Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Νοέμβριος 2012
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 23 Νοεμβρίου 2012

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/11/2012

Όσοι είναι αιμοδότες, από 20 έως 55 ετών και μπορούν να δώσουν αιμοπετάλια για το παιδί ενός καθηγητού (Ευάγγελος Μουσαφίρης), του 1ου ΕΠΑΛ Κοζάνης, παρακαλούνται να απευθυνθούν στους Μαλτέζο Νικόλαο, Μπαλτζή Πρόδρομο, Μαντζιάρη Νικόλαο και Ατματζίδου Λίτσα (τηλ. 2461031765).

H διαδικασία είναι ως εξής: πάμε στο τμήμα αιμοδοσίας του νοσοκομείου της πόλης μας με την ταυτότητά μας, δηλώνουμε το όνομα του παιδιού που νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, και ακολουθούμε τις οδηγίες που μας δίνονται από το τμήμα αιμοδοσίας.

Posted in Ενημέρωση, Παιδεία, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

«Le fils de la blonde» Ο γιος της ξανθιάς (βίντεο)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/11/2012

Ε! αρκεί η προσπάθεια…  Πάντως είναι συμπαθέστατος…

Tο είδα στο You Tube:  http://youtu.be/nryFwmxojzQ

Posted in Ανέκδοτα, Βίντεο, Διασκέδαση | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Βίντεο για την Πορτογαλία του οποίου την προβολή εμπόδισε η γερμανική κυβέρνηση ως «πολιτικά επιζήμιου»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/11/2012

Πρόκειται για ένα βίντεο, του οποίου την προβολή εμπόδισε η γερμανική κυβέρνηση ως «πολιτικά επιζήμιου», με αποτέλεσμα να διαμαρτυρηθεί ο εμπνευστής και υπεύθυνος για το βίντεο Marcelo Rebelo de Sousa, πρόεδρος των σοσιαλδημοκρατών και τέως υπουργός στην Πορτογαλία στην Γερμανική Πρεσβεία στη Λισαβώνα , δηλώνοντας, πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω και πως είναι αποφασισμένος να δείξει το βίντεο στο γερμανικό λαό, στον οποίο και απευθύνεται.

Αυτό που φαίνεται καθαρά: Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχουν στοχοποιήσει… Τα ίδια μέτρα, τα ίδια επιχειρήματα, οι ίδιες μέθοδοι ! Πώς λοιπόν να το παρουσιάσουν στο γερμανικό λαό που τον θέλουν να τρώει κουτόχορτο και τον βομβαρδίζουν καθημερινά με ένα σωρό ψέματα δημιουργώντας τα γνωστά στερεότυπα για τους τεμπέληδες του Νότου ;

Ενδιαφέρουσα σχετικά όσον αφορά την Ελλάδα η συνέντευξη του οικονομικού ιστοριογράφου Albrecht Ritschl στο περιοδικό «Spiegel»:http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/euro-krise-deutschland-ist-der-groe…

Tο είδα στο You Tube:  http://youtu.be/moej2V1a5SU

Posted in Βίντεο, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Άντον Τσέχωφ, Διηγήματα

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/11/2012

Τις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.

– Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα ‘χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου… Λοιπόν…

Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια* το μήνα…

– Για σαράντα.

– Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες… Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ…

– Δύο μήνες και πέντε μέρες…

– Δύο μήνες ακριβώς… Το ‘χω σημειώσει… Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια. Πρέπει να βγάλουμε εννιά Κυριακές… δε δουλεύετε τις Κυριακές.

Πηγαίνετε περίπατο μετα παιδιά. Έπειτα έχουμε τρεις γιορτές…

Η Ιουλία έγινε κατακόκκινη και άρχισε να τσαλακώνει νευρικά την άκρη του φουστανιού της, μα δεν είπε λέξη.

– Τρεις γιορτές… μας κάνουν δώδεκα ρούβλια το μήνα… Ο Κόλιας ήταν άρρωστος τέσσερις μέρες και δεν του έκανες μάθημα… Μονάχα με τη Βαρβάρα ασχολήθηκες… Τρεις μέρες είχες πονόδοντο και η γυναίκα μου σου είπε να αναπαυτείς μετά το φαγητό… Δώδεκα και εφτά δεκαεννιά. Αφαιρούμε, μας μένουν… Χμ! σαράντα ένα ρούβλια… Σωστά;

Το αριστερό μάτι της Ιουλίας έγινε κατακόκκινο και νότισε. Άρχισε να τρέμει το σαγόνι της. Την έπιασε ένας νευρικός βήχας, έβαλε το μαντίλι στη μύτη της, μα δεν έβγαλε άχνα.

– Την παραμονή της πρωτοχρονιάς έσπασες ένα φλιτζάνι του τσαγιού με το πιατάκι του… Βγάζουμε δύο ρούβλια… Το φλιτζάνι κάνει ακριβότερα γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο, μα δεν πειράζει… Τόσο το χειρότερο! Προχωρούμε! Μια μέρα δεν πρόσεξες τον Κόλια, ανέβηκε ο μικρός στο δέντρο και έσκισε το σακάκι του… Βγάζουμε άλλα δέκα ρούβλια… Άλλη μια μέρα που δεν πρόσεχες, έκλεψε μια καμαριέρα τα μποτάκια της Βαρβάρας. Πρέπει να ‘χεις τα μάτια σου τέσσερα, γι’ αυτό σε πληρώνουμε… Λοιπόν, βγάζουμε άλλα πέντε ρούβλια. Στις δέκα του Γενάρη σε δάνεισα δέκα ρούβλια…

– Όχι, δεν έγινε τέτοιο πράμα. μουρμούρισε η Ιουλία.

– Το ‘χω σημειώσει!

– Καλά…

– Βγάζουμε είκοσι επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα.

Τα μάτια της Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη της. Κακόμοιρο κορίτσι!

– Μα εγώ μια φορά μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, από την κυρία, μουρμούρισε η Ιουλία και η φωνή της έτρεμε…

Αυτά είναι όλα όλα που δανείστηκα.

– Μπα; Κι εγώ δεν τα είχα σημειώσει αυτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα έξω τρία, μας μένουν έντεκα. Πάρε τα χρήματά σου, αγαπητή μου!

Τρία… τρία, τρία… ένα και ένα… Πάρ’ τα…

Και της έδωσα έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε στην τσέπη της.

– Ευχαριστώ, ψιθύρισε.

Πετάχτηκα ορθός και άρχισα να βηματίζω πέρα δώθε στο γραφείο. Με έπιασαν τα δαιμόνια μου.

– Και γιατί με ευχαριστείς;

– Για τα χρήματα.

– Μα, διάολε, εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες κι ευχαριστώ;

– Οι άλλοι δε μου ‘διναν τίποτα!…

– Δε σου ‘διναν τίποτα. Φυσικά! Σου έκανα μια φάρσα για να σου γίνει σκληρό μάθημα. Πάρε τα ογδόντα σου ρούβλια! Τα είχα έτοιμα στο φάκελο! Μα γιατί δε φωνάζεις για το δίκιο σου; Γιατί στέκεσαι έτσι σαν χαζή; Μπορείς να ζήσεις σ’ αυτό τον κόσμο αν δεν πατήσεις λίγο πόδι, αν δε δείξεις τα δόντια σου; Γιατί είσαι άβουλη;

Μουρμούρισε μερικά ευχαριστώ και βγήκε.

Άντον Τσέχωφ, Διηγήματα

Από email του:  Λάζαρου

Posted in Παιδεία, Σκέψεις, Τέχνη, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Το ανέκδοτο της ημέρας 23/11/2012

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 23/11/2012

Ο Κωστίκας ήθελε να αγοράσει γυαλιά ηλίου και πήγε στο μεγαλύτερο κατάστημα της Θεσσαλονίκης.

Δοκίμασε όλα τα σχέδια που είχε το μαγαζί αλλά κανένα δεν του ταίριαζε.

Λίγο πριν φύγει απογοητευμένος λέει στην πωλήτρια να του κατεβάσει κι ένα τελευταίο ζευγάρι που ήταν στην άκρη της βιτρίνας.

– Αυτό , λέει η πωλήτρια είναι ειδικό μοντέλο και είναι πανάκριβο,

– Δε πειράζει , λέει ο Κωστίκας, φέρ’ το να το δοκιμάσω.

Πράγματι το φοράει ο Κωστίκας και … «τρελαίνεται», βλέπει απέναντί του την πωλήτρια .. γυμνή! βγάζει τα γυαλιά βλέπει με ρούχα την πωλήτρια , τα ξαναφοράει πάλι γυμνή!

– Αυτά θα πάρω λέει, όσο κι αν πληρώσω.

– Αυτά κύριε, κάνουν 5.000  ευρώ λέει η πωλήτρια.

– Δεν πειράζει κοπέλα μου , λέει ο Κωστίκας, δώστα γρήγορα , γιατί βιάζομαι να πιω ένα καφέ στην Αριστοτέλους!

Παίρνει τα γυαλιά , τα φοράει και ξεκινάει για βόλτα, μια φορώντας μια βγάζοντας και απολαμβάνει το θέαμα.

Κάθεται για καφέ σε καφετέρια με πολύ «περατζάδα» και την «έχει βρει».

Τηλεφωνεί στη Σουμέλα για να της πει ότι κάτι του … έτυχε και δεν θα πάει το μεσημέρι στο σπίτι.

Πέρασαν αρκετές ώρες κι ο Κωστίκας άρχισε να βαριέται.

Αποφάσισε τελικά να πάει σπίτι να κάνει και έκπληξη στη Σουμέλα.

Μπαίνοντας στο σπίτι, φορόντας τα γυαλιά και βλέπει στον καναπέ τη Σουμέλα

και τον κουμπάρο γυμνούς

Βγάζει τα γυαλιά… πάλι γυμνοί .

Τα ξαναφοράει , πάλι γυμνοί…

Βγαίνει έξω από το σπίτι και γεμάτος απογοήτευση λέει:

– Και το σκέφτηκα , ρε γαμώτο, βάλε – βγάλε τόσες ώρες , θα τα χαλάσω , ο μαλάκας!

Posted in Ανέκδοτα πονηρά | Leave a Comment »