Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιουλίου 2016
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιον.   Αυγ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Το λοιμοκαθαρτήριο της κόλασης… ήταν και η γιαγιά μου εκεί… 

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/07/2016

(απόσπασμα από το βιβλίο της Γιώτας Ιωακειμίδου )

Ερημιά και ξεραΐλα, ένας λασπότοπος γεμάτος από αγκαθωτούς θάμνους. Κανένα δέντρο ,παρά μόνον στρατιωτικά παραπήγματα ,άλογα ψόφια και τουμπανισμένα σκόρπιζαν γύρω μια απαίσια μυρουδιά. Στον πόλεμο ήταν εδώ μια ίλη ιππικού των συμμάχων ,τα άρρωστα άλογα ψόφησαν και έμεναν άθαφτα κουφάρια . Τα κοράκια και τα όρνια είναι οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής. Λεφούσια οι μύγες τρέφονται και αυτές από τα σάπια αίματα. Σε αυτόν τον καταραμένο τόπο έφερναν τους πόντιους για καραντίνα και θεραπεία. Βαλτότοποι με στάσιμα νερά συμπληρώνουν το τοπίο. Σκνίπες και κουνούπια κατά χιλιάδες αποτελούν το ζωικό βασίλειο της περιοχής. Παντού μαύρη λάσπη. Οι ανθρώπινοι σκελετοί φορτωμένοι τα λιγοστά μπογαλάκια τους κατεβαίνουν σε αυτόν τον λασπότοπο και μοιάζουν ακόμα πιο απελπισμένοι και κατευθύνονται στο λοιμοκαθαρτήριο. Τους δίνουν πράσινο σαπούνι και τους στριμώχνουν κάτω από τα ντους. Νιώθουν να έχουν χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας καθώς περιμένουν ολόγυμνοι τα ρούχα τους από τους κλιβάνους. Ζεστοί καθώς είναι τους θερίζει ο Βαρδάρης και πουντιάζουν ,οι αδύναμοι πεθαίνουν από πνευμονία, οι βιτσιές του παγωμένου αέρα τους αποτελειώνουν. Περπατάνε με τα πόδια 1000 μέτρα για να φτάσουν στους θαλάμους ,ξυπόλητοι φορώντας τα κουρέλια που κάποτε ήταν ρούχα. Εξήντα θάλαμοι πρέπει να φιλοξενήσουν όλο αυτό τον πληθυσμό. Οι θάλαμοι φτιαγμένοι με ξύλα και σκεπές από πισσόχαρτο μπάζουν από παντού. Κάθε θάλαμος 15 επί τέσσερα με κοινοχρήστους χώρους υγιεινής. Οι θάλαμοι αυτοί ανήκαν στους Άγγλους και όταν έφυγαν ,έμειναν άδειοι. Η πρώτη επαφή με την μάνα πατρίδα είναι τραυματική. Μάτια βουρκωμένα, ένας κόμπος στον λαιμό, ένα δάκρυ που δεν το αφήνουν από αξιοπρέπεια να κυλήσει. Αντέχουν ακόμα, αλλά ο καημός καίει την ψυχή ,το παράπονο δεν τολμά να βγει από τα χείλη. Αυτοί που στο άκουσμα της λέξης Ελλάδα έκλαιγαν, τάρα νιώθουν ταπεινωμένοι ,προδομένοι ,αποδιωγμένοι σαν τα παραπαίδια. Τα καράβια κάθε μέρα κουβαλάνε ,το ρωσικό Αραράτ, το γαλλικό Ελιάν και τα ελληνικά καράβια. Η πίκρα μπουκώνει την ψυχή, οι μέρες όλες κυλάνε σταχτερές και ασάλευτες, γκρίζο τοπίο ,γκρίζες ζωές. Οι αρρώστιες του θέριζαν, τύφος, ιλαρά, ελονοσία, πνευμονία ,φθίση. Οι υπάλληλοι του λοιμοκαθαρτηρίου ήταν όλοι παλαιολλαδίτες και αντιβενιζελικοί. Τους πρόσφυγες τους έβλεπαν σαν εχθρούς και όχι σαν αδέλφια. Δεν τους ενδιέφερε ,αν πέθαιναν όλοι. Τους νεκρούς τους έριχναν σε ομαδικούς λάκκους, άψαλτους και αδιάβαστους.

Βαλτόνερα και λάσπες παντού η περιοχή ονομάστηκε Καλαμαριά κατ΄ ευφημισμόν «καλή μεριά » καλός τόπος δηλαδή,αλλά μόνον τέτοιος δεν ήταν. Έτσι την έλεγαν οι Καμψιδιανοί ,οι κάτοικοι της Πυλαίας, γιατί η μαύρη λάσπη ήταν εύφορη και κάρπιζε δυο φορές τον χρόνο. Όσοι είχαν εδώ χωράφια ήταν τυχεροί,αλλά τόπος κατοικίας δεν ήταν. Μόνον μπάμιες έσπερναν εδώ ,ούτε νερό δεν υπήρχε. Μιλιούνια τα κουνούπια, σκνίπες ,βατράχια ,βούρλα ,αγκάθια παντού. Οι μέρες εδώ στο λοιμοκαθαρτήριο είναι όλες ίδιες γκρίζες και ασάλευτες, νιώθουν εξόριστοι στην ίδια την πατρίδα τους ,μακριά από την πόλη σαν χολεριασμένοι. Ένας κόμπος σφίγγει το λαρύγγι και πολλά αναπάντητα «γιατί» στοιβάζονται μέσα τους και τους πνίγουν. Αυτόν τον ερημότοπο τον πότισαν τα δάκρια τους και πολλοί από αυτούς άφησαν εδώ την τελευταία τους πνοή.

Οικογένειες και αποσκευές στοιβαγμένες στα άθλια και βρώμικα παραπήγματα από τα παράθυρα των οποίων ξεπροβάλλουν κουβέρτες λιωμένες ,στρώματα βρώμικα και άνθρωποι σκελετωμένοι. Ακόμα και αυτήν τη αθλιότητα οι πονεμένοι αυτοί άνθρωποι την θεωρούν «τύχη», γιατί σώθηκαν και βρήκαν κάπου να απαγκιάσουν. Εδώ σε αυτές τις παράγκες στοιβάζονται όσοι τελείωσαν την καραντίνα ,αλλά και όσοι περιμένουν κα καθαριστούν. Από εδώ άλλους θα στείλουν στην Τούμπα και άλλους στο Χαμάνκιοι (σημερινό Κορδελιό), αφού τους εμβολιάσουν και στη συνέχεια θα τους προωθήσουν στα χωριά της Μακεδονίας.

Η σίτιση τους περιλαμβάνει ένα ψωμί μιας οκάς για κάθε τετραμελή οικογένεια και δυο κουταλιές σούπας κακάο. Κάθε βράδυ έχει συσσίτιο από μαγειρεμένο φαγητό συνήθως όσπρια και σπάνια κρέας. Το φαγητό είναι λίγο, δεν χορταίνουν και ούτε τους επιτρέπεται να αγοράσουν οτιδήποτε από έξω. Βέβαια κάποιοι ατσίδες εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο και τους πουλάνε κρυφά έξω από τα συρματοπλέγματα σε εξωφρενικές τιμές ψωμί και καρπούζια. Στους άρρωστους δίνουν επιπλέον γάλα. Το νερό λίγο και αυτό από μια βρύση για όλους ,με αποτέλεσμα να γίνονται καβγάδες, φασαρίες και φωνές . Ένας τσολιάς στέκεται εκεί συνεχώς για να επιβάλλει την τάξη.

Καραβιές –καραβιές καταφτάνουν οι πόντιοι και τους κρατούν για μέρες στα πλοία ,μέχρι να αδειάσουν θέσεις στις παράγκες. Το καράβι κουβαλά κατά μέσο όρο τρεις χιλιάδες ψυχές. Πολλοί πεθαίνουν εκεί μέσα πριν προλάβουν να πατήσουν τα ελληνικά χώματα.

Όσοι πάσχουν από κάποια αρρώστια φιλοξενούνται σε άθλια σκισμένα τσαντίρια ,μακριά από τις παράγκες με τους υγιείς. Κινούμενοι σκελετοί σε έναν τόπο κρανίου. Οι αρρώστιες από τις οποίες συνήθως πάσχουν είναι η ελονοσία και η δυσεντερία. Οι βαριά ασθενείς μεταφέρονται στο Νοσοκομείο ή στο Χαμάνκιοι. Εδώ δεν υπάρχουν ούτε τα χρειώδη ούτε καν πρώτες βοήθειες. Δεν υπάρχει γιατρός, δεν υπάρχει νοσοκόμος και εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην Θεία Πρόνοια.
Υπάρχουν και οι εθελοντές που προφέρουν θεάρεστο έργο. Είναι νεαρές Θεσσαλονικιές που συμμετέχουν στα συνεργεία εμβολιασμού της Κοινωνίας των Εθνών. Υπήρχαν μέρες που εμβολιάζονταν και 600 άτομα.

Τα ψυχικά τραύματα των ανθρώπων αυτών τους βασάνιζαν σε όλη την ζωή .το αίσθημα της ταπείνωσης και του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν το ξεπέρασαν ποτέ. « Έρημο και τσολ Γαραπουρνού» μονολογούσε η γιαγιά μου μέχρι που πέθανε. Ο βίαιος καθαρισμός και το κούρεμα των μαλλιών στις γυναίκες βιωνόταν σαν μια ταπείνωση και επέμβαση στο σώμα της γυναίκας που την εποχή εκείνη τα μακριά μαλλιά ήταν αναπόσπαστο στοιχείο της αξιοπρέπειας μιας γυναίκας. Λέγεται ότι ένας συμπατριώτης της γιαγιάς μου έδωσε μια χούφτα λίρες για να σώσει τα μαλλιά της γυναίκας του που θρηνούσε στην ιδέα ότι θα τα στερηθεί.

Η όλη διαδικασία αποσκοπούσε στην δημόσια υγεία ,ο μαζικός τρόπος όμως που γινόταν αυτό και η γρηγοράδα ,έκανε τους ανθρώπους να νιώθουν σαν κοπάδια προβάτων.

Λέγεται ότι σε όλο το διάστημα λειτουργίας της καραντίνας πέθαναν περίπου είκοσι χιλιάδες πόντιοι, πάνω από εκατό πέθαιναν σε ημερήσια βάση.

Το λοιμοκαθαρτήριο της Καλαμαριάς ξαναχρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς στην διάρκεια του Β Παγκοσμίου πολέμου. Τα απολυμαντήρια της Καλαμαριάς γκρεμίστηκαν στην δεκαετία του 60 και την θέση τους πήρε η δημοτική πλαζ της Αρετσούς. Το μοναδικό απομεινάρι αυτής της θλιβερής ιστορίας σήμερα είναι η στάση του ΟΑΣΘ «Απολυμαντήριο» ,ακριβώς πάνω από την πλαζ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: