Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Μαΐου 2018
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Απρ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for the ‘Έρευνα’ Category

ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΟΗΕ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 16/04/2018

 

ΠΑΝΟΣ ΝΤΟΥΛΑΣ

Χτες 11/04/2018, η ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (η Eurostat) έβγαλε κάποια αναθεωρημένα στοιχεία για κάποια βασικά μετρήσιμα μεγέθη της ευρωπαϊκής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μιλάμε για κάποιους από τους δείκτες του ΟΗΕ σε σχέση με αυτό που ο Οργανισμός ονομάζει «Βιώσιμη Ανάπτυξη» (βλέπε εδώ: https://www.un.org/sustainabledevelopment/education/).

Ο υπερσύνδεσμος της Eurostat είναι ο παρακάτω (http://ec.europa.eu/eurostat/web/products-eurostat-news/-/WDN-20180411-1?inheritRedirect=true&redirect=%2Feurostat%2F ), για όποιον ενδιαφέρεται να «παίξει» με τα Διαγράμματα και να συγκρίνει την Ελλάδα με οποιαδήποτε χώρα.

Στο παρακάτω σύντομο σημείωμα, θα παραθέσουμε κάποια Διαγράμματα που συγκρίνουν την Ελλάδα με τον Μέσο Όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα παρακάτω μεγέθη:

  • Σχολική διαρροή
  • Ποσοστό στην προσχολική εκπαίδευση (νήπια 4-6)
  • Νέοι (15-29) που δεν έχουν απασχόληση ούτε είναι σε εκπαίδευση ή σε κατάρτιση
  • Ποσοστό πληθυσμού (30-34 ετών) με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
  • Ποσοστό νέων αποφοίτων (20-34) με απασχόληση
  • Συμμετοχή ενηλίκων (25-64) στη μάθηση (διά βίου μάθηση)

Τα Διαγράμματα θα παρατεθούν χωρίς κάποιο σχόλιο και ο καθένας και η καθεμία μπορεί να βγάλει τα δικά του/της συμπεράσματα.

Σχολική διαρροή

Ποσοστό στην προσχολική εκπαίδευση (νήπια 4-6)

Νέοι (15-29) που ούτε έχουν απασχόληση ούτε είναι σε εκπαίδευση ή κατάρτιση

Ποσοστό πληθυσμού (30-34 ετών) με πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Ποσοστό νέων αποφοίτων (20-34) με απασχόληση

Συμμετοχή ενηλίκων (25-64) στη μάθηση (διά βίου μάθηση)

Πηγή: ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ

Advertisements

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Στην Κρήτη το πρώτο πάρκο κυκλικής οικονομίας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/03/2018

28s2aporrimm

Στο πάρκο κυκλικής οικονομίας στο Ηράκλειο της Κρήτης θα διεξάγονται εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες περιβαλλοντικού χαρακτήρα. Ο στόχος είναι αφενός η περιβαλλοντική διαχείριση των απορριμμάτων, αφετέρου η ενημέρωση του κοινού.

Νέο κεφάλαιο στη διαχείριση των απορριμμάτων και της ανακύκλωσης ανοίγει ο Δήμος Ηρακλείου Κρήτης μέσω της δημιουργίας ενός πρότυπου τόσο για τα ελληνικά όσο και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα περιβαλλοντικού πάρκου κυκλικής οικονομίας.

Το προτεινόμενο πάρκο θα αρχίσει να κατασκευάζεται σε χώρο ιδιοκτησίας του Δήμου Ηρακλείου στη θέση «Μαύρος Σπήλιος» στη Νέα Αλικαρνασσό, έκτασης 270 στρεμμάτων, ΒΑ της βιομηχανικής περιοχής του Ηρακλείου.

Αφορά την αναβάθμιση του υφιστάμενου χώρου εντός του οποίου λειτουργούν ήδη δραστηριότητες χονδρεμπορίου, δηλαδή η νέα λαχαναγορά του Δήμου Ηρακλείου και άλλες υπηρεσίες, όπως το αμαξοστάσιο του δήμου, ο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων (ΣΜΑ), το κέντρο διαλογής και ανάκτησης υλικών (ΚΔΑΥ), καθώς και η μονάδα προεπεξεργασίας απορριμμάτων (ΜΠΑ). Πρόκειται για το πρώτο πάρκο κυκλικής οικονομίας στη χώρα μας, στο πλαίσιο του οποίου θα διεξάγονται εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες περιβαλλοντικού χαρακτήρα, ώστε να εξοικειωθεί το κοινό με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας. Επίσης, αποτελεί ένα πρώτο βήμα για τη σταδιακή υλοποίηση δράσεων συμβατών με τη νέα πολιτική της Ε.Ε. για την κυκλική οικονομία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο στόχος είναι αφενός η περιβαλλοντική διαχείριση των απορριμμάτων, αφετέρου η ενημέρωση του κοινού. Το πάρκο θα αποτελεί έδρα για ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο Κρήτης, ώστε να κάνουν τα δικά τους «πειράματα» και να προτείνουν καινοτόμες λύσεις για την κυκλική οικονομία.

Το έργο προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί εντός της επόμενης πενταετίας (2018-2023), ενώ ο αριθμός των επισκεπτών εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 10.000 άτομα ετησίως. «Ηδη από το 2018 και κυρίως το 2019 θα έχει αρχίσει να εκτελείται ένα σημαντικό μέρος του έργου, το οποίο θα ολοκληρωθεί το 2023», αναφέρει στην «Κ» ο αντιδήμαρχος Ανακύκλωσης και Καθαριότητας του Δήμου Ηρακλείου και πρόεδρος του Ενιαίου Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων Κρήτης Χάρης Μαμουλάκης.

Τα υλικά τα οποία θα ανακτώνται, έπειτα από τον εκσυγχρονισμό και την κατασκευή των μονάδων, θα ξεπεράσουν τους 35.000 τόνους ετησίως, ενώ το νέο έργο θα δημιουργήσει περισσότερες από 250 νέες θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με το σχέδιο του έργου, το κόστος για την κατασκευή του νέου πάρκου θα ανέλθει σταδιακά έως το 2020 στα 40 εκατ. ευρώ και οι παρεμβάσεις για την ενεργειακή του αυτονόμηση ανέρχονται, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, στα 5 εκατ. ευρώ.

Αναλυτικά, εντός του πάρκου προτείνεται η κατασκευή του κεντρικού πράσινου σημείου, που αποτελεί έναν χώρο πλήρως εξοπλισμένο για να παραδίδουν οι πολίτες ανακυκλώσιμα αστικά απόβλητα ή χρησιμοποιημένα αντικείμενα. Αυτά τα υλικά θα προορίζονται για ανακύκλωση ή για επαναχρησιμοποίηση. Επιπλέον, προβλέπεται ο εκσυγχρονισμός της υφιστάμενης μονάδας ΚΔΑΥ, εκεί δηλαδή που θα οδηγείται το σύνολο των ανακυκλώσιμων υλικών, καθώς και ο εκσυγχρονισμός του ΣΜΑ. Επίσης, προβλέπεται, η δημιουργία χώρου για την επεξεργασία πράσινων αποβλήτων, καθώς και η μετατροπή της ΜΠΑ σε μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων (ΜΕΑ), προσαρμοσμένη στις νέες οδηγίες της Ε.Ε., με στόχο τη μεγαλύτερη ανάκτηση ανακυκλώσιμων υλικών. Στο πάρκο θα λαμβάνουν χώρα δράσεις καινοτομίας και έρευνας, θα δημιουργηθεί πάρκο αναψυχής και θα διεξαχθούν προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Μαμουλάκη, «στόχος μας είναι να μειώσουμε το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα. Και αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε μόνο αν αναπτύξουμε τον τομέα της κυκλικής οικονομίας». Ο ίδιος προσθέτει ότι, «με το ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων του Δήμου Ηρακλείου που έχουμε εκπονήσει με τον δήμαρχο Βασίλη Λαμπρινό και τους συνεργάτες της δημοτικής αρχής, δημιουργούμε για την πόλη μας τις αναγκαίες συνθήκες».

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Για ποιο λόγο η μέρα έχει 24 ώρες, η ώρα 60 λεπτά και το λεπτό 60 δευτερόλεπτα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/03/2018

Για ποιο λόγο η μέρα έχει 24 ώρες, η ώρα 60 λεπτά και το λεπτό 60 δευτερόλεπτα;

Στις μέρες μας, μοιάζει απόλυτα φυσιολογικό η μέρα να έχει 24 ώρες, η ώρα 60 λεπτά και το λεπτό 60 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, δεν ήταν πάντοτε έτσι.

Στον σημερινό κόσμο, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο σύστημα αριθμών είναι το δεκαδικό (βάση το 10), ένα σύστημα που προέκυψε πιθανώς διότι ήταν πιο εύκολο για τους ανθρώπους να μετρούν χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά τους. Ωστόσο, οι πολιτισμοί που χώρισαν αρχικά την ημέρα σε μικρότερα τμήματα, χρησιμοποιούσαν διαφορετικά συστήματα αριθμών, πιο συγκεκριμένα το δωδεκαδικό (βάση το 12) και το εξηκονταδικό (βάση το 60).

Χάρη σε τεκμηριωμένες αποδείξεις που πιστοποιούν ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το ηλιακό ωρολόγιο, οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούν ότι είναι ο πρώτος πολιτισμός που διαίρεσε την ημέρα σε μικρότερα μέρη. Τα πρώτα ηλιακά ρολόγια ήταν απλές ράβδοι τοποθετημένες στο έδαφος που έδειχναν την ώρα από το μήκος και την κατεύθυνση της προκύπτουσας σκιάς.

Ήδη από το 1500 π.Χ., οι Αιγύπτιοι είχαν αναπτύξει ένα πιο προηγμένο ηλιακό ρολόι: μια μπάρα σχήματος Τ τοποθετημένη στο έδαφος με τέτοιο τρόπο ώστε να διαιρεί το διάστημα μεταξύ ανατολής και ηλιοβασιλέματος σε 12 μέρη.

Αυτή η διαίρεση αντικατόπτριζε τη χρήση του δωδεκαδικού συστήματος από την Αίγυπτο – η σημασία του αριθμού 12 συνήθως αποδίδεται είτε στο γεγονός ότι ισούται με τον αριθμό των σεληνιακών κύκλων σε ένα χρόνο είτε στον αριθμό των αρθρώσεων των δακτύλων σε κάθε χέρι (τρεις σε κάθε ένα από τα τέσσερα δάχτυλα, εξαιρουμένου του αντίχειρα), καθιστώντας δυνατή την καταμέτρηση με τον αντίχειρα.

Το ηλιακό ρολόι επόμενης γενιάς πιθανόν αποτελούσε την πρώτη αναπαράσταση αυτού που ονομάζουμε στις μέρες μας ώρα. Παρόλο που οι ώρες σε μια  ημέρα ήταν περίπου ίσες, η διάρκειά τους διέφερε, με τις θερινές ώρες να είναι πολύ μεγαλύτερες από τις χειμερινές ώρες.

Χωρίς τεχνητό φως, οι άνθρωποι αυτής της χρονικής περιόδου θεωρούσαν τις ηλιόλουστες και τις σκοτεινές ώρες ως δύο αντίθετες περιόδους και όχι  μέρος της ίδιας ημέρας.

Χωρίς τη βοήθεια ηλιακών ρολογιών, η διαίρεση του σκοτεινού διαστήματος μεταξύ ηλιοβασιλέματος και ανατολής ήταν μια περισσότερο πολύπλοκη διαδικασία σε σχέση με τη διαίρεση της ηλιόλουστης περιόδου. Κατά τη διάρκεια της εποχής που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά τα ηλιακά ρολόγια, όμως, οι Αιγύπτιοι αστρονόμοι είχαν επίσης παρατηρήσει για πρώτη φορά ένα σύνολο 36 αστεριών που διαιρούσε τον ουράνιο θόλο σε ίσα μέρη.

Το πέρασμα της νύχτας είχε συσχετιστεί με την εμφάνιση 18 από αυτά τα αστέρια, τα τρία εκ των οποίων ανατέθηκαν σε κάθε μία από τις δύο περιόδους λυκόφωτος όταν τα αστέρια ήταν δύσκολο εντοπιστούν. Η περίοδος του πλήρους σκοταδιού σηματοδοτούνταν από τα υπόλοιπα 12 αστέρια, οδηγώντας και πάλι σε περίοδο νύχτας χωρισμένη σε 12 τμήματα (άλλη μία αναφορά στο δωδεκαδικό σύστημα).

Κατά τη διάρκεια του Νέου Βασιλείου (1550 – 1070 π.Χ.), αυτό το σύστημα μέτρησης απλουστεύθηκε για να χρησιμοποιήσει ένα σύνολο 24 αστεριών, 12 από τα οποία σηματοδοτούσαν το πέρασμα της νύχτας.

Η κλεψύδρα ή το ρολόι του νερού χρησιμοποιήθηκε επίσης για την καταγραφή του χρόνου κατά τη διάρκεια της νύχτας και ήταν ίσως η πιο ακριβής συσκευή χρονομέτρησης του αρχαίου κόσμου. Το ρολόι – ένα δείγμα του οποίου βρέθηκε στο Ναό του Άμμωνα στο Καρνάκ, χρονολογείται από το 1400 π.Χ. – ήταν ένα αγγείο με κεκλιμένες εσωτερικές επιφάνειες που επέτρεπαν τη μείωση της πίεσης του νερού, με κλίμακες που σημάδεψαν τη διαίρεση της νύχτας σε 12 μέρη κατά τους διάφορους μήνες.

Μόλις οι ώρες φωτός και σκότους χωρίστηκαν σε 12 μέρη, η έννοια της 24ωρης ημέρας ήταν σε ισχύ. Η έννοια των ωρών σταθερού μήκους, ωστόσο, προήλθε από την Ελληνιστική περίοδο, όταν οι Έλληνες αστρονόμοι άρχισαν να χρησιμοποιούν ένα τέτοιο σύστημα για τους θεωρητικούς τους υπολογισμούς.

Ο Ίππαρχος, του οποίου η εργασία έλαβε χώρα κατά κύριο λόγο μεταξύ 147 και 127 π.Χ., πρότεινε τη διαίρεση της ημέρας σε 24 ισονύκτιες ώρες, με βάση τις 12 ώρες του φωτός και τις 12 ώρες του σκότους που παρατηρήθηκαν κατά τις ημέρες των ισημεριών. Παρά την πρότασή του, οι λαϊκοί συνέχισαν να χρησιμοποιούν εποχιακά ποικίλες ώρες για πολλούς αιώνες. (Οι ώρες σταθερού μήκους έγιναν αποδεκτές μόνο μετά την πρώτη εμφάνιση των μηχανικών ρολογιών στην Ευρώπη κατά τον 14ο αιώνα.)

Ο Ίππαρχος και άλλοι Έλληνες αστρονόμοι χρησιμοποίησαν αστρονομικές τεχνικές που είχαν προηγουμένως αναπτυχθεί από τους Βαβυλώνιους, που κατοικούσαν στη Μεσοποταμία. Οι Βαβυλώνιοι πραγματοποίησαν αστρονομικούς υπολογισμούς στο εξηκονταδικό σύστημα (βάση το 60) που κληρονόμησαν από τους Σουμέριους, οι οποίοι το ανέπτυξαν γύρω στο 2000 π.Χ.

Αν και δεν είναι γνωστό γιατί επιλέχθηκε το 60, είναι ιδιαίτερα βολικό για την έκφραση των κλασμάτων, αφού το 60 είναι ο μικρότερος αριθμός που διαιρείται μεταξύ των πρώτων έξι αριθμών καταμέτρησης καθώς και των 10, 12, 15, 20 και 30.

Αν και δεν χρησιμοποιείται πλέον για γενικούς υπολογισμούς, το εξηκονταδικό σύστημα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για τη μέτρηση γωνιών, γεωγραφικών συντεταγμένων και χρόνου.

Ο Έλληνας αστρονόμος Ερατοσθένης (που έζησε περίπου το 276 έως το 194 π.Χ.) χρησιμοποίησε το εξηκονταδικό σύστημα για να διαιρέσει έναν κύκλο σε 60 μέρη ώστε να δημιουργήσει ένα αρχικό γεωγραφικό σύστημα, σχεδιάζοντας οριζόντιες γραμμές να διαπερνούν τα μέχρι τότε γνωστά μέρη της Γης. Έναν αιώνα αργότερα, ο Ίππαρχος ομαλοποίησε τις γραμμές του γεωγραφικού πλάτους, καθιστώντας τις παράλληλες και σύμφωνες με τη γεωμετρία της Γης. Σχεδίασε επίσης ένα σύστημα γραμμών γεωγραφικού μήκους που περιείχε 360 μοίρες και το οποίο διέτρεχε από το βορρά μέχρι το νότο, από πόλο σε πόλο.

Στην πραγματεία του Almagest (περίπου το 150 π.Χ.), ο Κλαύδιος Πτολεμαίος εξέλιξε το έργο του Ιππάρχου διαιρώντας καθεμία από τις 360 μοίρες γεωγραφικού πλάτους και γεωγραφικού μήκους σε μικρότερα τμήματα. Κάθε μοίρα χωρίστηκε σε 60 μέρη, καθένα από τα οποία υποδιαιρέθηκε και πάλι σε 60 μικρότερα τμήματα. Το πρώτο τμήμα, partes minutae primae, ή το πρώτο λεπτό, έγινε γνωστό απλά ως το “λεπτό”. Η δεύτερη κατάτμηση, partes minutae secundae, ή “δεύτερο λεπτό”, έγινε γνωστό ως δευτερόλεπτο (δεύτερο).

Ωστόσο, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα δεν χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση του χρόνου στην καθημερινότητα, παρά μόνο πολλούς αιώνες αργότερα. Οι οθόνες των ρολογιών χώριζαν την ώρα σε μισά, τρίτα, τέταρτα και μερικές φορές ακόμη και 12 μέρη, αλλά ποτέ σε 60. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν κοινώς κατανοητό ότι μία ώρα έχει διάρκεια 60 λεπτά. Δεν ήταν πρακτικό για το ευρύ κοινό να υπολογίσει τα λεπτά μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα, όπου εμφανίστηκαν τα πρώτα μηχανικά ρολόγια που έδειχναν λεπτά.

Χάρη στους αρχαίους πολιτισμούς που καθόρισαν και διατήρησαν τις διαιρέσεις του χρόνου, η σύγχρονη κοινωνία συλλαμβάνει ακόμα μια μέρα 24 ωρών, μια ώρα 60 λεπτών και ένα λεπτό 60 δευτερολέπτων. Ωστόσο, η πρόοδος στην επιστήμη της χρονικής διατήρησης έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο ορίζονται αυτές οι μονάδες. Τα δευτερόλεπτα προέκυψαν κάποτε διαιρώντας τα αστρονομικά γεγονότα σε μικρότερα μέρη, με το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) να ορίζει τη δεύτερη ως κλάσμα της μέσης ηλιακής ημέρας και αργότερα να την συνδέει με το τροπικό έτος. Αυτό άλλαξε το 1967, όταν το δεύτερο επαναπροσδιορίστηκε ως η διάρκεια των 9.192.631.770 ενεργειακών μεταβάσεων του ατόμου καισίου. Αυτός ο επαναχαρακτηρισμός προκάλεσε την εποχή της ατομικής χρονομέτρησης και της Συντονισμένης Παγκόσμιας Ώρας (UTC).

Είναι ενδιαφέρον ότι, για να διατηρήσουμε τον ατομικό χρόνο σε συμφωνία με τον αστρονομικό χρόνο, πρέπει να προστεθούν περιστασιακά δευτερόλεπτα στη UTC. Επομένως, όλα τα λεπτά δεν περιέχουν 60 δευτερόλεπτα. Μερικά ‘σπάνια’ λεπτά, περίπου οκτώ ανά δεκαετία, περιέχουν στην πραγματικότητα 61.

Πηγές

Εικόνα: commons.wikimedia.org

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Νovartis: Πουλάει θεραπεία για τη λευχαιμία 475.000 δολάρια. Τα έχεις; … 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/02/2018

Όταν αρρωσταίνει ένα παιδί, αρρωσταίνει το αύριο του κόσμου. Όταν αυτό το παιδί το έχεις κρατήσει αγκαλιά, ξέρεις ότι στην ερώτηση «το παιδί σου ή τη ζωή σου» η απάντηση είναι αυθόρμητη «τη ζωή μου, αλλά μη μου αγγίξεις το παιδί». Αν η ερώτηση είναι «το παιδί σου ή 475.000$», η απάντηση ποια είναι;

Ένας ψίθυρος μόνο μπορεί να είναι η απάντηση, ένα βουβό μέτρημα. Αν είσαι από τους τυχερούς που ακόμα βγάζουν ένα χιλιάρικο τον μήνα,  χρειάζεσαι 475 μήνες για να αποταμιεύσεις αυτό το ποσό.  Οι 475 μήνες μεταφράζονται σε 39 χρόνια και 6 μήνες δουλειάς, χωρίς ούτε 1 ευρώ έξοδα. Χωρίς φαΐ, χωρίς νερό, χωρίς εφορία, χωρίς ζωή. Τα 39 χρόνια και 6 μήνες είναι ολόκληρος ο εργασιακός βίος ενός ανθρώπου, από την αρχή μέχρι τη σύνταξη. Το παιδί, όμως, έχει μόνο λίγους μήνες ζωής. Τα 39 χρόνια και οι 6 μήνες δεν υπάρχουν…

475.000 ευρώ κοστολογεί η γνωστή μας πολυεθνική φαρμακευτική Novartis τη θεραπεία για τη λευχαιμία με το όνομα KYMRIAH. Τετρακόσιες εβδομήντα πέντε χιλιάδες ευρώ – ακόμα και για να γράψεις τον αριθμό χρειάζεσαι χώρο – για να σωθεί το παιδί, αφού ο τύπος λευχαιμίας που αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο φάρμακο, η B κυτταρική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία εμφανίζεται, κυρίως, σε παιδιά ή νέους έως 25 ετών. Η πρώτη έγκριση από τον FDA (Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων) για χορήγηση του φαρμάκου δόθηκε στα τέλη Αυγούστου του 2017. Μετά τη σχετική ανακοίνωση ακολούθησαν, στον διεθνή και ελληνικό τύπο, πανηγυρικά δημοσιεύματα που εξήραν το κατόρθωμα της Novartis.

Είναι όντως κατόρθωμα, και μάλιστα δεν είναι ένα μόνο κατόρθωμα αλλά είναι δύο. Το ένα είναι το επιστημονικό κατόρθωμα και το άλλο είναι το καπιταλιστικό κατόρθωμα. Επιστημονικό, καθώς φαίνεται ότι με μια και μοναδική δόση ενός φαρμάκου, άνθρωποι που έχουν φτάσει στα όρια της ζωής, κερδίζουν μια δεύτερη ευκαιρία. Μια ευκαιρία που δεν την δίνει καμία άλλη θεραπεία, μια ευκαιρία που είναι μονόδρομος και όχι επιλογή. Κατόρθωμα καπιταλιστικό, όχι μόνο γιατί αναίσχυντα μπαίνει στη ζυγαριά από τη μια μεριά η παιδική ζωή και από την άλλη το χρήμα, αλλά και γιατί η Novartis κερδίζει δισεκατομμύρια  ιδιοποιούμενη τον κόπο και την έρευνα των άλλων.

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που ανακάλυψε το νέο φάρμακο είναι ο καθηγητής Dr. Carl June (φωτό), του πανεπιστημίου της Pennsylvania. Στο πλαίσιο αυτού του πανεπιστημίου έγιναν οι έρευνες που κατέληξαν στη δημιουργία του KYMRIAH.  Σε αρκετές συνεντεύξεις του σε μέσα ενημέρωσης, ο καθηγητής επισημαίνει:

«Δεν μπορούσαμε να λάβουμε χρηματοδότηση από το Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο. Πάνω από 15 χρόνια λαμβάνουμε χρήματα από τον φορέα LLS (Leukemia & Lymphoma Society), εισφορές των απλών ανθρώπων που ενισχύουν τον συγκεκριμένο φορέα για να χρηματοδοτήσει την έρευνα. Δεν υπήρξε καμία οικονομική υποστήριξη από τη φαρμακευτική βιομηχανία». Σύμφωνα με τον καθηγητή, η Novartis πλήρωσε για να έχει το δικαίωμα της εμπορικής εκμετάλλευσης της πατέντας, αλλά δεν επένδυσε στην έρευνα που προηγήθηκε αυτά τα 20 χρόνια. Τους ισχυρισμούς του καθηγητή επιβεβαιώνει και ο David Mitchell, ιδρυτής μιας ομάδας ασθενών (Patients for Affordable Drugs) που προωθεί το αίτημα για μείωση του κόστους θεραπειών και φαρμακευτικών αγωγών για πλήθος ασθενειών. Σε άρθρο του MIT Technology Review στις 30 Αυγούστου 2017, ο Davide Mitchell φέρεται να υποστηρίζει, ότι το ερευνητικό κόστος για το KYMRIAH, καλύφθηκε σε ένα μέρος του και από κρατικές επιχορηγήσεις που άγγιξαν τα τελευταία χρόνια τα 200 εκατομμύρια δολάρια. Δηλαδή, η έρευνα χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την τακτική φορολογία των πολιτών και εν μέρει από φιλανθρωπικές οργανώσεις όπως η LLS. Άρα, αυτοί που χρηματοδότησαν την έρευνα, είναι οι ίδιοι που θα κληθούν να πληρώσουν τα 475.000$ εάν παραστεί η ανάγκη.

Ένα από τα πρώτα παιδιά που σώθηκαν, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ήταν η πεντάχρονη (2012) Emily Whitehead (φωτό). Η μικρή έχοντας φτάσει λίγα εικοσιτετράωρα πριν το θάνατο, εντάχθηκε στην πειραματική δοκιμασία της πρωτοπόρας θεραπείας. Ο ίδιος καθηγητής, ο Dr. Carl June, ως υπεύθυνος του πειράματος για την περίπτωση της Emily επισημαίνει:

«Το κόστος της θεραπείας δεν υπερέβη τα 20.000 δολάρια και αυτό το ποσό ήταν τόσο υψηλό επειδή εκείνη την εποχή το φάρμακο ήταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Όταν ένα φάρμακο βγαίνει στην αγορά, οι όροι παραγωγής και εμπορευματοποίησης αλλάζουν με αποτέλεσμα το κόστος της παραγωγής του να πέφτει πολύ χαμηλότερα»

Ωστόσο, στην περίπτωση του KYMRIAH το κόστος παραγωγής μπορεί να μειώθηκε, αλλά η τιμή της πώλησής του αυξήθηκε κατά 455.000 δολάρια, δηλαδή αυξήθηκε κατά 24 φορές. Άρα, με τα χρήματα που κοστολογεί η Novartis μια μοναδική δόση του φαρμάκου, θα μπορούσαν να σωθούν τουλάχιστον εικοσιτέσσερις  άνθρωποι, τουλάχιστον εικοσιτέσσερα παιδιά.

Πόσο το μετράει αυτό η πολυεθνική που ανέλαβε την εμπορική προώθηση και εκμετάλλευση της πατέντας; Το μετράει τόσο, όσο το μέτρησε το 2006, όταν αρνήθηκε στην Ινδία το δικαίωμα παραγωγής γενόσημου ενός άλλου αντικαρκινικού φαρμάκου που έσωζε ζωές, του Glivec.

Η Novartis ξεκίνησε τη δικαστική διαμάχη με την Ινδία, γιατί θέλησε να παρατείνει τη διάρκεια της πατέντας του Glivec. Η Ινδία είναι μια χώρα με 1,2 δις πληθυσμό, με τεράστια ποσοστά φτώχειας, με ανθρώπους που επιβιώνουν οριακά. Συγχρόνως, η Ινδία είναι η πατρίδα των γενόσημων φαρμάκων για ολόκληρο τον κόσμο, των φαρμάκων που όταν παρέρχεται η περίοδος προστασίας της πατέντας τους μπορούν να διατίθενται στους ασθενείς σε πολύ χαμηλότερη τιμή από την αρχική. Σύμφωνα με την πρόεδρο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Dr. Joanne Liu, «η Ινδία είναι το φαρμακείο του αναπτυσσόμενου κόσμου». Περισσότερο από το 80% των φαρμάκων που χρησιμοποιούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα για να περιθάλψουν πάνω από 200.000 ανθρώπους που ζουν με τον ιό HIV, είναι γενόσημα φάρμακα που παράγονται στην Ινδία. Το ίδιο ισχύει για τη θεραπεία κι άλλων ασθενειών, όπως είναι η φυματίωση και η ελονοσία.  Το φάρμακο Glivec η Novartis το χρέωνε 4.000 δολάρια ανά μήνα θεραπείας, ενώ το αντίστοιχο γενόσημο κόστιζε 73 δολάρια. Με αυτή την τιμή, μπορούσαν, τόσο οι ίδιοι οι ασθενείς, όσο και διεθνείς οργανώσεις να βοηθούν όσους το έχουν ανάγκη. Σε αυτή την ανάγκη η Novartis αντέξατε τα κέρδη της. Κάνοντας ελάχιστες τροποποιήσεις στη σύνθεση του φαρμάκου, επιδίωξε να παρατείνει την πατέντα για να μην έχουν δικαίωμα να παράγουν το γενόσημο. Τη δίκη την έχασε, αλλά υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρίας έκανε δηλώσεις εκείνον τον καιρό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης απειλώντας ότι τα προϊόντας της Novartis θα πάψουν να κυκλοφορούν στη συγκεκριμένη χώρα.

Αυτή είναι η στάση που επέλεξε τότε η πολυεθνική, την ίδια φαίνεται να επιλέγει και τώρα. Ένα άλλο από τα υψηλόβαθμα στελέχη της, όταν ερωτήθηκε για το υψηλό κόστος του KYMRIAH, απάντησε: «Άλλες θεραπείες για καρκίνους του αίματος, όπως η μεταμόσχευση του μυελού των οστών, κοστίζουν από 500.000 έως 800.000 δολάρια. Άρα, τα 475.000 δολάρια που χρεώνουμε εμείς είναι μια καλή τιμή».

Κανένας δεν αρνείται ότι τα 475.000 δολάρια είναι λιγότερα από τα 500.000 δολάρια, αλλά τι κόσμος είναι αυτός που κοστολογεί τη ζωή των παιδιών μας;

Τι κόσμος είναι αυτός, που βάζει στο ζύγι την ύπαρξή μας σε σύγκριση με τα κέρδη μιας εταιρείας;

Τι κόσμος είναι αυτός που αντέχει να βλέπει το παιδί να πεθαίνει, όταν η επιστήμη έχει ανακαλύψει το φάρμακο;

Είναι ο κόσμος του «έμπορα», εκείνου που μετράει ακόμα και τις ανάσες μας με το χρήμα.

Είναι ο κόσμος που θέλει να κάνει τη ζωή, το νερό, τη γη, τον ήλιο, τη θάλασσα κι ό,τι άλλο υπάρχει, να τα κάνει όλα εμπόρευμα.

Είναι ο κόσμος που σου λέει ότι η υγεία και ζωή δεν είναι δικαίωμα που το έχουμε όλοι όσοι έχουμε γεννηθεί, αλλά το έχουν μόνο όσοι μπορούν να το πληρώσουν. Αυτός είναι ο κόσμος των πολυεθνικών.

της Σοφίας Χουδαλάκη

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΚΟΠΙΑ: Τα σχολικά βιβλία του μίσους και της διαστρέβλωσης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/01/2018

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΚΟΠΙΑ: Τα σχολικά βιβλία του μίσους και της διαστρέβλωσης

Συζητώντας κανείς με τους Σκοπιανούς αντιλαμβάνεται ότι ζουν σε μία απίστευτη πλάνη, την οποία φυσικά και δεν παραδέχονται, κάτι που κάνει αυτήν την πλάνη πραγματικά ακατανίκητη σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.

Στην προσπάθειά μου να βρω πού εδράζεται η πλάνη αυτή, κατέφυγα στα σχολικά βιβλία. Με ιδιαίτερη δυσκολία, είναι η αλήθεια, κατάφερα να προμηθευτώ τα δύο βασικά σχολικά βιβλία Ιστορίας, ένα για το βασικό σχολείο (δημοτικό) και ένα για το Γυμνάσιο.

Με τη βοήθεια του φίλου Άρη Γεωργόπουλου, που είναι σλαβολόγος, εντόπισα τα βασικά στοιχεία «ιστορίας» του «Μακεδονικού Αφηγήματος», με τα οποία η νεολαία της γειτονικής χώρας διαπλάθει την ιστορική της συνείδηση. Και διαμορφώνει, εδώ και δεκαετίες, μία πεποίθηση, πάνω στην οποία εδράζεται όλη τους η πολιτική συμπεριφορά στο θέμα του ονόματος… Όπως σημειώνει και ο κ. Γεωργόπουλος, «στα βιβλία αυτά υπάρχει μία απίστευτη διαστρέβλωση γεγονότων και πηγών, με την οποία γίνεται μία τρομερή σύνδεση ασύνδετων πραγμάτων, προκειμένου να δομηθεί μία ιστορική συνέχεια, από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι το σήμερα, ούτως ώστε να αποδειχθεί η συνέχεια του μακεδονικού έθνους».

 

Όλα ξεκινούν από την αρχαία Μακεδονία. Εκεί οι σχολικοί συγγραφείς πασχίζουν να πείσουν ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, αποκρύβοντας μεθοδικά όλα εκείνα τα ντοκουμέντα που αποδεικνύουν το αντίθετο. Για τους «επιστήμονες» των Σκοπίων δεν υπήρχε πουθενά το «όλοι οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων», ούτε η γραφή τους, που, όπως φαίνεται ακόμη και στα εκθέματα του παλιού αρχαιολογικού μουσείου των Σκοπίων, ήταν η ελληνική.

Οι συγγραφείς κάνουν τσαλαβουτήματα στην Ιστορία. Το γεγονός ότι οι Μακεδόνες ακολουθούσαν την ελληνική Παιδεία το δικαιολογούν γράφοντας ότι αυτή ήταν η συνήθεια της εποχής! Ξεπερνούν με απίστευτη ελαφρότητα το γεγονός ότι ποτέ δεν βρέθηκε καμία επιγραφή στη «Μακεδονική» γλώσσα, που υποτίθεται ότι ήταν διαφορετική από την ελληνική, γράφοντας απλώς ότι «δεν βρέθηκαν μέχρι τώρα ευρήματα». Πουθενά δεν γράφουν ότι ελόγιζαν τους εαυτούς τους ως Έλληνες, ότι λάτρευαν τους θεούς του Ολύμπου, όπως και οι Έλληνες, και πάντα αφιέρωναν τις ηρωικές τους πράξεις στην Ελλάδα!

Οι συγγραφείς δεν διστάζουν να χαρακτηρίσουν την ελληνιστική ως «μακεδονική» περίοδο της Ιστορίας! Μάλιστα, σε ένα σημείο, που σηκώνει πολύ γέλιο, γράφουν ότι κύρια χαρακτηριστικά της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι ότι στο εσωτερικό της συνυπήρχαν οι Μακεδόνες ως στρατιωτικοί κατακτητές και οι Έλληνες ως κυρίαρχοι του πνεύματος!

Σύμφωνα με το αφήγημά τους, στη Μακεδονία αναπτύχθηκε ήδη από τον 5ο αιώνα ένα νέο έθνος, που εκσλαβίστηκε σταδιακά και επειδή αποτελούνταν από τοπικούς πληθυσμούς ονομάστηκε μακεδονικό. Αυτό το έθνος συνεχίζει να υφίσταται ως σήμερα και διατηρεί τα ιστορικά του στοιχεία, από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σύμφωνα με τους ιστορικούς συγγραφείς! Φυσικά, ακόμη και οι Θεσσαλονικείς αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος βαφτίζονται με χαρακτηριστική ευκολία «Μακεδόνες», για να μη διαταραχθεί η «ιστορική συνέχεια» στα χρόνια του Βυζαντίου!

Οι Σκοπιανοί δεν διαστρεβλώνουν μόνο τα γεγονότα που αφορούν την Ελλάδα, αλλά το κάνουν και με σημαίνοντα πρόσωπα της βουλγαρικής Ιστορίας, όπως με τον Τσάρο Σαμουήλ. Σύμφωνα με τα σχολικά εγχειρίδια των Σκοπίων, ο Σαμουήλ ήταν ο πρώτος Μακεδόνας ηγεμόνας! Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος ζήτησε ο ίδιος να γραφεί στον τάφο του ως «Βούλγαρος» αποκρύπτεται μεθοδικά, καθώς δεν βολεύει τη στήριξη του αφηγήματος…

Τα βιβλία

Απολύτως ενδεικτικά είναι τα παρακάτω αποσπάσματα:

Βιβλίο Ιστορίας Δ’ Τάξης Δημοτικού, συγγραφέας Σφέτοζαρ Ναουμόβσκι- εκδόθηκε το 2000

Σελ. 41
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

(…) παράλληλα στη Μακεδονία ζούσαν οι Παίονες και οι Πελαγόνιοι και άλλα φύλα και λαοί. Αυτά τα φύλα και οι λαοί αναμείχθηκαν μεταξύ τους και διαμόρφωσαν έναν λαό με κοινή γλώσσα, τη μακεδονική, η οποία πήρε το όνομά της από την περιοχή στην οποία κατοικούσαν. Εκεί κατοίκησαν οι αρχαίοι Μακεδόνες, που αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό έθνος και διέφεραν από τους υπόλοιπους λαούς της Βαλκανικής Χερσονήσου. Οι κάτοικοι της αρχαίας Μακεδονίας μιλούσαν μία γλώσσα, που διέφερε από τις γλώσσες των λαών της Βαλκανικής.

Σελ 47
«Το Μακεδονικό κράτος στην εποχή του Αλεξάνδρου του Γ’ του Μακεδόνα».

Ο Αλέξανδρος ο Μακεδόνας για να διατηρήσει την εσωτερική συνοχή στο αχανές κράτος του, το οποίο συμπεριελάμβανε πολλά έθνη, έλαβε κάποια συγκεκριμένα μέτρα: έτσι, πριν την εκστρατεία του στην Ινδία επέλεξε για πρωτεύουσα του κράτους του τη Βαβυλώνα (έως τότε πρωτεύουσα ήταν η μακεδονική πόλη Πέλλα).
Στόχος του Αλέξανδρου ήταν η μίξη των υποταγμένων ανατολικών λαών με τους Μακεδόνες και τους Έλληνες.

Σελ 95
«Ευρώπη και Βαλκάνια κατά τον Μεσαίωνα»

Κατά τη διάρκεια του 6ου και 7ου αιώνα, μετά από μακρά διαμάχη του Βυζαντίου και των ντόπιων πληθυσμών, οι νότιοι Σλάβοι κατοίκησαν τη Βαλκανική χερσόνησο. Ένα τμήμα από τα πολυπληθή σλαβικά φύλα κατοίκησε στις γαίες της Μακεδονίας. (…) Οι Σλάβοι της Βαλκανικής αναμείχθηκαν με τους ντόπιους κατοίκους όπως Κέλτες, Ιλλύριους, Θράκες, Μακεδόνες και άλλους, οι οποίοι είχαν εκλατινιστεί και εξελληνιστεί. Έτσι σταδιακά και ειρηνικά, οι παλαιοί κάτοικοι αφομοιώθηκαν και έχασαν την εθνική τους ταυτότητα γενόμενοι σλαβικό έθνος (εκσλαβισμός).

Βιβλίο Ιστορίας Α΄έτους Γυμνασίου (πέντε συγγραφέων), εκδόθηκε το 2009

Σελ. 83
Γλώσσα και Πολιτισμός

Οι Μακεδόνες είχαν τη δική τους ξεχωριστή γλώσσα, που διέφερε από τις γλώσσες των υπόλοιπων γειτονικών λαών, Ελλήνων, Ιλλυρίων και Θρακών. Έως σήμερα δεν έχουν βρεθεί γραπτές πηγές ή επιγραφές στη γλώσσα των Μακεδόνων. Έχουν διασωθεί όμως περίπου 140 αποσπάσματα γραπτών κειμένων.  Ωστόσο, πολλοί αρχαίοι συγγραφείς μαρτυρούν ότι οι Μακεδόνες είχαν τη δική τους γλώσσα. Έτσι ο Αλέξανδρος ο Γ’ ο Μακεδών πριν την εκστρατεία του κατά των Περσών απευθύνθηκε στους Μακεδόνες στρατιώτες στη μακεδονική γλώσσα.

Οι αρχαίοι Μακεδόνες είχαν διαφορετικό ημερολόγιο απ’ αυτό των Ελλήνων, με 12 μήνες και το έτος να αρχίζει τον Οκτώβριο. Αριθμούσαν την χρονολογία ανάλογα με τη βασιλεία του κάθε μονάρχη. Από την εποχή του Αρχέλαου οι Μακεδόνες διοργάνωναν τους δικούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Δίον, που διαρκούσαν εννέα μήνες.

Οι Μακεδόνες ήταν ξεχωριστό έθνος που διέφερε από τα γειτονικά του κατά τον τρόπο της ζωής τους, τις παραδόσεις, την ενδυμασία, τα σύμβολα, το στράτευμα και άλλα.
Οι Μακεδόνες βασιλείς και αριστοκράτες απέδιδαν μεγάλη σημασία στον πολιτισμό και την παιδεία των παιδιών τους. Καλλιτέχνες, φιλόσοφοι, ποιητές και άνθρωποι του πνεύματος προσκαλούνταν στις αυλές των βασιλέων και αριστοκρατών. Είναι γνωστή η παρουσία του Ευριπίδη, του Αριστοτέλη και άλλων. Αυτοί είχαν καθήκον τους τη διαπαιδαγώγηση των αρρένων παιδιών των βασιλέων και των αριστοκρατών και την εκπαίδευσή τους σε συγκεκριμένους τομείς της επιστήμης και της τέχνης.

Σελ 113
«Η δημιουργία της σλαβικής γραμματείας»

Οι δημιουργοί του πρώτου σλαβικού αλφαβήτου (γλαγολητικού) και οι θεμελιωτές της σλαβικής γραμματείας και πολιτισμού ήταν οι αδελφοί Κύριλλος και Μεθόδιος. Αυτοί γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη στις αρχές του 9ου αιώνος και ήταν πιθανότατα σλαβικής καταγωγής.

Σελ 87
«Η Μακεδονική Περίοδος»

Η περίοδος μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μέχρι την κατάκτηση της Μακεδονίας από τους Ρωμαίους ονομάζεται «ελληνιστική» ή «μακεδονική» περίοδος. Αυτή αποτελεί ουσιαστικά τη σύνθεση του πολιτισμού των Μακεδόνων ως κατακτητών και των Ελλήνων ως φορέων της γλώσσας, της γραμματείας, της φιλοσοφίας και του πολιτισμού στην Αίγυπτο, την Περσία και τους λαούς της Εγγύς Ανατολής.

Σελ 103
«Τα μεσαιωνικά χρόνια»

Με τον θάνατο, το 976 μ.Χ. ,του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή, οι τέσσερις αδελφοί, Δαυίδ, Ααρών, Μωυσής και Σαμουήλ ηγούνται της επανάστασης της Μακεδονίας κατά του Βυζαντίου. Αυτή η δεύτερη επανάσταση στέφθηκε με επιτυχία. Έτσι, το 976 εγκαθιδρύεται το ανεξάρτητο μακεδονικό κράτος. (…) Ο Σαμουήλ γίνεται ο πρώτος ηγεμόνας του Μακεδονικού Κράτους. Από τη στιγμή που εδραιώθηκε στον θρόνο του, θέλησε να απελευθερώσει ολόκληρη τη Μακεδονία.

Τα σύμβολα του διχασμού…

Το πρώτο πράγμα που σε εντυπωσιάζει όταν ακούς έναν Σκοπιανό να μιλά στη γλώσσα του είναι ότι κάθε περίπου πέντε λέξεις, χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία», «μακεδονικό» κλπ. Κατά έναν παράξενο τρόπο, οι Σκοπιανοί έχουν ουσιαστικά αφαιρέσει από τη γλώσσα τους τις λέξεις «κράτος», «χώρα» αλλά και όλα όσα σε όλες τις γλώσσες και διαλέκτους του πλανήτη περιγράφουν μία εθνοτική και κρατική συλλογικότητα! Παράλληλα, έχουν καθιερώσει την απίστευτη συνήθεια να βάζουν τον προσδιορισμό «μακεδονικός» όποτε αναφέρονται σε οποιαδήποτε κρατική ή δική τους οντότητα.

Εκεί που ένας τυπικός πολίτης θα έλεγε «θα απευθυνθώ στο υπουργείο, που είναι αρμόδιο για τις συγκοινωνίες στην πόλη» ο τυπικός Σκοπιανός θα πει «θα απευθυνθώ στο υπουργείο της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Μακεδονίας που είναι αρμόδιο για τις συγκοινωνίες στα Σκόπια, την μακεδονική πρωτεύουσα»! Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι το «Δημοκρατία της Μακεδονίας»  γράφεται παντού, ακόμη και στα κουτάκια της CocaCola. Όπως βλέπουμε σε κάποιες συσκευασίες «Ελληνικό προϊόν», έτσι εδώ στα Σκόπια γράφουν σε κάθε προϊόν ότι «παράγεται στη Δημοκρατία της Μακεδονίας»!  Ρώτησα πολλούς ανθρώπους γιατί το κάνουν αυτό…

Κανένας δεν το είχε αντιληφθεί ότι το κάνει! Κανένας τους δεν ήξερε το γιατί. «Συνήθεια», «έτσι μιλάνε όλοι» ήταν οι πειστικότερες απαντήσεις που πήρα. Για μένα, αυτή η συνήθεια μαρτυρά ανασφάλεια και επιβολή. Η κρατική δομή στα Σκόπια, ήδη από το 1944, χρησιμοποίησε όλους τους τρόπους για να βάλει στην καθημερινότητα των πολιτών αυτό το «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ακόμη κι αν γι’ αυτό χρειάστηκε να αξιοποιήσει μέχρι και τα κουτάκια της CocaCola!

Στο ίδιο πλαίσιο, βλέπουμε ότι οι Σκοπιανοί ονόμασαν το αεροδρόμιο των Σκοπίων «Μέγας Αλέξανδρος», όπως ακριβώς έκαναν και με τον οδικό άξονα που συνδέει τους Ευζώνους, στα ελληνικά σύνορα με τα τα σερβικά, στο Κουμάνοβο… Η στόχευση είναι διπλή: αφορά τόσο τους ντόπιους όσο και τους χιλιάδες ταξιδιώτες που τον χρησιμοποιούν. Το αεροδρόμιο και ο οδικός άξονας θα είναι τα πρώτα που θα αλλάξουν όνομα, σχολιάζουν κυβερνητικοί κύκλοι. Θα μπουν στη ζυγαριά της διαπραγμάτευσης και θα εμφανιστούν ως «υποχωρήσεις» έναντι της Ελλάδας! Αν και θυμίζουν περισσότερο τούρκικο παζάρι: μόλις στριμωχτώ, κάνω μία χοντροκομμένη αυθαιρεσία, την οποία για να την αποσύρω ζητώ ανταλλάγματα. Ακριβώς έτσι έγινε και με την πρώτη σημαία του κράτους, αυτήν με το αστέρι της Βεργίνας, την οποία απέσυραν οι Σκοπιανοί το 1995, στο πλαίσιο της ενδιάμεσης συμφωνίας! Θα αποσυρθούν και κάποια από τα κιτσάτα αγάλματα του Γκρούεφσκι, άλλωστε οι Σκοπιανοί δεν τα θέλουν, αλλά θα το παρουσιάσουν κι αυτό ως υποχώρηση…

«Η διαπραγμάτευση»

Όποιος έρθει εδώ και «τριφτεί» για να κάνει το ρεπορτάζ, αντιλαμβάνεται αμέσως ότι για τους Σκοπιανούς διαπραγμάτευση με τους Έλληνες για το όνομα σημαίνει συζητώ ή περιμένω μέχρις ότου οι Έλληνες αναγνωρίσουν τη χώρα ως «Μακεδονία» μαζί με κάτι ακόμη (Άνω, Βόρεια ή Νέα). Κανείς τους δεν πιστεύει ότι θα υπάρξει ονομασία χωρίς το «Μακεδονία»! Και μάλιστα, θεωρούν ότι συμβιβάζονται, ότι κάνουν πίσω και ότι συνεισφέρουν σημαντικά βάζοντας ένα συνθετικό! Απίθανα πράγματα… Η κυβέρνηση Ζάεβ εξομάλυνε λίγο την κατάσταση, ενώ η κοινωνία παρουσιάζει μία κόπωση για τον «Μακεδονισμό», τον οποίο έχει ταυτίσει με το καθεστώς Γκρούεφσκι, που αμαυρώθηκε από σοβαρά οικονομικά σκάνδαλα. Η κοινή γνώμη μοιάζει πρόθυμη να συμβιβαστεί, προκειμένου να διασφαλίσει το μέλλον της στο ΝΑΤΟ. Και εκεί προκύπτουν τα περιθώρια για την ελληνική διπλωματία…

Από το φύλλο της THESSNEWS #89 (20/01/2018-21/01/2018)

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Σκοπιανοί: Αναγνωρίζουν ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 15/01/2018

 Ένα βίντεο ένα σχόλιο και μια συμβιβαστική πρόταση

Το βίντεο

Το Σχόλιο

Μακεδονία δεν προέρχεται από «μακον» και «δνος» ούτε σημαίνουν αυτά που λέει η άσχετη βαρβαρογεννής Σλάβα.
Αλλά από τον Μακεδνών που ήταν ο αρχηγός της πρώτης φίλης που εγκαταστάθηκε στην περιοχή ή από την δωρική λέξη Μακεδνός που σημαίνει «ψηλός» κατά τον Όμηρο ή «μεγάλος – ουράνιος» κατά τον λεξικογράφο Ησύχιο της Αλεξάνδρειας. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το όνομα αναφέρεται σε δωρική φυλή που έμενε στην περιοχή και φυσικά όχι σλάβικη.

Η Πρόταση

Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό;
Τρανσμακεδόνια (Τransmacedonia), όπως Τρανσυλβανία. Η χώρα πέρα από την Μακεδονία!

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Παλιά Τούμπα Θεσσαλονίκης  (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 08/01/2018

Εικόνες και λίγα λόγια από την ιστορία της Τούμπας Θεσσαλονίκης. Στο 1ο μέρος του αφιερώματος βλέπουμε την ακατοίκητη περιοχή της Τούμπας στις αρχές του 19ου αιώνα, γνωρίζουμε λίγο τον αρχαίο λόφο της, τις δυσκολίες της εγκατάστασης των προσφύγων κατοίκων της, τις εκκλησίες της και την ¨γέννηση¨ του Π.Α.Ο.Κ.

Η προσφυγική Τούμπα αρχίζει να έχει αλματώδη ανάπτυξη. Το 1932 βρέθηκε να έχει 32.000 κατοίκους, ένα Ορφανοτροφείο, μία Μορφωτική Λέσχη, 4 Δημοτικά Σχολεία και ένα Ιδιωτικό, ένα Παιδικό Σταθμό, τρία Ωδεία, δύο Ιατρεία, ένα Κινηματοθέατρο, δύο μεγάλα γειτονικά Εργοστάσια και τρεις εκκλησίες, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Θεράποντος, της Αγίας Μαρίνας και τέλος μία τέταρτη του Αγίου Φανουρίου. Η Τούμπα μέχρι το 1924 ήταν κέντρο διερχομένων προσφύγων που μετά διοχετεύονταν σε άλλους προσφυγικούς οικισμούς, Οι πρώτοι πρόσφυγες που ήρθαν στην Τούμπα ήταν Μικρασιάτες, Κωνσταντινουπολίτες, Θρακιώτες και ακολούθησαν οι Πόντιοι. Όλοι πριν εγκατασταθούν περνούσαν υποχρεωτικά από καραντίνα στην περιοχή Βυζάντιο. Τα σοβαρά προβλήματα των προσφύγων της Τούμπας ήταν ο επισιτισμός, ο εξανθηματικός τύφος, ο ελώδης πυρετός και η φυματίωση που αντιμετωπίστηκαν με την ίδρυση δύο δημόσιων ιατρείων στην Άνω και Κάτω Τούμπα, και όταν αυτά καταργήθηκαν ο Δήμος Θεσσαλονίκης ίδρυσε το 2ο Δημοτικό ιατρείο Τούμπας.

Πολλές από τις πληροφορίες και φωτογραφίες στο βίντεο είναι από τα βιβλία «Η Τούμπα των Προσφύγων¨ και ¨Τενεκεδένιο Σχολείο».

Η μουσική που ακούγεται είναι του Σταμάτη Σπανουδάκη.

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Γιατί δεν υπάρχουν ψάρια;  (βίντεο) 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/01/2018

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Θερίζει η ιλαρά: 101 νέα κρούσματα 15-21 Δεκεμβρίου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/12/2017

Πώς να αναγνωρίσετε την ιλαρά

Αυξάνονται συνεχώς τα κρούσματα της ιλαράς στη χώρα μας. Σύμφωνα με την τελευταία επιδημιολογική έκθεση του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), μέχρι και τις 21 Δεκεμβρίου είχαν καταγραφεί 871 κρούσματα της λοιμώδους μεταδοτικής νόσου, με τα 101 από αυτά να αφορούν μόνο μια εβδομάδα.

Συγκεκριμένα, κατά το διάστημα από 15 έως 21 Δεκεμβρίου δηλώθηκαν 101 νέα περιστατικά ιλαράς, ενώ σταθερός παραμένει ο αριθμός των θανατηφόρων περιστατικών.

Υπενθυμίζεται ότι έχουν χάσει τη ζωή τους, λόγω επιπλοκών από την ιλαρά, ένα βρέφος και ένας 17χρονος από κοινότητες Ρομά. Το βρέφος Ρομά 11 μηνών, ανεμβολίαστο, με υποκείμενη δυστροφία, κατέληξε με κλινική εικόνα σηψαιμίας. Ο 17χρονος Ρομά, ανεμβολίαστος, κατέληξε με κλινική́ εικόνα εγκεφαλίτιδας.

Οι εστίες της επιδημικής έξαρσης της ιλαράς, όπως την προσδιορίζει το ΚΕΕΛΠΝΟ, βρίσκονται κυρίως στη Νότια Ελλάδα, ιδίως στην Αττική, την Κορινθία, την Αχαΐα, την Ηλεία. Στη μεγάλη πλειονότητα πρόκειται για άτομα Ελληνικής υπηκοότητας (κυρίως μικρά́ παιδιά από κοινότητες Ρομά και άτομα από το γενικό πληθυσμό κυρίως στην ηλικιακή ομάδα 25-44 ετών) που δεν έχουν ανοσία στην ιλαρά, μεταξύ των οποίων και επαγγελματίες υγείας που ήταν ανεμβολίαστοι ή ατελώς εμβολιασμένοι.

Οι ειδικοί του ΚΕΕΛΠΝΟ υπογραμμίζουν πως αναμένεται η εργαστηριακή επιβεβαίωση και άλλων κρουσμάτων το ερχόμενο διάστημα, και δεν μπορεί να αποκλειστεί́ η αύξηση των κρουσμάτων και η επέκτασή τους και σε άλλες γεωγραφικές περιοχές.

Συστήνεται ο εμβολιασμός με το μικτό εμβόλιο ιλαράς – ερυθράς – παρωτίτιδας (εμβόλιο MMR) των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων που δεν έχουν εμβολιαστεί με τις απαραίτητες δόσεις. Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, παιδιά, έφηβοι και ενήλικες που έχουν γεννηθεί μετά το 1970 και δεν έχουν ιστορικό νόσου πρέπει να είναι εμβολιασμένοι με 2 δόσεις εμβολίου για την ιλαρά́.

Ανατύπωση από >>>

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

«Η επιβίωση αρχαίων ελληνικών εθίμων στα Χριστουγεννιάτικα έθιμα»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2017

Αποτέλεσμα εικόνας για Ειρεσιώνη

Ειρεσιώνη το «Χριστουγεννιάτικο» δένδρο των αρχαίων Ελλήνων

Για αρκετούς αιώνες μετά την γέννηση του Χριστού συνυπήρχαν ο χριστιανισμός και η ειδωλολατρία. Οι Εθνικοί όπως αποκαλούνταν οι ειδωλολάτρες ήταν υπό διωγμό μετά την εδραίωση του χριστιανισμού. Οι θρησκευτικές τελετές των ειδωλολατρών ήταν τόσο ισχυρές που εξακολουθούσαν να επιβιώνουν στις μεγάλες μάζες των οπαδών της νέας θρησκείας. Η εκκλησία προσπάθησε με κάθε τρόπο να εκριζώσει τις παλιές αυτές συνήθειες, αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο. Έτσι αναγκάστηκε να ενσωματώσει πολλές από τις τελετές αυτές.

Οι γιορτές

Τα Χριστούγεννα μέχρι τον 4ο αιώνα δεν είχαν καθιερωθεί σαν γιορτή στο χριστιανικό εορτολόγιο. Η εκκλησία αναγκάστηκε να ενσωματώσει ειδωλολατρικές τελετές αφιερωμένες στον «ανίκητο θεό Ήλιο», μιας και δεν μπόρεσε να τις εκριζώσει. Σύμφωνα με τα αρχαία ελληνικά έθιμα 22-24 Δεκεμβρίου γίνονταν τελετές για το χειμερινό ηλιοστάσιο, οι οποίες περιείχαν και στοιχεία από αντίστοιχες τελετές του Όσιρι και του Μίθρα. Οι λατρευτικές εκδηλώσεις περιλάμβαναν λιτανείες, συμπόσια και χορούς.

Στην αρχαία Ελλάδα κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο γιόρταζαν τη γέννηση του θεού Διονύσου. Τον αποκαλούσαν «Σωτήρα», και «θείο βρέφος», οι ιερείς του ονομάζονταν ποιμένες και κρατούσαν ραβδί.

Το 274 μ.Χ. γιορτάστηκε επίσημα στη Ρώμη «Η μέρα της γέννησης του ανίκητου Ήλιου». (Dies natalis Solis Invicti). Το κείμενο που καταργεί τη γιορτή αυτή και την ονομάζει «Ο γεννηθείς Χριστός εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας », είναι το ρωμαϊκό καλεντάρι του 354μ.Χ. Έτσι η λατρεία του θεού Ήλιου παραχωρεί τη θέση της στα Χριστούγεννα. Το 529 ο Κωνσταντίνος Ζ ο Πορφυρογέννητος με νόμο καθιερώνει τη γιορτή σαν αργία το 529 μ.Χ. Τα πρώτα χρόνια το τελετουργικό ήταν περίπλοκο και είχε πολλά περσικά στοιχεία από τις γιορτές του Ήλιου.

Στα χρόνια του Ιουστινιανού, τον 6ο αιώνα, ο εορτασμός των Χριστουγέννων εξαπλώθηκε σε όλη την Ανατολή και έτσι ευοδώθηκε η προσπάθεια να μετατραπούν βαθμιαία οι ειδωλολατρικές τελετές σε χριστιανικές.

Το δένδρο

Η Ειρεσιώνη προέρχεται από τη λέξη είρος-έριον=μαλλι προβάτου. Ήταν ένα απλό κλαδί ελιάς (κότινος, αγριελιά) το οποίο στόλιζαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας με γιρλάντες που έφτιαχναν από λευκό μαλλί προβάτου, με σύκα, καρύδια, μπουκαλάκια με κρασί και μέλι, λάδι . Το δέντρο το αφιέρωναν στη θεά Αθηνά, τον θεό Απόλλωνα και τις Ώρες , Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη. Ήταν ένα γονιμικό έθιμο, ευχαριστήριο για την γονιμότητα της γης και τους καρπούς που αυτή έδινε.

Κατά την εβδόμη μέρα του μηνός Πυανεψιώνος παιδιά περιέφεραν την Ειρεσιώνη στους δρόμους τραγουδώντας τα κάλαντα στα σπίτια, έλεγαν ευχές και παινέματα.

Τα κάλαντα

Τα κάλαντα των αρχαίων Ελλήνων κινούνταν στο ίδιο πνεύμα με τα τωρινά κάλαντα. Ήταν εγκωμιαστικά και ευχετήρια άσματα της αρχαιότητας, τα οποία ονομάστηκαν κάλαντα κατά την ρωμαϊκή εποχή. Τους παρακάτω στίχους φέρεται ότι τραγούδησε  στη Σάμο, κατά το έθιμο της ειρεσιώνης, ο Όμηρος και μας διασώζει ο Πλούταρχος («Βίοι Παράλληλοι, Θησεύς 22»):

«Σ’ αρχοντικό μπήκαμε μεγάλου νοικοκύρη
με λόγο που ’χει πέραση και μ’ αγαθά περίσσα.
Ανοίξτε πόρτες διάπλατα να μπουν μεγάλα πλούτη,
μαζί κι η θαλερή χαρά κι η ευλογημένη Ειρήνη.
Γιομάτοι να’ ναι οι πίθοι σας, πολλά τα ζυμωτά σας,
φέρε μας κριθαρόψωμο με το πολύ σουσάμι.
Νύφη για το μοναχογιό να κάτσει τραγουδώντας
στ’ αμάξι που το σέρνουνε τα δυνατά μουλάρια
να’ ρθει σ’ αυτό το σπιτικό να’ φαίνει τα προικιά της.
Κάθε χρονιά θε να’ ρχομαι κι εγώ σαν χελιδόνι.
Μα φέρε γρήγορα λοιπόν ότι είναι να μας δώσεις
γιατί αλλιώς θα φύγουμε δε θα ξημερωθούμε.!»

Το τραγούδι της Ειρεσιώνης της εποχής του Ομήρου το συναντάμε στα κάλαντα της Θράκης:

«Στο σπίτι ετούτο πού ‘ρθαμε του πλουσιονοικοκύρη
ν’ ανοίξουνε οι πόρτες του να μπει ο πλούτος μέσα
να μπει ο πλούτος κι η χαρά κι η ποθητή ειρήνη
και να γεμίσουν τα σταμνιά μέλι, κρασί και λάδι
κι η σκάφη του ζυμώματος με φουσκωτό ζυμάρι.»

Στη ρωμαϊκή εποχή γιορταζόταν οι καλένδες, η αρχή κάθε σεληνιακού μήνα. Η πιο σημαντική από όλες ήταν οι καλένδες του Ιανουαρίου κατά τις οποίες αντάλλασσαν δώρα, ευχές και οι άρχοντες αναλάμβαναν τα νέα τους καθήκοντα. Έτσι πολύ νωρίς ταυτίστηκε η 1η Ιανουαρίου με τις καλένδες και τα κάλαντα κατόπιν.

Πολλά έθιμα της προχριστιανικής εποχής δεν μπόρεσαν να ξεριζωθούν, έτσι η εκκλησία αναγκάστηκε να τα ενσωματώσει. Διατήρησε τα πιο δημοφιλή από αυτά και αυτό έγινε κυρίως τον 4ο αιώνα Μ.Χ. Την πρωτοχρονιά ενσωμάτωσε τη γιορτή των δώρων με το έθιμο του Αι-Βασίλη ο οποίος πέθανε εκείνη την εποχή, το 379μ.Χ.

Ωστόσο τα κάλαντα άργησαν πολύ να γίνουν αποδεκτά από την εκκλησία. Παρόλο που ήταν πολύ δημοφιλή στο Βυζάντιο, οι πατριάρχες τα απαγόρευσαν και μάλιστα πολλές φορές αποκαλούσαν αγύρτες όσους έλεγαν τα κάλαντα. Η ΣΤ οικουμενική σύνοδος το 680 μΧ. καταδίκασε το έθιμο αποκαλώντας τους «Μηναγύρτες». Το έθιμο όμως ήταν τόσο ισχυρό που στο τέλος η επίσημη εκκλησία αναγκάστηκε να το ενσωματώσει.

Στο Βυζάντιο κρατούσαν ραβδιά, φανάρια, ομοιώματα πλοίων και κτηρίων. Τα κάλαντα τα συνόδευαν με τρίγωνα και τύμπανα.

Τα μελομακάρονα

Οι άνθρωποι από την αρχαιότητα, για να εξευμενίσουν τις ψυχές, ετοίμαζαν ως προσφορά «μελιτόεσσες», μικρές μελόπιτες, που πιθανότατα είναι οι πρόγονοι των «μελομακάρονων». Η μακαρωνία, ήταν ένα νεκρώσιμο δείπνο με βάση τα ζυμαρικά, ένα δείπνο με το οποίο μακάριζαν τον νεκρό, ένας νεκρόδειπνος δηλαδή. Η λέξη προέρχεται από την αρχαία «μακαρία», μια ψυχόπιτα που έμοιαζε σε σχήμα με τα σημερινά μελομακάρονα και το πρόσφεραν μετά την κηδεία. Αργότερα το περιέλουσαν με μέλι και ονομάστηκε μελομακάρονο και πολύ αργότερα στα βυζαντινά χρόνια καθιερώθηκε σαν γλυκό του δωδεκαημέρου.

Γιώτα Ιωακειμίδου Φιλόλογος

Πηγή

 

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »