Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Φεβρουαρίου 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    232425262728  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Τι θα πιούμε σήμερα «κρασί» ή «οίνο»;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 02/02/2014

Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν έπιναν σχεδόν ποτέ «άκρατον οίνον» (σκέτο οίνο).
Έπιναν τον οίνον αναμειγνύοντας τον με νερό μετατρέποντάς τον έτσι σε «κρασί». Η αραίωσή του γινόταν διά κράσεως, δηλαδή με την ανάμιξή οίνου με νερό (ένα μέρος οίνου προς τρία μέρη νερού). Από εδώ έμεινε άλλωστε και η λέξη κρασί για τον οίνο.
Διέθεταν μάλιστα ειδικά σκεύη τους κρατήρες τόσο για την ανάμειξη (όσο και για την ψύξη του).
Η πόση «άκρατου οίνου» και όχι «κρασιού» θεωρείτο βαρβαρότητα και συνηθιζόταν μόνο από αρρώστους ή κατά τη διάρκεια ταξιδιών ως τονωτικό. Διαδεδομένη ήταν ακόμα η κατανάλωση κρασιού με μέλι καθώς και η χρήση μυρωδικών. Η προσθήκη αψίνθου στο κρασί ήταν επίσης γνωστή μέθοδος (αποδίδεται στον Ιπποκράτη και αναφέρεται ως «Ιπποκράτειος Οίνος») όπως και η προσθήκη ρητίνης (Ρετσίνα).

Το «κρασί» ήταν το κυριότερο, μετά το νερό, ποτό των αρχαίων Ελλήνων. Απαραίτητο συμπλήρωμα διατροφής, δυναμωτικό για «κοπιώντες», αναληπτικό για «πεφορτισμένους», αλλά και το μέσον για την επίτευξη ευωχίας, πνευματικών επιδόσεων και κοινωνικότητας.

Ως δυναμωτικό και ως πηγή θερμίδων περιγράφει και ο Ιπποκράτης το κρασί: «Υδωρ ψυχρόν και υγρόν, οίνος θερμόν και ξηρόν». Του αναγνωρίζει όμως και πολλές άλλες ιδιότητες, ανάλογα με το είδος: αν είναι μέλας ή λευκός ή κιρρός ή μελίχρους, αν είναι αυστηρός ή υδαρής ή ασθενής, αν είναι νέος ή παλαιός, όζων (δηλ. αρωματικός) ή άνοδμος (χωρίς μυρουδιά), αν είναι γλυκύς ή οξίνης. διευκολύνει την πέψη.

http://wp.me/p24gOG-5Kp

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s