Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Αύγουστος 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 19 Αυγούστου 2014

Οι διαγραφές φοιτητών και τρεις λόγοι για να μη γίνουν

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/08/2014

Στο μεταξύ…

Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο κάποιοι από εμάς μπορεί να γεμίζουν τις μπαταρίες τους σε κάποια παραλία. Κάποιοι άλλοι να έχουν ξεκινήσει ήδη το διάβασμα μαζεύοντας τα σπασμένα της θερινής εξεταστικής (ο τρόπος διεξαγωγής και τα αποτελέσματα της οποίας χρήζουν αυτοτελούς αναφοράς). Κάποιοι τρίτοι πάντως έχουν πιάσει ήδη δουλειά. Πρόκειται για την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο 3 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου προχωράει σε μια από τις πιο ριζικές τομές στο χώρο των ΑΕΙ-ΤΕΙ πάλι κάπου εκεί στα τέλη Αυγούστου (δεν είναι φοβερό; αυτός που προάγει υποτίθεται την δημοκρατία, τον διάλογο και τη συζήτηση φροντίζει να παίρνει τις αποφάσεις ώστε να μην έχει με ποιον να συζητήσει…)

Δια στόματος Υπουργού Παιδείας:

«την 1η Σεπτεμβρίου αυτή η εξευτελιστική κατάσταση (των λιμναζόντων φοιτητών) [πρέπει] να περάσει οριστικά στο παρελθόν»

«Κίνητρό μας δεν είναι ο νομικισμός, αλλά η αποκατάσταση της έννοιας του κύκλου σπουδών, καθώς και η αποφυγή μιας σειράς γραφειοκρατικών προβλημάτων αλλά και η αλλοίωση των στοιχείων που σχετίζονται με το φοιτητικό δυναμικό των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Όσοι πιστεύουν σε αυτή την ανάγκη αλλά θεωρούν πως θα κάνουμε πίσω για μικροπολιτικούς λόγους δεν έχουν παρά να περιμένουν λίγες μέρες για να εξακριβώσουν την ακρίβεια των λόγων μας»

«πρέπει να βάλουμε τάξη όχι για την τάξη αλλά γιατί απορρέουν σημαντικά θέματα από τον καθορισμό του πραγματικού δυναμικού των πανεπιστημίων, όπως είναι οι αξιολογήσεις των ιδρυμάτων, γι’ αυτό και δεν αλλάζουμε θέση όσον αφορά τις διαγραφές»

Λίγα λόγια (γενικά) για τις περιβόητες διαγραφές.

Όπως είναι γνωστό, κυρίαρχα σε όσους φοιτητές βρίσκονται υπό απειλή άμεσης διαγραφής, όσοι συμφοιτητές μας εγράφησαν σε 4ετείς σχολές έως το ακαδημαϊκό έτος 2003 – 2004 πρέπει να διαγραφούν φέτος ενώ για τις 5ετείς σχολές εφαρμόζεται για όσους εγράφησαν από το 2001 – 2002. Πρόκειται για μια ιδιότυπη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου (διαγραφές στα ν+2 έτη), η οποία εγκαινιάζει τις διαγραφές φοιτητών μέσω της οριζόντιας διαγραφής των λεγόμενων «αιώνιων», του «λιμνάζοντος δυναμικού».Μέσω αυτής της διαδικασίας 180.000 συμφοιτητές μας πρόκειται να διαγραφούν στα τέλη του Αυγούστου ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλη παράμετρο.

Οι διαγραφές φοιτητών δεν είναι μια καινούργια ιδέα. Σχεδόν κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια των κυβερνήσεων στην εκπαίδευση από την Μεταπολίτευση και μετά έκανε μνεία στο συγκεκριμένο ζήτημα προσπαθώντας να περιορίσει τον χρόνο σπουδών σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Το γεγονός αυτό, πέρα από το ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται επιφανειακά, ούτε να παραμερίζεται ελαφρά τη καρδία ούτε πρέπει να το δούμε στα πλαίσια ενός κυβερνητικού Ορθού Λόγου για την εκπαίδευση. Στο ζήτημα αυτό θα επανέλθουμε αφού καταρρίψουμε πρώτα μερικούς μύθους.

  • «Αιώνιοι φοιτητές» και κόστος για το κράτος. Δεν θα αναφερθούμε πολύ. Οι φοιτητές που ξεπερνούν το όριο των ν+2 ετών παύουν να επιβαρύνουν το κράτος εδώ και χρόνια. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΜΜΕ, καθηγητές) αναπαράγει μια κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία συν τοις άλλοις έχει παλιώσει.
  • «Αιώνιοι φοιτητές» και οργανωτικό «συμμάζεμα». Υπάρχει, επίσης, μια ρητορεία που εκκινά από το γεγονός ότι η ύπαρξη τόσο πολλών φοιτητών στα πανεπιστήμια τα καθιστά δυσλειτουργικά από ακαδημαϊκής, διοικητικής πλευράς. Πέρα από το ότι κάτι τέτοιο απέχει μακράν από την πραγματικότητα των ιδρυμάτων, πως εξηγείται τότε η ταυτόχρονη με την διαγραφή των φοιτητών κίνηση για απομάκρυνση του μισού και πλέον διοικητικού προσωπικού από τα δύο μεγαλύτερα ιδρύματα της χώρας;
  • Σχετικά με τα όργανα διοίκησης: Είναι σαφές από την μέχρι τώρα στάση των Τμημάτων, των Κοσμητειών και των πρυτάνεων ότι καμία διάθεση δεν υπάρχει για πραγματική εναντίωση στις διαγραφές φοιτητών. Οι περισσότερες διαφωνίες έχουν να κάνουν με τον τρόπο που αυτές θα εφαρμοστούν και το ποιος θα τις εφαρμόσει. Εν ολίγοις η όποια διαφωνία έχει να κάνει με το «περιτύλιγμα», την ίδια στιγμή που στην ουσία των διαγραφών η σύμπνοια είναι απόλυτη. Στο σημείο αυτό πρέπει να έχουμε υπόψιν μας ότι ο πρώην πρόεδρος τμήματος και νυν πρύτανης του ΕΚΠΑ, Θ. Φορτσάκης, αποτελεί έναν από τους πιο μεγάλους υποστηρικτές του μέτρου των διαγραφών, γεγονός που μαρτυρά την στάση του καθηγητικού σώματος ως γενική συνισταμένη.
  • Οι Οργανισμοί δεν μπλοκάρουν τις διαγραφές στα τέλη Αυγούστου. Η εικόνα αυτή καλλιεργήθηκε στα πλαίσια του εκβιασμού από το Υπουργείο (κυρίαρχα προς τους αντιστεκόμενους φοιτητικούς συλλόγους) για άμεση ψήφιση των Οργανισμών με τον ίδιο τρόπο που καλλιεργήθηκε η αυταπάτη για τους διοικητικούς υπαλλήλους ότι η ψήφιση του Προσχεδίου του Οργανισμού του ΕΚΠΑ θα τους επανατοποθετούσε στις θέσεις τους μέσω ενδοϊδρυματικής κινητικότητας, πράγμα που δεν έγινε ποτέ και διαψεύσθηκε την επόμενη μέρα. Αυτό που κάνουν οι Οργανισμοί, αντιθέτως, είναι να επισφραγίζουν τις διαγραφές και να τις εσωτερικεύουν στα ιδρύματα και τις σχολές.

3 λόγοι για να πάνε οι διαγραφές
από κει που ήρθαν.

1) Διαγραφές τώρα σημαίνει διαγραφές γενικά. Δεν θα πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι η υπόθεση των οριζόντιων διαγραφών των 180.000 συμφοιτητών μας είναι κάτι διαφορετικών από το ζήτημα των διαγραφών γενικά και πιο συγκεκριμένα των διαγραφών στα ν+2 έτη. Για την ακρίβεια ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Το υπουργείο χρησιμοποιεί το λεγόμενο λιμνάζον δυναμικό ως το εξιλαστήριο θύμα, τον αποδιοπομπαίο τράγο που ευθύνεται για όλα τα στραβά του πανεπιστήμιου, προσπαθώντας έτσι να αποσπάσει κοινωνική και πολιτική νομιμοποίηση για την εφαρμογή των διαγραφών γενικά για το φοιτητικό σώμα, άρα τη διαγραφή στα ν+2 έτη. Το «ξεκίνημα των διαγραφών» από αυτή την άποψη αναφέρεται σε όλους μας και μας αγγίζει όλους. Είναι «τύμπανα πολέμου» για όλο το φοιτητικό σώμα. Όσο επιτρέψουμε, ανεχθούμε ή επικροτήσουμε την διαγραφή ενός «αιώνιου», άλλο τόσο επικροτούμε τη δικιά μας διαγραφή στα ν+2 έτη.

2) Οι διαγραφές αποτελούν κομμάτι της ευρύτερης μετάλλαξης των σχολών μας.Η σύνδεση των διαγραφών με την αξιολόγηση των ιδρυμάτων και τη γενικότερη κατεύθυνση μετάλλαξής τους δεν είναι πλέον «εμμονή» κάποιων ριζοσπαστικών συνδικαλιστικών σχημάτων. Είναι απροκάλυπτη παραδοχή του ίδιου του Υπουργείου. Από αυτή την άποψη οι διαγραφές όντως κοστίζουν κάπου. Κοστίζουν στην αξιολόγηση και τη διεθνή κατάταξη των ιδρυμάτων βάσει αυτής. Το ότι ένα από τα κριτήρια της αξιολόγησης είναι η μικρή αναλογία φοιτητών/ διδασκόντων/ διοικητικού προσωπικού μας οδηγεί και σε ένα άλλο συμπέρασμα. Η αξιολόγηση ως μοχλός της αναδιάρθρωσης του πανεπιστήμιου δεν ήταν ποτέ «για το καλό μας». Κάθε άνοδος στη διεθνή κατάταξη με βάση την ευθυγράμμιση στις επιταγές της αξιολόγησης της ΑΔΙΠ σημαίνει περισσότερες διαγραφές, λιγότερα συγγράμματα, πιο εντατικοποιημένο πρόγραμμα σπουδών, πιο διασπασμένο πτυχίο.

3) Σπουδές υπό την απειλή διαγραφής σημαίνει εντατικοποιημένες σπουδές, ποινικοποίηση του ελεύθερου χρόνου, απαγόρευση του «συλλογικού», αποστείρωση της φοιτητικής ζωής. Ας σκεφτούμε λίγο στα σοβαρά τι σημαίνει για έναν φοιτητή Νομικής μια επαπειλούμενη διαγραφή στα 6 χρόνια. Από πότε άραγε ξεκινά το άγχος και η πίεση; Θα υπάρχει κάτι άλλο πέρα από το συνεχές διάβασμα από το 5ο έτος και μετά (στο οποίο φτάνει το 95% και πλέον των φοιτητών); Θεωρούμε ότι αυτό θα είναι κάτι ανώδυνο σε μια σχολή όπου δεν παίρνουμε τα μισά και παραπάνω συγγράμματα, δεν μας δίνονται οι κώδικες, κοβόμαστε μαζικά και πολλές φορές αναίτια και πολλοί από εμάς αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα για να τα βγάλουν πέρα; Θα επιλέγαμε με την ίδια ευκολία να πάμε σε μια Γενική Συνέλευση απέχοντας από ένα μάθημα, ή πόσο μάλλον να αποφασίσουμε μια κινητοποίηση με αναστολή της λειτουργίας της σχολής για να δικαιωθούν ορισμένα αιτήματά μας; Θα επιλέγαμε με την ίδια ευκολία να ασχοληθούμε με δραστηριότητες εκτός σχολής ή ακόμα να δραστηριοποιηθούμε πολιτικά στα φοιτητικά μας χρόνια; Εν τέλει θα μπορούσαμε να τεμπελιάσουμε για ένα εξάμηνο; Το σύγχρονο, εξευρωπαϊσμένο πανεπιστήμιο των διαγραφών μας απαντάει «μάλλον όχι…».

«Πρέπει να βάλουμε τάξη…»

Αφορμώμενοι από την φράση του Υπουργού Παιδείας, Αντρέα Λοβέρδου, που, σημειωτέον, είναι η κλισέ φράση κάθε Υπουργού που προωθεί διαγραφές φοιτητών, επιστρέφουμε στο εξής ζήτημα: γιατί διαγραφές;

Μετά από όλα τα παραπάνω που είπαμε, θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει καθαρό ότι στόχος των διαγραφών είναι η πλήρης εξατομίκευση και αποστείρωση της φοιτητικής ζωής. Η πίεση που επάγει η απειλή της διαγραφής σε συνδυασμό με ένα ασφυκτικό, εντατικοποιημένο πρόγραμμα σπουδών αποτελούν το πλαίσιο εκείνο μέσα στο οποίο η μόνη θεμιτή ενασχόληση είναι τα μαθήματα και ο συλλογικός αγώνας και η πολιτική δράση ποινικοποιούνται μαζί με κάθε πλευρά ελεύθερου χρόνου που μπορεί να προσέφερε στο φοιτητικό σώμα μια άλλη όψη κοινωνικοποίησης και συλλογικοποίησης των ανησυχιών από αυτή των ακαδημαϊκών αμφιθεάτρων και της παρακολούθησης.

Η απόκλιση από την εντατικοποιημένη φοίτηση θεωρείται έγκλημα και ο παραβάτης φοιτητής στιγματίζεται ως εγκληματίας, όπως ακριβώς στιγματίζονται τώρα και οι «αιώνιοι».

Η κατασκευή αυτού του αντι-προτύπου, δίνει σάρκα και οστά στο εξαρχής ζητούμενο πρότυπο: τον εντατικοποιημένο, πειθαρχημένο φοιτητή ρομπότ, με παθολογική προσκόλληση στο γνωστικό αντικείμενο και τους καθηγητές, που το μόνο που τον νοιάζει είναι η επιτυχής ατομική του πορεία τόσο στο πανεπιστήμιο όσο και στην αγορά εργασίας. Αυτό το μοντέλο φοιτητή δεν είναι άλλο από αυτό που θα αποτελέσει τον ευέλικτο, πειθαρχημένο εργαζόμενο της εποχής της λιτότητας, της ανεργίας και της εργασιακής περιπλάνησης.

Όχι ευχαριστώ – Ή αλλιώς, ποια θα πρέπει να είναι η απάντησή μας;

Η απάντηση που πρέπει να δώσουμε ως φοιτητικός σύλλογος Νομικής και ως φοιτητικοί σύλλογοι γενικά θεωρούμε ότι πρέπει να είναι η πλήρης απόρριψη οποιουδήποτε σεναρίου διαγραφής φοιτητή με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε λόγο. Αυτό υπαγορεύεται από τακτικούς και ουσιαστικούς λόγους:

Α) Αυτή τη στιγμή επιχειρείται να εμπεδωθούν οι διαγραφές φοιτητών γενικά και άραχρειάζεται μια απάντηση που θα καταδικάζει και θα απορρίπτει γενικά τις διαγραφές φοιτητών χωρίς να αφήνει παραθυράκια και αστερίσκους οι οποίοι μπορούν να αξιοποιηθούν ποικιλοτρόπως για την πλήρη εμπέδωση των διαγραφών.

Στη μάχη φοιτητών και υπουργείου το διακύβευμα είναι αν το Υπουργείο θα αποκτήσει την δυνατότητα να αφαιρεί την φοιτητική ιδιότητα. Αν το αφήσουμε να την αποκτήσει «για κάποιους φοιτητές» δεν θα αργήσει ο καιρός που θα την αποκτήσει για όλους.

Β) Υπερασπιζόμαστε αξιακά μια φοιτητική ζωή με το δικαίωμα να ρυθμίζουμε εμείς τους ρυθμούς σπουδών μας (εντατικούς ή μη), να έχουμε ελεύθερο χρόνο για εναλλακτικές αναζητήσεις, να συλλογικοποιούμε τις ανησυχίες μας, να έχουμε πολιτική δράση και να αντιστεκόμαστε σε ό,τι αδίκως μας επιβάλλεται. Υπερασπιζόμαστε εν τέλει το «δικαίωμα στην τεμπελιά» και ας λένε ό,τι θέλουν οι «ειδήμονες» των ΜΜΕ και της κυβέρνησης που βαφτίζουν «τεμπελιά» ό,τι κινείται εκτός του στενού πλαισίου μέσα στο οποίο έχουμε το δικαίωμα να ζούμε και να αναπνέουμε χωρίς να υπονομεύουμε το πολυπόθητο success story.

Γ) Θεωρούμε ότι το ζήτημα των διαγραφών είναι ένα ζήτημα που ενώ προσπαθεί να διαιρέσει (φοιτητές πολλών ταχυτήτων) μπορεί δυνητικά να ενοποιήσει όλο το φοιτητικό σώμα αν αντιληφθούμε και εμείς οι ίδιοι την ενιαιότητα αυτής της επίθεσης. Οι διαγραφές έρχονται για όλους μας, είτε τώρα είτε λίγο πιο μετά, είτε δουλεύουμε είτε όχι, είτε έχουμε περισσότερα ή λιγότερα οικονομικά προβλήματα.

Η στόχευση άλλωστε της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης έχει ως αποδέκτη το σύνολο του φοιτητικού σώματος και οι «περιττοί» προς απομάκρυνση φοιτητές θα επιλεγούν με βάση την αποτυχία τους να ευθυγραμμιστούν στην παραπάνω στόχευση και άρα στο παραπάνω πρότυπο φοιτητή που περιγράφηκε. Υπό αυτήν την έννοια οι διαγραφές δεν στοχεύουν μόνο στους οικονομικά ασθενέστερους από εμάς.

Άρα, είναι πολύ σημαντική η ενοποίησή μας και η έμφαση στην εναντίωση απέναντι στη διαγραφή οποιουδήποτε φοιτητή.

Πως απαντάμε;

Όχημα οποιασδήποτε αντίστασης στο μέτρο των διαγραφών πρέπει να είναι οι συλλογικές μας διαδικασίες, οι Γενικές Συνελεύσεις και οι αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων. Μόνο μέσα από κει μπορούμε να εξασφαλίσουμε μια απάντηση που θα είναι πραγματικά συλλογική, πραγματικά ενιαία και πραγματικά μαχητική. Το φοιτητικό κίνημα είναι άλλωστε το μόνο που ιστορικά έχει αποδείξει ότι μπορεί να μπλοκάρει μια κατεύθυνση επιβαλλόμενων διαγραφών (βλέπε φοιτητικό κίνημα ’06 – ’07).

Προτείνουμε οι όποιες υπάρχουσες πρωτοβουλίες και κινήσεις να στραφούν προς αυτήν την κατεύθυνση, την κατεύθυνση δηλαδή των Γενικών Συνελεύσεων των ΦΣ, ώστε να μπορέσουμε μέσα από το τρίπτυχο συζήτηση – συναπόφαση – συνυλοποίηση να ενοποιηθούμε ως φοιτητικό κίνημα για να θέσουμε αναχώματα στις πολιτικές της κυβέρνησης, της ΕΕ και των μνημονίων που υποθηκεύουν το παρόν και το μέλλον μας, για να μη διαγραφεί εν τέλει κανείς συμφοιτητής μας.

ΔΙΑΣΠΑΣΜΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΝ

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΜΕ!

Ανατύπωση από:  ΡΑΠαΝ – ΣΑΦΝ

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Μικρά μικρά «χα χα» και «ωχ ωχ» 19/8/2014

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/08/2014

-Δεν μου κάνει κανένα περσινό ρούχο!
-Και τι θα βάλεις;
Τα κλάματα!

Πας σε ξενοδοχείο και σου λεν: «σαν στο σπίτι σου»
Πας στο σπίτι σου και σου λεν: «τι το πέρασες εδώ ξενοδοχείο;»

Η καλύτερη περίοδος της ζωής μιας γυναίκας είναι τα δέκα χρόνια που χρειάζονται για να φτάσουν από την ηλικία των 39 στην ηλικία των 40 χρόνων!

Αυτοί που παντρεύονται για δεύτερη φορά, τι δεν κατάλαβαν την πρώτη;

Απορώ γιατί υπάρχουν τόσα πολλά βίντεο με γυναίκες που προσπαθούν να παρκάρουν και δεν υπάρχει κανένα που να δείχνει έναν άντρα να προσπαθεί να σιδερώσει;

-Γιατί η εκκλησία επιτρέπει μέχρι τρεις γάμους;
Γιατί και η μαλακία έχει τα όριά της…

-Γιαγιά από πότε φτιάχνεις μοχίτο;
-Άσε κάτω παιδάκι μου τον αγιασμό!

Παλιά σκότωνες δράκο και σε κάνανε άγιο.
Τώρα σε πάνε σε ίδρυμα για αποτοξίνωση!

Έχουν γίνει τόσες περικοπές στην υγεία που προχθές στα εξωτερικά ιατρεία είδα έναν ειδικευόμενο να κάνει «μάκια» το πόδι μιας γιαγιάς για να περάσει…

-Γιαγιά γιατί έχεις τόσο μεγάλα μάτια;
-Γιατί πατάς τον σωλήνα του οξυγόνου…

-Γιατί οι γυναίκες κλείνουν τα μάτια όταν κάνουν σεξ;
-Γιατί δεν αντέχουν να σε βλέπουν να περνάς καλά!

-Μωρό μου από πότε έχουμε να κάνουμε σεξ;
-Εγώ ή εσύ;

Posted in Ανέκδοτα, Ανέκδοτα πονηρά, Διασκέδαση | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Επιστολή προς την ΕΕ. για τις κυρώσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ ενάντια στη Ρωσία και τις συνέπειες του Ρωσικού «εμπάρκο».

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/08/2014

Στις συνέπειες για τους Έλληνες μικρομεσαίους αγρότες, από την απαγόρευση εισαγωγών στη Ρωσία σε αντίποινα των κυρώσεων από μέρους της ΕΕ και των ΗΠΑ, αναφέρεται επιστολή που απέστειλε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στο νυν Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζ.Μ. Μπαρόζο, το νέο Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζ.Κ. Γιούνκερ, την Ύπατη Εκπρόσωπο της EE για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, Κ. Άστον, καθώς επίσης και στους αρμόδιους επιτρόπους για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις και το Ευρώ, Γ. Κατάινεν, και για τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη, Ν. Τσόλος.

Στην επιστολή αναφέρεται:

«Χιλιάδες μικρομεσαίοι αγρότες στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη – μέλη της ΕΕ, πληρώνουν για την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΕΕ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στο πλευρό της φασιστικής κυβέρνησης της Ουκρανίας, με σκοπό τη διείσδυση των μονοπωλίων τους στη περιοχή σε ανταγωνισμό με την καπιταλιστική Ρωσία.

Οι κυρώσεις της ΕΕ και των ΗΠΑ ενάντια στη Ρωσία, με ομόφωνη γνώμη όλων των κυβερνήσεων, είχαν ως αποτέλεσμα αντίμετρα της τελευταίας, με πρώτο το εμπάργκο στα αγροτικά προϊόντα προέλευσης ΕΕ – ΗΠΑ, και με τον κίνδυνο επέκτασής τους στην Ενέργεια και σε άλλους κλάδους της οικονομίας με οδυνηρές συνέπειες για τους λαούς. Η ελληνική κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες γιατί στήριξε, και μάλιστα κατά τη διάρκεια της Προεδρίας της στην ΕΕ, την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Ουκρανία, με βασικό κριτήριο τη διείσδυση των ευρωπαϊκών και αμερικανικών μονοπωλίων στην περιοχή.

Τώρα χιλιάδες Έλληνες μικρομεσαίοι αγρότες, ιδιαίτερα παραγωγοί οπωροκηπευτικών με κύρια αγορά τη Ρωσία, μετά την ΚΑΠ δέχονται νέο καταστρεπτικό πλήγμα, καθώς η αδιάθετη παραγωγή τους σαπίζει στις αποθήκες. Μπαίνει σε μακροπρόθεσμο κίνδυνο η πρόσβαση ελληνικών αγροτικών προϊόντων στη ρωσική αγορά, τα επόμενα χρόνια.

Η ΕΕ και όλες οι κυβερνήσεις της έχουν μεγάλες ευθύνες για αυτή την κατάσταση.

Ερωτάται η Επιτροπή:

Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για την άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, που προκάλεσαν τα αντίμετρα της τελευταίας;

Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για την ΑΜΕΣΗ αποζημίωση των αγροτών που επλήγησαν από τις αποφάσεις της ΕΕ, και να στηρίξει με συγκεκριμένα μέτρα το χαμένο εισόδημα της μικρομεσαίας αγροτιάς.

Οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ

       Παπαδάκης Κώστας

    Ζαριανόπουλος Σωτήρης»

902.gr

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

Ανέκδοτο  19/8/2014

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/08/2014

O ΠΑΠΠΟΥΣ.

Ένας γέρος πηγαίνει την βόλτα του όπου τυχαία περνά έξω από ένα μπουρδέλο. Μία ιερόδουλη του φωνάζει: «Ε… παππού! Γιατί δεν κάνεις μία προσπάθεια;
Ο γέρος της απαντά: «Όχι κόρη μου δεν μπορώ «
Η ιερόδουλη: «Κουράγιο παππού! Έλα να δοκιμάσουμε!
Ο παππούς μπαίνει μέσα και την πηδάει όπως ένας 25χρονος.
Η ιερόδουλη λέει: «Θεέ μου! Γιατί λες ότι δεν μπορείς;»
Ο παππούς απαντά: «Ααα.. σεξ μπορώ, αυτό που δεν μπορώ είναι να πληρώσω!»

Posted in Ανέκδοτα πονηρά, Διασκέδαση | Leave a Comment »