Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Οκτώβριος 2012
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 28 Οκτωβρίου 2012

ΦΩΤΟ-Η Ξυπόλητη σημαιοφόρος!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

 

Η μαθήτρια που παρέλασε ξυπόλητη για να στείλει το πιο δυνατό μήνυμα της ημέρας. Μετά την παρέλαση το κορίτσι χάθηκε στην αγκαλιά των γονιών του που το περίμεναν μέσα στο πλήθος με τα παπούτσια στο χέρι…

Σε χρόνο ρεκόρ ολοκληρώθηκε η παρέλαση στο Σύνταγμα

Ολοκληρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ η παρέλαση στην πλατεία Συντάγματος καθώς, ήταν λιγοστά τα σχολεία που συμμετείχαν σε αυτήν. Στη διάρκεια αυτής δεν έλειψαν και τα απρόοπτα καθώς σημαιοφόρος σχολείου παρήλασε χωρίς παπούτσια.

Ερωτηθείς για το περιστατικό ο υπουργός Παιδείας, Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, έκανε πως δεν άκουσε την ερώτηση και αναχώρησε.

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Αναμνήσεις ενός απλού στρατιώτη του 1940…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

Μια επίκαιρη,  πολυδιαβασμένη και πολυαγαπημένη παλιά ανάρτηση, αφιερωμένη στους νέους φίλους του ιστολογίου που,  όπως κι εγώ,  συγκινούνται με  τις επετείους:

Στη ζωή μας  υπάρχουν άνθρωποι που μας σημαδεύουν. Για μένα ένας απ΄ αυτούς είναι ο παππούς μου ο Λάμπρος, που έφυγε απ΄ αυτή τη ζωή περήφανος, πλήρης ημερών και εμπειριών, την Πρωτοχρονιά του 2004. Από τον άνθρωπο αυτόν έμαθα (ελπίζω τόσο καλά ώστε να μου ’χει γίνει βίωμα ζωής) την αξία τού να μένεις αληθινά ζωντανός και δραστήριος, ανεξάρτητα από την ηλικία σου, μέσα από την καθημερινή  δραστηριότητα και τη συμμετοχή στα πράγματα. Αναγνώρισα τη σημασία τού να είσαι «παρών» στη ζωή, περιφρονώντας τα στερεότυπα του πολιτισμού μας, που καλλιεργούν τη  λανθασμένη αντίληψη ότι από τη μέση ηλικία και μετά οι άνθρωποι γίνονται σταδιακά ανήμποροι, ασθενείς και «απόντες» από την ίδια τους τη ζωή.

 

Κάθε φορά που μιλούσε για τον Ελληνοαλβανικό πόλεμο τα μάτια του έλαμπαν. Ο χρόνος συνθηκολογούσε μαζί του και γύριζε πίσω, αφαιρώντας καμιά εξηνταριά χειμώνες από την κορμοστασιά του. Γινόταν και πάλι ο ευθυτενής τριαντάχρονος που η κήρυξη του πολέμου, στις 28 Οκτωβρίου 1940, βρήκε να κουβαλάει με το γάιδαρό του ένα φορτίο πατάτες και να το ανταλλάσσει με καλαμπόκι, κάπου κοντά στην Αγόριανη. Ηταν τέτοιο το κλίμα της εποχής, με τον κόσμο να περιμένει τον πόλεμο από ώρα σε ώρα να χτυπήσει την πόρτα του, που θυμόταν με λεπτομέρεια κάθε στιχομυθία, κάθε γκριμάτσα, κάθε εικόνα. «Καταλαβαίνω ότι εσύ θα πας στρατιώτης, εγώ όμως χρειάζομαι ακόμα ένα  τέτοιο φορτίο» του είπε η νοικοκυρά του σπιτιού που πήρε τις πατάτες. Όμως είχε ήδη κηρυχτεί επιστράτευση…

Με το γάιδαρο γύρισε στο χωριό του, το Αηδονοχώρι. Στην πλατεία, όπως κάθε φθινόπωρο «έβραζαν τα τσίπουρα». Καμιά εβδομηνταριά νέοι, ανάμεσά τους και ο ίδιος, είχαν επιστρατευθεί και έφευγαν για τα Γιάννενα, όπου χωρίστηκαν από τους επιτελείς ανάλογα με τις ανάγκες του στρατού.

Ο παππούς υπηρέτησε, μαζί με άλλους έντεκα Θεσσαλούς, στην τροφοδοσία. Μέχρι να εκπνεύσει ο  Νοέμβριος είχαν ήδη φτάσει στην πλημμυρισμένη από Ελληνες Κορυτσά, αναλαμβάνοντας τη λειτουργία του κεντρικού φούρνου της πόλης. Φούρνιζαν ψωμί σε 24ωρη βάση, χωρισμένοι σε δύο βάρδιες. Διέμεναν σε ένα κατάλυμα με έξι κρεβάτια, δίπλα στο φούρνο. Οι μισοί δούλευαν, οι άλλοι μισοί κοιμόντουσαν. Και στο χρόνο που μεσολαβούσε ανάμεσα στις φουρνιές έβγαζαν τα χιτώνια και τα έβαζαν μέσα στο φούρνο κι αυτά, για να εξολοθρεύσουν τις ψείρες που τους βασάνιζαν ασταμάτητα!

Αυτή την ειδική «περιποίηση», την πρόσφεραν και στους καταπονημένους φαντάρους της πρώτης γραμμής που έρχονταν για λίγες ώρες στην Κορυτσά για να μεταφέρουν κάποιο μήνυμα. Ξεψείριζαν με τη βοήθεια της θερμότητας από το φούρνο τα ρούχα τους, τους πρόσφεραν ένα από τα έξι κρεβάτια για λίγες ώρες ξεκούρασης και τους έδιναν να φάνε μακαρόνια, το μόνο φαγητό που υπήρχε σε αφθονία χάρη στις γεμάτες ζυμαρικά αποθήκες την ηττημένων Ιταλών! Βρασμένα σκέτα μακαρόνια ήταν το καθημερινό φαγητό των φαντάρων στην Κορυτσά, μεσημέρι – βράδυ. Γι΄ αυτό κι ο παππούς , από τότε δεν ξανάφαγε μακαρόνια στη ζωή του, όσο νόστιμα κι αν ήταν μεγειρεμένα.

Παρά την προσπάθεια του σώματος τροφοδοσίας, οι φαντάροι της πρώτης γραμμής πεινούσαν. Σ΄ αυτούς δεν έφταναν πάντα οι κουραμάνες και τα μακαρόνια και γι΄ αυτό συχνά αναζητούσαν οι ίδιοι με κάθε μέσο τροφή. Ενας φίλος του παππού, τσομπάνης στο χωριό όπως και οι περισσότεροι νέοι, έκλεψε ένα κατσίκι από ένα κοπάδι Αλβανών. Επιστρέφοντας στη  μονάδα του συνάντησε έναν άλλο πεινασμένο φαντάρο από άλλη μονάδα που επίσης αναζητούσε κάτι να φάει. Εκοψε επί τόπου το κεφάλι του ζώου και του το ΄δωσε για να το κάνει βραστό  στην καραβάνα. Για να τον ευχαριστήσει ο άλλος του χάρισε μια ξυριστική μηχανή της εποχής, την οποία φύλαξε για ενθύμιο  όλη του τη ζωή!

Ετσι και ο παππούς είχε κρατήσει από την Αλβανία και χρησιμοποιούσε με θρησκευτική ευλάβεια ένα χιλιοχτυπημένο παγούρι μεταλλικό. Επειδή είχε χάσει το πώμα κάπου στην Κορυτσά, είχε φτιάξει ένα άλλο από καλαμπόκι και το είχε πάντα μαζί του στα χωράφια και τα μελίσσια. Σήμερα είναι οικογενειακό μας κειμήλιο.

Κάπου προς το τέλος Μαρτίου του 1941, έφτασε στην Κορυτσά ο επικεφαλής στρατηγός Τσολάκογλου και ο παππούς μαζί με κάποιο συγχωριανό τον πλησίασαν. «Τι θέλετε παιδιά;» τους ρώτησε. «Τίποτα δεν θέλουμε στρατηγέ, απλά να σε δούμε» του απάντησαν, κοιτώντας τον με θαυμασμό. «Μην με κοιτάτε έτσι, σε λίγο καιρό θα χτυπήσουν οι Γερμανοί και θα καταλάβετε πώς  πάνε τα “κόπια” μας χαμένα», τους απάντησε.

Πράγματι, σε λίγο καιρό ήλθε το γερμανικό χτύπημα από τα ελληνοσερβικά σύνορα και ο στρατηγός Τσολάκογλου υπέγραψε τη συνθηκολόγηση. Ολοι οι επιστρατευμένοι του χωριού, ακόμα και αυτοί που πολέμησαν στο θρυλικό ύψωμα 731, γύρισαν πίσω ζωντανοί, περπατώντας για εβδομάδες χωρίς να τους πειράξει ο γερμανικός στρατός.

Δεν ξέρω αν «πήγαν τα κόπια τους χαμένα». Αυτό που ξέρω είναι πως ο παππούς μου ο Λάμπρος ήταν γεμάτος περηφάνεια που άγγιξε από κοντά την αληθινή ιστορία σ΄ αυτή της τη φάση. Αν και ήταν ένας από τους χιλιάδες ανώνυμους στρατευμένους της εποχής, το ότι υπηρέτησε στον πόλεμο του 1940 τον έκανε να νιώθει ότι συμμετείχε σε κάτι συλλογικό και μεγαλειώδες που ξεπερνούσε τον ίδιο και αυτό σημάδεψε τη ζωή του. Στις διηγήσεις του δεν υπήρχε το πνεύμα του ηρωϊσμού που διακατέχει τα δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής, αλλά η ανθρώπινη ματιά του απλού στρατιώτη που ακολουθεί με εμπιστοσύνη τις εντολές, αγωνίζεται να βοηθήσει τον διπλανό του, πιστεύει στον κοινό αγώνα και στη βοήθεια της Αγίας Παρασκευής για να γυρίσει καλά στην οικογένειά του.

 Γι ΄  αυτό κι όλα τα εγγόνια του τού τηλεφωνούσαμε κάθε 28η Οκτωβρίου  σαν να ήταν η ονομαστική του γιορτή. Και ακόμα και τώρα, οκτώ χρόνια από το θάνατό του, σε κάθε επέτειο του «Όχι» τον θυμόμαστε με αγάπη.

Ανατύπωση από:  http://newagemama.com/2012/10/25/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%BD%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-1940-2/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τα μυστικά αρχεία της Βέρμαχτ για την Ελλάδα και την Αντίσταση: Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Τσολάκογλου, Ράλλης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

Γράφει ο Ερανιστής

Κατά την εκτίμηση του κ. Ενεπεκίδη, ο οποίος και έφερε στο φως το πολύτιμο αρχειακίο υλικό, οι 300.000 Γερμανοί προορίζονταν για την Αίγυπτο και τα αραβικά κράτη, “επαγιδεύθησαν” όμως στην Ελλάδα μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και “υπήρξαν η πελατεία των Ελλήνων ανταρτών”. Φωτό: αφίσα από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Κατά την εκτίμηση του κ. Ενεπεκίδη, ο οποίος και έφερε στο φως το πολύτιμο αρχειακίο υλικό, οι 300.000 Γερμανοί προορίζονταν για την Αίγυπτο και τα αραβικά κράτη, “επαγιδεύθησαν” όμως στην Ελλάδα μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και “υπήρξαν η πελατεία των Ελλήνων ανταρτών”. Φωτό: αφίσα από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γερμανού υποστράτηγου  Σμίτ Ρίχμπερ, οι Γερμανικές δυνάμεις κατοχής είχαν να αντιμετωπίσουν στην Ελλάδα περίπου 75.000 ένοπλους αντάρτες παρτιζάνους. Στη χώρα ενέδρευαν περίπου 300.000 Γερμανοί Αξιωματικοί και στρατιώτες διαφόρων όπλων. Ο Σμιτ, να το σημειώσουμε, δεν ήταν ένας απλός αξιωματικός της σειράς, υπηρέτησε ως αρχηγός του εν Ελλάδι στρατιωτικής αποστολής, της γνωστής…Στρατιάς Ε,  που είχε έδρα στη Θεσσαλονίκη.

300.000 Γερμανοί

Οι αριθμοί αναφέρονται στην περίοδο λίγο πριν την αναχώρηση των Γερμανών το 1944. Κατά την εκτίμηση του κ. Ενεπεκίδη, ο οποίος και έφερε στο φως το πολύτιμο αρχειακό υλικό, οι 300.000 Γερμανοί προορίζονταν για την Αίγυπτο και τα αραβικά κράτη, “επαγιδεύθησαν” όμως στην Ελλάδα μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και “υπήρξαν η πελατεία των Ελλήνων ανταρτών”. Να πούμε ακόμη ότι, αφού αποσκίρτησαν οι Ιταλοί τον Ιούλιο του 1943, ο έλεγχος της κατεχόμενης Ελλάδας πέρασε ολοκληρωτικά στα χέρια της Βέρμαχτ.

 Όλα τα έγγραφα που δημοσιεύει ο καθηγητής κ. Ενεπεκίδης φέρουν κόκκινη σφραγίδα, είναι χαρακτηρισμένα δηλαδή ως άκρως απόρρητα.** Η ιστορικά διαπιστωμένη μεθοδικότητα των Γερμανών, αφού ετέθη με επιστημονική ακρίβεια στην υπηρεσία της βαρβαρότητας και του ολέθρου, διέσωσε τα εν λόγω ντοκουμέντα. Οι ναζί καταγράφουν κυριολεκτικά τα πάντα, όπως θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και στη συνέχεια.

Αν και σήμερα ακούγεται παράδοξο, μετά τις θηριωδίες που αποκαλύφτηκαν, οι ναζί επικαλούνταν το Δίκαιο του πολέμου και τη σύμβαση της Χάγης. Με άλλα λόγια, και με εκτενείς νομικές διατυπώσεις,  η διπλωματία των ναζί πρόβαλε το γεγονός ότι οι αντάρτες δεν υπάκουαν σε νόμιμη κυβέρνηση, δεν έφεραν ομοιόμορφες στολές, διακριτικά και βαθμούς, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς στρατιωτικούς κανονισμούς.

Άκρως πανούργος πολιτικός

Ο Δαμασκηνός εμεσολάβει εις ζητήματα βοηθείας τον πληθυσμού, μας εκινητοποίει εναντίον της εκτελέσεως όμηρων, ήτο ο μεσάζων εις κοινωνικάς συγκρούσεις, ηγωνίζετο κατά του πάσχοντος κλήρου, και εναντίον της γερμανικής πολιτικής εις τα Βαλκάνια… Φωτό; ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός σε εξώφυλλο του περιοδικού TIME.

Ο Δαμασκηνός εμεσολάβει εις ζητήματα βοηθείας τον πληθυσμού, μας εκινητοποίει εναντίον της εκτελέσεως όμηρων, ήτο ο μεσάζων εις κοινωνικάς συγκρούσεις, ηγωνίζετο κατά του πάσχοντος κλήρου, και εναντίον της γερμανικής πολιτικής εις τα Βαλκάνια… Φωτό; ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός σε εξώφυλλο του περιοδικού TIME.

Στα γερμανικά αρχεία της Βέρμαχτ που έχουμε υπ’ όψιν μας διαβάζουμε για  τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό:

«ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ. Άκρως πανούργος πολιτικός μετά διπλωματικότητος. Επιζητεί να τα έχη καλά με όλα τα κόμματα και να ευρίσκεται πάντοτε με το μέρος του κερ­δίζοντος κόμματος. Απολαύει της πλήρους εμπιστοσύνης του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Ασκεί μεγάλην επιρροήν

Να θυμίσουμε ότι τις 27 Απριλίου του 1941 εισβάλουν τα ναζιστικά στρατεύματα στην Αθήνα και επιβάλουν κυβέρνηση δωσιλόγων με επικεφαλής τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου.

Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, ωστόσο,  αρνείται να ορκίσει την κατοχική κυβέρνηση.

Ο Χρύσανθος είχε εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος  μετά από ενέργειες του ίδιου του Μεταξά το 1938, αν και στην ψηφοφορία ο αντίπαλος του Δαμασκηνός είχε επικρατήσει οριακά στη διαδικασία,  με ψήφους 31-30.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας,  υπό την ισχυρή επιρροή  της δικτατορίας, έκανε δεκτή την προσφυγή και  ακύρωσε  με 8 έναντι 7 ψήφων, την εκλογή Δαμασκηνού, παρά την ένσταση που εξέφρασαν  άλλοι 32 Μητροπολίτες.  Στη συνέχεια  το καθεστώς δημοσιεύει τον ειδικό αναγκαστικό νόμο 1493 της 3ης Δεκεμβρίου 1938, διορίζει Αριστίνδην Σύνοδο, με Μητροπολίτες προσκείμενους σε αυτό, η οποία ακυρώνει εκκλησιαστικά την εκλογή Δαμασκηνού και εκλέγει τελικά Αρχιεπίσκοπο Αθηνών τον Χρύσανθο.

Σε όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μεταξά και του ελληνοϊταλικού πολέμου ο Δαμασκηνός περιορίζεται φρουρούμενος από τη Χωροφυλακή στην Ιερά Μονή Φανερωμένης στη Σαλαμίνα.

Η μάχη που οδήγησε στην κατάληψη των ορεινών όγκων Μόροβα (ή Μοράβα)-Ιβάν (13-22 Νοεμβρίου 1940), αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της ελληνικής αντεπίθεσης, μετά την απώθηση της ιταλικής εισβολής, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-1941 και έδωσε το έναυσμα για σταθερή προέλαση εντός του αλβανικού εδάφους, στην Βόρειο Ήπειρο σε βάθος 30 έως 80 χιλιομέτρων. Φωτό: Ελληνικός στρατός παρελεύνει στην Κορυτσά της Αλβανίας.

Η μάχη που οδήγησε στην κατάληψη των ορεινών όγκων Μόροβα (ή Μοράβα)-Ιβάν (13-22 Νοεμβρίου 1940), αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της ελληνικής αντεπίθεσης, μετά την απώθηση της ιταλικής εισβολής, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-1941 και έδωσε το έναυσμα για σταθερή προέλαση εντός του αλβανικού εδάφους, στην Βόρειο Ήπειρο σε βάθος 30 έως 80 χιλιομέτρων. Φωτό: Ελληνικός στρατός παρελεύνει στην Κορυτσά της Αλβανίας.

Ο αρχιεπισκοπικός  θρόνος θα αποδοθεί τελικά ξανά  στο Δαμασκηνό, λέγεται μάλιστα ότι ο φίλος του καθηγητής και ακαδημαϊκός Νικόλαος Λούβαρης, (Υπουργός Παιδείας επί Ι. Μεταξά και Ι. Ράλλη) συνέταξε τη σχετική έκθεση προς τις γερμανικές αρχές κατοχής για αυτό το σκοπό. Ο Δημήτριος Ράλλης κατά την κατοχή, σύμφωνα με τους Γερμανούς, έπαιζε το γερμανόφιλο και ήτανχρωματισμένος με κομουνισμόν του σαλονιού.

 Μείζων Σύνοδος από 23 αρχιερείς  ακυρώνει τις πράξεις της Αριστίνδην Συνόδου που έστησε ο Μεταξάς, και “αποκαθιστά” ως Αρχιεπίσκοπο το Δαμασκηνό. Στις 5 Ιουλίου εκδίδεται απόφαση της κυβέρνησης που αναγνωρίζει και επισήμως την εκλογή του.

 Ο Αυστριακός Νώϋμπαχερ αναφέρεται στο Δαμασκηνό σε ένα βιβλίο που έγραψε μετά τον πόλεμο και προοριζόταν για το ευρύ κοινό. Είναι σαφές πώς χρειάζεται να το κρίνουμε διαφορετικά σε σχέση με τα απόρρητα στρατιωτικά έγγραφα ή άλλες πηγές.  Όπως και να ‘χει, κάθε διαθέσιμη μαρτυρία μένει να ελεγχθεί πολλαπλώς και να διασταυρωθεί, προκειμένου να εξακριβώσουμε την εγκυρότητά της. Κάποιες περίεργες πληροφορίες που συναντώνται στα κατοχικά αρχεία ο καθηγητής Ενεπεκίδης  θεωρεί ότι «προδίδουν κάτα έναν τρόπον τους Έλλη­νας πληροφοριοδότες των Γερμανών, οι όποιοι εις την περίπτω­σιν αυτήν πρέπει να αναζητηθούν εις τους κύκλους των φανατικών δεξιών ή και των αντιπολιτευομένων συνεργασθέντων».* 

 Ο Αυστριακός ναζί γνώρισε προσωπικά τον μεγαλόσωμο και επιβλητικό Δαμασκηνό, διατηρούσε μάλιστα μαζί του καλές σχέσεις. Γράφει στο βιβλίο του «Ειδική αποστολή εις την Νοτιοανατολικήν Ευρώπην»:

«Η ισχυροτέρα πολιτική προσωπικότης την οποίαν συνήντησα εις τας Αθήνας ήτο ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δαμασκηνός. Ευρίσκετο τόσον μετά των πρεσβευτών μας Άλτενμπουργκ, όσον και μετ’ εμού εις καλάς σχέσεις τας οποίας εξεμεταλεύετο χωρίς να κουράζεται προς το καλόν της χώρας του. Ο Δαμασκηνόςεμεσολάβει εις ζητήματα βοηθείας τον πληθυσμού, μας εκινητοποίει εναντίον της εκτελέσεως όμηρων, ήτο ο μεσάζων εις κοινωνικάς συγκρούσεις, ηγωνίζετο κατά του πάσχοντος κλήρου, και εναντίον της γερμανικής πολιτικής εις τα Βαλκάνια… Ο προθάλαμος τον ήτο γεμάτος πάντοτε από συμπατριώτας του όλων των πολι­τικών κατευθύνσεων ακόμη και από επιτρόπους του ΕΛΑΣ…  Ηκολούθησε τον δρόμον του προς την Αντιβασιλείαν, η οποία τω ανετέθη τον Δεκέμβριον του 1944, από μίαν εσωτερικήν αναγ­καιότητα… ».

Μία πικρά, τω όντι,  απόφασις…

Για τους Τσολάκογλου και Ράλλη διαβάζουμε

«Εις τους Έλληνας πολιτικούς οι οποίοι απέθανον από φυσικόν θάνατον ανήκουν και οι [Ιωάννης] Τσολάκογλου και[Γεώργιος] Ράλλης. Ο πρώ­τος ήτο ένας σωστός στρατηγός που ωδήγησε τον ελληνικόν στρατόν κατά των δυνάμεων τον Άξονος συνθηκολογήσας την 21η Απριλίου 1941 κατόπιν γενναίου αγώνος όταν ανεγνώρισε το μάταιον της περαιτέρω αντιστάσεως κατά της γερμανικής επιθέσεως, μία πικρά τω όντι απόφασις δι έναν γενναίον στρατιώτην. O Τσολάκογλου βαδίζων επί της ιστορικής γραμμής Χίνδεμπουργκ – Πεταίν, ηκολούθησε την φωνήν εις την δυστυχίαν του Έθνους, να τεθή επί κεφαλής του κράτους και να πράξη ο,τι το καλόν ήδυνήθη…

Το επάγγελμα του υπουργού

Ο [Γεώργιος] Ράλλης ήτο ένας παλαιός πολιτικός, το επάγγελμα του υπουργού ανήκε εις την οικογενειακήν του παράδοσιν… 0 Έκτωρ Τσιρανικός, μέλος της κυβερνήσεως από Δεκεμβρίου 1942, κατ’ αρχάς ως υπουργός Εφοδιασμού, αργότερον ως υπουργός των Οικονομικών και της Εθνικής Οικονομίας. Είχε ζήσει επί δεκαετηρίδας εις το εξωτερικόν, ήτο μεγαλοβιομήχανος και τρα­πεζίτης εις την τσαρικήν Ρωσίαν και αργότερον κάτοχος ενός οι­κονομικού πρακτορείου και εμπορικός και πολιτικός σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας εις τας Βρυξέλλας… Ως οικονομολόγος μεγάλης πείρας και χαρακτήρ σπανίας ευθύτητος, επραξεν ότι το καλόν ηδύνατο να πράξη δια την χώραν του».*

Φωτό: σύνθημα του ΕΑΜ κατά της πολιτικής επιστράτευσης

Φωτό: σύνθημα του ΕΑΜ κατά της πολιτικής επιστράτευσης

Ο νομικός και δικηγόρος Ιωάννης Ράλλης στις εκλογές του 1936 ήταν επικεφαλής ομάδας που αντιπροσωπεύθηκε στην Βουλή από 8 βουλευτές. Στη συνέχεια τάχθηκε εναντίον της δικτατορίας Μεταξά και το 1938 ηγήθηκε του Κινήματος της Κρήτης.

«Ελληνική Πολιτεία»

Τον Απρίλιο του 1943, ο Ιωάννης Ράλλης ανέλαβε πρωθυπουργός της διορισμένης κυβέρνησης της ναζιστικής «Ελληνικής Πολιτείας».  Διατήρησε ο ίδιος τα υπουργεία Γεωργίας, Επισιτισμού και Εθνικής Άμυνας. Ως κατοχικός πρωθυπουργός, ο Ιωάννης Ράλλης οργάνωσε τα Τάγματα Ασφαλείας, για την άμυνα της υπαίθρου και την αντιμετώπιση των ενόπλων κομουνιστών του ΕΑΜ και των άλλων αντιστασιακών ομάδων. Ο ίδιος εκτιμούσε ότι τελικά θα επικρατούσαν οι Σύμμαχοι, αλλά πίστευε πως μόνον με τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας και υπό την καθοδήγηση της Βέρμαχτ θα αποτρεπόταν προσωρινά η επικράτηση των κομμουνιστών στην Ελλάδα.

Ο στρατηγός Τσολάκογλου κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, τον υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef "Sepp" Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Φωτό: Josef "Sepp" Dietrich (28 May 1892 – 21 April 1966)

Ο στρατηγός Τσολάκογλου κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, τον υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef “Sepp” Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Φωτό: Josef “Sepp” Dietrich (28 May 1892 – 21 April 1966)

Τα Τάγματα Ασφαλείαςήταν  υπό τις απόλυτες διαταγές των Γερμανών κατακτητών, όπως και όλες οι υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού της χώρας. Όμως, υπό το πρόσχημα της αποτροπής του κινδύνου του κομμουνισμού, τα Τάγματα Ασφαλείαςσυμμετείχαν σε πάμπολλες εγκληματικές ενέργειες και έγιναν ιδιαιτέρως μισητά από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Τα μέλη τωνΤαγμάτων Ασφαλείαςέφεραν στολή Μακεδονομάχου, και γι’ αυτό έγιναν γνωστοί ως«Γερμανοτσολιάδες» ή «Ράλληδες».

Εκκαθαρίσεις τραυματιών του πολέμου

Ευζωνικά Τάγματα«εκκαθάρισαν», στα τέλη Νοεμβρίου 1943, τα νοσοκομεία της πρωτεύουσας από τους αναπήρους του πολέμου της Αλβανίας, οι οργανώσεις των οποίων συνδέονταν με το ΕΑΜ:

«Συνελήφθησαν περίπου 2.500 περίπου Έλληνες και εστιβάχθησαν εις τους θαλάμους των φυλακών Χατζηκώστα και εις τους διαδρόμους και το προαύλιον αυτών γυμνοί και άνευ ουδενός σκεπάσματος εν μέσω χειμώνος», διαβάζουμε σε διαμαρτυρία εθνικόφρονος παράγοντα προς τον κατοχικό πρωθυπουργό. «Και παρέμειναν εκεί, κατ’ αυτόν τον απάνθρωπον και ατιμάζοντα τον σύγχρονον πολιτισμόν τρόπον, εκατοντάδες πολλαί αθώων Ελλήνων, εναντίον των οποίων ουδεμία άλλη κατηγορία είναι δυνατόν να προσαφθή παρά μόνον εκείνη του τραυματίου υπέρ Πατρίδος».****

 Ο Νορβηγός αξιωματικός Βίντκουν Κουίσλιγκ

Στην τρέχουσα ιστοριογραφία, και πολύ συχνά στα πλαίσια μιας ιδεολογικής πολεμικής, οι κατοχικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα χαρακτηρίζονται ως Κουίσλιγκ. 

Όταν άρχισε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Νορβηγός αξιωματικός Βίντκουν Κουίσλιγκ τάχθηκε αμέσως με το μέρος των Ναζιστών. Συνάντησε μάλιστα προσωπικά τον Χίτλερ το 1939 στο Βερολίνο και συζήτησε μαζί του σχετικά με τα μεγάλα οφέλη που θα είχε το Ράιχ, αν καταλάμβανε τη Νορβηγία. Ο Βίντκουν Κουίσλιγκ ήταν φασίστας ιδεολογικά και όχι απλώς κάποιος που συγκυριακά συνεργάστηκε με τους Γερμανούς. Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, στην περίπτωση του Τσολάκογλου, αλλά και των υπολοίπων που συγκρότησαν κατά καιρούς κατοχικές κυβερνήσεις, δεν έχουμε να κάνουμε με συνειδητούς φασίστες που επιδίωξαν σχεδιασμένα, πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου, την ήττα της χώρας τους, ώστε να υποταχθεί στις δυνάμεις του Άξονα. Ομοίως το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά, καθεστώς «εκτάκτου ανάγκης» αναμφίβολα,  χαρακτηρίζεται ως “φασιστικό”, ενώ διαφοροποιείται σημαντικά από τα αντίστοιχα μοντέλα του Μουσολίνι και του Χίτλερ τα οποία είχαν ευρύτατη λαϊκή απήχηση, μαζικές οργανώσεις και, βεβαίως, υποστηρικτές του διαμετρήματος ενός Χάιντεγκερ…

Ο Βίντκουν Κουίσλινγκ (αριστερά) με τον Χίτλερ κατά τη συνάντησή τους στη Γερμανία στις 19 Απριλίου 1943

Ο Βίντκουν Κουίσλινγκ (αριστερά) με τον Χίτλερ κατά τη συνάντησή τους στη Γερμανία στις 19 Απριλίου 1943

Κατά την εκστρατεία των Ναζιστικών στρατευμάτων στη Νορβηγία, τον Απρίλιο του 1940, ο Βίντκουν Κουίσλιγκ υποστήριξε ανοιχτά την εισβολή και, ως ανταμοιβή, διορίστηκε πρωθυπουργός στην κατεχόμενη Νορβηγία, από τον Φεβρουάριο του 1942 μέχρι τα τέλη του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, για όσο διάστημα  η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Γιόχαν Νύγκαρντσβολντ  ήταν εξόριστη στο Λονδίνο.

« Αγώνας μέχρις εσχάτου ορίου δυνατοτήτων»

Ο Τσολάκογλου ελέγχεται βεβαίως για την παράδοση των ελληνικών στρατευμάτων με δική του πρωτοβουλία, καθώς  στις 20 Απριλίου 1941, την ημέρα του Πάσχα, σε συνεννόηση με τον διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Παναγιώτη Δεμέστιχα, τον διοικητή του Β΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Γεώργιο Μπάκο, και τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα, κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, τον υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef “Sepp” Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Ο αρχηγός του Ελληνικού Στρατού, αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, σε τηλεγράφημά του προς το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου, κατήγγειλε την πρωτοβουλία του Τσολάκογλου ως αντίθετη προς τα συμφέροντα της πατρίδας, διέταξε την αντικατάσταση του Τσολάκογλου και αγώνα «μέχρις εσχάτου ορίου δυνατοτήτων»

«... μια αχρεία γενιά από Quislings - για να χρησιμοποιήσω τη λέξη, η οποία θα εκφράζει στο εξής την καταφρόνια της ανθρωπότητας - στρατολογήθηκαν για να κολακεύσουν με δουλοπρέπεια τον κατακτητή, για να συνεργαστούν με τα σχέδιά του και να επιβάλουν την εξουσία του στους συμπατριώτες τους, ενώ οι ίδιοι ταπεινώνονται με τη δουλικότητά τους».(Ουίνστον Τσόρτσιλ)  Φωτό: αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Ουίνστον Τσόρτσιλ.

«… μια αχρεία γενιά από Quislings – για να χρησιμοποιήσω τη λέξη, η οποία θα εκφράζει στο εξής την καταφρόνια της ανθρωπότητας – στρατολογήθηκαν για να κολακεύσουν με δουλοπρέπεια τον κατακτητή, για να συνεργαστούν με τα σχέδιά του και να επιβάλουν την εξουσία του στους συμπατριώτες τους, ενώ οι ίδιοι ταπεινώνονται με τη δουλικότητά τους».(Ουίνστον Τσόρτσιλ) Φωτό: αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Αισθάνομαι υπερηφάνειαν

Ωστόσο είναι ιστορικά διαπιστωμένο ότι ως αξιωματικός πολέμησε γενναία εναντίον των Ιταλών, τουλάχιστον στη μάχη του Μοράβα, και εξώθησε νικηφόρα τα ελληνικά στρατεύματα  μέχρι την Κορυτσά.

Στα απομνημονεύματα του, ο Τσολάκογλου γράφει :

«Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος: Ή ν’ αφήσω να συνεχισθή ο αγών και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του στρατού ν’ αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως… “Τολμήσας” δεν υπελόγισα ευθύνας… Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»***

Παναγιώτης Δεμέστιχας και  Γεώργιος Μπάκος

Τελικά, ο Τσολάκογλου παραιτήθηκε από το αξίωμά του, μετά από πολλές πιέσεις που του άσκησαν εγγράφως αρκετοί πολιτικοί αρχηγοί και παράγοντες της εποχής. Προηγουμένως προσπάθησε ανεπιτυχώς να διαπραγματευτεί με τους Γερμανούς  και τους Ιταλούς  που αφορούσαν τα ελληνικά δημοσιονομικά και, εν τέλει,ιδιώτευσε. Στην πρώτη αυτή κατοχική κυβέρνηση συμμετείχαν οι άλλοι δύο αντιστράτηγοι που συνθηκολόγησαν, ο ΠαναγιώτηςΔεμέστιχας και ο Γεώργιος Μπάκος. Ο επόμενος κατοχικός πρωθυπουργός, ο γιατρός  Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, ορίστηκε αντιπροέδρος, ενώ  ο τότε υπουργός οικονομικών Σωτήριος Γκοτζαμάνης διατηρήθηκε στην ίδια θέση από την επόμενη κυβέρνηση.

«Συνθηκολόγησις εν ανοικτώ πεδίω»

Μετά την απελευθέρωση, ο Τσολάκογλου συνελήφθη και παραπέμφθηκε δια της Συντακτικής Πράξεως με αριθμό 6/1945 στο συσταθέν Ειδικό Δικαστήριο, κατηγορούμενος για παράνομη συνθηκολόγηση που είχε προβεί με τον εχθρό, χαρακτηριζόμενη ως «συνθηκολόγησιν εν ανοικτώ πεδίω» και «πριν η υπ’ αυτόν στρατιωτική δύναμις εκπληρώση πάν ό,τι το στρατιωτικόν καθήκον επιβάλλει», καθώς και για εθνική αναξιότητα για την συνεργασία του, στη συνέχεια, με τις κατοχικές Δυνάμεις, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της χώρας. Στις 31 Μαΐου του 1945, το Ειδικό αυτό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά το Συμβούλιο Χαρίτων μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη.

“Κάτω όλοι οι άλλοι!”

"Επίσης, επειδή η Ελλάδα εκλέγει συνήθως το Κοινοβούλιό της (όταν έχει Κοινοβούλιο) με αναλογική αντιπροσώπευση, έχουν πιθανότητες οι κάθε είδους παραφυάδες να αντιπροσωπευθούν. Επειδή δεν κινδυνεύουν πολύ να βρεθούν στην ανάγκη να σχηματίσουν οι ίδιες κυβέρνηση, δεν σκοτίζονται για κοινωνικό πρόγραμμα· ούτε με οποιουδήποτε είδους πρόγραμμα, πέρα απ’ το σύνθημα “Κάτω όλοι οι άλλοι!”. Και αυτή ακόμα η απολυταρχία ποτέ δεν διέφθειρε τόσο απόλυτα τις συνειδήσεις όσο η έλλειψη αισθήματος ευθύνης." Κρις Γουντχάουζ (φωτό).

“Επίσης, επειδή η Ελλάδα εκλέγει συνήθως το Κοινοβούλιό της (όταν έχει Κοινοβούλιο) με αναλογική αντιπροσώπευση, έχουν πιθανότητες οι κάθε είδους παραφυάδες να αντιπροσωπευθούν. Επειδή δεν κινδυνεύουν πολύ να βρεθούν στην ανάγκη να σχηματίσουν οι ίδιες κυβέρνηση, δεν σκοτίζονται για κοινωνικό πρόγραμμα· ούτε με οποιουδήποτε είδους πρόγραμμα, πέρα απ’ το σύνθημα “Κάτω όλοι οι άλλοι!”. Και αυτή ακόμα η απολυταρχία ποτέ δεν διέφθειρε τόσο απόλυτα τις συνειδήσεις όσο η έλλειψη αισθήματος ευθύνης.” Κρις Γουντχάουζ (φωτό).

Θα κλείσουμε το σημερινό σημείωμα με μια παρατήρηση του Γουντχάουζ για την Ελλάδα και το πολιτικό της σύστημα:

Ο Αθηναίος πολιτικός σπάνια είναι σε θέση να πει ποιο είναι το κοινωνικό πρόγραμμα του κόμματός του, επειδή ελάχιστα κόμματα έχουν τέτοιο πράγμα· η διένεξη γύρω απ’ τις εσωτερικές υποθέσεις περιορίζεται στο πολιτειακό. Επειδή πολλές από τις σπουδαιότερες θέσεις στη διοίκηση και στην εκτελεστική εξουσία, που εμείς στηνΑγγλία τις λέμε “μόνιμες”, στην Ελλάδα αλλάζουν χέρια με την κάθε κυβερνητική μεταβολή, ο μέσος πολιτικός ενδιαφέρεται περισσότερο να εξασφαλίσει μια “προστασία” για τον εαυτό του και την οικογένειά του, παρά να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ψηφοφόρων του και της χώρας του. Επίσης, επειδή η Ελλάδα εκλέγει συνήθως το Κοινοβούλιό της (όταν έχει Κοινοβούλιο) με αναλογική αντιπροσώπευση, έχουν πιθανότητες οι κάθε είδους παραφυάδες να αντιπροσωπευθούν. Επειδή δεν κινδυνεύουν πολύ να βρεθούν στην ανάγκη να σχηματίσουν οι ίδιες κυβέρνηση, δεν σκοτίζονται για κοινωνικό πρόγραμμα· ούτε με οποιουδήποτε είδους πρόγραμμα, πέρα απ’ το σύνθημα “Κάτω όλοι οι άλλοι!”. Και αυτή ακόμα η απολυταρχία ποτέ δεν διέφθειρε τόσο απόλυτα τις συνειδήσεις όσο η έλλειψη αισθήματος ευθύνης.

Παραδόξως πώς, εν έτει 2012, αν και η Ελλάδα γέννησε τη δημοκρατία, οι πολιτικοί απόγονοι των ναζί και των Γερμανοτσολιάδων, ως θρασύτατη καρικατούρα νεοναζιστικού κόμματος, κατέχουν έδρες στο ελληνικό κοινοβούλιο.

*Τα αποσπάσματα είναι από: Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Η Ελληνική Αντίστασις 1941-1944 εκδόσεις Εστία, 1964

**Πηγή: Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 – Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Γ΄

***Γ. Κ. Σ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, εκδ. Ακρόπολις, Αθήναι 1959, 250 σελ.

****Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης», Αθήνα 1998, τ. 8ος. Το απόσπασμα είναι από εδώ: Μνημείο Γερμανοτσολιάδων, Ελευθεροτυπία.

Ανατύπωση από:  http://paganeli.wordpress.com/2012/10/25/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%87%CF%84-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5/

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Επείγουσα ανθρωπιστική έκκλησις

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

του Αναγνώστη Λασκαράτου

Μετά τις δηλώσεις του ιερού Ιερώνυμου ότι η Εκκλησία οσονούπω χρεοκοπεί και επειδή, σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες, μητροπολίτες ετοιμάζονται να φύγουν ως ανειδίκευτοι εργάτες εις Πακιστάν και Σαουδική Αραβία, ανοίξαμε ειδικό λογαριασμό στην Εθνική Τράπεζα (υπ’αριθμ.: WC-666-000-6969), μεγάλη μέτοχος της οποίας είναι η Εκκλησία, και διενεργούμε έρανο με σκοπό να οργανώσουμε συσσίτια για πεινασμένους ιερείς. Παρακαλούμε σπεύσατε με ότι προαιρείσθε. Η πράξις σας θα αμειφθεί μετά θάνατον.

***

ΥΓ
Η κατάστασις είναι τόσο κρίσιμος που θα βγουν στο σφυρί στου Κρίστις οι υπ’αριθμ. 69 και 666 αρχιερατικέ στολές του μακαριστού Χριστόδουλου.

***

Ανατύπωση από:  http://roides.wordpress.com/2012/10/26/26oct12/

Posted in Διασκέδαση, Ελλάδα, Ενημέρωση, Παιδεία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ 1943 1945 – Όλα τα φιλμ

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

Πρόκειται για το σύνολο της παραγωγής σε φιλμ από το κινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ, (ή ορθότερα, το φωτοκινηματογραφικό συνεργείο του ΕΛΑΣ), που έχει διασωθεί. Κάτι λιγότερο από 11 λεπτά. Δόθηκαν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας από την Ολυμπία και τον Κώστα Παπαδούκα, αδερφό του Θανάση Παπαδούκα, του οπερατέρ του κινηματογραφικού συνεργείου του ΕΛΑΣ, από το φθινόπωρο του 1944 μέχρι λίγο μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Πριν από τον Θανάση Παπαδούκα, την δουλειά αυτή έκανε ο οπερατέρ Ιωάννης Νισυρίου, με μία μηχανή που είχαν βρει «σε κάτι κιβώτια γερμανικά μαζί με φιλμ, τραβηγμένα και ατράβηχτα», όπως διηγείται ο Θανάσης Παπαδούκας.

Το συνεργείο, υπό την εποπτεία του ζωγράφου Δημήτρη Μεγαλίδη, και με τη συμμετοχή του Κώστα Μακρή, γύρισε αρκετά μέτρα φιλμ, από τα οποία έχουν διασωθεί αυτά τα αποσπάσματα που μπορείτε να δείτε παρακάτω στο βίντεο.

Τα μέλη του συνεργείου: * Δημήτρης Μεγαλίδης, προϊστάμενος * Ιωάννης Νισυρίου, οπερατέρ * Θανάσης Παπαδούκας, οπερατέρ * Κώστας Μακρής

Περιγραφή των σκηνών: * Συνεδρίαση της ΠΕΕΑ στην Ευρυτανία, άνοιξη του 1944. Διακρίνεται ο Σπύρος Μελετζής, φωτογράφος του αγώνα [Οι φωτογραφίες των μελών του συνεργείου, στους τίτλους στην αρχή είναι του Σπύρου Μελετζή]. * Ο Άρης Βελουχιώτης και οι Μαυροσκούφηδες, έφιπποι, τέλη του 1944 ή αρχές του 1945 * Η Ταξιαρχία Ιππικού στη Λάρισα, με τα άλογα που ο ΕΛΑΣ είχε πάρει λάφυρα από τους Ιταλούς, τέλη του 1944 ή αρχές του 1945, επίσης. * Ο Στέφανος Σαράφης και ο Άρης Βελουχιώτης με τους Μαυροσκούφηδες του, όλοι έφιπποι, πιθανόν στα Ιωάννινα, φθινόπωρο του 1944. * Ο Στέφανος Σαράφης και ο Άρης Βελουχιώτης με τα στελέχη του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ ποζάρουν στην έδρα του ΓΣ. * Πορεία ανταρτών μέσα στο χιόνι, μετά από μάχη με του Γερμανούς. Κουβαλάνε τραυματισμένους συντρόφους τους. Όταν ο ένας πεθαίνει, τον θάβουν στο χιόνι, χειμώνας 1943-1944. * Αντάρτες έπειτα από πορεία φτάνουν σε ορεινό χωριό, όπου οι γυναίκες του χωριού τους κερνούν και τους φιλεύουν. * Σκηνοθετημένη μάχη-ναυμαχία του ΕΛΑΝ. Οι Γερμανοί «ηθοποιοί» είναι πραγματικοί αιχμάλωτοι, που μάλιστα, μη γνωρίζοντας για τη σκηνοθεσία, νόμιζαν ότι οι ΕΛΑΝίτες επρόκειτο να τους εξοντώσουν. * Θεατρική παράσταση από ερασιτέχνες ηθοποιούς των πολιτιστικών ομάδων των ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΕΠΟΝ στην πλατεία του χωριού. Παρακολουθούν αξιωματικοί και οπλίτες του ΕΛΑΣ, και όλος ο πληθυσμός του χωριού, που μάλλον βλέπει για πρώτη φορά θέατρο. * Σκηνές απελευθέρωσης της Πάτρας. * Παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Διακρίνονται και Βρετανοί ένστολοι που επιτηρούν την παράδοση των όπλων. * Στο κλείσιμο, οι τραγικές σκηνές με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ να κλαίνε την στιγμή που παραδίδουν τα τιμημένα άρματά τους.

 

 

Tο είδα στο You Tube:  http://youtu.be/st8GttJot2Y

Posted in Βίντεο, Ελλάδα, Ιστορία, Παιδεία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το ανέκδοτο της ημέρας 28/10/2012

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 28/10/2012

Ήταν ένας ποντικός και προχωρούσε στη ζούγκλα.

Ξαφνικά συναντάει έναν ελέφαντα μέσα σε μια λακκούβα.

– Σε παρακαλώ κύριε ποντικέ βγάλε με από τη λακκούβα, λέει ο ελέφαντας στον ποντικό.

– Σε δύο λεπτάκια θα σε βγάλω, του λέει ο ποντικός και τρέχει στο σπίτι του, παίρνει την πόρσε και πηγαίνει πατημένος για να βγάλει τον ελέφαντα.

Φτάνει στη λακκούβα πετάει τη μια άκρη ενός σχοινιού στον ελέφαντα

και την άλλη τη δένει στη πόρσε.

Μπαίνει στο αμάξι, μαρσάρει και βγάζει τον ελέφαντα από τη λακκούβα.

Ευχαριστεί ο ελέφαντας τον ποντικό και φεύγει.

Καθώς προχωρούσε ο ελέφαντας στη ζούγκλα βλέπει τρία ποντίκια μέσα σε μια λακκούβα.

– Σε παρακαλούμε κύριε ελέφαντα βγάλε μας από την λακκούβα, λένε τα ποντίκια στον ελέφαντα.

Κατεβάζει ο ελέφαντας την τεράστια προβοσκίδα του, την πιάνουν τα ποντίκια και βγαίνουν από τη λακκούβα.

Ευχαριστούν τον ελέφαντα και φεύγουν.

Ηθικό δίδαγμα.

Άμα την έχεις μεγάλη δε χρειάζεσαι πόρσε!

Posted in Ανέκδοτα πονηρά | Leave a Comment »