Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Οκτώβριος 2016
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for Οκτώβριος 2016

Πλανεμένοι γονείς, που νομίζουν ότι κάνουν πάντα το σωστό. «Τι θα γίνει με την Ελληνική Οικογένεια;»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 31/10/2016

Τι θα γίνει με την Ελληνική Οικογένεια;

Έρχομαι καθημερινά σε επαφή με την ελληνική οικογένεια. Η επαφή μου με γονείς (κυρίως μητέρες) μέσω των ιδιωτικών μου ραντεβού ή μέσω των ομάδων, μου δίνει μια εικόνα. Η μεγαλύτερη εικόνα όμως έρχεται μέσα από τα λεγόμενα των γονιών και των δασκάλων για οικογένειες που δεν εμφανίζονται σε καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις ούτε καν στις δωρεάν ομιλίες που κάνω στα σχολεία.

Τι θα κάνουμε με όλους αυτούς τους πλανεμένους γονείς και παππουδογιαγιάδες που μεγαλώνουν νοσηρές προσωπικότητες και νομίζουν πως κάνουν και το σωστό; Πώς θα τους αφυπνίσουμε; Πώς θα τους φέρουμε στο δρόμο της αναγνώρισης των ευθυνών και των ορίων, πολύ περισσότερο των συνεπειών που δημιουργούν κατ’ αρχήν στα ίδια τα παιδιά και έπειτα στην κοινωνία; Πώς θα διδάξουμε τη διάκριση; Παρατηρώ άκρα στις συμπεριφορές των γονιών.  Έχουμε εκείνη την ομάδα των ενηλίκων που όντας μειονεκτικοί και άσημοι γαλουχούν τα παιδιά τους να γίνονται μάγκες και θύτες και έχουμε και εκείνους τους μειονεκτικούς και άσημους που με την έλλειψη αποδοχής και παραδοχής οδηγούν τα παιδιά τους στο ρόλο του θύματος. Τι θα κάνουμε για να τα αποφύγουμε και τα δύο που είναι εξ ίσου νοσηρά και απευκταία; Μεγάλος ο προβληματισμός. Μεγάλο το δίλημμα. Υπάρχουν περιπτώσεις που μόνο ο εισαγγελέας θα έπρεπε να παρέμβει. Υπάρχουν οικογενειακές συνθήκες που είναι τόσο νοσηρές για τον ψυχισμό του παιδιού που μόνο ένα υγιές κοινωνικό σύστημα θα έπρεπε να παρέμβει και να εξυγιάνει. Υπάρχει όμως; Για ποιο σύστημα να μιλήσουμε; Το ανύπαρκτο ή το διαβρωμένο;

Και έτσι μένουμε να παρατηρούμε εκ του μακρόθεν ότι πέφτει στην αντίληψή μας και να φτύνουμε τον κόρφο μας που δεν συμβαίνει σε μας. Γινόμαστε όμως μάρτυρες της νοσηρής συνθήκης, γινόμαστε συνεργοί στο τραύμα της κοινωνίας επειδή ανεχόμαστε τον αποπροσανατολισμένο, τον μη αφυπνισμένο, τον εξυπνάκια, τον ανόητο, τον μειονεκτικό που συμπεριφέρεται αλαζονικά γιατί νομίζει πως αυτός και ο κανακάρης του είναι το κέντρο του κόσμου. Γινόμαστε μάρτυρες της νοσηρής συνθήκης που ονομάζεται «δεμένη οικογένεια» με το τριώροφο με τα κλειδιά έξω απ’ τις πόρτες, όπου δεν υπάρχει όριο, δεν υπάρχει προσωπικός χώρος και χρόνος, δεν υπάρχει απογαλακτισμός. Γινόμαστε μάρτυρες της θυσίας της γιαγιάς – μάνας που μεγαλώνει τα εγγόνια, βάζει πλυντήρια, μαγειρεύει για «να έρθουν τα παιδιά να τα βρουν έτοιμα»! Τα παιδιά που δεν μεγαλώνουν ποτέ και δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους ποτέ. Και στο βωμό της «δεμένης οικογένειες» θυσιάζονται όλοι αλλά κυρίως παραδειγματίζονται λανθασμένα τα παιδιά.

Γινόμαστε μάρτυρες εκείνης της μάνας που αφού δεν κατάφερε να γίνει βασίλισσα επιθυμεί να γίνει βασιλομήτωρ και κάνει στον κανακάρη της αυτά που θα έπρεπε να κάνει από χαρά και επιλογή για τον πατέρα του. Και παρατηρούμε τον πατέρα αποδυναμωμένο και δυστυχή να γίνεται ένα μοντέλο προς αποφυγήν του κανακάρη του. Παρατηρούμε εκείνη τη μάνα που υπομένει τον βάναυσο πατέρα και αναγκάζεται να σκύβει με θλίψη και μελαγχολία και μόνο της μέλημα να είναι οι δουλειές και η τηλεόραση. Τι εξαίρετο παράδειγμα για την κόρη που θέλει να φύγει με την πρώτη ευκαιρία να μην βλέπει να μην ακούει να μην αντιλαμβάνεται τον συμβιβασμό. Και φεύγει με τον πρώτο που της υπόσχεται δράση και νόημα. Αλλά είναι ο κατάλληλος; Πώς να μάθει να επιλέγει! Αφού έζησε όλη τη ζωή μέσα στο συμβιβασμό.  Έμαθε να κόβει με το μαχαίρι την δόνηση του συμβιβασμού, του φόβου, του θυμού, των ενοχών μέσα στο σπίτι. Έχω ακούσει πολλούς νέους να λένε. «Δεν θέλω να γυρίσω στο σπίτι μου». «Δεν έχω τίποτα να κάνω στην απέραντη σιωπή των γονιών μου» «Δεν θέλω να τους ακούω να κατηγορεί ο ένας τον άλλο», αλλά εκείνοι αν τους ρωτήσεις θα πουν «θυσιάζομαι για τα παιδιά» και άλλα τέτοια τραγικά και ολέθρια για τον ψυχισμό του νέου ανθρώπου που υποτίθεται βάζει τα θεμέλια της δικής του συντροφικής ζωής. Πώς να χτίσει σχέσεις! Πώς να συνεργαστεί! Πώς να συνυπάρξει! Πού το είδε αυτό; Ποιος του το δίδαξε;

Χρειάζονται αφύπνιση οι γονείς. Χρειάζονται εκπαίδευση. Χρειάζονται μαθητεία. Δεν υπάρχει σπουδαιότερος ρόλος στη ζωή. Δεν υπάρχει πιο σημαντική ενασχόληση εκτός από εκείνη του γονιού. Ποιος μας έχει πείσει ότι είναι ένστικτος ο ρόλος; Ποιος μας έχει αναγκάσει να θεωρούμε ότι ξέρουμε ενώ δεν ξέρουμε και δεν κάνουμε και καμία προσπάθεια για να μάθουμε. Αφού η πολιτεία δεν το κάνει, αφού το Σχολείο δεν μπορεί γιατί το βάζουν να κάνει άλλα, ας το κάνουν οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων. Ας μην ασχολούνται με τις εμπάθειες και τις ίντριγκες των μεταξύ των σχέσεων. Ας οδηγηθούν να αντιληφθούν πως ο ρόλος τους είναι να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι γονείς και να εμπνεύσουν την αφύπνιση και όσων κοιμούνται ακόμη.

Δεν μπορεί να ακούω από στόματος Διευθυντού Δημοτικού Σχολείου, «κυρία μου τα Σχολεία έχουν γίνει parking παιδιών. Έχω τουλάχιστον 20 ανεπίδοτα ενδεικτικά μαθητών της προηγούμενης χρονιάς στο συρτάρι μου. Δεν έχουν έρθει να τα πάρουν! Δεν έχουν έρθει να μάθουν τι κάνει το παιδί τους στο Σχολείο». Και απ’ την άλλη έχουμε γονείς οι οποίοι παρασυρόμενοι από τις διαδώσεις διασύρουν δασκάλους, εμποδίζουν το έργο του Σχολείου, παρεμποδίζουν τη δομή και την οργάνωση γιατί αμφισβητήθηκε η πρωτιά του παιδιού τους! Ας εμπνευστούν οι Σύλλογοι ιδέες για να φέρουν τους γονείς σε δράσεις συνεργατικές, δράσεις χαράς και ομαδικότητας. Ας δουν πώς να συνδράμουν στη ανάπτυξη σχέσεων. Έτσι κι αλλιώς η γειτονιά έχει εκλείψει ας την αναπαράγουμε στην αυλή του Σχολείου.

Νοσεί η κοινωνία μας. Νοσεί βαρύτατα! Χρειάζεται να κάνουμε κάτι. Χρειάζεται να λειτουργήσουμε ως πυρήνες αφύπνισης όποιος αντιλαμβάνεται την αλήθεια αυτών που λέγονται σ’ αυτές τις γραμμές ας τολμήσει. Ας γίνει η αλλαγή που θέλει. Ας φανταστεί! Ας οραματιστεί και ας τραβήξει το χορό. Ο δρόμος είναι δύσκολος έτσι κι αλλιώς, καλύτερα να τον πάμε χορεύοντας.

Ανατύπωση από:  http://www.allazo.gr/article2/87-athra/129-ti-tha-ginei-me-tin-elliniki-oikogeneia.html

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Οι δασκάλες των Ναζί. Κατέδιδαν μαθητές του δημοτικού για αναπηρία και υπολόγιζαν με τους μαθητές πόσο κοστίζει στο σύστημα ένας ανάπηρος! 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/10/2016

naziladies

Οι γυναίκες στη ναζιστική Γερμανία διαδραμάτισαν ένα καίριο ρόλο, ο οποίος έχει υποτιμηθεί. Ήταν φύλακες στα στρατόπεδα του ολοκαυτώματος, νοσοκόμες των πειραμάτων πάνω σε ανθρώπους, στις κλινικές των Ναζί, επίλεκτες σύζυγοι των Ες Ες και δασκάλες που γαλουχούσαν τα παιδιά στα νέα ιδεώδη. Η Wendy Lower αναδεικνύει στο βιβλίο της «οι μαινάδες του Χίτλερ», το ρόλο αυτών των γυναικών. Διαβάστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα για τον ρόλο των δασκάλων.

Μαθήματα ναζισμού

[…]Η μύηση στις επιδιώξεις των Ναζί δεν γινόταν εν μια νυκτί. Απαιτούσε κατήχηση και ενθάρρυνση, την οποία επεδίωκαν ασταμάτητα τα σχολεία του Ράιχ.
Για τον Χίτλερ, η σωστή εκπαίδευση έπρεπε να «εντυπώσει με καυτό σίδερο την αίσθηση της φυλής και το φυλετικό συναίσθημα στο ένστικτο και τη σκέψη, στην καρδιά και το μυαλό των νέων τους οποίους έχει επιφορτιστεί».
Τα δύο τρίτα όλων των Γερμανών δασκάλων συμμετείχαν σε εκπαιδευτικές κατασκηνώσεις όπου υποβάλλονταν σε σωματικές και ιδεολογικές ασκήσεις.

akontio

Προπαγανδιστική φωτογραφία που δείχνει ότι και οι γυναίκες της Νέας Γερμανίας πρέπει να είναι αθλητικές και υγιείς

Τα μαθήματα Ιστορίας στα γερμανικά σχολεία επικεντρώνονταν στη γερμανική ανδρεία, στις αυτοκρατορίες του παρελθόντος και στους ηρωικούς σκαπανείς. Ο Χίτλερ βρήκε μια θέση σε ένα πάνθεο ηρώων που περιλάμβανε τον Καρλομάγνο, τον Φρειδερίκο τον Μέγα και το Μπίσμαρκ.
Οι γλωσσικές οδηγίες ερμήνευαν τα μοτίβα ομιλίας όχι ως τοπικά ιδιώματα αλλά ως φυλετικές παρεκκλίσεις.

Πόσο κοστίζει ένας ανάπηρος;

Στις τάξεις των μαθηματικών, οι δάσκαλοι ανέθεταν στους μαθητές να υπολογίσουν το κόστος των παροχών πρόνοιας για τα άτομα με αναπηρία στα κρατικά άσυλα, ενσταλάζοντας στα νεαρά μυαλά μία οικονομική δικαιολογία για το πρόγραμμα μαζικής εξόντωσης των ασθενών οι οποίοι αποκαλούνταν «άχρηστοι φαγάδες».

Πως ξεχωρίζεις έναν Εβραίο!

Σε ένα σχολικό εγχειρίδιο, οι μαθητές διδάσκονταν «πώς να ξεχωρίσουν έναν Εβραίο: από τον τρόπο που περπατάει, το παράστημα του, τις χειρονομίες και τον τρόπο ομιλίας του». Σε όλα τα μαθήματα ήταν στενά συνυφασμένη η ανωτερότητα της γερμανικής φυλής. Όπως είπε κάποτε μια δασκάλα στους μαθητές της, οι Εβραίοι δεν ήταν άσχημοι μόνο εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Μία Εβραία μαθήτρια του δημοσίου σχολείου θα θυμόταν αργότερα ένα πρωί που η δασκάλα της εμφανίστηκε στην τάξη φορώντας μια σβάστικα, την έδειξε και είπε: «Πήγαινε να καθίσεις στα τελευταία θρανία. Δεν είσαι πλέον μία από μας». Όσοι αντέδρασαν σε αυτό το δόγμα, τόσο δάσκαλοι όσο και μαθητές, αποβλήθηκαν από το σύστημα. Η σωματική βία σε παιδιά που δεν συμμορφώνονταν ή έδειχναν ανυπακοή αποτελούσε κοινή πρακτική κατά την δεκαετία του ’30.

Δάσκαλοι καταδότες των μαθητών τους

Για την εφαρμογή του Νόμου περί αποτροπής της αναπαραγωγής ατόμων με εκ γενετής αναπηρία του 1933, ζητήθηκε από τους δάσκαλους να αναφέρουν τα παιδιά με αναπηρία. Αν ένα παιδί δεν μπορούσε να κουμπώσει σωστά το παλτό του, τα πήγαινε άσχημα στις εξετάσεις ή του έλειπε ο συντονισμός στις αθλητικές δραστηριότητες ή στην αυλή του σχολείου, το παρέπεμπαν για «εξέταση».
Στο βαυαρικό χωριό του Ραϊχερσμπόιερν, μία τέτοια περίπτωση εμφανίστηκε στο κλειστό περιβάλλον ενός μονοτάξιου σχολείου. Το 2011 πήρα συνέντευξη από έναν από τους παλιούς μαθητές, τον Φρίντριχ Κ έναν ηλικιωμένο άνδρα πάνω από τα εβδομήντα, που ήταν πρόθυμος να αφηγηθεί όσα είχε βιώσει ως παιδί στη διάρκεια του πολέμου. Καθίσαμε στη βεράντα του απολαμβάνοντας καφέ και κέικ. Όταν τελειώσαμε, ρώτησα τον Φρίντριχ Κ. και τη γυναίκα του, η οποία καθόταν μαζί μας, για τους επικεφαλής των ναζί στο χωριό του.
Ο Φρίντριχ θυμήθηκε ότι υπήρχε ότι υπήρχε μια τοπική δασκάλα, η φράου Ότναντ, αλλά είχε πεθάνει.
Είχε αυτοκτονήσει. Έδειξε προς το τοπικό παρεκκλήσι όπου είχε ταφεί και ανέφερε μερικές λεπτομέρειες σχετικά με τον τάφο της , απ’ αυτές που προσέχουν μόνο οι κάτοικοι των μικρών χωριών. Τον ρώτησα τι είχε κάνει. Ο ηλικιωμένος σταμάτησε για μια στιγμή και κοίταξε τη γυναίκα του, η οποία έγνεψε επιδοκιμαστικά.
«Να» εξήγησε «στο χωριό μας υπήρχε ένα μικρό κορίτσι με το οποίο μου άρεσε να παίζω. Σκαρφαλώναμε στα δέντρα. Καθόταν δίπλα μου στην τάξη. Όμως μερικές φορές πάθαινε κρίσεις. Ήταν επιληπτική. Και η φράου Οτνάντ δεν μπορούσε να το ανεχθεί αυτό. Τότε το κορίτσι σταμάτησε να έρχεται στο σχολείο. Είχε εξαφανιστεί από το χωριό. Εμείς τα παιδιά ήμασταν περίεργα και ζητήσαμε από την δασκάλα μας, τη φράου Οτνάντ, να μας πει που βρισκόταν το κορίτσι. Η φράου Οτνάντ μας εξήγησε ότι το συγκεκριμένο παιδί προκαλούσε μεγάλη αναστάτωση στην τάξη και ότι έπρεπε να την διώξουν. Το κορίτσι δεν επέστρεψε ποτέ».

Απόσπασμα από το βιβλίο «Οι Μαινάδες του Χίτλερ: Ο ρόλος των Γερμανίδων στα ναζιστικά πεδία θανάτου» της Wendy Lower.
Εκδόσεις Μεταίχμιο

Μαινάδες: Στην ελληνική μυθολογία οι Μαινάδες ήταν νύμφες που παρουσιάζονται ως συντρόφισσες και συνοδοί του θεού Διονύσου. Η λέξη μαινάς (στον ενικό) εμφανίζεται στον Όμηρο, όπου συσχετίζεται με τη μανία. Και πράγματι, το κυριότερο χαρακτηριστικό των Μαινάδων ήταν η εκστατική μανία, δηλαδή η πέρα από τη λογική υπερκινητική και βίαιη συμπεριφορά.
πηγή: Wikipedia.

Ανατύπωση από:  http://www.mixanitouxronou.gr/daskales-ton-nazi-katedidan-mathites-tou-dimotikou-gia-anapiria-ke-ipologizan-tous-mathites-poso-kostizi-sto-sistima-enas-anapiros/

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Γερμανία: Μαύρες τήβεννοι, φαιό φρόνημα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/10/2016

Πολλοί δικαστικοί που ήταν ναζί παρέμειναν εν υπηρεσία και μετά το 1945. Μια επιτροπή ιστορικών πιστοποιεί τώρα με μια αποκαλυπτική έρευνα πόσο ναζιστικό ήταν το γερμανικό υπ. Δικαιοσύνης τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

default

Πρώτα ήταν εισαγγελέας σε ειδικό δικαστήριο στο Ίνσμπρουκ, στη συνέχεια ανώτερος υπάλληλος στο υπουργείο Δικαιοσύνης της νεαρής ακόμα Δυτικής Γερμανίας: ο Έντουαρντ Ντρέερ ανήκει στους ναζί εκείνους δικαστικούς που μετά το 1945 έκαναν πάλι γρήγορα καριέρα. Δεν είχε λόγο να φοβηθεί μήπως πέσει στα χέρια της δικαιοσύνης. Είχε φροντίσει ο ίδιος μέσα στο υπουργείο, ώστε χιλιάδες δικαστές του ναζιστικού καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου, να παραμείνουν ατιμώρητοι. Κι αυτό παρά το ότι η ιστορική έρευνα πιστοποιεί ότι είχε ζητήσει προ του 1945 σε 17 περιπτώσεις τη θανατική ποινή βάσει της ναζιστικής ιδεολογίας.

Η «περίπτωση Ντρέερ» είναι συμβολική για όσα ανακάλυψε ανεξάρτητη επιτροπή ιστορικών στα αρχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης μετά από τετραετή έρευνα. Ανάμεσα στη ναζιστική δικαιοσύνη και το υπουργείο Δικαιοσύνης τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια υπήρχε σε μεγάλο βαθμό συνέχεια στο επίπεδο της στελέχωσης.

Το σύστημα άλλαξε, οι δικαστές του όχι

Η βίλα Ρόζενμπουργκ στη Βόννη, έδρα του υπ. Δικαιοσύνης μετά το 1945

Η βίλα Ρόζενμπουργκ στη Βόννη, έδρα του υπ. Δικαιοσύνης μετά το 1945

Προχθές παρουσιάστηκε στο Βερολίνο ο «φάκελος Ρόζενμπουργκ», όπως ονομάστηκε το πόρισμα της επιτροπής από την πρώτη έδρα του μεταπολεμικού υπουργείου Δικαιοσύνης στη Βόννη. Ο Μάνφρεντ Γκερτεμάκερ, μέλος της επιτροπής και καθηγητής Νεώτερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Πότσδαμ, αναφέρει ότι οι «φαιές» σταδιοδρομίες στη μεταπολεμική Γερμανία ήταν αναρίθμητες: «Σε ορισμένα τμήματα του υπουργείου όλοι στην ουσία είχαν ναζιστικό παρελθόν.» Οι αριθμοί τα λένε όλα: από 170 νομικούς που εργάζονταν μετά τον πόλεμο σε ηγετικές θέσεις του υπουργείου οι ενενήντα είχαν διατελέσει μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και 34 ήταν μάλιστα μέλη της παραστρατιωτικής οργάνωσης SA.

Το πόρισμα της επιτροπής εξήραν τόσο ο νυν υπ. Δικαιοσύνης Χάικο Μάας (SPD) όσο και η προκάτοχός του Ζαμπίνε Λοϊτχόισερ-Σναρενμπέργκερ (FDP) που είχε αναλάβει την πρωτοβουλία για τη σύστασή της το 2012.

Όταν η δικαιοσύνη αμνηστεύει εαυτήν

Ο καθηγητής Μάνφρεντ Γκερτεμάκερ

Ο καθηγητής Μάνφρεντ Γκερτεμάκερ

Σύμφωνα με τους ιστορικούς η άλωση της μεταπολεμικής δικαιοσύνης από τους ναζί είχε πολιτικές συνέπειες. Οι πρώην δικαστές του Χίτλερ έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους για να υπονομεύσουν τη δίωξη των ναζιστικών εγκλημάτων. «Η δικαιοσύνη», υποστηρίζει ο καθηγητής Γκερτεμάκερ, «αμνήστευσε κατά κάποιον τρόπο συλλογικά τον εαυτό της. Υπήρχε μάλιστα στο υπουργείο Δικαιοσύνης ειδικό τμήμα που προειδοποιούσε εγκληματίες ναζί, οι οποίοι ζούσαν στο εξωτερικό, εάν διέτρεχαν κίνδυνο δίωξης.» Θρασύτατοι υπήρξαν οι πρώην ναζί δικαστικοί, ιδίως όταν επρόκειτο να εμποδίσουν τη δική τους δίωξη. Κορυφαίοι νομικοί, όπως ο Έντουαρντ Ντρέερ, προωθούσαν νομοθετικές τροπολογίες που οδηγούσαν σε γρήγορη παραγραφή των ναζιστικών εγκλημάτων.

Τέλος οι πρώην ναζί δικαστικοί φρόντισαν ώστε να μην αποναζιστικοποιηθεί η νομοθεσία, όπου αυτό ήταν εφικτό. Ένα παράδειγμα η περίφημη παράγραφος 175 που ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία και στη Γερμανία καταργήθηκε οριστικά μόλις το 1994. Τα «φαιά» στελέχη του υπ. Δικαιοσύνης πολεμούσαν λυσσαλέα κάθε προσπάθεια αποποινικοποίησης. Βάσει της παραγράφου 175 καταδικάστηκαν συνολικά 50.000 ομοφυλόφιλοι, οι οποίοι τώρα έχουν σοβαρές πιθανότητες να ζητήσουν αποζημιώσεις για την αδικία που τους έγινε.

Ρίχαρντ Φουξ/ Σπύρος Μοσκόβου

Πηγή:   Deutsche Welle

Δεν θέλω να το πιστέψω!
Είναι δυνατόν οι ναζί δικαστές να στελέχωσαν τη Δικαιοσύνη και της μεταπολεμικής δημοκρατικής Δυτικής Γερμανίας;
Γίνεται να προστάτευαν τους υπό δίωξη ναζί εγκληματίες;
Να διατηρούσαν έως το 1994 τους ναζιστικούς νόμους κατά της ομοφυλοφιλίας;
Βρε, μήπως η Deutsche Welle έχει περιέλθει υπό κομμουνιστικό έλεγχο και συκοφαντεί τον ακρογωνιαίο λίθο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Posted in Έρευνα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

«Ο Ντούτσε αφηγείται»  (Το πρώτο ελληνικό βίντεο animation)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2016

Το πρώτο ελληνικό animation, «Ο Ντούτσε αφηγείται», δημιουργήθηκε το 1942, από το σκιτσογράφο Σταμάτη Πολενάκη στην Ιταλοκρατούμενη Σίφνο.

Ο Σταμάτης Πολενάκης ολοκλήρωσε τα σχέδια το 1945. Τα γυρίσματα όμως στην τρυκέζα έγιναν το 1945, σε συνεργασία με τους Πρόδρομο Μεραβίδη και Παναγιώτη Παπαδούκα, εν μέσω του Εμφυλίου Πολέμου.

Ο «Ντούτσε» έμεινε για δεκαετίες χαμένος, μέχρι που βρέθηκε και παρουσιάστηκε στο κοινό τη δεκαετία του ’80.

Είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων με την ιδιόμορφη τεχνική papier de coupe.

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Τέχνη | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

«Κατοχή, Θεσσαλονίκη 1941-44», ένα σπάνιο φωτογραφικό υλικό (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2016

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Πόλεμος του ‘40: Μια πάρα πολύ διδακτική φωτογραφία 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2016

kwnstantaras_polemos

Στην 1η σειρά, δεύτερος από αριστερά, ο Ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Δεξιά του, πρώτος από αριστερά, ο Βαρύτονος Ευάγγελος Μαγκλιβέρας.
Αριστερά του, τρίτος από αριστερά, ο Τενόρος Κώστας Σάμιος.
Τελευταίος δεξιά ο Έμπορος Τσαλίκης.
Στην 2η σειρά, πρώτος από αριστερά ο Δημοσιογράφος Δ. Γαλερίδης.
Δεύτερος, ο Υπουργός Γεώργιος Καρτάλης.
Τρίτος, ο Καθηγητής Δ. Θιβαδόπουλος.
Τέταρτος, ο Συγγραφέας Γεώργιος Θεοτοκάς.
Πέμπτος, ο Βιομήχανος Συμεόνογλου.
Έκτος, ο Δημοσιογράφος Κώστας Μάγιερ.

Όλοι, όταν ο ολοκληρωτισμός έφθασε στο μη περαιτέρω, δεν “σφύριξαν” αδιάφορα αλλά έκαναν το καθήκον τους.

Όλοι πολέμησαν στην 1η γραμμή.
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας όταν τραυματίσθηκε στη μάχη  και έγινε καλά, ζήτησε να επανέλθει στην γραμμή του πυρός.

Συγγενεύει βλέπετε το θάρρος της Σκηνικής Πράξης και το θάρρος του πολέμου, με αυτό που διατυπώνει ο Θουκυδίδης στο Τέταρτο Βιβλίο της Ιστορίας του:
“Η Στοιχειώδης Λογική απαιτεί Απερισκεψία Ευέλπιδος”!!! (Δ 10.1)
(Εύελπις, ο άνθρωπος των καλών ελπίδων, ο νεαρός δηλαδή άνθρωπος.)

Απερισκεψία ευέλπιδος λοιπόν απαιτεί – πέρα από την εμβριθή γνώση του αντικειμένου – και το Πεδίο της Σκηνής (δε βγαίνεις αλλιώς να παίξεις!) και το Πεδίο της Μάχης στο “Θέατρο του Πολέμου” όπως πολύ εύστοχα έχει ονομάσει τα πεδία των μαχών η ανθρωπότητα (Theaters of War).

Και μια και ο λόγος για το «Θέατρο του Πολέμου», να αναφέρουμε  κι άλλους πρωταγωνιστές του:

papagianopoulos
Ο Ηθοποιός και πολύ αγαπητός μας Διονύσης Παπαγιαννόπουλος  πολέμησε σαν ανθυπολοχαγός κ χαρακτηρίσθηκε πολέμαρχος της 1ης γραμμής.
Ο Ηθοποιός και λατρευτός μας Ντίνος Ηλιόπουλος ως Ασυρματιστής Πυροβολικού 1ης γραμμής.
Ο Ηθοποιός και μοναδικός μας Παντελής Ζερβός ως λοχίας 1ης γραμμής.
Ο Ηθοποιός, με την ξέχωρη κι αυτός θέση του στις καρδιές μας Νίκος Σταυρίδης
ως τραυματιοφορέας 1ης γραμμής.

Ο Ηθοποιός και αγαπητός της εποχής εκείνης Δήμος Αυγείας, που καταγράφεται ότι ως καταδρομέας κολύμπησε στο παγωμένο νερό με το μαχαίρι στο στόμα και έκοψε τα καλώδια των εκρηκτικών,
μιας παγιδευμένης από τον εχθρό σημαντικής γέφυρας, επιτρέποντας έτσι την προέλαση του Ελληνικού στρατού στην Κορυτσά, η απελευθέρωση της οποίας σηματοδότησε την αποφασιστική καμπή για την συντριβή των φασιστικών δυνάμεων.
Παρασημοφορήθηκε και συνέχισε να πολεμά μέχρι που σκοτώθηκε, πιστός στον υψηλό προορισμό του ρόλου του.
Ο Ηθοποιός και επίσης αγαπητός της εποχής εκείνης Πάνος Κυριακόπουλος, έπεσε πολεμώντας στον Αυλώνα.

Καταγράφεται ότι οι απώλειες του Αυγεία και του Κυριακόπουλου, ήταν οι μεγάλες θεατρικές απώλειες της εποχής.  Για τον Κυριακόπουλο μάλιστα ο ηθοποιός, συγγραφέας και δημοσιογράφος
Χρήστος Πυρπασόπουλος, συγκλονισμένος αναφέρει στους στίχους του: «…έπεσε… ο φτωχός ο θεατρίνος… ο άξιος Πολεμιστής…  ανδρικά στη μάχη… του Θεάτρου του Πολέμου… Πρωταγωνιστής…»

Οι Ηθοποιοί μας Θάνος Κωτσόπουλος, Μάνος Κατράκης, Λυκούργος Καλλέργης, Στέλιος Βόκοβιτς, Γκίκας Μπινιάρης, Νάσος Χριστογιαννόπουλος,  Φροίξος Θεοφανίδης, Μάκης Τζίνης, Στέφανος Πήλιος, κ.ά. που τους βλέπουμε ακόμη στις μοναδικές Ελληνικές ταινίες  ή τους ακούμε στα εξαίσια Θεατρικά του Τρίτου προγράμματος στο Ραδιόφωνο, όλοι στρατιώτες και πρωταγωνιστές της 1ης γραμμής.

Μαζί και μ’ άλλους ανθρώπους της Τέχνης, όπως ο Τενόρος Γ. Τουμπακάρης, που έπεσε ηρωικά και «με απερισκεψία ευέλπιδος» μαχόμενος, ή ο θεατρικός συγγραφέας και γενικός γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου Άγγελος Τερζάκης, που καταγράφεται ότι παρέμεινε στη ζώνη του πυρός  ως το τέλος του πολέμου,  ή οι αγαπημένοι μας συγγραφείς και ποιητές, Νίκος Καββαδίας, Νίκος Εγγονόπουλος, Νικηφόρος Βρεττάκος, Άρης Δικταίος, Τάκης Σινόπουλος, Λουκής Ακρίτας, Γιώργος Σαραντάρης, Αστέρης Κοββατζής,  Άγγελος Βλάχος, Ανδρέας Καραντώνης, Στέλιος Ξεφλούδας, Γιάννης Μπεράτης, κ.ά. ή οι ζωγράφοι-σκηνογράφοι, μοναδικοί και αγαπητοί Σπύρος Βασιλείου και Γιάννης Τσαρούχης, που κρατούσε στα χέρια του πάντοτε μια εικόνα της Μεγάλης Μάνας και ζωγράφισε την Παναγία της Νίκης.

tsarouxhs_panagia

Όλοι αυτοί μπορούν να πουν: «…έζησα το θαύμα…» όπως λέει ο Ανθυπολοχαγός Οδυσσέας Ελύτης για τον εαυτό του. Γράφει:

«Δεν απέμενε παρά να κρατήσω τον όρκο μου και να δώσω υπόσταση
στον Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, αυτόν που είχε δοκιμαστεί σε όλα
τα ανεβοκατεβάσματα της Ελληνικής Ιστορίας και που προχωρούσε ολοένα
για να φτάσει μέσα και πέρα από το θάνατο…»
«Από το άλλο μέρος, έγινε αιτία ο πόλεμος να συνειδητοποιήσω
τι είναι ο αγώνας, ο ομαδικός πλέον και όχι ο προσωπικός.
Θέλω να πω τι σημαίνει να μάχεσαι και συ…»
«Χωρίς την εμπειρία αυτή, πιστεύω δεν θα μου είχε ανοιχτεί ο δρόμος
για το «Άξιον Εστί»… »

Ατενίζοντας με δέος και όχι ψευτο-επετειακά, τους δικούς μας αυτούς ανθρώπους που είχαν συνηθίσει
και είχαν ιδανικό τους το να μάχονται,  προβάλουμε ένα μόνο ακόμη παράδειγμα από την αρχική μας,
πάρα πολύ διδακτική φωτογραφία του πολέμου που παραθέτουμε:

Τον συγγραφέα Γιώργο Θεοτοκά (τέταρτο από αριστερά, στην πίσω σειρά) που έβαλε μέσον(!) για να πάει να πολεμήσει στην 1η γραμμή…!!!  Μάλιστα! για να πολεμήσει τους εισβολείς, έβαλε μέσον!  και συγκεκριμένα ως μέσον του για τον σκοπό αυτό ενεργοποιήθηκε  ο τότε Στρατηγός Σέργιος Γυαλίστρας.

Επομένως, αν συγκρίνουμε την ευρωστεία του πνεύματος αυτού, με την ασθενικότητα του σημερινού, εύκολα θα συμπεράνουμε  ότι η όποια κρίση έχει την αιτία της στην άλωση του μυαλού, στην καχεκτικότητα ψυχών σκοτισμένων,  από αλλότρια και ανύπαρκτα ιδεολογήματα, ξένων προς το θαύμα και την προέλαση της αληθινής ζωής και τέχνης που επιμένει να ορθώνεται και να ζητά «Αέρααααααα!!!»

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Πληροφοριακά Στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν από άρθρα, της Όλγας Σέλλα για τον Ελύτη, στην Καθημερινή• και του Τάσου Κοντογιαννίδη στην Real News, ο οποίος μεταξύ άλλων διακρίσεων, έχει για την εργασία του τιμηθεί, από την Ακαδημία Αθηνών και βραβευθεί από την Γερμανική ραδιοφωνία της Deutsche Welle.

Ανατύπωση από:  e-kefalonia.net

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

«Μη πολεμάς τον Έλληνα» Μανώλης Τιτάκης – Κώστας Χειλάς (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/10/2016

Γιάντα Έλληνα φοβάσαι
λευτεριά δε πεθυμάς
αφού είσαι γεννημένος
με θεριά να πολεμάς.

Γιάντα Έλληνα δειλιάζεις
γιάντα δε θαρρεύεσαι
τόσα που ‘χεις κατορθώσει
πρέπει να πενευεσαι.

Ύψωσε τ’ ανάστημα σου
δως της γης να σπάσει μια
οι προγόνοι σου σ’ αφήκαν
μια βαριά κληρονομιά.

Βάλε το καλά στο νου σου
και ποτέ σου μη ξεχνάς
κάποιοι δώσαν τη ζωή τους
τη δική σου να γλεντάς.

Σήκω και στέσου όρθιος μη σκύβει το κεφάλι
μπροστάρης πάντα έμπαινες στη μάχη με το μπέτη.
Τη λευτεριά σου πεθυμούν ν’ αρπάξουν ε και πάλι
να σε σκλαβώσουν θέλουνε, μα πολεμουνε έτη.

Σα πολεμάς τον Έλληνα
άδικο κόπο κάνεις,
τη μάχη κι αν την κέρδισες
το πόλεμο τον χάνεις.

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Μουσική, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , | 1 Comment »

Η αυτοθυσία των κατοίκων στην Χαλάστρα που ξήλωσαν τα πορτοπαράθυρα των σπιτιών τους και τα έκαναν γέφυρα για να περάσει ο ελληνικός στρατός από τον Αξιό! Έτσι πρόλαβαν τους Βούλγαρους που ήθελαν να μπουν πρώτοι στη Θεσσαλονίκη

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/10/2016

axios-valkanikos mtx

Οκτώβριος του 1912. Ο αγώνας του ελληνικού στρατού για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους, βρίσκεται στο αποκορύφωμά του. Οι Έλληνες δίνουν μάχη με τον χρόνο, για να προλάβουν τους Βούλγαρους, που κατευθύνονται κι αυτοί προς τη Θεσσαλονίκη. Οι ελληνικές δυνάμεις έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν πολλά προβλήματα. Φτάνοντας όμως λίγο έξω από την πόλη, ένα φυσικό εμπόδιο τους κόβει το δρόμο. Ο αγριεμένος Αξιός ποταμός.

axios2weblogo

Οι κάτοικοι της Χαλάστρας δημιούργησαν πλωτή γέφυρα για να προλάβει ο ελληνικός στρατός τα Βουλγαρικά στρατεύματα. Η προσφορά της περιοχής ήταν τεράστια και στον Μακεδονικό Αγώνα που προηγήθηκε. Αναφορές γίνονται στο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα, «Τα Μυστικά του Βάλτου»

Αξιός. Το μεγάλο εμπόδιο

Ο ελληνικός στρατός ήταν κουρασμένος, αλλά και πολύ πεισμωμένος. Οι Βούλγαροι πλησίαζαν στη Θεσσαλονίκη με το ιππικό, ενώ οι Έλληνες προέλαυναν με το πεζικό. Έπρεπε πάση θυσία να φτάσουν πρώτοι.

Η κούραση, η πείνα και οι άσχημες καιρικές συνθήκες δεν κατάφεραν να τους λυγίσουν. Ο ποταμός Αξιός όμως τους έκοψε τον δρόμο.

Οι γέφυρες του Αξιού είχαν καταστραφεί από τους Τούρκους και ο ελληνικός στρατός ήταν αδύνατον να διασχίσει το «φουσκωμένο» από την κακοκαιρία ποτάμι. Οι σκαπανείς που θα μπορούσαν να βοηθήσουν,  βρίσκονταν στο Σαραντάπορο και χρειαζόταν πολύς χρόνος για να φτάσουν ως τον Αξιό.

axios-katastrofi

Ακόμα και οι πιο έμπειροι αξιωματικοί του στρατού σήκωσαν τα χέρια ψηλά και θεώρησαν πως όλα είχαν χαθεί.

Η τύχη της Θεσσαλονίκης θα ήταν στα χέρια των Βουλγάρων, αν δεν υπήρχε λαϊκή αποφασιστικότητα. Μπροστά σε ένα, φαινομενικά άλυτο πρόβλημα, τη λύση έδωσε η αυταπάρνηση των κατοίκων του χωριού Χαλάστρα. Μέσα στη νύχτα, η ελληνική ψυχή αφυπνίστηκε. Κάτω από την καταρρακτώδη βροχή, που συνέχιζε ασταμάτητα, οι κάτοικοι με αυτοθυσία έπιασαν δουλειά.

Ξήλωσαν από τα σπίτια τους τις πόρτες και τα παράθυρα, για να φτιάξουν γέφυρα. Γκρέμισαν τους φράχτες των σπιτιών τους, για να χρησιμοποιήσουν τα ξύλα.

Διέλυσαν τα έπιπλά τους, για να πατήσουν οι Έλληνες στρατιώτες. Κάποιοι έδωσαν ακόμα και τις βάρκες τους για να βοηθήσουν, που εκείνη την εποχή ήταν μια μικρή περιουσία.

Άνοιξαν τις αποθήκες τους και πήραν οποιοδήποτε αντικείμενο θα μπορούσε να βοηθήσει στην ολοκλήρωση της αυτοσχέδιας κατασκευής.

Βαρέλια, σκοινιά, τραπέζια, κάδρα και άλλα αντικείμενα, έγιναν οι πρώτες ύλες στα χέρια ενός καροποιού, του Ντελικάρη, που τα ένωσε και έφτιαξε αυτοσχέδια, αλλά αποτελεσματική γέφυρα. Χάρη στην πολύτιμη βοήθεια των κατοίκων της Χαλάστρας, ο ελληνικός στρατός κατάφερε μέσα σε 48 ώρες να περάσει το μεγαλύτερο εμπόδιο και να φτάσει πρώτος στη Θεσσαλονίκη.

Ανατύπωση από:  mixanitouxronou

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το facebook θεωρεί ότι η Γαύδος βρίσκεται στην… Τουρκία! Κάντε τώρα αναφορά της σελίδας!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 26/10/2016

Ποιος τοποθετεί τη Γαύδο στην Τουρκία, θεωρώντας την μάλιστα «επαρχία της Σμύρνης», όπως φαίνεται και στις παρακάτω φωτογραφίες;

1

2

Πηγαίνετε στην σελίδα και πάνω πάνω εκεί που είναι οι τρεις τελίτσες κάντε κλικ και αναφέρετε την σελίδα στο FB για να την κατεβάσει!

Πηγαίνετε στην σελίδα στο Facebook από εδώ >>>   https://www.facebook.com/places/Proteinomenes-drasteriotetes-gia-ten-pole-Gaudos/108131609214779/

 

 

Posted in Ελλάδα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης 1912 (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 26/10/2016

Σπάνιες λήψεις

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: