Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Μαΐου 2016
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Απρ.   Ιον. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 6 Μαΐου 2016

Brain Drain: το συντελεσμένο Grexit

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/05/2016

Ζητήσαμε από τους ίδιους και τις ίδιες να μιλήσουν για την επιλογή τους να φύγουν, αναζητώντας και εμείς μαζί τους εκείνα τα ίχνη που μπορεί να διατηρήσουν ανοιχτό τον δρόμο της επιστροφής. Τμήμα μιας γενιάς που πασχίζει να δραπετεύσει από τον προσδιορισμό της «χαμένης»

Μαρία ΛούκαΜαρία Λούκα

Είναι στελέχη επιχειρήσεων στη Μεγάλη Βρετανία, γιατροί στη Γερμανία, ακαδημαϊκοί στην Αμερική, μηχανικοί στο Κατάρ… στη χώρα τους πάλι, στην Ελλάδα, είναι άνεργοι ή στην καλύτερη περίπτωση ανακυκλώνουν την επισφάλειά τους σε πεντάμηνα κακοπληρωμένα  voucher. Γι’ αυτό φεύγουν. Η νέα γενιά της Ελλάδας συνωστίζεται στα αεροδρόμια μ’ ένα εισιτήριο οικονομικής θέσης στη τσέπη και μια νωπή εμπειρία απογοήτευσης στον νου, πραγματοποιώντας τη δική της μεγάλη έξοδο. Το brain drain, ως κωδικοποίηση που χρησιμοποιήθηκε για να αποτυπώσει τη φυγή ταλέντων από τη μεταπολεμική Ευρώπη στις ΗΠΑ, αναβιώνει στον ευρωπαϊκό Νότο της οικονομικής κρίσης με την Ελλάδα να βρίσκεται ξανά στον πυρήνα του ζητήματος. Δεν είναι πλέον ένα σκιάχτρο που μπορούμε να αποφύγουμε, ούτε απλώς ένα νέο πεδίο προβληματισμού για τους δημοσιολογούντες αλλά το δικό μας συντελεσμένο Grexit. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της ICAP εκτιμάται ότι περίπου 200.000 νέοι έφυγαν από την Ελλάδα την περίοδο της οικονομικής ύφεσης. Περσινή έρευνα της Κάπα Research έδειξε ότι επτά στους δέκα Έλληνες αποφοίτους επιθυμούν να φύγουν στο εξωτερικό για να εργαστούν και ομολογουμένως δεν υπάρχει κανένα σημάδι ότι η τάση αυτή κάμφθηκε. Αντίθετα ολοένα και πιο συχνά κάνουμε μια παύση αμηχανίας στο τηλέφωνο όταν ένας νέος φίλος μας λέει ότι σκέφτεται να φύγει, μαθαίνουμε για γνωστούς μας που βρίσκονται στο εξωτερικό, χαζεύουμε στα Social media φωτογραφίες από τους νέους τόπους διαμονής τους. Πιστεύω ότι σχεδόν όλοι οι άνθρωποι κάτω των 35 έχουν μια τέτοια νοητή πλάστιγγα στη σκέψη τους, ζυγίζοντας τους λόγους για να μείνουν ή να φύγουν.

Αυτό που διαφοροποιεί το σύγχρονο μεταναστευτικό ρεύμα σε σχέση με τα παλιότερα που έχει τροφοδοτήσει η χώρα, είναι ότι πρόκειται για ένα άρτια καταρτισμένο και ταλαντούχο δυναμικό. Το 73% έχουν μεταπτυχιακό ή/και διδακτορικό και αποτελούν προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης και προσόντων. Η φυγή αφορά στο 10% του πανεπιστημιακά εκπαιδευμένου προσωπικού της χώρας, όπως έχει εκτιμήσει ο Λόης Λαμπριανίδης, καθηγητής οικονομικής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας. «Generation G» (young, talent, greek), είχε αποκαλέσει ο Guardian σ’ ένα σχετικό του αφιέρωμα τους νέους , μορφωμένους  Έλληνες που αναζητούν μια καλύτερη προοπτική στο εξωτερικό. Σύμφωνα με την έρευνα της  ICAP η αναξιοκρατία (σε ποσοστό 37%) και η ανεργία (σε ποσοστό 35%) είναι οι βασικοί λόγοι που ωθούν τους νέους ανθρώπους εκτός συνόρων. Η χώρας μας ούτως η άλλως έχει κατοχυρώσει τα τελευταία χρόνια μια πανευρωπαϊκή πρωτιά στη νεανική ανεργία με ποσοστά που προσεγγίζουν το 60% αλλά και οι θέσεις εργασίας που προσφέρονται συνήθως είναι επισφαλείς και υπαμειβόμενες, με αποτέλεσμα να μη δημιουργούν για τους νέους και τις νέες συνθήκες ανεξαρτησίας, ανέλιξης και αυτοπεποίθησης.

Οι σημερινοί 25αρηδες και 30αρηδες είναι αναγκασμένοι να ζουν ακόμα στα παιδικά τους δωμάτια παρέα με τα πτυχία τους και τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες των φοιτητικών τους χρόνων. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με μια γενικευμένη αίσθηση (και πρακτική) αναξιοκρατίας μετατρέπει σταδιακά την Ελλάδα σ’ έναν αφιλόξενο τόπο για τη νέα γενιά.

Πρώτη στη λίστα των προορισμών τους φιγουράρει η Βρετανία απορροφώντας μεγάλο εύρος ειδικοτήτων από τους τομείς της Πληροφορικής και των Οικονομικών. Ακολουθεί η Γερμανία με έμφαση κυρίως στα ιατρικά επαγγέλματα. Στην πραγματικότητα στη Γερμανία έχει δημιουργηθεί μια μικρή αποικία νέων Ελλήνων γιατρών, αφού στην Ελλάδα ο  χρόνος αναμονής για ειδικότητα ξεκινά από τα δύο χρόνια και μπορεί να φτάσει στα δέκα. Υπολογίζονται περίπου στους 6000 και στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας έφτιαξαν πέρσι το δικό τους σύλλογο , «Γένεσις». Η Αμερική επίσης αποτελεί έναν προσφιλή προορισμό ειδικότερα στους τομείς της υψηλής τεχνολογίας, ενώ νέους Έλληνες επιστήμονες βρίσκεις ακόμα και στα όχι και τόσο μαγευτικά κράτη του Κόλπου. Ειδικά στο Κατάρ εν όψει και της διοργάνωσης του Μουντιάλ 2022 έχουν βρει καταφύγιο αρκετοί Έλληνες μηχανικοί και στελέχη με  τεχνογνωσία στη διοργάνωση μεγάλων αθλητικών γεγονότων. «Η Ελλάδα κινδυνεύει να εξαντλήσει το ανθρώπινο της κεφάλαιο» σημείωνε για το φαινόμενο τον περασμένο Μάιο το Marketwatch. Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε – παρότι αρκετά συμπυκνωμένο σε πολιτικά και οικονομικά γεγονότα – τίποτα δεν φαίνεται να βελτιώθηκε. Η χώρα εξακολουθεί να βαδίζει σε υφεσιακή τροχιά και η στρατηγική της λιτότητας παραμένει ανέγγιχτη από τις υπερφίαλες διακηρύξεις που κατά καιρούς αρθρώθηκαν. Κι ενώ όλοι συνομολογούν ότι η αποψίλωση της χώρας από νεανικό επιστημονικό προσωπικό οδηγεί σε μαρασμό και οικειοποιούνται μια αφήγηση για το αδιέξοδο της νέας γενιάς –ακόμη κι όσοι της το κληροδότησαν-, ο ορίζοντας παραμένει φραγμένος. Το 30% στην έρευνα της ICAP δηλώνει πως δεν προβλέπει να επιστρέψει στη χώρα, ενώ στην διεθνή δημοσιογραφική έρευνα δεδομένων «Generation E», το 55% που συμμετείχε δηλώνει πως ελπίζει στην επιστροφή. Σε όλες τις μετρήσεις πάντως που έχουν γίνει μέχρι τώρα η βελτίωση του οικονομικού κλίματος και η συνακόλουθη αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων αξιολογείται ως η βασικότερη αιτία για να φτιάξει κάποιος αποσκευές για πίσω. Επειδή, όμως, η αυθεντικότητα κι η δυναμική του βιώματος πάντα διαφεύγουν από τις έρευνες και τα δημοσιεύματα, όσο άρτια τεκμηριωμένα κι αν είναι, ζήτησα από τους ίδιους και τις ίδιες να μιλήσουν για την επιλογή τους να φύγουν, αναζητώντας κι εγώ μαζί τους εκείνα τα ίχνη που μπορεί να διατηρήσουν ανοιχτό τον δρόμο της επιστροφής. Τμήμα μιας γενιάς που πασχίζει να δραπετεύσει από τον προσδιορισμό της «χαμένης», είναι πάντα πρόθυμοι και πρόθυμες να συζητήσουν, παρακολουθούν με προσοχή τα θλιβερά μας – συνήθως- μαντάτα, νοσταλγούν τον ήλιο αλλά αποφεύγουν το μελό και μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »