητες κουλτούρες  της Ευρώπης, χρησιμοποιούν τους Ινδιάνους σαν πρωτοαμερικανούς, που η παρουσία τους χάνεται σε βάθος χιλιάδων χρόνων, προκειμένου οι λευκοί να επιμηκύνουν αυθαίρετα την ιστορία τους στην ήπειρο.

Ο στόχος της καταστροφής

Από το 1970, που άρχισε μια αξιόλογη στροφή στον τρόπο προσέγγισης των Ινδιάνων από νέους Αμερικανούς ιστορικούς, ανθρωπολόγους, κοινωνιολόγους και ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναδύονται στην επιφάνεια, μέσα από την έρευνα, την ιεράρχηση και τον συσχετισμό των στοιχείων, οι πραγματικοί λόγοι για την εμμονή των ιθυνόντων του κράτους, της εκπαίδευσης, των ΜΜΕ και της εκκλησίας, να αφομοιώσουν αποϊνδιανοποιώντας και εξαμερικανίζοντας τους ιθαγενείς λαούς. Το βιβλίο του Dee Brown Bury My Heart at Wounded Knee (1970) και του Francis Jennings The Invasion of America: Indians, Colonialism, and the Cant of Conquest (1975), έκαναν μεγάλη αίσθηση και ευαισθητοποίησαν πολλά μυαλά.

Όπως ομολογούν σε στιγμές αλήθειας οι πρώτοι έποικοι, το αναφέρει αυτό περισσότερο από μία φορά ο Μπρόουνελ στο έργο του, και το επιβεβαιώνουν μεταγενέστεροι στοχαστές και γνώστες της κουλτούρας των ιθαγενών φυλών, οι κοινωνίες των Ινδιάνων δεν ήταν χύμα και σκορποχώρι. Αντιθέτως, διέπονταν από άγραφους, αλλά σαφέστατους και ριζωμένους κανόνες δημοκρατικής αυτοδιοίκησης, διαπνέονταν από βαθειά πνευματικότητα, βρίσκονταν σε απόλυτη αρμονία με τη φύση την οποία σέβονταν και συμβίωναν σαν ίσοι, πιστεύοντας ότι η γη είναι η μήτρα που τους γέννησε, και δεν γνώριζαν κανένα αίσθημα, δικαίωμα, απαίτηση ή επιδίωξη ιδιοκτησίας (J.W. Martin: A History on Native American Religion).

Γι’ αυτό, οι εντολές στα σχολεία αναγκαστικής εκπαίδευσης ήταν σαφείς και κατηγορηματικές. Απαγόρευαν στα φυλακισμένα Ινδιανάκια να λένε «αυτό είναι δικό μας» και τους επιβαλλόταν να λένε μόνο «αυτό είναι δικό μου». Η έννοια του κοινού και του συλλογικού που ήταν ο καθολικός κανόνας στις ινδιάνικες φυλές ήταν ανατρεπτικός για την κοινωνία των λευκών εποίκων που βασίζεται στο ατομικό κέρδος, τον ανταγωνισμό και την ιδιωτική περιουσία, στοιχεία παντελώς άγνωστα ανάμεσα στις φυλές των «αγρίων».

Καζινοποίηση

Ένα άλλο μεγάλο όπλο του συστήματος για την αλλοτρίωση των Ινδιάνων, το οποίο εφευρέθηκε και εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία από το σύστημα εξουσίας, είναι το δικαίωμα που παραχωρήθηκε κατ’ αποκλειστικότητα στις φυλές να δημιουργούν καζίνο στις περιοχές δικαιοδοσίας τους. Από τη δεκαετία του 1970, και ιδίως από το 1988, με ειδικό νόμο της Γερουσίας, δημιουργήθηκαν 460 επιχειρήσεις τζόγου μέσα σε καταυλισμούς με συνολικό τζίρο περίπου 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων (2011), μόνο στην Οκλαχόμα έχει 113 ινδιάνικα καζίνο (!), διαστρέφοντας ό,τι είχε απομείνει, που δεν ήταν αμελητέο, από την πλούσια πνευματική κουλτούρα των Ινδιάνων και αντικαθιστώντας το με την κουλτούρα του τζόγου και την επιδίωξη του παρασιτικού κέρδους. Παρ’ όλο που τα έσοδα χρησιμοποιούνται για κοινωφελείς σκοπούς, η ουσία είναι ότι η ινδιάνικη μειονότητα στην Αμερική, κάτω από το βαρύγδουπο τίτλο των αυτοδιοικούμενων περιοχών, παραμένει η φτωχότερη στις ΗΠΑ. Πλέον, το 60% των Ινδιάνων ζουν σε πόλεις. Η ανεργία, ο διαβήτης, η παιδική θνησιμότητα, η μείωση του προσδόκιμου ζωής, η εγκληματικότητα, οι εφηβικές αυτοκτονίες, η εγκατάλειψη του σχολείου και ο αλκοολισμός είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα εξ αιτίας της αποϊνδιανοποίησης, των αποκλεισμών και των ανισοτήτων.

Κι όμως…

Όπως φαίνεται και από τον αγώνα των σημερινών Σιού για να μην περάσει ο καναδέζικος αγωγός πετρελαίου Keystone XL από τα μέρη τους και από τον στρατό που στάλθηκε για να τους βγάλει από τη μέση, η γενοκτονία, με πιο ύπουλες μορφές, είτε με εξαγορά είτε με πολιτισμικό βιασμό, βρίσκεται πάντα σε εξέλιξη. Οι Ινδιάνοι, όσα δικαιώματα κι αν απέκτησαν με ηρωικούς αγώνες και βαριές θυσίες 500 ετών, παραμένουν στον τόπο τους ξένοι. Εντούτοις, όσο κι αν τσαλαπατήθηκαν, δεν το βάζουν κάτω, ίσως γιατί το πνεύμα του Τζερόνιμο στα βάθος-βάθος παραμένει ενεργό.

Στέλιος Ελληνιάδης

(Ομιλία στην παρουσίαση των τεσσάρων τόμων της σειράς «Οι ινδιάνικες φυλές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής» του Τσαρλς Ν.Γ. Μπρόουνελ, εκδόσεις Στοχαστής)

Πηγή:  http://www.e-dromos.gr/evrwpaioi-enantion-indianwn-500-xronia-genoktonia-kai-antistash/

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Κυριακή 7 Ιουνίου 1942

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/06/2016

…την Κυριακή 7 Ιουνίου 1942 ο Άρης Βελουχιώτης στη Δομνίστα Ευρυτανίας σήκωσε τη σημαία της Εθνικής Αντίστασης ως αρχηγός της και πρωτοκαπετάνιος της. Όταν μπήκε στη Δομνίστα ζήτησε να φωνάξουν τον Πρόεδρο του χωριού μαζί με τον παππά και τον δάσκαλο κι αν υπήρχε και τον γιατρό. Όταν έφτασαν αυτοί τους συστήθηκε: Άρης Βελουχιώτης ταγματάρχης του πυροβολικού (έλεγε έτσι για να δημιουργήσει εντύπωση)

-Να χτυπήσουμε πρόεδρε την καμπάνα να έλθουν οι χωριανοί;

Σα γέμισε η πλατεία από κόσμο ο Άρης καθισμένος σε μια καρέκλα τους μιλά χαμηλόφωνα:

«Εμείς που μας βλέπετε απόψε εδώ στο χωριό σας είμαστε αντάρτες.
Βγήκαμε στα βουνά για να πολεμήσουμε για τη λευτεριά της πατρίδας μας.
Οι αντάρτες του ΕΛΑΣ συνεχίζουν το έργο της κλεφτουριάς του 1821.
Και ΕΛΑΣ θα πει Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός»

Και με φωνή που έγινε βροντερή, βαριά τελετουργική, θα αναφωνήσει:

«Κηρύσσω την Επανάσταση κατά των ξένων κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους!»

(Λάγδας σελ.43,15 – 19)

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Με πιάσανε τα ΕΣ-ΕΣ αλλά εγώ τους γράφω στ’ αρχίδια μου» – Ή μια απάντηση στα ακροδεξιά μυθεύματα πως δήθεν «οι γερμανικές απώλειες από την Εθνική Αντίσταση ήταν μόνο 376 Γερμανοί νεκροί»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/08/2015

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο XYZ Contagion:

«Με πιάσανε τα ΕΣ-ΕΣ αλλά εγώ τους γράφω στ' αρχίδια μου» - Ητοι μια απάντηση στα ακροδεξιά μυθεύματα πως δήθεν «οι γερμανικές απώλειες από την Εθνική Αντίσταση ήταν μόνο 376 Γερμανοί νεκροί»

«Με πιάσανε τα ΕΣ-ΕΣ αλλά εγώ τους γράφω στ’ αρχίδια μου»
Ήτοι μια απάντηση στα ακροδεξιά μυθεύματα πως δήθεν «οι γερμανικές απώλειες από την Εθνική Αντίσταση ήταν μόνο 376 Γερμανοί νεκροί»

[Σ.Σ.: Το σημείωμα αυτό δεν διεκδικεί δάφνες ακρίβειας, επιστημονικής, ιστορικής ή άλλου τύπου. Απλά, επιχειρεί να δώσει μια εικόνα, μια τάξη μεγέθους].

Υπάρχει ένα διαδικτυακό μύθευμα, που συνήθως διακινείται από ακροδεξιούς και χρυσαβγίτες, σύμφωνα με το οποίο, όποτε κάποιος κάνει την ερώτηση ‘Πόσες ήταν οι απώλειες των Γερμανών λόγω της δράσης της Εθνικής Αντίστασης στην Ελλάδα την περίοδο 1941-1944‘, όλο και κάποιος θα βρεθεί να απαντήσει ‘376, το λένε τα γερμανικά αρχεία‘. Κατόπιν, ανά περίπτωση, ίσως να εμφανιστεί και μια γραμμή…

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου στην πηγή >>>

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μανώλης Γλέζος: «Καμαρώστε Ευρώπη και θεσμούς»!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/05/2015

«ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ»

Ασφυξία! Μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει εκείνο που σαδιστικά κάνουν επί 4 μήνες σε βάρος του λαού μας και της κυβέρνησής του οι περίφημοι Εταίροι, υπό τις συνεχείς επιδοκιμασίες των εγχώριων συνεργατών τους. Σαν να έχουν περάσει μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι κάθε πολίτη της χώρας, από τη στιγμή που τόλμησε, ύψωσε το ανάστημά του και είπε: Φτάνει πια!

Καθημερινές λοιδορίες από τα κλιμάκια της εξουσίας, ύπουλες διαρροές, ψέματα ειπωμένα με τη βεβαιότητα πως του ψευδόμενου η φωνή είναι στο τέλος και η μόνη που θα ακουστεί, γιατί έχει την τύχη να είναι ισχυρός (αν και διαπλεκόμενος) Γερμανός, σεβάσμιος Λουξεμβουργιανός (χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να ζει σε φορολογικό παράδεισο), ευυπόληπτος Γάλλος (μολονότι ασπόνδυλος και αμνήμων), τυχάρπαστος (και απατεωνίσκος) Ολλανδός, αλλά ειδικός στο να προσπέφτει με χάρη στα πόδια των ισχυρών.

Καμαρώστε Ευρώπη και Θεσμούς!

Κι εμείς; Τι θα κάνουμε εμείς; Τι θα κάνουμε όλοι οι Έλληνες; Θα μείνουμε παθητικά στο σπίτι μας, μπροστά στην τηλεόραση, ελπίζοντας ‒έξω από κάθε λογική‒ ότι η συμφορά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της χώρας θα μείνει έξω από τη δική μας πόρτα;

Λυπάμαι που αυτή την ώρα είμαι μακριά από την Ελλάδα. Αλλά πιο πολύ θα λυπηθώ αν δεν δω, από αύριο κιόλας, το Λαό μας να βγαίνει στους δρόμους με όλη τη θυμωμένη του αξιοπρέπεια, με τη δίκαιη οργή του που τη μεταπλάθει σε πολιτική πράξη απέναντι σ’ αυτούς που σχεδιάζουν την εξόντωσή του.

Χρωστάμε στις γενιές που έρχονται να βγούμε στο δρόμο, για να πούμε στους τοκογλύφους πως δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε. Να βγούμε στο δρόμο για να πούμε και στην κυβέρνησή μας πως είμαστε δίπλα της, αρκεί να μην κάνει βήμα πίσω.

Στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ., κάποιος, που η Ιστορία δεν κράτησε το όνομά του, έγραψε: «Όσο διατηρείται η μνήμη της ελευθερίας και απασχολεί τον υπόδουλο λαό, αυτός την αποζητά και προβάλλει αντίσταση. Όταν όμως υπερισχύσει το κακό και οι άνθρωποι δεν συζητούν πια πώς θα το βγάλουν από πάνω τους, αλλά πώς θα ζήσουν ευκολότερα μαζί του, τότε η καταστροφή είναι πλήρης».

Συνέλληνες, τώρα είναι η ώρα να αποδείξουμε σε όλους ότι διατηρούμε τη μνήμη της ελευθερίας, την ιδεολογία της αντίστασης.

Μανώλης Γλέζος

Βρυξέλλες, 21 Μαΐου 2015

Ανατύπωση από:  http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=20648:glezos-ekklhsh&catid=83:aristera&Itemid=200

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κάρολε, πούλα λίγη ακόμα αντίσταση, ρε…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/08/2014

Στα χρόνια της κρίσης εμφανίστηκαν οι δανειστές. Κάποιοι λένε ότι τους περιμέναμε και τους προετοιμάζαμε το έδαφος από καιρό, κάποιοι άλλοι ότι μας προέκυψαν εξ ανάγκης. Τέλος πάντων, ήρθαν και μας στρογγυλοκάθισαν στο σβέρκο.

Του Κώστα Εφήμερου

Οι δανειστές μας είχαν τα δικά τους συμφέροντα και αφού τους φέραμε ίσα με την πόρτα μας τώρα έπρεπε κάπως να τους ικανοποιήσουμε, επειδή είμαστε πολύ φιλόξενος λαός (αν και λίγο τεμπέληδες και με μεγάλο δημόσιο τομέα). Έτσι χρειάστηκε να περάσουν κάτι δανειακές συμβάσεις που παρόλο που ήταν διεθνείς δεν ψηφίστηκαν με 180 βουλευτές όπως όριζε παλιά το Σύνταγμα, προτού δηλαδή το διαβάσει ξανά ο Βενιζέλος με τη δική του πονηρή ματιά. Έπειτα όμως δεν βρίσκονταν πρόχειροι ούτε καν 150 βουλευτές και έτσι αποφασίστηκε τα νομοσχέδια να υπογράφονται κατευθείαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Υπάρχει ένα άρθρο στο Σύνταγμα που προβλέπει ότι σε περίπτωση θεομηνιών και καταποντισμών ή πολέμων, όταν δηλαδή δεν μπορεί να συγκληθεί η Βουλή, ο ΠτΔ μπορεί να υπογράψει μια πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (αντικαθιστώντας τη Βουλή). Αυτό το άρθρο ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που ξέρει να διαστέλλει τις ερμηνείες όπως και τα πουκάμισά του, το ερμήνευσε κάπως διαφορετικά και το προσάρμοσε στις ανάγκες της κυβέρνησης.

Το ελληνικό πολιτειακό σύστημα όμως προβλέπει ότι ο ανώτατος άρχοντας της χώρας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εκπροσωπεί τον ύψιστο θεσμό, είναι ο θεματοφύλακας, ας πούμε, του Συντάγματος. Για το λόγο αυτόν άλλωστε υποτίθεται ότι ιδιαίτερα οι δημοσιογράφοι δεν λένε κακή κουβέντα για τον ΠτΔ. Δεν σκάβουν π.χ. ποτέ το παρελθόν ενός ανθρώπου που υπήρξε στενότατος φίλος αυτών που καταγγέλλονται σήμερα ως εθνικοί προδότες, όπως ο Άκης, ακόμα και από τους πρώην τους συνεργάτες τους, ξεχνάνε τις στενές φιλίες με κάτι αιμοσταγείς δικτάτορες της Αραβίας κ.λπ.

Ο Κάρολος Παπούλιας πάντως δεν δυσκολεύτηκε να υπογράψει πάνω από είκοσι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αγνοώντας τον αντίκτυπο των πράξεών του όσον αφορά τους θεσμούς. Έκρινε ότι το εθνικό συμφέρον -όπως το ερμήνευσε ο ίδιος- είναι ανώτερο της βουλευτικής πραγματικότητας και θεώρησε ότι υπηρετεί το ίδιο το έθνος υπογράφοντας δανειακές συμβάσεις, νόμους για περικοπές συντάξεων, ακόμα και το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης. Έτσι έκρινε, έτσι έπραξε… Μαγκιά του, που θα έλεγε και ο Μεϊμαράκης προτού τον αναγκάσουν να κάνει την πάπια.

Σήμερα όμως ο Κάρολος ξεπέρασε -κατά τη γνώμη μου- κάθε όριο ευπρέπειας, σπεύδοντας να υπογράψει το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της «Μικρής ΔΕΗ», λίγες ώρες προτού δεχτεί τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης, ο οποίος ζήτησε να τον ενημερώσει για τις απόψεις της και να του ζητήσει να δράσει καταλλήλως.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, η υπογραφή του νομοσχεδίου αποκλείει κάθε πιθανότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος.

Ο ΠτΔ, που υπέγραψε το νομοσχέδιο με την ταχύτητα του Flash, υπέπεσε στο αμάρτημα της αλαζονείας. Ο Κάρολος στα πλαίσια του θεσμού που του ανέθεσαν να υπηρετήσει θα έπρεπε να δεχτεί τον Αλέξη και να του αναγγείλει ότι δεν πρόκειται να αναπέμψει το νόμο, παραθέτοντας ίσως και κάποιο επιχείρημα. Αλλά, ενώ είχε γίνει ήδη γνωστό το αίτημα του Τσίπρα, εκείνος αδιαφορώντας ακόμα και για τα προσχήματα έσπευσε να βάλει τη φαρδιά του υπογραφή, δείχνοντας εκτός των άλλων μικροψυχία.

Μικροψυχία που δεν περιμένεις από τον άνθρωπο που δάκρυσε μόνο και μόνο επειδή κάποιοι μαθητές αμφισβήτησαν πριν από δύο χρόνια το αντιστασιακό του παρελθόν.

Κάρολε, πούλα λίγη αντίσταση στους Γερμανούς ακόμα, ρε, πλάκα έχει.

Κώστας Εφήμερος

Ανατύπωση από:  http://www.thepressproject.gr/article/65595/Karole-poula-ligo-akoma-antistasi-re

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Τα μυστικά αρχεία της Βέρμαχτ για την Ελλάδα και την Αντίσταση: Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Τσολάκογλου, Ράλλης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

Γράφει ο Ερανιστής

Κατά την εκτίμηση του κ. Ενεπεκίδη, ο οποίος και έφερε στο φως το πολύτιμο αρχειακίο υλικό, οι 300.000 Γερμανοί προορίζονταν για την Αίγυπτο και τα αραβικά κράτη, “επαγιδεύθησαν” όμως στην Ελλάδα μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και “υπήρξαν η πελατεία των Ελλήνων ανταρτών”. Φωτό: αφίσα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Κατά την εκτίμηση του κ. Ενεπεκίδη, ο οποίος και έφερε στο φως το πολύτιμο αρχειακίο υλικό, οι 300.000 Γερμανοί προορίζονταν για την Αίγυπτο και τα αραβικά κράτη, “επαγιδεύθησαν” όμως στην Ελλάδα μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και “υπήρξαν η πελατεία των Ελλήνων ανταρτών”. Φωτό: αφίσα από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γερμανού υποστράτηγου  Σμίτ Ρίχμπερ, οι Γερμανικές δυνάμεις κατοχής είχαν να αντιμετωπίσουν στην Ελλάδα περίπου 75.000 ένοπλους αντάρτες παρτιζάνους. Στη χώρα ενέδρευαν περίπου 300.000 Γερμανοί Αξιωματικοί και στρατιώτες διαφόρων όπλων. Ο Σμιτ, να το σημειώσουμε, δεν ήταν ένας απλός αξιωματικός της σειράς, υπηρέτησε ως αρχηγός του εν Ελλάδι στρατιωτικής αποστολής, της γνωστής…Στρατιάς Ε,  που είχε έδρα στη Θεσσαλονίκη.

300.000 Γερμανοί

Οι αριθμοί αναφέρονται στην περίοδο λίγο πριν την αναχώρηση των Γερμανών το 1944. Κατά την εκτίμηση του κ. Ενεπεκίδη, ο οποίος και έφερε στο φως το πολύτιμο αρχειακό υλικό, οι 300.000 Γερμανοί προορίζονταν για την Αίγυπτο και τα αραβικά κράτη, “επαγιδεύθησαν” όμως στην Ελλάδα μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και “υπήρξαν η πελατεία των Ελλήνων ανταρτών”. Να πούμε ακόμη ότι, αφού αποσκίρτησαν οι Ιταλοί τον Ιούλιο του 1943, ο έλεγχος της κατεχόμενης Ελλάδας πέρασε ολοκληρωτικά στα χέρια της Βέρμαχτ.

 Όλα τα έγγραφα που δημοσιεύει ο καθηγητής κ. Ενεπεκίδης φέρουν κόκκινη σφραγίδα, είναι χαρακτηρισμένα δηλαδή ως άκρως απόρρητα.** Η ιστορικά διαπιστωμένη μεθοδικότητα των Γερμανών, αφού ετέθη με επιστημονική ακρίβεια στην υπηρεσία της βαρβαρότητας και του ολέθρου, διέσωσε τα εν λόγω ντοκουμέντα. Οι ναζί καταγράφουν κυριολεκτικά τα πάντα, όπως θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και στη συνέχεια.

Αν και σήμερα ακούγεται παράδοξο, μετά τις θηριωδίες που αποκαλύφτηκαν, οι ναζί επικαλούνταν το Δίκαιο του πολέμου και τη σύμβαση της Χάγης. Με άλλα λόγια, και με εκτενείς νομικές διατυπώσεις,  η διπλωματία των ναζί πρόβαλε το γεγονός ότι οι αντάρτες δεν υπάκουαν σε νόμιμη κυβέρνηση, δεν έφεραν ομοιόμορφες στολές, διακριτικά και βαθμούς, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς στρατιωτικούς κανονισμούς.

Άκρως πανούργος πολιτικός

Ο Δαμασκηνός εμεσολάβει εις ζητήματα βοηθείας τον πληθυσμού, μας εκινητοποίει εναντίον της εκτελέσεως όμηρων, ήτο ο μεσάζων εις κοινωνικάς συγκρούσεις, ηγωνίζετο κατά του πάσχοντος κλήρου, και εναντίον της γερμανικής πολιτικής εις τα Βαλκάνια… Φωτό; ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός σε εξώφυλλο του περιοδικού TIME.

Ο Δαμασκηνός εμεσολάβει εις ζητήματα βοηθείας τον πληθυσμού, μας εκινητοποίει εναντίον της εκτελέσεως όμηρων, ήτο ο μεσάζων εις κοινωνικάς συγκρούσεις, ηγωνίζετο κατά του πάσχοντος κλήρου, και εναντίον της γερμανικής πολιτικής εις τα Βαλκάνια… Φωτό; ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός σε εξώφυλλο του περιοδικού TIME.

Στα γερμανικά αρχεία της Βέρμαχτ που έχουμε υπ’ όψιν μας διαβάζουμε για  τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό:

«ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ. Άκρως πανούργος πολιτικός μετά διπλωματικότητος. Επιζητεί να τα έχη καλά με όλα τα κόμματα και να ευρίσκεται πάντοτε με το μέρος του κερ­δίζοντος κόμματος. Απολαύει της πλήρους εμπιστοσύνης του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Ασκεί μεγάλην επιρροήν

Να θυμίσουμε ότι τις 27 Απριλίου του 1941 εισβάλουν τα ναζιστικά στρατεύματα στην Αθήνα και επιβάλουν κυβέρνηση δωσιλόγων με επικεφαλής τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου.

Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, ωστόσο,  αρνείται να ορκίσει την κατοχική κυβέρνηση.

Ο Χρύσανθος είχε εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος  μετά από ενέργειες του ίδιου του Μεταξά το 1938, αν και στην ψηφοφορία ο αντίπαλος του Δαμασκηνός είχε επικρατήσει οριακά στη διαδικασία,  με ψήφους 31-30.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας,  υπό την ισχυρή επιρροή  της δικτατορίας, έκανε δεκτή την προσφυγή και  ακύρωσε  με 8 έναντι 7 ψήφων, την εκλογή Δαμασκηνού, παρά την ένσταση που εξέφρασαν  άλλοι 32 Μητροπολίτες.  Στη συνέχεια  το καθεστώς δημοσιεύει τον ειδικό αναγκαστικό νόμο 1493 της 3ης Δεκεμβρίου 1938, διορίζει Αριστίνδην Σύνοδο, με Μητροπολίτες προσκείμενους σε αυτό, η οποία ακυρώνει εκκλησιαστικά την εκλογή Δαμασκηνού και εκλέγει τελικά Αρχιεπίσκοπο Αθηνών τον Χρύσανθο.

Σε όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μεταξά και του ελληνοϊταλικού πολέμου ο Δαμασκηνός περιορίζεται φρουρούμενος από τη Χωροφυλακή στην Ιερά Μονή Φανερωμένης στη Σαλαμίνα.

Η μάχη που οδήγησε στην κατάληψη των ορεινών όγκων Μόροβα (ή Μοράβα)-Ιβάν (13-22 Νοεμβρίου 1940), αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της ελληνικής αντεπίθεσης, μετά την απώθηση της ιταλικής εισβολής, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-1941 και έδωσε το έναυσμα για σταθερή προέλαση εντός του αλβανικού εδάφους, στην Βόρειο Ήπειρο σε βάθος 30 έως 80 χιλιομέτρων. Φωτό: Ελληνικός στρατός παρελεύνει στην Κορυτσά της Αλβανίας.

Η μάχη που οδήγησε στην κατάληψη των ορεινών όγκων Μόροβα (ή Μοράβα)-Ιβάν (13-22 Νοεμβρίου 1940), αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της ελληνικής αντεπίθεσης, μετά την απώθηση της ιταλικής εισβολής, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-1941 και έδωσε το έναυσμα για σταθερή προέλαση εντός του αλβανικού εδάφους, στην Βόρειο Ήπειρο σε βάθος 30 έως 80 χιλιομέτρων. Φωτό: Ελληνικός στρατός παρελεύνει στην Κορυτσά της Αλβανίας.

Ο αρχιεπισκοπικός  θρόνος θα αποδοθεί τελικά ξανά  στο Δαμασκηνό, λέγεται μάλιστα ότι ο φίλος του καθηγητής και ακαδημαϊκός Νικόλαος Λούβαρης, (Υπουργός Παιδείας επί Ι. Μεταξά και Ι. Ράλλη) συνέταξε τη σχετική έκθεση προς τις γερμανικές αρχές κατοχής για αυτό το σκοπό. Ο Δημήτριος Ράλλης κατά την κατοχή, σύμφωνα με τους Γερμανούς, έπαιζε το γερμανόφιλο και ήτανχρωματισμένος με κομουνισμόν του σαλονιού.

 Μείζων Σύνοδος από 23 αρχιερείς  ακυρώνει τις πράξεις της Αριστίνδην Συνόδου που έστησε ο Μεταξάς, και “αποκαθιστά” ως Αρχιεπίσκοπο το Δαμασκηνό. Στις 5 Ιουλίου εκδίδεται απόφαση της κυβέρνησης που αναγνωρίζει και επισήμως την εκλογή του.

 Ο Αυστριακός Νώϋμπαχερ αναφέρεται στο Δαμασκηνό σε ένα βιβλίο που έγραψε μετά τον πόλεμο και προοριζόταν για το ευρύ κοινό. Είναι σαφές πώς χρειάζεται να το κρίνουμε διαφορετικά σε σχέση με τα απόρρητα στρατιωτικά έγγραφα ή άλλες πηγές.  Όπως και να ‘χει, κάθε διαθέσιμη μαρτυρία μένει να ελεγχθεί πολλαπλώς και να διασταυρωθεί, προκειμένου να εξακριβώσουμε την εγκυρότητά της. Κάποιες περίεργες πληροφορίες που συναντώνται στα κατοχικά αρχεία ο καθηγητής Ενεπεκίδης  θεωρεί ότι «προδίδουν κάτα έναν τρόπον τους Έλλη­νας πληροφοριοδότες των Γερμανών, οι όποιοι εις την περίπτω­σιν αυτήν πρέπει να αναζητηθούν εις τους κύκλους των φανατικών δεξιών ή και των αντιπολιτευομένων συνεργασθέντων».* 

 Ο Αυστριακός ναζί γνώρισε προσωπικά τον μεγαλόσωμο και επιβλητικό Δαμασκηνό, διατηρούσε μάλιστα μαζί του καλές σχέσεις. Γράφει στο βιβλίο του «Ειδική αποστολή εις την Νοτιοανατολικήν Ευρώπην»:

«Η ισχυροτέρα πολιτική προσωπικότης την οποίαν συνήντησα εις τας Αθήνας ήτο ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δαμασκηνός. Ευρίσκετο τόσον μετά των πρεσβευτών μας Άλτενμπουργκ, όσον και μετ’ εμού εις καλάς σχέσεις τας οποίας εξεμεταλεύετο χωρίς να κουράζεται προς το καλόν της χώρας του. Ο Δαμασκηνόςεμεσολάβει εις ζητήματα βοηθείας τον πληθυσμού, μας εκινητοποίει εναντίον της εκτελέσεως όμηρων, ήτο ο μεσάζων εις κοινωνικάς συγκρούσεις, ηγωνίζετο κατά του πάσχοντος κλήρου, και εναντίον της γερμανικής πολιτικής εις τα Βαλκάνια… Ο προθάλαμος τον ήτο γεμάτος πάντοτε από συμπατριώτας του όλων των πολι­τικών κατευθύνσεων ακόμη και από επιτρόπους του ΕΛΑΣ…  Ηκολούθησε τον δρόμον του προς την Αντιβασιλείαν, η οποία τω ανετέθη τον Δεκέμβριον του 1944, από μίαν εσωτερικήν αναγ­καιότητα… ».

Μία πικρά, τω όντι,  απόφασις…

Για τους Τσολάκογλου και Ράλλη διαβάζουμε

«Εις τους Έλληνας πολιτικούς οι οποίοι απέθανον από φυσικόν θάνατον ανήκουν και οι [Ιωάννης] Τσολάκογλου και[Γεώργιος] Ράλλης. Ο πρώ­τος ήτο ένας σωστός στρατηγός που ωδήγησε τον ελληνικόν στρατόν κατά των δυνάμεων τον Άξονος συνθηκολογήσας την 21η Απριλίου 1941 κατόπιν γενναίου αγώνος όταν ανεγνώρισε το μάταιον της περαιτέρω αντιστάσεως κατά της γερμανικής επιθέσεως, μία πικρά τω όντι απόφασις δι έναν γενναίον στρατιώτην. O Τσολάκογλου βαδίζων επί της ιστορικής γραμμής Χίνδεμπουργκ – Πεταίν, ηκολούθησε την φωνήν εις την δυστυχίαν του Έθνους, να τεθή επί κεφαλής του κράτους και να πράξη ο,τι το καλόν ήδυνήθη…

Το επάγγελμα του υπουργού

Ο [Γεώργιος] Ράλλης ήτο ένας παλαιός πολιτικός, το επάγγελμα του υπουργού ανήκε εις την οικογενειακήν του παράδοσιν… 0 Έκτωρ Τσιρανικός, μέλος της κυβερνήσεως από Δεκεμβρίου 1942, κατ’ αρχάς ως υπουργός Εφοδιασμού, αργότερον ως υπουργός των Οικονομικών και της Εθνικής Οικονομίας. Είχε ζήσει επί δεκαετηρίδας εις το εξωτερικόν, ήτο μεγαλοβιομήχανος και τρα­πεζίτης εις την τσαρικήν Ρωσίαν και αργότερον κάτοχος ενός οι­κονομικού πρακτορείου και εμπορικός και πολιτικός σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας εις τας Βρυξέλλας… Ως οικονομολόγος μεγάλης πείρας και χαρακτήρ σπανίας ευθύτητος, επραξεν ότι το καλόν ηδύνατο να πράξη δια την χώραν του».*

Φωτό: σύνθημα του ΕΑΜ κατά της πολιτικής επιστράτευσης

Φωτό: σύνθημα του ΕΑΜ κατά της πολιτικής επιστράτευσης

Ο νομικός και δικηγόρος Ιωάννης Ράλλης στις εκλογές του 1936 ήταν επικεφαλής ομάδας που αντιπροσωπεύθηκε στην Βουλή από 8 βουλευτές. Στη συνέχεια τάχθηκε εναντίον της δικτατορίας Μεταξά και το 1938 ηγήθηκε του Κινήματος της Κρήτης.

«Ελληνική Πολιτεία»

Τον Απρίλιο του 1943, ο Ιωάννης Ράλλης ανέλαβε πρωθυπουργός της διορισμένης κυβέρνησης της ναζιστικής «Ελληνικής Πολιτείας».  Διατήρησε ο ίδιος τα υπουργεία Γεωργίας, Επισιτισμού και Εθνικής Άμυνας. Ως κατοχικός πρωθυπουργός, ο Ιωάννης Ράλλης οργάνωσε τα Τάγματα Ασφαλείας, για την άμυνα της υπαίθρου και την αντιμετώπιση των ενόπλων κομουνιστών του ΕΑΜ και των άλλων αντιστασιακών ομάδων. Ο ίδιος εκτιμούσε ότι τελικά θα επικρατούσαν οι Σύμμαχοι, αλλά πίστευε πως μόνον με τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας και υπό την καθοδήγηση της Βέρμαχτ θα αποτρεπόταν προσωρινά η επικράτηση των κομμουνιστών στην Ελλάδα.

Ο στρατηγός Τσολάκογλου κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, τον υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef "Sepp" Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Φωτό: Josef "Sepp" Dietrich (28 May 1892 – 21 April 1966)

Ο στρατηγός Τσολάκογλου κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, τον υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef “Sepp” Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Φωτό: Josef “Sepp” Dietrich (28 May 1892 – 21 April 1966)

Τα Τάγματα Ασφαλείαςήταν  υπό τις απόλυτες διαταγές των Γερμανών κατακτητών, όπως και όλες οι υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού της χώρας. Όμως, υπό το πρόσχημα της αποτροπής του κινδύνου του κομμουνισμού, τα Τάγματα Ασφαλείαςσυμμετείχαν σε πάμπολλες εγκληματικές ενέργειες και έγιναν ιδιαιτέρως μισητά από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Τα μέλη τωνΤαγμάτων Ασφαλείαςέφεραν στολή Μακεδονομάχου, και γι’ αυτό έγιναν γνωστοί ως«Γερμανοτσολιάδες» ή «Ράλληδες».

Εκκαθαρίσεις τραυματιών του πολέμου

Ευζωνικά Τάγματα«εκκαθάρισαν», στα τέλη Νοεμβρίου 1943, τα νοσοκομεία της πρωτεύουσας από τους αναπήρους του πολέμου της Αλβανίας, οι οργανώσεις των οποίων συνδέονταν με το ΕΑΜ:

«Συνελήφθησαν περίπου 2.500 περίπου Έλληνες και εστιβάχθησαν εις τους θαλάμους των φυλακών Χατζηκώστα και εις τους διαδρόμους και το προαύλιον αυτών γυμνοί και άνευ ουδενός σκεπάσματος εν μέσω χειμώνος», διαβάζουμε σε διαμαρτυρία εθνικόφρονος παράγοντα προς τον κατοχικό πρωθυπουργό. «Και παρέμειναν εκεί, κατ’ αυτόν τον απάνθρωπον και ατιμάζοντα τον σύγχρονον πολιτισμόν τρόπον, εκατοντάδες πολλαί αθώων Ελλήνων, εναντίον των οποίων ουδεμία άλλη κατηγορία είναι δυνατόν να προσαφθή παρά μόνον εκείνη του τραυματίου υπέρ Πατρίδος».****

 Ο Νορβηγός αξιωματικός Βίντκουν Κουίσλιγκ

Στην τρέχουσα ιστοριογραφία, και πολύ συχνά στα πλαίσια μιας ιδεολογικής πολεμικής, οι κατοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα χαρακτηρίζονται ως Κουίσλιγκ. 

Όταν άρχισε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Νορβηγός αξιωματικός Βίντκουν Κουίσλιγκ τάχθηκε αμέσως με το μέρος των Ναζιστών. Συνάντησε μάλιστα προσωπικά τον Χίτλερ το 1939 στο Βερολίνο και συζήτησε μαζί του σχετικά με τα μεγάλα οφέλη που θα είχε το Ράιχ, αν καταλάμβανε τη Νορβηγία. Ο Βίντκουν Κουίσλιγκ ήταν φασίστας ιδεολογικά και όχι απλώς κάποιος που συγκυριακά συνεργάστηκε με τους Γερμανούς. Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, στην περίπτωση του Τσολάκογλου, αλλά και των υπολοίπων που συγκρότησαν κατά καιρούς κατοχικές κυβερνήσεις, δεν έχουμε να κάνουμε με συνειδητούς φασίστες που επιδίωξαν σχεδιασμένα, πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου, την ήττα της χώρας τους, ώστε να υποταχθεί στις δυνάμεις του Άξονα. Ομοίως το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά, καθεστώς «εκτάκτου ανάγκης» αναμφίβολα,  χαρακτηρίζεται ως “φασιστικό”, ενώ διαφοροποιείται σημαντικά από τα αντίστοιχα μοντέλα του Μουσολίνι και του Χίτλερ τα οποία είχαν ευρύτατη λαϊκή απήχηση, μαζικές οργανώσεις και, βεβαίως, υποστηρικτές του διαμετρήματος ενός Χάιντεγκερ…

Ο Βίντκουν Κουίσλινγκ (αριστερά) με τον Χίτλερ κατά τη συνάντησή τους στη Γερμανία στις 19 Απριλίου 1943

Ο Βίντκουν Κουίσλινγκ (αριστερά) με τον Χίτλερ κατά τη συνάντησή τους στη Γερμανία στις 19 Απριλίου 1943

Κατά την εκστρατεία των Ναζιστικών στρατευμάτων στη Νορβηγία, τον Απρίλιο του 1940, ο Βίντκουν Κουίσλιγκ υποστήριξε ανοιχτά την εισβολή και, ως ανταμοιβή, διορίστηκε πρωθυπουργός στην κατεχόμενη Νορβηγία, από τον Φεβρουάριο του 1942 μέχρι τα τέλη του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, για όσο διάστημα  η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Γιόχαν Νύγκαρντσβολντ  ήταν εξόριστη στο Λονδίνο.

« Αγώνας μέχρις εσχάτου ορίου δυνατοτήτων»

Ο Τσολάκογλου ελέγχεται βεβαίως για την παράδοση των ελληνικών στρατευμάτων με δική του πρωτοβουλία, καθώς  στις 20 Απριλίου 1941, την ημέρα του Πάσχα, σε συνεννόηση με τον διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Παναγιώτη Δεμέστιχα, τον διοικητή του Β΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Γεώργιο Μπάκο, και τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα, κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, τον υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef “Sepp” Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Ο αρχηγός του Ελληνικού Στρατού, αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, σε τηλεγράφημά του προς το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου, κατήγγειλε την πρωτοβουλία του Τσολάκογλου ως αντίθετη προς τα συμφέροντα της πατρίδας, διέταξε την αντικατάσταση του Τσολάκογλου και αγώνα «μέχρις εσχάτου ορίου δυνατοτήτων»

«... μια αχρεία γενιά από Quislings - για να χρησιμοποιήσω τη λέξη, η οποία θα εκφράζει στο εξής την καταφρόνια της ανθρωπότητας - στρατολογήθηκαν για να κολακεύσουν με δουλοπρέπεια τον κατακτητή, για να συνεργαστούν με τα σχέδιά του και να επιβάλουν την εξουσία του στους συμπατριώτες τους, ενώ οι ίδιοι ταπεινώνονται με τη δουλικότητά τους».(Ουίνστον Τσόρτσιλ)  Φωτό: αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Ουίνστον Τσόρτσιλ.

«… μια αχρεία γενιά από Quislings – για να χρησιμοποιήσω τη λέξη, η οποία θα εκφράζει στο εξής την καταφρόνια της ανθρωπότητας – στρατολογήθηκαν για να κολακεύσουν με δουλοπρέπεια τον κατακτητή, για να συνεργαστούν με τα σχέδιά του και να επιβάλουν την εξουσία του στους συμπατριώτες τους, ενώ οι ίδιοι ταπεινώνονται με τη δουλικότητά τους».(Ουίνστον Τσόρτσιλ) Φωτό: αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Αισθάνομαι υπερηφάνειαν

Ωστόσο είναι ιστορικά διαπιστωμένο ότι ως αξιωματικός πολέμησε γενναία εναντίον των Ιταλών, τουλάχιστον στη μάχη του Μοράβα, και εξώθησε νικηφόρα τα ελληνικά στρατεύματα  μέχρι την Κορυτσά.

Στα απομνημονεύματα του, ο Τσολάκογλου γράφει :

«Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος: Ή ν’ αφήσω να συνεχισθή ο αγών και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του στρατού ν’ αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως… “Τολμήσας” δεν υπελόγισα ευθύνας… Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»***

Παναγιώτης Δεμέστιχας και  Γεώργιος Μπάκος

Τελικά, ο Τσολάκογλου παραιτήθηκε από το αξίωμά του, μετά από πολλές πιέσεις που του άσκησαν εγγράφως αρκετοί πολιτικοί αρχηγοί και παράγοντες της εποχής. Προηγουμένως προσπάθησε ανεπιτυχώς να διαπραγματευτεί με τους Γερμανούς  και τους Ιταλούς  που αφορούσαν τα ελληνικά δημοσιονομικά και, εν τέλει,ιδιώτευσε. Στην πρώτη αυτή κατοχική κυβέρνηση συμμετείχαν οι άλλοι δύο αντιστράτηγοι που συνθηκολόγησαν, ο ΠαναγιώτηςΔεμέστιχας και ο Γεώργιος Μπάκος. Ο επόμενος κατοχικός πρωθυπουργός, ο γιατρός  Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, ορίστηκε αντιπροέδρος, ενώ  ο τότε υπουργός οικονομικών Σωτήριος Γκοτζαμάνης διατηρήθηκε στην ίδια θέση από την επόμενη κυβέρνηση.

«Συνθηκολόγησις εν ανοικτώ πεδίω»

Μετά την απελευθέρωση, ο Τσολάκογλου συνελήφθη και παραπέμφθηκε δια της Συντακτικής Πράξεως με αριθμό 6/1945 στο συσταθέν Ειδικό Δικαστήριο, κατηγορούμενος για παράνομη συνθηκολόγηση που είχε προβεί με τον εχθρό, χαρακτηριζόμενη ως «συνθηκολόγησιν εν ανοικτώ πεδίω» και «πριν η υπ’ αυτόν στρατιωτική δύναμις εκπληρώση πάν ό,τι το στρατιωτικόν καθήκον επιβάλλει», καθώς και για εθνική αναξιότητα για την συνεργασία του, στη συνέχεια, με τις κατοχικές Δυνάμεις, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της χώρας. Στις 31 Μαΐου του 1945, το Ειδικό αυτό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά το Συμβούλιο Χαρίτων μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη.

“Κάτω όλοι οι άλλοι!”

"Επίσης, επειδή η Ελλάδα εκλέγει συνήθως το Κοινοβούλιό της (όταν έχει Κοινοβούλιο) με αναλογική αντιπροσώπευση, έχουν πιθανότητες οι κάθε είδους παραφυάδες να αντιπροσωπευθούν. Επειδή δεν κινδυνεύουν πολύ να βρεθούν στην ανάγκη να σχηματίσουν οι ίδιες κυβέρνηση, δεν σκοτίζονται για κοινωνικό πρόγραμμα· ούτε με οποιουδήποτε είδους πρόγραμμα, πέρα απ’ το σύνθημα “Κάτω όλοι οι άλλοι!”. Και αυτή ακόμα η απολυταρχία ποτέ δεν διέφθειρε τόσο απόλυτα τις συνειδήσεις όσο η έλλειψη αισθήματος ευθύνης." Κρις Γουντχάουζ (φωτό).

“Επίσης, επειδή η Ελλάδα εκλέγει συνήθως το Κοινοβούλιό της (όταν έχει Κοινοβούλιο) με αναλογική αντιπροσώπευση, έχουν πιθανότητες οι κάθε είδους παραφυάδες να αντιπροσωπευθούν. Επειδή δεν κινδυνεύουν πολύ να βρεθούν στην ανάγκη να σχηματίσουν οι ίδιες κυβέρνηση, δεν σκοτίζονται για κοινωνικό πρόγραμμα· ούτε με οποιουδήποτε είδους πρόγραμμα, πέρα απ’ το σύνθημα “Κάτω όλοι οι άλλοι!”. Και αυτή ακόμα η απολυταρχία ποτέ δεν διέφθειρε τόσο απόλυτα τις συνειδήσεις όσο η έλλειψη αισθήματος ευθύνης.” Κρις Γουντχάουζ (φωτό).

Θα κλείσουμε το σημερινό σημείωμα με μια παρατήρηση του Γουντχάουζ για την Ελλάδα και το πολιτικό της σύστημα:

Ο Αθηναίος πολιτικός σπάνια είναι σε θέση να πει ποιο είναι το κοινωνικό πρόγραμμα του κόμματός του, επειδή ελάχιστα κόμματα έχουν τέτοιο πράγμα· η διένεξη γύρω απ’ τις εσωτερικές υποθέσεις περιορίζεται στο πολιτειακό. Επειδή πολλές από τις σπουδαιότερες θέσεις στη διοίκηση και στην εκτελεστική εξουσία, που εμείς στηνΑγγλία τις λέμε “μόνιμες”, στην Ελλάδα αλλάζουν χέρια με την κάθε κυβερνητική μεταβολή, ο μέσος πολιτικός ενδιαφέρεται περισσότερο να εξασφαλίσει μια “προστασία” για τον εαυτό του και την οικογένειά του, παρά να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ψηφοφόρων του και της χώρας του. Επίσης, επειδή η Ελλάδα εκλέγει συνήθως το Κοινοβούλιό της (όταν έχει Κοινοβούλιο) με αναλογική αντιπροσώπευση, έχουν πιθανότητες οι κάθε είδους παραφυάδες να αντιπροσωπευθούν. Επειδή δεν κινδυνεύουν πολύ να βρεθούν στην ανάγκη να σχηματίσουν οι ίδιες κυβέρνηση, δεν σκοτίζονται για κοινωνικό πρόγραμμα· ούτε με οποιουδήποτε είδους πρόγραμμα, πέρα απ’ το σύνθημα “Κάτω όλοι οι άλλοι!”. Και αυτή ακόμα η απολυταρχία ποτέ δεν διέφθειρε τόσο απόλυτα τις συνειδήσεις όσο η έλλειψη αισθήματος ευθύνης.

Παραδόξως πώς, εν έτει 2012, αν και η Ελλάδα γέννησε τη δημοκρατία, οι πολιτικοί απόγονοι των ναζί και των Γερμανοτσολιάδων, ως θρασύτατη καρικατούρα νεοναζιστικού κόμματος, κατέχουν έδρες στο ελληνικό κοινοβούλιο.

*Τα αποσπάσματα είναι από: Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Η Ελληνική Αντίστασις 1941-1944 εκδόσεις Εστία, 1964

**Πηγή: Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 – Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Γ΄

***Γ. Κ. Σ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, εκδ. Ακρόπολις, Αθήναι 1959, 250 σελ.

****Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης», Αθήνα 1998, τ. 8ος. Το απόσπασμα είναι από εδώ: Μνημείο Γερμανοτσολιάδων, Ελευθεροτυπία.

Ανατύπωση από:  http://paganeli.wordpress.com/2012/10/25/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%87%CF%84-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »