Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Σεπτεμβρίου 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Αυγ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for the ‘Σκέψεις’ Category

Καταδικάστηκε από την δικαιοσύνη ο «άριστος» συνδικαλιστής της ΝΔ Βασίλης Πολυμερόπουλος για το μεταπτυχιακό «μαϊμού», είχε μισθολογικά οφέλη για μια ολόκληρη δεκαετία! 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/09/2017

Ένοχος για «χρήση υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης» κρίθηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ο συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΟΕ – ΟΤΑ, Βασίλης Πολυμερόπουλος.

Πρόκειται για την υπόθεση αναγνώρισης του σεμιναριακού επιπέδου τίτλου σπουδών που κατέθεσε ο ίδιος, το 2006, στις υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων ως μεταπτυχιακό τίτλο, με αποτέλεσμα να αποκομίσει παρατύπως μισθολογικά και υπηρεσιακά προνόμια.

Ο γαλάζιος αρχισυνδικαλιστής, με τη βοήθεια του «πτυχίου» είχε μισθολογικά οφέλη για μια ολόκληρη δεκαετία καθώς το υπηρεσιακό συμβούλιο τον είχε αναβαθμίσει κατατάσσοντάς τον στον κλάδο ΠΕ1.

Μάλιστα το 2013, ο Βασίλης Πολυμερόπουλος, και πάλι με βάση το «μεταπτυχιακό» του, μοριοδοτήθηκε εις βάρος δεκάδων άλλων συνυποψηφίων του στον Δήμο κατά τη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων. Έτσι τοποθετήθηκε επικεφαλής αρχικά της Διεύθυνσης Παιδείας και στη συνέχεια των ΚΕΠ.

Όπως αναφέρει και το πόρισμα των επιθεωρητών, χωρίς το “μεταπτυχιακό” και τα σχετικά μόρια ο Βασίλης Πολυμερόπουλος θα είχε καταταγεί στην 42η θέση του διαγωνισμού επιλογής και θα είχε μείνει εκτός της διαδικασίας προαγωγής.

ΣΥΡΙΖΑ: «Αριστεία» στις παρανομίες

«Η καταδικαστική απόφαση της Δικαιοσύνης για τον συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, Βασίλη Πολυμερόπουλο, αποδεικνύει την ‘αριστεία’ στις παρανομίες, που κατέχει το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη», σχολιάζει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Συγκεκριμένα, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε  ένοχο τον Β. Πολυμερόπουλο για το πιστοποιητικό σπουδών με το οποίο  είχε προαχθεί στη θέση του προϊσταμένου διεύθυνσης του Δήμου Αθηναίων. Υπενθυμίζεται ότι ο Β. Πολυμερόπουλος είχε καταθέσει το 2006 μια βεβαίωση παρακολούθησης ενός κύκλου σεμιναρίων ως τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών», προσθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει:

«Η εξέλιξη αυτή εκθέτει την ίδια τη Νέα Δημοκρατία και τον πρόεδρο της, Κυριάκο Μητσοτάκη. Η καταδικαστική απόφαση ενός ακόμα προβεβλημένου στελέχους της ΝΔ, δύο εβδομάδες μετά την καταδίκη του πρώην Περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας, Γ. Δακή, για υπόθεση που αφορά τη δημόσια διοίκηση, καθιστά σαφές πως η ΝΔ αποτελεί διαχρονικά εστία διαφθοράς».

Ανατύπωση από >>>

 

Advertisements

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Όχι κ. Μητσοτάκη… Οι εκπαιδευτικοί της ΔΑΚΕ αδειάζουν την νεοφιλελεύθερη πολιτική του αρχηγού τους – Αναταραχή και σε νεολαία, αυτοκινητιστές

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 22/09/2017

Μείζον πολιτικό θέμα για την επάρκεια τη σημερινής ηγεσίας της ΝΔ αλλά και για την ιδεολογική συνοχή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δημιουργεί η ηχηρή δημόσια αντίθεση των εκπαιδευτικών συνδικαλιστών της ΝΔ στις εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη στη φετινή ΔΕΘ για την Παιδεία.

Η Δημοκρατική Ανεξάρτητη Κίνηση Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΑΚΕΠΕ), σε ανακοίνωση της που τιτλοφορείται «Όχι κ. Μητσοτάκη… Αυτό δεν είναι το δικό μας όνειρο για το σχολείο!», αναρωτιέται «γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστηρίζει με τόσο πάθος την αναπαραγωγή μιας ελιτίστικης νοοτροπίας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, όταν διαφωνεί με αυτήν το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας;».

«Δεν ακούσαμε το παραμικρό για συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να στηριχθεί η δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση», όπως κι ότι «δεν μπορεί να θεωρείται μονόδρομος για την επιτυχία η φοίτηση στα ιδιωτικά σχολεία», συμπληρώνουν οι εκπαιδευτικοί της ΝΔ.

Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρει η Αυγή, αυτοκινητιστές άνοιξαν δημοσίως μέτωπο στην πολιτική του προέδρου της Ν.Δ., με αφορμή και την θέση της Πειραιώς υπέρ μεγάλων εταιρειών τύπου Uber,  ενώ στη ΔΑΠ επικρατεί αναταραχή για τη διαφαινόμενη πρόθεσή του να την ελέγξει ή να τη διαλύσει.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών:

Αποκαλυπτικό των στοχεύσεων και των προθέσεων του κ. Μητσοτάκη στο ευαίσθητο κομμάτι της Παιδείας είναι τα όσα δήλωσε τόσο κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο πλαίσιο της 82ης Δ.Ε.Θ. το Σάββατο 16/9/2017 όσο και στη συνέντευξη τύπου την επόμενη μέρα.

Κάπου ανάμεσα στο «άριστα 20» του κ. Φίλη, στην «κανονικότητα» του κ. Γαβρόγλου και στο «όραμα» του κ. Μητσοτάκη βρίσκεται η σκληρή πραγματικότητα και τα οξύτατα προβλήματα που βιώνουν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί στο σημερινό σχολείο για το οποίο κανένας δεν μιλά αληθινά και δεν επιδιώκει να στηρίξει και να ενισχύσει ουσιαστικά.

Είναι αλήθεια ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν αναφέρθηκε σε κανένα σημείο των πολλών λόγων του στις μεγάλες περικοπές που έχουν επιβληθεί στη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης, στην παντελή έλλειψη και επιτακτική ανάγκη πραγματοποίησης μόνιμων διορισμών, στο ολοήμερο σχολείο που «μικραίνει» και υποβαθμίζεται μέσα από το Π.Δ. 79/2017 και τις Υ.Α. των Υπουργών Παιδείας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στους για χρόνια καθηλωμένους, μετά από τις συνεχείς μειώσεις, μισθούς μας, στην ηρωική προσφορά των, ακόμα και άστεγων αναπληρωτών εκπαιδευτικών, στις εσχατιές της Ελλάδας, στην παντελή έλλειψη επιμόρφωσης και στήριξης του εκπαιδευτικού στο έργο του, στην ανάγκη στήριξης του τόσο ευαίσθητου τομέα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, στην ανάγκη καθιέρωσης της δίχρονης υποχρεωτικής δημόσιας και δωρεάν προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης.

Αντίθετα κατέδειξε μια καθόλα επικίνδυνη θεώρηση που βρίσκεται πίσω από τις απόψεις δηλώνοντας: «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση και όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη Δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα…». Την ίδια ώρα που αποτελεί στρατηγική επιλογή όλων των εκπαιδευτικών συστημάτων ανά τον κόσμο η προσπάθεια επίτευξης καλύτερων αποτελεσμάτων στον τομέα της άμβλυνσης των ανισοτήτων μέσω της παρεχόμενης εκπαίδευσης που ενσωματώνει ευκαιρίες ανάπτυξης για όλους τους μαθητές.

Και προχώρησε ακόμα πιο πέρα, επιλέγοντας να οριοθετήσει ως ένα βασικό στόχο της πολιτικής που προτίθεται να εφαρμόσει στο κομμάτι της Παιδείας, όταν και αν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, την ίδρυση «ενός πρότυπου σχολείου σε κάθε περιφερειακή ενότητα για τους καλύτερους μαθητές. Αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε σε ιδιωτικό σχολείο.»

Αλήθεια, γιατί υποστηρίζει με τόσο πάθος την αναπαραγωγή μιας ελιτίστικης νοοτροπίας στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, όταν διαφωνεί με αυτήν το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας; Η αντίληψη ότι οι καλοί μαθητές βρίσκονται και, το χειρότερο, πρέπει να βρίσκονται στα ιδιωτικά σχολεία ενώ στα δημόσια «στοιβάζονται» όλοι οι υπόλοιποι, ευνοεί τις διακρίσεις, συμβάλλει στην ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων και έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της σύγχρονης παιδαγωγικής «ένα σχολείο για όλους». Δεν ακούσαμε το παραμικρό για συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να στηριχθεί η δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση. Η ελληνική οικογένεια που δοκιμάζεται από τη βαθιά οικονομική, αξιακή και κοινωνική κρίση, θέλει το παιδί της να μετέχει μιας ποιοτικής δημόσιας εκπαίδευσης. Δεν μπορεί να θεωρείται μονόδρομος για την επιτυχία η φοίτηση στα ιδιωτικά σχολεία. Το δημόσιο σχολείο αποτελεί τον βασικό πυλώνα του εκπαιδευτικού μας συστήματος και την μοναδική ελπίδα για την έξοδο από την κρίση. Οι εκπαιδευτικοί δεν επιτρέπουμε και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να στερήσει την ελπίδα αυτήν από τους μαθητές μας. Εξίσου αποκαλυπτική και επικίνδυνη είναι η, στο όνομα της αυτονομίας και δημιουργικότητας των σχολείων, εξαγγελία για «μεγαλύτερη ελευθερία στην οργάνωση, τη διαχείριση πόρων, την επιλογή διδακτικού προσωπικού…». Δεν αποτελεί εξέλιξη το διαρκές κυνήγι πόρων από την κάθε σχολική μονάδα, γιατί όταν δεν υπάρχει επαρκής δημόσια χρηματοδότηση, η αυτονομία, μοιραία, σημαίνει όχι μόνο διαχείριση αλλά και αναζήτηση πόρων. Δεν αποτελεί εξέλιξη η επιλογή του διδακτικού προσωπικού να γίνεται κατά το δοκούν (αδιαφάνειας και ρουσφετιού πεδίο δόξης λαμπρό) από τους διευθυντές, τις σχολικές επιτροπές, τους δήμους, τους χρηματοδότες κάθε σχολείου… Δεν αποτελεί καινοτομία η στόχευση σ’ ένα σχολείο δεξιοτήτων αποκομμένο από τις αρχές και το πλαίσιο εφαρμογής της ανθρωπιστικής παιδείας. Και ασφαλώς δεν αποτελεί πανάκεια το σύνθημα «αξιολόγηση παντού», όταν η ίδια η πολιτεία δεν αυτοαξιολογείται και επιμένει στην εφαρμογή αντιεκπαιδευτικών πολιτικών αγνοώντας επιδεικτικά τις προτάσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Στον δρόμο που χαράζουν τέτοιου είδους εξαγγελίες και πολιτικές είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν πρόθυμοι, αυλοκόλακες και συνοδοιπόροι που θα προσδοκούν μερίδιο εξουσίας.

Εμείς, οι εκπαιδευτικοί – μέλη της Δημοκρατικής Ανεξάρτητης Κίνησης Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, που χρόνια τώρα αγωνιζόμαστε για δυνατό και υγιές δημόσιο, δωρεάν σχολείο, επιλέγουμε να σταθούμε απέναντι στα σχέδια υποβάθμισης και διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης που υλοποιεί η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καθώς και τη συνέχιση της εφαρμογής τους από την όποια μελλοντική κυβέρνηση.

Περιμένουμε από τον κύριο Μητσοτάκη σαφή και ξεκάθαρη τοποθέτηση για το αν επιλέγει να βαδίσει στον δρόμο που χάραξε η κ. Διαμαντοπούλου.

Ο κ. Σημίτης πριν από τρεις μήνες δήλωσε: «Χρειάζεται αυτονομία των εκπαιδευτικών μονάδων και σύνδεσή τους με την τοπική κοινωνία». Πρόκειται για τον ίδιο πυρήνα σκέψης. Το θολό, δίχως σαφές και ελεγχόμενο πλαίσιο αναφοράς, αλλά εύηχο εφεύρημα της αυτονομίας οδηγεί στην κατηγοριοποίηση και μοιραία στο κλείσιμο σχολείων. Αυτό που αποκρύπτεται είναι ότι δεν πρόκειται για κυρίαρχη ευρωπαϊκή πολιτική (γιατί δεν είναι) αλλά ακραία αντιλαϊκή πολιτική κάποιων, λίγων, αποτυχημένων κυβερνήσεων που με τον τρόπο αυτό διέλυσαν τη δημόσια εκπαίδευση.

Εμείς βαδίζουμε στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Επιλέγουμε να ανοίγουμε τους ορίζοντες για την εκπαίδευση των μαθητών μας. Αυτών που είναι «καλοί» και υπερήφανοι μαθητές παρά την φτώχεια στην οποία τους έχουν καταδικάσει οι πολιτικές που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια. Αυτών που είναι «καλοί» και υπερήφανοι μαθητές μέσα στο ελεύθερο και δημοκρατικό δημόσιο σχολείο. Αυτών που κάνουν περήφανους όλους εμάς όταν μας συναντούν μετά από χρόνια και μας αποκαλούν ακόμα… «δάσκαλε»!

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ BUSINESS  (ντοκιμαντέρ που πρέπει να δεις)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/09/2017

Τον Ιούλιο του 2011, το Κέρας της Αφρικής πλήττεται από λιμό. Πάνω από 13 εκατομμύρια άνθρωποι απειλούνται από την πείνα. Η Σομαλία, η Κένυα και η Αιθιοπία βρίσκονται στο επίκεντρο μιας τρομερής ανθρωπιστικής κρίσης και τα Ηνωμένα Έθνη κάνουν έκκληση στη διεθνή κοινότητα για άμεση επισιτιστική βοήθεια.

Είναι η πολλοστή φορά που ένας λιμός σκορπά το θάνατο στην Αφρική. Εδώ και δεκαετίες οι οθόνες μας γεμίζουν από εικόνες σκελετωμένων Αφρικανών και πάντα ο λεγόμενος ανεπτυγμένος κόσμος τους στέλνει βοήθεια. Τι, όμως, δε γίνεται σωστά και η Μαύρη Ήπειρος εξακολουθεί να πεινάει; Γυρισμένο στην Κένυα και τις Η.Π.Α., τις δύο άκρες του ανθρωπιστικού νήματος, το «Φιλανθρωπία, Διπλωματία και Business» διερευνά τις όχι και τόσο αλτρουιστικές πτυχές ενός συστήματος, που εγκλωβίζει τα φτωχά κράτη της Αφρικής στο φαύλο κύκλο της εξάρτησης και της πείνας.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Γεωργία Ανάγνου
Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος
Επιπρόσθετη Έρευνα: Ανδρέας Βάγιας
Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου
Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης
Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2011-2012

 

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ο επιχειρηματίας Εσκομπάρ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 20/09/2017

Η λογική της νομιμοποίησης

Στις μεγάλες του δόξες ο Εσκομπάρ υπολογίζεται πως είχε πάνω από 15.000 ανθρώπους στη δούλεψή του: πεινασμένους καλλιεργητές κόκας, χημικούς, μεταποιητές, μεταφορείς και φυσικά διάφορους φορείς των νόμιμων επιχειρήσεών του, γιατί είχε και τέτοιες. 

Πιστός δε στο δόγμα που θέλει κάθε εγκληματία που σέβεται τον εαυτό του να έχει και μια ποδοσφαιρική ομάδα, ο Πάμπλο Εσκομπάρ είχε και ποδοσφαιριστές και διαιτητές και δημοσιογράφους στη δούλεψή του. To 1982 επιχείρησε να μπει στην πολιτική αλλά οι αποκαλύψεις πως σκότωνε τους πολιτικούς του αντιπάλους κατέστρεψαν το όραμά του. Το 1989 το περιοδικό «Forbes» τον ανακήρυξε έβδομο πλουσιότερο στον κόσμο. Τελικώς τον Δεκέμβριο του 1993 ο αρχηγός του καρτέλ του Μεδεγίν σκοτώθηκε από τα πυρά των διωκτών του. Πρακτικά άφησε 15.000 εργαζομένους στον δρόμο.

Είναι άγνωστο αν στην Κολομβία υπήρχε ο αντίστοιχος Άδωνις και Κυριάκος οι οποίοι έκλαψαν για το γεγονός πως έμειναν στον δρόμο τόσοι εργαζόμενοι, πάντως στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετοί (και το εκφράζουν ως επίσημη πολιτική θέση κόμματος) που υποστηρίζουν πως η ανεκτικότητα απέναντι στην επιχειρηματικότητα είναι συνάρτηση του αριθμού των εργαζομένων. Με αυτήν ακριβώς τη λογική, οι απαιτήσεις της ελληνικής κυβέρνησης ή μάλλον των ελληνικών νόμων για τον τρόπο που επιχειρεί η El Dorado είναι η καταστροφή της επιχειρηματικότητας.

Αυτή όμως είναι λογική που νομιμοποιεί τον κάθε Εσκομπάρ, στρεβλώνει την πραγματικότητα και δικαιώνει την παρανομία. Τον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί κάποιος τον ελέγχει ο νόμος. Είτε αφορά τη φορολογία είτε αφορά τον σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων και το περιβάλλον.

Σε αυτή την Ελλάδα του Εσκομπάρ, με την πολιτική αντίληψη πως μπορούν να υπάρχουν Εσκομπάρ αρκεί να είναι οι δικοί μας Εσκομπάρ, κάθε φορά που εφαρμόζεται ο νόμος ανακαλύπτονται οι εργαζόμενοι. Αλλά μόνο τότε. Ούτε όταν δουλεύουν σαν σκλάβοι ούτε όταν είναι απλήρωτοι. Όταν και μόνο όταν πρόκειται να γίνουν ασπίδα για τον Εσκομπάρ που αρέσει στον Κυριάκο και τον εγκρίνει η ομάδα επικοινωνιολόγων της ΝΔ.

Η χώρα δεν είναι Κολομβία αν και σε πολλές περιπτώσεις πολλοί τη θέλουν έτσι. Ο επιχειρηματίας είναι ωφέλιμος και αρεστός όταν είναι νόμιμος. Όταν σέβεται τους κανόνες και όχι όταν απλώς κερδίζει. Όσοι θέλουν να υποβιβάσουν την υγιή επιχειρηματικότητα σε ένα σύνολο δεικτών και αριθμών δεν νοιάζονται για την επιχειρηματικότητα αλλά για τις καλές σχέσεις τους με τον επιχειρηματία. Γιατί η υγιής επιχειρηματικότητα δεν χρειάζεται ερμηνείες, απλώς ανταποκρίνεται σε κανόνες και στάνταρ.

Τα συμφέροντα και η σχέση με τα συμφέροντα είναι οι μοναδικοί λόγοι που αποτινάσσουν τους κανόνες για να κρίνουν τον επιχειρηματία κατά περίπτωση. Έτσι η οικολογική καταστροφή στον Σαρωνικό μπαίνει στην πολιτική ατζέντα και ο εφοπλιστής από το Πέραμα ρυπαίνει, αλλά η El Dorado απλώς τρέφει εργαζομένους και τις οικογένειές τους ακόμη και αν δηλητηριάζει το σύμπαν. Απλώθηκαν οι κάμερες των τηλεοπτικών καναλιών στις παραλίες, αλλά ποτέ δεν βρήκαν τον δρόμο για τις Σκουριές παρά μόνο για να καλύψουν τις προσευχές των γυναικών των μεταλλωρύχων.

Οπαδοί της νομιμότητας και της νοικοκυροσύνης όταν πρόκειται για τα Εξάρχεια, λάτρεις της τάξης και των κανόνων όταν πρόκειται για κανέναν πορτοφολά ή μετανάστη αποκτούν τη σχετικότητα του ανόητου όταν πρόκειται να μιλήσουν για συμφέροντα. Η σιωπή τους γίνεται χρυσός και εξαργυρώνεται με διαφημίσεις, πολιτικό χρήμα και συμπάθεια από τους ισχυρούς.

Ατυχήματα όπως αυτό στην Πετρόλα του Λάτση ή στα μεγάλα εργοτάξια των εργολάβων δεν υπήρξαν ποτέ για τα μέσα ενημέρωσης. Αντιθέτως υπήρξαν οι υπαίτιοι ως ευεργέτες, βραβευμένοι και χρήσιμοι.

Η κυβέρνηση (και μακάρι κάθε κυβέρνηση) δεν έχει υποχρέωση μόνο να στηρίξει τη νομιμότητα αλλά να δημιουργήσει και τη νέα νομιμότητα, το σύνολο των νόμων που θα κάνει ξεκάθαρο πως δεν είμαστε η χώρα των Εσκομπάρ.

Το ατύχημα στον Σαρωνικό έφερε στην επιφάνεια πλήθος νόμων με συνοδευτικά παράθυρα από τα οποία πηδάνε και κάνουν πλιάτσικο τα συμφέροντα. Άδειες ναυσιπλοΐας που εκδίδονται χωρίς ελέγχους και επιθεωρήσεις, κυκλώματα της διοίκησης που ταυτίζονται με αυτούς που πρέπει να διώκουν. Άστραψε και βρόντηξε λένε ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος στον Κουρουμπλή για όσα γίνονται κάτω στο λιμάνι του Πειραιά. Αλλά υπάρχουν και όσα δεν γίνονται. Το ξεσκόνισμα για παράδειγμα όλου του νομικού πλαισίου της χώρας που έγινε από κάποιους για όσους θέλουν να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους. Νόμοι που αντικατέστησαν άλλους νόμους με παραπομπή σε κάποια παράγραφο κάποιου άρθρου και τους οποίους γνωρίζουν μόνο όσοι εξυπηρετούνται.

Η απλοποίηση και η σαφής απεικόνιση όσων συνθέτουν το νομικό πλαίσιο λειτουργίας της χώρας είναι επίσης χτύπημα στη διαφθορά και προώθηση της ανάπτυξης. Πρέπει όμως να γίνει. Οι υπουργοί και τα υπουργεία δεν είναι για να μηρυκάζουν πολιτικές θέσεις αλλά για να παράγουν έργο. Και φυσικά δεν απολογούνται στο καταστατικό του κόμματος αλλά στο σύνταγμα της χώρας και στον Έλληνα πολίτη. Αν δεν ξέρουν τον τρόπο, αν τους μπερδεύουν οι αμφίβολες τεχνοκρατικές ερμηνείες, αν τους φοβίζει η αποτυχία τότε ας κάνουν το σίγουρα τίμιο και ασφαλές. Ας κατέβουν στην κοινωνία και ας ρωτήσουν ποιες είναι οι ανάγκες της. Στα κανάλια υπάρχουν οι ανάγκες των καναλαρχών. Και πολλές φορές των ντόπιων Εσκομπάρ. Ναι, η κυβέρνηση δεν φταίει για το ατύχημα στον Σαρωνικό, φταίει όμως που άφηνε τον υπάρχοντα νόμο να κοροϊδεύει και να απειλεί την κοινωνία. Δυστυχώς δεν είναι ο μόνος.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ένα οδοιπορικό, στα χωριά των ελληνόφωνων μουσουλμάνων του Πόντου. (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/09/2017

Για την Τουρκία του 21ου αιώνα δεν υπάρχει ποντιακός πολιτισμός ούτε ποντιακή γλώσσα την οποία και απαγορεύουν.
Το οδοιπορικό της τηλεοπτικής εκπομπής «ΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ» του Αλέξη Παπαχελά όμως άλλα λέει!

Ένα πολύ καλό και ενημερωτικό αφιέρωμα, στους απογόνους των εξισλαμισμένων ελληνόφωνων του Πόντου.

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΚΕΕΛΠΝΟ: Επιδημική έξαρση ιλαράς στην Ελλάδα 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/09/2017

«Είμαστε σε φάση επιδημικής έξαρσης ιλαράς στην Ελλάδα και το ενδεχόμενο επιπλέον εξάπλωσης της στη χώρα μας είναι υπαρκτό.»

Αυτό τονίζει ο επιστημονικός σύμβουλος του ΚΕΕΛΠΝΟ, Τάκης Παναγιωτόπουλος, καθηγητής του τομέα Υγείας του Παιδιού στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και εξηγεί ποιοι πρέπει να εμβολιαστούν καθώς η σύσταση δεν αφορά μόνο παιδιά αλλά και πολλούς ενήλικες.

«Η ιλαρά είναι μια δυνητικά σοβαρή αρρώστια. Το ΚΕΕΛΠΝΟ παρακολουθεί συστηματικά την εξέλιξη της επιδημιολογικής κατάστασης στην Ελλάδα και διεθνώς, σταθμίζει τα δεδομένα και ενδέχεται -ανάλογα με την πορεία των πραγμάτων- να συστήσει πρόσθετα μέτρα», τονίζει.

Όπως αναφέρει, σε υπολογίσιμα ποσοστά μπορεί να προκαλέσει ωτίτιδα, πνευμονία, εγκεφαλίτιδα και άλλες ακόμη επιπλοκές, που καμιά φορά μπορεί να έχουν πολύ σοβαρή ή και μοιραία εξέλιξη.

Επίσης, λέει πως η ιλαρά, εκτός από το ενδεχόμενο των σοβαρών επιπλοκών, έχει την ιδιαιτερότητα της μεγάλης μεταδοτικότητας.

Γι αυτό, επισημαίνει ότι είναι σημαντικό να αντικρουστεί η ανυπόστατη φημολογία για τους δήθεν κινδύνους από τα εμβόλια και να επικρατήσουν οι τεκμηριωμένες επιστημονικές απόψεις για τη σημασία και την ασφάλεια των εμβολίων γενικά.

Τα δεδομένα, δείχνουν ότι από τα πρώτα 100 περιστατικά που καταγράφηκαν, τα 90 αφορούν Έλληνες πολίτες και δεν είναι μια ασθένεια που επανεμφανίσθηκε εξαιτίας των μεταναστών.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Τάκη Παναγιωτόπουλου έχει ως εξής:

–Με βάση την πιο πρόσφατη επιδημιολογική παρατήρηση μπορεί να μιλήσει κάποιος για επιδημία ιλαράς στη χώρα μας; Οι αριθμοί τι δείχνουν;

Το ΚΕΕΛΠΝΟ, μέσω των συστημάτων «επιδημιολογικής επιτήρησης» (όπως λέγονται), παρακολουθεί την πορεία των νοσημάτων στην Ελλάδα. Οι αριθμοί δείχνουν ότι είμαστε σε φάση επιδημικής έξαρσης ιλαράς στην Ελλάδα.

Το ΚΕΕΛΠΝΟ παρακολουθεί, επίσης, τις διεθνείς εξελίξεις. Σοβαρές επιδημικές εξάρσεις ιλαράς έχουν εκδηλωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ιταλία, η Ρουμανία, η Γαλλία, η Βρετανία, το Βέλγιο και άλλες.

–Υπάρχει ανησυχία στο ΚΕΕΛΠΝΟ για το θέμα; Ποιο είναι το μέτρο που μπορεί και πρέπει να λάβει άμεσα η Πολιτεία για να ανακόψει την αυξητική πορεία των περιστατικών;

Το ενδεχόμενο της εξάπλωσης της ιλαράς στη χώρα μας είναι υπαρκτό. Τα κύρια μέτρα που μπορούν να ληφθούν, και σε μεγάλο βαθμό λαμβάνονται ήδη, είναι: α/ Η ευρεία ενημέρωση του κοινού για την ανάγκη άμεσου εμβολιασμού των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων που δεν έχουν εμβολιαστεί με τις απαραίτητες δόσεις, β/ η εφαρμογή δράσεων εμβολιασμού των παιδιών από ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.

–Τι θα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς για την πρόληψη της ιλαράς, για την αναγνώριση και την αντιμετώπιση της;

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη της ιλαράς είναι ο εμβολιασμός με το εμβόλιο ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας (εμβόλιο MMR). Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ασφαλές εμβόλιο, όπως έχει δείξει η εμπειρία από τον εμβολιασμό πολλών εκατομμυρίων παιδιών παγκοσμίως για πιο πολύ από 4 δεκαετίες.

Τα συμπτώματα της ιλαράς είναι αρκετά χαρακτηριστικά: πυρετός με εξάνθημα (δηλαδή, κοκκινίλες-σπυράκια), ενώ συνήθως προηγείται μια φάση με γενικά συμπτώματα (καταρροή κ.λπ.). Ειδική θεραπεία για την ιλαρά δεν υπάρχει. Χρειάζονται υποστηρικτικά μέτρα και θεραπευτική αγωγή για τυχόν επιπλοκές. Η εξέταση από γιατρό είναι μια καλή πρακτική για να δοθούν εξατομικευμένες οδηγίες ανάλογα με την κατάσταση του ασθενή. Η πλειονότητα των αρρώστων δεν χρειάζονται νοσηλεία σε νοσοκομείο.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η πολύπαθη Κορέα – η ιστορία της και η διχοτόμηση 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/09/2017

Η διχασμένη κορεατική χερσόνησος ήταν σχεδόν πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση με σπάνιες περιόδους ειρήνης, επειδή ήταν σε θέση σημαντική για το εμπόριο

Οι Ιάπωνες την ήθελαν ιαπωνική, οι Κινέζοι, κινεζική, και οι Μογγόλοι, μογγολική. Μετά οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι την ήθελαν «δυτική» για να εξυπηρετεί συμφέροντά τους, αλλά και οι Ρώσοι που απελευθέρωσαν το βορρά την ήθελαν δική τους, για τα λιμάνια της

Πριν από περίπου 60 χρόνια στην Κορέα ξέσπασε ένας τριετής σκληρός πόλεμος (1950-1953), που οδήγησε στην οριστική διχοτόμησή της: στη Βόρεια και Νότια Κορέα, παρότι η πλειοψηφία του λαού σε βορρά και νότο ήθελαν τότε την επανένωση

Η βόρεια ήταν «φιλοσοβιετική» και η νότια πλέον «αμερικανική»

Ειδικά οι νεότερες γενιές στο νότο δεν θέλουν πλέον την επανένωση στο υψηλό ποσοστό που την ήθελαν άλλοτε οι Νοτιοκορεάτες (μέχρι και το 80% των «νοτίων» την ήθελε στο παρελθόν). Τώρα όμως ακόμα και κράτη που θεωρητικά θέλουν την ένωση, ουσιαστικά δεν την επιδιώκουν. Ακόμα και οι Κινέζοι σκέφτονται στην αναστάτωση που θα μπορούσε να προκαλέσει στη περιοχή μια ενωμένη και ισχυρή Κορέα

Τι είχε προηγηθεί

Το 1910 η Κορέα προσαρτήθηκε από την Ιαπωνία και τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς ξέσπασε επανάσταση για να ανεξαρτητοποιηθεί η χώρα. Το ίδιο έτος αυτοεξόριστοι Κορεάτες πατριώτες, αφού σχημάτισαν μια «Εξόριστη Προσωρινή Κυβέρνηση» στη Σανγκάη, άρχισαν την αντίσταση για να διώξουν τους Ιάπωνες

To αρχηγείο των Κορεατών μάλιστα μεταφέρθηκε αργότερα στις Η.Π.Α. Εντούτοις οι Αμερικάνοι δεν το εμπιστεύονταν απόλυτα, θεωρώντας το «κρυπτοκομμουνιστικό»

Με την ήττα της Ιαπωνίας και από τους Ρώσους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945, η Κορέα απελευθερώθηκε (ο βορράς) από τους σοβιετικούς. Αμέσως εισήλθαν στο έδαφός της και αμερικανικά στρατεύματα από το νότο και η  χερσόνησος χωρίστηκε σε δύο ζώνες, βόρεια και νότια του 38ου Βόρειου Γεωγραφικού Παράλληλου. Η πολιτική επανένωση της χερσονήσου δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα, ουσιαστικά γιατί «δεν τα βρήκαν» οι ΗΠΑ και η τότε ΕΣΣΔ.

Το 1948 έγιναν εκλογές στο νότο (ο βορράς απείχε) και στις  15 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ιδρύθηκε η «Δημοκρατία ης Κορέας» (Νότια Κορέα). Πρόεδρος εκλέχθηκε ο Σίνγκμαν Ρι (Λι Σούνγκμαν). Δέκα μέρες αργότερα σχηματίσθηκε κυβέρνηση και στο βορρά με πρόεδρο τον Κιμ ιλ-Σουνγκ. Ένα μήνα αργότερα ανακηρύχθηκε επίσημα η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (Βόρεια Κορέα).

Ο πόλεμος της Κορέας

Στις 25 Ιουνίου του 1950 ο Βορειοκορεατικός στρατός πέρασε  τη μεθόριο του 38ου Παράλληλου και στις 28 Ιουνίου κατέλαβε τη Σεούλ. Ο ΟΗΕ αμέσως πήρε το μέρος της Νότιας Κορέας και ζήτησε από όλα τα κράτη να τη συνδράμουν. Στις 30 Ιουνίου στρατιωτικές δυνάμεις των Η.Π.Α., που βρίσκονταν στην Ιαπωνία με επικεφαλής τον Douglas Mac Arthur ενεπλάκησαν ευθέως στην διαμάχη. Σταδιακά, στις δυνάμεις των Η.Π.Α. προστέθηκαν άνδρες από Αυστραλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Καναδά, Κολομβία, Αιθιοπία, Γαλλία, Ελλάδα, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες, Νότιο Αφρική, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία και Μ. Βρετανία. Ο πόλεμος αρχικά έγερνε υπέρ τη επανένωσης με το «φιλοσοβιετικό βορρά»

Εν συνεχεία όμως οι Βορειοκορεάτες υποχώρησαν στα εδάφη τους. Οι Αμερικανοί προωθήθηκαν μέχρι την κινεζική Μαντζουρία θεωρώντας (παραλόγως) ότι οι Κινέζοι δεν θα έφερναν αντιρρήσεις, αλλά ασφαλώς και έφεραν. Οπότε οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να «μαζευτούν» στη νότο. Η τακτική του Μακ Άρθουρ τον έφερε σε σύγκρουση με τον Τρούμαν (τον τότε Αμερικάνο πρόεδρο) και  ο πρώτος αντικαταστάθηκε

Τελικά όλες οι πλευρές κατέληξαν στο να ξεχάσουν όλοι την επανένωση (τουλάχιστον προσωρινά) και να διατηρηθεί το στάτους κβο με τη χώρα διχοτομημένη σε βορρά και νότο.

Τον Σεπτέμβριο του 1953 οι Η.Π.Α. και η Ε.Σ.Σ.Δ. υπέγραψαν Συνθήκη Ειρήνης για Λογαριασμό της Νότιας και της Βόρειας Κορέας αντίστοιχα. Τα κινεζικά στρατεύματα αποσύρθηκαν το 1958

Η Κορεατική χερσόνησος είχε ισχυρούς γείτονες και σε όλη της την ιστορία ουσιαστικά την δίχαζαν οι γείτονές της: Μογγόλοι και Κινέζοι, που προσαρτούσαν εδάφη του βορρά και οι Ιάπωνες από τα ανατολικά που την έκαναν κι αυτοί προτεκτοράτο

Ιστορία της περιοχής

Στην Κορεατική Χερσόνησο το πρώτο βασίλειο εικάζεται ότι σχηματίστηκε γύρω στο 2300 π.Χ. αλλά δεν ξέρουμε πολλά γι’ αυτό. Η εποχή του χαλκού άρχισε εκεί το 800 π.Χ. και του σιδήρου γύρω στο 400 π.Χ. Περί το 200 π.Χ. σχηματίστηκε το βασίλειο Γιν (Jin) και εκατό χρόνια αργότερα το διαδέχθηκε το βασίλειο Wiman Joseon που όμως πολύ σύντομα υποτάχθηκε στην Κίνα (στη δυναστεία Χαν) Οι ντόπιοι βασιλιάδες διέλυσαν το βασίλειο Γουιμάν Τζοσεόν και σχηματίστηκαν διάφορα βασίλεια που βρίσκονταν διαρκώς σε εμπόλεμη σχέση μεταξύ τους

Κυριάρχησε τελικά η ένωση Τριών Βασιλείων (Goguryeo, Baekje, and Silla) που κυβερνούσαν σε όλη τη χερσόνησο αλλά και στη Μαντζουρία από τον 1ο αιώνα μ.Χ μέχρι περίπου το 670 μ.Χ Τότε εμφανίστηκε ο Ντάε Τζο Γιονγκ που ίδρυσε την πολιτεία Μπαλχαέ στο νότο και άρχισε η περίοδος των ενωμένων Βορείων-Νοτίων Πολιτειών που διάρκεσε περίπου 300 χρόνια (έως το 926 μ.Χ) Άλλα βασίλεια έμεναν ανεξάρτητα και άλλα υποδουλώνονταν. Ουσιαστικά μια διχοτόμηση βορείων και νοτίων υπήρχε δηλαδή από παλιά, κυρίως λόγω των «γειτόνων» της χώρας, που προσεταιρίζονταν ή κατακτούσαν ευθέως περιοχές της Κορέας στα βόρεια, δημιουργώντας εντάσεις με το νότο.

Το Μπαλχαέ τελικά ηττήθηκε από την πανίσχυρη τότε στα δυτικά του Δυναστεία Λιάο (ουσιαστικά μογγολική) και οι πρόσφυγες από αυτό μετανάστευσαν στο νότο της Κορέας, εκεί που κυβερνούσε η δυναστεία Γκοριέο. Η περίοδος ονομάστηκε Γκοριέο (απ’ όπου και το όνομα της χώρας) και κατ’ αυτήν η περιοχή απέκτησε κωδικοποιημένους νόμους, σύστημα δημοσίων υπηρεσιών. Ταυτόχρονα ο πληθυσμός της χερσονήσου επηρεάστηκε πλατιά από το Βουδισμό που έφτασε κι εκεί.

Όταν η δυναστεία των Μογγόλων στο βορρά μαράζωσε λόγω εσωτερικών διαμαχών, οι Κορεάτες ξανασχημάτισαν αυτόνομη κυβέρνηση. Αυτή είχε να αντιμετωπίσει την αριστοκρατία και τη στρατιωτική ελίτ που ήταν φίλα προσκείμενη στους Μογγόλους, το ζήτημα των τσιφλικιών και των γαιοκτημόνων όπως και την αυξανόμενη αντιπαλότητα μεταξύ βουδιστών και Κομφουκιανών λογίων. Άντεξε μέχρι περίπου  το 1390 και  ανατράπηκε από την δυναστεία Joseon, η οποία ουσιαστικά κυριάρχησε σχεδόν μέχρι το 1900. (Υιοθέτησε ως επίσημη θρησκεία τον Κομφουκιανισμό και μετέφερε την πρωτεύουσα στη σημερινή Σεούλ (που τότε λεγόταν Hanyang), επίσης δημιούργησε ένα ισχυρό γραφειοκρατικό μηχανισμό.)

Το 1592 στη χώρα εισέβαλαν Ιάπωνες αλλά οι Κορεάτες συμμάχησαν με τους Κινέζους και τους απώθησαν. Ουσιαστικά όμως οι Κορεάτες αναγκάστηκαν τότε να αναγνωρίσουν την επικυριαρχία των Κινέζων αυτοκρατόρων. Ενώ συνέρχονταν από τον 6ετή πόλεμο με την Ιαπωνία, με αφορμή τις εσωτερικές διαμάχες της Κορέας, το 1627 εισέβαλαν οι λαοί της Μαντζουρίας και οι Κορεάτες αναγνώρισαν αναγκαστικά και πάλι την επικυριαρχία των Μαντσού. Το 1700 η χώρα ηρέμησε αλλά η ηγετική θέση Κομφουκιανών, η διαφθορά, η κοινωνική αναταραχή και οι επαναστάσεις, δημιουργούσαν εντάσεις.

Γύρω στο 1800 η κυβέρνηση προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις αλλά έμεινε πιστή εντούτοις στην «απομόνωση» του κράτους (ουσιαστικά δεν ήθελαν την «παγκοσμιοποίηση» της εποχής, δηλαδή τα εμπορικά και διπλωματικά ανοίγματα που θα έφερναν νέες εισβολές). Τελικά ο βασιλιάς αναγκάστηκε να ανοίξει τους εμπορικούς δρόμους, κάτι που οδήγησε τελικά σε αυτό που προσπαθούσε μάταια να αποφύγει, δηλαδή τους πολέμους με «γείτονες» και μη που επέβαλαν την κουλτούρα τους, τη θρησκεία τους και ουσιαστικά τα δικά τους οικονομικά συμφέροντας.

Ο βασιλιάς προσπάθησε να ελέγξει την ξένη επιρροή κλείνοντας ξανά τα σύνορα σε όλα τα κράτη εκτός της Κίνας, όμως το 1853 εμφανίστηκε ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Οι Κορεάτες τους φιλοξένησαν όπως εξυπηρετούσαν και Αμερικάνους ναυαγούς που τους έστελναν στην Κίνα για να επαναπατρισθούν. Ήξεραν ότι η ήττα της Κίνας στον πόλεμο του Οπίου επηρέαζε τις διεθνείς εξελίξεις  και ήταν πολύ προσεκτικοί στις σχέσεις τους με την «Δύση».

Το 1866, επειδή  μεγάλος αριθμός Κορεατών μεταστρέφονταν σε Καθολικούς από συμφέροντα που εξυπηρετούσαν αμερικανικές και Ευρωπαϊκές δυνάμεις, η κυβέρνηση σκότωσε τρεις Γάλλους ιεραποστόλους και χιλιάδες Κορεάτες πολίτες που ήταν καθολικοί. Τότε η  Γαλλία εισέβαλε και κατέλαβε τμήμα κορεατικού νησιού. Εντούτοις, παρότι οι  Κορεάτες ηττήθηκαν κατά κράτος, οι Γάλλοι εγκατέλειψαν το νησί γιατί αντιμετώπιζαν άλλα, πιο ζωτικά προβλήματα (ετοιμαζόταν για πόλεμο με την Πρωσία)

Την ίδια χρονιά πάντως (όχι συμπωματικά) επανεμφανίστηκαν οι Αμερικανοί με ένα εμπορικό και προσπάθησε «με το έτσι θέλω» να ανοίξει ξανά τα λιμάνια της Κορέας. Το αμερικάνικο εμπορικό μπήκε (αγνοώντας επιδεικτικά τους Κορεάτες) στον ποταμό που διέσχιζε τη χώρα και ήρθε σε σύγκρουση με τους ντόπιους. Παρότι εμπορικό είχε «πλήρωμα» στρατιώτες και οι συγκρούσεις με τους Κορεάτες κράτησαν 4 ημέρες. Τελικά οι Κορεάτες το έκαψαν. Οι Αμερικανοί σε αντίποινα το 1871 σκότωσαν 243 Κορεάτες στρατιώτες στο νησί Γκανγκουά και μετά αποσύρθηκαν

Λίγα χρόνια μετά οι Κορεάτες εξαναγκάστηκαν να υπογράψουν συμφωνία εμπορίου με την Ιαπωνία (τους ανάγκασε να ανοίξουν τα λιμάνια τους) και δέκα χρόνια μετά το επεισόδιο με το αμερικανικό πολεμικό υπέγραψαν εμπορική συμφωνία και με τις ΗΠΑ.

Μόλις 3 χρόνια μετά την υπογραφή της εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ εμφανίστηκαν βρετανικά πολεμικά πλοία που κατέλαβαν το νησί Geomun για δύο χρόνια.

Το 1894 οι Ιάπωνες επιτέθηκαν στην Κίνα και νίκησαν στον πρώτο σινοϊαπωνικό πόλεμο. Η αυτοκράτειρα της Κορέας προσπάθησε να μειώσει την ιαπωνική επιρροή στην Κορέα και στράφηκε στη Ρωσία για βοήθεια, αλλά δολοφονήθηκε. Η Κίνα υπέγραψε το 1895 μια συμφωνία με την Ιαπωνία ότι αναγνωρίζει την πλήρη ανεξαρτησία του βασιλείου της Κορέας (ουσιαστικά οι Ιάπωνες ήθελαν να απομονώσουν την Κορέα και να διασφαλίσουν ότι οι Κινέζοι δεν θα επενέβαιναν όταν την προσαρτούσαν)

Η επιρροή των Ρώσων αυξήθηκε σταδιακά και πάλι, αλλά χάθηκε μετά τον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1905. Η Κορέα ουσιαστικά έγινε τότε προτεκτοράτο της Ιαπωνίας. Ο αυτοκράτορας της Κορέας προσπάθησε να φέρει το θέμα στη Χάγη, αλλά οι Ιάπωνες τον ανάγκασαν να παραιτηθεί υπέρ του υιού του. Το 1909 ένας άνδρας δολοφόνησε τον γενικό κυβερνήτη της Κορέας, τον Ιάπωνα Ιτο Χιρομπούμι και η Ιαπωνία απαγόρευσε κάθε πολιτική δραστηριότητα στην Κορέα και κατέλαβε την χώρα.

Η Κορέα παρέμεινε υποδουλωμένη στην Ιαπωνία μέχρι την ήττα της τελευταίας το 1945. Εν τω μεταξύ η Ιαπωνία είχε εισάγει μεν στην Κορέα τεχνολογία, αλλά είχε εισβάλει παράλληλα και πολλά ευρωπαϊκά έθιμα και είχε καταργήσει το κορεατικό νόμισμα. Οι Κορεάτες είχαν δημιουργήσει αντιστασιακές οργανώσεις για να απαλλαγούν από τους Ιάπωνες και είχαν αναθαρρήσει το 1919 όταν ο Γουίλσον είχε πει ότι η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία έπρεπε να πάρει τέλος. Ο Γουίλσον δεν είχε πει τίποτα για την Κορέα όμως, ίσως επειδή τον ενδιέφερε το εμπόριο με την ενδοχώρα της Κίνας μέσω της Κορέας.

Ο Σινοϊαπωνικός πόλεμος το 1937 και ο Δεύτερος Παγκόσμιος επιδείνωσαν  την κατάσταση καθώς το ιαπωνικό καθεστώς έγινε ακόμα πιο αυστηρό και προσπάθησε να απαγορεύσει την κορεατική κουλτούρα, έκανε υποχρεωτική τη λατρεία στους ιαπωνικούς ναούς Σίντο, στο σχολείο δεν διδασκόταν η κορεατική γλώσσα και ιστορία και οι Κορεάτες υποχρεώθηκαν να αλλάξουν τα ονόματά τους σε ιαπωνικά, οι εφημερίδες επίσης απαγορευόταν να εκδίδονται στα κορεάτικα. Πολλοί Κορεάτες πήγαν στην Μαντζουρία και αλλού και σχημάτισαν τον Απελευθερωτικό Στρατό που άρχισε αντάρτικο με τους Ιάπωνες, από  τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, αλλά και τον Εθνικό Επαναστατικό Στρατό. Στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου οι Κορεάτες υποχρεώθηκαν να στρατευθούν στον ιαπωνικό στρατό και 200.000 κορίτσια από την Κίνα και την Κορέα απήχθησαν ως «γυναίκες που παρέχουν ανακούφιση» για τις «ανάγκες» του ιαπωνικού στρατού.

Η διχοτόμηση της Κορέας

Στη συνδιάσκεψη του Καΐρου το 1943 είχε συμφωνηθεί η Κορέα να ανεξαρτητοποιηθεί και στη Γιάλτα συμφωνήθηκε στη χώρα να εγκατασταθεί στρατιωτική παρουσία τεσσάρων δυνάμεων. Στις 9 Αυγούστου εισέβαλαν στην Κορέα σοβιετικά τανκς από τη Σιβηρία και δεν συνάντησαν αντίσταση. Μία εβδομάδα αργότερα η Ιαπωνία παραδιδόταν άνευ όρων. Αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη στροφή στην διεθνή πολιτική σκηνή και στις ιδεολογίες, δημιούργησε στην Κορέα δύο ζώνες κατοχής με τις ΗΠΑ να διοικούν το νότιο μισό και τη Σοβιετική Ένωση το βορρά, πάνω από τον 38 παράλληλο.

Η «κυβέρνηση εν εξορία» αγνοήθηκε επειδή κυρίως οι Αμερικανοί νόμιζαν ότι ήταν φιλοκομμουνιστική.

Η διαίρεση της χώρας υποτίθεται ότι θα ήταν προσωρινή και θα σταματούσε όταν οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η ΕΣΣΔ και η Κίνα θα συμφωνούσαν σε μία και μοναδική κυβέρνηση. Το Δεκέμβριο του 1945 Αμερικανοί και Σοβιετικοί συμφώνησαν σε μια πενταετή μεταβατική περίοδο με μια κοινή επιτροπή με έδρα στη Σεούλ. Το 1947, καθώς τίποτα δεν προχωρούσε, τέθηκε το ζήτημα στον ΟΗΕ. Το 1948 ο ψυχρός πόλεμος οδήγησε στην εδραίωση δύο χωριστών κρατών με διαφορετική οικονομικό και πολιτικό σύστημα και ο ΟΗΕ αναγνώρισε την Δημοκρατία της Κορέας ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κορέας. Το 1950 ξέσπασε ο πόλεμος της Κορέας με αφορμή την προσπάθεια της Βόρειας Κορέας να εισχωρήσει στη Νότια. Στη Νότιο Κορέα εν τω μεταξύ άρχισαν να εδραιώνονται κυρίως με την υποστήριξη των ΗΠΑ πολύ συντηρητικές και καταπιεστικές κυβερνήσεις. Η Βόρεια Κορέα με την επιρροή των Σοβιετικών εδραίωσε κομουνιστικό καθεστώς αλλά με κληρονομική ηγεσία

Οι διώξεις των αντιφρονούντων εκατέρωθεν πριν και μετά τον πόλεμο της Κορέας ήταν δραματικές (από το 1946 απαγορεύτηκε να διαβαίνουν τα σύνορα του 38ου παραλλήλου Κορεάτες χωρίς ειδική άδεια) Η φωτογραφία είναι του 1948 από χωρικούς που θεωρήθηκαν κομμουνιστές και περιμένουν την εκτέλεσή τους. Υπάρχουν και στοιχεία για εκτέλεση ενός ολόκληρου χωριού σε νησί της Νότιας Κορέας ως φιλοκομμουνιστικού.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η πρώτη αεροπειρατεία στον κόσμο έγινε πριν από 69 χρόνια στην Ελλάδα (φωτογραφίες) / Δείτε εδώ και την ταινία «Ο κλοιός» (του Κώστα Κουτσομύτη – 1987)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/09/2017

Ήταν 12 Σεπτεμβρίου του 1948. Ο Εμφύλιος πόλεμος είχε χωρίσει την Ελλάδα στα δύο και πολλοί νέοι αναζητούσαν τρόπο διαφυγής από την χώρα. Αυτή η ανάγκη έγινε τότε αφορμή να διεξαχθεί η πρώτη αεροπειρατεία επιβατικού αεροσκάφους στον κόσμο.

Πόσοι λοιπόν γνωρίζουν πως οι πρώτοι που κατάφεραν να «κλέψουν» αεροπλάνο και να του αλλάξουν πορεία ήταν Έλληνες και συγκεκριμένα Θεσσαλονικείς; Κι όμως.

Έξι μαθητές Γυμνασίου της Θεσσαλονίκης (η προκάλυψη τους ήταν ότι πήγαιναν στην Αθήνα για να δώσουν εξετάσεις) που επέβαιναν σε αεροσκάφος της ΤΑΕ (Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις) το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, μπήκαν στο πιλοτήριο, με σουγιάδες και ένα μπουκάλι γκαζόζας και ζήτησαν την προσγείωση του σκάφους αντί στο Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, στο Βελιγράδι. Ο κυβερνήτης του σκάφους, Αθανάσιος Ηγουμενάκης προσπάθησε να παραπλανήσει τους αεροπειρατές, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Μη έχοντας καύσιμα για μια τέτοια πτήση, το αεροπλάνο προσγειώθηκε τελικά 60 χλμ. έξω από τα Σκόπια και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Μπούργκα. Από εκεί οι έξι νεαροί πήγαν στην Γιουγκοσλαβία, όπου η στάση των αρχών ήταν απέναντι τους από επιφυλακτική έως εχθρική, αφού ήταν οι παραμονές της οριστικής ρήξης ΚΚΕ-Τίτο, ενώ απ’ τον Ιούνιο είχε προηγηθεί η ρήξη Τίτο-Στάλιν. Στόχος των νεαρών ήταν να ενταχθούν στο ΔΣΕ.

Οι δράστες της πρωτοφανούς για τα τότε δεδομένα πράξης, που προκάλεσε αίσθηση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, ήταν οι αδελφοί Αλέξανδρος και Χαράλαμπος Κουφοδάκης (21 και 23 ετών αντίστοιχα), ο Αχιλλέας Κελτιμλίδης (19 ετών), Ο Γεώργιος Κέλας (17 ετών) ο Σπύρος Χειλμιάδης (19 ετών) και ο Αντώνιος Βογιάζος (18 ετών), όλοι τους παιδιά αστικών οικογενειών της Θεσσαλονίκης.

Μετά την αποβίβαση των έξι αεροπειρατών, οι χειριστές κατόρθωσαν να απογειώσουν το αεροπλάνο και να φτάσουν στη Θεσσαλονίκη γύρω στις 5 το απόγευμα, 4 ώρες και 27 λεπτά μετά την αναχώρησή του από την Αθήνα.

Οι έξι αεροπειρατές δικάσθηκαν ερήμην από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης και καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Δύο από αυτούς, ο Σπύρος Χελμιάδης και ο Αχιλλέας Κετιμλίδης επέστρεψαν παράνομα στην Ελλάδα και σκοτώθηκαν σε μάχες του Εμφυλίου Πολέμου. Οι υπόλοιποι τέσσερις έζησαν για πολλά χρόνια σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Ο πιο γνωστός απ’ όλους είναι ο Αντώνης Βογιάζος (που ήταν και ο εμπνευστής της αεροπειρατείας), ο οποίος σπούδασε σκηνοθεσία στη Σοβιετική Ένωση και μετά τη μεταπολίτευση, όταν επαναπατρίσθηκε, είχε σημαντικές τηλεοπτικές επιτυχίες στο ενεργητικό του, ενώ ήταν και μεταφραστής του έργου του Λένιν στα ελληνικά.

Εκτός όμως από τους αεροπειρατές δικάσθηκαν και καταδικάσθηκαν οι οικογένειες τους. Μάλιστα ο αδερφός του ενός δράστη γεννήθηκε στη φυλακή, καθώς η μητέρα τους καταδικάστηκε σε φυλάκιση λόγω της υπόθεσης της αεροπειρατείας, ενώ ήταν έγκυος.

Η αεροπειρατεία ήταν ουσιαστικά μέχρι τότε μία άγνωστη έννοια, αφού το μόνο καταγεγραμμένο γεγονός μέχρι τότε α αφορούσε ένα εμπορικό αεροσκάφος το 1931, μία αεροπειρατεία μάλιστα που δεν είχε «ευτυχή κατάληξη» για τους αεροπειρατές.

Η αεροπειρατεία του 1948 έγινε Ελληνική ταινία από τον Κώστα Κουτσομύτη το 1987, με τίτλο «Ο Κλοιός». Δείτε την ολόκληρη παρακάτω

ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

Πηγή

Ο κλοιός (του Κώστα Κουτσομύτη – 1987)

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Θα αφήσουμε την ανεργία να καταστρέψει τον τόπο;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/09/2017

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Ελλάδα, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Το πραξικόπημα της Eldorado Gold

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 13/09/2017

Παλιότερα, οι πολυεθνικές εταιρίες έκαναν πραξικοπήματα στις χώρες όπου οι κυβερνήσεις είχαν αντιρρήσεις στην άγρια εκμετάλλευση του πλουτοπαραγωγικού τους πλούτου.

Έτσι κάπως έγινε το αιματηρό πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 – κακή ώρα σαν χθες – ανατρέποντας την κυβέρνηση Αλιέντε. Η Eldorado Gold δεν μπορεί να κάνει πραξικόπημα στην σημερινή Ελλάδα, αρκέστηκε όμως σε ένα «πραξικοπηματάκι».

O χρόνος και ο τρόπος της Eldorado Gold, που απειλεί με ματαίωση των επενδύσεών της για το χρυσό στις Σκουριές και τη Θράκη, δε συνιστούν  επιχειρηματική κίνηση αλλά ευθεία και άκομψη πολιτική παρέμβαση. 

Όταν ένας ξένος επενδυτής, με την μεταχείριση των εργαζομένων σαν ασπίδα, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ότι «θα επανεκτιμήσει τις επενδυτικές δυνατότητες στην Ελλάδα με μια υποστηρικτική κυβέρνηση», προκαλεί για την ανατροπή της σημερινής.

Αμέσως μετά την επίσκεψη Μακρόν και τη ΔΕΘ, καθώς η κυβέρνηση προβάλει την ατζέντα του «Grinvest» για την προσέλκυση επενδύσεων, μια εταιρία επιχειρεί να ματαιώσει τα κυβερνητικά σχέδια. Αντιδρά τώρα για την παραπομπή των εκκρεμοτήτων της επένδυσης της στη Διαιτησία, αν και το γνώριζε από το Μάιο. Σε προφανή συντονισμό με την αντιπολίτευση, όπως ακριβώς έγινε και στη Χιλή με το «κίνημα της κατσαρόλας».

Kαι καλά οι πολυεθνικές πάντα κυνικά δρούσαν. Αλλά η αντιπολίτευση που έσπευσε να σιγοντάρει την Eldorado Gold; Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή όχι με την επένδυση, είναι δυνατόν να ταυτίζεται με την απροκάλυπτη επίθεση μιας ξένης εταιρείας στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας της;

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: