Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Σεπτεμβρίου 2017
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Αυγ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for the ‘Ιστορία’ Category

Ένα οδοιπορικό, στα χωριά των ελληνόφωνων μουσουλμάνων του Πόντου. (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/09/2017

Για την Τουρκία του 21ου αιώνα δεν υπάρχει ποντιακός πολιτισμός ούτε ποντιακή γλώσσα την οποία και απαγορεύουν.
Το οδοιπορικό της τηλεοπτικής εκπομπής «ΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ» του Αλέξη Παπαχελά όμως άλλα λέει!

Ένα πολύ καλό και ενημερωτικό αφιέρωμα, στους απογόνους των εξισλαμισμένων ελληνόφωνων του Πόντου.

Advertisements

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η πολύπαθη Κορέα – η ιστορία της και η διχοτόμηση 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/09/2017

Η διχασμένη κορεατική χερσόνησος ήταν σχεδόν πάντα σε εμπόλεμη κατάσταση με σπάνιες περιόδους ειρήνης, επειδή ήταν σε θέση σημαντική για το εμπόριο

Οι Ιάπωνες την ήθελαν ιαπωνική, οι Κινέζοι, κινεζική, και οι Μογγόλοι, μογγολική. Μετά οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι την ήθελαν «δυτική» για να εξυπηρετεί συμφέροντά τους, αλλά και οι Ρώσοι που απελευθέρωσαν το βορρά την ήθελαν δική τους, για τα λιμάνια της

Πριν από περίπου 60 χρόνια στην Κορέα ξέσπασε ένας τριετής σκληρός πόλεμος (1950-1953), που οδήγησε στην οριστική διχοτόμησή της: στη Βόρεια και Νότια Κορέα, παρότι η πλειοψηφία του λαού σε βορρά και νότο ήθελαν τότε την επανένωση

Η βόρεια ήταν «φιλοσοβιετική» και η νότια πλέον «αμερικανική»

Ειδικά οι νεότερες γενιές στο νότο δεν θέλουν πλέον την επανένωση στο υψηλό ποσοστό που την ήθελαν άλλοτε οι Νοτιοκορεάτες (μέχρι και το 80% των «νοτίων» την ήθελε στο παρελθόν). Τώρα όμως ακόμα και κράτη που θεωρητικά θέλουν την ένωση, ουσιαστικά δεν την επιδιώκουν. Ακόμα και οι Κινέζοι σκέφτονται στην αναστάτωση που θα μπορούσε να προκαλέσει στη περιοχή μια ενωμένη και ισχυρή Κορέα

Τι είχε προηγηθεί

Το 1910 η Κορέα προσαρτήθηκε από την Ιαπωνία και τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς ξέσπασε επανάσταση για να ανεξαρτητοποιηθεί η χώρα. Το ίδιο έτος αυτοεξόριστοι Κορεάτες πατριώτες, αφού σχημάτισαν μια «Εξόριστη Προσωρινή Κυβέρνηση» στη Σανγκάη, άρχισαν την αντίσταση για να διώξουν τους Ιάπωνες

To αρχηγείο των Κορεατών μάλιστα μεταφέρθηκε αργότερα στις Η.Π.Α. Εντούτοις οι Αμερικάνοι δεν το εμπιστεύονταν απόλυτα, θεωρώντας το «κρυπτοκομμουνιστικό»

Με την ήττα της Ιαπωνίας και από τους Ρώσους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945, η Κορέα απελευθερώθηκε (ο βορράς) από τους σοβιετικούς. Αμέσως εισήλθαν στο έδαφός της και αμερικανικά στρατεύματα από το νότο και η  χερσόνησος χωρίστηκε σε δύο ζώνες, βόρεια και νότια του 38ου Βόρειου Γεωγραφικού Παράλληλου. Η πολιτική επανένωση της χερσονήσου δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα, ουσιαστικά γιατί «δεν τα βρήκαν» οι ΗΠΑ και η τότε ΕΣΣΔ.

Το 1948 έγιναν εκλογές στο νότο (ο βορράς απείχε) και στις  15 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς ιδρύθηκε η «Δημοκρατία ης Κορέας» (Νότια Κορέα). Πρόεδρος εκλέχθηκε ο Σίνγκμαν Ρι (Λι Σούνγκμαν). Δέκα μέρες αργότερα σχηματίσθηκε κυβέρνηση και στο βορρά με πρόεδρο τον Κιμ ιλ-Σουνγκ. Ένα μήνα αργότερα ανακηρύχθηκε επίσημα η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (Βόρεια Κορέα).

Ο πόλεμος της Κορέας

Στις 25 Ιουνίου του 1950 ο Βορειοκορεατικός στρατός πέρασε  τη μεθόριο του 38ου Παράλληλου και στις 28 Ιουνίου κατέλαβε τη Σεούλ. Ο ΟΗΕ αμέσως πήρε το μέρος της Νότιας Κορέας και ζήτησε από όλα τα κράτη να τη συνδράμουν. Στις 30 Ιουνίου στρατιωτικές δυνάμεις των Η.Π.Α., που βρίσκονταν στην Ιαπωνία με επικεφαλής τον Douglas Mac Arthur ενεπλάκησαν ευθέως στην διαμάχη. Σταδιακά, στις δυνάμεις των Η.Π.Α. προστέθηκαν άνδρες από Αυστραλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Καναδά, Κολομβία, Αιθιοπία, Γαλλία, Ελλάδα, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Φιλιππίνες, Νότιο Αφρική, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία και Μ. Βρετανία. Ο πόλεμος αρχικά έγερνε υπέρ τη επανένωσης με το «φιλοσοβιετικό βορρά»

Εν συνεχεία όμως οι Βορειοκορεάτες υποχώρησαν στα εδάφη τους. Οι Αμερικανοί προωθήθηκαν μέχρι την κινεζική Μαντζουρία θεωρώντας (παραλόγως) ότι οι Κινέζοι δεν θα έφερναν αντιρρήσεις, αλλά ασφαλώς και έφεραν. Οπότε οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να «μαζευτούν» στη νότο. Η τακτική του Μακ Άρθουρ τον έφερε σε σύγκρουση με τον Τρούμαν (τον τότε Αμερικάνο πρόεδρο) και  ο πρώτος αντικαταστάθηκε

Τελικά όλες οι πλευρές κατέληξαν στο να ξεχάσουν όλοι την επανένωση (τουλάχιστον προσωρινά) και να διατηρηθεί το στάτους κβο με τη χώρα διχοτομημένη σε βορρά και νότο.

Τον Σεπτέμβριο του 1953 οι Η.Π.Α. και η Ε.Σ.Σ.Δ. υπέγραψαν Συνθήκη Ειρήνης για Λογαριασμό της Νότιας και της Βόρειας Κορέας αντίστοιχα. Τα κινεζικά στρατεύματα αποσύρθηκαν το 1958

Η Κορεατική χερσόνησος είχε ισχυρούς γείτονες και σε όλη της την ιστορία ουσιαστικά την δίχαζαν οι γείτονές της: Μογγόλοι και Κινέζοι, που προσαρτούσαν εδάφη του βορρά και οι Ιάπωνες από τα ανατολικά που την έκαναν κι αυτοί προτεκτοράτο

Ιστορία της περιοχής

Στην Κορεατική Χερσόνησο το πρώτο βασίλειο εικάζεται ότι σχηματίστηκε γύρω στο 2300 π.Χ. αλλά δεν ξέρουμε πολλά γι’ αυτό. Η εποχή του χαλκού άρχισε εκεί το 800 π.Χ. και του σιδήρου γύρω στο 400 π.Χ. Περί το 200 π.Χ. σχηματίστηκε το βασίλειο Γιν (Jin) και εκατό χρόνια αργότερα το διαδέχθηκε το βασίλειο Wiman Joseon που όμως πολύ σύντομα υποτάχθηκε στην Κίνα (στη δυναστεία Χαν) Οι ντόπιοι βασιλιάδες διέλυσαν το βασίλειο Γουιμάν Τζοσεόν και σχηματίστηκαν διάφορα βασίλεια που βρίσκονταν διαρκώς σε εμπόλεμη σχέση μεταξύ τους

Κυριάρχησε τελικά η ένωση Τριών Βασιλείων (Goguryeo, Baekje, and Silla) που κυβερνούσαν σε όλη τη χερσόνησο αλλά και στη Μαντζουρία από τον 1ο αιώνα μ.Χ μέχρι περίπου το 670 μ.Χ Τότε εμφανίστηκε ο Ντάε Τζο Γιονγκ που ίδρυσε την πολιτεία Μπαλχαέ στο νότο και άρχισε η περίοδος των ενωμένων Βορείων-Νοτίων Πολιτειών που διάρκεσε περίπου 300 χρόνια (έως το 926 μ.Χ) Άλλα βασίλεια έμεναν ανεξάρτητα και άλλα υποδουλώνονταν. Ουσιαστικά μια διχοτόμηση βορείων και νοτίων υπήρχε δηλαδή από παλιά, κυρίως λόγω των «γειτόνων» της χώρας, που προσεταιρίζονταν ή κατακτούσαν ευθέως περιοχές της Κορέας στα βόρεια, δημιουργώντας εντάσεις με το νότο.

Το Μπαλχαέ τελικά ηττήθηκε από την πανίσχυρη τότε στα δυτικά του Δυναστεία Λιάο (ουσιαστικά μογγολική) και οι πρόσφυγες από αυτό μετανάστευσαν στο νότο της Κορέας, εκεί που κυβερνούσε η δυναστεία Γκοριέο. Η περίοδος ονομάστηκε Γκοριέο (απ’ όπου και το όνομα της χώρας) και κατ’ αυτήν η περιοχή απέκτησε κωδικοποιημένους νόμους, σύστημα δημοσίων υπηρεσιών. Ταυτόχρονα ο πληθυσμός της χερσονήσου επηρεάστηκε πλατιά από το Βουδισμό που έφτασε κι εκεί.

Όταν η δυναστεία των Μογγόλων στο βορρά μαράζωσε λόγω εσωτερικών διαμαχών, οι Κορεάτες ξανασχημάτισαν αυτόνομη κυβέρνηση. Αυτή είχε να αντιμετωπίσει την αριστοκρατία και τη στρατιωτική ελίτ που ήταν φίλα προσκείμενη στους Μογγόλους, το ζήτημα των τσιφλικιών και των γαιοκτημόνων όπως και την αυξανόμενη αντιπαλότητα μεταξύ βουδιστών και Κομφουκιανών λογίων. Άντεξε μέχρι περίπου  το 1390 και  ανατράπηκε από την δυναστεία Joseon, η οποία ουσιαστικά κυριάρχησε σχεδόν μέχρι το 1900. (Υιοθέτησε ως επίσημη θρησκεία τον Κομφουκιανισμό και μετέφερε την πρωτεύουσα στη σημερινή Σεούλ (που τότε λεγόταν Hanyang), επίσης δημιούργησε ένα ισχυρό γραφειοκρατικό μηχανισμό.)

Το 1592 στη χώρα εισέβαλαν Ιάπωνες αλλά οι Κορεάτες συμμάχησαν με τους Κινέζους και τους απώθησαν. Ουσιαστικά όμως οι Κορεάτες αναγκάστηκαν τότε να αναγνωρίσουν την επικυριαρχία των Κινέζων αυτοκρατόρων. Ενώ συνέρχονταν από τον 6ετή πόλεμο με την Ιαπωνία, με αφορμή τις εσωτερικές διαμάχες της Κορέας, το 1627 εισέβαλαν οι λαοί της Μαντζουρίας και οι Κορεάτες αναγνώρισαν αναγκαστικά και πάλι την επικυριαρχία των Μαντσού. Το 1700 η χώρα ηρέμησε αλλά η ηγετική θέση Κομφουκιανών, η διαφθορά, η κοινωνική αναταραχή και οι επαναστάσεις, δημιουργούσαν εντάσεις.

Γύρω στο 1800 η κυβέρνηση προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις αλλά έμεινε πιστή εντούτοις στην «απομόνωση» του κράτους (ουσιαστικά δεν ήθελαν την «παγκοσμιοποίηση» της εποχής, δηλαδή τα εμπορικά και διπλωματικά ανοίγματα που θα έφερναν νέες εισβολές). Τελικά ο βασιλιάς αναγκάστηκε να ανοίξει τους εμπορικούς δρόμους, κάτι που οδήγησε τελικά σε αυτό που προσπαθούσε μάταια να αποφύγει, δηλαδή τους πολέμους με «γείτονες» και μη που επέβαλαν την κουλτούρα τους, τη θρησκεία τους και ουσιαστικά τα δικά τους οικονομικά συμφέροντας.

Ο βασιλιάς προσπάθησε να ελέγξει την ξένη επιρροή κλείνοντας ξανά τα σύνορα σε όλα τα κράτη εκτός της Κίνας, όμως το 1853 εμφανίστηκε ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Οι Κορεάτες τους φιλοξένησαν όπως εξυπηρετούσαν και Αμερικάνους ναυαγούς που τους έστελναν στην Κίνα για να επαναπατρισθούν. Ήξεραν ότι η ήττα της Κίνας στον πόλεμο του Οπίου επηρέαζε τις διεθνείς εξελίξεις  και ήταν πολύ προσεκτικοί στις σχέσεις τους με την «Δύση».

Το 1866, επειδή  μεγάλος αριθμός Κορεατών μεταστρέφονταν σε Καθολικούς από συμφέροντα που εξυπηρετούσαν αμερικανικές και Ευρωπαϊκές δυνάμεις, η κυβέρνηση σκότωσε τρεις Γάλλους ιεραποστόλους και χιλιάδες Κορεάτες πολίτες που ήταν καθολικοί. Τότε η  Γαλλία εισέβαλε και κατέλαβε τμήμα κορεατικού νησιού. Εντούτοις, παρότι οι  Κορεάτες ηττήθηκαν κατά κράτος, οι Γάλλοι εγκατέλειψαν το νησί γιατί αντιμετώπιζαν άλλα, πιο ζωτικά προβλήματα (ετοιμαζόταν για πόλεμο με την Πρωσία)

Την ίδια χρονιά πάντως (όχι συμπωματικά) επανεμφανίστηκαν οι Αμερικανοί με ένα εμπορικό και προσπάθησε «με το έτσι θέλω» να ανοίξει ξανά τα λιμάνια της Κορέας. Το αμερικάνικο εμπορικό μπήκε (αγνοώντας επιδεικτικά τους Κορεάτες) στον ποταμό που διέσχιζε τη χώρα και ήρθε σε σύγκρουση με τους ντόπιους. Παρότι εμπορικό είχε «πλήρωμα» στρατιώτες και οι συγκρούσεις με τους Κορεάτες κράτησαν 4 ημέρες. Τελικά οι Κορεάτες το έκαψαν. Οι Αμερικανοί σε αντίποινα το 1871 σκότωσαν 243 Κορεάτες στρατιώτες στο νησί Γκανγκουά και μετά αποσύρθηκαν

Λίγα χρόνια μετά οι Κορεάτες εξαναγκάστηκαν να υπογράψουν συμφωνία εμπορίου με την Ιαπωνία (τους ανάγκασε να ανοίξουν τα λιμάνια τους) και δέκα χρόνια μετά το επεισόδιο με το αμερικανικό πολεμικό υπέγραψαν εμπορική συμφωνία και με τις ΗΠΑ.

Μόλις 3 χρόνια μετά την υπογραφή της εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ εμφανίστηκαν βρετανικά πολεμικά πλοία που κατέλαβαν το νησί Geomun για δύο χρόνια.

Το 1894 οι Ιάπωνες επιτέθηκαν στην Κίνα και νίκησαν στον πρώτο σινοϊαπωνικό πόλεμο. Η αυτοκράτειρα της Κορέας προσπάθησε να μειώσει την ιαπωνική επιρροή στην Κορέα και στράφηκε στη Ρωσία για βοήθεια, αλλά δολοφονήθηκε. Η Κίνα υπέγραψε το 1895 μια συμφωνία με την Ιαπωνία ότι αναγνωρίζει την πλήρη ανεξαρτησία του βασιλείου της Κορέας (ουσιαστικά οι Ιάπωνες ήθελαν να απομονώσουν την Κορέα και να διασφαλίσουν ότι οι Κινέζοι δεν θα επενέβαιναν όταν την προσαρτούσαν)

Η επιρροή των Ρώσων αυξήθηκε σταδιακά και πάλι, αλλά χάθηκε μετά τον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1905. Η Κορέα ουσιαστικά έγινε τότε προτεκτοράτο της Ιαπωνίας. Ο αυτοκράτορας της Κορέας προσπάθησε να φέρει το θέμα στη Χάγη, αλλά οι Ιάπωνες τον ανάγκασαν να παραιτηθεί υπέρ του υιού του. Το 1909 ένας άνδρας δολοφόνησε τον γενικό κυβερνήτη της Κορέας, τον Ιάπωνα Ιτο Χιρομπούμι και η Ιαπωνία απαγόρευσε κάθε πολιτική δραστηριότητα στην Κορέα και κατέλαβε την χώρα.

Η Κορέα παρέμεινε υποδουλωμένη στην Ιαπωνία μέχρι την ήττα της τελευταίας το 1945. Εν τω μεταξύ η Ιαπωνία είχε εισάγει μεν στην Κορέα τεχνολογία, αλλά είχε εισβάλει παράλληλα και πολλά ευρωπαϊκά έθιμα και είχε καταργήσει το κορεατικό νόμισμα. Οι Κορεάτες είχαν δημιουργήσει αντιστασιακές οργανώσεις για να απαλλαγούν από τους Ιάπωνες και είχαν αναθαρρήσει το 1919 όταν ο Γουίλσον είχε πει ότι η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία έπρεπε να πάρει τέλος. Ο Γουίλσον δεν είχε πει τίποτα για την Κορέα όμως, ίσως επειδή τον ενδιέφερε το εμπόριο με την ενδοχώρα της Κίνας μέσω της Κορέας.

Ο Σινοϊαπωνικός πόλεμος το 1937 και ο Δεύτερος Παγκόσμιος επιδείνωσαν  την κατάσταση καθώς το ιαπωνικό καθεστώς έγινε ακόμα πιο αυστηρό και προσπάθησε να απαγορεύσει την κορεατική κουλτούρα, έκανε υποχρεωτική τη λατρεία στους ιαπωνικούς ναούς Σίντο, στο σχολείο δεν διδασκόταν η κορεατική γλώσσα και ιστορία και οι Κορεάτες υποχρεώθηκαν να αλλάξουν τα ονόματά τους σε ιαπωνικά, οι εφημερίδες επίσης απαγορευόταν να εκδίδονται στα κορεάτικα. Πολλοί Κορεάτες πήγαν στην Μαντζουρία και αλλού και σχημάτισαν τον Απελευθερωτικό Στρατό που άρχισε αντάρτικο με τους Ιάπωνες, από  τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, αλλά και τον Εθνικό Επαναστατικό Στρατό. Στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου πολέμου οι Κορεάτες υποχρεώθηκαν να στρατευθούν στον ιαπωνικό στρατό και 200.000 κορίτσια από την Κίνα και την Κορέα απήχθησαν ως «γυναίκες που παρέχουν ανακούφιση» για τις «ανάγκες» του ιαπωνικού στρατού.

Η διχοτόμηση της Κορέας

Στη συνδιάσκεψη του Καΐρου το 1943 είχε συμφωνηθεί η Κορέα να ανεξαρτητοποιηθεί και στη Γιάλτα συμφωνήθηκε στη χώρα να εγκατασταθεί στρατιωτική παρουσία τεσσάρων δυνάμεων. Στις 9 Αυγούστου εισέβαλαν στην Κορέα σοβιετικά τανκς από τη Σιβηρία και δεν συνάντησαν αντίσταση. Μία εβδομάδα αργότερα η Ιαπωνία παραδιδόταν άνευ όρων. Αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη στροφή στην διεθνή πολιτική σκηνή και στις ιδεολογίες, δημιούργησε στην Κορέα δύο ζώνες κατοχής με τις ΗΠΑ να διοικούν το νότιο μισό και τη Σοβιετική Ένωση το βορρά, πάνω από τον 38 παράλληλο.

Η «κυβέρνηση εν εξορία» αγνοήθηκε επειδή κυρίως οι Αμερικανοί νόμιζαν ότι ήταν φιλοκομμουνιστική.

Η διαίρεση της χώρας υποτίθεται ότι θα ήταν προσωρινή και θα σταματούσε όταν οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η ΕΣΣΔ και η Κίνα θα συμφωνούσαν σε μία και μοναδική κυβέρνηση. Το Δεκέμβριο του 1945 Αμερικανοί και Σοβιετικοί συμφώνησαν σε μια πενταετή μεταβατική περίοδο με μια κοινή επιτροπή με έδρα στη Σεούλ. Το 1947, καθώς τίποτα δεν προχωρούσε, τέθηκε το ζήτημα στον ΟΗΕ. Το 1948 ο ψυχρός πόλεμος οδήγησε στην εδραίωση δύο χωριστών κρατών με διαφορετική οικονομικό και πολιτικό σύστημα και ο ΟΗΕ αναγνώρισε την Δημοκρατία της Κορέας ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κορέας. Το 1950 ξέσπασε ο πόλεμος της Κορέας με αφορμή την προσπάθεια της Βόρειας Κορέας να εισχωρήσει στη Νότια. Στη Νότιο Κορέα εν τω μεταξύ άρχισαν να εδραιώνονται κυρίως με την υποστήριξη των ΗΠΑ πολύ συντηρητικές και καταπιεστικές κυβερνήσεις. Η Βόρεια Κορέα με την επιρροή των Σοβιετικών εδραίωσε κομουνιστικό καθεστώς αλλά με κληρονομική ηγεσία

Οι διώξεις των αντιφρονούντων εκατέρωθεν πριν και μετά τον πόλεμο της Κορέας ήταν δραματικές (από το 1946 απαγορεύτηκε να διαβαίνουν τα σύνορα του 38ου παραλλήλου Κορεάτες χωρίς ειδική άδεια) Η φωτογραφία είναι του 1948 από χωρικούς που θεωρήθηκαν κομμουνιστές και περιμένουν την εκτέλεσή τους. Υπάρχουν και στοιχεία για εκτέλεση ενός ολόκληρου χωριού σε νησί της Νότιας Κορέας ως φιλοκομμουνιστικού.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ιστορία, Έρευνα, Σκέψεις, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η πρώτη αεροπειρατεία στον κόσμο έγινε πριν από 69 χρόνια στην Ελλάδα (φωτογραφίες) / Δείτε εδώ και την ταινία «Ο κλοιός» (του Κώστα Κουτσομύτη – 1987)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/09/2017

Ήταν 12 Σεπτεμβρίου του 1948. Ο Εμφύλιος πόλεμος είχε χωρίσει την Ελλάδα στα δύο και πολλοί νέοι αναζητούσαν τρόπο διαφυγής από την χώρα. Αυτή η ανάγκη έγινε τότε αφορμή να διεξαχθεί η πρώτη αεροπειρατεία επιβατικού αεροσκάφους στον κόσμο.

Πόσοι λοιπόν γνωρίζουν πως οι πρώτοι που κατάφεραν να «κλέψουν» αεροπλάνο και να του αλλάξουν πορεία ήταν Έλληνες και συγκεκριμένα Θεσσαλονικείς; Κι όμως.

Έξι μαθητές Γυμνασίου της Θεσσαλονίκης (η προκάλυψη τους ήταν ότι πήγαιναν στην Αθήνα για να δώσουν εξετάσεις) που επέβαιναν σε αεροσκάφος της ΤΑΕ (Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις) το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, μπήκαν στο πιλοτήριο, με σουγιάδες και ένα μπουκάλι γκαζόζας και ζήτησαν την προσγείωση του σκάφους αντί στο Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης, στο Βελιγράδι. Ο κυβερνήτης του σκάφους, Αθανάσιος Ηγουμενάκης προσπάθησε να παραπλανήσει τους αεροπειρατές, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Μη έχοντας καύσιμα για μια τέτοια πτήση, το αεροπλάνο προσγειώθηκε τελικά 60 χλμ. έξω από τα Σκόπια και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Μπούργκα. Από εκεί οι έξι νεαροί πήγαν στην Γιουγκοσλαβία, όπου η στάση των αρχών ήταν απέναντι τους από επιφυλακτική έως εχθρική, αφού ήταν οι παραμονές της οριστικής ρήξης ΚΚΕ-Τίτο, ενώ απ’ τον Ιούνιο είχε προηγηθεί η ρήξη Τίτο-Στάλιν. Στόχος των νεαρών ήταν να ενταχθούν στο ΔΣΕ.

Οι δράστες της πρωτοφανούς για τα τότε δεδομένα πράξης, που προκάλεσε αίσθηση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, ήταν οι αδελφοί Αλέξανδρος και Χαράλαμπος Κουφοδάκης (21 και 23 ετών αντίστοιχα), ο Αχιλλέας Κελτιμλίδης (19 ετών), Ο Γεώργιος Κέλας (17 ετών) ο Σπύρος Χειλμιάδης (19 ετών) και ο Αντώνιος Βογιάζος (18 ετών), όλοι τους παιδιά αστικών οικογενειών της Θεσσαλονίκης.

Μετά την αποβίβαση των έξι αεροπειρατών, οι χειριστές κατόρθωσαν να απογειώσουν το αεροπλάνο και να φτάσουν στη Θεσσαλονίκη γύρω στις 5 το απόγευμα, 4 ώρες και 27 λεπτά μετά την αναχώρησή του από την Αθήνα.

Οι έξι αεροπειρατές δικάσθηκαν ερήμην από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης και καταδικάσθηκαν σε θάνατο. Δύο από αυτούς, ο Σπύρος Χελμιάδης και ο Αχιλλέας Κετιμλίδης επέστρεψαν παράνομα στην Ελλάδα και σκοτώθηκαν σε μάχες του Εμφυλίου Πολέμου. Οι υπόλοιποι τέσσερις έζησαν για πολλά χρόνια σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Ο πιο γνωστός απ’ όλους είναι ο Αντώνης Βογιάζος (που ήταν και ο εμπνευστής της αεροπειρατείας), ο οποίος σπούδασε σκηνοθεσία στη Σοβιετική Ένωση και μετά τη μεταπολίτευση, όταν επαναπατρίσθηκε, είχε σημαντικές τηλεοπτικές επιτυχίες στο ενεργητικό του, ενώ ήταν και μεταφραστής του έργου του Λένιν στα ελληνικά.

Εκτός όμως από τους αεροπειρατές δικάσθηκαν και καταδικάσθηκαν οι οικογένειες τους. Μάλιστα ο αδερφός του ενός δράστη γεννήθηκε στη φυλακή, καθώς η μητέρα τους καταδικάστηκε σε φυλάκιση λόγω της υπόθεσης της αεροπειρατείας, ενώ ήταν έγκυος.

Η αεροπειρατεία ήταν ουσιαστικά μέχρι τότε μία άγνωστη έννοια, αφού το μόνο καταγεγραμμένο γεγονός μέχρι τότε α αφορούσε ένα εμπορικό αεροσκάφος το 1931, μία αεροπειρατεία μάλιστα που δεν είχε «ευτυχή κατάληξη» για τους αεροπειρατές.

Η αεροπειρατεία του 1948 έγινε Ελληνική ταινία από τον Κώστα Κουτσομύτη το 1987, με τίτλο «Ο Κλοιός». Δείτε την ολόκληρη παρακάτω

ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

Πηγή

Ο κλοιός (του Κώστα Κουτσομύτη – 1987)

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment »

Το έγκλημα που πάγωσε την Ελλάδα του 1931 στου Χαροκόπου. Η σύζυγος και η πεθερά που δολοφόνησαν τον Αθανασόπουλο, ο οποίος έγινε τραγούδι (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/09/2017

«Καημένε Αθανασόπουλε, τι σου ‘μελλε να πάθεις, από κακούργα πεθερά, τα νιάτα σου να χάσεις», τραγουδούσαν οι ρεμπέτες το 1931. Ο τίτλος του τραγουδιού ήταν «Κακούργα Πεθερά» και βασίστηκε στη δολοφονία του Δημήτρη Αθανασόπουλου το 1931, μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή.

Ο Δημήτρης Αθανασόπουλος ήταν ένας πλούσιος εργολάβος, παντρεμένος με μια πανέμορφη 25χρονη, τη Φούλα Κάστρου. Το ζευγάρι φαινομενικά ήταν πολύ ταιριαστό και είχαν τέσσερα παιδιά, απ’ τα οποία δυστυχώς επέζησε μόνο ένα, το μικρότερο, ο Δημήτρης.

athanassopulosΗ καθημερινή ζωή της οικογένειας, όμως, ήταν πολύ διαφορετική από το «φαίνεσθαι». Ο Δημήτρης ήταν ένας αθεράπευτος γυναικάς, που κακοποιούσε σεξουαλικά τη νεαρή γυναίκα του. Οι κάκιστες γλώσσες, τον κατηγορούσαν, ότι είχε ερωτική σχέση και με τη μητέρα της γυναίκας του. Μάλιστα, υποστήριζαν, ότι η σχέση με την πεθερά του, είχε ξεκινήσει πριν το γάμο του.

«Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα», θα έλεγε η Σαπφώ Νοταρά, αν μάθαινε για το «σπιτικό» των Αθανασόπουλων. Και η τιμωρία, όπως και στην περίπτωση της ακόλαστης βιβλικής πόλης, δεν άργησε να έρθει.

Στις 4 Ιανουαρίου του 1931, ο Αθανασόπουλος είχε φτάσει σε έξαλλη κατάσταση κι είχε κακοποιήσει τη γυναίκα του χειρότερα από ποτέ. Εκείνη έφυγε απ’ το σπίτι κρυφά και ζήτησε βοήθεια απ’ τη μητέρα της. Η «κακούργα πεθερά», όπως αναφέρεται στο τραγούδι, ανάστατη για την κατάσταση της κόρης της, ανέλαβε δράση.

Έπεισε τον ανιψιό της, Δημήτρη Μοσκιό, να πυροβολήσει τον Αθανασόπουλο στο κρεβάτι του, στις 5 Ιανουαρίου του 1931. Η Κάστρου δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να τον πείσει, να πάρει μέρος στο έγκλημα. Ο Μοσκιός ήταν ένας απ’ τους πάμπολλους θαυμαστές της Φούλας και είχε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.

Αφού σιγουρεύτηκαν ότι ο Αθανασόπουλος ήταν νεκρός, αποφάσισαν να κάψουν το πτώμα του, για να εξαφανίσουν τα ενοχοποιητικά στοιχεία. Έτσι κι έκαναν, με τη βοήθεια της υπηρέτριας, Γιαννούλας Μπέλλου. Μόνο που δεν υπολόγισαν τη φοβερή μυρωδιά της καμένης σάρκας. Φοβήθηκαν ότι θα τους έπαιρναν είδηση οι γείτονες και σταμάτησαν. Επέλεξαν λοιπόν, να τεμαχίσουν το πτώμα και να το πετάξουν κομμάτι κομμάτι στο ρέμα του Κηφισού.

Η τύχη, όμως, δεν ήταν με το μέρος τους. Τα πακέτα που περιείχαν το διαμελισμένο πτώμα, ανακαλύφθηκαν πολύ γρήγορα από έναν περαστικό. Εξίσου γρήγορα ξεσκεπάστηκε όλο το έγκλημα. Σύζυγος και πεθερά καταδικάστηκαν σε θάνατο, η υπηρέτρια Γιαννούλα Μπέλλου καταδικάστηκε σε ισόβια και ο Μοσκιός σε κάθειρξη 20 ετών. Προφανώς το δικαστήριο του αναγνώρισε ελαφρυντικά, λόγω της ψυχολογικής του κατάστασης.

imagesΓια τα μάτια της Φούλας

Η ομορφιά της Φούλας ήταν καταλυτική. Με τα κάλη της, «μάγεψε» τον διευθυντή των φυλακών και η ζωή της έγινε άνετη. Το ίδιο ίσχυε και για τη μάνα της. Τελικά η θανατική καταδίκη μετατράπηκε σε δεκαετή φυλάκιση και το 1941, μάνα και κόρη είναι πάλι ελεύθερες.

Η Φούλα «καλοπαντρεύτηκε» για δεύτερη φορά. Ο δεύτερος γάμος ήταν με τον Συνταγματάρχη Αγαπητό Κομήτη και κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής της, το 1971. Η υπόλοιπη οικογένεια δεν είχε τόσο ευχάριστο τέλος. Η μητέρα της, Άρτεμις Κάστρου, πέθανε το 1956 και ο Δημήτρης Μοσκιός εισήχθη στο Δρομοκαΐτειο, όπου και πέθανε λίγο αργότερα. Αν και η Φούλα ήταν θύμα οικογενειακής βίας, η κοινωνία την αντιπάθησε, καθώς το έγκλημα ήταν στυγερό και προκάλεσε αληθινό σοκ και όχι αυτό που καταχρηστικά συνηθίζουν να λένε οι δημοσιογράφοι.

«Κακούργα πεθερά» Από το στυγερό έγκλημα, που συγκλόνισε την αθηναϊκή κοινωνία του 1931, εμπνεύστηκε ο Ιάκωβος Μοντανάρης και έγραψε του στίχους του τραγουδιού, που εξιστορούν το γεγονός.

ΣΤΙΧΟΙ ΜΟΥΣΙΚΗ: ΙΑΚΩΒΟΣ ΜΟΝΤΑΝΑΡΗΣ (ΓΙΑΚΟΥΜΗΣ)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ (ΝΤΑΛΓΚΑΣ)

ΕΤΟΣ: 1931 – ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Στου Χαροκόπου τα στενά μια μικροπαντρεμένη
εσκότωσε τον άντρα της βρε η δαιμονισμένη

Στον ύπνο που κοιμόντανε μάνα και θυγατέρα
έβάλανε τον ανηψιό και του ‘ριξε τη {μια} σφαίρα

{Κι η Φούλα τότε φώναξε, μάνα μου πώς σπαράζει!
Κι η μάνα της της απαντά «πνίχτε τον» και διατάζει:
«Βάλτε φωτιά και κάφτε τον και κάντε τον κομμάτια
και μπρος να τον πετάξουμε να μη μας δούνε μάτια».

Τότε τον πήραν σέρνοντας, στη σκάφη τον πετάνε,
φωτιά του βάζουν να καεί, στέκονται τον κοιτάνε.
«Πω πω καπνός και μυρουδιά, σβήστε τον θα πιαστούμε.
Κομμάτια να τον κάνομε, έτσι θα σκεπαστούμε».

Με μια καρδιά μαρμάρινη τον έκανε κομμάτια
με τέχνη και υπομονή ανύποπτα δεμάτια
και νύχτα τον πετάξανε στο ρέμα να τα πάρει.
Μα αυτά στην άκρη στάθηκαν, Θεού ήτανε η χάρη
για να πιαστούν οι αίτιοι πραγματικοί φονιάδες
κι όχι ο γιατρός ο φίλος του κι οι δύο φιλενάδες.

Ένας διαβάτης που περνά περίεργα κοιτάζει.
«Τι να `ναι αυτά τα δέματα;» Κακό στο νου του βάζει.
Του αστυνόμου μίλησε, στο ρέμα πάνε πάλι,
τα δέματα ανοίξανε βλέπουν κορμί, κεφάλι.

Ανατριχιάζουν κι έφριξαν σαν είδανε ανθρώπου κορμί,
κεφάλι, δέματα να είναι τέτοιου τρόπου.
Κι η αστυνομία άρχισε, οι κύριοι Κουτσουμάρης, Λεονταρίτης και λοιποί,
ο πρώτος είναι ο Άρης που έριξε όλο το φως στην εγκληματική
και τους τσακώσαν όλους τους κι είναι στη φυλακή.}

Βρε μούλα {Φούλα} δεν εσκέφτηκες δεν πόνεσε η καρδιά σου
τον άντρα σου, τα νιάτα σου, τα άμοιρα {όμορφα} παιδιά σου

Βρε μούλα {Φούλα} πως εβάστηξες και πως βαστάς {κρατάς} ακόμα
εσύ να ‘σαι στη φυλακή κι άντρας σου στο χώμα

Κι εσύ κακούργα πεθερά τους πήρες στο λαιμό σου
την κόρη σου, τον ανιψιό, την δούλα, τον γαμπρό σου

Καημένε Αθανασόπουλε τι σού ‘μελε να πάθεις
από γουρσούζα {κακούργα} πεθερά τα νιάτα σου να χάσεις

{Σαν το `μαθε η μανούλα του κλείνουν τα γόνατά της
και πέφτει κάτω αναίσθητη μες στην αυλόπορτά της.
Ωσάν το ψάρι σπαρταρά και σαστισμένη κράζει:
«Το γιο μου εσκοτώσανε, πω πω» κι αναστενάζει.
Φωνή, αντάρα, κλάματα, δάκρυα σαν ποτάμι
εγέμισαν τα στήθη της και τρέμει σαν καλάμι.}

Μάνα γλυκιά μανούλα μου πάψε τα δάκρυά σου
και πάρε τα παιδάκια μου μέσα στην αγκαλιά σου

Αυτά θα έχεις για παιδιά μένα λησμόνησέ με
θα με σταυρώση η Παναγιά μάνα συγχώρησέ με

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το πραξικόπημα της Eldorado Gold

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 13/09/2017

Παλιότερα, οι πολυεθνικές εταιρίες έκαναν πραξικοπήματα στις χώρες όπου οι κυβερνήσεις είχαν αντιρρήσεις στην άγρια εκμετάλλευση του πλουτοπαραγωγικού τους πλούτου.

Έτσι κάπως έγινε το αιματηρό πραξικόπημα στη Χιλή στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 – κακή ώρα σαν χθες – ανατρέποντας την κυβέρνηση Αλιέντε. Η Eldorado Gold δεν μπορεί να κάνει πραξικόπημα στην σημερινή Ελλάδα, αρκέστηκε όμως σε ένα «πραξικοπηματάκι».

O χρόνος και ο τρόπος της Eldorado Gold, που απειλεί με ματαίωση των επενδύσεών της για το χρυσό στις Σκουριές και τη Θράκη, δε συνιστούν  επιχειρηματική κίνηση αλλά ευθεία και άκομψη πολιτική παρέμβαση. 

Όταν ένας ξένος επενδυτής, με την μεταχείριση των εργαζομένων σαν ασπίδα, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ότι «θα επανεκτιμήσει τις επενδυτικές δυνατότητες στην Ελλάδα με μια υποστηρικτική κυβέρνηση», προκαλεί για την ανατροπή της σημερινής.

Αμέσως μετά την επίσκεψη Μακρόν και τη ΔΕΘ, καθώς η κυβέρνηση προβάλει την ατζέντα του «Grinvest» για την προσέλκυση επενδύσεων, μια εταιρία επιχειρεί να ματαιώσει τα κυβερνητικά σχέδια. Αντιδρά τώρα για την παραπομπή των εκκρεμοτήτων της επένδυσης της στη Διαιτησία, αν και το γνώριζε από το Μάιο. Σε προφανή συντονισμό με την αντιπολίτευση, όπως ακριβώς έγινε και στη Χιλή με το «κίνημα της κατσαρόλας».

Kαι καλά οι πολυεθνικές πάντα κυνικά δρούσαν. Αλλά η αντιπολίτευση που έσπευσε να σιγοντάρει την Eldorado Gold; Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή όχι με την επένδυση, είναι δυνατόν να ταυτίζεται με την απροκάλυπτη επίθεση μιας ξένης εταιρείας στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας της;

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

1950-1953: Ο Πόλεμος στην Κορέα (Τότε που βάψαμε- κι εμείς- τους κίτρινους στο αίμα και… φαλίρισε οικονομικά η Ελλάδα!)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/09/2017

«Κι ο Στρατός μας που πήγε στην Κορέα

να πολεμήσει για ψηλά ιδανικά

έβαψε τους κίτρινους στο αίμα

δείχνοντας τους τί θα πει λευτεριά»

(Εμβατήριο που τραγουδούσαν υποχρεωτικά οι Έλληνες στρατιώτες μέχρι την πτώση της Χούντας το 1974)

Και μέσα στους ποταμούς των  (μονόπαντων και πάντα με την αμερικανική ματιά) ειδήσεων για τα συμβαίνοντα στην κορεατική χερσόνησο και τη φωτιά που μπορεί ν’ ανάψει με ανυπολόγιστες συνέπειες, έκαναν την εμφάνισή τους και τηλεοπτικά ρεπορτάζ και αφιερώματα στο διαδίκτυο για τη συμμετοχή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στον τριετή πόλεμο  που έγινε εκεί από το 1950 έως το 1953.

Ρεπορτάζ και αφιερώματα  με μόνιμο μοτίβο τον «ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών που συνέβαλαν στη νίκη του ελευθέρου κόσμου».

Παρλαπίπες «ηρωικές»

Κουβέντα για τους Έλληνες στρατιώτες και αεροπόρους που άφησαν την τελευταία τους πνοή εκεί στη μακρινή Κορέα πολεμώντας για τα συμφέροντα των Αμερικανών. Ούτε ένα πλάνο από τις εικόνες με τα δεκάδες φέρετρα των Ελλήνων στρατιωτικών που μεταφέρθηκαν στον Πειραιά και έγιναν δεκτά με τιμές από… αυτούς που τους είχαν στείλει στο θάνατο. Μόνο εικόνες και παρλαπίπες «ηρωικές»

Αξίζει, γι’ αυτό και μόνο το λόγο να θυμηθούμε μερικά πράγματα από εκείνη την εκστρατεία που οργάνωσαν οι πρώτες  μετεμφυλιακές ελληνικές κυβερνήσεις με εντολή των Αμερικανών  και κυρίως για τις συνέπειες που είχαν για τον ελληνικό λαό..

Στις 26 Ιουλίου 1953, πριν από 64 χρόνια με την υπογραφή του Συμφώνου Ανακωχής τερματιζόταν ο τρίχρονος πόλεμος στην Κορεατική Χερσόνησο. Μια αιματηρή σύγκρουση με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες αλλά και πολλούς αμάχους.

Ο διχασμός μιας χώρας

Από τότε και μέχρι σήμερα η κορεατική χερσόνησος παραμένει χωρισμένη μεταξύ της Βόρειας και της Νότιας Κορέας και με συνεχή παρουσία ισχυρών αμερικανικών δυνάμεων στο νότιο τμήμα της. Κι αυτό παρά το ότι το Σύμφωνο Ανακωχής προέβλεπε ότι το μέλλον της χερσονήσου θα καθοριζόταν από διεθνή διάσκεψη.

Η διάσκεψη αυτή συνήλθε στη Γενεύη τον Απρίλιο του 1954 με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας από το βόρειο τμήμα της χερσονήσου, της Δημοκρατίας της Κορέας από το νότο, της ΕΣΣΔ, της Κίνας, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας. Συμμετείχαν επίσης εκπρόσωποι των κρατών που πήραν μέρος στον πόλεμο στο πλευρό των Αμερικανών υπό τη σημαία των Ηνωμένων Εθνών στον οποίο  κυριαρχούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Στη διάσκεψη δεν επήλθε συμφωνία για την ένωση των δύο ξεχωριστών κορεατικών κρατών και έτσι παγιώθηκε ο διαμελισμός της χώρας . Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι σε αντίθεση με τους Αμερικανούς οι κινεζικές δυνάμεις που είχαν πάρει μέρος στον πόλεμο αποχώρησαν από το Βορρά.

Ένας κεντρώος για τη βρώμικη δουλειά

Στον πόλεμο και στο πλευρό των Αμερικανών που είχαν και τον πρώτο ρόλο και την ηγεσία των στρατιωτικών δυνάμεων πήραν μέρος 21 χώρες. Από αυτή τη συμμαχία δεν θα μπορούσε να λείψει και η αντικομουνιστική μετεμφυλιακή Ελλάδα . Την απόφαση για την αποστολή  ελληνικού στρατού πήρε η τότε κυβέρνηση του Κέντρου υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα ( για μια ακόμη φορά μια κυβέρνηση του κέντρου ανέλαβε τη βρώμικη δουλειά). Την ίδια πολιτική ακολούθησαν και οι επόμενες κυβερνήσεις του Σοφοκλή Βενιζέλου και του Αλέξανδρου Παπάγου. Ήταν η εποχή που μέσα στο αφόρητο κλίμα πατριδοκαπηλίας και εθνικισμού οι ελληνικές ένοπλες Δυνάμεις προετοιμάζονταν ακόμη και για στρατιωτικά χτυπήματα στις γειτονικές χώρες Αλβανία και Βουλγαρία. Το πράσινο φως ή για την ακρίβεια την εντολή από τις Ηνωμένες Πολιτείες περίμεναν. Έτσι  η απόφαση για την συγκρότηση του εκστρατευτικού σώματος στη Κορέα  αποτέλεσε μια φυσιολογική συνέχεια των φιλοπόλεμων προετοιμασιών εκείνης της περιόδου.

Η Κυβέρνηση Πλαστήρα που πήρε την πρώτη απόφαση υπακούοντας στα κελεύσματα των Αμερικανών καταψηφίστηκε στη Βουλή το Σεπτέμβριο του 1950. Την διαδέχθηκε η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου με αντιπροέδρους τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη και υπουργό Άμυνας τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Ο επικεφαλής του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος παραλαμβάνει την πολεμική σημαία από το βασιλιά Παύλο…

Αυτή η κυβέρνηση έστειλε τους πρώτους 800 Έλληνες αξιωματικούς και στρατιώτες καθώς και ένα σμήνος εννέα αεροπλάνων. Στις 25 Οκτωβρίου  σε μια πανηγυρική τελετή ο υποστράτηγος Σόλων Γκίκας αρχηγός του εκστρατευτικού σώματος   (θα τον βρούμε αργότερα υπουργό Δημόσιας Τάξης στην μεταπολιτευτική κυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή) παρέλαβε τη σημαία των Ηνωμένων Εθνών .

Συνολικά  από το 1950 έως το 1955 που διήρκεσε η ελληνική στρατιωτική παρουσία στην κορεατική Χερσόνησο στάλθηκαν 10.225 αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και στρατιώτες . Οι νεκροί στο Στρατό έφτασαν τους 183 και οι τραυματίες τους 610. Το ελληνικό αεροπορικό απόσπασμα είχε 12 νεκρούς και τέσσερα αεροπλάνα κατεστραμμένα.

4 Μαρτίου 1955. Στον Πειραιά, στην Ακτή Βασιλειάδη, τα φέρετρα με τις σορούς των Ελλήνων στρατιωτών, που μεταφέρθηκαν από την Κορέα.

Η οικονομική αιμορραγία

Εκατόν ενενήντα πέντε νεκροί για τα «ιδανικά του ελευθέρου κόσμου» γύρισαν στην Ελλάδα μέσα σε φέρετρα. Και δίπλα στους νεκρούς η  τεράστια οικονομική αιμορραγία της χώρας που μόλις έβγαινε από τον Εμφύλιο Πόλεμο:

-Οι στρατιωτικές δαπάνες αντί να μειωθούν αυξάνονται.

-Τα μακροχρόνια προγράμματα για την εκβιομηχάνιση της χώρας μπαίνουν στα συρτάρια και οι πιστώσεις προς τη βιομηχανία περικόπτονται με υπόδειξη των Αμερικανών συμβούλων που εντέλλονται την στροφή στην γεωργία και τον τουρισμό.

–Οι τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης παίρνουν ανησυχητικές διαστάσεις. Η γενική ύψωση των διεθνών τιμών λόγω του πολέμου στην Κορέα επιδρά καθοριστικά και στην Ελλάδα.

-Ο κίνδυνος εκτίναξης του πληθωρισμού είναι άμεσος και η κυβέρνηση μελετά την εφαρμογή συστήματος διανομών με το δελτίο.

Εργαζόμενοι και αγρότες ξεσηκώνονται

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση οι λαϊκές μάζες ξεσηκώνονται. Στην Ανατολική Μακεδονία , τη Θράκη, τη Θεσσαλία  οι καπνοπαραγωγοί μαζί με τους καπνεργάτες ,  παρά την αστυνομοκρατία, οργανώνουν πορείες διαμαρτυρίας για τα προϊόντα τους που παραμένουν απούλητα στη Θεσσαλονίκη, την Κομοτηνή, την Καρδίτσα, τη Λάρισα, το Αγρίνιο και σ’ άλλες πόλεις. Στο πόδι βρίσκονται και οι σιτοπαραγωγοί οι οποίοι με μαζικές πορείες ζητούν ικανοποιητικές τιμές στα προϊόντα τους.

Με απεργίες αντιδρούν και οι εργαζόμενοι. Παρά το ότι το εργατικό κίνημα είναι αποκεφαλισμένο ξεσπούν απεργιακοί αγώνες στις τράπεζες ενώ σε αρκετά εργοστάσια κηρύσσονται στάσεις εργασίας. Το καλοκαίρι του 1951 μυρίζει μπαρούτι.

Οι Αμερικανοί σύμβουλοι, έχοντας ουσιαστικά τη διεύθυνση της οικονομίας στα χέρια τους, δεν επιτρέπουν να δοθούν αυξήσεις ή παροχές.

Το διάγγελμα του Βενιζέλου

Η κυβέρνηση Βενιζέλου ανησυχεί ιδιαίτερα από την απειλή των δημοσίων υπαλλήλων για απεργία διαρκείας αν δεν δοθούν αυξήσεις στους μισθούς πείνας που παίρνουν.

Ο Σοφοκλής Βενιζέλος αναγκάζεται ν’ απευθύνει διάγγελμα από το ραδιοφωνικό σταθμό της Αθήνας για να εκθέσει την τραγική οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Μιλά στις 16 Ιουνίου του 1951 και από τις πρώτες του φράσεις αναφέρεται στον πόλεμο της Κορέας και τις συνέπειές του στην ελληνική οικονομία:

«…Τον παρελθόντα Ιούνιον η προοπτική του αρχομένου τότε οικονομικού έτους 1950)51 υπήρξεν σαφώς ευοίωνος. Η γενναιότης του ελληνικού στρατού είχε θέσει τέρμα εις τον ξενόδουλον εγκληματικόν συμμοριτισμόν και η χώρα εισήρχετο επί τέλους από την περίοδον της αιμορραγίας εις την φάσιν της δημιουργικής ανασυγκροτήσεως. Αλλά μόλις ήρχισεν το έργον τούτο, η διεθνής εμπλοκή εις την Κορέαν μετέβαλεν ριζικώς την κατάστασιν…».

Ο Βενιζέλος πρόσθεσε ότι λόγω της κρίσης στην Κορέα οι στρατιωτικές δαπάνες αντί να μειωθούν αυξήθηκαν κατά 651 δις. δραχμές, ενώ ταυτόχρονα η αμερικανική βοήθεια περικόπηκε κατά 65,5 εκατομμύρια δολάρια. Σημείωσε ότι η γενική άνοδος των τιμών διεθνώς λόγω του πολέμου στην Κορέα είχε επίδραση και στην Ελλάδα και προειδοποίησε για τον κίνδυνο του πληθωρισμού, απορρίπτοντας παράλληλα τα αιτήματα για αυξήσεις και παροχές. Και αφού υποσχέθηκε ότι θα εφαρμοστεί σύστημα διανομών με δελτίο έκανε κάλεσε τους δημοσίους υπαλλήλους και τους άλλους μισθοσυντήρητους να δείξουν κατανόηση.

Το πρωθυπουργικό διάγγελμα  ακολούθησε μια κοινή ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης και της αμερικανικής αποστολής με την οποία δινόταν η υπόσχεση ότι θα εξετασθούν τα αιτήματα των μισθωτών, αφού προηγηθεί η εφαρμογή του συστήματος των γενικών διανομών, ώστε να μη διαταραχτεί η οικονομική ισορροπία.

Η απεργία των δημοσίων υπαλλήλων

Οι δημόσιοι υπάλληλοι αψήφησαν τις εκκλήσεις του Βενιζέλου και κατέβηκαν αρχικά σε μια 24ωρη απεργία στις 28 Ιουνίου η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε διαρκείας. Η κυβέρνηση κατέφυγε στην καταστολή ενώ οι επικεφαλής της ΑΔΕΔΥ εκλιπαρούν τους Αμερικανούς για λίγα ψίχουλα ώστε να μπορέσουν να σπάσουν την απεργία. Οι Αμερικανοί είναι ανένδοτοι. Ο πρέσβης ο διαβόητος Πιουριφόι, που κυβερνά ως πραγματικός γκαουλάιτερ τη χώρα καλεί τους συνδικαλιστές και τους βάζει πάγο. Τελικά με το καρότο ( λίγα ψίχουλα, όπως η παροχή μισού μισθού) και το μαστίγιο  (απειλή για πολιτική επιστράτευση και παραπομπή των πρωταιτίων στα στρατοδικεία) η απεργία σπάει.

Τα συγχαρητήρια του γκαουλάιτερ

Και για να ξέρουν όλοι ποιος πραγματικά κυβερνά αυτό τον τόπο η κυβέρνηση δίνει στη δημοσιότητα επιστολή του Πιουριφόι στον Βενιζέλο στην οποία ο γκαουλάιτερ τόνιζε ότι λόγω της  συνέχισης της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων καθυστερούν τα έργα ανασυγκροτήσεως «και εις ορισμένας περιπτώσεις θα έπρεπε να ανασταλούν». Γι αυτό, προσέθετε « δεν μπορεί να γίνει συζήτηση με τους δημοσίους υπαλλήλους, αν  δεν επιστρέψουν στις εργασίες τους». Και ο Πιουριφόι κατέληγε δίνοντας συγχαρητήρια στην κυβέρνηση Βενιζέλου «για την αποφασιστικότητά της» ( σ.σ. Βλέπετε  η ιστορία της χώρας μας επαναλαμβάνεται και σήμερα και μάλιστα όχι ως φάρσα , αλλά ως τραγωδία με τους καρπαζοεισπράχτορες να κορδώνονται με τα συχαρίκια  διαφόρων τύπων σαν τον Μακρόν!)

Όλα αυτά αποτελούν ιστορία πια , θα μπορούσε να επί κανείς. Μόνο που και σήμερα παρά την ήττα του αντίπαλου στρατοπέδου , οι πόλεμοι αντί να εκλείψουν ,αποτελούν φαινόμενο που καλύπτει πολλές περιοχές του πλανήτη. Και σ αυτούς αργά αλλά σταδιακά διολισθαίνει και η χώρα μας. Μην ξεχνάμε την ελληνική στρατιωτική παρουσία στο Αφγανιστάν, το Κόσοβο και σε άλλες χώρες όπου από θαύμα δεν υπήρξαν νεκροί, τη συμμετοχή σε ασκήσεις ευθέως στρεφόμενες κατά της Ρωσίας, τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ κ.λπ. Και κυρίως την κατάσταση στην περιοχή μας που κυριολεκτικά μυρίζει μπαρούτι. Και αυτοί που μας κυβερνούν μας χώνουν όλο και πιο βαθιά στο λάκκο με τα λιοντάρια.

Να γιατί αξίζει να θυμόμαστε την εκστρατεία στη μακρινή Κορέα!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Πάτρα Σιμάκη – Σπέη: Πρόσφυγας πολέμου το 1942 στο Ajaltoun 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/09/2017

Ακολούθησε τον ίδιο δρόμο που πήραν χιλιάδες Έλληνες στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε μικρή ηλικία τότε η Πάτρα Σιμάκη – Σπέη, θυμάται και μας διηγείται το ταξίδι της από την Ικαρία μέχρι το Λίβανο.

-Πότε και γιατί φύγατε;

-Το Μάη του 1942 απελπισμένοι οι γονείς μας που δεν είχαν να μας ταΐσουν, αποφάσισαν να φύγουμε και να πάμε στη Μικρά Ασία. Χωρίς να ξέρουμε πού πάμε, αλλά ήταν μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Ξεκινήσαμε το περπάτημα νύχτα για να μην μας πάρουν χαμπάρι οι Ιταλοί και φτάσαμε σον Άγιο Φωκά, το λιμανάκι κάτω από το Περδίκι. Μπήκαμε σε μία μπεζίνα του Χοντρουδάκη κάπου 32 άτομα, αλλά η μηχανή ήταν χαλασμένη και επίσης αν έπαιρνε μπροστά θα μας έπαιρναν χαμπάρι. Ξεκινήσαμε τη νύχτα και τις πρωινές ώρες φτάσαμε στα βουνά της Μικράς Ασίας.

απόσπασμα από γραπτή διήγηση της Π. Σιμάκη – Σπέη

-Ποιες ήταν οι πρώτες στιγμές στην Τουρκία;

-Ανεβαίναμε ξυπόλητα τα βουνά, κρατούσαμε και κάτι μπογαλάκια, ο καθένας τα δικά του, ο αδερφός μου ήτανε μωράκι τον είχε ο πατέρας μου στους ώμους του και περπατούσαμε χωρίς να ξέρουμε πού πάμε, αλλά είχε κάτι δρομάκια που είχαν βάλει σημαδούρες οι πρώτοι που είχαν φύγει. Περπατούσαμε είχαμε και πολλά μικρά παιδιά που ήταν πεινασμένα και φτάσαμε σε ένα βουνό, όπου ανάψαμε φωτιά και το άλλο πρωί συνεχίσαμε.

Τώρα από φαγητό, κρατούσαμε λίγο αλευράκι, κάναμε καμιά κουρκούτα και ταΐζανε τα παιδιά. Ένα βράδυ ήρθαν κάτι αγριανθρώποι με άλογα, Τσέτες τους λέγανε, κάνανε δύο – τρεις στροφές και φύγανε, δεν μας πειράξανε. Το άλλο βράδυ βρεθήκαμε σε μία μάντρα με τεράστια σκυλιά και φοβηθήκαμε, αλλά τους είπε κάτι αυτός που τα είχε  και σταματήσανε. Εκεί όποιοι είχαν και του έδιναν πράγματα τους έδινε γάλα, όσοι δεν είχαν τους έδινε τσίρο (το τυρόγαλο). Φτάσαμε σε ένα μικρό χωριό το Κουζούμκουγιου και είδαμε μία γυναίκα που μας έγνεψε και πήγαμε γιατί δεν είχαμε τι άλλο να κάνουμε.

-Τί συνέβη εκεί;

-Ήταν μία τουρκοκρητικιά και έβγαλε ένα ψωμί μεγάλο σπιτικό και γάλα και τυρί και κάτσαμε γύρω – γύρω και τρώγαμε και κλαίγανε οι γυναίκες, έκλαιγε και αυτή. Την άλλη μέρα ειδοποίησαν και ήρθαν κάτι αυτοκίνητα και μας πήρανε, εγώ φοβήθηκα γιατί έβλεπα πρώτη φορά αυτοκίνητο και είπα «πάει, περπατάει το σπίτι», και μας πήγανε στον Τσεσμέ. Εκεί ήταν πολλοί πρόσφυγες και στρατώνες, σε κάθε οικογένεια δίνανε και μία ψάθα και κοιμόμασταν δίπλα – δίπλα με άλλους. Ήταν πολλοί Ικαριώτες, Χιώτες, Σαμιώτες και κάτσαμε τρεις μήνες.

Πάτρα και Δέσποινα Σιμάκη

Εκεί ήταν προσφυγιά, κλαίγανε ανθρώποι, πεθαίνανε παιδιά που ήταν εξαντλημένα. Μετά πήγαμε στο Χαλέπι στη Συρία και μείναμε τρεις μήνες, ήταν πιο υποφερτά είχαμε κρεβάτια, τσάι, φαγητό, κάναμε Χριστούγεννα και γιορτή με χριστουγεννιάτικο δέντρο, μας έδιναν παιχνιδάκια οι στρατιώτες.

-Ο τελικός προορισμός ποιος ήταν;

-Μετά πήγαμε στο Λίβανο σε ένα στρατόπεδο που ήταν από τα καλύτερα και μετά σε ένα χωριό (ajaltoun). Είχε 16 ξενοδοχεία τη σειρά και κάθε οικογένεια έπαιρνε και από ένα δωμάτιο. Αν το δωμάτιο ήταν μεγάλο έβαζαν δύο οικογένειες. Μας έδιναν ωμές τροφές και τις μαγειρεύαμε εμείς, ψωμί κάθε βράδυ, φρούτα. Καλά περνούσαμε.

Ένα ξενοδοχείο το έκαψε κεραυνός αλλά κανείς δεν έπαθε τίποτα και το σχολίαζαν οι Λιβανέζοι, λέγοντας «κουάις Γιουνάν», δηλαδή ότι οι Έλληνες είναι καλότυχοι.

Μετά ήρθε η ώρα του γυρισμού, φύγαμε από τη Χάιφα με υπερωκεάνιο όπου έβαλαν εμάς και τους πρόσφυγες από το στρατόπεδο της Γάζας. Από εκεί φτάσαμε στη Χίο και από εκεί με καΐκι φτάσαμε στον Εύδηλο της Ικαρίας.

…ευχαριστούμε τη Δέσποινα Σιμάκη για τη βοήθεια και τα υλικά από το οικογενειακό αρχείο…

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

 

Όλες οι προηγούμενες αναρτήσεις του αφιερώματος, συγκεντρωτικά στο τέλος της ανάρτησης: Aναγνώριση της ερευνητικής δουλειάς του ert.gr

Διαβάστε κάθε μέρα στο ert.gr στις 7μμ

7 Σεπτεμβρίου 2017: Το αντιφασιστικό κίνημα στις ένοπλες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής (1941-1944) α’ μέρος

8 Σεπτεμβρίου 2017: Το αντιφασιστικό κίνημα στις ένοπλες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής (1941-1944) β’ μέρος

9 Σεπτεμβρίου 2017: Στρατής Γρημανέλης: Το κίνημα της Μέσης Ανατολής και η Α.Σ.Ο.

10 Σεπτεμβρίου 2017: Η ιστορία του Γιάννη Ευστρατίου Περγάμαλη στη Μέση Ανατολή

11 Σεπτεμβρίου 2017: Νικόλαος Καρίμαλης: Το προσφυγικό ταξίδι και η κατάταξη στον ελληνικό στρατό στη Μέση Ανατολή

12 Σεπτεμβρίου 2017: Χρήστος Χριστοδουλάκης: Ο Σαμιώτης βάρδος των αντιφασιστών στη Μέση Ανατολή

13 Σεπτεμβρίου 2017: Φώτης Σπανός: Ο ήρωας κομάντο του Αιγαίου στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

14 Σεπτεμβρίου 2017: Κώστας Δεμερτζής: Από τη Σάμο πρόσφυγας στις πηγές του Μωυσέως και την Αιθιοπία

15 Σεπτεμβρίου 2017: Γιάννης Ταμβακλής: «Μπούργκ Ελ Αράμπ – Η Βάρκιζα της Μέσης Ανατολής»

16 Σεπτεμβρίου 2017: Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης: Από την Κύπρο μέχρι την Αίγυπτο στα χρόνια του πολέμου

17 Σεπτεμβρίου 2017: Ευαγγελία Καρούτσου – Τσαντίρη: Αναμνήσεις από την περίοδο της προσφυγιάς

18 Σεπτεμβρίου 2017: Από τη Νίσυρο στην Κύπρο και τη Γάζα – Το προσφυγικό ταξίδι της Άννας Κοντοβερού

19 Σεπτεμβρίου 2017: O αντίκτυπος της ιστορίας των Ελλήνων προσφύγων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στις επόμενες γενιές

20 Σεπτεμβρίου 2017: Ι. Ξηρού: Κοινωνήσαμε και φύγαμε πρόσφυγες στο άγνωστο (α΄ μέρος)

21 Σεπτεμβρίου 2017: Ι. Ξηρού: Κοινωνήσαμε και φύγαμε πρόσφυγες στο άγνωστο (β΄ μέρος)

22 Σεπτεμβρίου 2017: Το προσφυγικό ταξίδι της Δέσποινας Βατούγιου – Καντούνη και του Γιάννη Καντούνη

23 Σεπτεμβρίου 2017: Πανορμίτης Κουμνιανός: Κομμάντος του Αιγαίου

24 Σεπτεμβρίου 2017: Από τον Άγιο Φωκά στην Αιθιοπία: Το προσφυγικό ταξίδι της Αργυρώς Σαφού – Κουτσούτη το 1942

25 Σεπτεμβρίου  2017: Ολοκλήρωση της έρευνας για τους Έλληνες πρόσφυγες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Πλησιάζει τη Φλόριντα ο κυκλώνας Ίρμα – Zημιές προκάλεσε στην Κούβα 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 10/09/2017

Πλησιάζει τη Φλόριντα ο κυκλώνας Ίρμα - Zημιές προκάλεσε στην Κούβα

Αφού προκάλεσε εκτεταμένες υλικές ζημιές στην κεντρική και την ανατολική Κούβα, ο κυκλώνας Ίρμα, με ανέμους που πνέουν με ταχύτητα υψηλότερη από 200 χιλιόμετρα την ώρα, πλησιάζει τη Φλόριντα.

Οι μετεωρολόγοι έχουν προβλέψει ότι θα φέρει ισχυρούς ανέμους και σφοδρές καταιγίδες, προκαλώντας μία από τις μεγαλύτερες εκκενώσεις στην αμερικανική ιστορία.

Μετά τις 18:00 το Σάββατο τοπική ώρα (01:00 ώρα Ελλάδας), το μάτι του κυκλώνα, που βρισκόταν λιγότερα από 100 χλμ. βόρεια του θέρετρου Βαραδέρο (κεντροδυτικά), άρχισε να μετακινείται προς τα βορειοδυτικά και να απομακρύνεται από τις ακτές της Κούβας, ανέφερε ο κουβανός μετεωρολόγος Χοσέ Ρουμπιέρα μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση, κάτι που συνάδει με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Εθνικό Κέντρο Κυκλώνων (NHC) των ΗΠΑ.

Ως το απόγευμα σήμερα η Αβάνα και οι γειτονικές επαρχίες Μαγιαμπέκε και Αρτεμίσα, στο δυτικό τμήμα της χώρας, αναμένεται να συνεχίσουν να υφίστανται τις συνέπειες του κυκλώνα, κυρίως πλημμυρίδα και κύματα ύψους ακόμη και οκτώ μέτρων.

Η Πολιτική Προστασία της Κούβας έχει θέσει τις τρεις επαρχίες σε κατάσταση συναγερμού.

Ο κυκλώνας Ίρμα, κατηγορίας 4 πλέον, ήταν ο πρώτος κυκλώνας τόσο μεγάλης ισχύος το μάτι του οποίου έπληξε άμεσα το νησί από το 1932. Σύμφωνα με τις κουβανικές αρχές, προκάλεσε «σοβαρές» υλικές ζημιές στις κεντρικές επαρχίες Καμαγουέι και Σιέγο ντε Άβιλα τις τελευταίες 24 ώρες, ειδικά στα κάγιος, τα τουριστικά νησάκια, που είχαν αποκοπεί από τον κόσμο το βράδυ του Σαββάτου.

Αν και ο μέχρι στιγμής απολογισμός κάνει λόγο για σοβαρές υλικές ζημιές, επίσημα δεν αναφέρθηκε κανένας θάνατος στη νήσο.

Απομακρυνόμενος από την Κούβα, τα μεσάνυχτα ο κυκλώνας βρισκόταν 145 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των νησιών Κι Γουέστ και κινούνταν με ταχύτητα 193 χιλιομέτρων την ώρα, σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Κυκλώνων (NHC) των ΗΠΑ.

Ο Ίρμα που άφησε τουλάχιστον 22 νεκρούς στην Καραϊβική, θεωρούνταν ότι θα μπορούσε να απειλήσει ζωές και στη Φλόριντα και να προκαλέσει φυσική καταστροφή δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, αποδυναμώθηκε καθώς περνούσε από την Κούβα αν και αναμένεται να ενισχυθεί σύμφωνα με τις προβλέψεις σε καταιγίδα κατηγορίας 4 της κλίμακας Σαφίρ-Σίμπσον.

Ισχυροί άνεμοι έχουν ήδη ξεκινήσει να πλήττουν τα Κι Γουέστ. Στο Μαϊάμι έχει επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας μέχρι τις 19.00. Περίπου 220.000 καταναλωτές στην Φλόριντα δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα την Κυριακή το πρωί, ανακοίνωσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες.

«Αυτή είναι μια κατάσταση απειλητική για τη ζωή», εκτίμησε το κέντρο.

Εν τω μεταξύ ο κυκλώνας Χοσέ απομακρύνεται από τις βόρειες Υπήνεμες Νήσους της Καραϊβικής κατά τη διάρκεια της νύχτας και σταδιακά θα αρχίσει να εξασθενεί αργότερα σήμερα Κυριακή, ανακοίνωσε το Εθνικό Κέντρο Κυκλώνων (NHC) των ΗΠΑ.

Στις 00:00 (ώρα Ελλάδας), ο Χοσέ απείχε 135 χλμ. βόρεια-βορειοδυτικά των βόρειων Υπήνεμων Νησιών με ανέμους που έπνεαν με ταχύτητα 230 χλμ. ανά ώρα.

Σύμφωνα με το αμερικανικό κέντρο, δεν αναμένεται να υπάρξει κάποια διακύμανση στην ένταση του φαινομένου κατά τη διάρκεια της νύχτας.

ΗΠΑ: Φορολογική μεταρρύθμιση λόγω Ίρμα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες Σάββατο ότι θα ζητήσει από το Κογκρέσο, το οποίο ελέγχουν οι Ρεπουμπλικάνοι, να επιταχύνει τις προσπάθειες για την αναμόρφωση του φορολογικού κώδικα, υποστηρίζοντας ότι οι δυνητικές συνέπειες του κυκλώνα Ίρμα αποτελούν έναν λόγο να επισπευστούν οι μεταρρυθμίσεις.

«Νομίζω τώρα με αυτό που έγινε με τον κυκλώνα, θα ζητήσω μια επιτάχυνση. Ήθελα μια επιτάχυνση έτσι κι αλλιώς, αλλά τώρα τη χρειαζόμαστε ακόμα πιο πολύ», είπε ο αμερικανός πρόεδρος κατά την έναρξη του υπουργικού του συμβουλίου στο Καμπ Ντέιβιντ. Ο Λευκός Οίκος έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο με τη δήλωσή του.

Ο Τραμπ κάλεσε το Κογκρέσο μέσω Twitter την Παρασκευή να μην περιμένει μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου πριν εξετάσει τη θέσπιση νέας νομοθεσίας για το φορολογικό σύστημα.

in.gr, ΑΠΕ/Γαλλικό

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Δόκιμον (Ιπποκράτους), Συνταγές και Ιάματα από το Άγιον Όρος (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/09/2017

Το όνομα «Δόκιμον» εμπνεύστηκε και δόθηκε στην πρώτη σειρά προϊόντων της Μονής Βατοπαιδίου από τη μελέτη των χειρογράφων της βιβλιοθήκης της.

Στις βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους σώζονται χειρόγραφα κείμενα όχι μόνο της βυζαντινής, αλλά και της προχριστιανικής περιόδου. Ενδιαφέρουσες ιαματικές συνταγές και χρήσεις βοτάνων έρχονται στο φως από το βάθος των αιώνων.

Μέσα στα χειρόγραφα των υπογεγραμμένων συνταγών του Ιπποκράτη (5ος π.Χ. αιώνας) του Ασκληπιού, του Γαληνού και μεταγενεστέρων κυριαρχεί η λέξη «Δόκιμον».

Κατά τη μελέτη των αυθεντικών χειρόγραφων συνταγών του αρχαίου ιατρού Ιπποκράτη, συναντήσαμε αναγραφόμενο με κόκκινα γράμματα «Του Ιπποκράτους δόκιμον και αψευδέστατον»,που σημαίνει ότι η συνταγή ήταν δοκιμασμένη και πετυχημένη.

ΚΑΤΑ ΤΑΞΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΒΟΤΑΝΩΝ

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Επιστήμη, Ιστορία, Παιδεία, Συνταγές, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Έγχρωμες εικόνες της Θεσσαλονίκης του 1913 (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 07/09/2017

Την άνοιξη του 1913, οι φωτογράφοι του Άλμπερτ Καν κατέφτασαν σε μια πολυπολιτισμική πόλη σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας της. Η Θεσσαλονίκη δεν αποτελούσε πλέον τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία κατέρρεε στα Βαλκάνια…

Το παραπάνω τμήμα ντοκιμαντέρ του BBC παρουσιάζει τις πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν ποτέ στη Νύμφη του Θερμαϊκού. Πρώιμες έγχρωμες φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης κατά την αυγή του 20ου αιώνα.

Πηγή του αποσπάσματος είναι το ντοκιμαντέρ του BBC: «Edwardians in Colour: The Wonderful World of Albert Kahn – Episode 3: Europe on the Brink»

Επίσης μπορείτε να επισκεφτείτε τη μεγαλύτερη συλλογή με παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης στο Facebook: http://www.facebook.com/groups/oldthe…

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: