Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for Νοέμβριος 2014

Το πραγματικό πρόσωπο της αξιολόγησης: Σε αργία τέθηκε σχολικός σύμβουλος γιατί διαμαρτυρήθηκε για τη βαθμολογία του στην αξιολόγηση!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/11/2014

Οι μάσκες πέφτουν με κάθε ευκαιρία! Η αξιολόγηση δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο, ακόμα και σε αυτούς που την υποστήριξαν και την αποδέχτηκαν! Το περιστατικό στην Αιτωλοακαρνανία, με το σχολικό σύμβουλο που διαμαρτυρήθηκε για το βαθμό που πήρε στην αξιολόγησή του, ξεπερνά τη φαντασία! Τον έθεσαν σε αργία και τον παράπεμψαν στο πειθαρχικό συμβούλιο με κατηγορίες για ανάρμοστη συμπεριφορά εντός και εκτός υπηρεσίας και για άσκηση κριτικής, σε πράξεις της προϊσταμένης αρχής! Δηλαδή ο σχολικός σύμβουλος υποτάχτηκε, αποδέχτηκε την αξιολόγηση, πήγε, αξιολογήθηκε κι όταν διαμαρτυρήθηκε για το βαθμό του, δηλαδή όταν χρησιμοποίησε το δικαίωμα της ένστασης, όπως ορίζει ο νόμος, τον πέταξαν στο καλάθι της αργίας!

Το κράτος και ο διοικητικός μηχανισμός πειθάρχισης απαιτούν απόλυτη υποταγή, υποταγή δουλείας, ακόμα και για τα στελέχη εκπαίδευσης που συμμορφώνονται με τις επιταγές του! Ούτε τα προσχήματα δεν κρατούν ότι η αξιολόγησή τους θα είναι τυπικά «αξιοκρατική». Προωθούν τους δικούς τους κι όταν διαμαρτυρηθούν αυτοί που δεν ανήκουν στη συγκεκριμένη κλίκα γιατί «τους έσφαξαν», τότε τους κόβουν το κεφάλι. Και τα κάνουν αυτά τώρα που η αξιολόγηση δεν έχει προχωρήσει και χρειάζονται να κρατούν ευχαριστημένα όλα τα πρόθυμα στελέχη εκπαίδευσης.  Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν προχωρήσει κανονικά και καμφθούν οι αντιστάσεις. Θα «ξεσαλώσουν». Οι ημέτεροι, των ημετέρων, ω! ημέτεροι!

Ο κλάδος δεν έχει τα περιθώρια να δοκιμάσει την αξιολόγησή τους, για να δει πώς θα είναι και να αντιδράσει μετά! Τώρα πρέπει να τελειώνει με το τερατούργημα της αξιολόγησης και με τους εμπνευστές του! Κανένας/καμία διευθυντής/ντρια και προϊσταμένη/ος να μη συμμετέχει  στην αξιολόγηση! Κανένας σύλλογός διδασκόντων να μη συμμετέχει στην αυτοαξιολόγηση.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΡΑ!

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Β’ ΕΛΜΕ για το περιστατικό:

«Η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδας προχώρησε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Σχολικού Συμβούλου φιλολόγων, κ. Ιωάννη Νεραντζή, στην παραπομπή του στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, με τις κατηγορίες:

-της αναξιοπρεπούς ή ανάρμοστης ή ανάξιας για υπάλληλο συμπεριφοράς εντός ή εκτός υπηρεσίας, και

-της άσκησης κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής, που γίνεται δημοσίως, γραπτώς ή προφορικώς, με σκόπιμη χρήση εν γνώσει εκδήλως ανακριβών στοιχείων ή με χαρακτηριστικά απρεπείς εκφράσεις.

Η πειθαρχική δίωξη έγινε έπειτα από την διαμαρτυρία του για την βαθμολογία που έλαβε στην πρόσφατη αξιολόγηση Σχολικών Συμβούλων. Η διαδικασία αυτή είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί ο κ. Νεραντζής σε καθεστώς αργίας.

Το ΔΣ της Β΄ ΕΛΜΕ Αιτ/νίας οφείλει να καταδικάσει την υπαγωγή σε καθεστώς αργίας του εν λόγω εργαζομένου, όπως θα έκανε για κάθε συνάδελφο που θα βρισκόταν στη θέση του, στον οποίο δεν δίνεται προηγουμένως η δυνατότητα να απολογηθεί, κατά παράβαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας.

Με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό οφείλουμε, επίσης, να επισημάνουμε τα εξής:

-Το νέο πειθαρχικό δίκαιο, όπως έγκαιρα έχουμε επισημάνει, χρησιμοποιείται για τον εκφοβισμό και τη χειραγώγηση των εργαζομένων στην εκπαίδευση. Η συγκεκριμένη δίωξη αποτελεί τρανταχτό παράδειγμα. Πάγιο αίτημά μας αποτελεί η άμεση κατάργηση της διάταξης που θέτει τον εκπαιδευτικό σε αργία με την απλή παραπομπή σε πειθαρχικό συμβούλιο και μάλιστα για το σύνολο των αδικημάτων.

-«Τα όργανα άρχισαν» στη Δημόσια Εκπαίδευση, με την εφαρμογή της λεγόμενης «αξιολόγησης», πριν αυτή εφαρμοστεί στην ευρύτερη μάζα των διευθυντών και των εκπαιδευτικών. Το περιστατικό σκιαγραφεί το μελλοντικό τοπίο στην Δημόσια Εκπαίδευση, όπου οι αδικίες, οι εξαρτήσεις και οι διώξεις, αναμένεται να δημιουργήσουν φαινόμενα «ανθρωποφαγίας» στο Δημόσιο Σχολείο.

Καλούμε τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς σε καθολική άρνηση και αποχή από όλες τις διαδικασίες «αξιολόγησης», σύμφωνα με τις αποφάσεις της ΟΛΜΕ και της ΑΔΕΔΥ.

Σε μας πέφτει το βάρος να σταματήσουμε εδώ τη διάλυση του Δημόσιου Σχολείου, που θυσιάζεται στο βωμό της «κρίσης» και των πολιτικών της κυβέρνησης, με εργαλείο την «αξιολόγηση».»

Ανατύπωση από:  Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. »Ο Αριστοτέλης»

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Κορυφαία η παιδεία στην Κούβα – Εφάμιλλη της Φινλανδίας και Ελβετίας!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/11/2014

Το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στη Λατινική Αμερική συναγωνίζεται αυτά της Φινλανδίας και της Ελβετίας.

cuban_schoolΗ Κούβα είναι η μόνη χώρα στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική που προσφέρει ένα εκπαιδευτικό σύστημα υψηλής ποιότητας, αντάξιο με αυτά της Φινλανδίας και της Ελβετίας. Σε αυτό το πόρισμα καταλήγει η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που κυκλοφόρησε πρόσφατα και εξετάζει τα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών της ηπείρου και τις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.

Η εκπαίδευση στην Κούβα είναι κορυφαία προτεραιότητα από το 1959 αφού είναι το μόνο έθνος παγκοσμίως που διαθέτει το 13% του εθνικού προϋπολογισμού του στην εκπαίδευση. «Κανένα εκπαιδευτικό σύστημα της Λατινικής Αμερικής δεν μπορεί να θεωρηθεί υψηλής ποιότητας, όταν μιλάμε με παγκόσμιους όρους. Εκτός από αυτό της Κούβας», επισημαίνει η έκθεση.

Το σχολικό της σύστημα παρουσιάζει αυξημένες ή τουλάχιστον κατάλληλες παραμέτρους: ισχυρό ακαδημαϊκό ταλέντο, υψηλούς μισθούς και υψηλή επαγγελματική αυτονομία. «Έτσι χαρακτηρίζεται ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, όπως αυτά της Φινλανδίας, της Σιγκαπούρης, της Σαγκάης, της Δημοκρατίας της Κορέας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας και του Καναδά», γράφει η έκθεση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Παγκόσμια Τράπεζα επαινεί την Κούβα. Σε προηγούμενη έκθεσή της, η οργάνωση υπενθύμιζε την υπεροχή του κοινωνικού συστήματος του νησιού, αφού η Κούβα έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τη δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών της στην εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη. Ανάμεσα στα επιτεύγματά της βρίσκονται επίσης η πρόσβαση από όλους σε ασφαλές νερό, η εξάλειψη ορισμένων ασθενειών και το γεγονός πως διαθέτει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες σε ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας και έναν από τους μεγαλύτερους σε προσδόκιμο ζωής.

Τα αποτελέσματα του εκπαιδευτικού συστήματος της Κούβας αντανακλούν την πολιτική βούληση της  ηγεσίας της, που τοποθετεί τους νέους, δηλαδή το μέλλον της, στο επίκεντρο του κοινωνικού συνόλου και διαθέτει τα απαραίτητα χρήματα για την εκπαίδευσή τους. Παρά τους περιορισμένους πόρους και την κατάσταση οικονομικής πολιορκίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Κούβα θέτει το παράδειγμα, βαδίζοντας σύμφωνα με τον λόγο του εθνικού της ήρωα, José Martí: «Το να είσαι καλλιεργημένος, σημαίνει να είσαι ελεύθερος».

ΑΘΗΝΑ ΛΕΒΕΝΤΗ

Ανατύπωση από:  http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG7292

Posted in Έρευνα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ε. Βενιζέλος στο τουρκικό κανάλι cine5: «Οι τέσσερις αιώνες τουρκοκρατίας είναι για εμάς εθνική κληρονομιά»! (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/11/2014

Σύνδεσμος ενσωματωμένης εικόνας

«Εθνική κληρονομιά» χαρακτήρισε ο Ε. Βενιζέλος τους τέσσερις αιώνες τουρκικής κατοχής που παραλίγο να εξαφανίσουν το ελληνικό Γένος από τις δέλτους της Ιστορίας.

» Όχι μόνο ένα τζαμί, αλλά και η οθωμανική κληρονομιά στην Ελλάδα είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς» ανέφερε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλος στη δημοσιογράφο Asligul Atasagun για το κανάλι Turkish TV- Cine5.

Φυσικά πρόκειται περί δήλωσης υποταγής στην «Υψηλή Πύλη» του «Σουλτάνου» Ρ. Τ. Ερντογάν, με βάση την οποία θα αναμένουμε το άνοιγμα δεκάδων τζαμιών, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά κυρίως σε Θεσσαλονίκη, Ανατ. Μακεδονία-Θράκη, και Ρόδο-Κω.

Με το πρόσχημα ότι θα πρέπει να είμαστε περήφανοι που οι Τούρκοι «σουβλίζανε» τους προγόνους μας, προκειμένου να εγκαταλείψουν την Πίστη, θα τουρκοποιήσουμε μόνοι μας εκ νέου ελληνικά εδάφη 100 χρόνια μετά την εκδίωξη των Οθωμανών.

Επιβεβαίωσε δε ότι με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων θα κατασκευασθεί το τζαμί στην Αθήνα. «Ναι, σαφέστατα. Ένα τζαμί ως δημόσιο έργο, ως δωρεά του κράτους προς τη μουσουλμανική κοινότητα στην Αθήνα. Διότι μιλάμε για μια δημόσια οντότητα, όχι για μια ιδιωτική πρωτοβουλία. Μιλάμε για μια δημόσια νομική οντότητα και για τις σχετικές υποδομές για την εξυπηρέτηση των θρησκευτικών αναγκών της μουσουλμανικής κοινότητας στην Αθήνα. Αυτό είναι κάτι προφανές και απαραίτητο για κάθε ευρωπαϊκή, σύγχρονη και χωρίς προκαταλήψεις κοινωνία.»

Μόνο που δεν μας εξήγησε γιατί το ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να πληρώνει για τις ανάγκες της μουσουλμανικής κοινότητας που με εξαίρεση την μειονότητα της Θράκης, αποτελείται κυρίως από λαθρομετανάστες.

Στην Αμερική οι Έλληνες της Ομογένειας, δεν πήραν λεφτά από τον Λευκό Οίκο, μάζεψαν χρήματα, αγόρασαν οικόπεδο και έχτισαν την εκκλησία που ήθελαν. Το θεωρεί δε απαραίτητο για να μην έχει η ελληνική κοινωνία «προκαταλήψεις»! Η Ορθοδοξία προφανώς θεωρείται προκατάληψη, παρότι είναι η επικρατούσα με βάση το Σύνταγμα θρησκεία της χώρας.

Λέει μάλιστα ότι τα τζαμιά θα χρησιμοποιηθούν για τον τουρισμό! Έχει σκοπό δηλαδή να καταστήσει την χώρα σε τουρκικό «ξενοδοχείο»!

Σχολιάζει και την επίσκεψη του Πάπα στο Φανάρι επισημαίνοντας πως αυτή «αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για τη διεθνή κοινότητα προκειμένου η τελευταία να κατανοήσει τον ιδιαίτερο, θεσμικό και δογματικό ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

Φυσικά το ερώτημα που πρέπει να μας απαντήσει ο Έλληνας ΥΠΕΞ είναι πως θα πάει σαν να μην τρέχει τίποτα να συναντηθεί στην Άγκυρα, με Ερντογάν-Νταβούτογλου, μετά το σημερινό επεισόδιο στην Στρογγύλη εναντίον του Έλληνα ΥΠΕΘΑ Ν. Δένδια.

Ακολουθεί η συνέντευξη:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Προσφάτως, ο Πρόεδρος Ερντογάν κατά την τελευταία του επίσκεψη στη βόρεια Κύπρο είχε δηλώσει ότι «για να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η Ελλάδα πρέπει να νομιμοποιήσει τους «εκλεγμένους μουφτήδες» της τουρκικής μειονότητας της Ελλάδας, καθώς και να ανοίξει το τζαμί στην Αθήνα». Πώς αξιολογείτε την έκκληση του Ερντογάν και, επίσης, θα ανοίξετε το τζαμί στην Αθήνα, που είναι η μοναδική πρωτεύουσα της Ευρώπης που δεν έχει τζαμί;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όπως γνωρίζετε, στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στο πεδίο των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, κάθε κράτος έχει τη συνταγματική και θεσμική υποχρέωση να εφαρμόζει τους υφιστάμενους κανονισμούς καθώς και να σέβεται τα δικαιώματα χωρίς αμοιβαιότητα. Δεν πρόκειται για αμοιβαιότητα, αλλά για μονομερή υποχρέωση της Τουρκίας αλλά και της Ελλάδας και κάθε χώρας να σέβεται το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και ειδικά τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Η Ελλάδα έχει ταυτοχρόνως την υποχρέωση να σέβεται τα δικαιώματα των μειονοτήτων, στο πλαίσιο πάντα της περίφημης ιστορικής Συνθήκης της Λωζάννης, στο πλαίσιο του ελληνικού Συντάγματος, που είναι ένα πολύ σύγχρονο ευρωπαϊκό Σύνταγμα, καθώς και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου ως οργανωμένης έννομης τάξης με τον απαραίτητο δικαστικό έλεγχο.

Ειδικότερα για τους μουφτήδες στη Θράκη, όπως γνωρίζετε, ο μουφτής είναι ένα διττό όργανο, δεν είναι μόνο θρησκευτικός λειτουργός, αλλά πρωτίστως δικαστής, κρατικό όργανο, γιατί στην Ελλάδα, και στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάννης, ο μουφτής είναι πάνω από όλα υπεύθυνος για την εφαρμογή του νόμου της Σαρία, του παραδοσιακού ισλαμικού νόμου. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό, γιατί από αυτή την άποψη ο μουφτής αποτελεί μέρος του νομικού αλλά κυρίως του δικαστικού μας συστήματος. Γνωρίζω κάποιες προτάσεις και ιδέες αναφορικά ίσως με τη διάκριση των δύο αρμοδιοτήτων. Είμαστε πάντα έτοιμοι να συζητήσουμε επί διαφόρων ιδεών, αλλά όχι στη βάση της αμοιβαιότητας, γιατί αυτό είναι κάτι που δεν είναι αποδεκτό από ευρωπαϊκής απόψεως.

Δεν πρόκειται για ένα ζήτημα ανταλλαγής, διαπραγμάτευσης μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Έχουμε, μονομερώς, ως οντότητα της διεθνούς κοινότητας, ως χώρα, ως κράτος, την υποχρέωση να σεβόμαστε τα δικαιώματα των μειονοτήτων – και η δική μας πολιτική είναι η πλήρης συμμετοχή, η πλήρης ενσωμάτωση της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη στην ελληνική οικονομική, κοινωνική, πολιτική ζωή και στο εκπαιδευτικό σύστημα, στην επαγγελματική μας ζωή. Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό όχι μόνο για τη μουσουλμανική μειονότητα αλλά και για την ελληνική κοινωνία ως μια ευρωπαϊκή κοινωνία με δυτική νοοτροπία, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, η «τουρκική μειονότητα» στη δυτική Θράκη..

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν πρόκειται για «τουρκική μειονότητα». Σύμφωνα με την ορολογία της Συνθήκης της Λωζάννης, πρόκειται για μια θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί δεν είναι μια εθνική μειονότητα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: υπάρχουν πολλές αντιδράσεις από τους Έλληνες πολίτες, τουρκικής καταγωγής, που ανήκουν στη μουσουλμανική μειονότητα. Η κυβέρνηση θα έκανε ένα βήμα και θα χαρακτήριζε τη μειονότητα «τουρκική»;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Εάν μιλάτε για συλλογικές και νομικές οντότητες, πρέπει να σεβαστούμε το διεθνές δίκαιο. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, και ειδικότερα σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης, πρέπει να μιλάμε για θρησκευτική, μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη. Εάν η παρατήρησή σας είναι μια παρατήρηση που γίνεται στο επίπεδο του επονομαζόμενου αυτοπροσδιορισμού, ο αυτοπροσδιορισμός είναι ένα ατομικό δικαίωμα, σύμφωνα πάντα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στο Στρασβούργο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και όσον αφορά το τζαμί, κύριε Υπουργέ…

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Για εμάς, όχι μόνο ένα τζαμί, αλλά και η μουσουλμανική, η οθωμανική κληρονομιά στην Ελλάδα είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς και ως πρώην Υπουργός Πολιτισμού είμαι σε θέση να επαναλάβω πως η αναστήλωση και η προβολή των οθωμανικών και μουσουλμανικών μνημείων στην ελληνική επικράτεια είναι μεγάλο πλεονέκτημα, όχι μόνο για την πολιτιστική πολιτική μας και την πολιτιστική κληρονομιά μας, αλλά και για την τουριστική βιομηχανία μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στο μέλλον θα υπάρξει τζαμί στην Αθήνα.

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ναι, σαφέστατα. Ένα τζαμί ως δημόσιο έργο, ως δωρεά του κράτους προς τη μουσουλμανική κοινότητα στην Αθήνα. Διότι μιλάμε για μια δημόσια οντότητα, όχι για μια ιδιωτική πρωτοβουλία. Μιλάμε για μια δημόσια νομική οντότητα και για τις σχετικές υποδομές για την εξυπηρέτηση των θρησκευτικών αναγκών της μουσουλμανικής κοινότητας στην Αθήνα. Αυτό είναι κάτι προφανές και απαραίτητο για κάθε ευρωπαϊκή, σύγχρονη και χωρίς προκαταλήψεις κοινωνία. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, μετά την Άγκυρα, θα πάτε στην Κωνσταντινούπολη όπου θα συναντήσετε τον Βαρθολομαίο και τον Πάπα που επισκέπτεται την Τουρκία. Ως ορθόδοξος, τι συμβολίζει για εσάς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία, η επίσκεψη του Πάπα;

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Η επίσκεψη του Πάπα αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία για τη διεθνή κοινότητα προκειμένου η τελευταία να κατανοήσει τον ιδιαίτερο, θεσμικό και δογματικό ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ο άλλος πυλώνας του Χριστιανισμού, του Ανατολικού Χριστιανισμού, η πρώτη Εκκλησία του Ανατολικού Χριστιανισμού. Και από αυτή την άποψη, οι νέες συναντήσεις μεταξύ των δυο επισκόπων, του Επισκόπου της Ρώμης και του Επισκόπου της Κωνσταντινούπολης, της Νέας Ρώμης, προσφέρουν πάντα μια εξαιρετική ευκαιρία όχι μόνο για την επανέναρξη και την ανανέωση του θεολογικού διαλόγου, αλλά και για έναν ευρύ δημόσιο διάλογο σχετικά με το καθεστώς του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Για την Τουρκία, η ύπαρξη του Πατριαρχείου στη χώρα σας αποτελεί εξαιρετικό πλεονέκτημα, όχι μόνο για τουριστικούς λόγους, αλλά και επειδή το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ο αρχαιότερος θεσμός στην ευρύτερη περιοχή, ένα σημείο αναφοράς για την παγκόσμια κοινότητα, για τη χριστιανική κοινότητα σε όλο τον κόσμο. Και από αυτή την άποψη η υπόσταση και η νομική προσωπικότητα – η διεθνής και εσωτερική νομική προσωπικότητα – του Οικουμενικού Πατριαρχείου μπορεί να αποτελέσει επίσης και ένα εξαιρετικό επιχείρημα υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.

Ανατύπωση από:  defencenet

Αντίγραφο του Αναπληρωτή Πρωθυπουργού και Υπουργού Εξωτερικών συνέντευξη Βενιζέλου με Asligul Atasagun (τουρκική τηλεόραση, Cine5, την Τρίτη 25 του Νοεμβρίου, 2014)

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/9pw6XjEk5so

http://www.cine5.com.tr/

Posted in Βίντεο, Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Αν είστε γονείς υποχρεούστε να δείτε αυτό το βίντεο με προσοχή!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/11/2014

Απαράδεκτα σχολικά βιβλία που δηλητηριάζουν τις παιδικές ψυχές των Ελληνόπουλων του δημοτικού!

Σοκ προκαλούν τα όσα καταγγέλλει ο Δάσκαλος Δημήτρης Νατσιός, σχετικά με την ύλη των βιβλίων του Δημοτικού και του Γυμνασίου.
Αλλά και η αφασία των γονιών που δεν έχουν ιδέα τι διδάσκονται τα βλαστάρια τους τόσα χρόνια, απλά γιατί πότε δεν στάθηκαν από πάνω τους όταν μελετούν!


Ακόμα δεν έχει επέμβει ο εισαγγελέας;

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/3l7aK-KcYA8
από το κανάλι: Fryktories Net

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

“Εγώ σώζω ανθρώπους, δεν σώζω τράπεζες” (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 29/11/2014

    Ονομάζεται Ρομπέρτο Ρίβας. Είναι Ισπανός. Το επάγγελμά του είναι πυροσβέστης. Πριν λίγες μέρες δικάστηκε από την ισπανική δικαιοσύνη. Καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε πρόστιμο 600 ευρώ. Το αδίκημα του Ρίβας ήταν ότι  αρνήθηκε να εκτελέσει την εντολή των ανωτέρων του. Η εντολή που του είχαν δώσει ήταν να σπάσει την κλειδαριά στο σπίτι που διέμενε μια 85χρονη και να προχωρήσει στην έξωση της υπέργηρης γυναίκας, η οποία αδυνατούσε να πληρώσει το στεγαστικό της δάνειο.

    Στην Ισπανία των χιλιάδων πλειστηριασμών σπιτιών από τις τράπεζες, η πολιτεία έχει αποφασίσει να αναθέτει στην Πυροσβεστική την διαδικασία της έξωσης των ανήμπορων ανθρώπων που έχουν οικονομικά καταστραφεί. Όταν οι ένοικοι του σπιτιού δεν συνεργάζονται και δεν… συμμορφώνονται στο ξεσπίτωμά τους, ανατίθεται στην Πυροσβεστική να παραβιάζει την είσοδο του σπιτιού. Και να πετάει τους ανθρώπους μαζί με τα υπάρχοντά τους έξω από το σπίτι. Έτσι οι τράπεζες παραλαμβάνουν το σπίτι «καθαρό»….

    Ο Ισπανός πυροσβέστης αρνήθηκε να το κάνει. Αρνήθηκε να συνεργαστεί και να υπακούσει στην εντολή. Αρνήθηκε να ξεσπιτώσει την 85χρονη. Και η πολιτεία τον οδήγησε σε δίκη. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και στο ερώτημα γιατί δεν εκτέλεσε την εντολή που του είχε δοθεί, ο Ρίβας απάντησε: «Εγώ σώζω ανθρώπους, δεν σώζω τράπεζες».

    Η πολιτεία τιμώρησε τον Ρίβας για την ανυπακοή και την απείθειά του. Αμέσως μετά τη δίκη, εξερχόμενος της αίθουσας, ο Ρίβας πέρασε καταχειροκροτούμενος ανάμεσα από τους συναδέλφους του που είχαν παραταχθεί στην έξοδο του δικαστηρίου για να τον υποδεχτούν. Σε χειροκροτήματα ξέσπασε και το πλήθος του κόσμου που είχε συγκεντρωθεί στο χώρο. Ανάμεσά τους ήταν και τα μέλη του Συνδέσμου Θυμάτων Στεγαστικών Δανείων που έχει συσταθεί στην Ισπανία.

   Οι επευφημίες δεν κόπασαν ούτε όταν ο Ρίβας φόρεσε τη στολή και το κράνος του και ανέβηκε στο όχημα της Πυροσβεστικής για να πιάσει δουλειά. Φεύγοντας το όχημα, το πλήθος αποχαιρέτησε τον Ρίβας και τους συναδέλφους του τραγουδώντας το «El pueblo unido jamás será vencido». Ο τίτλος του τραγουδιού στα ελληνικά είναι «Λαός ενωμένος, ποτέ ηττημένος»:

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/267056,%E2%80%9CEgw_swzw_an8rwpoys_den_swzw_trapezes%E2%80%9D_.html

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η Ελλάδα επιτέλους αλλάζει!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/11/2014

Το τελευταίο διάστημα έχω παρατηρήσει μια μεγάλη αλλαγή που έχει γίνει στη χώρα μας.

Όλα ξεκίνησαν από την κοπέλα που ήρθε πριν από μερικές ημέρες στο σπίτι για να μου κάνει πεντικιούρ.

Ενώ η κοπέλα είχε πέσει με τα μούτρα πάνω στα νύχια των ποδιών μου και αφαιρούσε παρωνυχίδες, νεκρά κύτταρα, άμμο από τις παραλίες, και διάφορα άλλα πράγματα, ανοίξαμε συζήτηση για την Αθήνα, τους δρόμους και τα κτίρια.
Η κοπέλα ξέρει απίστευτα πράγματα και εγώ έχω μείνει παγωτό.
Την ακούω να μιλάει για την αρχιτεκτονική των κτιρίων στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου και συνειδητοποιώ πως εγώ -που νόμιζα πως ήξερα- δεν έχω ιδέα.
Κάποια στιγμή, βλέπει την απορία στα μάτια μου και μου λέει πως έχει τελειώσει την Αρχιτεκτονική και έκανε μεταπτυχιακό στην Φλωρεντία και στο Παρίσι.
Μάλλον αυτός θα ήταν ο λόγος που, όταν τελείωσε με τα πόδια μου, τα νύχια μου ήταν κομψά και αέρινα σαν τα νύχια των Καρυάτιδων της Αμφίπολης.
Ντράπηκα λίγο για την κοπέλα και της έδωσα τα διπλά λεφτά από αυτά που μου ζήτησε.

Η κοπέλα που ήρθε την επόμενη ημέρα στο σπίτι για να μου κάνει μασάζ ήταν γιατρός. Εξπέρ στην καρδιαγγειακή χειρουργική. Κάνει μασάζ, για να μαζέψει χρήματα και να πάει στις ΗΠΑ.
Παράλληλα με το μασάζ, μου έκανε κι ένα τσεκ απ, ενώ μου έδωσε ένα σωρό ιατρικές συμβουλές.
Επίσης, μου είπε πως το μαύρισμά μου από το καλοκαίρι είναι τέλειο.
Της είπα πως έκανα 95 μπάνια και πως είμαι κάπως στενοχωρημένος επειδή πέρσι έκανα 150 μπάνια, και μου είπε πως αυτό το καλοκαίρι δεν έκανε ούτε ένα μπάνιο.
Ντράπηκα πολύ με την επιστήμονα που μου έκανε μασάζ και της έδωσα όσα χρήματα χρειάζονται για το αεροπορικό εισιτήριο για τις ΗΠΑ.

Τις επόμενες ημέρες, συνειδητοποίησα πως η κοπέλα που με κουρεύει έχει τελειώσει τη Φιλοσοφική και πως ο σερβιτόρος στο καφέ που συχνάζω είναι μαθηματικός και, όταν δεν έχει δουλειά, λύνει εξισώσεις με τον μπάρμαν που είναι κι αυτός μαθηματικός.

Ο ντελιβεράς που μου έφερε τα σουβλάκια ήταν κι αυτός μαθηματικός και είχε βγει πρώτος στην Ολυμπιάδα Μαθηματικών. Μάλλον γι’ αυτό δεν έκανε λάθος στα ρέστα.

Εκεί, όμως, που τρελάθηκα ήταν όταν τηλεφώνησα σε ένα «πρακτορείο» και ζήτησα μια μελαχρινή κοπέλα για να κάνουμε σεξ.
Η κοπέλα ήρθε στο σπίτι μου και ήταν καλλονή. Μαύρα μαλλιά, μαύρα μάτια, σταρένιο δέρμα.
Έβαλα δυο ποτά και, όπως μιλούσαμε, μου εξομολογήθηκε πως είχε σπουδάσει πυρηνική φυσική και το όνειρό της είναι να δουλέψει στη NASA.
Επίσης, μου είπε πως ο οδηγός που την έφερε στο ραντεβού είχε σπουδάσει Οικονομικά και είχε κάνει μεταπτυχιακό στις Νανοεπιστήμες και στις Νανοτεχνολογίες.
Επί δυο ώρες, η Λόλα -έτσι μου είπε πως την έλεγαν- μου έκανε μια φοβερή ανάλυση στην Αστροφυσική. Έμαθα απίστευτα πράγματα.
Βέβαια, δεν κάναμε σεξ γιατί φοβήθηκα μην της κάνω κακό και χάσει η ανθρωπότητα μια σπουδαία επιστήμονα.
Εννοείται πως της έδωσα όσα χρήματα είχα στο σπίτι, κι ένα χρυσό ρολόι που από κάποιον το είχα κλέψει αλλά δεν θυμάμαι από ποιόν.

Οι εμπειρίες με την πεντικιουρίστα, τη μασέζ, την κομμώτρια, την βίζιτα και τους άλλους νέους ανθρώπους που κάνουν από ανάγκη άλλα επαγγέλματα από αυτό που έχουν σπουδάσει, με έκαναν να καταλάβω πως η Ελλάδα άλλαξε.
Χιλιάδες νέοι Έλληνες επιστήμονες μας περιμένουν πια σε καφενεία, κομμωτήρια και σουβλατζίδικα για να μας επιμορφώσουν.
Η γνώση διαχέεται στην κοινωνία. Το μορφωτικό επίπεδο της χώρας ανεβαίνει.

Η Πολιτιστική Επανάσταση ξεκίνησε.
Ας σταματήσουν πια την γκρίνια οι οπαδοί οπαδοί της μιζέριας, της γκρίνιας και της καταστροφολογίας.
Ανάπτυξη και αισιοδοξία.

Η Ελλάδα αλλάζει!

Από email του:  Χρήστου

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Ελλάδα, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΒΟΜΒΑ μαχητή των Ιμίων, διαψεύδει τους ισχυρισμούς του αντιναυάρχου Εγκολφόπουλου που «δικαίωνε» την συμμορία Σημίτη!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/11/2014

 

«Τα Ίμια ήταν μια δουλειά που θα κράταγε 10 λεπτά, θα είχαμε βουλιάξει, αν θέλαμε, τους Τούρκους»!
Για «καθαρή προδοσία» κάνει λόγο ο Βαγγέλης Κονσολάκης, υποπλοίαρχος εν αποστρατεία του Πολεμικού Ναυτικού, διαψεύδοντας κάθετα τα περί «ευτυχώς που δεν έγινε σύγκρουση» του αντιναυάρχου ε.α. Γιάννη Εγκολφόπουλου.
Τι είχε ισχυριστεί ο Εγκολφόπουλος; Στην εκπομπή με τον Δήμο Βερύκιο και τον Δημήτρη Σταυρόπουλο:

«Το τελευταίο σήμα από το επιτελείο ήταν η Παναγιά μαζί σας»

Από την:  www.olympia.gr:

Διάβασε όλο το άρθρο στην πηγή >>>

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η συνομιλία Ξουλίδου με το πρόσωπο που αποπειράθηκε να τη δωροδοκήσει-Αιχμές Καμμένου για τον Μηταράκη (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/11/2014

ΒΙΝΤΕΟ-Η συνομιλία Ξουλίδου με το πρόσωπο που αποπειράθηκε να τη δωροδοκήσει-Αιχμές Καμμένου για τον Μηταράκη

Ένα απόσπασμα της συνομιλίας της κ. Ξουλίδου με αυτόν που αποπειράθηκε να την δωροδοκήσει παρουσίασε η πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του ΑΝΤ1.

Στο απόσπασμα αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Καλησπέρα, εύχομαι να είστε καλά. Ο Μελάς τα πήρε. Θυμάστε τι σας είπα κάποτε;

Καλησπέρα, αγαπητή μου φίλη. Θυμάσαι τι σου είχα πει; Επιχείρησαν να χρηματίσουν βουλευτή των ΑΝ.ΕΛ.».

Παράλληλα, ο Πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ, Πάνος Καμμένος, άφησε αιχμές εναντίον του υφυπουργού Ανάπτυξης, Νότη Μηταράκη, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Υπάρχουν στοιχεία σε σχέση με την εμπλοκή του κυρίου αυτού με τη ΝΔ και με το συγκεκριμένο υπουργό».

Δείτε το βίντεο από τον ΑΝΤ1

Διαβάστε επίσης:  Ξουλίδου: Εγώ είμαι η βουλευτής που πρότειναν λεφτά για να ψηφίσω για πρόεδρο…  (βίντεο).

Ανατύπωση από:  http://www.enikos.gr/politics/280277,BINTEO-H_synomilia_Joylidoy_me_to_proswp.html

Posted in Βίντεο, Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Γιάννης Τζιφόπουλος Φασιστοποίηση της Εξουσίας (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/11/2014

ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ ΤΕΛΙΚΑ ΞΕΒΡΑΚΩΝΟΝΤΑΙ…

Ο Πρόεδρος του Τμ. Φιλολογίας και αντιπρύτανης Ακαδ. Υποθέσεων ρητορεύει περί ανάγκης φασιστοποίησης της Εξουσίας. Οι μάσκες πέφτουν. Ο φασισμός στο πιο απαίσιο και συνάμα οικείο πρόσωπό του.

«Πρέπει να φασιστοποιηθούμε όσοι είμαστε σε θέση εξουσίας. Γιατί δεν βλέπω να αλλάζει αλλιώς ο Έλληνας. Αν παραφέρεσαι να τρως μια σφαλιάρα για να συμμαζεύεσαι όπως γίνεται στη Γερμανία, στον Καναδά, στην Αυστραλία και σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου. Δεν μπορούμε να ψηφίζουμε νόμους και να μην τους τηρούμε» (πρόεδρος της Φιλοσοφικής Σχολής και αντιπρύτανης του ΑΠΘ, Γιάννης Τζιφόπουλος)

Το είδα στο YouTube:  *http://youtu.be/9crRea8CzTo

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Πως μας έκαναν να πιστεύουμε ότι όλα εξαρτώνται από το δάσκαλο;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 27/11/2014

Του Γιώργου Μαυρογιώργου

Ο Ρόλαντ Μπαρτ έχει υποστηρίξει ότι ο μύθος ως γλώσσα που κωδικοποιεί τις αξίες μιας κοινωνίας, παίζει διπλό και αντιφατικό ρόλο: “υπογραμμίζει και δημοσιοποιεί, μας βοηθάει να καταλάβουμε αλλά και μας το επιβάλει”. Ο μύθος μιλάει για τα πράγματα αλλά τα εξαγνίζει, τα αθωώνει μια και καταργεί την περιπλοκότητα των ανθρώπινων πράξεων και καταλύει κάθε διαλεκτική ή και κάθε αναδρομή πέρα από την αμεσότητα. Ο ρόλος του μύθου είναι να αδειάζει το πραγματικό από ιστορία και να το παρουσιάζει ως φυσικό1…

Στη σύντομη ανάλυση που ακολουθεί, θα ασχοληθούμε με ένα από τους μύθους που προβάλλεται συχνά και αναφέρεται στο ρόλο του δασκάλου στην εκπαιδευτική διαδικασία. Σε πολλές αναλύσεις, συζητήσεις, πορίσματα, προτάσεις κ.τ.ο. που αναφέρονται σε ζητήματα εκπαίδευσης, όπως διδασκαλία, σχολική επιτυχία ή αποτυχία, εκπαιδευτική κρίση, μάθηση κ.ά., τονίζεται ρητά ή αφήνεται να εννοηθεί ότι “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”.
Ιδιαίτερα, η παραδοχή αυτή προβάλλεται όταν γίνεται λόγος για την ποιότητα της διδασκαλίας στο σχολείο. Η βελτίωση της ποιότητας της διδασκαλίας στο σχολείο φαίνεται να αποκτάει ιδιαίτερη προτεραιότητα. Μόνο που οι σχετικές αναζητήσεις επικεντρώνονται σε εκτιμήσεις και προτάσεις που αναφέρονται στις προσωπικές ικανότητες και ιδιότητες των εκπαιδευτικών, τις παιδαγωγικές και διδακτέες δεξιότητες και τη γνώση των αντικειμένων που διδάσκουν. Από τις σχετικές αναλύσεις προβάλλεται η άποψη ότι η αναβάθμιση της ποιότητας της διδασκαλίας μπορεί να προκύψει με αλλαγές στις διαδικασίες επιλογής, εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που καλούνται να διαθέτουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, δεξιότητες και ικανότητες. Στο σύνολό τους, αυτού του είδους οι προτάσεις προβάλλουν την άποψη ότι η ποιότητα της διδασκαλίας εξαρτάται από το δάσκαλο.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το ρόλο του δασκάλου στη διδακτική πράξη του σχολείου. Σύμφωνα με μια ιδεαλιστική-ρομαντική αντίληψη, ο δάσκαλος της έδρας είναι ο θεματοφύλακας της γνώσης, ο ζηλωτής της αλήθειας, ο καθοδηγητής, το πρότυπο και το υπόδειγμα που με την προσωπικότητά του, τις γνώσεις του και τις διδακτικές του δεξιότητες διδάσκει και “διανοίγει τους πνευματικούς ορίζοντες” των μαθητών του. Μια τέτοια αντίληψη για το δάσκαλο συνδέεται στενά με το μύθο “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”. Σύμφωνα με άλλες απόψεις που απορρέουν κυρίως από τη θεωρία για τον αναπαραγωγικό ρόλο της εκπαίδευσης, ο δάσκαλος μάλλον λειτουργεί ως υπηρέτης της εξουσίας, ως άμεσο εκτελεστικό όργανο του κράτους και συντελεί στην αναπαραγωγή της κυρίαρχης κουλτούρας και των κοινωνικών και τεχνικών σχέσεων παραγωγής. Μια τέτοια εκδοχή για το ρόλο του δασκάλου, όπως γίνεται φανερό, ελέγχεται ως υπεραπλουστευτική, μηχανιστική και πολιτικά απαισιόδοξη, μια και παραπέμπει σε μια εκδοχή σύμφωνα με την οποία “τίποτε δεν εξαρτάται από το δάσκαλο”.

Μελετητές που ασχολούνται με την κοινωνιολογία και την “πολιτική οικονομία” της διδασκαλίας, υιοθετούν την άποψη ότι τα σχολεία και οι αίθουσες διδασκαλίας είναι δυνατό να κατανοηθούν ως πεδία που προσδιορίζονται από βαθιά ριζωμένες κοινωνικές αντιθέσεις και αντιφάσεις που εκδηλώνονται στη διαπραγμάτευση της γνώσης, τη διεκπεραίωση της διδασκαλίας, την αξιολόγηση κ.τ.λ. Ωστόσο, οι υλικοί, ιδεολογικοί και θεσμικοί όροι και συνθήκες εργασίας στο σχολείο είναι τέτοιοι ώστε οι εκπαιδευτικοί να αναπτύσσουν συγκεκριμένες μορφές αντίστασης στην αναπαραγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης. Αν υιοθετήσουμε αυτές τις απόψεις, τότε αυτό που ονομάζουμε “ποιότητα διδασκαλίας” είναι δυνατό να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα διαδικασιών με κοινωνικό κυρίως χαρακτήρα. Η διδασκαλία γίνεται από δασκάλους που ενεργητικά κατανοούν, ερμηνεύουν και ανταποκρίνονται με συγκεκριμένους τρόπους στις απαιτήσεις και τους περιορισμούς που διαμορφώνονται κάθε φορά κάτω από συγκεκριμένους υλικούς, ιδεολογικούς και θεσμικούς όρους στο σχολείο. Η διδασκαλία είναι, βέβαια, ζήτημα ικανότητας. Μόνο που η ικανότητα αυτή δεν είναι απλά τεχνική ικανότητα να διδάσκεις με μέθοδο, οργάνωση και σχέδιο στους μαθητές, μια εκ των προτέρων καθορισμένη ύλη για ένα προκαθορισμένο σκοπό. Είναι και ικανότητα να κατανοείς τους κοινωνικούς και πολιτικο-ιδεολογικούς προσδιορισμούς της σχολικής γνώσης που διδάσκεις, είναι ικανότητα να εντοπίζεις τις κοινωνικές και πολιτισμικές διαφορές ή ανισότητες των μαθητών. Είναι ικανότητα να αξιοποιείς τις αντιφάσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας υπέρ μιας απελευθερωτικής επιλογής. Είναι “κοινωνιολογική φαντασία” να αναγνωρίζεις τις κοινωνικές και ιδεολογικές προεκτάσεις των διαφόρων διδακτικών επιλογών σε μια αίθουσα διδασκαλίας που προσεγγίζεται ως “αρένα” πολιτισμικής και κοινωνικής σύγκρουσης, αντίστασης και αναπαραγωγής.
Ο μύθος “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο” συνδέεται με μια σειρά παραδοχών που συγκροτούν μια ιδεαλιστική αντίληψη για το δάσκαλο και το ρόλο του στη διδασκαλία. Θα προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε το ιδεολογικό υπόβαθρο αυτού του μύθου που παραπέμπει σε ένα είδος άκρατου ατομικισμού ή σε ένα είδος μεταφοράς της ευθύνης στους ώμους του δασκάλου. Η κυριαρχία αυτού του μύθου προτείνει την αντίληψη και την πρακτική ώστε η διδασκαλία να αντιμετωπίζεται ως μια “μοναχική” και ατομική δραστηριότητα. Σ’ αυτό, βέβαια, συντελεί και η “φυσική” χωροθέτηση προσώπων και πραγμάτων σε χωριστές αίθουσες διδασκαλίας που πολλές φορές αποκτούν το χαρακτήρα της μυστικότητας και της ιερότητας. Έτσι, η διδασκαλία δεν είναι ανάγκη να προκύπτει ως αποτέλεσμα συνεργασίας ή συλλογικής διερεύνησης και διεκπεραίωσης, αλλά προβάλλεται ως ζήτημα προσωπικής σύλληψης και ατομικής διεκπεραίωσης. Είναι δυνατό να υποστηριχτεί δηλαδή ότι η διδασκαλία προβάλλεται ως ατομική-μοναχική υπόθεση για το λόγο ότι οι δάσκαλοι όταν διδάσκουν είναι αυστηρά απομονωμένοι στις αίθουσες διδασκαλίας. Η φυσική δηλαδή απομόνωση του δασκάλου στις αίθουσες διδασκαλίας προβάλλει ως εγγενή ή φυσική συνέπεια την τάση των δασκάλων για “ιδιωτικοποίηση” της διδασκαλίας. Η τάση μάλιστα αυτή όλο και πιο πολύ προβάλλεται ως “επαγγελματική ηθική” άσκησης του διδακτέου έργου, άλλοτε ως αρχή, άλλοτε ως δικαίωμα και άλλοτε ως υποχρέωση. Έτσι, η τάση για εμπιστευτικότητα, μυστικότητα της εργασίας του δασκάλου στην τάξη προβάλλεται ως σύμφυτη με τη διδασκαλία ή ως προσωπικό ζήτημα του δασκάλου, αντί να εξετάζονται οι όροι και συνθήκες που τη δημιουργούν και τη διαιωνίζουν.

Αφού η διδασκαλία διεκπεραιώνεται στην αίθουσα από ένα δάσκαλο, τα περισσότερα προβλήματα που προκύπτουν συνήθως αντιμετωπίζονται ως προσωπικές υποθέσεις, διλήμματα και συγκρούσεις παρά ως κοινά ζητήματα που αφορούν όλους ή τους περισσότερους εκπαιδευτικούς. Είναι ενδεικτικό από αυτή την άποψη ότι οι εκπαιδευτικοί καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια να μην κοινοποιούν ή να μην κοινοποιούνται “προβληματικές” καταστάσεις που δημιουργούνται στην αίθουσα διδασκαλίας. Ακόμα και το επίπεδο θορύβου που επικρατεί σε μια αίθουσα διδασκαλίας καταβάλλεται προσπάθεια να “μονωθεί”. Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο!2
Η διδασκαλία προβάλλεται, λοιπόν, ως μοναχική εμπειρία και περιπέτεια. Η “φυσική” ωστόσο απομόνωση του δασκάλου στην αίθουσα διδασκαλίας, υποδηλώνει και αντίστοιχο φορτίο ευθύνης για τη διεκπεραίωση της διδασκαλίας. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή είναι ότι η μοναχικότητα και η απομόνωση του δασκάλου δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα, μια και η ατομική πρωτοβουλία και προσπάθεια αξιολογείται ως πολύ σημαντική παράμετρος. Έτσι, δομικοί, υλικοί και θεσμικοί όροι αποσύρονται από το προσκήνιο ή εκλαμβάνονται ως αυτονόητοι και ο δάσκαλος προβάλλεται ως ο “πρωταγωνιστής” της διδακτικής πράξης. Η ατομική δηλαδή παρέμβαση και προσπάθεια του δασκάλου αποκτάει μυθικές διαστάσεις. Έτσι, είναι ευκολότερη και η μεταμφίεση ή μετάφραση της πραγματικής απομόνωσης του δασκάλου σε αντιλήψεις και παραδοχές για μια υποτιθέμενη αυτονομία και πρωτοβουλία του δασκάλου: Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο.
Η προβολή του ατόμου-δασκάλου στη διαδικασία προσδίδει μια αίσθηση γενναιότητας στην περίπλοκη και μοναχική περιπέτεια της διδασκαλίας. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, αποκρύπτει τους κοινωνικούς όρους που συντελούν ώστε η σχολική και εκπαιδευτική δομή να εσωτερικεύεται ως προσωπικά προσδιορισμένη παιδαγωγική και διδακτική πράξη. Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε δηλαδή ότι οι όροι απομόνωσης και η ιδεολογία του ατομικισμού συντελούν ώστε αντιφάσεις και συγκρούσεις που έχουν κοινωνική προέλευση και συλλογικό χαρακτήρα να μεταφράζονται σε προσωπικές υποθέσεις του κάθε εκπαιδευτικού.
Οι παραπάνω αντιλήψεις και παραδοχές δεν ευνοούν το δάσκαλο να σκέφτεται, να ερευνά, να στοχάζεται και να δραστηριοποιείται συλλογικά. Η ατομικιστική λογική και οι συνθήκες απομόνωσης και ιεραρχικής διάκρισης δεν ευνοούν το δάσκαλο να προχωρεί πέρα από την αμεσότητα και τις καθημερινές δυσκολίες που τις κατανοεί ως ατομικές και προσωπικές. Έτσι, προωθούνται και οι αντιλήψεις για προσωπικό, παιδαγωγικό και διδακτικό style, για ταλέντο και για χαρισματικό δάσκαλο: Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο.

Ο μύθος προσφέρεται ιδιαίτερα για τη θεμελίωση, εξήγηση και κατανόηση της σχολικής επιτυχίας ή αποτυχίας, καθώς φορτώνει το άτομο-δάσκαλο με υπερβολική εξουσία και δύναμη, αλλά ταυτόχρονα και με υπερβολική ευθύνη και ενοχή. Καθώς ο μύθος απομονώνει ή αποσιωπά τους υλικούς, ιδεολογικούς και κοινωνικούς όρους της διδασκαλίας, προωθεί την επιλογή της “ενοχοποίησης του θύματος”. Μια και το παν εξαρτάται από το δάσκαλο, η επιλογή της ενοχοποίησης του θύματος προσφέρεται για την αθώωση του εκπαιδευτικού και κοινωνικού συστήματος.
Στην περίπτωση αυτή, η “ατομικιστική λογική” επικαλείται ένα λογικό σφάλμα: αν υπάρχουν κάποιοι δάσκαλοι που θεωρούνται ή είναι “ικανοί” και “καλοί”, τότε όλοι οι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν “ικανοί” και “καλοί”. Όταν δεν γίνονται, ευθύνονται οι ίδιοι οι δάσκαλοι που δεν καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια με αφοσίωση και ενδιαφέρον. Μια τέτοια άποψη, όπως είναι φανερό, απομονώνει τα άτομα από το ευρύτερο κοινωνικό τους πλαίσιο, αποσιωπά τις διαπροσωπικές σχέσεις των ατόμων που διαμορφώνονται κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές σχέσεις και παραγνωρίζει τις επιδράσεις των κοινωνικών σχέσεων στα διαφορετικά άτομα.
Καθώς η διδακτική πράξη των εκπαιδευτικών υπόκειται σε διάφορες μορφές κοινωνικού ελέγχου, με τις οποίες οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται ως άτομα, η επαγγελματική κουλτούρα προσδιορίζεται από αντίστοιχες ιδεολογικές παραδοχές που ενισχύουν “προσωπικές” επιλογές, σχέσεις, αντιλήψεις και πρακτικές. Ο ατομικισμός δεν ευνοεί την εξάρτηση από άλλους συναδέλφους για υποστήριξη και ανταλλαγή ιδεών και απόψεων. Οπωσδήποτε, η προσωπική παρέμβαση και πρωτοβουλία είναι απαραίτητοι όροι και προϋποθέσεις για τη διδασκαλία. Η προβολή όμως του δασκάλου-ατόμου στιγματίζει τη διαπραγμάτευση και την αλληλεξάρτηση ως επαγγελματική αδυναμία ή ανικανότητα να προβάλλει την αντίληψη της αυτονομίας: Το παν εξαρτάται από το δάσκαλο.

Η διδασκαλία, ωστόσο, είναι κατά βάση κοινωνική πράξη και διαδικασία και ως τέτοια προσδιορίζεται από όρους εξάρτησης, κοινωνικής διαπραγμάτευσης και εμπλοκής. Η μεταμφίεση της κοινωνικής βάσης της διδασκαλίας σε προσωπική-ατομική υπόθεση καταργεί το κοινωνικής πλαίσιο και προωθεί την ψευδαίσθηση της αυτονομίας σε ένα σχολείο με ιδιαίτερα συγκεντρωτικές και αυταρχικές δομές οργάνωσης και διοίκησης. Έτσι, ο μύθος πως “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο” προετοιμάζει ένα δάσκαλο που προσφέρεται με λιγότερες αντιστάσεις στην αναπαραγωγική λειτουργία του σχολείου, που με τη σειρά της καθιστά την εργασία του πιο δύσκολη, πιο περίπλοκη και πιο αντιφατική.
Αν ισχύουν οι παραπάνω επισημάνσεις και παραδοχές, είναι δυνατό να υποστηριχθεί πως ο μύθος “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο” λειτουργεί σε τελευταία ανάλυση με δύο τρόπους: ως “ιδεολογική φυγή”, αλλά και ως “ιδεολογική παγίδα”. Ως ιδεολογική φυγή προβάλλει ένα δάσκαλο-άτομο με υπερβολική δύναμη, εξουσία και αυτονομία σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ελαχιστοποιεί τις προϋποθέσεις εκδημοκρατισμού της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ως ιδεολογική παγίδα συντηρεί και αναπαράγει όρους ατομικιστικής λογικής ανταγωνισμού, απομόνωσης και ατομικής αντίστασης ή πρωτοβουλίας και παρέμβασης. Η καθημερινή αντίσταση του δασκάλου – ατόμου είναι σημαντική, αλλά όσο αυτή παραμένει απομονωμένη και περιορισμένη στην “κρεβατοκάμαρα” της αίθουσας διδασκαλίας δεν αποτελεί σοβαρή απειλή για την αναπαραγωγή του εκπαιδευτικού και κοινωνικού συστήματος. Ως ιδεολογική παγίδα, ο μύθος προσφέρεται για τη νομιμοποίηση αντίστοιχων επιλογών στην εκπαιδευτική πράξη, όπως π.χ. την ατομική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, την επιστημονική του καθοδήγηση, την επιμόρφωση, την άσκηση ελέγχου κ.τ.λ.
Οι συντηρητικές ιδεολογικές αφετηρίες και προεκτάσεις αυτού του μύθου απογυμνώνονται εναργέστερα με μια άλλη αφετηρία που να θεμελιώνει προϋποθέσεις και όρους συλλογικής παρά ατομικής παρέμβασης και αντίστασης. Οι συλλογικές μορφές παρέμβασης όχι μόνο ενισχύουν την ισχύ των εκπαιδευτικών, αλλά προσεγγίζουν και τα ζητήματα ποιότητας της διδασκαλίας σε ευρύτερα πλαίσια, έτσι ώστε αυτά να μην προσωποποιούνται ως ιδιωτική υπόθεση. Η έλλειψη ετοιμότητας στους εκπαιδευτικούς για συνεργασία, συλλογική παρέμβαση και διαπραγμάτευση σε θέματα που εκτυλίσσονται στην κρεβατοκάμαρα του δασκάλου-ατόμου ίσως είναι ένα εμπόδιο. Η ιδεολογία του ατομικισμού, ο καταμερισμός εργασίας, η ιεραρχική διάκριση του διδακτικού προσωπικού, οι γραφειοκρατικές μορφές κοινωνικού ελέγχου, η διαμερισματοποίηση της γνώσης και οι ειδικεύσεις των εκπαιδευτικών, διακρίσεις φύλου ή ηλικίας κ.τ.ο. είναι υλικοί, ιδεολογικοί και θεσμικοί όροι που ευνοούν το μύθο: “το παν εξαρτάται από το δάσκαλο”.
Όσο θα προβάλλεται αυτός ο μύθος, η αίθουσα διδασκαλίας θα παρουσιάζεται ως κρεβατοκάμαρα όπου η διδασκαλία διεκπεραιώνεται με μυστικότητα και προσωπικό style στα πλαίσια μιας υποτιθέμενης αυτονομίας και πρωτοβουλίας. Δεν είναι πως τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει στις αίθουσες διδασκαλίας εάν δεν αλλάξουν πρώτα οι ευρύτεροι κοινωνικοί όροι και συνθήκες. Είναι, όμως, πολιτικά αφελές να υιοθετεί κανείς την άποψη πως η εκπαίδευση από μόνη της, μια αίθουσα διδασκαλίας τη φορά, μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής.

1 Ρόναλντ Μπαρτ, Μυθολογίες-Μαθήματα, μεταφρ. Κ. Χατζηδήμου – Ι. Ράλλη, Εκδόσεις Ράππα, Αθήνα, 1974.
2 Ο D. Hargreaves φτάνει να υποστηρίξει την άποψη ότι “για τους εκπαιδευτικούς η διδασκαλία είναι σαν να είναι σεξουαλική δραστηριότητα”! Βλ. D. Hargreaves (1982), The Challenge for the Comprehensive School, RKP, London, p. 206.

Πηγή:  alfavita.gr πριν κάποια χρόνια.  Από το βιβλίο σταθμός στην διδακτική: Eκπαιδευτικοί και Διδασκαλία, 1982
Αναδημοσίευση από το τεύχος 48 της ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Ανατύπωση από:  Alfa Vita

Posted in Έρευνα, Επιστήμη, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: