Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.   Ιαν. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 25 Δεκεμβρίου 2013

ΕΠΕΙΓΟΝ 24/12/2013: Η ΕΛ.ΑΣ. καλεί coca-cola και Nestea να αποσύρουν αναψυκτικά τους μετά από τρομοκρατική ενέργεια

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

y189604286182666Σε ανακοίνωση προχώρησε το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. για την προανάκριση που διενεργεί η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και τις ενέργειες της Αστυνομίας, αναφορικά με την υπόθεση της χθεσινής αποστολής σε ενημερωτικό site και σε εφημερίδα, δύο USB sticks και δύο φιαλών με αναψυκτικό που περιείχαν υδροχλωρικό οξύ.

Μέσα στο usb stick ήταν αποθηκευμένη μια προκήρυξη έξι σελίδων που φέρει την υπογραφή FAI/IRF Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο / Πυρήνας Nicola και Alfredo και ένα video διάρκειας δυόμιση λεπτών.

Ο συντάκτης προειδοποιεί ότι μέλη της οργάνωσης έχουν προμηθευτεί μπουκάλια αναψυκτικών των εταιρειών Coca Cola και Nestle, στα οποία έχουν εκχύσει 100 ml υδροχλωρικό οξύ, και σκοπεύουν να τα επανατοποθετήσουν στα ράφια των καταστημάτων μετά από τέσσερις ημέρες.

Από την ΕΛ.ΑΣ. «ανακοινώνεται ότι η προανάκριση για την υπόθεση της χθεσινής αποστολής σε ενημερωτικό site και σε εφημερίδα, δύο USB sticks και δύο φιαλών με υγρό, ανατέθηκε στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία (Δ.Α.Ε.Ε.Β.), η οποία εξετάζει το περιεχόμενο των φορητών αποθηκευτικών μέσων (USB sticks).

Από την εξέταση που διενεργήθηκε στο περιεχόμενο των φιαλών, από τις αρμόδιες Κρατικές Υπηρεσίες, προέκυψε ότι εμπεριέχουν αναψυκτικό με ποσότητα υδροχλωρικού οξέως.

Η Ελληνική Αστυνομία ενημέρωσε την εταιρεία να προβεί στις απαραίτητες προληπτικές ενέργειες όσον αφορά στις ατομικές συσκευασίες Coca-Cola Light των 500ml σε πλαστική φιάλη, καθώς και ατομικές συσκευασίες Nestea Λεμόνι, Nestea Ροδάκινο και Nestea Sugar Free με γεύση Λεμόνι, όλα σε πλαστικές φιάλες των 500ml.

Παράλληλα, ενημερώθηκε ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (Ε.Φ.Ε.Τ.) για τις όποιες περαιτέρω ενέργειες στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του».

Η ΕΛ.ΑΣ. καλεί coca-cola και Nestea να αποσύρουν αναψυκτικά τους

.
Η Ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ για την προανάκριση που διενεργεί η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και τις ενέργειες της Αστυνομίας για την υπόθεση της χθεσινής αποστολής σε ενημερωτικό site και σε εφημερίδα, δύο USB sticks και δύο φιαλών με αναψυκτικό

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Χρήσιμα | Leave a Comment »

Μετά τα σπίτια, μας έκλεψαν και τα Χριστούγεννα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

download (14)Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με την πάροδο των ετών και τις διαφορετικές καταστάσεις και συγκυρίες, αλλά είναι σαφές πως τα σημερινά παιδιά αντιλαμβάνονται πια εντελώς διαφορετικά τα Χριστούγεννα.

Θυμάμαι παλιότερα, όταν προσπαθούσαμε να πείσουμε τους πάντες, και τον εαυτό μας ακόμα, πως είμασταν πολύ καλά παιδιά φέτος, με απότερο σκοπό ένα αποκτήσουμε κάτι που δεν μπορούσαμε όλη την υπόλοιπη χρονιά. Θυμάμαι στα κάλαντα, που αν κάποιος μας έδινε λίγα λεφτά τον σιχτιρίζαμε και δεν ξαναπερνάγαμε από την πόρτα του. Επίσης, οι γονείς σε προτρέπανε να πας στον τάδε και τον τάδε θείο ή παππού, που θα σου έδινε γερό χαρτζηλίκι. Σου έλεγαν επίσης, κράτα τα λεφτά να πάρεις μεθαύριο κάτι, ό,τι θέλεις. Χριστούγεννα είναι.

Σήμερα, στο μυαλό ενός μικρού παιδιού τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά.

Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα επικρατεί μια μάχη για το αν θα καταφέρει ή όχι να έρθει ο Άγιος Βασίλης. Αν θα βρει λεφτά για να έρθει. Και αν τελικά δεν έρθει, μήπως δεν έρθει επειδή είναι πολύ κρύο το σπίτι μας. Μήπως, επειδή θα τον κεράσουμε μόνο ένα κουλουράκι και αυτό χωρίς γάλα. Αλλά όχι θα έρθει. Ο Άϊ Βασίλης περνάει από όλα τα σπίτια του κόσμου.

Στα κάλαντα αν κάποιος δεν ανοίξει στο παιδί ή το διώξει, το παιδί δεν θα τον πει τσιγγούνη, ούτε θα τον στολίσει με φάρσες στα επόμενα κάλαντα. Απλά θα σκεφτεί πως είναι κακός ή ό,τι δεν του αρέσουν τα Χριστούγεννα.

Οι γονείς πλέον δεν του προτείνουν να επισκεφθεί εκείνο τον θείο (που τώρα έχει ακόμα περισσότερα λεφτά και δίνει πιο λίγα), αλλά του λένε σε ποιους να μην πάει. Μήπως δεν έχουν.

Και τα λεφτά από τα κάλαντα, του λένε, κράτα τα να πάρουμε και λίγο κρέας. Χριστούγεννα είναι.

Ανατύπωση από:  *http://antifasi.wordpress.com/2013/12/24

Posted in Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Καλύτερα πριν» λένε οι πολίτες 11 χωρών της Σοβιετικής Ένωσης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

Μετά το πέρας δύο δεκαετιών από τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, διενεργήθηκε μια μεγάλη έρευνα για το πως βλέπουν οι πολίτες των χωρών του πρώην Σοβιετικού μπλοκ τη διάλυση του. Από τα στοιχεία προκύπτει πως η πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η διάσπαση δεν προκάλεσε τίποτα παραπάνω από κακό.

Επιμέλεια: Ευαγγελία Ασημακοπούλου

Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε από την εταιρεία Gallup σε 11 χώρες του πρώην Σοβιετικού μπλοκ και στοιχεία της δημοσίευσε το RT. Το ερώτημα ήταν κατά πόσο η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα. Συνολικά, τα στατιστικά στοιχεία αποκάλυψαν πως το 51% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η διάλυση έβλαψε τα εθνικά συμφέροντα της χώρας τους, ενώ μόλις το 24% τάχθηκε υπέρ.

Αναλυτικότερα, στην ερώτηση αν η διάλυση της ΕΣΣΔ έβλαψε τη χώρα, η πλειοψηφία στο Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Τουρκμενστάν απαντούν πως βλέπουν οφέλη παρά ζημία στη διάλυση. Αντίθετα οι πολίτες της Αρμενίας, του Κιργιστάν, της Ουκρανίας, της Ρωσίας και του Τατζικιστάν, απάντησαν πως βλέπουν αρνητικά τη διάλυση, σε ποσοστά 66%, 61%, 56%, 55% και 52%. Υψηλότερα είναι τα ποσοστά όσων θεωρούν πως ήταν καλύτερα με την ΕΣΣΔ και στην Μολδαβία, αλλά και της Λευκορωσίας. Διχασμένοι εμφανίζονται οι πολίτες της Γεωργίας,

Στα στοιχεία που παρουσιάζονται η Gallup χωρίζει τους ερωτηθέντες ηλικιακά, με όσους είναι κάτω των 30 ετών να απαντά το 30% θετικά και το 33% αρνητικά. Αντίθετα συντριπτικά υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης είναι τα ποσοστά στις ηλικίες άνω των 30.

Επιπλέον από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει πως όσοι έχουν ανώτερη εκπαίδευση είναι πιο πιθανό να δεχθούν και να υποστηρίξουν τα οφέλη που προήλθαν από τη διάσπαση, ωστόσο η Μόσχα με το Κιργιστάν αποτελούν εξαίρεση. Επίσης όσοι έζησαν τη Σοβιετική Ένωση φαίνεται να έχουν θετικές αναμνήσεις, υποστηρίζοντας πως η διάλυσή της τους έβλαψε. Τα ποσοστά των νοσταλγών της ΕΣΣΔ αυξάνονται στις χώρες που σημειώθηκαν εντάσεις (πχ εθνοτικές) μετά τη διάλυση.

«Οι αριθμοί που προέκυψαν από τη μελέτη, προδίδουν πως η ελευθερία που νόμιζαν οι λαοί πως θα έχουν μετά τη πτώση της Σοβιετικής Ένωσης δεν επετεύχθη ποτέ», σημειώνεται ως συμπέρασμα στη δημοσκόπηση. Όμως το 30% των κατοίκων των 11 πρώην δημοκρατιών, πιστεύουν ότι οι μελλοντικές γενιές θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν τα οφέλη της ανεξαρτησίας, σε αντίθεση με το 18% που δεν προβλέπουν μια τέτοια ευκαιρία. «Σε γενικές γραμμές οι κάτοικοι που βλέπουν ευκαιρίες για τα παιδιά τους αλλά και τους ίδιους, είναι πιο πιθανό να αναφέρουν ότι η διάλυση περισσότερο ωφέλησε παρά έβλαψε τη χώρα τους», υπογραμμίζει η μελέτη.

Η μελέτη βασίστηκε σε προσωπικές συνεντεύξεις από τουλάχιστον 1.000 ανθρώπους και διεξήχθη μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου του τρέχοντος έτους σε κάθε μια από τις χώρες της δειγματοληψίας και σε άτομα από 15 ετών και άνω. Σημειώνεται πως δεν συμμετείχαν στη δημοσκόπηση πολίτες του Ουζμπεκιστάν, της Λιθουανίας, της Λετονίας και της Εσθονίας παρόλο που ανήκαν στη Σοβιετική Ένωση.

Ανατύπωση από:  *http://tvxs.gr/news/kosmos/%C2%ABkalytera-prin%C2%BB-lene-oi-polites-11-xoron-tis-proin-sobietikis-enosis

Posted in Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

“Χριστουγεννιάτικη Ιστορία”, Αναγνωστικό Β’ Δημοτικού 1948

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

voskos_xristosΕἶναι παραμονὴ Χριστουγέννων. Βράδυ καὶ τὸ κρύο ἔξω εἶναι τσουχτερό. Τὸ χιόνι σὰν ἄσπρο σεντόνι σκεπάζει τοὺς δρόμους τοῦ χωριοῦ καὶ τὰ γύρω βουνά. Ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα πῆγαν στὴν ἐκκλησία. Τὰ παιδιὰ εἶναι λυπημένα, γιατὶ δὲν πῆγαν κι ἐκεῖνα. Τότε ἡ γιαγιά, γιὰ νὰ διώξη τὴ στενοχώρια τῶν παιδιῶν, ἄρχισε νὰ τοὺς λέη τὴ χριστουγεννιάτικη ἱστορία.

– Μιὰ φορά, ξεκίνησε ἕνας φτωχὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν καλύβα του νὰ βρῆ φωτιά. Γύριζε ἀπὸ πόρτα σὲ πόρτα, χτυποῦσε νὰ τοῦ ἀνοίξουν κι ἔλεγε:
– Βοηθῆστε με, καλοί μου ἄνθρωποι! Ἡ γυναίκα μου γέννησε ἕνα παιδάκι… Πρέπει ν’ ἀνάψω φωτιά, γιὰ νὰ ζεστάνω κι αὐτὴ καὶ τὸ μωρό. Μὰ ἦταν νύχτα. Ὅλοι κοιμόνταν κλεισμένοι στὰ σπίτια τους καὶ κανένας δὲν ἔδινε ἀπάντηση στὰ παρακάλια του. Ὁ ἄνθρωπος ὅλο καὶ προχωροῦσε καὶ ξεμάκραινε ἀπὸ τὴ φτωχή του καλύβα.
Κάποτε εἶδε μακριὰ ἕνα μικρό φῶς. Ὅλος χαρά, πὼς θάβρισκε πιὰ φωτιά, κίνησε κατὰ κεῖ. Ὅταν πλησίασε, εἶδε πὼς ἦταν μιὰ μεγάλη φωτιὰ κι ὁλόγυρά της ἦταν ξαπλωμένα ἕνα κοπάδι ἄσπρα πρόβατα.
Τὸ κοπάδι τὸ φύλαγε ἕνας γεροβοσκός.
Κι ὁ ἄνθρωπος ποὺ χρειαζόταν τὴ φωτιά, πλησίασε τὰ πρόβατα καὶ εἶδε, πὼς στὰ πόδια τοῦ βοσκοῦ ἦταν ξαπλωμένα τρία μεγάλα σκυλιά.
Ὅταν πλησίασε ὁ ἄνθρωπος τὰ σκυλιά, ἐκεῖνα ξύπνησαν κι ἄνοιξαν τὰ μεγάλα τους στόματα, γιὰ νὰ γαβγίσουν. Μὰ ἡ φωνή τους παράλυσε στὸ στόμα τους καὶ κανένα γάβγισμα δὲν τάραξε τὴ νυχτερινὴ ἡσυχία.
Τότε ὁ ἄνθρωπος εἶδε, πὼς ἀνασηκώθηκε ἡ τρίχα τους, πὼς γυάλισαν τὰ δόντια τους καὶ πὼς ρίχτηκαν ἐπάνω του. Ἔνιωσε πὼς ἕνα σκυλὶ τὸν ἅρπαξε ἀπὸ τὰ γόνατα, τ’ ἄλλο ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὸ τρίτο κρεμάστηκε ἀπὸ τό λαιμό του. Μὰ τὰ δόντια τους ἔμειναν παράλυτα καὶ τὰ σκυλιά,  χωρὶς νὰ τοῦ κάνουν κανένα κακό, τραβήχτηκαν.
Τότε ὁ ἄνθρωπος ἔκαμε νὰ πλησιάση στὴ φωτιά, μὰ τὰ πρόβατα στριμώχτηκαν τὸ ἕνα κοντὰ στό ἄλλο, τόσο πολύ, ποὺ δὲν εἶχε ποῦ νὰ πατήση. Τότε κι αὐτὸς ἄρχισε νὰ πατάη στὶς πλάτες τους, μὰ κανένα ἀπὸ τὰ πρόβατα οὔτε κουνήθηκε,οὔτε ξύπνησε.
Τότε ὁ Γιαννάκης ρώτησε:
– Γιατί, γιαγιά, τὰ πρόβατα ἐξακολούθησαν ἥσυχα τὸν ὕπνο τους, ἀφοῦ ξέρομε πόσο δειλὰ εἶναι;
– Ἔχε λίγη ὑπομονὴ καὶ θὰ τὸ μάθης, εἶπε ἡ γιαγιὰ κι ἐξακολούθησε τὴ διήγησή της:
– Ὅταν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πλησίασε σχεδὸν τὴ φωτιά, ὁ βοσκὸς σήκωσε τὸ κεφάλι του.
Ἦταν ἕνας κατσουφιασμένος γέρος, παράξενος καὶ σκληρὸς καὶ μιλοῦσε ἀπότομα σὲ ὅλους. Ὅταν εἶδε τὸν ἄγνωστο, ποὺ πλησίαζε, ἔριξε ἐπάνω του τὴ μακριά του γκλίτσα, ποὺ ἦταν στὴν ἄκρη μυτερή. Μὰ ἡ γκλίτσα λοξοδρόμησε κι ἔπεσε μὲ πολὺ κρότο στὴ γῆ, χωρὶς νὰ βλάψη τὸν ἄγνωστο.
Ἡ γιαγιὰ ἤθελε νὰ ἐξακολουθήση, μὰ ὁ Κωστάκης τώρα μὲ τὴν ἀράδα του τὴ ρώτησε: – Μὰ γιατί, γιαγιά, δὲν τὸν πέτυχε ἡ γκλίτσα; Μὰ ἡ γιαγιά, χωρὶς νὰ προσέξη τὴν ἐρώτηση τοῦ Κωστάκη, ἐξακολούθησε:
– Τότε ὁ ἄγνωστος πλησίασε τὸ βοσκὸ καὶ τοῦ εἶπε:
– Καλέ μου ἄνθρωπε, βοήθησέ με καὶ δῶσε μου λίγη φωτιά. ῾Η γυναίκα μου γέννησε καὶ πρέπει ν’ ἀνάψω φωτιὰ νὰ ζεσταθῆ κι αὐτὴ καὶ τὸ μωρό.
Ὁ βοσκὸς θέλησε νὰ τοῦ ἀρνηθῆ. Θυμήθηκε ὅμως, πὼς τὰ σκυλιὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν δαγκάσουν, τὰ πράβατα δὲν τὸν φοβήθηκαν καὶ δὲν σκορπίστηκαν καὶ πὼς ἡ μαγκούρα του δὲν τὸν πέτυχε καὶ δείλιασε. Δὲν τόλμησε λοιπὸν νὰ ἀρνηθῆ στὸν ἄγνωστο.
– Πάρε ὅση φωτιὰ θέλεις! εἶπε ὁ βοσκός.
Μὰ ἡ φωτιὰ εἶχε χωνέψει πιὰ καὶ δὲν εἶχε κανένα μακρὺ ξύλο ἢ κλαδί. Ἦταν μονάχα ἕνας μεγάλος σωρὸς ἀπὸ ἀναμμένα κάρβουνα. Καὶ ὁ ἄγνωστος δὲν εἶχε οὔτε φτυάρι, οὔτε κανέναν τενεκέ, οὔτε τίποτ’ ἄλλο, γιὰ νὰ τὰ βάλη καὶ νὰ τὸν πάη σπίτι του.
Ὁ βοσκός, ποὺ τόνιωσε αὐτό, τοῦ ξαναεῖπε:
– Πάρε ὅση φωτιὰ θέλεις καὶ ἀπὸ μέσα του χαιρόταν, πὼς δὲ θὰ μπορέση νὰ πάρη φωτιά.
Μὰ ὁ ἄγνωστος ἔσκυψε, παραμέρισε μὲ τὸ χέρι του τὴ στάχτη ἀπὸ τὰ κάρβουνα, ὕστερα ἀνασήκωσε τὴν ἄκρη ἀπὸ τὸ φόρεμά του καὶ τὰ ἔβαλε ἐκεῖ. Τί περίεργο ὅμως! Τὰ κάρβουνα, οὔτε τὰ χέρια του ἔκαιγαν, ὅταν τάπιανε, οὔτε τώρα τὸ φόρεμά του. Τὰ πήγαινε σπίτι του, σὰ νὰ μὴν ἦταν ἀναμμένα κάρβουνα, ἀλλὰ μῆλα ἢ καρύδια.
Ἐδῶ γιὰ τρίτη φορὰ τὰ παιδιὰ ρώτησαν τὴ γιαγιά:
– Μὰ γιατί, γιαγιά, δὲν τὸν ἔκαψαν τὰ κάρβουνα;
– Τώρα θὰ ἰδῆτε γιατί, περιμένετε! Εἶπε ἡ γιαγιὰ κι ἐξακολούθησε.
Ὅταν εἶδε αὐτὰ ὁ κακὸς βοσκός, ἀπόρησε.
– Μὰ τί νύχτα εἶναι αὐτή, συλλογίστηκε, ποὺ τ’ ἀγριόσκυλα δὲ δαγκάνουν, τὰ πρόβατα δὲν τρομάζουν, ἡ γκλίτσα δὲν πληγώνει καὶ τὰ κάρβουνα δὲν καῖνε;
Σταμάτησε τὸν ἄγνωστο καὶ τὸν ρώτησε:
– Τί νύχτα εἶναι ἡ σημερινὴ καὶ γιατί ὅλα ἔχουν τόση καλοσύνη γιὰ σένα;
– Ἄν δὲν τὸ βλέπεις μόνος σου, δὲν μπορῶ ἐγὼ νὰ σοῦ ἐξηγήσω, ἀποκρίθηκε ὁ ἄγνωστος, καὶ τράβηξε τὸ δρόμο του, γιὰ νὰ προφτάση νὰ ζεστάνη τὴ γυναίκα του καὶ τὸ βρέφος.
Ὁ βοσκὸς ἀποφάσισε ν᾽ ἀκολουθήση τὸν ἄγνωστο καὶ νὰ μάθη τί σημαίνουν ὅλα αὐτά. Πήγαινε λοιπὸν ἀπὸ πίσω του, ὥσπου ὁ ἄγνωστος ἔφτασε στὴν καλύβα του.
Εἶδε τότε ὁ βοσκός, πὼς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν εἶχε οὔτε καλύβα καὶ πὼς ἡ γυναίκα του καὶ τὸ μωρὸ ἦταν ξαπλωμένοι μέσα σὲ μιὰ γυμνὴ σπηλιά, ποὺ δὲν εἶχε τίποτ’ ἄλλο ἀπὸ τοὺς τέσσερεις γυμνοὺς τοίχους. Ὁ βοσκὸς σκέφτηκε τότε, πὼς τὸ μικρὸ καὶ ἀθῶο βρέφος θὰ πάγωνε μέσα στὴ σπηλιὰ κι ἂν καὶ ἡ καρδιά του ἦταν σκληρή, τὸ λυπήθηκε. Ξεκρέμασε τότε τὸ σακούλι, ποὺ εἶχε κρεμασμένο στὸν ὦμο του, ἔβγαλε μιὰ κάτασπρη μαλακὴ προβιὰ καὶ τὴν ἔδωσε στὸν ἄγνωστο νὰ τὴ στρώση κάτω ἀπὸ τὸ παιδάκι.
Ἐκείνη τὴ στιγμή, ποὺ αὐτὸς ὁ σκληρὸς ἄνθρωπος ἔνιωσε συμπόνια γιὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους κι ἔκαμε μιὰν ἐλεημοσύνη, ἄνοιξαν τὰ μάτια του. Εἶδε αὐτά, ποὺ πρὶν δὲν μποροῦσε νὰ ἰδῆ κι ἄκουσε ἐκεῖνο, ποὺ πρὶν δὲν μποροῦσε ν’ ἀκούση.
Εἶδε, πὼς ὁλόγυρα ἦταν ἄγγελοι μ᾽ ἀσημένιες φτεροῦγες καὶ πὼς στὰ χέρια τους κρατοῦσαν κιθάρες. Κι ἄκουσε ποὺ ἔψαλλαν, πὼς τὴ νύχτα ἐκείνη γεννήθηκε ὁ Σωτὴρας τοῦ κόσμου.
Τὸτε κατάλαβε ὁ βοσκός, γιατί τὴ νύχτα ἐκείνη δὲν μποροῦσε κανένας νὰ κάμη κακὸ στὸν ἄγνωστο.
Ἔπειτα εἶδε ὁ βοσκός, πὼς ἄγγελοι ἦταν παντοῦ. Κάθονταν στὴ σπηλιά, κατέβαιναν ἀπ᾽ τὸ βουνό, πετοῦσαν στὸν οὐρανό, περπατοῦσαν πολλοὶ μαζὶ στοὺς δρόμους, σταματοῦσαν στὴν εἴσοδο τῆς σπηλιᾶς καὶ κοίταζαν τὸ βρέφος. Παντοῦ ἦταν σκορπισμένη ἡ χαρά, τὸ τραγούδι καὶ μιὰ λεπτὴ ψαλμωδία. Κι ὅταν ὁ βοσκὸς στὴ σκοτεινὴ ἐκείνη νύχτα εἶδε κι ἄκουσε, ὅσα πρὶν οὔτε ἔβλεπε οὔτε ἄκουε, ἔνιωσε μεγάλη χαρά, ποὺ ἄνοιξαν τὰ μάτια του καὶ γονάτισε κι εὐχαρίστησε τὸ Θεό.
Τότε κι ὁ Γιαννάκης, ποὺ ἡ γιαγιὰ πιὰ σταμάτησε τὴ διήγησή της, εἶπε:
– Τώρα, γιαγιά, κατάλαβα κι ἐγώ, γιατί ἐκείνη τὴ νύχτα τὰ σκυλιὰ δὲ δάγκωναν, τὰ πρόβατα δὲν ξυπνοῦσαν ἀπὸ τὸ φόβο τους, ἡ γκλίτσα δὲν πλήγωνε καὶ τὰ κάρβουνα δὲν ἔκαιαν. Εἶχαν ὅλα τὴν καλοσύνη τοῦ Χριστούλη μας, γιατὶ τὸ μωρό, ποὺ γεννήθηκε ἐκείνη τὴ νύχτα, ἦταν ὁ Χριστός!
῎Ε, γιαγιάκα;
– Ναί, παιδάκια μου, εἶπε ἡ γιαγιὰ καὶ φίλησε τὰ ἐγγονάκια της. ᾽Ελᾶτε τώρα καὶ σεῖς στὰ κρεβατάκια σας νὰ κοιμηθῆτε.

Πηγή : Αναγνωστικό Β’ Δημοτικού 1948

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

152 κατασκευαστές φτώχιας συνιστούν τρόικα. Αυτοί, κάνουν πως ΔΕΝ ξέρουν

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

Από τον Χρήστο Επαμ Κυργιάκη

152 βουλευτές, 152 εκπρόσωποι του λαού, 152 εκλεγμένοι, υπηρέτες του δημόσιου συμφέροντος, προστάτες της δημόσιας περιουσίας, εγγυητές των λαϊκών συμφερόντων, εραστές της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της ισότητας και της ευημερίας των πολιτών, οπαδοί της έκφρασης της λαϊκής πλειοψηφίας.

152 άνθρωποι, υπερήφανοι για τις επιλογές τους, ευαίσθητοι και συμπονετικοί, συμπάσχοντες των συμπολιτών τους και των ψηφοφόρων τους, ψύχραιμοι, λογικοί, γνώστες των όσων ψηφίζουν και υποστηρίζουν, χωρίς παχυλούς μισθούς, χωρίς προνόμια, με την ίδια πρόσβαση, όπως και όλοι οι συμπολίτες τους, στην υγεία, στην παιδεία, στην τροφή, στη στέγη, στη ζεστασιά, αποδεικνύουν καθημερινά ότι πάνω απ’ όλα έχουν οι ίδιοι ζεστή καρδιά και κατανόηση για αυτούς τους λίγους που περνάνε κάπως δύσκολα.

152 ήρωες, που φόρεσαν το μανδύα του πρωτογενούς πλεονάσματος και το ημίψηλο του ευρώ, 152 απόγονοι του Άκη, του Παπακωνσταντίνου, του Βουλγαράκη, του Μαντέλη, της Διαμαντοπούλου, του Γιωργάκη, του Λιάπη και όλων αυτών των σύγχρονων ηρώων που κράτησαν τα τελευταία χρόνια όρθιους τους πολίτες αυτής της χώρας, κρεμασμένους με το κεφάλι προς τα κάτω.

152 βουλευτές, κλεισμένοι στη γυάλα τους, που κλαψουρίζουν δεξιά και αριστερά δείχνοντας το πόσο πονάνε που είναι αναγκασμένοι να ψηφίζουν και να ξαναψηφίζουν τη μία καταδίκη του κόσμου μετά την άλλη.

152 άνθρωποι που κλίνουν την κοινωνική συνοχή σε όλες τις πτώσεις και με δημόσιες δηλώσεις ενισχύουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό στρέφοντας τη μία ομάδα πολιτών απέναντι στην άλλη. Προβάλλουν την ανεργία ως επιχείρημα απέναντι στις απαιτήσεις των εργαζομένων ξεχνώντας ποιος τη δημιούργησε.

Έχουν για πρότυπο τον Άδωνι ο οποίος με την ίδια ευκολία που πουλάει βιβλία, διαλύει και τη δημόσια υγεία κομπάζοντας και φουσκώνοντας σαν κόκορας, σε κάθε τηλεοπτική ευκαιρία, πως αυτός είναι ο προϊστάμενος για τη δημόσια υγεία, ξεχνώντας ο δύσμοιρος πως είναι και προϊστάμενος για την κατάντια και τη διάλυσή της.

152 άνθρωποι «μικροί» για τις απαιτήσεις που έχουν καταφέρει να αναδείξουν τον Ταμήλο σε ανερχόμενο αστέρι της πολιτικής και τον Βύρωνα Πολύδωρα σε αρματωμένο επαναστάτη.

Κοιτάζουν το Λιάπη και δεν ξέρουν τι να κάνουν. Να τον κατακρίνουν ή να τον ζηλέψουν; Σπλάχνο από τα σπλάχνα της ΝΔ, αγαπημένος ανεψιός του Εθνάρχη μας που δεν έγινε πρωθυπουργός επειδή είχε την ατυχία να έχει λάθος επίθετο.

Κι από κοντά κάποιοι που δηλώνουν αριστεροί, όψιμοι ριζοσπάστες, μεγαλοστελέχη του ΣYΡΙΖΑ, αφού το ΠAΣOΚ μας τελείωσε, συνεχίζουν να κάνουν πως δεν γνωρίζουν μια μεγάλη αλήθεια: ο χορτάτος δεν καταλαβαίνει ποτέ τον νηστικό, ακόμη κι αν στο παρελθόν υπήρξε κι εκείνος πεινασμένος.

Πώς να καταλάβει ο εκατομμυριούχος τον άφραγκο; Μόνο την κατανόηση που δείχνει και ο Βενιζέλος μπορούν να πετύχουν.

Στο ΣYΡΙΖΑ έκαναν την κεντρική επιλογή να χρησιμοποιήσουν πρόσωπα και υλικά που κυριάρχησαν στην πολιτική σκηνή τις τελευταίες δεκαετίες, διαλέγοντας το μεσαίο χώρο χρησιμοποιώντας όμως αριστερή φρασεολογία, ανασταίνοντας έτσι τον Παπανδρεϊσμό και την ηθική του.

Τελευταία φαίνεται να υιοθετούν το δόγμα Βουλγαράκη (ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό) λησμονώντας επιδεικτικά το ποιος φτιάχνει τους νόμους και ποιον εξυπηρετούν αλλά και το ότι η ηθική με την εξουσία των λίγων έχουν τόση σχέση όση το γιασεμί με το κουνουπίδι που βράζει.

Αχ βρε λαέ! Τι σου ετοιμάζουν πάλι! Πόσο αδύναμος δείχνεις; Δείξε στους υποκριτές και στους εκμεταλλευτές σου το δρόμο της οριστικής εξόδου προς τα αποδυτήρια της πολιτικής ιστορίας. Αφού μπορείς, αφού μόνο εσύ μπορείς.

Μην τους αφήνεις να σε υποτιμούν κι άλλο. Βρες τον τρόπο, αφού μόνο εσύ ξέρεις τον τρόπο.

Ανατύπωση από:  *http://kyrgiakischristos.wordpress.com/2013/12/23/

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

“Χρόνια πολλά! Τα σκουπίδια σας!”

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

Τις προπαραμονές, κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο εξωτικό Κερατσίνι, τα πρωινά που περνάει το σκουπιδιάρικο, ανακράζουν οι σκουπιδιαραίοι: “Χρόνια πολλά! Τα σκουπίδια σας!”. Σ’ όλο το μήκος της διαδρομής, καθώς εκτελούν το δρομολόγιό τους, ξανά και ξανά ένας βραχνός τελάλης φέρνει ένα αμφίβολα γιορτινό μήνυμα στις γειτονιές και τους ανθρώπους. Πρόκειται για έναν πολύ χαρακτηριστικό ήχο, ένα μαντρά που έχω συνδέσει άρρηκτα με τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές, και που για χρόνια αποτελούσε ένα μυστηριώδες αίνιγμα: γιατί αυτοί οι άνθρωποι κάνουν το δρομολόγιό τους φωνάζοντας, και τί βαθύτερο κρύβεται κάτω απ’ την κραυγή τους; Τί θέλει να πει ο ποιητής τέλος πάντων. Ο σκουπιδιάρης, έστω, στην προκειμένη περίπτωση.

Μικρή (παιδούλα πάει να πει) είχα προβεί σε μια αλά Ντίκενς δραματική ερμηνεία· μου ακούγονταν σαν την παραδοχή (ή απόδοση κατηγορίας) ότι οι ίδιοι οι καθαριστές είναι τα σκουπίδια της κοινωνίας μας, παραπεταμένοι και αδιάφοροι, και ως “τα σκουπίδια μας” μάς εύχονταν υποτακτικά “Χρόνια πολλά!”, αλλά μας θύμιζαν κιόλας ότι για κάθε γιορτινή στιγμή που εμείς περνούσαμε πάνω στα παχιά χαλιά μας —δίπλα στο αναμμένο τζάκι ανοίγοντας δώρα— αυτοί παραπεταμένοι στις χωματερές περίμεναν να πιάσουν ξανά βάρδια, πάνω σ’ ένα λερό φορτηγό, φορτώνοντας ολημερίς βρωμερούς κουβάδες απορρίμματα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η φαντασία μου κάλπαζε από νηπιακή ηλικία.

Αργότερα η πρώτη ερμηνεία μου φάνηκε λιγουλάκι τραβηγμένη, και το είδα από μια πιο σκωπτική σκοπιά: σκέφτηκα πως ίσως να μας εύχονται περιπαικτικά χρόνια πολλά εκ μέρους των σκουπιδιών, χλευάζοντας την μικροαστική, καταναλωτική, εορταστική υπερβολή μας. Ας διευκρινίσω ξανά πως μιλώ για τα 1990s, μην πάει και παρεξηγηθώ από κανέναν επαναστάτη, κοινωνικό αγωνιστή. Αυτή η ιδέα μου άρεσε πολύ περισσότερο και έτσι την κράτησα για αρκετό καιρό, και δεν προχώρησα άμεσα στην ανασκευή της· ούτε όταν συνειδητοποίησα ότι μαζί με τις φωνές, οι σκουπιδιάρηδες βροντούσαν και τα κουδούνια, σκούζοντας στα θυροτηλέφωνα: “Χρόνια πολλά! Τα σκουπίδια σας!”.

Κάποια στιγμή αναγκάστηκα να χωνέψω ότι ο πρακτικός λόγος της φωνασκίας ήταν η διόλου ρομαντική αποκομιδή ενός άτυπου εορταστικού μποναμά, που όταν βαρούσαν τα κουδούνια κατέληγε εκβιασμένο ρεγάλο, σπάνια συνοδευόμενο από τις αντίστοιχες θερμές ευχές. Μετά μεγάλωσα κι άλλο, τα πράγματα έγιναν περίπλοκα, μπήκαν κι άλλες έννοιες στην κουβέντα: απεργίες, σκουπιδοβουνά, συνδικαλιστές, διορισμοί απ’ τα παράθυρα και τα συναφή που χάλασαν λίγο την αμπελοφιλοσοφική μου διάθεση. Ωστόσο η σύνθεση της φράσης, “Χρόνια πολλά! Τα σκουπίδια σας!”, δεν έπαψε ποτέ να με απασχολεί, καθώς είναι σημασιολογικά λειψή, κι ως τέτοια, ανοιχτή σε άπειρες ερμηνείες. Ακόμα κι αν ξέρω τον σκοπό της κίνησης αυτής με απασχολούσε πάντα η καταγωγή της φράσης κι η βαθύτερη σημασία της.

Δεν αισθάνθηκα διόλου υπερήφανη όταν σήμερα το πρωί  καθώς με ξυπνούσε η γκαροφωνάρα —”Χρόνια πολλά! Τα σκουπίδια σας!”— σκέφτηκα για πρώτη φορά καθώς ξεκαθάριζε ο ύπνος από το κεφάλι μου (στα εικοσιοκτώ μου και βάλε) ότι η παράδοση πρέπει να ξεκινά από έναν καιρό που οι καθαριστές του δήμου φώναζαν στις γειτονιές να κατεβάσει ο κόσμος τα σκουπίδια, μια και ακολουθούσε αργία και δεν θα είχαν την ευκαιρία να τα ξεφορτωθούν για αρκετές μέρες. Δεν παίρνω όρκο πως αυτή είναι η εξήγηση, αλλά επιτέλους κατέληξα σε μια ερμηνεία που βγάζει ένα μη σουρεαλιστικό νόημα. Αναρωτιέμαι τί να σκέφτεται ένα πεντάχρονο σήμερα για το ίδιο θέμα. Σήμερα που ο σκουπιδιάρης μόνο φωνάζει (δεν χτυπούν τα κουδούνια πια, το πήρανε απόφαση ότι δεν περισσεύει για ρεγάλο), “Χρόνια πολλά! Τα σκουπίδια σας!”, σαν απομεινάρι άλλων εποχών —χάσαμε το λογαριασμό στις εποχές.

Ανατύπωση από:  *http://anemodektis.wordpress.com/2013/12/23/

Posted in Ελλάδα, Ιστορία | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Ευχές για τα Χριστούγεννα και το νέο έτος 2014 (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

Tο είδα στο You Tube:  *http://youtu.be/AGCHQsE8_no

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Ανέκδοτο 25/12/2013

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/12/2013

– Μάνα, πάω βόλτα με το τζιπ.
– Πινακίδες να βάλεις…

Posted in Ανέκδοτα | Leave a Comment »