Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιανουαρίου 2016
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 24 Ιανουαρίου 2016

Ναι, θα έφευγα.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/01/2016

Είναι γαλάζιος ο ουρανός;

Ναι, θα έφευγα.

Όχι επειδή υπάρχει κρίση. Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες. Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.  Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα – ούτε καν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς – και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ. Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο – συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας – να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ’ το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα – αν τον βγάλει – και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του. Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα – λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα.

Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ’ ενα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της καθημερινότητάς μου. Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.

Το τίμημα που πληρώνουμε γι’ αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο. Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.

Music credits:”Σαν τον μετανάστη”, Άλκηστις Πρωτοψάλτη (Σαν Ηφαίστειο που ξυπνάει).
Photo credits: Μαρίνα

Ανατύπωση από:  espresso croquant

Posted in Ελλάδα, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Στου κρεμασμένου το σπίτι…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 24/01/2016

Στου κρεμασμένου το σπίτι δεν μιλάνε για σκοινί! Βλέπω συχνά πυκνά, όταν μπαίνω στο fb, να γίνεται κριτική στην κεντρική εξουσία, για ότι κάνει ή ότι δεν κάνει ενώ θάπρεπε. Και δώστου “like” και δώστου κοινοποιήσεις. Πάρα πολύ καλά. Άλλωστε, τι είναι το fb; Ένας χώρος, όπου ο κάθε πικραμένος λέει τον πόνο του, καλή ώρα, ενίοτε (;) ανώνυμα.
Το περίεργο είναι ότι πρόκειται για ασύμμετρη κριτική! Από άτομα που μέχρι πρότινος τα έβρισκαν όλα καλά. Ποτέ δεν είχαν ακούσει για Άκηδες, Τσουκάτους, Μαντέληδες, Παπακωνσταντίνου, Βενιζέλους, ούτε βέβαια για Siemens ή για Παπασταύρου και για πλήθος άλλα! Κάποιες λίστες που έμειναν σε συρτάρια ή παραποιήθηκαν δεν ενόχλησαν κανένα. Εκείνη η συναλλαγή του 4-2-1 για τη λαφυραγώγηση της χώρας; Συκοφαντίες…

Και ξαφνικά, μετά τις 25 του Γενάρη, είδαν το φως το αληθινό! Είχε, λέει, το πολιτικό μας σύστημα παθογένειες μεγάλες, αλλά ευτυχώς όλες, τις πήρε και τις ενσωμάτωσε η νέα κυβέρνηση… Τώρα πλέον όλοι οι άλλοι, είναι καθαροί!!!
Ομολογώ ότι είχα πολλές προσδοκίες από τους καινούριους, που βλέπω να τραβάνε σε μάκρος. Κυρίως περίμενα ότι τη ζημιά θα την πλήρωναν αυτοί που την προκάλεσαν, αλλά τίποτε! Έμειναν ευσεβείς πόθοι! Η δικαιοσύνη, δυστυχώς, εξακολουθεί να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά!!! Κάποιες λίστες με μαύρο χρήμα που ελέγχονται, προχωρούν με ρυθμούς χελώνας! (αλλά προχωρούν!). Απολύουν τους υπαλλήλους της Βουλής με πλαστά πτυχία… Μα, υπάλληλοι τις Βουλής δεν γίνονται μέσω… ΑΣΕΠ. Πολιτικοί τους τοποθέτησαν και το πιθανότερο, τους συμβούλεψαν να φτιάξουν πλαστό πτυχίο! Για ποιον θα έπρεπε να κτυπάει η καμπάνα; Ωστόσο, το να προσπαθεί κάποιος να φορτώσει την κατάντια στην οποία έφεραν τη χώρα εδώ και δεκαετίες οι προηγούμενοι, σε εκείνους που, (βλέπω καθαρά ότι) τουλάχιστον προσπαθούν, είναι και άδικο και ανέντιμο… Όταν λοιπόν έρχονται στη μούρη μου τέτοιες απόψεις, (ποτέ δεν ψάχνω…), δεν μπορώ να μη σχολιάσω! Είμαι της παλιάς σχολής, που πρεσβεύει πως, ότι παρουσιάζεται δημόσια, σχολιάζεται και δημόσια. Αυτό το «αν συμφωνείς κάνεις like αν διαφωνείς σιωπάς» δεν το αποδέχομαι! Για… ξεροκέφαλους σαν και του λόγου μου, έχει προβλέψει ο κατασκευαστής του fb: Τους μπλοκάρεις και ησυχάζεις…

Κλείνοντας, μπορώ να καυχηθώ, ότι δεν υπήρξα ποτέ (μα ποτέ!!!) μέλος κομματικού στρατού ούτε ακόλουθος κόμματος. Έτσι δεν εκχώρησα ποτέ σε κανέναν το δικαίωμα να μου υπαγορεύει τι θα λέω και κυρίως τι θα σκέφτομαι.

P.S. Συνήθως οι κοινοποιήσεις μου απευθύνονται στους «φίλους» του fb. Αυτή τη φορά θα κοινοποιήσω δημόσια και (εννοείται ότι) αποδέχομαι και τη δημόσια κριτική!

16/01/2016

Γιώργος Μαγδάλης

Κυκλοφορεί στο facebook

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »