Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Απρίλιος 2016
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 21 Απριλίου 2016

Γιατί τους άφησες να σου βάλουν αλυσίδες;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/04/2016

wpid-wp-1455915327335.jpeg

Ξυπνάς ένα πρωί και κοιτάς τις αλυσίδες στα πόδια σου… Κάποτε ΕΣΥ άφησες να σου τις φορέσουν… Για να σε «προστατέψουν» σου είπαν, για να νιώθεις «ασφαλής»  σου είπαν, για να σε «σώσουν» σου είπαν… Και εσύ τους πίστεψες… Θυμάσαι τότε…πάει καιρός, στην αρχή σου φαινόταν σαν ψέμα δεν το πίστευες χαμογελούσες!

ΔΕΝ αντιστάθηκες, ΔΕΝ αντέδρασες, ΔΕΝ επαναστάτησες, ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΣ ΤΙΠΟΤΑ! ΓΙΑΤΙ ;

Τις συνήθισες… είδες γύρω σου ότι φορούσαν κι άλλοι… πολλοί! και αφού δεν αντέδρασαν οι άλλοι, σιώπησες κι εσύ! Άλλωστε είδες αρχικά  πως δεν σε εμπόδιζαν και πολύ στα δικά σου ταξίδια. Ήθελες να αντισταθείς, αλλά μέσα σου ένιωθες μια παράξενη φοβία. Αναρωτιόσουν,  αν αντιδράσω, αν μιλήσω ,αν φωνάξω και μου σφίξουν περισσότερο τις αλυσίδες και πονέσω; Και στη σκέψη αυτή σταματούσες… Κάποιες φορές σκεφτόσουν  και αναπολούσες τις μέρες που στα πόδια σου δεν υπήρχε αλυσίδα και έκανες τα ταξίδια που εσύ ήθελες. Γιατί τότε δεν άκουγες το βαρύ σύρσιμο της, δεν ένιωθες το ασήκωτο βάρος της, δεν αισθανόσουν αυτό το σφίξιμο στα πόδια που τώρα νιώθεις. Και μόλις σήμερα είδες και τα σημάδια, μόλις σήμερα πρόσεξες το αίμα που τρέχει από τα πληγωμένα σου πόδια, μόλις σήμερα παρατήρησες ότι μέρα με τη μέρα η αλυσίδα μπαίνει όλο και πιο βαθιά μέσα στο δέρμα σου. Σ’ έκανε να το προσέξεις ο πόνος που νιώθεις στις πληγές σου και που σιγά σιγά αυτός ο ανυπόφορος πόνος φτάνει ως τη ψυχή σου…

Γιατί  τους άφησες να σου βάλουν αλυσίδες;

Αρχίζεις να αισθάνεσαι πως δεν έχεις άλλες δυνάμεις… τα δεσμά σου βαραίνουν, έγιναν ασήκωτα. Σκέφτεσαι ότι τώρα πλέον δε μπορείς ούτε μικρές αποστάσεις να διανύσεις, δε μπορείς να κάνεις τίποτα, τα άφησες όλα στη μέση, άφησες τη ζωή σου στη μέση του δρόμου, άφησες να σου τη πάρουν άλλοι… σου την πήραν άλλοι.

Γιατί τους άφησες να σου τη πάρουν;

Τώρα δε τολμάς ούτε όνειρα πια να κάνεις γιατί κι αυτά φεύγουν τρέχοντας σα κυνηγημένα από το ασφυκτικό κελί της φυλακής σου…

Και τώρα τι σκέφτεσαι να κάνεις ;

Αν θέλεις μπορείς να σπάσεις τα δεσμά σου, ΜΠΟΡΕΙΣ! Αρκεί ΕΣΥ να το αποφασίσεις Καμιά αλυσίδα δεν είναι τόσο δυνατή όσο είναι η δύναμη της ψυχής σου…

Ανατύπωση από:  pitsirikidotnet.gr

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ωραία χρόνια…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/04/2016

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Leave a Comment »

Μα καλά, δε σε νοιάζει που ξεφτιλίζεσαι σε φίλους και γνωστούς;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/04/2016

Hoaxes: Ως πληροφορικός, ως εκπαιδευτικός (και ως άνθρωπος) έχω ευθύνη απέναντι στο φαινόμενο αυτό…

Philippos Koutsakas

Ανέκαθεν με ιντριγκάριζε η ευκολία με την οποία κάποιος κοινοποιούσε μία πληροφορία χωρίς να την ελέγξει στοιχειωδώς.

Δεν κατάλαβα ποτέ τι ήταν αυτό που με έκανε, παιδί ακόμη, να ρωτάω μανιωδώς φίλους και γνωστούς όταν διέδιδαν κάτι από στόμα σε στόμα: «ναι, αλλά ΠΟΙΟΣ σου το είπε; Ναι αλλά το είδε ο ΙΔΙΟΣ ή του το είπανε;»

Και αν τα κουτσομπολιά του χωριού είχαν κάτι το χαριτωμένο (όπως θέλουμε να πιστεύουμε για κάθε τι παλιό) τα δεκάδες e-mails που έφταναν (μέχρι πριν μερικά χρόνια) κάθε εβδομάδα στο mail-box μου υποσχόμενα τετραψήφιες επιταγές από τη Microsoft αν τα κοινοποιούσα ή κακοτυχία αν δεν τα κοινοποιούσα, είχαν αρχίσει να γίνονται εκνευριστικά. Πολλές φορές με θυμάμαι να απαντώ στον αποστολέα (με κοινοποίηση σε όλους τους άλλους παραλήπτες) αποδομώντας / καταρρίπτοντας το περιεχόμενο και εξηγώντας το ρόλο που συνήθως παίζουν αυτά τα e-mails. Βέβαια σε δύο-τρεις μέρες, «τσουπ», έφτανε από το ίδιο άτομα νέο, παρόμοιο email.

Μα καλά, δε σε νοιάζει που ξεφτιλίζεσαι σε φίλους και γνωστούς;

ρώτησα κάποια γνωστο-φίλη που είχε έφεση στη αποστολή των πιο απίθανων emails σε 200+ παραλήπτες (με όλες τις διευθύνσεις ορατές εννοείται στο Προς:)

Μα για να τα γράφουν, τι, ψέματα είναι;

Κάπου εκεί το παράτησα γιατί το μυαλό μου έχει πραγματικά πρόβλημα όταν πρέπει να μπει σε στροφές για να αποδείξει το αυτονόητο:

Δε διαδίδω τίποτα πριν ελέγξω την πηγή του…

Και μετά ήρθε το Facebook και μαζί του η ευκολία:

πρόσβασης σε κάθε βλακεία που κυκλοφορεί (κυριολεκτικά περνάν από μπροστά σου, στο time-line σου) και

  1. κοινοποίησης της με ένα κλικ σε εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες «φίλους» σου

Τουλάχιστον παλιά για να στείλεις μαζικά emails με hoaxes χρειαζόταν:

  1. πρώτα να το λάβεις από κάποιο «μπούφο» και

  2. στη συνέχεια να κάνεις μερικές δεκάδες κλικ για να μοιραστείς τα συνταρακτικά νέα

Ήθελε μια προσπάθεια βρε παιδάκι μου…

Παρόλα αυτά η αίσθηση που έχω είναι ότι μέχρι και πριν 3-4 μήνες η κατάσταση ήταν ψιλο-παλέψιμη, μιας και οι μια-δύο βλακείες την εβδομάδα που περνούσαν από το time-line του facebook μου ήταν σαν ποσότητα ΟΚ…

Θεωρώ ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς (μα εντελώς) εδώ και 2-3 μήνες που το προσφυγικό έχει περάσει στη φάση «οι πρόσφυγες είναι πια τόσο κοντά μας που τους βλέπουμε». Και τι δεν πέρασε μπροστά από τα ματάκια μου: βανδαλισμένες εικόνες, εκκλησίες και ξωκλήσια, επιστολές του δημάρχου του Μόντρεαλ, απάτες με Σύριους που θέλουν να βγάλουν τα λεφτά τους έξω, φυλλάδια για χτύπημα τζιχαντιστών στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης, ποδοπατημένα μωρά, σκύλους στο φούρνο με πατάτες, δεν περιγράφω άλλο…
Εδώ και 2-3 μήνες λοιπόν νιώθω ότι αρχίζει να χάνεται η μάχη με τη βλακεία.

Έτσι αποφάσισα ως πληροφορικός, ως εκπαιδευτικός και ως άνθρωπος να κηρύξω ιερό πόλεμο (κλεμμένο, χι, χι…) στη βλακεία των hoaxes (ανεξαρτήτως περιεχομένου) λαμβάνοντας τα εξής μέτρα:
hashtag «μην τρως κουτόχορτο» για τον χαρακτηρισμό σχετικών άρθρων στο ιστολόγιο  και συχνές σχετικές αναρτήσεις

  1. δημιουργία καρτέλων / αφισών του στυλ «δέκα συμβουλές για να αναγνωρίσετε / αντιμετωπίσετε τα hoaxes»

  2. χοντρό κράξιμο φίλων / γνωστών όταν κοινοποιούν κάτι χωρίς προηγουμένως να το ελέγξουν με την ταυτόχρονη παραπομπή τους σε σχετικό άρθρο που θα δημιουργηθεί στο ιστολόγιο που θα εξηγεί τι εστί hoaxes και τρόποι αντιμετώπισης τους

  3. άμεση ενημέρωση / συζήτηση με τους μαθητές (τουλάχιστον της πληροφορικής) σχετικά τη σημασία ελέγχου των πηγών μιας πληροφορίας που βρίσκουμε στο διαδίκτυο

  4. άμεση ενημέρωση / συζήτηση με τους συναδέλφους στο σχολείο

  5. σχετικό project (την επόμενη σχολική χρονιά) με στόχο την ευαισθητοποίηση / ενημέρωση των συμμετεχόντων μαθητών και τη δημιουργία επαναχρησιμοποιήσιμου υλικού

Έχετε να προτείνετε κάτι άλλο;

Και για αρχή μερικά χρήσιμα λίνκς:

  • Ελληνικά Hoaxes κλικ εδώ, ίσως και μόνο αυτό το λινκ είναι αρκετό μιας και η ομάδα της ιστοσελίδας ελέγχει ότι κυκλοφορεί. Οπότε πριν κοινοποιήσετε κάτι κάντε μια αναζήτηση εδώ…

  • HoaxMap by RefugeesMythBusters κλικ εδώ για να δείτε τη διασπορά στον χάρτη των ψευδών ειδήσεων που αφορούν στους πρόσφυγες

Ανατύπωση από:  http://okiriostonipologiston.blogspot.gr/2016/04/hoaxes.html

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: | Leave a Comment »