Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Αύγουστος 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 30 Αυγούστου 2014

Τι κατασκεύασε ο εργολάβος Νικόλαος Μπόμπολας εν έτει 1876;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/08/2014

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

«Η καμήλα είναι ένα καθαρόαιμο άλογο κούρσας που το έφτιαξε μια επιτροπή». Είναι από τα αγαπημένα μου ρητά. Ηλίθιες συλλογικότητες, στελεχωμένες από εργώδεις ηλιθίους, με λάθος λύση για κάθε πρόβλημα. Συνήθως παραλαμβάνουν δύο προβλήματα και μετά από μερικές πρωτοβουλίες, διαβουλεύσεις και μέτρα, τα κάνουν τέσσερα.

Όταν θέλεις κάτι να μην λυθεί ή να δώσεις ραντεβού με την αποτυχία, ανάθεσε το σε μια επιτροπή, κατά προτίμηση τεχνοκρατών. Όταν σπανίως γίνει κάτι, οφείλεται στο όραμα  και την ικανότητα ενός, το πολύ δυο, που θα αγωνιστούν να ξεπεράσουν τα προσκόμματα, την αβελτηρία ή τις εξαγορασμένες συνειδήσεις των υπολοίπων.

Σήμερα άραγε σε τι έγκειται η έλλειψη μας; Τι λείπει και βουλιάζουμε στα σκατά της κρίσης; Θέλουμε κι άλλους νόμους; Χρειαζόμαστε τεχνοκράτες, ειδικούς, επιτροπές, μια μαγική οικονομική εξίσωση, που θα ρίξουμε μέσα όλη την καρμιριά, την αφασία και τον ερασιτεχνισμό των ιδεοληπτικών νεοπασόκων και θα βγει από την άλλη άγιο μύρο και πεντακοσάευρα;

Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, δεν χρειαζόμαστε τίποτε φοβερούς κι ιδιοφυείς νέους νόμους, θεσμούς πατεντάτους με το προοδευτιλίκι και την ανατρεπτικότητα στην ούγια.

Δεν χρειαζόμαστε τίποτε βαριά διδακτορικά, που θα κάνουν φοβερά οικονομοτεχνικά ζογκλερικά και, τάχα, θα τρώμε μετά με χρυσά κουτάλια.

Χρειαζόμαστε ίσως κι απ’ αυτούς αλλά και κάτι άλλο, απλό αλλά δύσκολο και βαθύ.

Ακόμη κι αν μας διαγράψουν οι κιμπάρηδες Φράγκοι κι Αλανοί όλο το χρέος, ακόμη κι αν μαζέψουμε εδώ όλα τα Νόμπελ Οικονομίας, σε λίγα χρόνια πάλι στο άσσο θα είμαστε.

Αδέρφια, χρειαζόμαστε εθνική επανεκκίνηση. Με άλλες αρχές κι αξίες, που υπάρχουν στην κληρονομιά μας. Χρειαζόμαστε διοίκηση δια του παραδείγματος. Αυτή δίνει πίστη στο Λαό, κίνητρο. Έτσι αισθάνονται οι απλοί άνθρωποι ότι αξίζει τον κόπο. Τότε ακούνε. Συμμετέχουν.

Εκτός από Ηγέτη, που είναι ο καταλύτης, η «ζώσα εκρηκτική ύλη», αυτός που,  με τον λόγο και τις πρωτοβουλίες του, θα πυροδοτήσει την αδρανή μάζα και θα απελευθερώσει τις τεράστιες δυνάμεις της, χρειαζόμαστε διοίκηση με όραμα, άλλο πρότυπο, άλλη ηθική δύναμη.

Γιατί άραγε η διαπλοκή λεηλάτησε τη χώρα; Γιατί οι αφανείς εταιρείες πολιτικών, μπετατζήδων, προμηθευτών, εκδοτών – καναλαρχών, ήπιαν το μεδούλι της χώρας τριάντα χρόνια; Δεν ήταν πάντα αξιόποινες η δωροδοκία, η δωροληψία, η απιστία σε βάρος του Δημοσίου, η υπεξαίρεση και η απάτη; Πάντα. Νόμοι να φάν’ κι οι κότες κι όλα τα λοιπά κομφόρ, φυλακές, ανακριτές, αστυνόμους, βαρδιάνους. Είμαστε κομπλέ. Αυτό που κυρίως έλειπε και λείπει δεν υπάρχει σε καμία διάταξη του Ποινικού Κώδικα. Ιδεολογία. Αξιοκρατία. Αληθινή πίστη σε ρωμαλέες ιδέες με ακρογωνιαίο λίθο τον πατριωτισμό, έναν ριζοσπαστικό μαχόμενο πατριωτισμό, που φορείς του θα είναι οι καλύτεροι, οι άριστοι στην δουλειά, στην επιστήμη, στην τιμιότητα. Αυτοί να επανδρώνουν την πολιτική.

Η διαπλοκή προέβαλε κι επέλεξε, αυτούς που είναι σαν τα μούτρα τους. Εύπλαστοι, πρόθυμοι, γονατισμένοι. Αδίστακτοι. Η αναγνωρισιμότητα του καθοδικού σωλήνα, η γκλαμουριά, τα κριτήρια τηλεοπτικής διαφήμισης και η οικογενειοκρατία, γέμισαν την Βουλή με παρατρεχάμενους των υπέρβαρων κρατικών παρασίτων και καλόπαιδα από «σόι». Μια νοοτροπία διακομματικής συντεχνίας και οι κοινές εξαρτήσεις από τους ίδιους κορβανάδες δημιούργησαν μια «πολιτική τάξη», που χωρίς να το ομολογούσε ποτέ, αισθανόταν ότι έχει δικά της συμφέροντα, ξέχωρα κι ενίοτε αντίθετα από αυτά του Λαού.

Εύκαμπτοι, αμοραλιστές, με βρώμικο μάτι.

Η χώρα πρέπει να παράγει ξανά αληθινό πλούτο. Τελεία και παύλα. Χρειαζόμαστε νέα βιομηχανία, εύρωστη γεωργία, δυναμικό εμπόριο, έρευνα κι ανάπτυξη τεχνολογίας. Χρειαζόμαστε ελληνοκεντρική Παιδεία. Όραμα. Ελληνικό Κράτος.

Αυτά δεν θα τα κάνουν διστακτικοί ανακυκλωμένοι «διεθνιστές», ούτε  επιτροπές που φτιάχνουν καμήλες κι άλλα εξωτικά ζώα. Δεν μπορούν να τα κάνουν όσοι δεν πονούν βαθιά το Λαό και την Πατρίδα. Είναι ανίκανοι να τα υπηρετήσουν, όσοι δεν έχουν μέσα τους την χαλύβδινη θέληση να κάνουν την μεγαλύτερη επανάσταση μετά την Εθνεγερσία: να εφαρμόσουν τους Νόμους σε όλους, παντού. Να επιβάλλουν την Δημόσια Τάξη κι όχι να εφευρίσκουν οργουελιανά ονόματα για ανίκανα υπουργεία. Να φέρουν μεγάλες ξένες επενδύσεις, συντρίβοντας τους μπατιρημένους νταβατζήδες που τις σαμποτάρουν για να κλέψουν κάνα κοψίδι από τα πλευρά της Πατρίδας. Ελληνικό λένε και τρέχουν τα σάλια τους…

Οι κανόνες υπάρχουν. Ας τους εφαρμόσουμε.

Ηγέτης, όραμα, με συνεργάτες τους καλύτερους, από τα σπλάχνα του Λαού. Αυτό θα φέρει την αναγέννηση, θα κινήσει τους μαγκωμένους από την συκοφαντία και την κατατρομοκράτηση τροχούς της ελληνικής δημιουργικότητας και φιλοτιμίας.

Η λύση είναι κυρίως στον χώρο των Ιδεών, του παραδείγματος. Όχι μόνο στις εξισώσεις των «ειδικών».

Κι επειδή η Ιστορία είναι η βασίλισσα των επιστημών, καμμιά φορά μας στέλνει συμβολικά μηνύματα από το παρελθόν. Διάβασα λοιπόν ένα ενδιαφέρον βιβλίο σήμερα, του Βασίλη Πισιμίση, πειραιώτη ερευνητή, λαογράφου και συλλέκτη με τίτλο: «ΒΟΥΡΛΑ – ΤΡΟΥΜΠΑ, Μια περιήγηση στο χώρο του υποκόσμου και της πορνείας του Πειραιά (1840 – 1968)», εκδόσεις Τσαμαντάκη. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Τα Βούρλα ήταν το περιβόητο κτιριακό συγκρότημα που βρισκόταν στον Πειραιά, στο οικοδομικό τετράγωνο των οδών Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Κανελλοπούλου), Δογάνης, Σωκράτους (πρώην Ευβοίας) και Ψαρρών. Χτίστηκε για να εγκατασταθούν στα μικρά δωμάτια του οι πόρνες, σ’ έναν τόπο τότε απόμερο και να μην ενοχλούνται οι νοικοκυραίοι από τους νταβρατισμένους φαντάρους, ναύτες και λοιπούς πελάτες των ευαγών αυτών ιδρυμάτων. Εκεί, ως την Κατοχή περίπου, στεγάζονταν λοιπόν πορνεία κρατικής ιδιοκτησίας αλλά υπήρχε επίσης Αστυνομικό Τμήμα, τεκέδες κι αργότερα έγινε φυλακή. Πουτάνες, τεκέδες κι αστυνόμοι σε μια περίεργη συμβίωση και γύρω – γύρω νταβατζήδες, χασικλήδες και υπόκοσμος πάσης φύσεως.

Γράφει λοιπόν στη σελίδα 17 ο εξαίρετος Βασίλης Πισιμίσης: «Επί δυο χρόνια κανένας εργολάβος δεν είχε εκφράσει την επιθυμία να αναλάβει το έργο. Έτσι, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να δανειστεί από τον Πειραιώτη τραπεζίτη Δημήτρη Σταματόπουλο το ποσόν των 300.000 δραχμών για την ανέγερση ενός ή δύο οικημάτων όπου θα στεγάζονταν τα πορνεία. Ωστόσο, τελικά ο εργολάβος Νικόλαος Μπόμπολας υπέγραψε με το δήμο το συμβόλαιο κατασκευής του έργου. Και μετά από τέσσερα και μισό χρόνια, την 1η Ιανουαρίου 1876, το έργο ολοκληρώθηκε».

Έτσι γίνανε τα πρώτα κρατικά μπορντέλα, αδέρφια. Κοίτα να δεις…. Κοίτα να δεις…

Ανατύπωση από:  http://www.antinews.gr/Antitheseis/ti-kataskeuase-o-ergolabos-nikolaos-mpompolas-en-etei-1876-/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Ποιος ξεκίνησε τον πόλεμο στη Γάζα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/08/2014

Youssef Abdelke - Knife - 2006του Καπυμπάρα

Έχει καταντήσει ρουτίνα, κάθε φορά που το Ισραήλ αποφασίζει να επιτεθεί στη Γάζα, η επιχειρηματολογία των εκπροσώπων και των υποστηριχτών του να αναζητεί τα αίτια της επιθετικότητάς του κινούμενη σε ιστορικό κενό και εκτός του γενικότερου πλαισίου της διαμάχης. Δεν υπάρχει κατοχή, αποκλεισμός, τείχος, εξευτελισμοί στα φυλάκια ελέγχου, δρόμοι μόνο για Εβραίους, απαγωγές Παλαιστινίων –ακόμα και ανηλίκων- και κράτησή τους επ’ αόριστον χωρίς πρόσβαση στη δικογραφία και χωρίς απαγγελία κατηγορίας. Η κατάσταση αυτή είναι η «ειρηνική κανονικότητα» που διαταράσσεται από τους Παλαιστινίους.

Στην περίπτωση της φετινής επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας, διάρκειας περίπου πενήντα ημερών  –και χωρίς να ξεχνάμε τη δολοφονία άοπλων διαδηλωτών στη Δυτική Όχθη- θα επιλέξουμε να μην επιμείνουμε στο ευρύτερο πλαίσιο που περιγράφηκε, αλλά να ασχοληθούμε με το ζήτημα των γεγονότων που οδήγησαν στην επίθεση και με την σχετική ισραηλινή επιχειρηματολογία στο έδαφος που η ίδια επιλέγει.

Μια ματιά στα γεγονότα

Σύμφωνα με την ισραηλινή κυβέρνηση, αιτία των επιχειρήσεων στη Γάζα ήταν η απαγωγή και η δολοφονία από μέλη της Χαμάς τριών Εβραίων Ισραηλινών εποίκων εφηβικής ηλικίας στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και η ακόλουθη ρίψη ρουκετών σε Ισραηλινό έδαφος από τη Λωρίδα της Γάζας.

Ας δούμε λοιπόν, τι έγινε, πως χειρίστηκαν την υπόθεση οι ισραηλινές αρχές και αν θα μπορούσαν να αντιδράσουν διαφορετικά:

Οι ισραηλινές αρχές γνώριζαν από την αρχή ότι οι απαχθέντες έφηβοι εκτελέστηκαν αμέσως (άκουσαν τους πυροβολισμούς σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους απαγωγείς), ενώ επίσης έμαθαν σύντομα που βρίσκονται τα πτώματά τους και που να αναζητήσουν τους ενόχους. Αντί λοιπόν, να αναλάβουν μια αστυνομική επιχείρηση για τη σύλληψη των δραστών και την εξατομικευμένη απόδοση ποινικών ευθυνών σ’ αυτούς, έκαναν την πολιτική επιλογή να αποκρύψουν τις πληροφορίες τόσο από τον τύπο, όσο και από τις οικογένειες των θυμάτων και επιδόθηκαν σε εκτεταμένες έρευνες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο του εγκλήματος σχεδόν σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη, με εφόδους σε σπίτια Παλαιστινίων, μαζικές προσαγωγές και συλλήψεις πολιτικών στελεχών της παλαιστινιακής αντίστασης που δεν συνδέονταν με την υπόθεση. Η επιχείρηση πήρε τα χαρακτηριστικά εκφοβισμού, συλλογικής τιμωρίας και στρατιωτικής διαχείρισης του παλαιστινιακού πληθυσμού, χωρίς καμία διάθεση εξατομίκευσης της ευθύνης, αφού μάλλον οι Παλαιστίνιοι είναι μια άμορφη μάζα ατίθασων αραπάδων που δεν μπορείς καλά-καλά να τους ξεχωρίσεις μεταξύ τους.

Επιπλέον ενοχοποίησαν τη Χαμάς συνολικά, χωρίς να παρουσιάσουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι δράστες έδρασαν σε συνεννόηση με την πολιτική ηγεσία της οργάνωσης (μέσω π.χ. τηλεφωνικών κλίσεων, όπως έγινε για παράδειγμα στην υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα). Τα πράγματα μάλιστα δείχνουν ότι η ηγεσία της Χαμάς πληροφορήθηκε τα γεγονότα εκ των υστέρων, όπως και εκ των υστέρων έσπευσε να υιοθετήσει τους δράστες, με κίνητρα που αφορούν εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες της οργάνωσης (πράξη χωρίς κάποια ιδιαίτερη αναδρομική ποινική σημασία, σχετικά με την υπόθεση). Το γεγονός μάλιστα ότι οι απαχθέντες δολοφονήθηκαν αμέσως και δεν έγινε καμία προσπάθεια π.χ. να ανταλλαγούν με πολιτικούς κρατούμενους κάνει ακόμα πιο πιθανό το ενδεχόμενο η πράξη να μην εντασσόταν σε κάποιο πολιτικό σχεδιασμό, αλλά οι δράστες να έδρασαν αυτόνομα.

Μετά τη δολοφονία των τριών εφήβων ακολούθησε μια άλλη δολοφονία· αυτή ενός δεκαεξάχρονου Παλαιστίνιου από ακροδεξιούς Ισραηλινούς για εκδίκηση και παρεμπιπτόντως η «περιποίηση» ενός ανήλικου συγγενούς του σε ισραηλινό αστυνομικό τμήμα. Αυτά τα γεγονότα οδήγησαν στην εκτόξευση των ρουκετών από το έδαφος της Γάζας, όχι μόνο από τη Χαμάς, αλλά από το σύνολο σχεδόν των παλαιστινιακών πολιτικών οργανώσεων, ολόκληρου του πολιτικού φάσματος.

Δύο εγκλήματα (όχι και τόσο;) όμοια

Έχει ενδιαφέρον να δούμε πως αντέδρασαν οι ισραηλινές αρχές στην υπόθεση της δεύτερης υπόθεσης δολοφονίας σε σύγκριση με την προηγούμενη:

Η αστυνομία λοιπόν, συνέλαβε τους δράστες και άσκησε εξατομικευμένες διώξεις, ως όφειλε. Και φυσικά δεν αναρωτήθηκε ποιο κόμμα ψήφιζαν αυτοί ή σε ποιο ήταν μέλη, δεν συνέλαβε στελέχη του ούτε αποφάσισε να το ξεριζώσει με κάθε μέσο. Όταν ο δράστης είναι Ισραηλινός Εβραίος, το Ισραήλ κινείται εντός των ορίων του κράτους δικαίου. Το ότι έπραξε το αυτονόητο παρουσιάστηκε μάλιστα ως άξιο παρασημοφορήσεως και ως απόδειξη ότι το Κράτος του Ισραήλ είναι «η μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής». Αυτό όμως που συμπεραίνει κανείς και δεν κρύβεται, είναι ότι το Ισραήλ είναι δημοκρατία, όταν αντιμετωπίζει Ισραηλινούς Εβραίους και αποικιοκρατικό / φυλετικό καθεστώς, όταν αντιμετωπίζει Παλαιστίνιους.

Η βία είναι μονόδρομος;

Youssef Abdelke2Η αντίδραση του Ισραήλ δεν ήταν μονόδρομος. Θα μπορούσε αφενός, να αντιμετωπίσει το έγκλημα αστυνομικά και ποινικά με τα ίδια στάνταρ που αντιμετωπίζει τους Εβραίους πολίτες του και αφετέρου, τις ρουκέτες, καλώντας καταρχήν άμεσα σε συνομιλίες τον αντίπαλο. Συζητώντας δηλαδή, τα αιτήματά του. Θα μπορούσε να μας πει ποια μπορεί να υιοθετήσει (αν υπάρχουν τέτοια) και ποια είναι αθέμιτα ή επικίνδυνα και γιατί. Θα μπορούσαμε έτσι, να συζητήσουμε επιτέλους πάνω στις απόψεις των δύο πλευρών (και να τις κριτικάρουμε). Να συζητήσουμε, με λίγα λόγια, την ουσία της υπόθεσης και όχι π.χ. «για το τί θα έπρεπε να κάνουν δηλαδή οι ΗΠΑ αν έπεφταν ρουκέτες στη Νέα Υόρκη με προέλευση από καναδικό έδαφος;» (Προσωπικά αν ήμουν ο Ομπάμα, πριν βομβαρδίσω καναδικά νοσοκομεία και σχολεία, θα καλούσα τον κυβερνήτη του Καναδά να πάψει τη ρίψη των ρουκετών και θα τον ρωτούσα για ποιο διάολο λόγο τις ρίχνει. Αν βέβαια αποφάσιζα εγώ πόσες θερμίδες χρειάζεται ο μέσος Καναδός την ημέρα για να μην πεθάνει, ίσως κατά βάθος να ήξερα…)

Αν η Ισραηλινή κυβέρνηση αντιμετώπιζε σοβαρά το δικαίωμα ασφάλειας των πολιτών της και δεν έψαχνε αφορμή να βομβαρδίσει έναν ανεπιθύμητο πληθυσμό, θα μπορούσε από την αρχή να διαπραγματευτεί μια εκεχειρία κάνοντας και κάποιες κινήσεις καλής θέλησης, που να δείχνουν ότι επιδιώκει την ειρήνη και όχι την ειρήνευση ενός απείθαρχου ιθαγενούς πληθυσμού, που τρομάζει αυτούς που του στερούν την αξιοπρέπεια, και ότι ειρήνη δεν είναι η εμπέδωση της αδικίας ακόμα και με τη βία.

Ας δεχτούμε ότι μια τέτοια επιλογή δεν είναι σίγουρο ότι θα ήταν επιτυχής. Όμως, πότε το Ισραήλ έχει, έστω, δοκιμάσει να επιλύσει μια κρίση με αυτόν τον τρόπο; Πάντοτε η βία δείχνει να είναι η πρώτη του επιλογή και όχι το ultimum refugium.

http://parallhlografos.wordpress.com/2014/08/28/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BE%CE%B5%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%AC%CE%B6%CE%B1/

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ο Κυρ ξαναχτύπησε…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 30/08/2014

Ανατύπωση από:  http://i-kyr.gr/

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Ελλάδα, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Leave a Comment »