Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Απρίλιος 2018
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μαρ.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for the ‘Ενημέρωση’ Category

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΟΗΕ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/04/2018

 

ΠΑΝΟΣ ΝΤΟΥΛΑΣ

Χτες 11/04/2018, η ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (η Eurostat) έβγαλε κάποια αναθεωρημένα στοιχεία για κάποια βασικά μετρήσιμα μεγέθη της ευρωπαϊκής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μιλάμε για κάποιους από τους δείκτες του ΟΗΕ σε σχέση με αυτό που ο Οργανισμός ονομάζει «Βιώσιμη Ανάπτυξη» (βλέπε εδώ: https://www.un.org/sustainabledevelopment/education/).

Ο υπερσύνδεσμος της Eurostat είναι ο παρακάτω (http://ec.europa.eu/eurostat/web/products-eurostat-news/-/WDN-20180411-1?inheritRedirect=true&redirect=%2Feurostat%2F ), για όποιον ενδιαφέρεται να «παίξει» με τα Διαγράμματα και να συγκρίνει την Ελλάδα με οποιαδήποτε χώρα.

Στο παρακάτω σύντομο σημείωμα, θα παραθέσουμε κάποια Διαγράμματα που συγκρίνουν την Ελλάδα με τον Μέσο Όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα παρακάτω μεγέθη:

  • Σχολική διαρροή
  • Ποσοστό στην προσχολική εκπαίδευση (νήπια 4-6)
  • Νέοι (15-29) που δεν έχουν απασχόληση ούτε είναι σε εκπαίδευση ή σε κατάρτιση
  • Ποσοστό πληθυσμού (30-34 ετών) με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
  • Ποσοστό νέων αποφοίτων (20-34) με απασχόληση
  • Συμμετοχή ενηλίκων (25-64) στη μάθηση (διά βίου μάθηση)

Τα Διαγράμματα θα παρατεθούν χωρίς κάποιο σχόλιο και ο καθένας και η καθεμία μπορεί να βγάλει τα δικά του/της συμπεράσματα.

Σχολική διαρροή

Ποσοστό στην προσχολική εκπαίδευση (νήπια 4-6)

Νέοι (15-29) που ούτε έχουν απασχόληση ούτε είναι σε εκπαίδευση ή κατάρτιση

Ποσοστό πληθυσμού (30-34 ετών) με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Ποσοστό νέων αποφοίτων (20-34) με απασχόληση

Συμμετοχή ενηλίκων (25-64) στη μάθηση (διά βίου μάθηση)

Πηγή: ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ

Advertisements

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Κυρά της Ρω Δέσποινα Αχλαδιώτη (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 11/04/2018

Αποτέλεσμα εικόνας για κυρα τησ ρω σημαια

Η Κυρά της Ρω (1890-1982) που το πραγματικό της όνομα ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη, υπήρξε μέλος της Αντίστασης κατά την περίοδο της κατοχής και επί 40 χρόνια (από το 1943 ως το θάνατό της) ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και τη κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Στη Ρω είχε εγκατασταθεί με τον άντρα της και την τυφλή μητέρα της από το 1924.

Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982. Η κηδεία της έγινε δημοσία δαπάνη στο Καστελλόριζο, παρουσία του τότε υφυπουργού Άμυνας Αντώνη Δροσογιάννη, και η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία.

Ιστορία

Το 1927, εγκαταστάθηκαν στη Ρω μόνιμα ο Κώστας και η Δέσποινα Αχλαδιώτου για να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία, εντελώς μόνοι τους μέχρι το 1940. Τη χρονιά εκείνη όμως αρρώστησε βαριά ο Κώστας Αχλαδιώτης. Η φωτιά που άναψε η γυναίκα του για να ειδοποιήσει με σινιάλα καπνού τους κατοίκους του Καστελλόριζου και τους παραπλέοντες ψαράδες δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτή. Ο σύζυγός της άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε μια ψαρόβαρκα που τον είχε παραλάβει καθυστερημένα για να τον μεταφέρει στο γιατρό του Καστελόριζου.

Η κυρά της Ρω φρόντισε μόνη της για την ταφή του συντρόφου της. Έπειτα, γύρισε πάλι στη Ρω, αυτή τη φορά με τη γριά μητέρα της, όπου πέρασε τα χρόνια της κατοχής. Εκεί θα προσέφερε υπηρεσίες σε στρατιώτες του Ιερού Λόχου. Με «δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά», όπως την περιγράφει ο βιογράφος της Κυριάκος Χονδρός, δεν εγκατέλειψε ποτέ το νησί, ακόμα κι όταν το Καστελόριζο, που βομβαρδίστηκε από τους Άγγλους στη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, ερήμωσε σχεδόν από τους κατοίκους του, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξαναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Ο τάφος της Κυράς της Ρω δίπλα στον ιστό με τη σημαία

Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, τα Δωδεκάνησα και μαζί μ’ αυτά και το Καστελόριζο και όλες οι παρακείμενες νησίδες και βραχονησίδες, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, περιήλθαν στην Ελλάδα. Η μοίρα της Ρω ήταν λοιπόν αναπόσπαστα συνδεδεμένη μ’ αυτήν του Καστελόριζου.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1943, για πρώτη φορά Ελληνικό αντιτορπιλικό, το «Παύλος Κουντουριώτης», κατέπλευσε στο Καστελόριζο, όπου βομβαρδίστηκε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 1943 από Γερμανικά στούκας. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν πάλι να φύγουν με συμμαχικά πλοία είτε προς Κύπρο είτε προς τις μικρασιατικές ακτές. Ωστόσο, η Κυρά της Ρω παρέμεινε στο νησί να υψώνει κάθε πρωί την Ελληνική σημαία, προσφέροντας τη βοήθεια της σε Ιερολοχίτες που βρήκαν καταφύγιο εκεί. Με τη λήξη του πολέμου, ορισμένοι κάτοικοι επέστρεψαν στο Καστελόριζο κατά ομάδες.

Οι περιπέτειες για την Κυρά της Ρω δεν τελείωσαν με την απελευθέρωση. Τον Αύγουστο του 1975, ο Τούρκος δημοσιογράφος Ομάρ Κασάρ και δύο ακόμα άτομα, παρακολουθώντας τη Ρω και εκμεταλλευόμενοι την ολιγοήμερη απουσία της Δέσποινας Αχλαδιώτου για λόγους υγείας, αποβιβάστηκαν εκεί και τοποθέτησαν πάνω σ’ ένα κοντάρι 4 μέτρων τη σημαία τους. Η Κυρά της Ρω την κατέβασε αμέσως, όταν γύρισε. Στη 1 Σεπτεμβρίου 1975, κατάπλευσε στο Καστελόριζο το ανθυποβρυχιακό σκάφος «Γ. Πεζόπουλος» για συμπαράσταση στην κυρά της Ρω. Όμως δεύτερη τουρκική σημαία τοποθετήθηκε αυτή τη φορά στη νήσο Στρογγυλή απέναντι στα νότια του Καστελόριζου σήμερα το νησί φυλάσσεται από Έλληνες καταδρομείς.

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Στην Κρήτη το πρώτο πάρκο κυκλικής οικονομίας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/03/2018

28s2aporrimm

Στο πάρκο κυκλικής οικονομίας στο Ηράκλειο της Κρήτης θα διεξάγονται εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες περιβαλλοντικού χαρακτήρα. Ο στόχος είναι αφενός η περιβαλλοντική διαχείριση των απορριμμάτων, αφετέρου η ενημέρωση του κοινού.

Νέο κεφάλαιο στη διαχείριση των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης ανοίγει ο Δήμος Ηρακλείου Κρήτης μέσω της δημιουργίας ενός πρότυπου τόσο για τα ελληνικά όσο και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα περιβαλλοντικού πάρκου κυκλικής οικονομίας.

Το προτεινόμενο πάρκο θα αρχίσει να κατασκευάζεται σε χώρο ιδιοκτησίας του Δήμου Ηρακλείου στη θέση «Μαύρος Σπήλιος» στη Νέα Αλικαρνασσό, έκτασης 270 στρεμμάτων, ΒΑ της βιομηχανικής περιοχής του Ηρακλείου.

Αφορά την αναβάθμιση του υφιστάμενου χώρου εντός του οποίου λειτουργούν ήδη δραστηριότητες χονδρεμπορίου, δηλαδή η νέα λαχαναγορά του Δήμου Ηρακλείου και άλλες υπηρεσίες, όπως το αμαξοστάσιο του δήμου, ο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων (ΣΜΑ), το κέντρο διαλογής και ανάκτησης υλικών (ΚΔΑΥ), καθώς και η μονάδα προεπεξεργασίας απορριμμάτων (ΜΠΑ). Πρόκειται για το πρώτο πάρκο κυκλικής οικονομίας στη χώρα μας, στο πλαίσιο του οποίου θα διεξάγονται εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες περιβαλλοντικού χαρακτήρα, ώστε να εξοικειωθεί το κοινό με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας. Επίσης, αποτελεί ένα πρώτο βήμα για τη σταδιακή υλοποίηση δράσεων συμβατών με τη νέα πολιτική της Ε.Ε. για την κυκλική οικονομία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο στόχος είναι αφενός η περιβαλλοντική διαχείριση των απορριμμάτων, αφετέρου η ενημέρωση του κοινού. Το πάρκο θα αποτελεί έδρα για ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο Κρήτης, ώστε να κάνουν τα δικά τους «πειράματα» και να προτείνουν καινοτόμες λύσεις για την κυκλική οικονομία.

Το έργο προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί εντός της επόμενης πενταετίας (2018-2023), ενώ ο αριθμός των επισκεπτών εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 10.000 άτομα ετησίως. «Ηδη από το 2018 και κυρίως το 2019 θα έχει αρχίσει να εκτελείται ένα σημαντικό μέρος του έργου, το οποίο θα ολοκληρωθεί το 2023», αναφέρει στην «Κ» ο αντιδήμαρχος Ανακύκλωσης και Καθαριότητας του Δήμου Ηρακλείου και πρόεδρος του Ενιαίου Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων Κρήτης Χάρης Μαμουλάκης.

Τα υλικά τα οποία θα ανακτώνται, έπειτα από τον εκσυγχρονισμό και την κατασκευή των μονάδων, θα ξεπεράσουν τους 35.000 τόνους ετησίως, ενώ το νέο έργο θα δημιουργήσει περισσότερες από 250 νέες θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με το σχέδιο του έργου, το κόστος για την κατασκευή του νέου πάρκου θα ανέλθει σταδιακά έως το 2020 στα 40 εκατ. ευρώ και οι παρεμβάσεις για την ενεργειακή του αυτονόμηση ανέρχονται, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, στα 5 εκατ. ευρώ.

Αναλυτικά, εντός του πάρκου προτείνεται η κατασκευή του κεντρικού πράσινου σημείου, που αποτελεί έναν χώρο πλήρως εξοπλισμένο για να παραδίδουν οι πολίτες ανακυκλώσιμα αστικά απόβλητα ή χρησιμοποιημένα αντικείμενα. Αυτά τα υλικά θα προορίζονται για ανακύκλωση ή για επαναχρησιμοποίηση. Επιπλέον, προβλέπεται ο εκσυγχρονισμός της υφιστάμενης μονάδας ΚΔΑΥ, εκεί δηλαδή που θα οδηγείται το σύνολο των ανακυκλώσιμων υλικών, καθώς και ο εκσυγχρονισμός του ΣΜΑ. Επίσης, προβλέπεται, η δημιουργία χώρου για την επεξεργασία πράσινων αποβλήτων, καθώς και η μετατροπή της ΜΠΑ σε μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων (ΜΕΑ), προσαρμοσμένη στις νέες οδηγίες της Ε.Ε., με στόχο τη μεγαλύτερη ανάκτηση ανακυκλώσιμων υλικών. Στο πάρκο θα λαμβάνουν χώρα δράσεις καινοτομίας και έρευνας, θα δημιουργηθεί πάρκο αναψυχής και θα διεξαχθούν προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Μαμουλάκη, «στόχος μας είναι να μειώσουμε το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα. Και αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε μόνο αν αναπτύξουμε τον τομέα της κυκλικής οικονομίας». Ο ίδιος προσθέτει ότι, «με το ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων του Δήμου Ηρακλείου που έχουμε εκπονήσει με τον δήμαρχο Βασίλη Λαμπρινό και τους συνεργάτες της δημοτικής αρχής, δημιουργούμε για την πόλη μας τις αναγκαίες συνθήκες».

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Δυο βίντεο ντοκουμέντα: Ο εμβολισμός του πλοίου «Γαύδος» από την τουρκική ακταιωρό στα Ίμια στις 12/2/2018

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/02/2018

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Αυτή είναι η Κίναρος. Του ενός κατοίκου. Ετών 73. Της κόψαμε το επίδομα. Να παρουσιάσει τίτλους ιδιοκτησίας, λέει, για να το ξαναπάρει. Άντε γεια!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/02/2018

Η κυρά Ρηνιώ φυλά Θερμοπύλες στην Κίναρο αλλά το κράτος της έκοψε το επίδομα στερώντας της 4.000 ευρώ

Ποια είναι η μόνη κάτοικος της Κινάρου που εντόπισε τα συντρίμμια του Agusta Bell

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Το πρώτο διθέσιο αεροπλάνο ελληνικής κατασκευής φτιάχτηκε στη Φλώρινα 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/02/2018

to-prwto-dithesio-ellinikis-kataskeuis-ftiaxtike-sti-flwrina-fwto

Ξεκίνησαν οι δοκιμαστικές πτήσεις για το πρώτο διθέσιο αεροπλάνο, το «Atairon», ελληνικής κατασκευής. Το αεροπλάνο φτιάχτηκε στη Φλώρινα.

Ύστερα από την κατασκευή δύο μονοθέσιων στην κατηγορία των υπερελαφρών αεροσκαφών και την επιτυχία του δεύτερου, του Άρχοντα (Archon) που εντυπωσίασε, βραβεύτηκε και νηολογήθηκε στην Ιταλία, το τρίτο αεροπλάνο, αυτή τη φορά διθέσιο, κατασκευάστηκε και αυτό στη Φλώρινα. Για το Atairon VIP μίλησε ο Έλληνας δημιουργός του, στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Πρακτορείο 104,9 FM». Ο Γιώργος Ηλιόπουλος, αν και δεν είναι αεροναυπηγός, ούτε μηχανικός αλλά πρώην αστυνομικός, κατάφερε με μεράκι, επιμονή και φαντασία να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Το νέο καμάρι του κάνει αυτή την εποχή δοκιμαστικές πτήσεις.

«Προσπάθησα να σχεδιάσω ένα αεροσκάφος χωρίς τα μειονεκτήματα άλλων μοντέλων αυτής της κατηγορίας που έχουν καθιερωθεί στην αγορά. Μελέτησα όλα τα μειονεκτήματα τα οποία τα ζούσα ως χειριστής και εκπαιδευτής, και θέλησα να του δώσω καλύτερες προδιαγραφές, να είναι πιο ευρύχωρο πιο αποδοτικό, οικονομικό και όμορφο» εξήγησε ο κ. Ηλιόπουλος. Έτσι σε 16 μήνες κατασκευάστηκε το «Atairon» -όπως είναι το όνομά του- και τον Δεκέμβριο του 2017 άρχισε τις δοκιμαστικές πτήσεις. «Την άνοιξη μπορούν να ξεκινήσουν κανονικές πτήσεις και λογικά να βγει στο εμπόριο» όπως είπε ο δημιουργός του για να συμπληρώσει: «Το όνομά του, «Atairon», έχει τη σημασία του σημαίνει ότι δεν έχει ταίρι».

Ο Γιώργος Ηλιόπουλος χειριστής, εκπαιδευτής πιλότων και πρόεδρος της αερολέσχης Φλώρινας, άρχισε από το 1981 να συλλέγει, να ταξινομεί στοιχεία και πληροφορίες, να κάνει οργανωμένη δουλειά για να φτάσει στο σημείο να κατασκευάζει μόνος του ελαφρά αεροσκάφη. Το 1994 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του «Λυγκηστίς», με όνομα αφιερωμένο στην περιοχή που ζει ο δημιουργός του. Το δεύτερο, ο Archon, παραπέμπει σε εξελιγμένο μαχητικό, ακόμα και αν πρόκειται για ένα μικρού μεγέθους μονοθέσιο ελικοφόρο αεροπλάνο.

«Με τον «Άρχοντα», που ακολούθησα όλες τις νομικές κατασκευαστικές απαιτήσεις και τους κανονισμούς, ανακάλυψα κάτι εντελώς τυχαία, έναν τρόπο να πετάξεις καλύτερα με αυτό το σχήμα, μία χοάνη που του προσέδωσε δυναμική. Βγήκε πρώτο στην κατηγορία του και από εκεί πήρε το όνομα του, «άρχοντας», αρχηγός, ηγέτης αυτής της κατηγορίας» σημείωσε ο Γιώργος Ηλιόπουλος. « Η χώρα μας δεν έχει βιομηχανική, βιοτεχνική και εξαγωγική οπτική, το βλέπει περίεργα το θέμα, χρειάστηκε να βγάλω άδεια νηολόγησης από την Ιταλία και όχι από τη χώρα μου» είπε χαρακτηριστικά ο κατασκευαστής υπερελαφρών αεροσκαφών από τη Φλώρινα.

Πηγή και φωτό: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Απάντηση του Μίκη Θεοδωράκη στην επιστολή του Σκοπιανού καλλιτέχνη Μπλαγκόζα Νακόσκι

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 13/02/2018

Διαβάστε την επιστολή του Μπλαγκόζα Νακόσκι στο κάτω μέρος της ανάρτησης

Κύριε Νακόσκι,

Υποθέτω ότι είσθε πολύ νέος και επομένως δεν γνωρίζετε ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν πριν από πάρα πολλά χρόνια και που εξηγούν τη σημερινή στάση μου στο θέμα των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς μας.

Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν το νεαρό και αδύνατο τότε ΚΚΕ θέλησε να γίνει μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Μόσχα), το Βουλγαρικό και το Γιουγκοσλαυικό Κομμουνιστικό Κόμμα έθεσαν ως προϋπόθεση για την ένταξή του να δηλώσει ότι συμφωνεί να σχηματισθεί ανεξάρτητο κομμουνιστικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» που να συμπεριλαμβάνει όλη την Βόρειο Ελλάδα.

Όπως ήταν φυσικό, ξεσηκώθηκε θύελλα στην Ελλάδα, που ανάγκασε το ΚΚΕ να αναθεωρήσει αυτή τη θέση. Του έμεινε όμως ένα μεγάλο στίγμα, που νομίζω ότι έσβησε όταν το ΚΚΕ μπήκε στα 1941 επί κεφαλής της Αντίστασης κατά των Γερμανών.

Στο τέλος του πολέμου, δημιουργήθηκε η Κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία και τότε ο Τίτο έδωσε στο νότιο τμήμα της χώρας, στην περιοχή του Βαρδάρη, το όνομα «Μακεδονία», με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρεθεί στο μέλλον η ευκαιρία να φτάσουν τα σύνορα της χώρας του στο Αιγαίο.

Το δυστύχημα για την χώρα μας ήταν ότι μετά την απελευθέρωσή της από τους Γερμανούς οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο πόλεμο κατά τον οποίο η Κυβέρνηση των Αθηνών εξαρτούσε την επιβίωσή της από την βοήθεια των Δυτικών Δυνάμεων. Ήταν εντελώς εξαρτημένη και όπως φάνηκε, ειδικά οι Άγγλοι δεν ήθελαν να ενοχληθεί ο Τίτο, με την ελπίδα ότι θα έκανε αυτό που τελικά έκανε. Δηλαδή να διακόψει τις σχέσεις του με την Μόσχα. Γι’ αυτόν τον λόγο οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διαμαρτυρήθηκαν τότε, ενώ όλος ο κόσμος γνώριζε ότι με το όνομα αυτό ο Γιουγκοσλάβος ηγέτης δημιουργούσε τον Δούρειο Ίππο για να επαναλάβει αυτό που έκανε ως άνθρωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Δηλαδή την δημιουργία της Μακεδονίας του Αιγαίου.

ΤΟΤΕ δημιουργήθηκε ο μύθος της καταγωγής των κατοίκων της περιοχής αυτής από τον Μέγα Αλεξάνδρου με όλα τα γνωστά που περιλαμβάνονταν (και δεν ξέρω αν περιλαμβάνονται ακόμα) και στο Σύνταγμα της χώρας σας. Δηλαδή της Μεγάλης Ιδέας του Αλυτρωτισμού με την οποία γαλουχήθηκαν πολλές γενιές, οι οποίες έχουν συνδεθεί -όπως κι εσείς υποθέτω- με την Ιδέα αυτή ολοκληρωτικά. Κι εγώ τους καταλαβαίνω απολύτως που θεωρούν τον εαυτό τους Μακεδόνες, αφού με τον μύθο αυτόν μεγάλωσαν.

Θα πρέπει όμως να αναγνωρίσετε κι εσείς ότι κι εμείς έχουμε δίκιο όταν με βάση αυτό το όνομα, στέλνετε χάρτες της Μακεδονίας του Αιγαίου που φτάνουν ως τον Όλυμπο, διατείνεσθε ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε κατακτητές της ίδιας μας της συμπρωτεύουσας, της ελληνικής Θεσσαλονίκης κλπ. κλπ. αμφισβητώντας έτσι την ίδια την ακεραιότητα της χώρας μας.

Πώς λοιπόν ζητάτε από μένα να είμαι … «κοσμοπολίτης» όταν με όλα αυτά τα μυθεύματα κάποιοι επιδιώκουν να ακρωτηριάσουν την πατρίδα μου;

Η Μοίρα όμως, αγαπητέ κύριε Νακόσκι, το έφερε έτσι, ώστε να μάθω από πρώτο χέρι τις δολοπλοκίες της Γιουγκοσλαβικής Ηγεσίας, προκειμένου να γίνω κι εγώ συνεργός σ’ αυτή την πολιτική της «Μεγάλης Μακεδονίας». Ήταν τότε που συνέθετα την μουσική για τη μάχη της Σιουκέσκα και επισκεπτόμουν συχνά την ενιαία τότε Γιουγκοσλαβία, προσκεκλημένος του σ. Τίτο που τόσο θαύμαζα και εκτιμούσα.

Τότε λοιπόν ο ίδιος ο Τίτο μου ζήτησε να γράψω τη μουσική για μια Σκοπιανή ταινία. Όταν διάβασα το σενάριο, το οποίο εμφάνιζε εμάς τους Έλληνες ως κατακτητές της Θεσσαλονίκης και καταπιεστές των κατοίκων της, τότε όχι μόνο αρνήθηκα να γράψω τη μουσική αλλά είχα και το θάρρος να έρθω σε έντονη αντιπαράθεση με τον Τίτο. Διότι διαπίστωσα ότι ήταν ο ίδιος που θεωρούσε ότι αφού η Μακεδονία «η δική του» ήταν ιστορική αναγκαιότητα σύμφωνα με τη δική του «κομμουνιστική» αντίληψη, νομιμοποιείτο να δημιουργήσει ένα κομμουνιστικό κράτος σε βάρος μιας χώρας καπιταλιστικής όπως ήταν η Ελλάδα.

Οι σχέσεις μας τότε διαταράχθηκαν, ιδίως όταν του τόνισα ότι δεν έπρεπε αυτός που έθεσε την πατρίδα του πάνω από τη Μόσχα και τον Στάλιν να μη μπορεί να εκτιμήσει τον δικό μου πατριωτισμό που κι εγώ έχω το θάρρος να τον θέτω πάνω απ’ όλα.

Στη ζωή μου ολόκληρη απέδειξα, νομίζω, πόσο είμαι πραγματικά ταγμένος στην υπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης των Λαών.

Και δεν έχω κανένα δισταγμό να δηλώσω ότι δεν έχω τίποτα με τον λαό σας που τον αισθάνομαι πολύ κοντά μου, όπως τότε που διηύθυνα τον Ζορμπά στα Σκόπια.

Όταν όμως βλέπω την υπόθεση αυτή της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών μας να γίνεται πρόσχημα στα χέρια κάποιων σκοτεινών δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τους λαούς και το τελικό αποτέλεσμα να είναι να κινδυνεύει αυτή τη στιγμή η εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μου, δεν είναι δυνατόν να μην αντιδράσω με όλες μου τις δυνάμεις.

Μετά τιμής,
Μίκης Θεοδωράκης

Επιστολή Μπλαγκόζα Νακόσκι

Κύριε Θεοδωράκη,

Πραγματικά μένω έκπληκτος διαβάζοντας τα σχόλιά σας στη σημερινή έκδοση της εφημερίδας Πρώτο Θέμα, όπου συσχετίζετε το πρόβλημα στη χώρα σας με το όνομα της πατρίδας μου. Η έκπληξή μου συνίσταται σε πολλούς λόγους:

Πρώτον, από ένα άτομο όπως εσάς, καταξιωμένο καλλιτέχνη παγκοσμίως, περίμενα τουλάχιστο λίγο περισσότερο κοσμοπολιτισμό. Εμείς οι καλλιτέχνες έχουμε την ευχαρίστηση να εργαζόμαστε σε ένα ευγενές επάγγελμα το οποίο μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε ανά τον κόσμο και να μιλάμε μια γλώσσα [η μουσική] που επιτρέπει να ρίχνει τείχη και να γκρεμίζει συγκρούσεις. Αυτό μας επιτρέπει όλους να είμαστε ενωμένοι σε μία μεγάλη οικογένεια όπου οι πολιτιστικές διαφορές μεταξύ των εθνών μας αναπαριστούν τον πλούτο της ανθρώπινης έκφρασης

Δεύτερον, το 1997, το δημοφιλέστερό σας έργο, «ο Ζορμπάς», παρουσιάστηκε στο Μακεδονικό Εθνικό Θέατρο, παρουσία του πρώην προέδρου Κίρο Γκλιγκόροφ (…) και μεταδόθηκε ζωντανά από την ελληνική τηλεόραση. Προσωπικά ως μαθητής στο γυμνάσιο των Σκοπίων παρακολούθησα όλες τις πρόβες και η μητέρα μου συμμετείχε στην παράσταση. (…) Τότε επισκεφτήκατε τον τάφο του Ζορμπά στο νεκροταφείο στο Μπούτελ. Αυτή ακριβώς η ιστορία του Ζορμπά θα μπορούσε να είναι ένα από τα θετικά παραδείγματα για τις επαφές μεταξύ των πολιτισμών των λαών των Βαλκανίων, αλλά θα μπορούσε να μας δώσει ώθηση στην αναζήτηση εποικοδομητικών λύσεων.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η γιαγιά Φανίτσα από το Μοναστήρι (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 12/02/2018

The grandmother Fanitsa from Monastery (Bitola-FYROM)

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Χέρια οδηγοί  (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 09/02/2018

Στο 0:52 το αποκορύφωμα!

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Νovartis: Πουλάει θεραπεία για τη λευχαιμία 475.000 δολάρια. Τα έχεις; … 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/02/2018

Όταν αρρωσταίνει ένα παιδί, αρρωσταίνει το αύριο του κόσμου. Όταν αυτό το παιδί το έχεις κρατήσει αγκαλιά, ξέρεις ότι στην ερώτηση «το παιδί σου ή τη ζωή σου» η απάντηση είναι αυθόρμητη «τη ζωή μου, αλλά μη μου αγγίξεις το παιδί». Αν η ερώτηση είναι «το παιδί σου ή 475.000$», η απάντηση ποια είναι;

Ένας ψίθυρος μόνο μπορεί να είναι η απάντηση, ένα βουβό μέτρημα. Αν είσαι από τους τυχερούς που ακόμα βγάζουν ένα χιλιάρικο τον μήνα,  χρειάζεσαι 475 μήνες για να αποταμιεύσεις αυτό το ποσό.  Οι 475 μήνες μεταφράζονται σε 39 χρόνια και 6 μήνες δουλειάς, χωρίς ούτε 1 ευρώ έξοδα. Χωρίς φαΐ, χωρίς νερό, χωρίς εφορία, χωρίς ζωή. Τα 39 χρόνια και 6 μήνες είναι ολόκληρος ο εργασιακός βίος ενός ανθρώπου, από την αρχή μέχρι τη σύνταξη. Το παιδί, όμως, έχει μόνο λίγους μήνες ζωής. Τα 39 χρόνια και οι 6 μήνες δεν υπάρχουν…

475.000 ευρώ κοστολογεί η γνωστή μας πολυεθνική φαρμακευτική Novartis τη θεραπεία για τη λευχαιμία με το όνομα KYMRIAH. Τετρακόσιες εβδομήντα πέντε χιλιάδες ευρώ – ακόμα και για να γράψεις τον αριθμό χρειάζεσαι χώρο – για να σωθεί το παιδί, αφού ο τύπος λευχαιμίας που αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο φάρμακο, η B κυτταρική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία εμφανίζεται, κυρίως, σε παιδιά ή νέους έως 25 ετών. Η πρώτη έγκριση από τον FDA (Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων) για χορήγηση του φαρμάκου δόθηκε στα τέλη Αυγούστου του 2017. Μετά τη σχετική ανακοίνωση ακολούθησαν, στον διεθνή και ελληνικό τύπο, πανηγυρικά δημοσιεύματα που εξήραν το κατόρθωμα της Novartis.

Είναι όντως κατόρθωμα, και μάλιστα δεν είναι ένα μόνο κατόρθωμα αλλά είναι δύο. Το ένα είναι το επιστημονικό κατόρθωμα και το άλλο είναι το καπιταλιστικό κατόρθωμα. Επιστημονικό, καθώς φαίνεται ότι με μια και μοναδική δόση ενός φαρμάκου, άνθρωποι που έχουν φτάσει στα όρια της ζωής, κερδίζουν μια δεύτερη ευκαιρία. Μια ευκαιρία που δεν την δίνει καμία άλλη θεραπεία, μια ευκαιρία που είναι μονόδρομος και όχι επιλογή. Κατόρθωμα καπιταλιστικό, όχι μόνο γιατί αναίσχυντα μπαίνει στη ζυγαριά από τη μια μεριά η παιδική ζωή και από την άλλη το χρήμα, αλλά και γιατί η Novartis κερδίζει δισεκατομμύρια  ιδιοποιούμενη τον κόπο και την έρευνα των άλλων.

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που ανακάλυψε το νέο φάρμακο είναι ο καθηγητής Dr. Carl June (φωτό), του πανεπιστημίου της Pennsylvania. Στο πλαίσιο αυτού του πανεπιστημίου έγιναν οι έρευνες που κατέληξαν στη δημιουργία του KYMRIAH.  Σε αρκετές συνεντεύξεις του σε μέσα ενημέρωσης, ο καθηγητής επισημαίνει:

«Δεν μπορούσαμε να λάβουμε χρηματοδότηση από το Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο. Πάνω από 15 χρόνια λαμβάνουμε χρήματα από τον φορέα LLS (Leukemia & Lymphoma Society), εισφορές των απλών ανθρώπων που ενισχύουν τον συγκεκριμένο φορέα για να χρηματοδοτήσει την έρευνα. Δεν υπήρξε καμία οικονομική υποστήριξη από τη φαρμακευτική βιομηχανία». Σύμφωνα με τον καθηγητή, η Novartis πλήρωσε για να έχει το δικαίωμα της εμπορικής εκμετάλλευσης της πατέντας, αλλά δεν επένδυσε στην έρευνα που προηγήθηκε αυτά τα 20 χρόνια. Τους ισχυρισμούς του καθηγητή επιβεβαιώνει και ο David Mitchell, ιδρυτής μιας ομάδας ασθενών (Patients for Affordable Drugs) που προωθεί το αίτημα για μείωση του κόστους θεραπειών και φαρμακευτικών αγωγών για πλήθος ασθενειών. Σε άρθρο του MIT Technology Review στις 30 Αυγούστου 2017, ο Davide Mitchell φέρεται να υποστηρίζει, ότι το ερευνητικό κόστος για το KYMRIAH, καλύφθηκε σε ένα μέρος του και από κρατικές επιχορηγήσεις που άγγιξαν τα τελευταία χρόνια τα 200 εκατομμύρια δολάρια. Δηλαδή, η έρευνα χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την τακτική φορολογία των πολιτών και εν μέρει από φιλανθρωπικές οργανώσεις όπως η LLS. Άρα, αυτοί που χρηματοδότησαν την έρευνα, είναι οι ίδιοι που θα κληθούν να πληρώσουν τα 475.000$ εάν παραστεί η ανάγκη.

Ένα από τα πρώτα παιδιά που σώθηκαν, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ήταν η πεντάχρονη (2012) Emily Whitehead (φωτό). Η μικρή έχοντας φτάσει λίγα εικοσιτετράωρα πριν το θάνατο, εντάχθηκε στην πειραματική δοκιμασία της πρωτοπόρας θεραπείας. Ο ίδιος καθηγητής, ο Dr. Carl June, ως υπεύθυνος του πειράματος για την περίπτωση της Emily επισημαίνει:

«Το κόστος της θεραπείας δεν υπερέβη τα 20.000 δολάρια και αυτό το ποσό ήταν τόσο υψηλό επειδή εκείνη την εποχή το φάρμακο ήταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Όταν ένα φάρμακο βγαίνει στην αγορά, οι όροι παραγωγής και εμπορευματοποίησης αλλάζουν με αποτέλεσμα το κόστος της παραγωγής του να πέφτει πολύ χαμηλότερα»

Ωστόσο, στην περίπτωση του KYMRIAH το κόστος παραγωγής μπορεί να μειώθηκε, αλλά η τιμή της πώλησής του αυξήθηκε κατά 455.000 δολάρια, δηλαδή αυξήθηκε κατά 24 φορές. Άρα, με τα χρήματα που κοστολογεί η Novartis μια μοναδική δόση του φαρμάκου, θα μπορούσαν να σωθούν τουλάχιστον εικοσιτέσσερις  άνθρωποι, τουλάχιστον εικοσιτέσσερα παιδιά.

Πόσο το μετράει αυτό η πολυεθνική που ανέλαβε την εμπορική προώθηση και εκμετάλλευση της πατέντας; Το μετράει τόσο, όσο το μέτρησε το 2006, όταν αρνήθηκε στην Ινδία το δικαίωμα παραγωγής γενόσημου ενός άλλου αντικαρκινικού φαρμάκου που έσωζε ζωές, του Glivec.

Η Novartis ξεκίνησε τη δικαστική διαμάχη με την Ινδία, γιατί θέλησε να παρατείνει τη διάρκεια της πατέντας του Glivec. Η Ινδία είναι μια χώρα με 1,2 δις πληθυσμό, με τεράστια ποσοστά φτώχειας, με ανθρώπους που επιβιώνουν οριακά. Συγχρόνως, η Ινδία είναι η πατρίδα των γενόσημων φαρμάκων για ολόκληρο τον κόσμο, των φαρμάκων που όταν παρέρχεται η περίοδος προστασίας της πατέντας τους μπορούν να διατίθενται στους ασθενείς σε πολύ χαμηλότερη τιμή από την αρχική. Σύμφωνα με την πρόεδρο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Dr. Joanne Liu, «η Ινδία είναι το φαρμακείο του αναπτυσσόμενου κόσμου». Περισσότερο από το 80% των φαρμάκων που χρησιμοποιούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα για να περιθάλψουν πάνω από 200.000 ανθρώπους που ζουν με τον ιό HIV, είναι γενόσημα φάρμακα που παράγονται στην Ινδία. Το ίδιο ισχύει για τη θεραπεία κι άλλων ασθενειών, όπως είναι η φυματίωση και η ελονοσία.  Το φάρμακο Glivec η Novartis το χρέωνε 4.000 δολάρια ανά μήνα θεραπείας, ενώ το αντίστοιχο γενόσημο κόστιζε 73 δολάρια. Με αυτή την τιμή, μπορούσαν, τόσο οι ίδιοι οι ασθενείς, όσο και διεθνείς οργανώσεις να βοηθούν όσους το έχουν ανάγκη. Σε αυτή την ανάγκη η Novartis αντέξατε τα κέρδη της. Κάνοντας ελάχιστες τροποποιήσεις στη σύνθεση του φαρμάκου, επιδίωξε να παρατείνει την πατέντα για να μην έχουν δικαίωμα να παράγουν το γενόσημο. Τη δίκη την έχασε, αλλά υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρίας έκανε δηλώσεις εκείνον τον καιρό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης απειλώντας ότι τα προϊόντας της Novartis θα πάψουν να κυκλοφορούν στη συγκεκριμένη χώρα.

Αυτή είναι η στάση που επέλεξε τότε η πολυεθνική, την ίδια φαίνεται να επιλέγει και τώρα. Ένα άλλο από τα υψηλόβαθμα στελέχη της, όταν ερωτήθηκε για το υψηλό κόστος του KYMRIAH, απάντησε: «Άλλες θεραπείες για καρκίνους του αίματος, όπως η μεταμόσχευση του μυελού των οστών, κοστίζουν από 500.000 έως 800.000 δολάρια. Άρα, τα 475.000 δολάρια που χρεώνουμε εμείς είναι μια καλή τιμή».

Κανένας δεν αρνείται ότι τα 475.000 δολάρια είναι λιγότερα από τα 500.000 δολάρια, αλλά τι κόσμος είναι αυτός που κοστολογεί τη ζωή των παιδιών μας;

Τι κόσμος είναι αυτός, που βάζει στο ζύγι την ύπαρξή μας σε σύγκριση με τα κέρδη μιας εταιρείας;

Τι κόσμος είναι αυτός που αντέχει να βλέπει το παιδί να πεθαίνει, όταν η επιστήμη έχει ανακαλύψει το φάρμακο;

Είναι ο κόσμος του «έμπορα», εκείνου που μετράει ακόμα και τις ανάσες μας με το χρήμα.

Είναι ο κόσμος που θέλει να κάνει τη ζωή, το νερό, τη γη, τον ήλιο, τη θάλασσα κι ό,τι άλλο υπάρχει, να τα κάνει όλα εμπόρευμα.

Είναι ο κόσμος που σου λέει ότι η υγεία και ζωή δεν είναι δικαίωμα που το έχουμε όλοι όσοι έχουμε γεννηθεί, αλλά το έχουν μόνο όσοι μπορούν να το πληρώσουν. Αυτός είναι ο κόσμος των πολυεθνικών.

της Σοφίας Χουδαλάκη

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: