Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Αύγουστος 2012
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιολ.   Σεπτ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for 14 Αυγούστου 2012

Μερικές ιδέες τού Σωτήρη Σοφιανόπουλου – από την ιστοσελίδα που είχε παλιά στο διαδίκτυο – που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν για το καλό της πατρίδας μας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/08/2012

Η Ελλάδα και η παραγωγή της έχει καταληστευτεί από τις τράπεζες με τα πανωτόκια που καθιέρωσε η Νέα Δημοκρατία με νόμο το 1980 . Το ΠΑΣΟΚ με υπουργό οικονομικών τον Τσοβόλα τα συνέχισε . Με δικές μας ενέργειες αποδείξαμε την τοκογλυφία των τραπεζών και κατάφερε να ρίξει το νόμο 1083 και την 289 απόφαση της νομισματικής επιτροπής την οποία μεταξύ των άλλων υπέγραψε και ο Μάνος που έκανε το ένα εκατομμύριο σε 20 χρόνια 1 δις 24 εκατομμύρια . Το ΠΑΣΟΚ όμως επανέφερε τα πανωτόκια με νέο νόμο . Με τα πανωτόκια διέλυσαν την ελληνική παραγωγή και οδήγησαν την Ελλάδα στο να χρωστάει τεράστια ποσά . Το 1974 κάθε ‘Ελληνας χρωστούσε 11.300 δρχ για να ξεχρεώσει εσωτερικό και εξωτερικό χρέος και σήμερα χρωστάει 5.500.000 δρχ. Δηλαδή 550 φορές επάνω.

‘Εκλεισαν πάνω από 50.000 μικρές, και μεγάλες, επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε φοβερή ανεργία και πολλοί ‘Ελληνες να ζουν στα όρια της φτώχειας. Οι νέοι μας απελπισμένοι , γιατί δε βρίσκουν δουλειά στρέφονται στα ναρκωτικά και στην πορνεία. Το ΠΑΣΟΚ υπέγραψε τις συμφωνίες στην κοινή αγορά για τη μείωση των αγροτών από 2,5 εκατομμύρια άτομα σε 700 χιλιάδες μόνον. Η Νέα Δημοκρατία τηρεί σιγή ιχθύος για το Θέμα αυτό. Πού θα απασχοληθούν το 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι, που τους διώχνουν απ’ τη γεωργία και την κτηνοτροφία; Τα ελληνικά φρούτα δεν εξάγονται, αλλά θάβονται στις χωματερές . Το γάλα έχει ποσόστωση μόνο εβδομήντα κιλά κατά κεφαλήν, ενώ η Πορτογαλία έχει πάρει 3 επιπλέον φορές και η Ισπανία 2,5 φορές. Αυτά είναι η προδοσία των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που εναλλάσσονται την εξουσία τα τελευταία 25 χρόνια. Πέρσι εισάγαμε από την κοινή αγορά κρέας, γάλα και τυρί αξίας 1 τρις 100 δις , αν παράξουμε αυτά τα προϊόντα στην Ελλάδα θα δημιουργηθούν τουλάχιστον 600.000 νέες θέσεις εργασίας, από τη ζωοτροφή τη ζωοπαραγωγή και τη βιομηχανική επεξεργασία γάλακτος, τυριού, κρέατος και δερμάτων. Επίσης απαιτούνται τουλάχιστον 40 χιλιάδες φορτηγά αυτοκίνητα ημερησίως.

ΜΑΣ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ

Εάν οι επιχειρήσεις , που έκλεισαν από τις τράπεζες , δοθούν πίσω στους ιδιοκτήτες τους και χρηματοδοτηθούν με το μέσο ευρωπαϊκό επιτόκιο, που είναι 1,2 έως 2 % , μέσα σε έξι μήνες Θα έχουν απασχοληθεί τουλάχιστον 400 χιλιάδες άτομα και μέσα σε δύο χρόνια οι εργαζόμενοι σ’ αυτές θα έχουν ξεπεράσει τα 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους .
Μ’ αυτόν τον τρόπο θα εξαλειφθεί μια για πάντα το πρόβλημα της ανεργίας στην Ελλάδα και θα λυθεί οριστικά το πρόβλημα των ταμείων που είναι χρεοκοπημένα (IKA κ.λ.π.), διότι θα εισπράξουν καινούρια χρήματα! ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΤΙ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ ΠΟΥ…

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ όπως ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ – η Eλλάς επιπλέει, κυριολεκτικά πάνω στο ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ!

Το 1978 στη Ζάκυνθο και στη θέση Κερί ο Σωτήριος Σοφιανόπουλος ξεκίνησε την άντληση αργού πετρελαίου και το ανθελληνικό κράτος με προσωπική εντολή του τότε υπουργού βιομηχανίας Μιλτιάδη Έβερτ του πέρασε δύο φορές χειροπέδες.

ΧΡΩΜΙΟ ΚΑΙ ΝΙΚΕΛΙΟ σε πολύ μεγάλες ποσότητες . Χωρίς χρώμιο και νικέλιο δεν υπάρχει ανοξείδωτος χάλυβας στην παγκόσμια βιομηχανία!

ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ σε μεγάλες πoσότητες τo οποίο μας το παίρνουνε οι Γάλλοι σχεδόν τζάμπα (σύμβαση ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ). Επί ΕΡΕ και η σύμβαση ΠΑΣΟΚ επί Παπανδρέου η οποία ευτυχώς δεν ολοκληρώθηκε.

ΧΡΥΣΟΣ υπάρχει αποδεδειγμένα σε 55 σημεία στη χώρα μας! ‘Ενα κιλό χρυσός κάνει 3,5 εκατομμύρια δρχ, ένας τόνος κάνει 3,5 δις και χίλιοι τόνοι 3,5 τρις. Γιατί οι κυβερνήσεις δεν εκμεταλλεύονται το χρυσό αλλά χρεώνουν τη χώρα κάθε χρόνο 2,5 τρις; (Η παραγωγή του ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ σταμάτησε το 1960). Μόνο από εκεί παρείγοντο 280 Kg. ετησίως.

ΜΑΡΜΑΡΑ η χώρα μας έχει τεράστιες ποσότητες! Ολοι ξέρουν το μάρμαρο του Παρθενώνα, το πεντελικό μάρμαρο. Η Πεντέλη έχει αρκετά κυβικά χιλιόμετρα μάρμαρο. Ένα κυβικό χιλιόμετρο είναι ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα, και κάθε κυβικό μας δίνει καθαρά 40 τετραγωνικά μέτρα σε φύλλα 2 πόντους πάχος, άρα 40 δις τετραγωνικά μέτρα και με 25 χιλιάδες δρχ το τετραγωνικό μέτρο κατ’ ελάχιστον μας κάνουν 1 τετράκις δρχ. ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ! ! ! Γιατί οι κυβερνώντες απαγόρευσαν την εκμετάλλευσή του;

Για παράδειγμα η Γερμανία δεν έχει καθόλου πρώτες ύλες, αλλά είναι οικονομικά η πιο δυνατή σ’ ολόκληρη την Ευρώπη λόγω βιομηχανίας.

Η Ελλάς έχει μεγάλες ποσότητες κοραλλιών στις θάλασσες της. Τα κοράλλια έχουν αξία 200 χιλιάδες το κιλό, αλλά με νόμο απαγορεύεται να βγάλουμε κοράλλια!!! Πέρσι εισάγαμε 300 χιλιάδες, τόνου, αλάτι, κυρίως, από το Ισραήλ. Η Ελλάδα δεν έxει θάλασσες;

Στη ΧΡΩΠΕΙ ο κ. Σοφιανόπουλος κατασκεύασε όπλα ( οπλοπολυβόλα, καραμπίνες ) για το στρατό και ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ, που ΔΕΝ ανιχνεύονται από ραντάρ, αλλά το Kράτος τα απαγόρευσε και την έκλεισε ! Πώς διαμέσου της Αγορανομίας, καθήλωσε τις τιμές των φαρμάκων επί 22 χρόνια!!!

Είμαστε Η ΠΡΩΤΗ ΔΥΝΑΜΗ σε ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΛΟ στον ΠΛΑΝΗΤΗ , αλλά τους πλοιοκτήτες τους διώξαμε εκτός Ελλάδος. Τα ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ της Ελλάδος και οι ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΗΚΕΣ ΖΩΝΕΣ υπολειτουργούν και κλείνουν. Μπορούμε και θέλουμε να τους φέρουμε πάλι στην Ελλάδα για να ξαναδουλέψουν τα ναυπηγεία διότι οι Έλληνες ναυπηγούν τουλάχιστον 50 πλοία το χρόνο. Άρα θα έχουμε εργασία για 50 ναυπηγεία.

Η χώρα μας έχει τα πιο πολλά νερά , μαζί με την ΦΙΛΑΝΔΙΑ στην Ευρώπη που δυστυχώς χύνονται ανεκμετάλλευτα στη θάλασσα και αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα στην άρδευση των χωραφιών και στην ύδρευση πόλεων και χωριών, με αποτέλεσμα να ξοδεύονται πολλά δις για γεωτρήσεις και να εισχωρεί η θάλασσα στον υπόγειο υδάτινο ορίζοντα και να καθιστούν τα υπόγεια νερά ακατάλληλα προς ύδρευση και άρδευση .

Προτείνουμε τη δημιουργία φραγμάτων και υδροηλεκτρικών έργων, ώστε να λυθεί το πρόβλημα της ύδρευσης της άρδευσης και της ηλεκτρικής ενέργειας , η οποία ΘΑ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ , ενώ τώρα κοστίζει ακριβά και μέρος της εισάγεται (3-4%).
Η χώρα μας έχει έκταση 132 εκατομμύρια στρέμματα, που πάρα πολλά είναι ξερικά. Εάν αρδεύσουμε 10 εκατομμύρια στρέμματα απ’ αυτά, που τώρα καλλιεργείται σιτάρι και οι παραγωγοί κερδίζουν μόνο δύο-τρεις χιλιάδες το στρέμμα, και καλλιεργήσουμε ΣΟΓΙΑ, μιας και το κλίμα της Ελλάδος είναι ιδανικό, θα πάρουμε κατά στρέμμα σπόρο-χορτονομή 2 τόνους σόγιας, δηλαδή 20 εκατομμύρια τόνους και επί 70 δρχ. το κιλό μας κάνει 140δις. καινούρια λεφτά για τους αγρότες μας. ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΙΛΟ .

ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ .

Αξιοποιώντας τον πλούτο της χώρας θα αυξηθεί η ετήσια παραγωγή τουλάχιστον 3 φορές και το κράτος θα έχει τη δυνατότητα να δώσει οικονομικά κίνητρα για τους πολύτεκνους: επιδόματα, μισθό ανά παιδί, συντάξεις στις μητέρες ,ρούχα, τρόφιμα κ.τ.λ .Μόνο έτσι θα λυθεί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και της ερήμωσης της Ελλάδος..

ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ, το 1922 και η απόκρυψη της.(κατέστρεψαν Ελληνισμό 30 Αιώνων). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Posted in Έρευνα, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τουρκικά σήριαλ: Το μαχαίρι στην καρδιά της Ελληνικής οικογένειας

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/08/2012

 

To ρόλο που παίζουν οι τουρκικές τηλεοπτικές σαπουνόπερες, που πουλά φτηνά η τουρκική προπαγάνδα σε χώρες όπου η Άγκυρα Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος –Συγγραφέας -Τουρκολόγος

Τρίβουν τα χέρα τους οι Τούρκοι καθώς οι τηλεοπτικές τους σειρές έχουν…. βρει τον καλύτερο πελάτη στο ελληνικό κοινό γεμίζοντας τα τουρκικά ταμεία και παράλληλα σπάνε πλάκα με τους «χαϊβάνηδες γιουνάνληδες», καθώς τους πασάρουν ότι θέλουν για μεταξωτές κορδέλες ενώ στην ίδια την Τουρκία προβάλλονται τηλεοπτικές σειρές με έντονο ανθελληνικό… περιεχόμενο. Που ξέρει κανείς, μπορεί σε λίγο καιρό να φτάσουμε στο σημείο να εισάγουμε και αυτές τις τουρκικές τηλεοπτικές σαπουνόπερες, θάβοντας οριστικά την ελληνική μας κουλτούρα στο μπιτ παζάρ της Ανατολίας, προς δόξα του Μακρυγιάννη του Κολοκοτρώνη και Κοσμά του Αιτωλού.

Εξ άλλου οι Τούρκοι θεωρούν πως μας κάνουν μεγάλη χάρη να μας πουλάνε ότι τηλεοπτικό φρούτο παράγουν, καθώς, όπως ισχυρίζονται, μέσα στην μεγάλη κακομοιριά της Ελλάδας οι τηλεοπτικές τους σειρές… αναπαύουν τους κακομοίρηδες τους Έλληνες και τους δίνουν λίγη χαρά μέσα στο ζοφερό περιβάλλον της μαύρης τους καθημερινότητας.

Είναι χαρακτηριστικό ένα δημοσίευα της τουρκικής εφημερίδας Βατάν, με τον τίτλο, «Türk dizileri Yunanlılara krizi unutturuyor», δηλαδή, «Οι τουρκικές σειρές κάνουν τους Έλληνες να ξεχνούν την κρίση». Παράλληλα μια πρόσφατη έρευνα του γνωστού τουρκικού καναλιού, NTV, από την εκπομπή, «Pasaport» του Mete Çubukçu, με τον τίτλο, «Türk dizileri krizdeki Yunanistn’ ı nasil etkiliyor», δηλαδή, «πως επιδρούν οι τουρκικές σειρές στην ελληνική κρίση», ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίχτηκε ότι οι τουρκικές σαπουνόπερες εμφανίζονται σας οι …ψυχολογικοί σωτήρες των Ελλήνων.

Αλλά το θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό καθώς δια μέσω αυτών των σειρών καλλιεργείτε ένα κλίμα εικονικής φιλίας, μιας ατμόσφαιρα ελληνικής υποχώρησης και σταδιακής αποδοχής όλων των τουρκικών επεκτατικών απόψεων και φυσικά δημιουργείτε το έδαφος για να γίνουν φιλικές όλες οι τουρκικές διεκδικήσεις που θα μας «απαλλάξουν» από όλες τις «σύγχρονες αμαρτίες» μας σαν έθνος και σαν λαός.
Με λίγα λόγια, αυτό που είχε πει ο Οζάλ, έρχονται σήμερα να το υλοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο τα μεγάλα ελληνικά κανάλια σαν σύγχρονες κερκόπορτες της τουρκικής τηλεοπτικής εισβολής. Η αρχή έγινε από τα περίφημα «Τα σύνορα της Αγάπης», την γνωστή τηλεοπτική σειρά του ΜΕGA πριν 8 χρόνια περίπου. Αλλά ο θριαμβρος της τουρκικής τηλεοπτικής εισβολής έγινε με τον περίφημο Εζέλ.

Εδώ θα κάνουμε μια στάση καθώς το θέμα χρειάζεται και κοινωνιολογική ερμηνεία. Τρεις ήταν κυρίως οι αιτίες της μεγάλης επιτυχίας του Εζέλ.

Α). Η πρώτη είναι η καθαρά κινηματογραφική- τηλεοπτική. Συγκρίνοντας τον ΕΖΕΛ με τα ελληνικά σήριαλ, (με τις λατινοαμερικάνικες σαπουνόπερες ούτε λόγος να γίνετε για κάποια σύγκριση, καθώς εκεί η ηλιθιότητα είναι ο κύριος πρωταγωνιστής ), αμέσως διαπιστώνει κανείς ότι υπερέχει κατά πολύ σε ποιότητα. Η συνταγή μεγάλης και συνεχής δράσης με φοβερή πλοκή, άριστοι ηθοποιοί με φοβερό παίξιμο, έντεχνη και πράγματα ποιοτική μουσική, μια εικόνα πολυτελείας και χλιδής, (άσχετη με την τουρκική πραγματικότητα ), πέτυχε να υπνωτίσει ένα ελληνικό κοινό που έχει βαρεθεί τις ελληνικές τηλεοπτικές βλακείες.

Β). Η δεύτερη διάσταση είναι η ψυχολογική. Εδώ θα ήθελα να σταθώ περισσότερο. Στο σήριαλ αυτό, (όπως και στα άλλα τουρκικά σήριαλ), εμφανίζεται μια χαμένη διάσταση της ελληνικής κοινωνίας που έχει θαφτεί τα τελευταία χρόνια από ένα πολυδιαφημιζόμενο ελληνικό εκσυγχρονισμό.

Ενώ στα ελληνικά κανάλια κυριαρχεί μια επιμονή στην σεξουαλικότητα και σε κάθε ευκαιρία το γυμνό είναι ο σημαντικότερος τηλεοπτικός παράγοντας τηλεθέασης, ενώ καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από τηλεοπτικές σειρές που προάγουν την αποχαύνωση της ελληνικής κοινωνίας, εδώ έχουμε την προβολή μιας κοινωνίας που υποτίθεται ότι σέβεται την τιμή της γυναίκας, την οικογένεια με το κοινό τραπέζι, την μάννα, τον πατέρα, τις αδελφικές σχέσεις, την τιμή της φιλίας και όλα αυτά που ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας μέχρι ίσως και την δεκαετία του εβδομήντα.
Ο «ΕΖΕΛ» ξυπνάει στον σημερινό Έλληνα κάποια χαμένη του ταυτότητα και αυτό είναι ίσως ο κυριότερος λόγος της μεγάλης του επιτυχίας, (ούτε να το φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσε να προβληθεί στην Γερμανία ή σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα). Υπάρχει όμως και η τελευταία και πιο ενδιαφέρουσα διάσταση,

Γ). Χωρίς να το κάνουν συνειδητά, αλλά αυτό ήταν αναπόφευκτο, ο «ΕΖΕΛ» δείχνει ακριβώς μια από τις σημαντικότερες διαστάσεις της σύγχρονης Τουρκιάς. Μια ασταμάτητη βία και μια αδίστακτη τουρκική μαφία. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι εδώ ο Έλληνας εξοικειώνετε με κάτι το μέχρι χτες πρωτόγνωρο. Το έγκλημα, η εκδίκηση, το αίμα, τα πιστολίδια και οι δολοφονίες, προβάλλονται σαν κάτι το φυσιολογικό, κάτι το απαραίτητο, συχνά αναγκαίο για το ξέπλυμα της τιμής, για την απόδοση της δικαιοσύνης. Αυτή είναι η σύγχρονη Τουρκία. Ένας κόσμος βουτηγμένος στο αίμα, όπου οι «ήρωες» και οι «σοφοί» είναι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες της τουρκικής μαφίας. Εδώ όμως βρίσκεται και το πιο επικίνδυνο σημείο για τους Έλληνες και τον ελληνισμό. Έχοντας υποφέρει επί αιώνιες από μια αφύσικη, συχνά πρωτόγνωρη βαρβαρότητα που πήγαζε ακριβώς από το ψυχολογικό υπόβαθρο μιας κοινότητας και μιας θρησκείας όπου δεν καταδικάζετε η βία όπως στον χριστιανισμό, αλλά αντίθετα συχνά εξυψώνετε σαν η απαραίτητη κάθαρση, σήμερα εξοικειωνόμαστε με τηλεοπτικό τρόπο και θαυμάζουμε αυτό το αιματοβαμμένο «δημιούργημα» που μπροστά του ακόμα και οι γκάγκστερς του Σικάγο φαντάζουν μωρές παρθένες. Και παράλληλα, ο θαυμασμός αυτός μετατρέπεται σταδιακά, υποσυνείδητα αλλά σταθερά, σε ένα αίσθημα υποταγής μπροστά σε έναν αδίστακτο, όπως προβάλλετε, γείτονα, που είναι ικανός για όλα, ακόμα και να.. πίνει το αίμα σαν λεμονάδα.

Ενώ όμως στην Ελλάδα οι Έλληνες μένουν με ανοιχτό το στόμα παρακολουθώντας τις τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, στην ίδια την Τουρκία κάνουν θραύση οι ανθελληνικές τηλεοπτικές σειρές όπως αυτή που μεταδίδεται στην τουρκική κρατική τηλεόραση με τον τίτλο, «Mazi kalbımde yaradır» δηλαδή, «Το παρελθόν πληγή στην καρδιά μου».
Στην ανθελληνική αυτή σειρά παίζουν ο Özğür Çevik, ο γνωστός μας  Νίκος από τα «Σύνορα της αγάπης» και η Sedef Avci, η γνωστή μας Μπαχάρ από τον Εζέλ.
Η ιστορία είναι και αυτή ιστορία αγάπης με φόντο όμως την κυπριακή τραγωδία του 1974.Ο Özğür Çevik, αξιωματικός του τουρκικού ναυτικού μετέχει στην τουρκική εισβολή στην μεγαλόνησο και σε διαφορές πολεμικές επιχειρήσεις με πολύ μελό σκοτώνει αβέρτα τους «κακούς» Έλληνες. Κάποια στιγμή ο ήρωας μας πιάνεται αιχμάλωτος από τους «αιμοσταγείς εγκληματίες» της ΕΟΚΑ και βασανίζετε φρικτά ενώ η αγαπημένη του Sedef Avci, νοσοκόμα του τουρκικού στρατού, ψάχνει απεγνωσμένα να τον απελευθερώσει από τους κακούς και εγκληματίες Έλληνες που διαπράττουν «φρικτή γενοκτονία» σε βάρος των Τουρκοκυπρίων. Άραγε θα τολμήσει κανένα ελληνικό κανάλι να φέρει και αυτή την σειρά στην Ελλάδα ; Τότε πραγματικά θα.. γελάσει ο κάθε πικραμένος.

Αλλά είναι ατέλειωτες οι ανθελληνικές σειρές όπως τα «Kirik Kanatlar», ή «Σπασμένα Φτερά». Εδώ έχουμε και την τουρκική εκδοχή της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας προς δόξα και τιμή της κ Ρεπούση.
Η σκηνή από την προκυμαία από που θα αναχωρήσουν οι Έλληνες πρόσφυγες μετά την μικρασιατική καταστροφή. Ο τουρκικός στρατός, όχι μονό συνοδεύει και κουβαλά με μεγάλη ευγένεια τα υπάρχοντα των προσφύγων, μην τυχόν και κουραστούν, αλλά… έχει στήσει και ένα μεγάλο πάγκο στην προκυμαία όπου τους προσφέρει… τρόφιμα ποτά και ότι άλλο που θα τους κάνει ευχάριστο το ταξίδι της προσφυγιάς. Μάλιστα κάποιοι Τούρκοι στρατιώτες κλαίνε γιατί θα χάσουν τον φίλο τους, κάποιο Νίκο και κάποιο Κώστα. Ένας λοχαγός είναι απαρηγόρητος για κάποια Μαρία, που τον χαιρετά με εμφανή την στενοχώρια γιατί φεύγει στην προσφυγιά. Σε λίγο τα πλοία που θα τους παραλάβουν φτάνουν και αφού οι Τούρκοι φαντάροι φορτώσουν τα υπάρχοντα τους, τότε βγάζουν τα μαντήλια. Από την μια ο τουρκικός στρατός του Κεμάλ που… κλαίει απαρηγόρητος γιατί φεύγουν οι Ρωμιοί πρόσφυγες και από την άλλη οι Ρωμιοί κλαίνε και αυτοί καθώς ανεμίζουν τα μαντήλια του αποχαιρετισμού. Κάπως έτσι έγινε… η Μικρασιατική καταστροφή και η άρχισε η μεγάλη ελληνική προσφυγιά, για το περίφημο αυτό τουρκικό σήριαλ.

Τέλος πρόσφατα άρχισε η προβολή ενός νέου σήριαλ αγάπης και …μοιχείας με τον τίτλο, «Bir İsmail iki yaka», δηλαδή, «Ένας Ισμαήλ δυο ακτές». Εδώ ο Τούρκος μάγκας, ψαράς, Ισμαήλ από το Αϊβαλί  τα «φτιάχνει» με μια Ελληνίδα από την Μυτιλήνη, (Ελένη Φιλίνη), ενώ έχει και οικογένεια στο Αϊβαλί.  Ο μεγάλος Τούρκος εραστής που γοητεύει την Ελληνίδα και το παίζει δίπορτο. Σίγουρα η σειρά αυτή δεν θα αργήσει να έρθει και στις ελληνικές οθόνες (λόγω ασφαλώς και της δικής μας Ελένης Φιλίνη) προς δόξα της …ελληνοτούρκικης, (βλέπε ελληνικής υπόκλισης στην τουρκική …ερωτική επέλαση), φιλίας….

Ανατύπωση από:  http://logioshermes.blogspot.com/2012/08/blog-post_2980.html

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Το σχέδιο για να παραδοθούν τα νερά της Ελλάδας έχει ως εξής…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/08/2012

Αιτία εξέγερσης αποτελεί η υπουργική απόφαση, που βάζει τις βάσεις για την πλήρη εφαρμογή του διατροφικού κώδικα στην ελλάδα – δηλαδή το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο και την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού και της τροφής η οποία υπεγράφη αρχικά στις 11 Απριλίου και η οποια τροποποιήθηκε με την αριθ. 160143/8.12.2011 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2834/15.12.2011) αφορώντας ουσιαστικά  τις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού!

Πιο συγκεκριμένα η παρ.1 του άρθρου 2, τροποποιήθηκε (αντικαθίσταται) ως εξής:

«1. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα χρήσης νερού σύμφωνα με το άρθρο 1 της παρούσας, υποχρεούνται να ζητήσουν την έκδοση άδειας χρήσης νερού για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού, σύμφωνα με τις διαδικασίες της παρούσας, μέχρι 17 Δεκεμβρίου 2012.»

(www.ypeka.gr)

 

H καταληκτική ημερομηνία υποβολής δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας χρήσης νερού ήταν η 16η Ιουνίου 2012.

 

Πρόκειται για το πρώτο βήμα, για τον έλεγχο του υδατικού δυναμικού από την τρόικα που περνάει εντέχνως με την προφαση της ορθολογικής διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και της δημόσιας υγείας. Στόχος είναι η καταγραφή όλων των ιδιωτικών και δημόσιων πηγών προκειμένου να ενταχθούν στα διαχειριστικά σχέδια που εκπονούνται σε επίπεδο περιφερειών, με σκοπό να πουληθούν τα νερά σε ιδιώτες που στη συνέχεια θα μεταπωλούν το νερό στους αγρότες. Δηλαδή το αγαθό που η γη προσφέρει στους αγρότες, μέσα στα ίδια τους τα χωράφια, θα πληρώνουν για να το χρησιμοποιούν.

 

Στις ΗΠΑ, όπου έχουν αγοράσει εταιρείες τα νερά έχουν επιβάλλει νόμους με τους οποίους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΒΑΡΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.

 

O διατροφικός κώδικας (codex alimentarius) εφαρμόζεται ως οδηγία στη χώρα μας ήδη από το 2005 υπό την αιγίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων που είναι ΝΠΔΔ τουΥπουργείου Υγείας.

 

 
Η υπόθεση αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.

Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής. Αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.

Όπου το νερό έγινε εμπόρευμα, οι άνθρωποι υποφέρουν

 

Η ιδιωτικοποίηση του νερού φέρνει εκτόξευση τιµών, εξώσεις, χρέη, ανεργία, διακοπές υδροδότησης ακόµη και θανάτους! Διαβάστε το πρώτο μέρος της έρευνας και δείτε τι έγινε σε Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδά, Παρίσι.

 

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που εφαρµόστηκε η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το αποτέλεσµα ήταν υψηλό κοινωνικό κόστος, που δεν επέλυσε τα προβλήµατα λειτουργίας και υποδοµής, καθώς οι εταιρείες στοχεύουν (και τελικά αποκοµίζουν) τεράστια κέρδη. Ειδικά στο νότο, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης προωθείται ακόµη ως λύση στις επενδυτικές ανάγκες που προβάλλονται ως πρώτη προτεραιότητα. Ακριβώς αυτό που ζούµε στην Ελλάδα δηλαδή. Όταν άλλοι αποφάσισαν ότι εµείς έχουµε πρόβληµα χρέους, προτάθηκε ως άµεση προτεραιότητα εµείς να πουλήσουµε τα νερά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και αυτό είναι οι… επενδύσεις. Ελάτε να εξετάσουµε πού οδήγησαν τέτοιου τύπου επενδύσεις άλλες χώρες που βιώνουν την εµπειρία της ιδιωτικοποίησης εδώ και χρόνια…

 

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: 6.000 άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους

 

Η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βουλγαρία ήταν µέρος του προγράµµατος λιτότητας που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, υποσχόµενο αποτελεσµατικότητα αλλά κυρίως ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ. (Τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου).
Τελικά, επενδύσεις δεν έγιναν. Εγιναν όµως τα ακόλουθα, ως συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού:

● Αύξηση της τιµής του νερού τουλάχιστον 12%.

● Σκάνδαλα διαφθοράς από το 2005, για υψηλές αµοιβές. Ο ∆ιευθύνων Σύµβουλος παίρνει 400.000 ευρώ το χρόνο. (Φανταστείτε πόσο θα παίρνει εδώ).

● 100άδες νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν από το δίκτυο ύδρευσης, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν.

Συγκεκριµένα, χίλια νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν µόνο το 2011 ενώ εκκρεµούν ακόµη 5.000 δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που δεν µπορούσαν να πληρώσουν.

● Σε 370 οικογένειες στη Σόφια, έγινε έξωση επειδή δεν µπορούσαν να πληρώσουν τις ∆ΕΚΟ.

 

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Εδωσαν σε ιδιώτες ακόµα και τα ποτάµια!

 

Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 υποτίθεται για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας νερού. Το 2008 πουλήθηκε η δηµόσια Αquapor, που τότε ήταν ανάδοχος συµβολαίων σε 24 δήµους. Η νοµοθεσία άλλαξε και επέτρεψε στους ιδιώτες αναδόχους να ελέγχουν ολόκληρα υδρογραφικά διαµερίσµατα, κοίτες ποταµών, υδραυλικές υποδοµές, φράγµατα, λιµάνια αλλά και να πάρουν εξουσιοδότηση να δίνουν άδειες, να συλλέγουν φόρους, να εποπτεύουν και φυσικά… να εξασφαλίζουν κέρδη.
Οι δήµοι που είχαν προσχωρήσει στο σύστηµα αυτό και έγιναν πελάτες του group αναγκάστηκαν να αγοράζουν νερό για να διαχειρίζονται τα απόβλητα σε πολύ υψηλές τιµές. Οι αρχές επέβαλαν επίσης «µίνιµουµ κατανάλωση νερού» πολύ µεγαλύτερη από τις πραγµατικές απαιτήσεις µε αποτέλεσµα να χρεώνονται αλόγιστα οι δήµοι.
Οι εργαζόµενοι στους ιδιώτες ήρθαν αντιµέτωποι µε αυξηµένες ώρες και όγκο εργασίας, εκ περιτροπής εργασία και υποβάθµιση των εργασιακών συνθηκών.

Σήµερα, υπάρχει πίεση στις Αρχές για ιδιωτικοποίηση της Aguas de Portugal group.

Τα τρία µεγαλύτερα κόµµατα, το Σοσιαλδηµοκρατικό (PSD), το ∆ηµοκρατικό (CDS) και το Σοσιαλιστικό κόµµα (PS) ενώ το 2004 ήταν εναντίον της παράδοσης της ύδρευσης σε ιδιώτες, σήµερα, κατ’ επιταγή της τρόικας έχουν συµπεριλάβει την πώληση της Aguas de Portugal µέσα στο µνηµόνιο.

 

ΙΣΠΑΝΙΑ: Πανταχού παρούσα η γαλλική Σουέζ…

 

Η ιδιωτικοποίηση ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1980. Σήµερα, περίπου το 50% των υπηρεσιών ύδρευσης είναι σε ιδιωτικά χέρια. Το 90% των ιδιωτών ελέγχονται από την Αgbar, θυγατρική της γαλλικής Suez και από την Αqualia του FCC group που συνδέεται µε την άλλη πολυεθνική, τη Veolia.
Αυτό που έγινε απολύτως κατανοητό στους Ισπανούς (από την εµπειρία τους µε το ιδιωτικοποιηµένο νερό) είναι ότι δεν γλιτώνουν τα χρέη ό,τι και να γίνει. ∆ηλαδή, ακόµη και αν µια δηµόσια υπηρεσία πουληθεί σε ιδιώτες, τα χρέη της… τα πληρώνουν φυσικά και πάλι οι πολίτες µιας και καλούνται να καλύψουν τα επιτόκια δανεισµού του νέου αγοραστή – ιδιώτη. Τα χρέη που υπήρχαν, δεν τα πληρώνει ο νέος ιδιώτης. Απλά δεν τα πληρώνει ούτε το κράτος και τα ρίχνει στις πλάτες των πολιτών, του γνωστού υποζυγίου. Αυτό κερδίζει µια κυβέρνηση από µια ιδιωτικοποίηση. Να µετακυλήσει τα χρέη της µε έµµεσο τρόπο και πάλι στους πολίτες.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ισπανία επίσης πάσχουν από θέµατα διαφάνειας. Για παράδειγµα τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της εταιρείας ύδρευσης της Μαδρίτης Canal Isabel II, δεν έχουν δει το φως της δηµοσιότητας ούτε έχουν δικαιολογηθεί.

 

ΙΤΑΛΙΑ: 61,4% ακριβότερο το νερό σε µιά 10ετία!

 

Η ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ιταλία ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1990. Μετά από 15 χρόνια, η νοµοθεσία υποχρεώνει όλες τις επιχειρήσεις νερού να κατοχυρώνονται ως SpA (ανώνυµες εταιρείες) αµιγώς ιδιωτικές ή σε συνδυασµό µε δηµόσια ιδιοκτησία. Ετσι την ύδρευση την διαχειρίζονται ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν στόχο το κέρδος.

Τα τιµολόγια νερού αυξήθηκαν από το 1997 ως το 2006 κατά 61,4% έναντι του πληθωρισµού που αυξήθηκε κατά 25% και της απασχόλησης που έπεσε κατά 30%.

 

ΜΑΡΟΚΟ: Και στην Καζαµπλάνκα η Σουέζ…

 

Οσο το Μαρόκο ήταν γαλλικό προτεκτοράτο, το σύστηµα ύδρευσης και αποχέτευσης το διαχειρίζονταν γαλλικές εταιρείες. Το 1956, το Μαρόκο γίνεται ανεξάρτητο κράτος και η παροχή νερού περνά στην ευθύνη δηµοτικών εταιρειών κοινής ωφέλειας. Στα µέσα της δεκαετίας του ‘90, η κυβέρνηση του Μαρόκο αποφασίζει την εκ νέου ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης και της αποχέτευσης και η χρονιά σταθµός είναι το 1997 όταν η κοινοπραξία Lydec (το 35% κατέχει η γαλλική Suez) αναλαµβάνει τα νερά της Καζαµπλάνκα. Ακολούθησε και η πρωτεύουσα Ραµπάτ µε την εταιρεία Redal ενώ, την επόµενη χρονιά, η γαλλική Veolia ανέλαβε τα νερά στις πόλεις Ταγγέρη και Τετουάν. Σ’ αυτή τη δεύτερη φάση της ιδιωτικοποίησης του νερού στην ιστορία τους, οι Μαροκινοί είδαν την τιµή του νερού να ανεβαίνει 3 φορές πάνω…

 

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Σουέζ και στο Μπουένος Αϊρες

 

Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 µε το σύστηµα ύδρευσης – αποχέτευσης του Μπουένος Αϊρες να περνά στα χέρια της σηµερινής Suez.

Μετά από 4 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι η πολυεθνική τηρούσε µόνο το 45% των υποχρεώσεών της όσον αφορά στις νέες συνδέσεις. Μετά από 10 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι γινόταν επεξεργασία µόνο στο 12% των λυµάτων, ενώ η υπόλοιπη ποσότητα διοχετευόταν στον ποταµό Ρίο Ντε Λα Πλάτα.

Το δίκτυο επανακρατικοποιήθηκε το 2006, µετά από έντονες διαµαρτυρίες των κατοίκων που αρνιόντουσαν να πληρώσουν.

 

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Σουέζ και στο Σίδνεϋ

 

Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του ΄90. Λίγο καιρό αφότου ανέλαβε και εκεί την ύδρευση η γαλλική Suez, το νερό του Σίδνεϊ βρέθηκε µολυσµένο.

 

ΚΑΝΑ∆ΑΣ: «Απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» το µολυσµένο νερό

 

Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αφού µολύνθηκαν από το βακτήριο E coli στο Walkerton, ύστερα από τη ιδιωτικοποίηση του ελέγχου ποιότητας του νερού. Η ιδιωτική εταιρεία χαρακτήρισε τα αποτελέσµατα των ελέγχων «απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» και αρνήθηκε να τα κοινοποιήσει.

 

Παρίσι: Ανέλαβε ο δήµος, µείωσε τις τιµές, αύξησε τα έσοδα

 

Από το 1985 τη διαχείριση του συστήµατος ύδρευσης της γαλλικής πρωτεύουσας είχαν δύο ιδιωτικές εταιρείες (που πρωταγωνιστούν παγκοσµίως), η Veolia και η Suez. Ωστόσο το Νοέµβριο του 2008, το δηµοτικό συµβούλιο της γαλλικής πρωτεύουσας αποφάσισε να δηµιουργήσει τη δηµοτική εταιρεία Eau de Paris η οποία ανέλαβε από το 2010. Αυτή η πρωτοφανής «επανακρατικοποίηση», που αποφασίστηκε από το ∆ήµαρχο Μπετράν Ντελανοέ, απέφερε τελικά εντυπωσιακά αποτελέσµατα. Τα τιµολόγια νερού µειώθηκαν κατά 8% σε σχέση µε το 2009 και παρόλα αυτά, υπήρξε και εξοικονόµηση 35 εκ. ευρώ σ’ ένα χρόνο (µε τα µειωµένα τιµολόγια). Είναι µάλιστα χαρακτηριστικό ότι δεν είχε προηγηθεί κοινωνική αντίδραση, που πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Την επανακρατικοποίηση του νερού την αποφάσισε ο ∆ήµαρχος του Παρισιού αποκλειστικά και µόνο µετά από ψύχραιµες αναλύσεις και έλεγχο στα οικονοµικά δεδοµένα. Ο άνθρωπος ερεύνησε και κατέληξε στο συµπέρασµα ότι αν το νερό ξαναπεράσει στον έλεγχο του ∆ήµου, θα είναι και καλύτερο και φθηνότερο. Τόσο απλό. Και τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι δικοί µας. Εκτός και αν δεν θέλουν να το καταλάβουν µε τίποτα και τους αρκεί µόνο να είναι συνεπείς… στις εντολές της τρόικας.

 

Ανατύπωση από:  http://logioshermes.blogspot.com/2012/08/blog-post_7468.html

Λόγιος Ερμής με πληροφορίες από το Χωνί 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Κυνική ομολογία στελέχους του ΔΝΤ: «Εφορμούσα σαν γεράκι στους λαούς»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/08/2012

Η κυνική, φρικιαστική και σοκαριστική ομολογία του παραιτηθέντος από το ΔΝΤ, Ντέϊβ Μπαντού (ήταν κάτι σαν τον σημερινό Π. Τόμσεν…)

 

«Σήμερα παραιτούμαι από το προσωπικό του ΔΝΤ, ύστερα από 12 χρόνια και έπειτα απο 1000 ημέρες εργασίας στο εξωτερικό, ως αξιωματούχος του Ταμείου κατά τη διάρκεια των οποίων, με όπλα τα φάρμακά σας και τα κόλπα σας, εφορμούσα σαν γεράκι εναντίον των κυβερνήσεων και των λαών της Λατινικής Αμερικής, της Καραϊβικής και της Αφρικής. 
Για μένα η…  παραίτησή μου είναι μια ανεκτίμητη απελευθέρωση, επειδή με αυτόν τον τρόπο κάνω το πρώτο μεγάλο βήμα, που θα μου επιτρέψει να ελπίζω ότι θα μπορέσω να ξεπλύνω τα χέρια μου από αυτό που στα μάτια μου είναι το αίμα εκατομμυρίων φτωχών και πεινασμένων ανθρώπων (…) Ξέρετε, το αίμα είναι τόσο πολύ, που κυλάει σε ποτάμι. Κι όταν στεγνώνει, σχηματίζει πάνω μου κρούστα. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει αρκετό σαπούνι σε ολόκληρο τον κόσμο για να καθαριστώ από όλα όσα έκανα εν ονόματί σας…»

Ο Μπαντού συνέχιζε, τεκμηριώνοντας τις καταγγελίες του εναντίον του ΔΝΤ, ότι χρησιμοποίησε τις στατιστικές ως «φονικά» όπλα. Παρέθετε λεπτομερή στοιχεία για το πώς, ως υπάλληλος του ΔΝΤ, είχε αναμιχθεί σε εσκεμμένα «στατιστικά σφάλματα», προκειμένου να διογκωθούν τα αριθμητικά στοιχεία στις εκθέσεις του Ταμείου ώστε η χώρα να δείχνει πολύ λιγότερο σταθερή, απ΄ότι ήταν στην πραγματικότητα…
Το ΔΝΤ είχε διογκώσει τα στατιστικά στοιχεία για το εργατικό κόστος, με συνέπεια η παραγωγικότητα της χώρας να φαίνεται πολύ χαμηλή, παρ΄όλο που το ΔΝΤ γνώριζε τα πραγματικά δεδομένα.
Σε μία άλλη περίπτωση, το ΔΝΤ «επινόησε κυριολεκτικά από το πουθενά, ένα τεράστιο απλήρωτο κρατικό χρέος» (στην λέξη «χώρα» μπορείτε να βάλετε εκτός από την Ελλάδα και όποια άλλη θέλετε, αρκεί να έχει περάσει από εκεί το ΔΝΤ)…

Στην επιστολή του ο Μπαντού, που πέθανε το 2001, καθιστούσε σαφές ότι οι αντιρρήσεις του δεν αφορούσαν μόνο τον τρόπο αντιμετώπισης μιας χώρας από μια χούφτα αξιωματούχων. Αντιμετώπιζε ολόκληρο το πρόγραμμα των διαρθρωτικών προσαρμογών του ΔΝΤ, ως μία μορφή μαζικών βασανιστηρίων καθώς «κυβερνήσεις και λαοί που ουρλιάζουν από τον πόνο, υποχρεώνονται να γονατίζουν μπροστά μας τσακισμένοι, τρομοκρατημένοι και κομματιασμένοι, ικετεύοντας για ένα ίχνος λογικής και αξιοπρέπειας εκ μέρους μας…
Όμως εμείς γελάμε απάνθρωπα στα μούτρα τους και τα βασανιστήρια συνεχίζονται αμείωτα…»

Μετά τη δημοσίευση της επιστολής, η κυβέρνηση του Τρινιντάτ και Τομπάγκο, ανέθεσε σε δύο ανεξάρτητες επιτροπές να διερευνήσουν τις κατηγορίες και διαπιστώθηκε ότι ήταν σωστές. Το ΔΝΤ είχε διογκώσει και χαλκεύσει στατιστικά στοιχεία, με ολέθριες επιπτώσεις για τη χώρα…

(Από το βιβλίο της Ν. Klein «Το δόγμα του Σοκ»)

Άρθρο της Ναόμι Κλάιν στο ΒΗΜΑ (02/10/2010), όπου γράφει μεταξύ άλλων:

«Παρακολουθώ από πολύ κοντά την ελληνική κρίση και φυσικά την παρέμβαση της τρόικας του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας» λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Βήμα» η κυρία Κλάιν. «Αυτό που με εντυπωσίασε» σημειώνει, «ιδιαίτερα στην αρχή της κρίσης, ήταν ότι οι Ελληνες αντιστάθηκαν στα όσα πήγαιναν να τους επιβληθούν. Όταν μάλιστα και στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαμε την κρίση με τις τράπεζες, επεσήμαινα το γεγονός αυτό σε Αμερικανούς συνομιλητές μου».

Μετά βέβαια το κλίμα σταδιακά άλλαξε. «Οταν τα πράγματα δυσκόλεψαν, άρχισε η «εκπαίδευση»…
Κατ’ αρχάς, το ΔΝΤ διέγνωσε ότι είστε άρρωστοι, ότι ο χαρακτήρας των Ελλήνων είναι άρρωστος. Και τώρα σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι αυτό που είστε. Πρόκειται για μια τακτική κοινωνικής παθολογίας, η οποία δεν περιορίζεται στην Ελλάδα. Επεκτείνεται και στις υπόλοιπες χώρες του μεσογειακού Νότου». «Πρόκειται» τονίζει η γνωστή συγγραφέας «για μια κλασική περίπτωση όπου οι κυβερνήσεις βρίσκουν το κατάλληλο άλλοθι. Αφού εμείς είμαστε ανίκανοι να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ας φέρουμε κάποιους άλλους να το κάνουν για εμάς».

Κατά μία έννοια, «η περίπτωση της Ελλάδας είναι εμβληματική. Στην πορεία, ο στόχος από την παρέμβαση της τρόϊκας άλλαξε» υπογραμμίζει. «Αν το δει κανείς σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν μιλάμε πλέον απλώς για την ιδιωτικοποίηση μεγάλων τομέων της οικονομίας. O σκοπός είναι η απενοχοποίηση των τραπεζών, η μεταφορά του βάρους της αποτυχίας από τους ώμους των ελίτ, σε εκείνους των απλών ανθρώπων» λέει η κυρία Κλάιν.

«Γιατί το κοστούμι του ΔΝΤ δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε χώρας και είναι ίδιο για όλες;» ήταν μία από τις ερωτήσεις προς την κυρία Κλάιν. «Πραγματικά δεν μπορώ να σας δώσω ξεκάθαρη απάντηση» παραδέχεται με μια μικρή δόση ενοχής… «Είναι απορίας άξιο πώς δεν κατάλαβαν ας πούμε ότι, καθώς η Ελλάδα δεν μπορούσε να προχωρήσει σε υποτίμηση, ο πληθωρισμός λογικά θα ανέβαινε. Υπάρχει επίσης και κάτι άλλο» προσθέτει. «Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2008, οι περισσότεροι ανέμεναν ότι το ΔΝΤ θα άλλαζε μυαλά. Περιμέναμε ότι το ευρωπαϊκό μοντέλο θα υπερίσχυε του αμερικανικού. Τώρα γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο, παραμένει άγνωστο. Ίσος οι άνθρωποι του ΔΝΤ να έχουν πέσει όλα αυτά τα χρόνια σε μια ιδεολογική παγίδα…».

Ωστόσο, όπως εξηγεί η κυρία Κλάιν, μετά και την εμπειρία της Αργεντινής, «το ΔΝΤ ήταν έτοιμο κυριολεκτικά να χρεοκοπήσει, τόσο ιδεολογικά όσο και χρηματικά. Σε αυτό είχε βοηθήσει και η οικονομική κρίση μετά το 2008. Μην ξεχνάτε ότι το να πουλήσει ακόμη και χρυσό από τα αποθέματά του. Και βέβαια, η εικόνα του στον αναπτυσσόμενο κόσμο ήταν τόσο κακή που οι ηγεσίες των χωρών αυτών δεν ήθελαν να το δουν μπροστά τους».
«Τώρα όμως», επισημαίνει, «το ΔΝΤ βρήκε μια νέα «αγορά»: την Ευρώπη…
Κατά έναν περίεργο τρόπο, (εσείς οι Έλληνες) σώσατε το ΔΝΤ…

Ας είναι καλά οι πρωτεργάτες της σωτηρίας του ΔΝΤ, Γ.Α.Π. και οι συν αυτώ, οι οποίοι «έβαλαν πλάτη» για την σωτηρία της πατρίδας (του ΔΝΤ μάλλον εννοούσαν), δηλαδή της Αμερικής…
Ας είναι καλά και οι προσκυνημένοι συνεχιστές του προγράμματος του ΔΝΤ, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, οι οποίοι παρότι γνωρίζουν πλέον τη πραγματικότητα και την κατάληξη, εντούτοις συνεχίζουν απτόητοι, κρατώντας σφικτά την «καρέκλα», για την οποία ξεπούλησαν τα πάντα…

Ο απλός Έλληνας πολίτης

 

Ανατύπωση από:  http://polylitoikairoi.blogspot.gr/2012/08/blog-post_330.html

 

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Τάδε έφη Αριστοτέλης Ωνάσης

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/08/2012

Posted in Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Φωνές από το παρελθόν… 14/8/12

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 14/08/2012

«Δεν είμ΄ εγώ σπορά της τύχης
ο πλαστουργός της νιας ζωής.
Εγώ ΄μαι τέκνο της ανάγκης
κι ώριμο τέκνο της οργής
.

… Μέσα στο νου και στην καρδιά μου
αιώνων φουντώσανε ντροπές
και την παλάμη μου αρματώνουν
με φλογισμένες αστραπές.»

(Βάρναλης)

Στους νέους που δε φταίνε, με την ελπίδα ότι δε θα κάνουν τα λάθη των παλαιότερων.

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Σκέψεις, Τέχνη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »