Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Φεβρουαρίου 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    2425262728  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 6 Φεβρουαρίου 2013

«Οι δυο λύκοι» Εξαιρετικό μάθημα για όλους, μικρούς και μεγάλους

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε:
«Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο ‘λύκων’ που υπάρχουν μέσα σε όλους μας»

Ο ένας είναι το Κακό. – Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό. – Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη,  η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.’

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει

Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά… «Αυτός που ταΐζεις

Από email του:  Γιώργου

Posted in Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Η εμφύτευση μικροτσίπ σε μαθητές υμνείται σε βιβλίο Αγγλικών της Α΄ Γυμνασίου του ελληνικού σχολείου

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

Κι όμως αυτό διδάσκεται στους μαθητές της Α’ Γυμνασίου στο μάθημα των Αγγλικών. Σε μια προσπάθεια προσομοίωσης των μαθητών με το πώς θα είναι η ζωή στο μέλλον και στα θετικά της τεχνολογικής εξέλιξης η μικρή Jane αναφέρει στο δικό της blog:

Την Πέμπτη μετά το σχολείο, σπατάλησα δύο ώρες στο γιατρό περιμένοντας να μου εμφυτέψει το καινούργιο μου μικροτσίπ.

Η διαδικασία (μια μικρή ένεση στον αντίχειρα) πήρε μόλις λίγα δευτερόλεπτα και δεν πόνεσε καθόλου.

Το μικροτσίπ μοιάζει με ένα μικροσκοπικό κύβο, και χρησιμεύει σε πάρα πολλά πράγματα. Εκτός του ότι μπορώ να ξεκλειδώνω το σπίτι και το ποδήλατό μου, μπορεί να είναι χρήσιμο για να ξεκλειδώνω πόρτες και να έχω πρόσβαση σε όλα τα σχολικά βιβλία καθώς και στο κωδικούς του υπολογιστή.

Επίσης, μπορώ να χρησιμοποιήσω το μικροτσίπ σαν πιστωτική κάρτα για τα ψώνια μου, κάθε βδομάδα που η μαμά μου και ο μπαμπάς μου τη φορτώνουν με χρήματα.

Ανατύπωση από:  *http://www.alfavita.gr/arthra/%CE%B7-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF%CF%84%CF%83%CE%AF%CF%80-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CE%B5-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%84-%CE%B3%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D

Posted in Επιστήμη, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

Οι σφαίρες βρήκαν το στόχο τουςΟι σφαίρες βρήκαν το στόχο τους

Τις προάλλες κοντοστάθηκα έξω από ένα νεκροταφείο. Μου ‘κανε εντύπωση γιατί είχε μαζευτεί κόσμος πολύς, άντρες κυρίως, που είχανε σχεδόν όλοι τους μουστάκια σέρτικα, επιβλητικά, πλάι σε δόντια χρυσαφένια. Και σε κοιτούσαν με βλέμματα περίεργα, θολά, λες και το ένα τους το μάτι ήτανε κανονικό και τ’ άλλο γυάλινο. Κι ήταν η ατμόσφαιρα φορτισμένη αλλά, για έναν περίεργο λόγο, δεν ένιωθες πένθος να μπαίνει στα πνευμόνια σου, όχι, δεν ήταν πόνος από θάνατο τούτος ο αέρας που ανέμιζε τις δεκάδες παρατεταγμένες σημαίες. Θα ‘λεγες ότι στα δάκρυα διέκρινες κάμποσες σταγόνες υπερηφάνειας να κυλάνε πάνω στα ροζιασμένα μάγουλα των τεθλιμμένων. Δεν είχα ξαναπετύχει ποτές μου τέτοια περίεργη κηδεία. Έβλεπες παντού χρώματα γαλανόλευκα, απλωμένα ανάμεσα σε κεριά κι ανθρώπους, μηνύματα με κεφαλαία, αρχαιοπρεπή γράμματα, που σχημάτιζαν λέξεις εμφατικές. ΗΡΩΑΣ και ΑΘΑΝΑΤΟΣ και ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ. Και αντί για μνήμη αιώνια του αξιομακάριστου, άκουγες στα ψιθυριστά κατάρες και αναθέματα για την πεθαμένη Ελλάδα. Ήτανε, στ’ αλήθεια, σα να μη θάβανε άνθρωπο εκείνη την ημέρα. Ήταν σαν να θάβανε Δημοκρατία ολόκληρη.

Όσο κι αν ήθελες να μείνεις αδιάφορος, δεν μπορούσες παρά να νιώσεις την περιέργειά σου να εξάπτεται κι αναρωτιόσουν να μάθεις ποιος κηδεύεται κι έχει προκαλέσει τέτοια έξαρση συναισθημάτων. Έκανα να πλησιάσω αλλά δεν ήταν δυνατόν να δω το πρόσωπό του, έτσι όπως είχαν σκεπάσει όλο το φέρετρο με μιαν απαστράπτουσα, σημαία ελληνική. Πάνω της είχαν ξαπλώσει ένα ξίφος με μια λαμπερή, ανέπαφη λαβή, αλλά και μερικά διάσκορπα παράσημα που τα ‘χαν ξεκαρφιτσώσει από το πέτο του νεκρού. Αναρωτήθηκα με όλα αυτά μήπως ήταν κάποιος σπουδαίος στρατηγός αλλά, να δεις πώς μου το ‘παν, ήτανε λέει στρατιωτικός, όχι, ήτανε στρατιώτης, ναι, στρατιώτης που υπηρέτησε με αρετή και τόλμη και αυταπάρνηση για την ελευθερία της Πατρίδος. Ότι αυτή η ίδια η Πατρίδα τον πλήγωσε και μάλιστα περίμενε μέχρι το τέλος μιαν ελάχιστη συγγνώμη της προς εκείνον. Ότι, αν και αθώος, τον έστειλαν ισόβια στη στενή και ότι αυτό αποτέλεσε “την μεγαλυτέραν ηθικήν, νομικήν και πολιτικήν ατιμίαν όλων των εποχών”. Αλλά αυτός, πιστός στις αρχές του, προτίμησε να μην αποφυλακιστεί και ν’ αποθάνει μέσα στο κελί του. Ακόμα και στην κηδεία τού αδικοχαμένου γιου του δεν επήγε, λέει. Δεν άντεχε να βγει απ’ τη φυλακή και να δει τη χώρα του φυλακισμένη.

Σκότωσε, είπανε, παλικάρι είκοσι χρονών, έναν φοιτητή με σώμα λεπτό κι ατημέλητη κώμη, κάποιο μεσημέρι, πριν σαράντα χρόνια, τότε που ο παραμορφωτικός φακός της ιστορίας έμπλεξε την αλήθεια με το ψέμα, τότε που η ανομία έμελλε να παρουσιαστεί ως δήθεν εξέγερση για το καλό του τόπου. Και το παιδί που έφαγε ήτανε ψηλό σαν τα κυπαρίσσια, τόσο που ούτε χώραγε στο φέρετρό του, όταν έκαμαν να τον εθάψουν. Κι ο πατέρας του δεν είχε λεφτά να πάρει άλλο, μεγαλύτερο, κι έτσι αναγκαστικά τον στρίμωξαν μέσα, κάπως πρόχειρα, μαζεύοντάς του τα πόδια, όπως-όπως. Τι να γίνει, ήταν λίγο μακρύς ο φουκαράκος. Σήμερα τέτοια προβλήματα δεν υπήρξαν. Το φέρετρο ήταν ευρύχωρο κι ωραίο, καθώς ταιριάζει στο μέγεθος του ανδρός. Γιατί ήταν αρσενικό αμείλικτο, λέει, ο μακαρίτης, της εννόμου τάξεως σκληρός κι άτεγκτος μαχητής, τόσο που, όταν συνέβησαν όλα αυτά τα φαιδρά γεγονότα, παρότρυνε με σθένος τους συμπολεμιστές του με τις φράσεις “βαράτε στο ψαχνό!” και “όταν βλέπετε τέσσερα άτομα, τον έναν να τον σκοτώνετε και τους τρεις να τους βάζετε στο καμιόνι”. Και δε χαμπάριαζε τίποτα. “Εμένα το αποφυλακιστήριο θα μου το καρφώσουν στην κάσα”, είχε πει. Έτσι κι έγινε.

Μετά από μερικές εκκλησιαστικές αράδες και παρακλήσεις για τους τελευταίους ασπασμούς, ακουστήκανε τα πρώτα τα συνθήματα. “Δεν είμαστε δυο, είμαστε χιλιάδες”. Κι ύστερα, απλώθηκε μιαν αλλόκοτη μουσική στο χώρο. Ήταν μελωδίες από αργόσυρτα, μανιάτικα μοιρολόγια που αγκάλιασαν την ατμόσφαιρα, την ώρα που ο ήλιος ανέβαινε ψηλά στον ουρανό, καθώς πουλιά ίδια με φοίνικες καιγόντουσαν και βγαίνανε ξανά μέσα απ’ τις στάχτες τους. Και κάπως έτσι, μαζεύτηκαν όλοι μπροστά στο ιερό της εκκλησιάς ν’ ακούσουν λόγο βαρύ, λόγο σπουδαίο που είχε ετοιμάσει κοτζάμ Μητροπολίτης. “Σήμερα αποχαιρετάμε έναν γενναίο άνθρωπο, έναν άνθρωπο που θ’ αποτελεί πρότυπο γενεών, που με αυτοθυσία επαλήθευσε ότι και ο θάνατος φοβάται τους γενναίους”. Κι ένιωσα ρίγη δέους να με χτυπούν όπως το μαστίγιο σε χουντικό βασανιστήριο αλλά και απορία μαζί για αυτές τις επικές περιγραφές που έφερναν στο νου τουλάχιστον κάτι από τον Κολοκοτρώνη. Δεν πέρασαν ούτε δευτερόλεπτα από αυτόν μου το συνειρμό και ο ρασοφόρος άρχων ήρθε να με επιβεβαιώσει. “Ας μην ξεχνάμε ότι και ο Κολοκοτρώνης κατέληξε στη φυλακή, ο Σωκράτης για χάρη της πατρίδας ήπιε το κώνειο”. Φτάνει πια. Στο τέλος από τον πολύ πατριωτισμό ήθελα να δοκιμάσω κι εγώ λίγο κώνειο.

Κι όπως το λιβάνι ήρθε και κατακάθισε στα ξυρισμένα κεφάλια που εξείχαν στο πλήθος, τέσσερις σήκωσαν στους ώμους τον τραγικό ετούτο ήρωα των ημερών μας. Σφίξανε όλοι τις γροθιές τους και φώναξαν με θαρραλέα, βροντερή φωνή “Αλήτες, Προδότες, Πολιτικοί”, ταρακουνώντας σαν βροντή την πλάση γύρω. Ένα παιδί αμούστακο έβγαλε με χάρη τ’ όπλο του κι έριξε μπαλωθιές απανωτές, σαν να πρόκειται για άγημα φαντάρων που τιμούν τον ένδοξο αρχηγό τους. Κι ήταν τέτοιοι οι κρότοι και οι αλαλαγμοί που νόμιζες ότι στ’ αλήθεια έσταξε αίμα από το σώμα του ελεύθερου, απέραντου ουρανού. Κι όπως οι χούφτες ρίχνανε χώμα στο λάκκο που ‘χαν σκάψει για τούτο τον λέοντα, ήρθαν και καρφώθηκαν το ένα μετά το άλλο πάνω του δεκάδες στεφάνια με λόγια σπουδαία στα βελούδινα φτερά τους. “Μετά τη Χώρα, σήμερα επτώχευσε και η Ιστορία”, “Στο μέγιστο Στρατηγό του Ελληνικού Στρατού, Οι Φίλοι της 21ης Απριλίου 1967″, “Πιστός μέχρι θανάτου”, “Ο ελληνισμός σ’ ευγνωμονεί, με τη στάση ζωής σου φωτοδότησες το δρόμο της τιμής”, “Ξεπέρασες τα ανθρώπινα γιατί ήσουν ο Κορυφαίος”. Κι από κάτω, μερικά ονοματεπώνυμα να υπογράφουν τους διθυράμβους. Οικογένεια Στυλιανού Παττακού. Οικογένεια Καματερού, Χαρίκλεια Μακαρέζου, Κώστας Πλεύρης, Δέσποινα Παπαδοπούλου, σύζυγος του μεγάλου Γεωργίου Παπαδόπουλου. Τότε ήταν που άρχισα να συνειδητοποιώ που είχα βρεθεί. Τότε ήταν που κατάλαβα ποιοι ήταν όλοι αυτοί και σε ποιανού κηδεία είχα έρθει.

Τα καθάρματα στην κηδεία του καθάρματος.

Ανατύπωση από:  *http://kakoskeimena.net/2013/02/01/christians/

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Υπάρχουν κι αυτές οι… απόψεις

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

Τη γλώσσα μας την λέμε «μητρική», μάλλον γιατί ο πατέρας μιλάει σπάνια…

Όταν παντρευόσουν κ’ έλεγες «μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος» , μάλλον δεν περίμενες ότι σε λίγα χρόνια ο όρκος γίνεται στόχος ζωής…

Μερικές φορές κοιτάζω κάποιους ανθρώπους και αναρωτιέμαι: «είναι δυνατόν αυτός να είναι το σπερματοζωάριο που νίκησε»;

Βλέπω κάποιες κοπελιές στο δρόμο και αναρωτιέμαι… Έχουν βαφτεί ή έχασαν στο paintball ;

Σε κάθε αστυνομικό έλεγχο όλο η ίδια ερώτηση:
-Έχετε πιει; Έχετε πιει;
Παράπονο το έχω. Μία φορά να με ρωτήσουν αν έχω φάει…

Ρωτάει ο μαιευτήρας την ετοιμόγεννη: «Ο πατέρας του μωρού θα είναι παρών στον τοκετό»;
Και αυτή: «Όχι. Δεν τα πάνε καλά με τον σύζυγό μου».

Ο χρόνος είναι σαν το string… Πίσω, δεν έχει!

» Πωπωπω, τι καυτό σώμα είναι αυτό»;
– Ευχαριστώ, γυμνάζομαι.
– Για το καλοριφέρ λέω.

Τα μικρά παιδιά φοβούνται το σκοτάδι.
Τα μεγάλα το φως, το νερό, το τηλέφωνο, την εφορία…

-Γιατί οι γυναίκες έχουν πολλά παπούτσια;
-Γιατί ο διάολος έχει πολλά ποδάρια…

Το μόνο θετικό που βρίσκω σήμερα σε μένα είναι η ομάδα αίματος μου.

-Γιε μου που πας;
-Μάνα θα πάω στα φανάρια!

-Μάνα έσπασα το χέρι μου!
– Δεν πιστεύω να σκίστηκε η ζακέτα;

Οι νεοέλληνες ξοδεύουν χρήματα που δεν έχουν, για να αγοράσουν αντικείμενα που δε χρειάζονται, ώστε να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν εκτιμούν.

«Ήθελα να ‘μουνα κοριός,
να μπω στο κινητό σου,
να βλέπω που τηλεφωνάς
γαμώ το κέρατο σου»!

«Στο Facebook σε χάζευα
και έλιωνε το router,
μα όταν σε είδα από κοντά
έσπασα το computer»!

– Τελικά, είσαι το ναρκωτικό μου!
-Αχ μωρό μου, σοβαρολογείς;
-Φυσικά! Μου κοστίζεις ένα σωρό λεφτά και μου καταστρέφεις και τη ζωή…

Αν όλοι οι άντρες είναι ίδιοι, γιατί κάνετε τόσο καιρό να διαλέξετε;

Μην μπερδεύεις τον χαρακτήρα μου με την συμπεριφορά μου…
Ο χαρακτήρας είμαι εγώ. η συμπεριφορά μου εξαρτάται από εσένα…!

Το πρόβλημα όταν είσαι θεός είναι ότι δεν μπορείς να προσευχηθείς σε κανέναν.

Κοίταζα, που λέτε, για διακοπές:
-Γύρος Γαλλίας: 1650
-Γύρος Β. Ιταλίας: 730
-Γύρος Πελοποννήσου: 460…
Τελικά διάλεξα γύρο με πίτα, 2,80

Δεν ξέρω αν η τύχη χτυπάει την πόρτα μου μόνο μια φορά…
Αυτό που ξέρω είναι ότι η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή…

Μη φοβάσαι τους πειρασμούς. Όσο μεγαλώνεις αρχίζουν να σε αποφεύγουν.

Ακόμα και μία κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική:
Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος,
ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.

Παίζουμε τρόικα;
-Δηλαδή;
-Εσύ θα μου χρωστάς κι εγώ θα σε πηδάω.

Είμαστε η γενιά που πρόλαβε τα καλοριφέρ αναμμένα…

Όταν εμείς μιλάμε στο Θεό πρόκειται για προσευχή.
Όταν ο Θεός μιλάει σε εμάς πρόκειται για σχιζοφρένεια…

Αναπολώ την εποχή που χρώσταγα μόνο μαθήματα…
Το μόνο κοινό που έχουν το National Geographic και το Playboy είναι ότι σου επιτρέπουν να δεις πολλά μέρη που ποτέ δε θα επισκεφτείς.

Από email του:  Χρήστου

Posted in Ανέκδοτα, Ανέκδοτα πονηρά, Διασκέδαση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Πούλησαν στην Τουρκία νησί! – Κρύβονται για να μην το ανακοινώσουν – Που πάει η χώρα;

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

Διαστάσεις μείζονος εθνικού σκανδάλου λαμβάνει το ξεπούλημα σε Τούρκους επιχειρηματίες οι οποίοι συνηθέστατα είναι «το μακρύ χέρι της ΜΙΤ», (αυτό δεν το λέμε εμείς, το λένε οι ίδιοι οι Τούρκοι που διαφημίζουν στη χώρα τους τα «θετικά» των τουρκικών επενδύσεων στο εξωτερικό) με πιο πρόσφατο «επίτευγμα» τη αγορά νησιού από Τούρκο επιχειρηματία! Ναι, αυτό που διαβάσατε είναι αληθινό: Πούλησαν σε Τούρκο ελληνικό νησί!

Και το ερώτημα είναι ποιο νησί; Αν και αυτό μικρή σημασία έχει, εν τούτοις αν το νησί βρίσκεται στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο επάνω στις γραμμές περιπολίας των τουρκικών υποβρυχίων που προέρχονται από την βάση που διατηρούν στην Αλβανία είναι ζήτημα κρίσιμο…

Και ποιος ενέκρινε την πώληση του νησιού; Μήπως πρέπει να ενημερωθούν στο υπουργείο Τουρισμού ότι υπάρχουν και ειδικά δικαστήρια, αλλά και στρατοδικεία που θα πρέπει να λογοδοτήσουν αν κάτι πάει στραβά για τα ελληνικά συμφέροντα στα ελληνοτουρκικά και κριθεί ότι π.χ. η τουρκική ιδιοκτησία στην μαρίνα της Μυτιλήνης έπαιξε πρακτόρικο ρόλο σε ένα «θερμό» επεισόδιο;

Έτσι, μετά το εξευτελιστικό ξεπούλημα των ελληνικών μαρίνων στον μεγάλο τουρκικό επιχειρηματικό όμιλο, Doğus Grubu, τώρα, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Türkiye, αναφέρει ότι ένας μεγιστάνας, πρόεδρος γνωστής τουρκικής λέσχης, αγόρασε πρόσφατα και για πρώτη φορά ένα ελληνικό νησί για να το μετατρέψει, όπως υποστήριξε, σε τουριστικό παράδεισο, φυσικά με όλα τα οικονομικά οφέλη να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στην Τουρκία.

Το νέο αυτό σκάνδαλο παίρνει μεγάλες διαστάσεις καθώς, όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Άγκυρα, η πώληση αυτού του νησιού είναι η αρχή και νέων πωλήσεων ελληνικών νησιώτικων εκτάσεων στους Τούρκους .

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, οι Έλληνες αναγνώρισαν πως οι Τούρκοι είναι οι καλύτεροι πελάτες στις μεγάλες ευκαιρίες που εμφανίζονται συνεχώς στην ελληνική αγορά.

Ο ίδιος ο Έλληνας πρόεδρος της Eurοpean Travel Tours, (το ευρωπαϊκό τους μάρανε), Παύλος Σωτηρίου, δήλωσε χαρακτηριστικά στους Τούρκους ότι «Ενώ υπάρχουν περί τις δέκα ξένες εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά νησιώτικης γης στην Ελλάδα, (καθώς όλα πλέον ξεπουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας από την προδοτική κλίκα που μας κυβερνά), οι Τούρκοι φέροντα σαν οι πιο σοβαροί πελάτες και για τον λόγο αυτό προτιμούνται από την ελληνική κυβέρνηση και πληρώνουν όσο-όσο»!

Η διευθύντρια του Eurοpean Travel Tours, Κατερίνα Πάλα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι οι Τούρκοι επιχειρηματίες είναι οι πιο σοβαροί πελάτες για αγορά ελληνικής τουριστικής γης και μάλιστα, όπως αποκάλυψε, οι Τούρκοι επιχειρηματίες που ήδη δραστηριοποιούνται στον χώρο του τουρισμού έχουν ήδη ανοίξει επιχειρήσεις τουρκικών συμφερόντων σε… 12 ελληνικά νησιά.

Στην ερώτηση ποιος είναι ο περίφημος Τούρκος μεγιστάνας που πρώτος αγόρασε ελληνική νησιώτικη γη, η Κ. Πάλα δεν αποκάλυψε το συγκριμένο όνομα του προφανώς για ευνόητους λόγους.

Το ζήτημα είναι ποιο ελληνικό νησί αγόρασαν οι Τούρκοι; Γιατί όπως είχε αποκαλύψει το defencenet.gr στις 21/01/2013 αγγελία πώλησης που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα privateislandsonline.com έφερε να πωλούνται οι νησίδες Τοκμάκια στα ανοικτά του Μανταμάδου της Λέσβου, πολύ κοντά στην μικρασιατική ακτή με τιμή εκκίνησης τα 4.000.000 ευρώ.

Λεπτομέρεια: Οι βραχονησίδες όπως φαίνεται και στο χάρτη βρίσκονται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας απέναντι από την Β.Α ακτή της Λέσβου. Ελέγχουν το δίαυλο του νησιού με την μικρασιατική ακτή και κατά συνέπεια αποτελούν έδαφος υψηλού στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Γράφαμε τότε ότι: «Προφανώς κάποιοι κύκλοι επεξεργάζονται την ανάδειξη και ενδεχομένως τον εποικισμό των βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου, με απώτερο στόχο την μείωση της ελληνικής κυριαρχίας καθώς σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο: «Σε ένα νησί αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα μόνον όταν στο έδαφός του ασκείται έστω και μικρή οικονομική δραστηριότητα».

Μέχρι σήμερα, τα νησάκια ενοικιάζονταν από τους ιδιοκτήτες τους, σε βοσκούς. Βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από τις ακτές της Λέσβου ενοικιάζονταν από τους ιδιοκτήτες τους σε βοσκούς. Η ομορφιά τους, αφήνει τους επισκέπτες άφωνους.

Πρόκειται για  ομάδα μικρών νησιών ανατολικά της Λέσβου στο βορειοανατολικό Αιγαίο. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες περιλαμβάνουν τη κτηνοτροφία, το ψάρεμα και τον τουρισμό. Χαρακτηρίζονται από απόκρημνες και βραχώδεις ακτές).

Συγκεκριμένα πρόκειται για περισσότερα  από 1,900 στρ. της περιοχής που καλύπτονται από τη Ζώνη Ειδικής Προστασίας ΝΗΣIΔΕΣ ΛΕΣΒΟΥ (ΣYΜΠΛΕΓΜΑ ΤΟΜΑΡΟΝΗΣIΩΝ, ΚIΔΩΝΑΣ, ΑΓIΟΣ ΓΕΩΡΓIΟΣ, ΓΛΑΡΟΝΗΣI, ΚΛΠ.).

Οι νησίδες Τοκμάκια πρωταγωνιστούσαν σε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου στα μέσα της δεκαετίας του 90’.

Συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.

Και να πούμε και κάτι άλλο: Είναι γεγονός ότι με νόμο της κυβέρνησης Παπανδρέου, εξαιρέθηκε το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και πιο συγκεκριμένα το ΓΕΝ από την κατάθεση γνωμοδότησης, η οποία μπορούσε να μπλοκάρει τέτοιου είδους πωλήσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ή το ΓΕΝ ή το ΓΕΕΘΑ πρέπει να παρακολουθούν άπραγοι αυτό που συμβαίνει στην χώρα και να μην θέτουν ζητήματα εθνικής ασφάλειας…

Ανατύπωση από:  *http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%BD%CE%AD%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CE%BE%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%82

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το ανέκδοτο της ημέρας 6/2/2013

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 06/02/2013

– Είχα έναν φίλο που έπαιζε μπάλα στην Εθνική.
– Έλα ρε! Και τι έγινε;
– Τον πάτησε νταλίκα.

Posted in Ανέκδοτα | Leave a Comment »