Κάδος Ανατύπωσης

Ανάλεκτα του Διαδικτύου

  • «Ανάθεμα σε ξενιτιά εσέ και το καλό σου, μου πήρες το παιδάκι μου και το ‘κανες δικό σου»

  • « OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ »

  • «Ηττάται αυτός που πολεμάει, όχι αυτός που χαζεύει τον πολεμιστή»

  • Σημαία άγνωστου καπετάνιου την εποχή της Τουρκοκρατίας συμβολίζει την σκλαβωμένη Ελλάδα που αγωνίζεται να ελευθερωθεί!

  • «Μάνα μου Ελλάς»

  • Ειδήσεις στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα

  • Κάνε κλικ σε μια ημερομηνία για να δεις τις αναρτήσεις της ημέρας εκείνης

    Ιουλίου 2012
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιον.   Αυγ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Παρακαλώ όχι greeklish

    Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τα greeklish μην αγχώνεστε τα σχόλιά σας θα τα μετατρέπουμε εμείς σε Ελληνικά

  • Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα σε ένα χάος, είναι γιατί τα πράγματα έχουν αγαπηθεί και οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιηθεί!

  • Τελευταία γίνεται ένας μεγάλος ντόρος σχετικά με τα "ελληνικά προϊόντα" και τα barcodes που έχουν στις συσκευασίες τους, των οποίων barcode αρχίζουν (υποτίθεται) με 520 ή 521. "Λάθος μεγάλο!!!!" ... Κάνε κλικ στην παραπάνω εικόνα για πλήρη ενημέρωση

Archive for Ιουλίου 2012

Η υποκρισία των ΜΜΕ και οι «μουτζαχεντίν»

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/07/2012

Καμαρώστε όλοι εσείς που μας διαλαλείτε τα μεγάλα λόγια από τα κανάλια σας για την δήθεν «υπεύθυνη και έγκυρη ενημέρωση των πολιτών».

Καμαρώστε όπως καμαρώνει αυτός ο μουσουλμάνος μουτζαχεντίν που φοράει το πετραχήλι του ιερέα και που κρατάει σαν σκήπτρο το Σταυρό των εξαπτέρυγων που μόλις πήρε σαν λάφυρο από την Ελληνορθόδοξη εκκλησία που λεηλάτησε και ανατίναξε στον αέρα μαζί με τους άλλους μουσουλμάνους αντάρτες όμοιούς του που κούρσεψαν την χριστιανική συνοικία της πόλης Χομς (Έμμεσα) στη Συρία πριν δυο μέρες.

Μάλιστα την κούρσεψαν και σφαγίασαν όσους χριστιανούς απέμειναν στη πόλη, αρνούμενοι να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, όπως τους διέταξαν δίνοντάς τους λίγες ώρες προθεσμία από τα μεγάφωνα. Και αφού σφαγίασαν τους χριστιανούς και λεηλάτησαν τα σπίτια τους, άρχισαν μια ανελέητη λεηλασία και καταστροφή των εκκλησιών τους.
Και αφού έκλεψαν ότι πολύτιμο υπήρχε, τις ανατίναξαν. Ναι, μόλις πριν δυο μέρες σφαγίασαν τους εναπομείναντες χριστιανούς στη πόλη Χομς, τους σκότωσαν, τους λεηλάτησαν τα σπίτια και τις εκκλησίες τους και μετά τις ανατίναξαν. Πού ήσασταν αγαπητά μου κανάλια. Πού ήσασταν αγαπητοί μου καναλάρχες, ειδησεογράφοι και δημοσιογράφοι στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Γιατί δεν αναφέρατε τίποτα γι’ αυτή τη γενοκτονία των Ρωμιών και των άλλων χριστιανών που μόλις συνέβη πριν δύο μέρες στη πόλη Χομς;

Αν γινόταν το ίδιο με ομοφυλόφιλους, εβραίους ή λαθρομετανάστες,
τα κωλοκάναλα, οι ραδιοαρβύλες, οι κουμουνιστές, οι άθεοι,
και πασοκονεοδημοκράτες νεοταξίτες θα ουρλιάζανε για «καταπάτηση δικαιωμάτων»

ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΦΤΑΙΕΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΟΣ  ΑΣΣΑΝΤ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ  ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ!

Από email του Γιάννη

Advertisements

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΑΔΑ Claudio Magris

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/07/2012

«Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχε Nietzsche»  Την πεποίθηση ότι η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς την Ελλάδα, εκφράζει ο βραβευμένος Ιταλός συγγραφέας, μεταφραστής και μελετητής Claudio Magris, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Corriere della Sera, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και ο Nietzsche δεν θα υπήρχε χωρίς την κλασική Ελλάδα και ότι η Γερμανία δεν αντιλαμβάνεται ότι η μοίρα της χώρας μας δεν είναι απλώς μια συγκινητική ιστορία, αλλά αφορά όλη την Ευρώπη. «Πολιτισμικά δεν μπορεί να υπάρξει Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα. Η κλασική Ελλάδα έβαλε τα θεμέλια όλων», είναι στο DNA μας (σχόλιο: οι Γερμανοί όμως έχουν-ειδικά η Merkel- γονίδια από Βανδάλους και Γότθους), υποστηρίζει ο Claudio Magris, στη συνέντευξή του στην Corriere della Sera, στα πλαίσια αφιερώματος για την χώρα μας, με τίτλο «Ελλάδα, μητέρα της Ευρώπης» στο οποίο η εφημερίδα ζητά από ανθρώπους του πνεύματος να απαντήσουν στο ερώτημα…

«Θα μπορούσε να υπάρξει ΕΕ χωρίς την Ελλάδα, την πατρίδα του Αριστοτέλη και του Αισχύλου, του Ιπποκράτη και του Φειδία»; Ο Magris δεν έχει καμία αμφιβολία. Η φιλοσοφία και η τραγωδία δεν θα υπήρχαν χωρίς την Ελλάδα, λέει, όπως δεν θα μπορούσε να υπάρξει η Ιταλία χωρίς την Τοσκάνη ή χωρίς την Ρώμη. Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχε ούτε η γερμανική κουλτούρα, επισημαίνει ο συγγραφέας, τονίζοντας ότι στην χώρα μας χρωστά η Γερμανία την πιο υψηλού επιπέδου φιλοσοφία της. Δεν θα υπήρχε ο Nietzsche χωρίς την μελέτη της ελληνικής τραγωδίας, υποστηρίζει ο Magris, διευκρινίζοντας ότι η μελέτη της κλασικής αρχαιότητας δεν είναι ένα φιλολογικό ζήτημα, ένα μουσειακό είδος, αλλά ένα ερώτημα ουσίας για την ζωή και τον τρόπο που την διάγουμε, για την έννοια της ευτυχίας. Στην κλασική αρχαιότητα απευθυνόμαστε για να δώσουμε απαντήσεις στο πώς να ζούμε, όχι την ζωή του Περικλή, αλλά την δική μας, αναφέρει ο συγγραφέας, αποδεχόμενος ωστόσο ότι δεν είναι πολύ εύκολο να συνδέσει κανείς αυτή την πολύτιμη κληρονομιά με την σημερινή κατάσταση. Ερωτηθείς τι λάθος κάνει η Γερμανία στην στάση που υιοθετεί απέναντι στην χώρα μας, ο Magris απαντά ότι αυτό που δεν κατανοεί η Γερμανία είναι ότι η ποιότητα της ζωής του καθένα από εμάς δεν σταματά σε αυτόν τον ίδιο, στον δρόμο που κατοικεί, αλλά επεκτείνεται σε όλο τον κόσμο που τον περιβάλλει. Αυτό ισχύει σήμερα και για τα κράτη, υποστηρίζει. Κανένα κράτος δεν πρέπει να ασκεί μια εγωιστική πολιτική. «Δεν λέω ότι δεν πρέπει να κοιτά τα συμφέροντά του, δεν λέω ότι η Γερμανία πρέπει να τα δώσει όλα στους φτωχούς, δηλ. τους Έλληνες, αλλά θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι υπάρχει μια κοινή μοίρα» λέει ο Magris. «Όπως ακριβώς η Ιταλία δεν μπορεί να πει, ας κάνουμε πλούσιο το Μιλάνο και ας αφήσουμε την Μπολόνια να πεθάνει της πείνας…γιατί θα ήταν αυτοκτονία». Αυτό που δεν καταλαβαίνει η Γερμανία σήμερα είναι ότι η μοίρα της Ελλάδας δεν είναι μια ιστορία που μας συγκινεί όπως η ιστορία ενός φτωχού πεινασμένου, είναι η δική μας μοίρα, καταλήγει ο βραβευμένος συγγραφέας.

Ανατύπωση από: http://udemand.wordpress.com/2012/07/20/%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CF%89%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%87%CE%BF-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CE%B5/

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Δυστυχώς, πάντα είχαμε ανάγκη τους βρωμιάρηδες…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 25/07/2012

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΟΥΡΑΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΓΛΙΔΑ ΤΟΥΡΙΣΤΡΙΑ, ΞΕΡΕΤΕ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΑΙΣΧΗ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΑΚΙ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ.
Η ΚΛΩΤΣΙΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ‘ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ’ ΠΟΥ ΤΗΣ ΑΡΜΟΖΕΙ!

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΠΠΟΥ!

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Σκέψεις, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Πολύ μεγάλη επιτυχία των Ελλήνων Μαθητών στα Μαθηματικά στην 53η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (ΙΜΟ2012)

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/07/2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    Ένα Χρυσό, ένα αργυρό, τρία Χάλκινα μετάλλια και μια Εύφημη μνεία από τους Έλληνες Μαθητές στην 53η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα

Η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία με ιδιαίτερη υπερηφάνεια ανακοινώνει την κατάκτηση ενός Χρυσού Μεταλλίου, ενός Aργυρού μεταλλίου, τριών Xάλκινων και μιας Εύφημης Μνείας στην 53η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (Δ.Μ.Ο.), που διοργανώθηκε στην πόλη Mar del Plata της Αργεντινής από 4 έως 16 Ιουλίου 2012.

Οι Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες είναι ένας θεσμός υψηλοτάτου επιστημονικού επιπέδου όπου συμμετέχουν τα μεγαλύτερα ταλέντα στο χώρο των μαθηματικών από όλο σχεδόν τον κόσμο.

          Η Ελλάδα συμμετείχε με ομάδα έξι μαθητών, που όλοι διακρίθηκαν.

 

Συγκεκριμένα:

Λώλας Παναγιώτης

Τρίκαλα

Χρυσό Μετάλλιο

Δημάκης Παναγιώτης

Αθήνα

Αργυρό Μετάλλιο

Μουσάτωβ Αλέξανδρος

Αθήνα

Χάλκινο Μετάλλιο

Σκιαδόπουλος Αθηναγόρας

Ρόδος

Χάλκινο Μετάλλιο

Τσίνας Κωνσταντίνος

Τρίκαλα

Χάλκινο Μετάλλιο

Τσαμπασίδης Ζαχαρίας

Κατερίνη

Εύφημη Μνεία

Οι μαθητές αυτοί με όπλο τους το μεγάλο ταλέντο τους στα μαθηματικά συνέχισαν τη μεγάλη παράδοση των επιτυχιών των ελληνικών ομάδων στις Διεθνείς Μαθηματικές Ολυμπιάδες, δικαιώνοντας το έργο της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας που προετοιμάζει και υποστηρίζει τις προσπάθειες αυτών των μαθητών πάντα σε εθελοντική βάση. Τα περιοδικά που εκδίδει η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία «Ευκλείδης Α» για μαθητές Γυμνασίου, «Ευκλείδης Β» για μαθητές Λυκείου και «Ο Μικρός Ευκλείδης» για το Δημοτικό αποτελούν υποστηρικτικό υλικό αυτών των διαγωνισμών, καθώς περιλαμβάνουν τα θέματα και τις λύσεις των Πανελλήνιων και Διεθνών διαγωνισμών κάθε χρονιάς, όπως επίσης και παρεμφερή ερωτήματα και προβλήματα επιμελημένα από τις Επιτροπές των διαγωνισμών.

       Σημειώνουμε ότι η Ελλάδα κατακτά Χρυσό μετάλλιο σε Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Τους μαθητές συνόδεψαν ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Ανάργυρος Φελλούρης και ο Μαθηματικός κ. Ευάγγελος Ζώτος.
Οι διαγωνισμοί, καθώς και άλλες δραστηριότητες της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας χρηματοδοτούνται από το 2010 από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας

    Ο Πρόεδρος                                                           Ο Γενικός Γραμματέας
Γρηγόριος Καλογερόπουλος                                             Εμμανουήλ Κρητικός
Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών                                        Λέκτορας Οικονομικού
Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Δήλωση κ. Δημήτρη Αφεντούλη, Γραμματέα Εκτελεστικού Συμβουλίου Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση:

    «H μεγάλη επιτυχία των Ελλήνων μαθητών στην 53η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα της Αργεντινής δεν πρέπει και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα μεμονωμένο γεγονός. Απλά, είναι η προβολή της ελληνικής μαθητιώσας νεολαίας που κρύβει τεράστιες δυνατότητες και προοπτικές προόδου όταν δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες. Η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία είναι ένας φορέας που καλλιεργεί διαχρονικά και συστηματικά αυτή την προοπτική προόδου και ελπίδας μέσα από την αγάπη για τη μαθηματική επιστήμη και σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση έχει αποφασίσει τη χρηματοδότηση και στήριξη των δράσεών της.»

Ανατύπωση από:  http://www.hms.gr/node/599

Posted in Επιστήμη, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΨΥΧΗ!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/07/2012

Τέτοιοι Έλληνες εμπνέουν, αλλά δυστυχώς κανείς τους δεν προβάλλεται σήμερα.

ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ , KAMIA OΔΟ με ΤΟ ΟΝΟΜΑ του ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ;
θα έπρεπε όμως… διαβάστε :

Στην Πάφο γεννήθηκε. Στις 4 Μαΐου 1910. Πάνω από έναν αιώνα πια. Φτωχόπαιδο ήταν και κάποια στιγμή ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Λεμεσό. Του άρεσε να τρέχει από πιτσιρίκι. Κατάφερε, μάλιστα, να πάρει μέρος ως δρομέας με την ελληνική εθνική ομάδα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1936!

Αγροτόπαιδο, με έρωτα για τον αθλητισμό και ταλέντο, από το 1934 τα μαζεύει και μετακομίζει στο Χαλάνδρι. Έπιασε δουλειά στην ΔΕΗ (τότε Ηλεκτρική Εταιρεία) και πήγαινε να μετράει τα ρολόγια στα σπίτια του κόσμου για να βγάλει το μεροκάματο.

Τα έμπλεξε ο πόλεμος μετά. Υπέφερε ο κόσμος. Έτσι κι αυτός, έτσι και η οικογένειά του. Το 1940 έκοψε το τρέξιμο και κοίταξε μόνο να ζήσει.

Πείνα! Έβλεπε τους παλιούς του συναθλητές, εκείνη την μεγάλη ομάδα του 1930, να λιμοκτονούν ή να τους σκοτώνει ο γερμανικός κατοχικός στρατός.

Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, τέλειωσε η Κατοχή, άρχισε η φαγωμάρα του Εμφυλίου. Αδερφός να σκοτώνει αδερφό εκείνα τα μαύρα χρόνια.

Πούλησε τα μισά έπιπλα για να πάει να τρέξει!

Παίρνει την μεγάλη απόφαση το 1946 να ξανατρέξει. Λίγη προπόνηση, ελάχιστο φαγητό από τους γείτονες, δύσκολα χρόνια. Ήθελε να πάει στην Αμερική. Στην Βοστώνη. Στον φημισμένο μαραθώνιο! Ελπίζοντας ότι και μόνο με την παρουσία του θα μπορέσει να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικάνους για να βοηθήσουν τον λαό μας που τα περνούσε δύσκολα όσο ποτέ άλλοτε.

Πώς, όμως, να αγοράσει εισιτήριο για την Αμερική; Με τι λεφτά; Μαζεύει και πουλάει τα μισά έπιπλα του σπιτιού. Πιάνει πέντε δραχμές στο χέρι, του δίνουν με τα πολλά και κάμποσα ακόμα από την δουλειά του και πάει και βγάζει αεροπορικό εισιτήριο. Μονό! Δεν είχε λεφτά για «μετ’ επιστροφής».

Μέσα από τα χαλάσματα της Αθήνας, βρήκε το κουράγιο να πετάξει για Αμερική ρισκάροντας τα πάντα. Με μοναδικό σκοπό να. τρέξει! Τίποτα άλλο!

«Θα πεθάνεις στα πρώτα χιλιόμετρα»

Ο πιο δύσκολος μαραθώνιος της εποχής – κι ακόμα φημισμένος – ήταν αυτός της Βοστώνης. Φαβορί ο τεράστιος Άγγλος Κένεθ Μπέιλι και ο Αμερικάνος, νικητής της προηγούμενης χρονιάς, Τζόνι Κέλι. Κι από κοντά ένας Καναδός αθληταράς.

Πριν τον αγώνα όλοι οι αθλητές έπρεπε να περάσουν από γιατρό. Πάει και ο Κυριακίδης, τον εξετάζουν οι Αμερικάνοι και του λένε: «Δεν μπορείς να τρέξεις.».

– Μα, γιατί; Γιατί δεν μπορώ ενώ έκανα τόσο ταξίδι;

– Είσαι πολύ αδύναμος, νεαρέ Έλληνα. Θα πεθάνεις στον δρόμο από την εξάντληση, έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι. Δεν θα αντέξεις ούτε για μερικά χιλιόμετρα.

Παίρνει ουσιαστικά την προσωπική ευθύνη και λέει «φέρτε μου το χαρτί να το υπογράψω ότι θα τρέξω κι αναλαμβάνω όποιον κίνδυνο υπάρχει για την ζωή μου. Θα τρέξω κι ας πεθάνω εδώ πέρα.».

Αρχίζει ο αγώνας. 20 Απριλίου 1946 ήτανε. Ξεκίνησε αργά ο Στέλιος Κυριακίδης, αλλά ανέβαζε στροφές. Όλο και πλησίαζε τους πρώτους, όλο και πατούσε καλύτερα. Στο 40 χιλιόμετρο έπιασε τον Κέλι, τον πρωτοπόρο.

Ναι, κέρδισε! Με πανευρωπαϊκό ρεκόρ! Παραμιλούσε η Αμερική.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν καλεί τον Κυριακίδη στον Λευκό Οίκο, μαζί με τον δεύτερο, τον Αμερικάνο Τζόνι Κέλι.

Κι όταν λέμε Κέλι να αναφέρουμε ότι 15 φορές βγήκε στην καριέρα του μέσα στην πρώτη πεντάδα του μαραθωνίου της Βοστώνης, ενώ το 2000 ανακηρύχθηκε από το Runner’s World ο κορυφαίος δρομέας για τον περασμένο αιώνα.

Ρωτάει ο Χάρι Τρούμαν τον Τζόνι Κέλι: «Καλά, βρε παιδί μου. Πώς έχασες απ’ αυτόν τον κοκαλιάρη (σ.σ. έτσι τον έλεγαν οι εφημερίδες) κι αδύναμο Έλληνα;».

Απάντηση Κέλι: «Μόνο εγώ έχασα; Κανένας δεν μπόρεσε να τον κερδίσει. Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μια ιδεολογία…».

Ο Τρούμαν χαμογελάει και γυρνάει προς τον Κυριακίδη. «Εσύ, παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Για πες μου. Τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; Τρόφιμα να δυναμώσεις; Χρήματα; Ό,τι θες από μένα»

Απάντηση Κυριακίδη: «Σας ευχαριστώ, πρόεδρε. Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν. Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει».

Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο. Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες. Δεν είχαν πώς να τα μεταφέρουν. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια, με τη συνδρομή της οικογένειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην Ελλάδα. Το «Πακέτο Κυριακίδη», όπως το ονόμασαν.

Συγκεντρώθηκαν, επίσης, 250.000 δολάρια για να δοθούν στους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή και τον Εμφύλιο! Ποσό τεράστιο για την εποχή. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο, ενώ ο ίδιος έτρεχε από Πολιτεία σε Πολιτεία της Αμερικής για να φέρει κι άλλη βοήθεια στην τσακισμένη Ελλάδα.

Ένα εκατομμύριο κόσμος στην υποδοχή!

Ένας λαός που πέθαινε στους δρόμους από την εισβολή του ναζισμού και τον Εμφύλιο, μπόρεσε να χαμογελάσει ξανά απ’ αυτόν τον τεράστιο Έλληνα. Την μέρα που ήρθε από τις ΗΠΑ στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου, ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο κόσμος για να τον υποδεχτεί.

Είχαν φτάσει απ’ όλη την Ελλάδα άνθρωποι στην πρωτεύουσα για να τον ευχαριστήσουν. Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε ξανά η Ακρόπολη από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Και θεωρήθηκε το πρώτο χαρμόσυνο γεγονός για τον τόπο ύστερα από τόσα καταραμένα χρόνια. Ο Κυριακίδης έδωσε χαρά, περηφάνια, ανακούφιση στους συνανθρώπους του.

Πόσο γνήσιος ο Στέλιος Κυριακίδης! Πόσο αυθεντικός. Και τι ψυχή! Μεγαλείο.

Ο γιός του, απλόχερα και χωρίς να ζητήσει ποτέ καμία αμοιβή, προσέφερε χρόνια μετά όλα τα κειμήλια του Στέλιου Κυριακίδη στο Μουσείο του Μαραθωνίου δρόμου στον Μαραθώνα (αξίζει να το επισκεφθείτε κάποια φορά).

Μέσα σ’ αυτά που έγιναν δωρεά στο Μουσείο είναι και το μετάλλιο τεράστιας αξίας από τον νικητήριο αγώνα στην Βοστώνη. Ένα μετάλλιο που ήταν συλλεκτικό ακόμα και τότε, αφού για εκείνη και μόνο τη χρονιά είχε τοποθετηθεί στο κέντρο του ένα διαμάντι!

Ο Στέλιος Κυριακίδης είναι ακόμα και σήμερα άγνωστος στους περισσότερους Έλληνες φιλάθλους. Στις ΗΠΑ, όμως, έχουν γράψει βιβλία για το κατόρθωμά του, έχουν γυρίσει βραβευμένα ντοκιμαντέρ (NBC), ενώ ετοιμάζουν και μια ταινία από την Disney με παραγωγούς τους Mark Ciardi και Gordon Gray.

Άνθρωπος της προσφοράς, με υψηλά ιδεώδη, γνώστης της βαριάς κληρονομιάς αυτού του τόπου στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, ένας μοναδικός αθλητής που λατρεύτηκε στην εποχή του. Θα μπορούσε και σήμερα να αποτελεί φάρο έμπνευσης για όλους μας, αλλά μάλλον σε πολλούς το όνομά του δεν λέει κάτι.

Κι ας έκανε, πέρα απ’ όλα τα άλλα, κι έναν τεράστιο άθλο από καθαρά αθλητικής άποψης, αφού η νίκη στον μαραθώνιο της Βοστώνης θεωρείται κάτι τρομερά δύσκολο.

Ο αείμνηστος Φρέντυ Γερμανός είχε κάνει μια εξαιρετική εκπομπή για τον Κυριακίδη το 1981, απόσπασμα της οποίας μπορείτε να παρακολουθήσετε από το βίντεο εδώ:    http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=26683&tsz=0&act=mMainView

Στυλιανός Κυριακίδης: ένας αφανής Έλληνας ήρωας

Στη Βοστώνη, σε ανάμνηση του θριάμβου του, οι Αμερικανοί φιλοτέχνησαν γλυπτό στο οποίο εμφανίζεται ο πρώτος σύγχρονος ολυμπιονίκης του μαραθωνίου, Σπύρος Λούης, να δείχνει στον Στέλιο Κυριακίδη το δρόμο προς τη νίκη.

Λίγα χρόνια μετά την εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού, το 1987, όταν η Εθνική μπάσκετ στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, ο παππούς μου μού είπε: «τόσους πολλούς Έλληνες μονιασμένους έχω να δω από την ημέρα της απελευθέρωσης (ενν. από τους Γερμανούς) και από την υποδοχή του Κυριακίδη.».

***

Δείτε το θαυμάσιο ντοκιμαντέρ NBC στα αγγλικά »Στυλιανός Κυριακίδης: Το ταξίδι ενός πολεμιστή» (STYLIANOS KYRIAKIDES: the journey of a warrior, 2004) http://vimeo.com/25545569

Posted in Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Αριθμοί και συμμετρία!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 21/07/2012

1 • 8 + 1 = 9

12 • 8 + 2 = 98

123 • 8 + 3 = 987

1234 • 8 + 4 = 9876

12345 • 8 + 5 = 98765

123456 • 8 + 6 = 987654

1234567 • 8 + 7 = 9876543

12345678 • 8 + 8 = 98765432

123456789 • 8 + 9 = 987654321

 

1 • 9 + 2 = 11

12 • 9 + 3 = 111

123 • 9 + 4 = 1111

1234 • 9 + 5 = 11111

12345 • 9 + 6 = 111111

123456 • 9 + 7 = 1111111

1234567 • 9 + 8 = 11111111

12345678 • 9 + 9 = 111111111

123456789 • 9 +10= 1111111111

 

9 • 9 + 7 = 88

98 • 9 + 6 = 888

987 • 9 + 5 = 8888

9876 • 9 + 4 = 88888

98765 • 9 + 3 = 888888

987654 • 9 + 2 = 8888888

9876543 • 9 + 1 = 88888888

98765432 • 9 + 0 = 888888888

 

1 • 1 = 1

11 • 11 = 121

111 • 111 = 12321

1111 • 1111 = 1234321

11111 • 11111 = 123454321

111111 • 111111 = 12345654321

1111111 • 1111111 = 1234567654321

11111111 • 11111111 = 123456787654321

111111111 • 111111111=12345678987654321

Όμορφο;

Posted in Διασκέδαση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Συγγνώμη, αλλά δεν θα μπορέσουμε να προσφέρουμε καφέ…

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/07/2012

Το να πηγαίνεις στην κηδεία κάποιου που δεν ήξερες εν ζωή είναι πραγματική αγγαρεία. Συνήθως το κάνεις είτε για λόγους κοινωνικού κομφορμισμού (το συχνότερο) είτε γιατί έχεις συναισθηματικό δεσμό με κάποιον από τους πενθούντες συγγενείς (το ευγενέστερο)…

Το να έχει όμως και πολλή ζέστη κατά τη διάρκεια της εξοδίου τελετής, κάνει τα πράγματα αφόρητα, χωρίς διάθεση υπερβολής. Ο πόνος των οικείων μουδιάζει τις αισθήσεις, καθιστώντας τους ανθεκτικούς σε αυτόν τον αρρωστημένο καύσωνα της ρύπανσης και του τσιμέντου. Για όλους τους υπόλοιπους, δεν υπάρχει προστασία καμιά. Απλά λιώνουμε…

«Συγγνώμη, αλλά δεν θα μπορέσουμε να προσφέρουμε καφέ»… Κι εκεί που είμαστε στο να φύγουμε, έχοντας αποχαιρετήσει για τελευταία φορά το μακαρίτη και μην έχοντας αποφύγει για χιλιοστή φορά τη στερεοτυπική (πλην απολύτως ορθή) σκέψη ότι «τίποτα δεν είναι η ζωή κτλ.», τότε σκάει η κεραμίδα. Και μένουμε βουβοί κι έκπληκτοι. Έκπληκτοί γιατί δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε κηδεία στην Ελλάδα χωρίς ελληνικό μέτριο, παξιμαδάκια, κι εκείνο το χρωματιστό υγρό που παριστάνει το κονιάκ. Βουβοί, γιατί ο άνθρωπος στάθηκε ενώπιόν μας με αξιοπρέπεια και θάρρος για να πει μια κουβέντα πολύ πολύ δύσκολη, που ένιωσε όμως ότι έπρεπε οπωσδήποτε να την πει, από υποχρέωση και σεβασμό σε όλους αυτούς που παρευρέθηκαν στον τελευταίο χαιρετισμό.

Μια τέτοια κουβέντα είναι πολύ πολύ δύσκολη γιατί τα ταφικά έθιμά μας (τα οποία δεν ξέρω αν είναι πανάρχαια, αλλά σίγουρα η απαρχή τους χάνεται πολύ πίσω στο χρόνο) δεν έχουν να κάνουν μόνο με τις θρησκευτικές τελετές και τους στολισμούς με τα λευκά λουλούδια. Εξίσου είναι συνδεδεμένα με το ποτό και το φαγητό, το κοινιάκ την προηγουμένη στο σπίτι που πενθεί, τον καφέ αμέσως μετά την κηδεία, και στο τέλος όλων, την ψαρόσουπα. Μελετημένη πολύ αυτή η πένθιμη βρώση, όχι από κάποιο επιστημονικό κέντρο που ερευνάει την ανθρώπινη συμπεριφορά, αλλά από αμέτρητους απλούς ανθρώπους του λαού που, επί χρόνια ακόμα πιο αμέτρητα, πάσχιζαν να βρουν τρόπους για να καταπραΰνουν τον πόνο της απώλειας, τη στιγμή ακριβώς που μοιάζει αφόρητος. Έψαξαν, δοκίμασαν, και στο τέλος κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι γύρω από τις τελετουργίες του ποτού και του φαγητού φτιάχνεται η μικρή κοινότητα της συμπαράστασης και της παρηγοριάς, ότι με τα σερβιρίσματα και την κουβεντούλα η οικογένεια του μακαρίτη κρατιέται απασχολημένη και δεν αφήνεται να βυθιστεί στην απόγνωση της μοναξιάς, ότι οι προετοιμασίες για την υποδοχή του κόσμου που έρχεται να συλλυπηθεί, οδηγούν τελικά στην εξουθένωση και το λυτρωτικό αποκαμωμένο ύπνο, ο οποίος προφυλάσσει από την αναμέτρηση με το κενό, την πρώτη κιόλας νύχτα που αυτό έχει απλωθεί στα πάντα. Γι’ αυτό λοιπόν ο καφές και το κονιάκ είναι έθιμο ιερό κι απαραβίαστο, εξίσου σημαντικό με τις άλλες τελετουργίες και τους στολισμούς.

Το ότι πια στα ελληνικά νεκροταφεία ακούγεται το «συγγνώμη, αλλά δεν θα μπορέσουμε να προσφέρουμε καφέ», αποτελεί ίσως το έσχατο σημείο εξαθλίωσης της κοινωνίας μας. Είναι το σημείο εκείνο που η οικονομική κρίση μετατρέπεται σε μια μηχανή ταπείνωσης των ανθρώπων και θρυμματισμού του πολιτισμού τους. Όταν μια οικογένεια που δούλεψε σκληρά μια ζωή, και πάλεψε κόντρα σε αντιξοότητες ,και ονειρεύτηκε άλλα, φτάνει να μην μπορεί να προσφέρει το καφεδάκι για τον αγαπημένο που χάθηκε, έχουμε περάσει πια το όριο, κι από εκεί και πέρα μπορεί ο καθένας να κάνει το οτιδήποτε, γιατί πολύ απλά έχει καταλυθεί κάθε σταθερά που διαμόρφωνε το πλαίσιο της κοινωνικής ζωής. Κι ίσως ακόμα πιο εξοργιστική από την απέραντη δυστυχία που έχει φέρει η μνημονιακή διετία, είναι η στάση διαφόρων «ειδημόνων» στις τηλεοράσεις, που δείχνουν με τόσο κραυγαλέο τρόπο να μην καταλαβαίνουν ότι η συζήτηση δεν έχει να κάνει με «οικονομικούς δείκτες», αλλά με ανθρώπους που δεν μπορούν να κηδέψουν τους δικούς τους κατά πώς πρέπει.

Μετά το αρχικό σάστισμα, κινήθηκα προς το γνωστό μου που μόλις μας είχε μιλήσει. Του έσφιξα το χέρι με πολύ σεβασμό, και του είπα ένα «ζωή σ’ εσάς» αλλιώτικο απ’ ό,τι συνήθως. Δεν εννοούσα μόνο να ζήσετε για να τον θυμάστε, αλλά να ζήσετε και θα δείτε ότι στο τέλος θα βρεθεί και δουλειά, να ζήσετε γιατί η ζωή σάς αξίζει και της αξίζετε, να ζήσετε γιατί η ζωή είναι γι’ αυτούς που στέκονται αξιοπρεπείς απέναντι στην πιο μεγάλη κακουχία. Αυτοί θα φέρουν πίσω την άνοιξη.

Γιάννης Αλμπάνης

Ανατύπωση από:  http://yalmpanis.wordpress.com/2012/07/17/συγγνώμη-αλλά-δεν-θα-μπορέσουμε-να-προ/

Posted in Ελλάδα, Ιστορία, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα: Εκπληκτικό τραγούδι στα ισπανικά όπου όλες οι λέξεις είναι ελληνικές!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 18/07/2012

Εκπληκτικό τραγούδι στα ισπανικά όπου όλες οι λέξεις είναι ελληνικές.

Μόνο το ρεφρέν είναι στα ισπανικά, το οποίο μεταφράζεται ως εξής:

‘Αυτό είναι το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα. Ταγκό δακρύβρεχτο πού τρέχει στις φλέβες μου. Αυτό είναι το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα. Ταγκό γαμημένο πού τρέχει στις φλέβες μου’.

Ο Αργεντίνος συνθέτης Ντανιέλ Αρμάντο, δήλωσε σε συνέντευξη του στην ραδιοφωνική εκπομπή ‘Ελληνοφρένεια’, ότι το εμπνεύστηκε όταν είχε πάει στην Κούβα και εισερχόμενος σε ένα βιβλιοπωλείο είδε ένα βιβλίο με τίτλο ´Οι 17,000 Ελληνικές λέξεις στην Ισπανική γλώσσα’.

Έζησα δύο χρόνια στην Ισπανία και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι ελληνικές λέξεις είναι πολύ περισσότερες. Θα μού πείτε, πού το ξέρεις, τις μέτρησες;

Δεν χρειάζεται. ΟΛΕΣ οι λέξεις πού υποδηλώνουν κάποια έννοια επιστημονική, κοινωνιολογική, ανθρωπιστική και όχι μόνο είναι ελληνικές. Αυτό βέβαια συμβαίνει σε όλες τις γλώσσες. Το απίστευτο με την ισπανική είναι ότι επειδή η προφορά τους είναι σχεδόν ίδια με την δικιά μας, οι ελληνικές λέξεις χρησιμοποιούνται σχεδόν ατόφιες και έχεις την εντύπωση ότι ακούς ελληνικά!

Π.χ η ώρα στα αγγλικά είναι hour ενώ στα ισπανικά είναι ora! Ακριβώς ίδια. Η ιστορία στα αγγλικά είναι history ενώ στα ισπανικά historia. Ακριβώς ίδια. Οι ισπανοί και οι άγγλοι έχουν μάλιστα διατηρήσει την δασεία πού εμείς κάποτε είχαμε συμβολίζοντας την με το γράμμα h. Όταν οι ισπανοί θέλουν να πουν ‘Χρονομέτρα με’ λένε ‘Cronometra me´. Ακριβώς το ίδιο με εμάς! Τα παραδείγματα ατελείωτα.

Αν τώρα προσθέσουμε και λέξεις πού εκ πρώτης όψεως φαίνονται ισπανικές αλλά ψάχνοντας λίγο παραπάνω την προέλευση τους διαπιστώνουμε ότι είναι ελληνικές, τότε ο κατάλογος των ελληνικώς λέξεων γίνεται πραγματικά αμέτρητος.

Π.χ το ρούχο στα ισπανικά είναι ropa. Στα ελληνικά έχουμε την λέξη Λωποδύτης. Προέρχεται από την λέξη λώπη και δύτης. Λώπη στα αρχαία είναι το ένδυμα, το ρούχο. Άρα λωποδύτης αυτός πού δύει, πού βουτά το χέρι του στο ρούχο μας για να μας κλέψει. Με απλή αλλαγή του λ σε ρ, προκύπτει η λέξη ropa πού χρησιμοποιούν οι φίλοι μας οι Ισπανοί! Η αλλαγή του λ σε ρ (είναι και τα δύο γλωσσικά σύμφωνα) και αντίστροφα είναι κάτι πολύ σύνηθες πού συμβαίνει καθημερινά, λέμε π.χ αδελφός αλλά και αδερφός, κοκ.

Εμείς βέβαια συνεχίζουμε να ασελγούμε στην γλώσσα μας. Πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι τα παιδιά μας στα σχολεία θα διδάσκονται ότι τα φωνήεντα είναι 5 (α,ε,ο,ι, και ου!!!) ενώ τα σύμφωνα είναι 15 μεταξύ των οποίων το γκ και το μπ.

Ο ορισμός της προδοσίας από ανθρώπους στους οποίους εμπιστευόμαστε το μέλλον των παιδιών μας. Από την κατάργηση του πολυτονικού μέχρι σήμερα ο βιασμός της γλώσσας μας είναι συνεχής και περνάει απαρατήρητος. Καμία εκπομπή, καμία δημοσιότητα.

Από την άλλη ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις διαφημίσεις μόνο με αγγλική ορολογία, ενώ τα σίριαλ είναι τούρκικα! Η συνταγή γνωστή και δοκιμασμένη. Πρώτα απαξιώνεις κάτι και μετά το καταργείς. Με τον ίδιο τρόπο πού απαξιώνουν τον ΟΤΕ, την ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ και σε κάνουν να λές ‘Ε άει στο διάολο, πουλήστε τα να ησυχάσουμε’, ομοίως απαξιώνουν την γλώσσα και κάνουν όλους εμάς να στέλνουμε τα παιδιά μας από την 1η δημοτικού!!! να μάθουν αγγλικά και γερμανικά!!! Το γεγονός ότι την γλώσσα μας τους την διδάσκουν κακοποιημένη δεν μας απασχολεί καθόλου!!!

Αλλά δεν πειράζει, το PSI να είναι καλά, το ευρώ και η ευρωζώνη. Αυτά έχουν μόνο αξία. Η γλώσσα είναι άνευ σημασίας. Δεν μπορείς να την πουλήσεις οπότε δεν μπορεί να ανεβάσει το ΑΕΠ. Τι σημασία έχει πού από εργαλείο σκέψεως την έχουν καταντήσει μόνο μέσο επικοινωνίας και αυτό μάλιστα κολοβό. Αρκεί να μπορούμε να συνεννοηθούμε ώστε να υπολογίζουμε το ΦΠΑ. Αυτό αρκεί.

Ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού.Στίχοι μουσική Daniel Armando.

Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli cultura narcisista en una monarquia dogmatica simfonia cacofonica, pandemonium en la atmosfera melodia simbolo, melodrama y tragedia.

Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria politico dislexico en parodia onirica tirania fantasma, dilema megalomano de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.

Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

Patriota heroicο, tragicο, sistematico hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο teatro ironicο, sindicato plasticο y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.

Energia hyperbole, antidotο democraticο Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima musica epidermica en un pentagrama masoquista y la simetria toxica de un epilogo necrologico.

Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

Hay un oasis aromatico, paralelo, fisiologico profeta enigmatico, fenomeno cronico y ortodoxo sin racismos ni extremismos, sin tabues etnicos en lirica extasis sus praxis es el melodico y fantastico antropo.

Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

Ανατύπωση από:  http://mavroseolous.blogspot.gr/2012/07/blog-post.html

Posted in Έρευνα, Βίντεο, Διασκέδαση, Επιστήμη, Ελλάδα, Ενημέρωση, Ιστορία, Μουσική, Σκέψεις, Τέχνη, Χρήσιμα | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΜΠΑΡΜΑΝ!

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/07/2012

Posted in Βίντεο, Διασκέδαση, Τέχνη | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Το ανέκδοτο της ημέρας 17/7/2012

Posted by Συλλέκτης Αναλέκτων στο 17/07/2012

– Τ΄ όνομά σας;

– Παπαπαπαδαδάδακης

– Ω! Τραυλίζετε!

– Εγώ; Όχι, καθόλου! Ο πατέρας μου ήταν τραυλός, … κι ο ληξίαρχος μαλάκας!

Posted in Ανέκδοτα | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: