Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Φεβρουαρίου 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    2425262728  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 5 Φεβρουαρίου 2013

Τι σημαίνει το λάθος στους πολλαπλασιαστές του ΔΝΤ.

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/02/2013

Μεγάλη αναταραχή προκάλεσε η ομολογία στελεχών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ότι το πρόγραμμα για την Ελλάδα έπεσε έξω ως προς τον «δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή» ή, με απλά λόγια, ως προς το ακριβές μέγεθος των συνεπειών των μέτρων λιτότητας στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν. Κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να ερμηνεύσουν αυτές τις δηλώσεις ως απόδειξη της συνολικής αποτυχίας της πολιτικής λιτότητας. Είναι όμως όντως έτσι;

Α. Η υποχρεωτική ανεπάρκεια της μακροοικονομικής προσέγγισης.

Ας δούμε πρώτα τι είναι αυτοί οι περιβόητοι πολλαπλασιαστές.

Πάνω-κάτω, είναι αυτό που λέει το όνομά τους: σε μια συνάρτηση που συνδέει διάφορες παραμέτρους – μεταβλητές, οι πολλαπλασιαστές (οι συντελεστές στα καθαρά μαθηματικά) προσδιορίζουν το βάρος της επίδρασης της μίας παραμέτρου επί της άλλης· κάτι σαν το χ = 2ψ. Ο συντελεστής, ή πολλαπλασιαστής 2 μας δείχνει ότι το χ αυξάνεται με διπλάσιο ρυθμό από το ψ. Αν το ψ είναι 1, τότε το χ γίνεται 2. Αν το ψ είναι 2, τότε το χ γίνεται 4 και ούτω καθεξής.

Τώρα, οι οικονομικές συναρτήσεις διαφέρουν από τις καθαρά μαθηματικές ως προς το εξής: στόχος τους είναι η αναπαράσταση ενός περίπλοκου φαινομένου – του οικονομικού –  και η πρόβλεψη της εξέλιξής του. Η περιπλοκότητα της οικονομίας έγκειται στο ότι οι επιμέρους εκφάνσεις της είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης δισεκατομμυρίων ανθρώπων οι οποίοι δρουν βάσει των ατελών πληροφοριών που διαθέτουν επιδιώκοντας τους υποκειμενικούς τους σκοπούς – κι όλα αυτά, ενώ ταυτόχρονα, κάθε δράση ανατροφοδοτεί το σύστημα, δηλαδή επηρεάζει, έστω και κατ’ ελάχιστο, τα μελλοντικά αποτελέσματα.

Αυτό που επιχειρούν να κάνουν οι οικονομολόγοι που ασχολούνται με έννοιες όπως ο πολλαπλασιαστής, είναι να δημιουργήσουν ένα λειτουργικό μοντέλο αυτής της περιπλοκότητας το οποίο θα επιτρέπει την εξαγωγή βάσιμων προβλέψεων. Επιλέγουν λοιπόν κάποιες παραμέτρους από το σύνολο των δισεκατομμυρίων μεταβλητών, σταθμίζουν με δοκιμές και λάθη την μία έναντι της άλλης, και συντάσσουν συναρτήσεις που, όπως ισχυρίζονται, τους επιτρέπουν να διατυπώνουν προβλέψεις[1]. Ως προς αυτό, το ΔΝΤ με τον πχ Βαρουφάκη ή τον Λαπαβίτσα δεν διαφέρουν ιδιαίτερα: ακολουθούν όλοι την ίδια μακροοικονομική μεθοδολογία.

Από ένα περίπλοκο φαινόμενο λοιπόν, επιλέγονται κάποιες παράμετροι, σταθμίζονται μεταξύ τους και έτσι δημιουργείται ένα απλούστερο μοντέλο υποτίθεται αντίστοιχο: αν κάτι συμβαίνει στο μοντέλο, υποτίθεται ότι το ίδιο θα συμβεί και στην πραγματικότητα. Είναι προφανές όμως ότι, ακόμα και με τις παραδοχές όσων ασπάζονται την μεθοδολογική επάρκεια αυτής της προσέγγισης (υπόθεση κατά της οποίας υπάρχουν πολλές και ισχυρές ενστάσεις[2]), απαραίτητη προϋπόθεση ώστε να συνεχίσει το μοντέλο να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα,είναι η τελευταία να μην αλλάζει ριζικά, να διατηρείται δηλαδή μια ορισμένη κανονικότητα στη λειτουργία της, που εξασφαλίζει ότι η αντιστοιχία της αρχικής παραμετροποίησης συνεχίζει να ισχύει.

Αυτό εξ ορισμού δεν συμβαίνει υπό συνθήκες κρίσης. Ο τρόπος με τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους οι μεταβλητές αλλάζει και μάλιστα κατά πολύ. Για παράδειγμα, ενώ υπό κανονικές συνθήκες η πληρωμή των τελών κυκλοφορίας θεωρείται σχεδόν βέβαιη, από ένα σημείο και μετά, πολλοί ιδιοκτήτες ΙΧ αποφασίζουν ότι τους συμφέρει περισσότερο να καταθέσουν τις πινακίδες τους. Ενώ υπό κανονικές συνθήκες το πετρέλαιο θέρμανσης θεωρείται ότι έχει μια σχετικά μη ελαστική ζήτηση, από ένα σημείο και μετά πολλοί καταφεύγουν σε εναλλακτικές όπως το ξύλο, το ρεύμα ή τα μπουφάν και τις κουβέρτες. Τέτοιες αλλαγές είναι εξαιρετικά δύσκολο να παραμετροποιηθούν, πόσο μάλλον να προβλεφθούν.

Ο Friedrich Hayek, μεταξύ άλλων στο άρθρο του “The Primacy of the Abstract” [3], τονίζει ότι η αναγκαία αφαίρεση από την περίπλοκη πραγματικότητα κάποιων από τις λειτουργούσες παραμέτρους προκειμένου να δημιουργηθεί ένα απλούστερο μοντέλο, συνεπάγεται αναγκαστικά ότι η πρόβλεψη βάσει των μοντέλων αυτών είναι τουλάχιστον επισφαλής. Σε κάθε περίπτωση, δεδομένης της περιπλοκότητας του οικονομικού φαινομένου, υποστηρίζει ο Hayek, οι προβλέψεις μπορούν να είναι μόνο γενικού και αφηρημένου χαρακτήρα, να αποφαίνονται μοναχά επί των γενικών τάσεων.

Γι’ αυτό λοιπόν, κάθε είδους μακροοικονομική πρόβλεψη – του ΔΝΤ όπως και του Βαρουφάκη – είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα πέσει έξω, ιδίως από την στιγμή που η πραγματικότητα την οποία υποτίθεται ότι αναπαριστούν τα μοντέλα της αλλάξει ριζικά, όπως εξ ορισμού συμβαίνει στις κρίσεις.

Και μέσα σ’ όλα αυτά, σε εποχές κρίσεων οι θεσμοί και κυρίως οι σχέσεις των θεσμών με τους πολίτες αλλάζουν απρόβλεπτα (συχνά μάλιστα δεν λειτουργούν καθόλου), με αποτέλεσμα αυτό που έχει προβλεφθεί με βάση την «κανονική» λειτουργία κάποιου θεσμού να μην πραγματοποιείται. Αυτό το μη καθαρά οικονομετρικό δεδομένο, επηρεάζει προφανώς σε μεγάλο βαθμό τα οικονομικά αποτελέσματα.

Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, όπως χαρακτηριστικά τονίζει πλειστάκις ο Hayek, ένας οικονομολόγος που είναι μόνο οικονομολόγος, δεν είναι καλός οικονομολόγος: όταν κανείς σχεδιάζει οικονομικά προγράμματα ή όταν κάνει σχετικές προβλέψεις, πρέπει να λαμβάνει υπόψη και μη οικονομικά μεγέθη (από τους θεσμούς, μέχρι την πολιτική βιωσιμότητα και την διεθνή συγκυρία), ακόμα και αν αυτά δεν είναι εύκολο, ή είναι εντελώς αδύνατο, να παραμετροποιηθούν αριθμητικά.

Β. Τα επώδυνα μέτρα δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Συνεπάγεται όμως αυτό ότι τα επώδυνα μέτρα θα μπορούσαν να αποφευχθούν; Αναμφίβολα όχι.

Η κρίση που ζούμε είναι η συνέπεια μιας μακράς περιόδου στρέβλωσης της εθνικής οικονομίας – μιας μακράς περιόδου μη βιώσιμων επενδύσεων του κεφαλαίου (χρημάτων, πρώτων υλών, γνώσεων, ανθρώπινου δυναμικού κτλ).

Τις τελευταίες δεκαετίες, η πρόσβαση σε αφύσικα φτηνό χρήμα αρχικά μέσω πληθωρισμού και στη συνέχεια μέσω δανεισμού που έγινε ακόμα πιο εύκολος μετά και την συμμετοχή της χώρας στην ευρωζώνη, κατέστησε εφικτές και επικερδείς επενδύσεις που υπό άλλες συνθήκες δεν θα ήταν βιώσιμες. Σκεφτείτε για παράδειγμα τις πάμπολλες μπουτίκ ανά οικοδομικό τετράγωνο που πλέον έχουν κλείσει, ή τα μαγαζιά με «είδη δώρων». Το επίπεδο κατανάλωσης, χάρη στην οποία λειτουργούσαν αυτά τα μαγαζιά, εξαρτιόταν από την διαρκή (και διαρκώς αυξανόμενη) διαθεσιμότητα φτηνού χρήματος. Ομοίως, από τα δανεικά χρηματοδοτούταν το Δημόσιο, η οικοδομή (άλλη «ραχοκοκαλιά της οικονομίας»), ο αγροτικός κόσμος κτλ.

Το deficit spending όμως, οι δημόσιες δαπάνες από δανεικά που δημιουργούν έλλειμμα, δεν μπορούν να κρατούν για πάντα. Κάποτε η φούσκα σπάει και τότε όλες αυτές οι λάθος επενδύσεις, που υπό κανονικές συνθήκες είτε δεν θα γίνονταν, είτε θα αποτύγχαναν μία-μία και σε περιβάλλον που θα απορροφούσε τις συνέπειες αυτών των επιμέρους αποτυχιών, έσκασαν όλες μαζί με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Συνεπώς, όποια λύση και αν προκρινόταν για το ελληνικό πρόβλημα – Μνημόνιο, παύση πληρωμών, επιστροφή στη δραχμή, ακόμα και το εκτεταμένο τύπωμα ευρώ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα –η παραγωγική δομή της ελληνικής οικονομίας θα έπρεπε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αναγκαστικά να αλλάξει. Κι αυτό σημαίνει ότι σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα πολλοί άνθρωποι θα έχαναν τη δουλειά τους, πολλοί θα έχαναν τα χρήματα που είχαν επενδύσει, η κατανάλωση θα μειωνόταν, οι κοινωνικές συνέπειες θα ήταν βαριές και αισθητές.

Συμπερασματικά: Η επώδυνη διόρθωση των στρεβλώσεων είναι σε κάθε περίπτωση αναπόφευκτη. Και οι συγκεκριμένες προβλέψεις ως προς τις επιμέρους συνέπειες του οποιουδήποτε  προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης είναι αναγκαστικά επισφαλείς, τουλάχιστον στο βαθμό που αφορούν ακριβή μεγέθη. Η μόνη δυνατή πρόβλεψη αφορά τις γενικές τάσεις.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι αν το «Μνημόνιο πρέπει να καταργηθεί», αλλά το πώς το πρόγραμμα θα προσαρμοστεί, ή μάλλον πώς θα προσαρμόζεται διαρκώς, στις αναπόφευκτες μεθοδολογικά αστοχίες της κάθε μακροοικονομικής προσέγγισης. Το πεδίο αναμέτρησης των διαφόρων προτάσεων είναι ο συνδυασμός της διάρκειας, της έντασης και της κατανομής των συνεπειών της διόρθωσης – όχι η αναγκαστικά επώδυνη διόρθωση καθ’ αυτή. Μαγικές λύσεις, δυστυχώς, δεν υπάρχουν.

[1] Αναγκαστικά η προσπάθειά τους αυτή υπόκειται στους μεθοδολογικούς περιορισμούς που θέτει το πρόβλημα της “εφαρμοστικότητας της καμπύλης” (curve fitting problem): επιλέγονται διάφορα στοιχεία που χρησιμεύουν ως παράμετροι σε μία συνάρτηση, και επιλέγεται και η ίδια η συνάρτηση – εκείνη που βάσει των στοιχείων παρουσιάζει πειστικότερη εφαρμογή για να γίνει ορθή πρόβλεψη.

[2] Βλέπε χαρακτηριστικά Hayek (1937) Economics and Knowledge, και (1943) The Facts of The Social Sciences στο Hayek (1948) Individualism and Economic Order (σς. 33-76). Chicago University Press.

[3] Hayek (1969) The Primacy of the Abstract στο Hayek (1978) New Studies in Philosophy, Politics, Economics and the History of Ideas (σς. 35-49). London: Routledge

Ανατύπωση από:  *http://ratiovincit.com/2013/02/03/%CE%B4%CE%BD%CF%84-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Και μετά ήρθε ο ΕΟΠΥΥ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/02/2013

Ο Πέτρος έχει δείκτη νοημοσύνης 40. Όσο περίπου και η ηλικία του. Είναι πάντα χαμογελαστός και χαρούμενος. Η ομιλία του είναι ένα κολάζ προτάσεων από το σπίτι του, από τις ελληνικές σειρές και τις ειδήσεις. Ο Πέτρος κρατάει πάντα στη τσέπη του μια κασέτα. Δεν γνωρίζει αν η κασέτα περιέχει μουσική ή οτιδήποτε άλλο, όμως δεν την αποχωρίζεται ποτέ. Είναι δικιά του. Ο Πέτρος έρχεται στο Κέντρο 30 χρόνια. Τον καλοδεχτήκαμε όταν ήταν 10 χρονών. Είναι το σχολείο του. Έχουμε κι άλλους σαν τον Πέτρο και κορίτσια πολλά. Καμιά σαρανταριά όλοι μαζί. Που οι 130 πριν πέντε μόλις χρόνια. Άλλοι πιο εύκολοι κι άλλοι στραβόξυλα και τους φροντίζει όλους. Μια ζωή τους φροντίζει. Κέντρο Ημερήσια Φροντίδας ΑΜΕΑ είναι.

Ο Μεμάς ξυπνάει κάθε πρωί στις 5 εδώ και 22 χρόνια. Καβαλάει το σχολικό αυτοκίνητο και ξεκινάει δρομολόγιο. Δεν έχει χάσει ούτε μια μέρα, ούτε ένα δρομολόγιο. Είναι οδηγός. Ο Μεμάς γνώρισε τη γυναίκα του στο Κέντρο. Έκανε οικογένεια με μια παιδαγωγό. Δύο αγόρια, ποδοσφαιρισταράδες. Στις 7:00 θα κορνάρει στο σπίτι του Πέτρου, θα ανταλλάξει τις καλημέρες του με τους γονείς του και θα συνεχίσει το δρόμο του. Κάποτε το γέμιζε το σχολικό και ο δρόμος του ήταν μακρύτερος. Τώρα σκάρτα 12 παιδιά να βάζει μέσα. Οι περικοπές των ασφαλιστικών ταμείων βλέπετε. Κάθε χρόνο και περισσότερες. Και δώσ’ του κατηφόρα ο μισθός. Και μετά ήρθε ο ΕΟΠΥΥ.

Η Έρση είναι συνοδός στο σχολικό του Μεμά. Κοντεύει τα 60. Από τις 5 στο πόδι κι αυτή. Θα παραλάβει τον Πέτρο και τους υπόλοιπους και όταν φτάσει στο Κέντρο θα αναλάβει άλλες ευθύνες. Ένα τμήμα σπαστικά παιδιά, καθηλωμένα στις καρέκλες. 8 παιδιά (τι παιδιά δηλαδή, ενήλικες με τα όλα τους, 100 κιλά ο καθένας) όλα δικά της. Να φάνε, να πιούνε, να διασκεδάσουν, να αλλάξει και τις πάνες. Και το μεσημέρι πάλι δρομολόγιο. 10 ώρες στο πόδι η Έρση, για 650 ευρώ, κι αυτά 4 μήνες απλήρωτα τώρα. Δε μπορεί, λέει, κάποτε θα πληρώσει ο ΕΟΠΥΥ, θα μας πληρώσει κι εμάς τ’ αφεντικό. Τι να κάνει κι αυτή, παιδιά της είναι πια και τ’ αγαπάει.

Ο Μάρκο είναι μουσικός. Εκεί να δεις χαμόγελο και θετική αύρα. Λάμπει ολόκληρος. Ο Μάρκο δεν γεννήθηκε στα μέρη μας. Ξεκίνησε από τη βροχερή και μουντή βόρεια χώρα του με ένα άλογο και μια άμαξα και κυνήγησε τον ήλιο. Ο Μάρκο έριξε άγκυρα στο Κέντρο. 10 χρόνια τώρα κι αυτός. Ο Μάρκο έχει γυρίσει τον κόσμο με μια άμαξα και ένα άλογο που ψόφησε με το που πάτησε Ελλάδα. Τι να του πεις για κρίση και προβλήματα. Μόνο τη βενζίνη του ζήτησε μισθό μέχρι να πληρώσει ο ΕΟΠΥΥ. Ευτυχία γι αυτόν είναι το χαμόγελο το παιδιών όταν ακούν τη μουσική του. «Αυτό δεν πληρώνεται καλέ μου φίλε» λέει, πάντα χαμογελαστός.

Τόσες ιστορίες. Έχω και για άλλους 10 που έμειναν και παλεύουν ακόμα απλήρωτοι. Έχω και για άλλους τόσους που μέσα σε 3 χρόνια έγιναν στατιστικό νούμερο της ανεργίας. Ήρωες όλοι τους. Να γράψει κανείς βιβλία ολόκληρα. Όσο για παιδιά με Ειδικές Ανάγκες και τις οικογένειές τους. Τόμους! Εκεί να δεις προβλήματα. Αλλά και ποιος να θέλει να τα ακούσει. Μακριά από μας και όπου θέλουν ας είναι.
Και μετά ήρθε ο ΕΟΠΥΥ.

Η κα. Τασία βρίσκεται σε απόγνωση. Βλέπει το παιδί της στο σπίτι να μαραζώνει. Δε κάθεται στιγμή ο άτιμος. Αυτισμός, υπερκινητικότητα, νεύρα, ψύχωση. Πώς να εκτονωθεί; Η κα. Τασία τηλεφώνησε στο Κέντρο. Θέλει κάτι να κάνει, ότι καλύτερο μπορεί για το παιδί της. Ψάχνει τρελαμένη. Να τον στείλει κάπου, να βγει από το σπίτι να μάθει και κάτι. Να κάνει εργοθεραπεία, εργαστήρια, γυμναστική. Όλα τα κοντινά της Κέντρα έκλεισαν ή κλείνουν. Ας είναι καλά το Κράτος Πρόνοιας. Δεν έχει και λεφτά, μια σύνταξη κι αυτή πετσοκομμένη. Ο σύζυγος; Που να τον βρεις αυτόν; Με το που έμαθε τα άσχημα μαντάτα, όπου φύγει φύγει. 19 χρόνια άφαντος. Μόνη της τα τραβάει.

Η κα. Τασία τηλεφώνησε στο Κέντρο και δεν άκουσε καλά νέα. 9 μήνες έχει να δει χρήματα το Κέντρο από τον ΕΟΠΥΥ. Όχι ότι δεν το ήξερε. Παντού τα ίδια ακούει. Μόνο έξοδα και καθόλου έσοδα το Κέντρο τόσους μήνες τώρα. Μα γίνεται έτσι δουλειά; Έφτασε να χρωστάει παντού. Στο προσωπικό, στο ΙΚΑ, στην εφορία… Ας είναι καλά ο ΕΟΠΥΥ. Άσε που τους θέλει φορολογικά και ασφαλιστικά ενήμερους για να τους πληρώσει. Πού να τις βρούνε βρε οι άνθρωποι τις ενημερότητες; Απλήρωτους δεν τους έχεις; Και στο Πέτρο με το 40 IQ να το πεις, τα γέλια θα βάλει.

Άλλους 5 απελπισμένους σαν τη κα. Τασία έδιωξε τηλεφωνικά ο διευθυντής του Κέντρου σε μια εβδομάδα μέσα. Γι αυτόν τώρα όλοι είναι επιπλέον έξοδα, χρέη και ευθύνες που γεννάνε κι άλλα χρέη και άλλες ευθύνες και έσοδα δεν βλέπει στον ορίζοντα. Με τα χέρια στο κεφάλι προσπαθεί να καταλάβει πως γίνεται να φτάνει κάποιος στη χρεοκοπία όταν αυτός που τον οδηγεί εκεί είναι ο ίδιος που του χρωστάει πρώτος. Προσπαθεί να καταλάβει πως μια δουλειά με 30 και βάλε χρόνια προσφοράς και τόση ζήτηση και ανάγκη ύπαρξης αργοπεθαίνει χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα. Ούτε μια δραχμή δεν χρωστούσε 3 χρόνια πίσω και τώρα σε όποιον μιλάει Ελληνικά. Και όταν γυρνούσε σπίτι πάντα ένιωθε ότι είχε προσφέρει το καλό. Να ξανανοίξουν τη Λέρο προσπαθούν; αναρωτιέται. Γιατί το Κέντρο σίγουρα το έχουνε βάλει στο μάτι να το κλείσουν. Παράπλευρη απώλεια τα άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Μικρό και το πολιτικό κόστος. Άσε που δεν έχουν και κανένα μουσάτο συνδικαλισταρά οι φουκαράδες να κάνει σαματά. Μόνιμα αδικημένοι και πάντα στο περιθώριο. Με καθημερινά προβλήματα που ούτε σε εφιάλτες δεν τα βλέπουμε εμείς.
Προσεχώς και χωρίς σχολείο.

ΥΓ. Όλες οι ιστορίες που αναφέρονται είναι πραγματικές. Δεν ισχύει το ίδιο και για τα ονόματα.

Ανατύπωση από:  *http://www.noesi.gr/node/4766

Posted in Διασκέδαση, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το ανέκδοτο της ημέρας 5/1/2013

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 05/02/2013

Παππούς: -Κρύψου, έρχεται η δασκάλα σου σπίτι επειδή έκανες κοπάνα σήμερα!
Εγγονός: -Εσύ κρύψου, της είπα ότι πέθανες…

 

Posted in Ανέκδοτα | Leave a Comment »