Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Δεκέμβριος 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 19 Δεκεμβρίου 2013

Πώς Στρατολογείται Ένας Χαφιές (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/12/2013

Πώς στρατολογείται ένας χαφιές

Θα μας δίνεις πληροφορίες, θα βγάζεις και το χαρτζιλίκι σου. Αυτό υποσχέθηκε ένας Βρετανός αστυνομικός σε έναν νεαρό ακτιβιστή, ζητώντας του να καταδίδει τους συμφοιτητές του στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ που αναπτύσσουν πολιτική δραστηριότητα. Μόνο που ο υπό στρατολόγηση καταδότης είχε πάνω του μια κρυφή κάμερα με την οποία κατέγραψε τη συνομιλία. Τα σχετικά βίντεο έχουν αναρτηθεί στη σημερινή Guardian.

Ο αστυνομικός λέει στον ακτιβιστή (ας τον πούμε Χ) ότι η αστυνομία χρειάζεται πληροφοριοδότες σαν κι αυτόν ώστε να συγκεντρώνει πληροφορίες για τις φοιτητικές διαμαρτυρίες καθώς είναι «αδύνατο» να εισχωρήσουν οι ίδιοι οι αστυνομικοί στο πανεπιστήμιο.  Ζητά από τον Χ να ασχοληθεί με εκείνους που συμμετέχουν στους φοιτητικούς συλλόγους, να δώσει ονόματα φοιτητών που πηγαίνουν σε διαδηλώσεις, να δώσει κατάλογο των αυτοκινήτων με τα οποία μετακινούνται και τα ονόματα αυτών που πρωτοστατούν.

Οι στόχοι της παρακολούθησης, όπως τους όρισε ο αστυνομικός , είναι το UK Uncut (η κίνηση ενάντια στις κυβερνητικές περικοπές), το Unite Agaist Fascism και διάφορες περιβαλλοντικές κινήσεις.

Ο Χ. Που δεν θέλει να αποκαλυφθεί το όνομά του, δέχτηκε ξαφνικά, στις αρχές του Οκτώβρη, ένα τηλεφώνημα από τον αστυνομικό που τον ρώτησε αν ήθελε να συναντηθούν για ένα σοβαρό ζήτημα στο αστυνομικό τμήμα του Κέμπριτζ. Ο Χ., που ζει στο Κέμπριτζ εδώ και πολλά χρόνια, λέει ότι η αστυνομία τον διάλεξε επειδή έχει στενή σχέση με το κίνημα για το περιβάλλον κι ενάντια στα πυρηνικά και επειδή έχει συλληφθεί τρεις φορές σε διαδηλώσεις χωρίς όμως να του απαγγελθούν κατηγορίες.  Ο ίδιος δεν είναι φοιτητής, όμως έχει πολλούς φίλους και συναγωνιστές στο πανεπιστήμιο. Μετά το τηλεφώνημα, ο Χ. Επικοινώνησε με την Guardian καθώς δεν ήθελε να γίνει χαφιές. Συμφώνησε να έχει πάνω του μια κρυφή κάμερα για να καταγράψει τη δεύτερη συνάντηση.

Αυτή τη φορά ο αστυνομικός δεν του ζήτησε απλώς να δίνει ονόματα, αλλά και να μεταφέρει το κλίμα, το πώς είναι τα πράγματα «από τα μέσα» -αφού έτσι κι αλλιώς από το Facebook και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι αρχές μπορούν να μαθαίνουν περί εκδηλώσεων, διαδηλώσεων κ.λπ.

Και φυσικά, ο Χ. θα παίρνει και τα έξοδα παράστασης. Π.χ., «πας ένα βράδυ σε μια συνάντηση, θα λάβεις 30 λίρες για το χρόνο και τον κόπο σου». Δηλαδή ο Χ. προς το παρόν δεν θα γίνει χαφιές πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, αλλά θα πληρώνεται με το κομμάτι. Αν όμως δείξει ζήλο… ποιος ξέρει;

Όπως γράφει η Guardian, αυτή η μέθοδος της διείσδυσης στις φοιτητικές ομάδες και στις πολιτικές οργανώσεις έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις μετά το 1968, ενώ υπάρχει και καταμερισμός παρακολούθησης μεταξύ των υπεύθυνων αστυνομικών. Η επίκληση της «εθνικής ασφάλειας» είναι υποκριτική, καθώς στόχος των παρακολουθήσεων είναι κάθε μορφή ειρηνικής και μαζικής δράσης, και όχι απλώς οι «μπαχαλάκηδες».

Για 30 αργύρια, λοιπόν, ή μάλλον για 30 στερλίνες. Βέβαια, φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι.

Αυτά συμβαίνουν στην όχι και τόσο μακρινή Αγγλία. Πόση άραγε είναι η αμοιβή στην Ελλάδα για την παροχή ανάλογων πληροφοριών; Ή να υποθέσουμε ότι η δική μας αστυνομία «δεν τα κάνει αυτά»; Ή ότι η κρίση δεν οδηγεί μόνο στην υλική εξαθλίωση αλλά και στην ηθική εξαχρείωση; Το ενδιαφέρον όμως δεν είναι να μάθουμε πόσα παίρνουν οι εγχώριοι καταδότες, αλλά πού δραστηριοποιούνται και πώς στρατολογούνται.

Ανατύπωση από:  *http://mao.gr/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%87%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%AD%CF%82/

Posted in Βίντεο, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Και φέτος ένα δέντρο από γάλα για τους Γιατρούς του Κόσμου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/12/2013

gala13

Το 2012 συγκεντρώθηκαν περισσότερα από 55.000 κουτιά γάλα και 4 τόνοι τρόφιμα τα οποία διατέθηκαν άμεσα από τους ΓτΚ στα πιο φτωχά παιδιά της πόλης που επισκέπτονται τα Πολυϊατρεία.
Φέτος για τέταρτη χρονιά σε συνεργασία με τους Γιατρούς του Κόσμου, στήνουμε ένα διαφορετικό δέντρο από γάλατα στην άνω έξοδο μετρό Πανεπιστήμιο (ανάμεσα σε Προπύλαια και Ακαδημία Αθηνών), τη Παρασκευή 20/12 από τις 19.00 έως τις  22.00. Μια μικρή αλλά σημαντική χειρονομία αγάπης και αλληλεγγύης σε μια περίοδο που η χώρα  βιώνει ανθρωπιστική κρίση.

Επίσης από το πρωί στις 8 στο εκεί περίπτερο των ΓτΚ μπορείτε να φέρετε:

• Γάλα (κουτιά)

• Βρεφικά Γάλατα (σκόνη)

• Παιδικές Τροφές

• Ρύζι

• Όσπρια

• Ζυμαρικά

• Λάδι

• Ζάχαρη

Παράλληλα, δέντρα από γάλα θα στηθούν και σε άλλες πόλεις, στη Θεσσαλονίκη στον Πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας & Τσιμισκή από τις 10:00-22:00, στην Πάτρα στην Πλατεία Γεωργίου από τις 08:00-22:00 και σταΧανιά στην Πλατεία 1866 από τις 10:00-22:00.

This Friday 20/12 we will be making a Christmas tree out of milk!!
For the third year in a row, Atenistas, in collaboration with Doctors of the World, will be putting up a Christmas tree, made entirely out of cans of milk, next to the Panepistimio metro station exit, on Friday 20/12 from 19:00 onwards. The idea is that this Christmas all children will be able to enjoy a glass of  milk. A small but significant gesture of love and solidarity during this period of humanitarian hardship that our country has been going through.
We will also be collecting the following things from 8am onwards, at the same location:
• Milk (cans) • Baby milk (powder) • Kids’ food • Rice • Pulses • Pasta • Olive oil • Sugar

Ανατύπωση από:  *http://atenistas.org/2013/12/17/dentro13/

Posted in Εκτός Κατηγοριών | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Επίδομα θέρμανσης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/12/2013

του Πάνου Μαραγκού από το «Έθνος»

Posted in Ανέκδοτα, Διασκέδαση, Ελλάδα, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Η εκδίκηση!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/12/2013

Ως και τα ψάρια επαναστατούν!

Eμείς;

Posted in Διασκέδαση, Σκέψεις, Φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Δεν είχα να ταΐσω τα παιδιά μου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/12/2013

Δεν είχα να ταΐσω τα παιδιά μουΠριν περίπου 4 χρόνια,  στην αρχή της κρίσης, παρά τα δύο μεταπτυχιακά και τη προϋπηρεσία μου στη δημοσιογραφία, μου ζητήθηκε από την εφημερίδα που εργαζόμουν να δουλεύω πια σαν εξωτερική συνεργάτις κι αυτό σήμαινε λιγότερα κείμενα, λιγότερα χρήματα. Εν τω μεταξύ βρισκόμουν στη μέση ενός διαζυγίου στο οποίο μου είχε επιδικαστεί διατροφή αλλά ο πρώην δεν έδινε φράγκο και οι δύο μου κόρες τότε ήταν 4 και 10 ετών. Οι οικονομίες μου, τελείωσαν γρήγορα οπότε πολλές μέρες είχα μόνο 6 ευρώ για να φάμε και έτσι δεν έτρωγα. Όμως δεν ένιωθα ότι δεν έτρωγα επειδή δεν είχα λεφτά αλλά επειδή μου άξιζε. Μου άξιζε να τιμωρηθώ που έβαλα τα κορίτσια μου στη διαδικασία να πηγαινοέρχονται σε δύο σπίτια και έτσι η πείνα ήταν η τιμωρία μου. Επίσης η πείνα με εξιλέωνε, ένιωθα σαν λύκαινα που έκανε τα πάντα για να ταΐσει τα μικρά της και δεν σκεφτόμουν τί θα γινόντουσαν τα παιδιά μου αν πάθαινα κάτι εγώ.

Κι έτσι, όταν πια σταμάτησα να έχω και τα 6 ευρώ, αναγκάστηκα να καταπιώ τη περηφάνια μου να πάρω τα κορίτσια και να πάμε στο συσσίτιο του Δήμου. Πάλεψα πολύ μέσα μου για να φτάσω ως εκεί αλλά δεν είχα άλλη λύση, τα παιδιά κάπως έπρεπε να φάνε. Επίσης δεν ήταν μόνο η περηφάνια ήταν και άλλα ζητήματα. Αν με έβλεπε κάποιος γνωστός και το έλεγε στον πρώην μου και μου έπαιρνε την επιμέλεια; Όσο περιμέναμε στην ουρά ίδρωνα και ξε-ίδρωνα, είχα κοκκινίσει και κοιτούσα συνέχεια γύρω μου σαν να μας κυνηγούσαν.

Περάσαμε στη “τραπεζαρία”  και πλησιάζαμε εκεί που μοίραζαν το φαγητό. Είχε δύο ειδών φαγητά, σαλάτα, ψωμί και χυμό. Γύρω μου ήταν οικογένειες, σαν τη δική μας, που έτρωγαν και έδειχναν χαρούμενες. Τα αδέρφια πειράζονταν μεταξύ τους, κάποιοι φίλοι πιο πέρα έλεγαν ιστορίες. Ήταν σαν να είχαμε πάει σε ένα εστιατόριο με ανθρώπους της διπλανής πόρτας, σαν εμένα, σαν εσένα. Βασικά όχι δεν ήταν σαν εστιατόριο, ήταν σαν μία αίθουσα όπου είχε μαζευτεί μία μεγάλη παρέα για φαγητό.

“Ίσως να μην είναι τόσο θλιβερό αυτό που ζω” σκέφτηκα καθώς μία υπάλληλος του Δήμου, μου έβαζε σούπα σε ένα πλαστικό μπολ.
Δεν ένιωθα ότι κάποιος με κρίνει ούτε ντροπή. Ίσα ίσα είδα πολλούς άλλους γονείς με τα παιδάκια τους. Είδα οικογένειες να κάνουν το καλύτερο που μπορούν κάτω από τόσο άσχημες συνθήκες. Δεν είχε σημασία που ήμουν μονογονέας, μαμάδες, μπαμπάδες, παππούδες, άστεγοι ήμασταν όλοι εκεί για να φάμε, να προστατευτούμε από το κρύο και να βρούμε μια παρέα, έναν άνθρωπο να μας καταλάβει.

Κι έτσι αυτός ο θυμός, αυτό το πικρό αίσθημα ότι έχεις αποτύχει σαν άνθρωπος και σαν γονιός, όσο περίμενα με τα κορίτσια στην ουρά, ως δια μαγείας έφυγε. Και έφυγε και η πείνα και η αδυναμία που ένιωθα. Περίμενα να δω ανθρώπους με ακραία βιώματα αλλά το μόνο που είδα ήταν ανθρώπους σαν εμάς, με ένα διαζύγιο, μια απόλυση, έναν πλειστηριασμό που τους έφερε εδώ για φαγητό. Δεν χρειάζεται κάτι ακραίο για να φτάσεις μέχρι εδώ. Αρκεί ένα μόνο γεγονός στη καθημερινότητά σου, για να σου ανατρέψει ολόκληρη τη ζωή.

Αυτά που σας γράφω συνέβησαν κάποτε. Σήμερα έχω μία αξιοπρεπή δουλειά, έχω μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι μου και έναν μικρό αλλά υποφερτό μισθό και τα φέρνω βόλτα ίσα ίσα. Όμως δεν είμαι η ίδια. Πλέον συμμετέχω εθελοντικά στο συσσίτιο του Δήμου και προσπαθώ να στέλνω χρήματα σε διάφορους οργανισμούς σίτισης. Μπορεί να επιβιώσαμε ως οικογένεια αλλά έμαθα ότι παρά τα πτυχία και την εργασιακή εμπειρία, δεν είμαι τίποτα άλλο παρά μερικές μισθοδοσίες και ένα εκατοστό απόσταση από το να ζήσω στους δρόμους. Έμαθα ότι σήμερα, δεν γίνεται να ζείς από τις οικονομίες σου, όπως γινόταν κάποτε.

Και ήρθα εδώ να σας το πω. Να σας πω ότι αν σήμερα χάσω τη δουλειά μου, είναι θέμα χρόνου να γυρίσω στο συσσίτιο του Δήμου όχι σαν εθελόντρια αλλά σαν πεινασμένη ίσως και σαν άστεγη. Ότι είμαστε μόλις ένα βήμα από το να μην μπορούμε να ταΐσουμε τα παιδιά μας. Ότι μπορεί να ξυπνήσεις ένα πρωί και να μην έχεις τίποτα και τότε το διαζύγιο θα σου φαίνεται λεπτομέρεια.  Ότι με το να τιμωρείς τη μεσαία τάξη είναι σαν να εκφοβίζεις  μία οικονομία που δεν βάζει κανέναν αληθινό απατεώνα φυλακή. Αλλά θέλω να σας πω ότι δεν είναι ντροπή να είσαι φτωχός ή να περιμένεις στα συσσίτια. Ότι το να βρεθείς μια μέρα χωρίς λεφτά, δεν είναι ενός είδους ηθική αποτυχία ούτε το να δεχτείς τη φιλανθρωπία κάποιου, σε κάνει μικρό ή ασήμαντο. Εμένα με έκανε να μεγαλώσω. Γιατί έβαλα το “εγώ” μου τόσο μακριά για να ταΐσω τα παιδιά μου, που το ξέχασα εκεί που το άφησα. Γιατί το μόνο που με ένοιαζε ήταν να ταΐσω τα παιδιά μου με ένα φαγητό που το κράτος, μας παίρνει από το στόμα και μετά γυρίζει και μας το δίνει ονομάζοντάς το “πρόνοια”. Δεν είναι το συσσίτιο ντροπή. Ντροπή είναι αυτοί που σε φτάνουν σε σημείο να πεινάς!

Αθανασία

Ανατύπωση από:  *http://singleparent.gr/empeiries/exomologiseis/den-eixa-na-taiso-ta-paidia-moy/

Posted in Εκλογές, Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Ανέκδοτο 19/12/2013

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 19/12/2013

-Αφεντικό θα αργήσω λίγο την Δευτέρα…
-Πότε θα έρθεις δηλαδή;
-Την Τετάρτη…

Posted in Ανέκδοτα | Leave a Comment »